‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی با افتخار تقدیم میکند
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫دیدن این فیلم بدون تهیه اشتراک از وبسایت بهارات مووی حرام است
‫آدرس کانال های تلگرامی بهارات مووی ‫@bolymix ‫@baharatmovie
‫( این فیلم بر اساس واقعیت ساخته شده است )
‫دریا.
‫همه احساساتم تو عمق این اقیانوس قاطی شدن.
‫مثل کلی تصویر که رو آب موج می‌زنن.
‫خاطراتم.
‫فاصله بین این دریا و آسمون بزرگ...
‫مثل فاصله بین من و اونه.
‫آره، من همیشه تو یه رابطه دور با عشقم هستم.
‫ببین.
‫این اونه.
‫یادم میاد قولی که برای بچه‌مون دادیم.
‫دسامبر مرخصی می‌گیرم.
‫می‌تونیم تو تیروپاتی سرش رو بتراشیم، همون‌طور که گفتی.
‫امیدوارم همیشه بخندی.
‫بابا زود میاد خونه و برات می‌خونه، پسرم.
‫-حالا به حرف مامان گوش کن و خوب باش. ‫-چی؟!
‫عکاسی؟
‫مامان، عکاسی نه. فتوشاپ!
‫به اون دختر بگو یه عکس معمولی بدون دستکاری بفرسته.
‫برو گمشو!
‫الان فصل سیب نیست.
‫وقتی سیب اومد، حتماً میارم.
‫-غذا آماده نیست. 30 دقیقه دیگه بیا. ‫-به هر حال، گوش کن...
‫لطفاً مراقب پدرم باش. حالش خوب نیست.
‫نمی‌تونستی منتظر من بمونی؟ برو با پسری که بابات انتخاب کرده ازدواج کن.
‫همین‌طوری میشه.
‫می‌دونی چیه؟
‫سیگنال بد... سیگنال بد.
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫الو... الو؟
‫هی، عزیزم.
‫دلم برات تنگ شده.
‫عزیزم، گفتی دختر کوچیکمون حالش خوب نیست.
‫چرا منو در جریان نمی‌ذاری؟ باید زنگ بزنم و بپرسم؟
‫حالش چطوره الان؟
‫-بهش بگو زود میام خونه. ‫-هی، مایکل.
‫-بیا... بیا. ‫-چی؟
‫آقای موکوند! آقای موکوند!
‫موکو--
‫سربازها، برید، برید، برید!
‫برید، سلاح‌هاتون رو بگیرید.
‫ورودی یا خروجی؟
‫-آقای میتون، بریم. ‫-بله.
‫بچه‌ها، مهاجمان رو پیدا کنید. مواضع بگیرید.
‫آماده، آماده!
‫زود باشید و پایگاه رو امن کنید.
‫تیراندازها در ساعت سه من.
‫تیراندازها در ساعت نه من.
‫برید، جناح شرقی رو پوشش بدید.
‫-وحید؟ ‫-بله، قربان.
‫-هیچ شناسایی بصری؟ ‫-منفی، قربان.
‫-منبع؟ ‫-از همه جهات ورودی داریم.
‫دوست من ‫برادرم
‫قربان، جناح چپ، خارج.
‫سرگرد موکوند زخمی شده! ‫سرگرد موکوند زخمی شده!
‫برانکاردها! ‫دو تا برانکارد بیارید!
‫هر دو قربان زخمی شدن!
‫آتش ورودی، بیاید. ‫گلوله ورودی، توقف!
‫-سریع! سریع! ‫-برانکارد رو بیارید!
‫بلند کنید!
‫آروم. مراقب باشید.
‫آقای موکوند. ‫تقریباً، قربان، تقریباً.
‫قربان، تقریباً رسیدیم.
‫-قربان؟ ‫-برو! برو!
‫سرگرد موکوند. ‫سرگرد میتون.
‫چیزی نیست. ‫خوب میشی.
‫این چیه؟
‫این خون نیست.
‫این چیز دیگه‌ایه.
‫من نه... من نه. ‫من کاری نکردم.
‫این شوخی فرمانده جدید شرکت شما ‫سرگرد موکونده.
‫شوخی؟
‫ولی این شوخی نیست، قربان.
‫تمرین.
‫چرا گیج شدید؟
‫شورشی‌ها هر وقت دلشون بخواد شلیک می‌کنن.
‫پایگاه شرکت همیشه در معرض حمله ناگهانیه.
‫پس همیشه هوشیار باشین و آماده.
‫شش نفر برای یه پست، ولی هیچ‌کدومتون نگهبانی نمی‌دادین؟
‫چرا اینقدر حصارها شل و ولن؟ چرا کیسه‌های شن رو زمین پخش شدن؟
‫اون کیسه‌های شن برای پوشش گلوله‌های ورودی هستن.
‫-هاویلدار پالانی. ‫-بله قربان.
‫-چرا آژیر کار نکرد؟ ‫-ببخشید قربان.
‫جیوثی، چرا تعویض خشاب طول کشید؟
‫فقط دو ثانیه، فقط دو ثانیه زمان واکنش شماست.
‫به همین دلیل ما تیم واکنش سریعیم.
‫تیم واکنش سریع.
‫نگهبانان دروازه، همیشه جلیقه ضد گلوله بپوشید.
‫و شما، فقط پوشیدن جلیقه ضد گلوله کافی نیست.
‫باید یه پاتکا هم روی سرتون بذارید.
‫یه اشتباه کوچیک...
‫اشتباه یه سرباز کل تیم رو به خطر میندازه.
‫چرا فقط سربازای ما می‌تونن ریش داشته باشن،
‫موهای بلند داشته باشن و بدون پروتکل باشن؟
‫نه فقط برای استتار و ترکیب با مردم
‫بلکه برای اینکه وقت تلف نکنیم تو کارهایی مثل کوتاه کردن، اصلاح و تراشیدن.
‫وقت و فکر ما باید فقط روی پیدا کردن تروریست‌ها متمرکز باشه.
‫زن، بچه، غذا، خواب و غیره نقش ثانویه دارن.
‫حتی اگه جونت در خطر باشه، مسئول جون برادرانت هستی.
‫نباید هیچ اشتباهی بکنی.
‫-وحید؟ ‫-بله قربان.
‫-با برانکاردها خوب کار کردی. ‫-ممنون قربان.
‫-شانکار؟ ‫-قربان؟
‫-عالی بود. ‫-ممنون قربان.
‫و تروریست‌ها مثل دوست من ویکرام با دقت شلیک نمی‌کنن!
‫ویکرام، بیا تو.
‫حالا بگو، ما کی هستیم؟
‫تفنگداران ملی!
‫-ما کی هستیم؟ ‫-تفنگداران ملی!
‫ما کی هستیم؟
‫تفنگداران ملی!
‫خوش گذشت؟
‫ویکرام، رفیق من.
‫دقت کامل.
‫داداشم مکوند
‫تفنگدار محبوب شما.
‫برنامه رو عالی اجرا کردی.
‫حالا شوخی واقعی شروع میشه.
‫تولدت مبارک، میتون قربان!
‫تولدت مبارک!
‫مکوند قربان، فرمانده روی خطه، قربان.
‫تولدت...
‫-قربان، مکوند اینجاست، قربان. ‫-مدی.
‫محکوم حمله به پارلمان، افضل گورو مرده.
‫امروز صبح اعدام شد.
‫محکوم حمله به پارلمان، افضل گورو امروز صبح در زندان تی‌هار اعدام شد.
‫-قربان. ‫-هزاران--
‫فرماندهان جیش محمد و جدایی‌طلبان برای تسلیت به خانواده خواهند آمد.
‫مرد شما الطاف بابا انتظار میره.
‫ممنون قربان.
‫-وحید؟ ‫-قربان.
‫به نگهبان بگو بیاد به محل.
‫-امروز روزشه. ‫-دریافت شد، قربان.
‫هی پسر تولدی
‫شاید امروز بهترین هدیه رو بگیری.
‫الطاف بابا؟
‫شهید افضل گورو
‫مدی به دیده‌بان 1 و 2.
‫-قربان. ‫-هیچ تصویری از هدف دارید؟
‫-منفی، قربان. ‫-به تماشا ادامه بدین.
‫روجر، قربان.
‫هدف دیده شد. الطاف بابا از خونه خارج میشه.
‫تکرار می‌کنم، الطاف بابا از خونه خارج میشه.
‫الطاف بابا و عباس ننگرو تو ماشین دوم هستن.
‫ارتش!
‫هدف تو ماشین دومه.
‫برگردید، برگردید، سریع!
‫ارتش!
‫سربازها!
‫سریع، برگردید!
‫نیروها، بیاید!
‫سنگ‌پرتاب‌کن‌ها نزدیک میشن، قربان.
‫-الطاف بابا داره فرار می‌کنه، قربان! ‫-برگردید! برگردید!
‫برگردید، آقا!
‫شلیک نکنید، اینا غیرنظامی‌ان!
‫شلیک نکنید!
‫-مایکل، سی ار پی اف و پلیس جی کی رو بیار! ‫-عقب بکشید!
‫-حرکت کنید! ‫-بچه‌ها، برگردید!
‫برید، ماشین رو پوشش بدید.
‫بیا بیرون و با من بیا.
‫زود باش، بابا، بیا بیرون!
‫بیا، زود باش!
‫الطاف بابا داره فرار می‌کنه!
‫ما نمی‌تونیم کاری کنیم، وحید. ‫برگردید به پایگاه.
‫عملیات رو لغو کنید. برگردید به پایگاه.
‫تکرار می‌کنم، برگردید به پایگاه.
‫چی می‌خوایم؟
‫آزادی!
‫چی آرزو داریم؟
‫-آزادی! ‫-چی آرزو داریم؟
‫برو به پشت. ماشین اونجاست منتظر.
‫الطاف برادر!
‫اسم من محمد لطیفه.
‫تو قهرمان منی. ‫الگوی منی.
‫لطیف، به عباس ننگرو زنگ بزن. ‫فهمیدی؟
‫-باشه، برادر. ‫-آفرین.
‫برو، زود باش.
‫لطیف، تو مرز رو رد کن. ‫بریم، عباس.
‫-حرکت کن! ‫-در یک رویارویی شدید،
‫نیروهای ارتش هند ‫توسط
‫سنگ‌پران‌های کشمیر در مرکز ‫منطقه سوپور در 9 فوریه محاصره شدند.
‫این وضعیت باعث شد ‫پلیس جی کی مداخله کنه
‫و از گاز اشک‌آور ‫برای پراکنده کردن جمعیت استفاده کنه.
‫باز هم از دستش دادیم.
‫-الطاف بابا! ‫-آقا، ناراحت نباشید.
‫امروز آخرین روز من اینجاست.
‫ولی خوشحالم که شما اینجا هستید به جای من.
‫امیدم به شماست، مرد.
‫حتماً، آقا.
‫لبخند بزن، آقا.
‫سرگرد موکوند.
‫شاید اونجا فرمانده بزرگی باشه.
‫ولی برای من...
‫همیشه یه بچه می‌مونه.
‫اسم برادر کوچیکمون چیه، بابا؟
‫اسم بچه...
‫موکوند.
‫موکوند بچه.
‫موکوندا.
‫با اینکه دقیقاً هفت ماه ‫بعد از تولد موکوند به دنیا اومدم.
‫21 سال طول کشید تا باهاش ملاقات کنم.
‫کالج مسیحی مدرس.
‫همیشه به این کالج مدیونم.
‫چون این کالج بود که ‫موکوند رو وارد زندگیم کرد.
‫برنده...
‫ارتباطات ام ای
‫وای! عالیه!
‫-من؟ ‫-برو! برو!
‫-برو. ‫-تبریک می‌گم.
‫-موفق باشی. ‫-ممنون.
‫باشه، برو، برو!
‫تو!
‫بیا اینجا.
‫دارم می‌برمت برای فرهنگی‌های بین کالجی جیپمر.
‫مسابقه راه رفتن روی صحنه.
‫-وای! راه رفتن روی صحنه؟ ‫-بله.
‫خانم، من راه رفتن روی صحنه و اینا رو بلد نیستم.
‫ترس از صحنه دارم. ‫منو از این کار معاف کنید، خانم.
‫-رانجیت، ببرش پیش بچه‌ها. ‫-حتماً، خانم.
‫و یک، و دو، و سه و چهار...
‫-موکوند. ‫-چی؟
‫خانم یه مدل دختر دیگه‌ای رو
‫به جای استلا انتخاب کرده و فرستاده.
‫این اولین باریه که موکوند رو دیدم.
‫مدل؟
‫-کجا؟ ‫-اینجا.
‫این برادر با پیراهن چهارخونه!
‫چی؟
‫به نظر میاد یه آدم ساده‌لوح باشه ‫و می‌گی که مدل هست!
‫هی! وایسا!
‫-استلا کجاست؟ ‫-استلا تصادف کرده.
‫وقتی اولین بار دیدمش، اون تصویر رو تو ذهنم ثبت کردم.
‫چقدر می‌تونه این پسر بی‌ادب باشه؟
‫قبلاً به خانم گفتم ‫من انتخاب درستی نیستم، داداش.
‫-خانم گفت-- ‫-"داداش"؟
‫-یه سیلی محکم بهت می‌زنم. ‫-مگه تو ارشد من نیستی؟
‫این یه نوع احترامه.
‫-اسمت چیه؟ ‫-ایندو.
‫ایندو ربکا وارگیس.
‫-این چه مد جدیدیه؟ ‫-این مد نیست، داداش.
‫این پیراهن برادرمه، داداش.
‫-بسه دیگه "داداش" گفتن! ‫-هی!
‫حتی کفش‌هام…
‫همین‌طوری. ‫برای شیک بودن.
‫داداش، من انتخاب درستی نیستم، درسته؟
‫-برمی‌گردم تریچی؟ ‫-برمی‌گردی تریچی؟
‫مسابقه تو پوندیچریه، درسته؟
‫منظورم این نبود، داداش.
‫مسابقات نقاشی یا داستان‌گویی… ‫هیچ‌کدوم اینجا برگزار نمی‌شه؟
‫من تو کارهای هنری و رنگولی خوبم.
‫می‌تونم تتو هم بزنم.
‫ولی رفتن روی صحنه…
‫یه کم ترس از صحنه دارم.
‫هی، ماموتی.
‫برای از بین بردن ترس از صحنه،
‫باید بری روی صحنه.
‫بیا.
‫خب، بذار بشنوم. یکی یکی.
‫هی، دختر! برق آسمون!
‫هی، دختر! برق آسمون ‫رگه نقره‌ای روشن
‫تو چشام، شیرین مثل شهد ‫تو قلبم، عسل من برای همیشه
‫و برنده است…
‫-کالج مسیحی مدرس! ‫-شکر شیرین من، شیرین‌کننده من
‫با عشق، به آرامی اذیتم می‌کنه ‫این سکوت با من شوخی می‌کنه
‫عشق یا دوستی؟ ‫رابطه انسانی برتر؟
‫یه جادوی بی‌نام مطمئناً ‫حتی این سوال هم بهم لذت می‌ده!
‫-شکر شیرین من، شیرین‌کننده من ‫-داداش.
‫هی! تبریک می‌گم.
‫-ممنون. ‫-بشین.
‫داداش، نمی‌نوشی؟
‫پوندیچری تا کرالا معروفه.
‫برای همین پرسیدم.
‫یه امتحان اس اس بی دارم.
‫اس اس بی؟
‫چه دوره‌ایه؟
‫هیئت انتخاب خدمات.
‫انتخاب ارتش.
‫اوه! ارتش؟
‫از خانواده ارتشی هستی؟
‫هیچ ارتباطی بین ‫خونه‌مون و ارتش نیست.
‫در واقع، مادرم اصلاً ‫ایده ارتش رو دوست نداره.
‫تو تنها پسر منی ‫و می‌خوای به ارتش بپیوندی؟
‫آیا به همین خاطر بود که من ‫برای به دنیا آوردنت زجر کشیدم و با احتیاط بزرگت کردم؟
‫پدرم باهاش مشکلی نداره.
‫موکوندا، حرف دلتو دنبال کن.
‫هر دو خواهرم نماینده بیمه هستن.
‫شب‌ها تو یه بی پی او کار می‌کنم ‫و دارم سعی می‌کنم--
‫پس چرا این عشق به ارتش رو داری؟
‫وقتی کلاس پنجم بودم،
‫ما رو به یه بازدید میدانی ‫به آکادمی آموزش افسران بردن.
‫اولین محل آموزش برای کسانی ‫که می‌خوان به ارتش بپیوندن.
‫موسیقی رژه…
‫یونیفرم سبز زیتونی، تفنگ…
‫اون سبک و نگرش.
‫با دیدن همه اینا، ‫عاشق ارتش شدم.
‫اون روز تصمیم گرفتم ‫که می‌خوام به ارتش هند بپیوندم.
‫از اون موقع، فقط فیلم‌های ‫مربوط به ارتش رو می‌دیدم…
‫-دارم حوصله‌تو سر می‌برم؟ ‫-اصلاً.
‫-ببخشید.
‫می‌خوام ادامه بدم به شنیدن.
‫تو کلاس پنجم اینقدر وضوح داشتی؟
‫الان، حتی نمی‌دونم ‫برنامه‌های آینده‌ام چیه.
‫در واقع، امتحان اس اس بی خیلی سخته.
‫به هر حال، باید قبول بشم.
‫چطور ممکنه کسی باهوش ‫مثل تو قبول نشه؟
‫تو کسی مثل منو ‫با اون همه شکوه روی صحنه بردی.
‫به راحتی قبول می‌شی.
‫مادرم همیشه امیدوار ‫که من تو امتحان ارتش رد بشم.
‫-همیشه دعا می‌کنه. ‫-واقعاً؟
‫نگران نباش.
‫من برات دعا می‌کنم.
‫خب، خدای مورد علاقه‌ات کیه؟
‫ساباریمالا؟
‫من به لرد آییاپا در ساباریمالا تسلیم می‌شم.
‫این هم توی کرالا هست.
‫ایندو، اتوبوس داره می‌ره.
‫-بریم. ‫-دارم میام.
‫-خداحافظ. ‫-یه کم دیگه بمون.
‫راستش امروز خیلی خوشگل بودی.
‫با استایل و اعتماد به نفس روی صحنه راه رفتی.
‫دروغ نگو!
‫دروغگو.
‫-حقیقت داره. ‫-جدی می‌گی؟
‫همه بهم گفتن تو یه سوپرمدل هستی، داداش.
‫ولی تا حالا با من راه نرفتی.
‫اون شب به یاد موندنی.
‫اون ساحل دریا.
‫شروع پیوند فوق‌العاده‌مون.
‫بذاریم زندگی رو به بهترین شکل زندگی کنیم ‫با هم در یک جستجوی آرام
‫مثل بارون ملایمی که دریا رو می‌پاشه
‫بذاریم به وفور بپاشیم ‫و اینجوری زندگی رو کامل لذت ببریم
‫خداحافظ.
‫صبر کن.
‫-خداحافظ، برادر موکوند. ‫-بازم؟
‫داری منو "برادر" صدا می‌زنی!
‫تو کرالا، فقط به معنی "برادر" نیست.
‫مامانم بابام رو هم همینجوری صدا می‌کنه.
‫هی!
‫هی! مامو--
‫موکوند.
‫هی، دختر! برق آذرخش ‫رگه نقره‌ای روشنگر
‫تو چشام، شیرین مثل شهد ‫تو قلبم، عسل من برای همیشه
‫تو آتریوم قلبم، درون من
‫الو؟
‫این شماره منه.
‫ذخیره‌اش کن.
‫اینجا موبایل آنتن نمی‌ده.
‫ذخیره‌اش می‌کنم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫عشق یا دوستی؟ ‫پیوند انسانی فوق‌العاده؟
‫یه جادوی بی‌نام مطمئناً ‫حتی این سوال هم بهم لذت می‌ده!
‫کل زندگیم داره تغییر می‌کنه ‫آیا این دنیاییه که می‌شناسم؟
‫شکر شیرین ‫یه ضیافت عسلی
‫تفاوت بین ‫پرام ویر چاکرا و آشوک چاکرا چیه؟
‫درباره یه سرباز بگو، ‫دریافت‌کننده جایزه شجاعت.
‫سرگرد ام. ساروانان از تریچی، آقا.
‫اهل رامشوارام. ‫قهرمان جنگ کارگیل.
‫بهش جایزه شجاعت ویر چاکرا داده شد، آقا.
‫اگه بهت رهبری در ارتش داده بشه،
‫چه نوع رهبری توی منطقه جنگی خواهی بود؟
‫آقا، حتی این صفحه شطرنج هم ‫یه منطقه جنگیه.
‫شاه اینجا فقط یه قدم حرکت می‌کنه.
‫همیشه پشت سربازها می‌ایسته.
‫اگه این یه منطقه جنگی واقعی بود ‫و من رهبر بودم…
‫اونوقت من اولین سرباز ‫در خط مقدم می‌شدم، آقا.
‫-الو؟ ‫-ایندو، من قبول شدم.
‫قبول شدم، ایندو. قبول شدم… قبول شدم.
‫این مصاحبه سخت‌ترین بخشه.
‫اون رو گذروندم!
‫ایندو، توی معبدی؟
‫می‌دونی چیه؟
‫دوستت دارم.
‫دوستت دارم، ایندو.
‫موکوند، بیا اینجا.
‫بیا اینجا و بهم بگو.
‫-ایندو. ‫-سلام.
‫-ناینا، این ایندو هست.
‫مامان، این دختریه ‫که عاشقشم.
‫دوست دخترم.
‫سلام، خاله.
‫-اسمت چیه؟ ‫-ایندو.
‫فقط اسمت ایندو هست، ‫ولی مسیحی هستی.
‫-درسته؟ ‫-مامان!
‫-ایندو… ‫-نمی‌تونی زبونتو کنترل کنی، مامان؟
‫-لطفاً بشین. ‫-معرفی کردنش به عنوان دوست دخترت؟
‫-مامان، از این به بعد، عیسی هم خدای ماست. ‫-ساکت شو!
‫خاله، می‌تونی یه کم آب بهم بدی؟
‫اینطوری با من حرف می‌زنی؟
‫بله؟ بهت یاد ندادن ‫به بزرگترها احترام بذاری؟
‫چیزی نیست.
‫مامان، اون یه مالایامیه، اونا ‫پسوند خاصی برای احترام ندارن.
‫یه مالایالی از کرالا؟ ‫این مشکل هم اضافه شد؟
‫از این چی یاد می‌گیری؟
‫فقط زبان تامیل به آدم احترام می‌ذاره.
‫برات آب میارم.
‫نیتیا، دیروز همه طالع‌نامه‌هات رو بردم پیش طالع‌بین خانوادگی‌مون.
‫به نظر می‌رسه که موکوند ما دو تا زن خواهد داشت.
‫سیاره‌هاش اینجوری چیده شدن.
‫اگه خطوط سرنوشتش تصمیم بگیرن که یه زن برای عشق و یه زن برای خانواده داشته باشه...
‫اون وقت ما چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫- هی... ‫- نیتیا، اون دختر ایندو رو بفرست اینجا.
‫- برو. ‫- بیا اینجا.
‫اون بچه کوچیک منه.
‫اونم یه پسر. می‌دونی، خیلی لوسش کردم.
‫همه چیز براش یه بازیه.
‫ولی منم یه زنم، درسته؟
‫با اینکه اینو خوب می‌دونم چطور می‌تونم ازت پنهونش کنم؟
‫اون می‌ره.
‫به ارتش.
‫می‌تونی اینجا تنها بمونی؟
‫کارگیل، کشمیر، چین...
‫به همه اون جاها!
‫فکر می‌کنی تو رو با خودش می‌بره؟
‫این رو توی سرت فرو کن. اون تو رو تنها می‌ذاره.
‫صبر کن... صبر کن.
‫این رو بگیر. برو.
‫موکوندا، تو از اس اس بی قبول شدی.
‫قدم بعدی چیه؟
‫بعدی او تی ای هست، نینا.
‫- یه دوره چهل و نه هفته‌ای. ‫- خیلی خوب.
‫باید اونجا بخورم، بخوابم و بمونم.
‫پارنگیمالای نزدیکه، خیلی زرنگ بازی در نیار!
‫بهتره هر روز بیای خونه.
‫مامان، چرت نگو.
‫این‌ها قوانین ارتشن.
‫اصلاً دوست ندارم تو این ارتش ثبت‌نام کنی.
‫مامان!
‫چهل و نه هفته؟
‫فقط 52 هفته تو یه ساله.
‫- نمی‌تونی وسطش مرخصی بگیری؟ ‫- می‌تونم.
‫هر یکشنبه البته.
‫ولی نمی‌تونم بیام.
‫بازدیدکننده‌ها مجازن.
‫ما دیگه از جان و بدن‌هامون نمی‌گذریم، رفقا.
‫حالا کشور رو به دست شما می‌سپاریم، رفقا.
‫من روجی متیو وارگس هستم.
‫فرمانده آموزش شما.
‫تو ارتش، انضباط همه چیزه.
‫بله، قربان.
‫افراد، بدویید!
‫این تپه پی یه دویدن هفت کیلومتریه.
‫اگه به موقع تمومش نکنی، رد می‌شی.
‫- آماده‌ای؟ ‫- بله، قربان.
‫هی، یوسف.
‫بلند شو، بلند شو!
‫بیا، بلند شو!
‫یوسف افتاده بود، قربان.
‫باید کمکش می‌کردم، قربان.
‫آفرین!
‫این روحیه و اخلاق ارتش هند هست.
‫امنیت.
‫افتخار.
‫و رفاه کشور شما اول میاد.
‫امنیت، افتخار،
‫و رفاه دوستان شما بعدش میاد.
‫امنیت خودتون آخر میاد.
‫همیشه و هر بار.
‫حالا به جناب دانشجوی موکوند تبریک بگید.
‫قربان.
‫- موکوند. ‫- ماموتی.
‫چطوری؟
‫این چیه؟ من همیشه به تو فکر می‌کنم.
‫چطور یه هفته اینقدر طولانی می‌شه--
‫- چیه؟ ‫- اون کاغذ رو از اونجا بردار.
‫- اون کیه؟ ‫- محکم بگیرش.
‫فرار باریک!
‫اینطوری نگهش می‌داری؟
‫ای وای!
‫نمی‌تونم اینو تحمل کنم، عزیزم.
‫خیلی ساده گرفتمش.
‫روزانه، برای 16 ساعت...
‫ما رو می‌شورن و می‌چلونن!
‫تمام بدنم واقعاً درد می‌کنه.
‫سرمو اینجوری بذارم؟
‫بذار بخوابم.
‫-اونجا می‌مونیم. ‫-اوه! واقعاً؟
‫باشه.
‫ای خدا!
‫بذار من درستش کنم.
‫این همون تمرینیه که ازش تعریف می‌کردی؟
‫-مامان! ‫-ای خدا! خاله!
‫آخر هفته‌ها نمی‌ری خونه؟
‫مستقیم میای پیش پسرم؟
‫نه خاله، اینجوری نیست.
‫-فقط اومدم که… ‫-برای چی؟
‫-مامان! ‫-تقصیر توئه!
‫اینجا خونه ما نیست.
‫افسرها ممکنه بشنون.
‫چرا تو یه هفته اینقدر لاغر شدی، پسرم؟
‫خیلی برنزه شدی.
‫-چرا تو سایه بازی نمی‌کنی؟ ‫-مامان!
‫فکر می‌کنی بازی می‌کنیم؟
‫غذای خونگی آوردم.
‫تو هم بیا.
‫قدر غذای خونگیتو نمی‌دونستم.
‫-الان می‌فهمم، مامان. ‫-حالا می‌دونی!
‫ایندو، بچش.
‫چرا زل زدی، مامان؟
‫وقتی ازدواج کنیم، با ما می‌مونه.
‫-باید خوب ازش مراقبت کنیم، نه؟ ‫-عشق و مراقبت، واقعاً!
‫چند نفر تو خانواده‌تون هستن؟
‫-کجا کار می‌کنن؟ ‫-من بچه کوچیکم.
‫دو تا برادر بزرگتر دارم.
‫مامان خونه‌دار.
‫بابا دکتره.
‫ایندو؟
‫قبل از اینکه تمرینم تموم بشه،
‫به والدینت درباره ما بگو و ببین چی می‌گن؟
‫باید همه رو برای مهمونی کریسمس دعوت کنیم خونه.
‫به همه نشون بدیم.
‫عزیزم.
‫تعطیلاتت چقدره؟
‫-فردا باید برگردم، بابا. ‫-فردا؟
‫فقط برای یه روز اومدی؟
‫دیبو، بابا اینو نگفت که فقط پز بده.
‫تو جامعه‌مون، باید ارتباط مالایالام رو برای خانواده‌مون حفظ کنیم.
‫بابا.
‫می‌خوام یه چیزی بگم.
‫چی، عزیزم؟ بگو.
‫تو چنای،
‫تو دانشگاه من…
‫تو دانشگاهت؟
‫یه دوست تو دانشگاه دارم.
‫خیلی دوسش دارم.
‫منظورت از "دوست داشتن" چیه؟
‫نه، بابا.
‫ما عاشق همیم.
‫چی؟
‫عشق؟
‫اون کیه؟
‫از وقتی همش پای تلفن بودی، حدس می‌زدم.
‫-بذار بگه. ‫-هر کاری می‌خوای بکن.
‫-ایندو، بگو. ‫-ادامه بده، عزیزم.
‫اسمش…
‫موکوند.
‫ای عیسی مسیح!
‫تامیل؟
‫هی!
‫-دهنتو ببند. ‫-ساکت باش.
‫-بگو، عزیزم. ‫-از خانواده خوبی میاد.
‫خانواده‌ش موافقن.
‫تو آکادمی آموزش افسرانه. می‌خواد به ارتش بپیونده.
‫واقعاً آدم خوبیه.
‫-خوشتون میاد-- ‫-اینجوری نمیشه، عزیزم.
‫فراموشش کن.
‫دیگه لازم نیست بری تامیل نادو درس بخونی.
‫-بهتره خونه بمونی و درست رفتار کنی. ‫-مشکلش چیه؟
‫لازم نیست بری چنای یا هر جای دیگه، فهمیدی؟
‫-بابا. ‫-چطور می‌تونی جلوشو از درس خوندن بگیری؟
‫تحصیلات مهمه.
‫اینکه وقتی تو زندگی دچار شیفتگی می‌شی، ما رو فراموش کنی…
‫یا اینکه چنین حواس‌پرتی رو فراموش کنی، به خودت بستگی داره.
‫-بابا، لطفاً. ‫-ایندو.
‫مشکل این نیست که اون تامیل یا مالایالیه.
‫نه اینکه هندو یا مسیحیه.
‫به هیچ دلیلی دخترمو به یه مرد نظامی نمی‌دم!
‫-همین. ‫-بابا.
‫خاله... ببخشید.
‫-ببخشید. شروع شده؟ ‫-چی...
‫به نظر می‌رسه هیچ رویدادی از زندگیشو از دست نمی‌ده!
‫اونجاست!
‫خاله، خط دوم.
‫بعدی... بعدی. خط دوم.
‫کماندوها، حمله!
‫رژه!
‫اون موکونده؟ نمی‌تونم بشناسمش.
‫اینجاست.
‫خیلی نزدیکه.
‫انگشتتو نشون نده.
‫موکوند! موکوند!
‫موکوند!
‫هی، ایندو!
‫خدمت با افتخار ‫آخرین قدم
‫سامی... سامی... جسامی!
‫مامان. نینا.
‫پین‌ها رو بزنید.
‫این چیه عزیزم؟ ‫ما باید این کارو بکنیم؟
‫خیلی از افسرات اینجا هستن. ‫چرا از یکی از اونا نمی‌خوای این کارو بکنه؟
‫مثل اینه که پسرمونو ‫روی یه سینی طلایی به ارتش بدیم!
‫مامان...
‫نگاه کن بقیه والدین ‫این کارو با خوشحالی انجام می‌دن.
‫-نینا، بهش بگو اینا قوانین ارتشن. ‫-گیتا، فقط انجامش بده.
‫تبریک می‌گم پسرم.
‫لبخند بزن.
‫-ایندو ‫-چی، عمو؟
‫بیا اینجا عزیزم.
‫یه عکس بگیریم؟
‫هی! اینم جزو قوانین ارتشه؟
‫مامان، حالا ژست بگیر.
‫باشه؟
‫لبخند بزن.
‫مامان، یه لحظه برو کنار.
‫نینا، یه ثانیه. ‫یه عکس می‌گیریم.
‫-این چیه؟ ‫-هی! یه عکس از ما بگیر.
‫تبریک می‌گم، ستوان موکوند.
‫-ممنون، ماموتی. ‫-اوه، خدای من!
‫-چی شده؟ ‫-یه کمک هزینه تو او تی ای گرفتم.
‫یه هدیه کوچیک برات خریدم، ایندو.
‫هر جایی که پست بشم
‫این مثل یه یادگاریه، ‫به عنوان یادآور عشق واقعیمون.
‫این فقط نامزدیمونه.
‫فقط نامزدی؟
‫فکر کردم داری باهام ازدواج می‌کنی.
‫این فقط با دعای خیر ‫پدرت، جورج وارگیس، اتفاق می‌افته.
‫هر مشکلی که پیش بیاد...
‫حلش می‌کنیم.
‫هی! واقعاً داری میری!
‫فقط دارم میرم ارتش، مامان.
‫آیا همه اون درد بارداری رو تحمل کردم ‫که تو رو اینجوری بفرستم ارتش؟
‫با این همه مراقبت بزرگت کردم.
‫چرا باید اینو تحمل کنیم؟
‫ارتش هند بیش از 1.1 میلیون سرباز داره.
‫به همه اون مادرها فکر کن. ‫احساس انگیزه می‌کنی.
‫چرا باید به اونا فکر کنم؟
‫پسرهایی که صبح بلند می‌شن، میرن سر کار،
‫و عصر به موقع برمی‌گردن خونه...
‫به یه عالمه مادر فکر می‌کنم ‫که پسرهایی مثل اونا دارن.
‫برو.
‫-مامان. ‫-مامان!
‫مامان عزیزم!
‫ولش کن. بیچاره!
‫کجا می‌تونی داغ دوز بخوری؟
‫بهشون می‌گی که نمی‌تونی ‫غذای خوبی مثل خونه پیدا کنی.
‫صبر کن و ببین. ‫با عجله برمی‌گردی.
‫بی‌خیال، گیتا.
‫هی! اون اینجاست.
‫چنای سنترال
‫IC72861M.
‫ستوان موکوند گزارش می‌ده، خانم.
‫این شماره کمیسیون منه.
‫-اولین کسی هستی که بهش گزارش می‌دم. ‫-باشه.
‫سلام، خاله و عمو.
‫-شوتا، نیتیا، چطورین؟ ‫-سلام.
‫همه چی خوبه.
‫-دانشگاهت زود تموم میشه، درسته؟ ‫-هفته بعد.
‫تصمیم گرفتم که تو چنای بمونم
‫حتی بعد از اینکه تموم شد.
‫-نمی‌رم تریواندروم. ‫-چه راحت!
‫تو چنای دنبال کار می‌گردم.
‫ایندو، اگه می‌خوای اینجا بمونی ‫می‌تونی خونه ما بمونی.
‫-ایده خوبیه. ‫-می‌تونه تو اتاق من بمونه، بابا.
‫-من که اینجا نیستم. ‫-چه سرنوشت خوبی!
‫-مامان، مراقبش باش. ‫-نیازی نیست.
‫خودم دنبال یه جای پی‌جی می‌گردم.
‫موکوند، یه دقیقه.
‫مامان، یه دقیقه.
‫اگه ازت یه چیزی بخوام انجام می‌دی؟
‫یه کم قدیمیه.
‫چی؟ بگو.
‫این رو تو خیلی از فیلم‌های قدیمی دیدم.
‫این سربازای ارتش یه جایی تو مرز هستن
‫و عکس زن یا دوست‌دخترشون رو تو کیف پولشون نگه می‌دارن
‫و هی بهش نگاه می‌کنن.
‫همین‌طور، من یه عکس پاسپورت قدیمی از خودم پیدا کردم که بهت بدم.
‫بهت بدم؟
‫تو کیف پولت نگهش می‌داری؟
‫آره، بده.
‫این خوبه؟
‫آره.
‫وقت رفتنه.
‫باشه، خداحافظ.
‫خداحافظ! مامان، خداحافظ!
‫ناینا، خداحافظ!
‫چی، ناینا؟ ‫من دیگه می‌رم.
‫باشه.
‫گریه نکن، ایندو. ‫من دارم می‌رم ارتش.
‫نباید گریه کنی ‫حتی اگه تو وظیفه کشته بشم.
‫باشه.
‫اگه بمیری گریه نمی‌کنم.
‫ولی الان دارم گریه می‌کنم.
‫بذار گریه کنم.
‫ایندو!
‫مامان، مراقبش باش.
‫مامان، زیاد بابا رو اذیت نکن.
‫ناینا، خوب باش ‫و به حرف مامان گوش کن!
‫سوتا، نیتیا، خداحافظ.
‫ایندو، خداحافظ. دوستت دارم.
‫از همون لحظه شروع شد.
‫رابطه راه دور من.
‫سربازها!
‫پلو ساری تو زبون شما چی می‌گن؟
‫-ساراگو، آقا. ‫-ساری تومبو، آقا.
‫-پلو، آقا. ‫-مونده‌نای، آقا.
‫-دوباره بگو ‫-مونده‌نای، آقا.
‫خب، این خط کنترل ‫که شما ازش محافظت می‌کنید
‫مثل اینه که دارید ‫مونده‌نای مادرتون رو از نفوذی‌ها محافظت می‌کنید.
‫حالا جلیقه ضدگلوله‌هاتون رو بپوشید.
‫حالا تفنگ‌هاتون رو بردارید.
‫تفنگ‌هاتون رو بردارید.
‫و از حالا به بعد ‫تفنگتون دوستتونه،
‫دوست‌دخترتون، ‫و همه چیز دیگه.
‫-واضحه؟ ‫-بله، آقا.
‫خط کنترل.
‫اولین مأموریتش.
‫حساس‌ترین منطقه هند.
‫موکوند تو کل دوران نظامیش ‫تجربه‌های فراموش‌نشدنی داشت.
‫اون اولین کشتنش بود.
‫دلیل مرگ غم‌انگیز برادر هم‌رزمش.
‫اون حادثه تروریستی مرزی ‫خیلی روش تأثیر گذاشت.
‫خیلی خیلی شخصی برداشت کرد.
‫18 ماه بعد
‫هیچ چیز تو خط وظیفه شخصی نیست.
‫وظیفه ما و خدمت به ‫کشورمون از همه چیز مهم‌تره.
‫-فهمیدی؟ ‫-بله، آقا.
‫بارگذاری کن.
‫شلیک!
‫کالیانامالای…
‫فکر می‌کردم تو یه برنامه تلویزیونی مثل این می‌رم،
‫و یه عروس مناسب برای پسرم پیدا می‌کنم.
‫ولی خودش یه دختر به انتخاب خودش پیدا کرد.
‫عروسی هر دو دخترم رو تعیین کردم.
‫فکر کردیم بعد از عروسی می‌تونیم ‫در موردش صحبت کنیم.
‫ولی شما پیش‌دستی کردید و اینجایید.
‫تا شما صحبت می‌کنید، ‫من می‌رم قهوه بیارم.
‫نه، نه، مرسی.
‫تو هم اینجا باش.
‫این رابطه بین دختر من و پسرتون،
‫اصلاً خوشم نمیاد. دخترم خیلی جوونه.
‫اون هنوز به بلوغ کافی نرسیده که خودش تصمیم بگیره.
‫پسرتون هم همینطور.
‫اون خیلی بالغ هست، آقا.
‫اون توی ارتش هند ثبت‌نام کرده.
‫اون کسیه که قراره هر دو دخترمون رو ازدواج بده.
‫من توی انتخابش دخالت نمی‌کنم.
‫هی، آقا! خواهرم سال ۲۰۰۶ دانشگاه رو تموم کرد.
‫الان سال ۲۰۰۸ هست.
‫دو سال گذشته.
‫به ما توی تریواندروم سر نزد و توی چنای کار پیدا کرد.
‫-فکر نمی‌کنی اون روش تأثیر گذاشته؟ ‫-صبر کن! صبر کن!
‫بذار یه چیزی رو رو در رو بگم.
‫دین من ممکنه فرق کنه. من از یه ایالت دیگه‌ام.
‫اما فراتر از همه اینا،
‫نمی‌خوام دخترم رو به یه فرد نظامی بدم.
‫اجازه نده ایندو بهت سر بزنه.
‫همه‌تون مغزش رو شستشو می‌دید.
‫این کار خوبی نیست، آقا.
‫الان شما مهمون ما هستید. من با شما محترمانه رفتار نمی‌کنم؟
‫ایندو مثل یه دختر دیگه برای ماست، آقا.
‫چرا باید بیاد؟
‫فقط وقتی به ما سر می‌زنه که موکوند بیاد، همین.
‫خاله، برام قهوه می‌دی؟
‫هی!
‫برای همین راحت توی چنای کار پیدا کردی؟
‫بابا، حالا فهمیدی که اون کاملاً حقه‌بازه؟
‫اون دو ساله داره ما رو فریب می‌ده.
‫-چرا اومدی بیرون؟ ‫-ایندو، بیا بیرون.
‫ای خدا! شما دارین زود قضاوت می‌کنید.
‫بیدار شید، هر دوتون.
‫اینجا موندی؟
‫ببخشید، بابا.
‫شروع کن.
‫حتی بعد از این همه بار گفتن نمی‌فهمی؟
‫-مامان، یه دقیقه. ‫-این چیه؟
‫-ایندو، بهم بگو بعد برو. ‫-سلام، ایندو.
‫-موکوند. ‫-سلام، ایندو.
‫-چند بار بهت زنگ زدم؟ ‫-این چیه، ایندو؟
‫حتی هندوی-مسیحی هم اوکی بود. چرا "ارتش" رو بهانه کردی؟
‫چرا بابات رفت خونه‌مون و بی‌ادبانه حرف زد؟
‫-ایندو، با کی حرف می‌زنی؟ ‫-سلام!
‫ارتش فقط یه شغل برای من نیست.
‫-این زندگی منه! ‫-نمی‌دونم؟
‫-در رو باز کن، ایندو. ‫-یه کم صبور باش، لطفاً.
‫من بیشتر از این صبورم!
‫بابات با مربی آموزش او تی ای من، وارگس، صحبت کرده،
‫-و بهش گفته که منو بکشه بالا. ‫-اوه، لعنتی!
‫-خیلی متاسفم. ‫-هی.
‫-در رو باز کن. ‫-حالت خوبه؟
‫فکر نمی‌کنم این کار کنه، ایندو.
‫اصلاً امیدی ندارم.
‫-بیا جدا شیم. ‫-چی؟
‫جدا شیم؟
‫-چی می‌گی؟ ‫-چی کار می‌کنی اون تو، ایندو؟
‫دارم میام، مامان.
‫کی؟
‫موکوند، چی؟ می‌دونستی که این سخت خواهد بود، درسته؟
‫-قانع کردنشون آسون نیست. ‫-جورج!
‫-بله؟
‫همه چیز توی یه سال درست می‌شه.
‫یه سال دیگه؟ الان چهار سال گذشته.
‫-اون در رو باز نمی‌کنه. ‫-چی شده؟
‫چی؟
‫ایندو.
‫اون مردی که همیشه لجباز بوده توی یه سال تغییر می‌کنه؟
‫-ایندو، در رو باز کن. ‫-صبر کن، موکوند.
‫نمی‌تونی اینجا رو بشنوی؟
‫-عزیزم. ‫-الان باز کن!
‫-با من دعوا نکن، لطفاً. ‫-در رو باز کن، ایندو!
‫-در رو باز کن. ‫-سعی می‌کنم قانعش کنم.
‫کی منو قانع می‌کنه؟
‫چه مزخرفی، می‌گی دعوا نکنم!
‫-چی شده؟ ‫-سعی کن بهش زنگ بزنی.
‫ایندو، در رو باز کن.
‫نمی‌تونم از مردی که به ارتش احترام نمی‌ذاره التماس کنم.
‫لازم نیست، من این کار رو می‌کنم.
‫ایندو، در رو باز کن.
‫موکوند، یه دقیقه لطفاً.
‫از دستم عصبانی نشو.
‫فقط به حرفم گوش کن، لطفاً.
‫تصمیمم رو گرفتم، ایندو، قطع کن.
‫اینجا تمومش می‌کنیم.
‫همین‌جا.
‫تموم شد؟
‫می‌تونم حرف بزنم؟
‫تو هر رابطه‌ای، یه نفر بیشتر از اون یکی دوست داره.
‫فقط دل اون آدم بیشتر درد می‌گیره.
‫فقط اون آدمه که برای نجات رابطه می‌جنگه.
‫تو کارت رو بکن.
‫-من با این کنار میام. ‫-ایندو!
‫به حرفمون گوش کن، ایندو.
‫-الو؟ ‫-بیا بیرون حالا.
‫-اونجایی؟ ‫-ایندو!
‫در رو باز کن، عزیزم.
‫الو؟
‫ایندو، در رو باز کن.
‫بازش کن!
‫-ایندو! ‫-در رو باز کن، عزیزم!
‫ایندو، لطفاً…
‫-همه‌مون نگرانیم. ‫-بیا ایندو.
‫در رو باز کن.
‫در رو باز کن!
‫ایندو!
‫-بیا بیرون، ایندو. ‫-کر شدی یا چی؟
‫-نمی‌شنوی ما رو؟ ‫-در رو باز کن!
‫-ایندو، در رو باز کن. ‫-ایندو!
‫ایندو؟
‫همون‌جا وایسا.
‫-اون تو چیکار می‌کردی؟ ‫-مامان!
‫داشت با تلفن حرف می‌زد، نه؟
‫وقتی همه‌مون اینجا نگران بودیم، چطور جرات کردی باهاش حرف بزنی؟
‫آره.
‫من تو دلم باهاش ازدواج کردم.
‫بهش افتخار می‌کنم که افسر ارتشه
‫و من همسر یه افسر ارتشم.
‫این شماره کمیسیون ارتششه.
‫خالکوبی کردی؟
‫این چیه؟
‫لازم نیست تو خونه‌اش با خانواده‌اش باشم.
‫می‌تونم تو همین خونه همسرش باشم!
‫ببخشید، بابا.
‫ساعت، تند تند می‌گذره ‫من خودم نیستم
‫دستت رو یه کم آروم‌تر حرکت بده؟
‫تو یه خواب آشفته پر از غم ‫عشق تو موج‌های غم حل شد
‫یه داستان برات بگم؟
‫بدون یه پایان خوش؟
‫با ناراحتی خداحافظی کنم؟
‫تو خاطراتت غرق شدم
‫سلام، عمو.
‫خاله، من موکوندم.
‫هی، موکوند، درسته؟
‫-سلام، من اندروزم. ‫-سلام!
‫-دیبو. برادر بزرگترمون ‫-سلام.
‫اخم نکن، لبخند بزن.
‫-اون همون پسره نیست؟ ‫-خفه شو!
‫-اینجا چیکار داری؟ ‫-دیبو، بیا این طرف.
‫-برو بیرون! ‫-بی‌ادب نباش!
‫-داداش، صبر کن! ‫-دعوا نکن!
‫بیا از اونجا دور شو.
‫-بی‌خیال شو! ‫-تو…
‫ببخشید بابت این.
‫خب؟
‫بگو.
‫به اندازه عشقت به ایندو،
‫فرض کن من بیشتر دوستش دارم.
‫عمیقاً و واقعاً دوستش دارم.
‫ولی تو از ارتش بدت میاد، نه؟
‫هیچ‌وقت کاری برخلاف میل شما نمی‌کنم، عمو.
‫موکوند،
‫تو از خیلی مسائل پیچیده این خبر نداری.
‫حتی دخترم هم نمی‌دونه.
‫قبل از اینکه ازدواج کنم،
‫برای مدت کوتاهی تو ارتش خدمت کردم
‫به عنوان دکتر.
‫درست تو خط مقدم جنگ.
‫هرچی اونجا دیدم، همه‌اش...
‫درد و مرگ بود.
‫ببین، دخترم،
‫همیشه آدم شاد و خوشحالی بوده.
‫ولی حالا ایندو با کسی حرف نمی‌زنه.
‫چیزی رو با کسی در میون نمی‌ذاره.
‫ما توی خانواده‌مون کریسمس رو جشن گرفتیم.
‫اصلاً شرکت نکرد.
‫احساس می‌کنم-- ‫خیلی ناراحتم.
‫می‌دونی...
‫ولی،
‫فکر اینکه باید دخترم رو به یه افسر ارتش بدم...
‫همه اون خاطرات دوباره زنده شد.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫باشه.
‫مامانم هنوزم دوست نداره من توی ارتش باشم.
‫همین‌طور، فکر می‌کنم این بابا هم موافق نیست.
‫ولی حالا دارم به افسرهای جوان آموزش استفاده از سلاح و جنگ شهری می‌دم.
‫پست آرام.
‫وقتی می‌گی "زندگی ارتشی" پر از عدم قطعیت هست.
‫هر چیزی ممکنه حتی اونجا هم اتفاق بیفته.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه برای همیشه روی زمین زندگی کنه، عمو.
‫هر کسی زمان رفتنش از لحظه تولدش شروع می‌شه.
‫تیک‌تاک می‌کنه.
‫هر کاری بکنیم،
‫حتی اگه هیچ کاری نکنیم، اون زمان همچنان تیک‌تاک می‌کنه.
‫تا وقتی نفس می‌کشیم ادامه داره.
‫هم کتاب مقدس و هم بهاگاواد گیتا درباره مرگ همین رو می‌گن.
‫هر کی که باشی، وقتی کارت اینجا تموم شد، برو.
‫ولی باید زندگی کنی تا کارت رو تموم کنی.
‫مهم نیست کجا هستی یا چه شغلی رو انتخاب می‌کنی.
‫فقط چون من توی ارتشم به این معنی نیست که کشته می‌شم، عمو.
‫-موضوع این نیست، پسرم. ‫-همینه.
‫تو به من "پسر" به زبان مالایالام گفتی، درسته؟
‫همین کافیه برای حالا، عمو.
‫هر چقدر زمان نیاز داری، عمو.
‫من آماده‌ام که صبر کنم.
‫بیا، بچه‌ام.
‫زود باش.
‫بیا، ایندو.
‫-بابا، با ما اوکی هستی؟ ‫-آره.
‫-بیا. ‫-ممنون، بابا.
‫ممنون.
‫یازده ماه، هفده روز،
‫چهار ساعت،
‫هجده دقیقه،
‫از وقتی باهام حرف زدی!
‫می‌خواستی ما از هم جدا بشیم!
‫-حالا اومدی خونه. ‫-خب؟
‫تو نفس منی.
‫لیوان رو بگیر.
‫خوشحالی؟
‫هی! لبخند بزن.
‫همیشه همین‌طوریه.
‫-کریسمس مبارک. ‫-کریسمس مبارک.
‫آیا این باران صبحگاهی اینقدر مه‌آلود است؟
‫آیا حالا تا ابد با او هستم؟
‫آیا این سبک زندگی‌ای است ‫که همیشه آرزوش رو داشتم؟
‫آیا این معنای واقعی حماسه است؟
‫آیا با او راه رفتم، جادوی خالص؟
‫آیا من هم برای این ‫دنیای شگفت‌انگیز از خوشبختی برگشتم؟
‫روح دوقلوی من به خوبی انتخاب شده ‫در قلبم برای همیشه منجمد
‫آیا از حالا به بعد تو هستی؟
‫حداقل حالا به مادرت بگو که بگه،
‫"پسرم دوبار طبق طالع‌بینیش ازدواج می‌کنه."
‫-چرا؟ ‫-نه فقط دو بار.
‫تو سه بار ازدواج کردی!
‫در هر سه عروسی، ایندو زنت هست.
‫نیمه برابرم به خوبی انتخاب شده ‫در قلبم برای همیشه منجمد
‫از حالا به بعد تو هستی
‫ممنون.
‫روزی که با یه افسر ازدواج کردی ‫تو هم به ارتش پیوستی.
‫به سلامتی! هورا!
‫تبریک می‌گم، کاپیتان موکوند.
‫عشق تو یه دیگ پره
‫دارم خواب می‌بینم، توی عشقت غرق شدم
‫لبخندت، یه اثر هنری زیبا
‫تو تنها پادشاهی هستی که قلبم رو حکمرانی می‌کنی
‫در دام عشقت خوش‌آمدی
‫در قفس طلایی هستم ‫در آسمانی که آزادی رو هجی می‌کنه
‫حتی اگه بمیرم ‫من و تو همیشه با هم خواهیم بود
‫روح دوقلوی من، خوب انتخاب شده ‫در قلبم همیشه یخ زده
‫با هم به عنوان "ما" ‫حالا تو و من هستیم
‫ایندو، بهتره بری خونه عزیزم.
‫به مراقبت زیادی نیاز داری.
‫نمی‌رم، می‌خوام برم ماه عسل.
‫ماه عسل؟
‫ماه عسل برای تازه‌عروس و دامادهاست.
‫زن تازه باردار هم می‌ره.
‫منو ببر ماه عسل ‫بعدش برمی‌گردم خونه.
‫-آرشوا آرشوا آرشوا! ‫-روح دوقلوی من
‫خوب انتخاب شده ‫در قلبم همیشه یخ زده
‫با هم به عنوان "ما" ‫تو و من همیشه خواهیم بود
‫روح دوقلوی من، خوب انتخاب شده ‫در قلبم همیشه یخ زده
‫از این به بعد، با هم ‫برای همیشه خواهیم بود
‫آرشی، به بابا نگاه کن.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫سلام!
‫آرشو! عزیزم! ‫بیا…
‫بیا… بیا پیش من!
‫سلام!
‫موکوند، این چیه؟
‫این ریش و سبیل؟
‫رفتی ارتش، نه؟ ‫یا جای دیگه؟
‫بهش بگو، ریش و سبیل ‫برای جایی که می‌رم لازمه.
‫بابا مستقیم می‌ره ‫به رشتریا رایفلز.
‫به من گفتی "کشمیر" ‫ولی اینو نگفتی؟
‫به مامان یه سورپرایز دیگه بدیم؟
‫-قراره به زودی به درجه سرگردی برسم. ‫-وای!
‫-تبریک می‌گم، سرگرد موکوند. ‫-ممنون عزیزم.
‫خیلی خوشحالم برات، موکوند.
‫منم خیلی خوشحالم…
‫در این لحظه کوتاه ترانزیت ‫با خانواده‌ام بودم.
‫منو اذیت نکن.
‫فقط ۴۰ دقیقه…
‫برای زن و بچه‌ات
‫بعد از ۱۸ ماه؟
‫بیا.
‫خداحافظ، آرشو.
‫خداحافظ! خداحافظ!
‫خداحافظ!
‫IC72861M. ‫کاپیتان موکوند گزارش می‌دهد، قربان.
‫به ۴۴ارار خوش آمدی، موکوند.
‫یک گلوله یک دشمن
‫رشتریا رایفلز.
‫پست جدیدش.
‫پست رویاییش.
‫-سلام. ‫-اینجا اومدی که جایگزین سرگرد میتون بشی
‫به عنوان فرمانده شرکت چیتا.
‫شرکت، سلام نظامی!
‫این راوی شانکار است. ‫دوست آدم.
‫-خوش آمدید، قربان. ‫-دوست عملیاتیت.
‫دونده و تیرانداز عالی.
‫سپوی ویکرام سینگ.
‫پسر سوبدار راجپال. ‫گارد امنیت ملی.
‫نوه سوبدار رامجی لال. ‫هنگ راجپوت.
‫پسر بزرگ مانتورام کاسانا. ‫ارتش هند بریتانیا.
‫بهش بگو. بار دوم، چرا؟
‫یک بار فقط سه سال، قربان.
‫ولی من عاشق آرآر هستم.
‫پس، به طور خاص برای بار دوم این پست رو خواستم، قربان.
‫هرگز فراموش نکن،
‫تو ۴۴ آرآر رو انتخاب نمی‌کنی.
‫۴۴ آرآر تو رو انتخاب می‌کنه!
‫زنده باد هند، قربان.
‫تبریک می‌گم.
‫سرگرد موکوند.
‫این کلاه پلتان توست.
‫اسم عملیاتیت…
‫مدی.
‫برای مقابله با شورش ‫و تروریسم در کشمیر…
‫نیرویی که تشکیل شد ‫رشتریا رایفلز ما بود.
‫ما همیشه آماده‌ایم.
‫عملیات راکشاک.
‫پس کشمیر یک ایالت شاهزاده‌نشین بود
‫که توسط هاری سینگ اداره می‌شد
‫تا سال ۱۹۴۷.
‫بعد از استقلال، او موافقت نکرد که ‫کشمیر با هند یا پاکستان ادغام بشه.
‫وقتی پاکستان به کشمیر حمله کرد،
‫از هند کمک خواست.
‫هند پیشنهاد کمک داد.
‫ولی وقتی هند وارد عمل شد،
‫منطقه‌ای که قبلاً توسط پاکستان اشغال شده بود به نام پی او کی شناخته شد.
‫اواخر دهه ۸۰، به خاطر نیروهای خارجی...
‫آپارتاید.
‫مبارزه‌طلبی. جدایی‌طلبی.
‫خیلی از سازمان‌های تروریستی به تدریج شکل گرفتند.
‫چند ماه بعد از جنگ کارگیل،
‫پرواز خطوط هوایی هند ربوده شد.
‫خواسته‌شون این بود که گروگان‌های داخل پرواز آزاد بشن.
‫زندانی با ارزش مولانا مسعود اظهر آزاد شد.
‫دو ماه بعد از آزادیش،
‫یه سازمان مرگبار رو شروع کرد،
‫جیش محمد.
‫فرمانده جیش محمد در هند
‫یه پسر کشمیری محلیه.
‫الطاف بابا.
‫حملات انتحاری امضای اونه.
‫همیشه سربازان ارتش هند
‫و پایگاه‌هامون رو هدف می‌گیره.
‫اون "مرد تحت تعقیب" برای کل ارتش هند در کشمیره.
‫من ۱۱ عملیات برای خنثی کردن الطاف بابا انجام دادم.
‫ولی تاکتیکش اینه که همیشه از غیرنظامیان به عنوان سپر استفاده کنه و فرار کنه.
‫سنگ‌پراکنی اینجا یه مزاحمت بزرگه.
‫معترضان به ارتش و نیروی پلیس سنگ می‌زنن.
‫سنگ‌پران‌ها، کارگران سطحی،
‫مبارزان...
‫همه‌شون با مردم عادی مخلوط شدن.
‫-آزادی! ‫-اونا همه‌شون تو چشم ما غیرنظامی‌ان
‫تا وقتی که اسلحه بلند نکنن و شلیک نکنن.
‫خیلی مهمه که با مردم دوستانه رفتار کنیم.
‫-به همه شک کن. ‫-بله، قربان.
‫-ولی به همه احترام بذار. ‫-بله، قربان.
‫اون مستقیم به مولانا مسعود اظهر گزارش می‌ده.
‫قطعاً داره حملات بزرگی رو برنامه‌ریزی می‌کنه.
‫۴۴ آرآر باید قبل از اون بهش برسه.
‫سربازان، من سرگرد موکوند هستم.
‫فرمانده جدید شرکت شما.
‫من جدیدترین عضو در واحد آرآر هستم.
‫امروز اولین روز من در ۴۴ آرآر هست.
‫می‌خوام امروز چیزی رو با شما به اشتراک بذارم.
‫از این لحظه به بعد،
‫شرکت چیتا فقط یه هدف داره.
‫کشتن الطاف بابا.
‫خیلی زود، تعداد کشتارها روی تخته پشت سر باید تغییر کنه.
‫-باشه؟ ‫-بله، قربان.
‫خوبه.
‫-شما وحید و سیف‌الدین هستید، درسته؟ ‫-بله، قربان.
‫-هر دوی شما کشمیری هستید؟ ‫-بله، قربان.
‫بیاید.
‫قربان، هنگ والدین من پیاده‌نظام سبک جامو و کشمیره.
‫من به زبان تامیل مسلط هستم، قربان.
‫-اوه! ‫-بله، قربان.
‫خیلی از تامیلی‌ها تو واحد آرآر ما هستن، قربان.
‫باشه.
‫هر دوی شما منو تو کشمیر بگردونید.
‫قربان، کل کشمیر مشکلی نداره.
‫خیلی آرومه، قربان.
‫ولی به جز چند جا مثل
‫شوپیان، پلواما، ترال.
‫حرکت تروریستی اینجا زیاده، قربان.
‫بعضی وقتا، تروریست‌ها مردم رو مجبور می‌کنن
‫که خونه‌شون رو برای مخفیگاه بدن، قربان.
‫بعضی‌ها حتی با میل خودشون خونه‌هاشون رو به عنوان پناهگاه ارائه می‌دن.
‫من همه چیز رو درباره روستای منطقه شوپیان می‌دونم.
‫کی میاد. کی میره.
‫کی اضافیه.
‫می‌تونم همه جزئیات رو بهتون بدم.
‫-منتظر تماستون می‌مونم، قربان. ‫-بهتون اطلاع می‌دم.
‫نیمه‌بیوه‌ها، قربان.
‫یا شوهر، پسر، یا برادرشون از مرز عبور کرده.
‫با این کار، ممکنه مرده باشن یا تبدیل به تروریست شده باشن، قربان.
‫اگه پلیس محلی این پسرها رو به ظن بگیره، اونا تغییر جهت می‌دن، قربان.
‫وقتی تروریست می‌شه،
‫حتی خانواده خودش هم از محلش خبر ندارن.
‫مادر من هم یه نیمه‌بیوه‌ست، قربان.
‫پدرم ۱۷ سال پیش ناپدید شد.
‫تا به امروز نمی‌دونیم کجاست یا زنده‌ست.
‫زندگی در کشمیر اینجوریه ، قربان.
‫اونجا کمپ ویهان هست. ‫ ‫متن رو با تایم‌لاین‌های مربوطه برات اصلاح می‌کنم:
‫ویهان برای رفاه حال شبه‌نظامیان تسلیم‌شده شروع شده.
‫با بسیاری از شبه‌نظامیان اصلاح‌شده.
‫خیلی‌هاشون حتی به ارتش می‌پیوندن.
‫بعضی‌هاشون وارد ارتش اصلی می‌شن
‫و بعضی‌هاشون به ارتش محلی.
‫بعضی‌ها به خاطر سابقه‌شون رد می‌شن.
‫جالبه.
‫آقا! آقا! اینجا خونه‌ی الطاف باباست.
‫بایستید.
‫بدون اسلحه. اینجا بمونید.
‫سلام بر شما، آقا.
‫ایشون فرمانده ماست.
‫با پسرتون تماس بگیرید.
‫ازش بخواید که از شبه‌نظامی‌گری ‫و تروریسم دست بکشه و تسلیم بشه.
‫من کمکش می‌کنم ‫همه چیز رو قانونی حل کنه.
‫آقا می‌خوان که با پسرتون که تروریسته تماس بگیرید
‫و ازش بخواید که تسلیم بشه.
‫کی تروریسته؟
‫آزادی‌خواه یک کشور، تروریست کشور دیگه‌ست!
‫پسرم الطاف بابا یک آزادی‌خواهه.
‫مجاهد!
‫کشمیر یک کشور جداست.
‫ما در سال ۲۰۱۳ هستیم.
‫شما ۶۶ ساله که یک مشکل رو تکرار می‌کنید ‫بدون اینکه هیچ پیشرفتی داشته باشید.
‫اگه به فکر رفاه نسل‌های آینده بودید، اینو می‌گفتید؟
‫چند تا زندگی بی‌گناه رو پسرتون می‌کشه؟
‫چند تا بچه رو به دست اسلحه می‌ده؟
‫کی اینا تغییر می‌کنه؟
‫فقط وقتی که آدمایی مثل شما کشمیر رو ترک کنن.
‫تغییر بهتری به وجود میاد.
‫فقط وقتی که آدمایی مثل شما کشمیر رو ترک کنن. ‫تغییر بهتری به وجود میاد.
‫همه شهروندان این حس اتحاد و همبستگی یک ملت رو دارن
‫فقط به خاطر ارتش.
‫ارتش یک روز کشمیر رو ترک می‌کنه.
‫روزی که آدمایی مثل پسرتون دست از اسلحه بردارن و به خشونت پایان بدن.
‫آزادی!
‫آزادی! آزادی!
‫امروز ۱۰۰ روز از کشته شدن گورو بهای می‌گذره.
‫باید برای فداکاری افضال گورو بهای تلافی کنیم.
‫شما در خیابان‌های کشمیر خواهید بود ‫و از حقوقمون دفاع می‌کنید.
‫این به عنوان یک ای کی 47 شناخته می‌شه.
‫در حالت خودکار ۶۰۰ گلوله در دقیقه شلیک می‌کنه.
‫همه گلوله‌ها رو به سمت سربازان ارتش هند شلیک کنید ‫و بذارید از خونریزی بمیرن.
‫فریادهای درد ارتش هند
‫باید از کشمیر تا کانیاکوماری شنیده بشه.
‫-چی می‌خوایم؟ ‫-آزادی!
‫-رویامون چیه؟ ‫-آزادی!
‫-چی آرزو داریم؟ ‫-آزادی!
‫در بزرگراه سرینگر-پلواما،
‫اگه کاروان انتقالی ارتش هند مورد حمله قرار بگیره،
‫کل هند عزادار و ناله می‌کنه.
‫ما به چند شهید جوان دیگه نیاز داریم ‫که حاضر به فداکاری باشن.
‫الطاف بهای، می‌تونم چیزی پیشنهاد بدم؟ ‫پنج تا پسرعمو دارم که آماده و مایلن.
‫ما می‌خوایم برای کشمیر بیشتر از سنگ‌پراکنی انجام بدیم.
‫ما آماده‌ایم که شهید بشیم.
‫لطفاً، به ما یه فرصت بدید.
‫لطیف، برای مصاحبه جهت ثبت‌نام شهدا برنامه‌ریزی کن.
‫عباس ننگرو به صورت شخصی انتخاب می‌کنه.
‫خانه شماره ۴۶.
‫روستای محمد آصف دار.
‫این خونه هدفه، آقا.
‫اینجا مصاحبه‌ای برای بمب‌گذاران انتحاری برگزار می‌شه، آقا.
‫آقا، من با یه واحد خیلی کوچیک برنامه‌ریزی کردم.
‫این خونه رو فوراً محاصره کنید.
‫تیم عملیاتی از شرکت من خواهد بود، آقا.
‫سی آر پی اف، پلیس جی کی.
‫من شرکت‌های دیگه گردان رو
‫در فاصله‌ای در محاصره بیرونی قرار می‌دم، آقا.
‫چقدر به این اطلاعات اطمینان دارید؟
‫آقا، اطلاعات معتبره، آقا.
‫من فقط دارم از مخبرام استفاده می‌کنم.
‫-پنج تا، آقا. ‫-مخبر؟
‫-از مردم؟ ‫-بله، آقا.
‫خیلی خطرناکه، مدی.
‫آقا، تکنیک معمولی تا حالا جواب نداده.
‫پس باید ریسک کنیم.
‫-اگه الطاف بابا نیاد چی؟ ‫-میاد، آقا.
‫همه سازمان‌ها به تیم‌های انتحاری احترام زیادی می‌ذارن.
‫میاد.
‫و ما می‌گیریمش، قربان.
‫ویکرام!
‫-بله قربان. ‫-تیم عملیات رو جمع کن.
‫بله قربان!
‫تیم کت، برای عملیات آماده بشید.
‫بچه‌ها، هند بیش از ۲۰,۰۰۰ پایگاه برای سربازان پیاده‌نظام داره.
‫اگه تو هیچ‌کدوم از اونا نیستید،
‫و اینجا توی شوپیان، کشمیر، توی شرکت ۴۴ آرآر چیتا هستید،
‫این یه تصادف نیست.
‫شما انتخاب‌شده‌ هستید.
‫هر کدوم از شما برای این عملیات مهمه.
‫وقتی از این عملیات برگردید،
‫هر سرباز ارتش هند توی جنوب کشمیر به شما افتخار می‌کنه.
‫اهداف ما امروز هستن
‫عباس ننگرو
‫و...
‫الطاف بابا.
‫هیچ‌کدومتون نباید برای این عملیات ماسک بزنید.
‫این چهره منه.
‫چهره ارتش هند رو بهشون نشون بدید.
‫هر دشمنی که اسلحه بلند کنه تا بکشه باید چهره شما رو به یاد بیاره.
‫اگه حتی به "تروریسم" فکر کنن، آرآر بهشون توی پیشانی شلیک می‌کنه.
‫باید از ترس فریاد بزنن.
‫-ما کی هستیم؟ ‫-راشتریا رایفلز!
‫ویکرام!
‫-زنده باد... ‫-خدای بجرنگبالی!
‫بزن بریم، بچه‌ها!
‫دانلود فیلم و سریال هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫Baharatmovie
‫پیشاهنگ ۲: ۹۰ متر تا هدف
‫قربان، اینجا روستای سیاهه.
‫اینجا شبه‌نظامیان حمایت زیادی دارن.
‫قربان، باید عملیات محاصره و جستجو انجام بدیم.
‫نباید به مردم هشدار بدیم و منطقه رو تخلیه کنیم؟
‫مدی به همه ایستگاه‌ها.
‫هیچ شلیکی نباید بشه تا وقتی که مطمئن بشیم الطاف باباست.
‫صدای اولین شلیک ما کل روستا رو هشدار می‌ده.
‫پیشاهنگ ۱ برای مدی قربان.
‫دو مظنون دارن به سمت خونه هدف می‌رن.
‫مدی به همه ایستگاه‌ها.
‫آیا الطاف بابا رو می‌بینید؟ تمام.
‫-پیشاهنگ ۲ برای مدی قربان. ‫-ادامه بده.
‫هویت تایید شد.
‫-عباس ننگرو با یک محافظه. ‫-دریافت شد.
‫-سلام علیکم. ‫-و علیکم.
‫این‌ها پنج شهید هستن.
‫قربان؟
‫الطاف برادر نیومده؟
‫اول در رو ببند.
‫تو اول برو، باشه؟
‫پیشاهنگ ۳ برای مدی قربان.
‫عباس ننگرو در طبقه بالا، تمام.
‫لطیف، یکی یکی بفرستشون.
‫تو بعد از اون برو.
‫پیشاهنگ ۳ برای مدی قربان. ‫اولین نفر در بالا، تمام.
‫-بگو چرا می‌خوای شهید بشی. ‫-پدرم شهید شد...
‫در ۱۹۹۲، در مبارزه با بی اس اف در ترال.
‫او قهرمان روستای ماست.
‫می‌خوام ثابت کنم که خون او هستم. ‫می‌خوام برای یک کشمیر آزاد بمیرم.
‫بعدی.
‫من آزادی می‌خوام.
‫آزادی برای کشمیر.
‫برادرم هم شهید بود.
‫او در یک درگیری با ارتش در ۲۰۰۴ کشته شد.
‫-عباس؟ ‫-برادر.
‫مصاحبه‌ها در حال انجامه.
‫تقریباً تمومه.
‫عباس.
‫خودم ویدیو رو ضبط می‌کنم و بهت نشون می‌دم.
‫برای تو اومدن خطرناکه.
‫نه، من میام.
‫شهدا اون احترام رو سزاوارن.
‫اونا آماده‌ان که جونشون رو فدا کنن.
‫اونا از من به عنوان فرمانده نجیب‌ترن.
‫-باشه. ‫-پیشاهنگ‌های ۱،۲،۳.
‫-چیزی جدیدی در دید هست؟ تمام. ‫-منفی، قربان.
‫-منفی، قربان.
‫پیشاهنگ ۲ برای مدی قربان.
‫یه شاسی بلند مشکی می‌بینم که داره نزدیک می‌شه، چراغاش خاموشه.
‫-آیا الطاف باباست؟ تمام. ‫-نمی‌تونم تأیید کنم، قربان.
‫صورتاشون پوشیده‌ست، قربان.
‫دو نفر وارد خونه هدف شدن. یه نگهبان دم در اصلی وایساده.
‫شاسی بلند مشکی داره می‌ره، قربان.
‫چشم ازش برندارید. ‫گزارش بدید.
‫چیتاها، آماده باشید. ‫آماده‌باشید.
‫چشم، قربان.
‫همه شما قهرمان‌های ما هستید.
‫-اونا داوطلب هستن. ‫-ممنون...
‫قربان، مرد جدید طبقه بالاست.
‫-عباس، اوضاع چطوره؟ ‫-برادر، لطفاً بشین.
‫-اهل کجایی؟ ‫-قربان، آوانتی‌پورا، پلواما.
‫چرا می‌خوای شهید بشی؟
‫سخنرانی مسعود برادر رو روی نوار شنیدم.
‫از جهاد و افتخار شهدا خبر دارم.
‫باشه، برو.
‫-اهل کجایی؟ ‫-اهل سوپور، بارامولا.
‫-تصمیم گرفتی شهید بشی؟ ‫-قطعاً.
‫آرزوی دیرینه‌ام اینه که شهید بشم.
‫پدرم هم مبارزه‌گره.
‫الان توی پندی هست.
‫دوباره بگو، پدرت توی راولپندی چیکار می‌کنه؟
‫مبارزه‌گر.
‫لشکر.
‫ما هیچ‌وقت خودمون رو مبارزه‌گر نمی‌نامیم.
‫می‌دونی به خودمون چی می‌گیم؟
‫مجاهد.
‫جنگجو.
‫مجاهدین مدرن شروع به خالکوبی کردن؟
‫الطاف برادر؟!
‫الطاف بابا!
‫مدی برای همه ایستگاه‌ها.
‫عملیات الطاف بابا.
‫قربان، این کار رو وقتی که توی دهلی درس می‌خوندم انجام دادم.
‫-چیتاها، حالا به خونه هدف حرکت کنید. ‫-چشم، قربان.
‫اشتباه از طرف من بود.
‫سیصد متر ‫تا خونه هدف فاصله داریم.
‫آها
‫توی دهلی، گوش رو هم سوراخ کردی؟
‫بگو، کی هستی؟
‫می‌گی یا نه؟
‫لطیف.
‫همه رو بیار بالا.
‫نگهبان در رو خنثی کن.
‫پیشاهنگ 1، حواس‌پرتی ایجاد کن.
‫-اون صدا چیه؟ ‫-هیچی.
‫لطیف.
‫خائن‌های لعنتی!
‫همه‌شون رو بکشید.
‫شلیک کن.
‫ارتش!
‫برو... برو!
‫الطاف برادر، در جلویی!
‫الطاف برادر!
‫نارنجک!
‫سه. دو. یک.
‫خائن‌ها، نمی‌ذارم در برید!
‫این طرف، برادر!
‫عباس ننگرو رو می‌بینم که ساعت شش من داره می‌دوه، قربان.
‫دنبالش کن.
‫شناسایی بصری الطاف بابا تأیید شد.
‫محاصره بیرونی، آماده‌باش.
‫پاکه.
‫آدرس کانال های تلگرامی بهارات مووی ‫@bolymix ‫@baharatmovie
‫عباس ننگرو وارد مخزن آب شد، قربان.
‫پاک.
‫-مایکل، تصویری داری؟ ‫-منفی، قربان.
‫خارج!
‫برو داخل.
‫برو تو.
‫ممنون.
‫نه، قربان.
‫مدی قربان، واحد چهار. ‫هدف رو می‌بینم.
‫تکرار می‌کنم، هدف رو می‌بینم.
‫سی‌آر‌پی‌اف، محاصره کنید.
‫مدی قربان، الطاف بابا داره از تقاطع خونه هدف عبور می‌کنه
‫در سه، دو، یک.
‫قربان، نزدیک مخزن آب، ما توسط سنگ‌پرتاب‌کن‌ها محاصره شدیم.
‫ویکرام.
‫-برگرد. ‫-داری چیکار می‌کنی؟
‫برگرد...
‫همه‌تون چیکار می‌کنید؟
‫عقب برید!
‫عقب... عقب برید!
‫لطفاً، عقب برید!
‫عقب برید!
‫جوگیندر، عقب برو!
‫برو... برو ‫برو تو، برو تو... برو!
‫برو تو... برو تو ‫بریم تو، سریع!
‫عقب برید... برگردید!
‫عقب برید!
‫-هاردیپ، جلوشون رو بگیر! ‫-بله، قربان.
‫هیچ‌کس نباید بره بالا، برگردید.
‫عباس.
‫سلاح‌هاتون رو بندازید ‫و من بهتون رحم می‌کنم.
‫اول مطمئن می‌شم که ‫شما رو به جهنم می‌فرستم.
‫سرباز کافر!
‫خودت خواستی. ‫احمق لعنتی!
‫-جوگیندر. ‫-قربان؟
‫-پوشش می‌دم. ‫-بله، قربان.
‫بگیرش!
‫زنده باد لرد باجرنگ‌بالی!
‫آفرین!
‫قربان.
‫الطاف بابا داره به سمت ‫باغ سیب می‌دوه، قربان.
‫برگردید.
‫عقب برید.
‫الطاف بابا، نامرد!
‫امروز کارت تمومه!
‫بیست و دو.
‫بیست و دو؟
‫داره دستی شلیک می‌کنه.
‫طبق قانون جیش محمد،
‫در تیراندازی، تفنگ ای کی نباید ‫در حالت دستی باشه.
‫اون داره آخرین خشابش رو استفاده می‌کنه، ویکرام.
‫بابا الان در حالت دستی هست. ‫داره یکی یکی شلیک می‌کنه.
‫اون می‌تونه تقلب هم بکنه، قربان.
‫بیست و یک.
‫این بار نه، ویکرام.
‫اون کمپ ویهان هست.
‫خیلی از شبه‌نظامیان اصلاح‌شده اینجا می‌مونن، قربان.
‫قربان، محمد لطیف از کمپ ویهان.
‫لطیف، به تیم الطاف بابا نفوذ کن.
‫نگهبان رو به محل بیار.
‫لطیف.
‫بابا، عجله کن.
‫اسم من محمد لطیفه ‫تو قهرمان منی.
‫-چی می‌خوایم؟ ‫-آزادی!
‫لطیف، یه نقشه دارم که ‫الطاف بابا رو جدا کنی و بیاری.
‫الطاف برادر، پنج تا پسرعموهام ‫آماده و مشتاقن.
‫ما می‌خوایم برای کشمیر ‫بیشتر از سنگ‌پراکنی انجام بدیم.
‫ما از کمپ ویهان هستیم.
‫همه‌تون تو آزمون استخدام ارتش رد نشدید؟
‫بهتون یه فرصت می‌دم که ‫تو یه عملیات مخفی شرکت کنید.
‫پنج تا رو کاشتیم، قربان.
‫وایسا! نیا تو.
‫عقب برید!
‫جمعیت داره غیرقابل کنترل می‌شه، قربان.
‫کپ
‫جمعیت رو کنترل کن. ‫جمعیت رو کنترل کن.
‫عقب برید!
‫سه.
‫ورود ممنوعه.
‫جمعیت داره از کنترل خارج می‌شه، قربان.
‫ویکرام!
‫-غیرنظامی‌ها رو متوقف کن. ‫-دریافت شد، قربان.
‫نزدیک نشید.
‫این چهره...
‫ارتش هند هست.
‫-قربان، الطاف بابا رو گرفتیم. ‫-چقدر مطمئنی؟
‫درست جلوی جسدش وایسادم قربان
‫این شلیک تأییدیه، قربان.
‫آفرین!
‫-شانکار. ‫-آماده‌ام، قربان.
‫بزرگ‌ترین ویژگی قابل تحسین موکند...
‫شخصیتش بود.
‫الگوی اصلی برای همه فضایلش.
‫پدرش.
‫وراداراجان.
‫موکند یه حس غرور خاصی داشت که اسم پدرش رو به عنوان فامیلی خودش اضافه کنه.
‫عزیزم، اسمت چیه؟
‫آرشوا موکند.
‫اوه!
‫باشه، آرشوا موکند. ادامه بده.
‫-همه بگید… ‫-خداوند باجرنگبالی!
‫-پیروزی! ‫-پیروزی!
‫-بگید… ‫-خداوند ماهادیو!
‫44 آرآر به تو افتخار می‌کنه.
‫قصد دارم تو رو برای جایزه شجاعت معرفی کنم.
‫تاکتیک تو توی کل دره معروف میشه.
‫خیلی ممنون، قربان. قدردانی شما جایزه منه.
‫قربان، اگه می‌خواید کسی رو برای جایزه شجاعت معرفی کنید،
‫لطفاً یکی از هم‌تیمی‌هام رو انتخاب کنید.
‫دوست من ویکرام تا آخرین لحظه دنبال الطاف بابا بود.
‫تا آخرین لحظه.
‫یا وحید که معرف لطیف خبرچین به من بود.
‫در واقع، قربان، جو--
‫جوگیندر، بیا اینجا.
‫در واقع، قربان، این جوگیندر بود که عباس ننگارو رو زد و کشتش، قربان.
‫جوگیندر لایق مداله، قربان.
‫-مدی، بیا اینجا. ‫-قربان!
‫تو یه رهبر واقعی هستی، پسر.
‫بچه‌ها، فرمانده شرکت شما
‫یه رهبر بزرگه.
‫ممنون، قربان.
‫من 14 ساله که اینجا توی کشمیر خدمت می‌کنم.
‫ولی توی این منطقه،
‫تو این مدت کوتاه،
‫این سطح از برنامه‌ریزی و استراتژی…
‫تو خاصی، مدی.
‫ممنون، قربان.
‫منتظر چی هستی؟
‫بیاید بریم!
‫بابا!
‫نمی‌ذاریم در برن!
‫بابا!
‫عزیزم الطاف.
‫نمی‌ذاریم در برن!
‫بابا، خونت باعث میشه…
‫انقلاب بشه!
‫بابا، خونت باعث میشه…
‫انقلاب بشه!
‫بابا، خونت باعث میشه…
‫انقلاب بشه!
‫-بابا، خونت باعث میشه… ‫-انقلاب بشه!
‫-و چی می‌خوایم؟ ‫-آزادی!
‫-بلندتر بگید! ‫-آزادی!
‫-همه بگید! ‫-آزادی!
‫-این حق ماست! ‫-آزادی!
‫-این افتخار ماست! ‫-آزادی!
‫-چی می‌خوایم؟ ‫-آزادی!
‫-اگه می‌خواید با گلوله بزنید… ‫-آزادی!
‫-ما رو بزنید! ‫-آزادی!
‫-ما رو بسوزونید! ‫-آزادی!
‫-ما حقمون رو می‌گیریم! ‫-آزادی!
‫آزادی!
‫-آزادی! ‫-آزادی! آزادی!
‫کشمیر سرزمین ماست.
‫ما زمینمون رو با خونمون آبیاری کردیم.
‫کشمیر مال ماست.
‫-آزادی! ‫-آزادی!
‫این کیف 15 لک داره، لطیف.
‫پاداشی که ارتش و دولت برای دستگیری و کشتن الطاف بابا اعلام کرده بودن.
‫تو مستحق این پولی، لطیف.
‫پولی که ماهانه می‌گیرم برام کافیه.
‫میگه با پول ماهانه‌ای که می‌دیم خوشحاله.
‫میگه پول انگیزه‌اش نبوده، قربان.
‫نمی‌خوام کسی مثل برادرم رنج بکشه.
‫اتفاقی که برای برادرم افتاد نباید برای کسی دیگه بیفته.
‫برادرم می‌تونست مهندس بشه.
‫الان می‌تونست توی یه شرکت توی دهلی مهندس باشه.
‫الطاف بابا برادرم رو بمب‌گذار انتحاری کرد.
‫الطاف بابا اونو بمب‌گذار انتحاری کرد!
‫متاسفم، لطیف.
‫قربان، اول باید حصار رو ببریم و بعد از غارها بخزیم.
‫باید از روستامون رد بشیم و حصار مرزی ال او سی رو قطع کنیم.
‫بعد از خزیدن از توی غارها و رسیدن به اون طرف،
‫اونجا با فرمانده‌ای به اسم آصف وانی ملاقات کردیم.
‫باید اینجوری نگهش داری
‫و اینجوری با قدرت توی سینه دشمن فرو کنی!
‫نشونم بده.
‫اون تو کشمیر تحت اشغال پاکستان به ما آموزش داد.
‫بعدش این آموزش‌ها هست...
‫آموزش تاکتیکی.
‫آموزش اسلحه.
‫لطیف.
‫داری کار خوبی انجام میدی.
‫اونم یه کشمیری دربگام توی منطقه پلواما هست.
‫به نظر میاد که آصف وانی خیلی خطرناکه.
‫آصف وانی؟
‫چه شکلیه؟
‫ازت می‌خواد که آصف وانی رو توصیف کنی.
‫هیچ وقت صورتش رو ندیدم. همیشه صورتش رو پوشونده.
‫همیشه صورتش رو با یه شال می‌پوشونه.
‫به نظر میاد که هیچ وقت صورتش رو ندیده.
‫موکند.
‫-اوه! مامان و بابا هم اینجان. ‫-هی، ایندو.
‫-آرشوا کجاست؟ ‫-آرشی، بیا اینجا.
‫-سلام. ‫-ببین! چقدر بزرگ شده.
‫آرشو، عزیزم.
‫-"بابا"! ‫-بگو "بابا."
‫-تو ذهن آرشوا، ‫-بابا.
‫مدت‌هاست که فکر می‌کنه ‫باباش واقعاً توی آیپد زندگی می‌کنه!
‫ناینا، تو که بیکار تو خونه نشستی، نه؟
‫-چرا؟ ‫-یه کار برات دارم، ناینا.
‫یه آپارتمان برای خریدن پیدا کن، بابا.
‫آپارتمان؟
‫چرا آخه؟
‫خیلی گرون میشه ‫تو محدوده شهر، پسرم.
‫ناینا، بهت گفتم تو ای آر سی، بسنت‌نگر یا آدیار بگردی؟
‫تو حومه بگرد، ناینا.
‫بودجه ۲۰ لاکه. دارم برای وام مسکن اقدام می‌کنم.
‫به جای اینکه همه‌مون ‫تو سه جای مختلف باشیم،
‫حداقل می‌تونیم از یه خونه ‫با هم حرف بزنیم، نه؟
‫باشه، شروع می‌کنم به گشتن.
‫مواظب خودت باش، عزیزم.
‫اخبار رو درباره اتفاقات اونجا می‌بینیم.
‫خیلی ترسناکه، پسرم.
‫-یه چشم بر هم نمی‌زنیم. ‫-نگران نباش، بابا.
‫از مامان خواستم برام دعا کنه.
‫کی می‌تونی ‫بیای پیشمون؟
‫میام، مامان.
‫حالا تماس رو قطع کن.
‫باید خصوصی با زنم حرف بزنم.
‫این رو دوست دارم!
‫مامان، اون یه بازیگر خیلی خوبه!
‫فقط داره جلوی شما نقش بازی می‌کنه.
‫منو به تماس اضافه کرد ‫تا درباره وام مسکن بهتون بگه.
‫وگرنه، ما هم ‫تو یه قایقیم!
‫-ساکت باش. ‫-می‌دونم، بهش می‌گم.
‫برای زنت وقت بذار.
‫باشه، مامان
‫حالا قطع می‌کنم.
‫-خداحافظ! ‫-هی.
‫الان میام. به بابا بگو خداحافظ.
‫بگو، "خداحافظ، بابا."
‫-خداحافظ، بابا. ‫-خداحافظ، بابا.
‫موکند.
‫بله، عزیزم.
‫بگو، کی می‌تونی بیای اینجا مرخصی؟
‫امسال دیوالی نزدیک تولدمه.
‫حداقل اون موقع می‌تونی بیای؟
‫سعی می‌کنم.
‫ایندو، دارم بدون اینکه ازت بپرسم یه خونه می‌خرم.
‫اشکالی نداره.
‫می‌تونی قسط‌های ماهانه رو پرداخت کنی؟
‫چقدر از وام‌هایی که برای عروسی شوتا و نیتیا گرفتیم مونده؟
‫دو ماه دیگه تموم میشه.
‫ماهانه ۳۹۰۰۰ روپیه برام می‌مونه.
‫۲۰ تا برات می‌فرستم.
‫ده تا برای بابا.
‫باقی برای من.
‫اگه وام مسکن بگیریم ‫منهای قسط، ماهانه...
‫حدود ۱۵۰۰۰ روپیه برامون می‌مونه.
‫تو نگران نباش.
‫دوره معلمی‌ام رو تموم کردم.
‫یه کار هم پیدا کردم.
‫تابستون امسال، ‫توی یه مدرسه شروع به تدریس می‌کنم.
‫وام خونه، قسط.
‫زنت همه این هزینه‌ها رو باهات تقسیم می‌کنه.
‫دوستت دارم، زنم.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫لطفاً یه راهی پیدا کن که مرخصی بگیری و بیای.
‫میام.
‫-خداحافظ. ‫-باشه.
‫لطیف.
‫خیلی دور رفتی.
‫عالی!
‫با من بیا.
‫مار رو می‌شناسی، نه؟
‫طبیعتش رو می‌دونی.
‫آروم می‌خزه توی خونه‌مون
‫و دور پاهای ما می‌پیچه.
‫همه خانواده رو با زهرش نیش می‌زنه.
‫بعد فکر می‌کنه که صاحب خونه‌ست.
‫یه دقیقه.
‫سربازای ارتش هند رو می‌شناسی؟
‫اونا هم مثل همین مار هستن. اول آروم وارد خونه‌هامون شدن،
‫بعد دور پاهای ما پیچیدن.
‫حالا همه ما و خانواده‌هامون رو می‌کشن
‫و کل زمین‌هامون رو تصاحب می‌کنن.
‫مطمئنم که همه اینا رو می‌دونی، نه؟
‫می‌دونی الان چی باید بدونم؟
‫کی تو رو فرستاده پیش ما؟
‫بگو.
‫کی تو رو فرستاده؟
‫بگو، کی تو رو فرستاده؟
‫هویتش رو فاش کن.
‫کی بود؟
‫یا همه خانواده‌ت رو می‌کشم؟
‫به خانواده‌م آسیب نزن.
‫44 تفنگداران راشتریا.
‫سرگرد موکند.
‫سرباز وحید احمد.
‫به این عادت کن، مدی.
‫اینجا این معمولیه.
‫-خسارت جانبی. ‫-نه، من مسئول مرگش هستم، قربان.
‫می‌خوام خانواده‌ش رو ببینم، قربان.
‫باشه، مراسم خاکسپاری لطیف کجاست؟
‫بده‌گام، قربان.
‫بده‌گام.
‫از کاروان 35 آرآر استفاده کن.
‫با فرمانده‌شون صحبت می‌کنم
‫و ویکرام رو با خودت ببر.
‫زنده باد هند، قربان.
‫قربان، این فقط توی درادگام هست.
‫بیش از 41 پرونده ثبت شده به نام آصف وانی!
‫همه‌شون دزد، شبه‌نظامی، ‫همدست تروریست
‫-و جنایتکارن، قربان. ‫-بذار این باشه.
‫فیلم یا عکس از مراسم خاکسپاری الطاف بابا داری؟
‫رسانه‌های محلی ‫احتمالاً توی یوتیوب گذاشتن.
‫بذار چک کنم.
‫ویدیو رو متوقف کن.
‫ببین این چهره با لیست پرونده‌های "مطلوب" مطابقت داره.
‫بله، قربان.
‫قربان.
‫قربان، او سه پرونده قتل در سال 2009 داشت.
‫یه کوکتل مولوتف توی ایستگاه اتوبوس پلواما انداخته.
‫به عنوان مظنون بازجویی شد ‫و بعد به پی او کی با قید وثیقه رفت.
‫بعد در سال 2011 به جیش محمد پیوست.
‫بعد از اون هیچ اطلاعاتی ازش نداریم، قربان.
‫نامه ادعای مسئولیت، درسته؟
‫قربان! سرباز ناراسیمها.
‫تفنگدار 35 آرآر، قربان.
‫شنیدم که عملیات شمارش شماره شما ‫عملیات الطاف بابا، قربان.
‫عالی، قربان.
‫-افتخار می‌کنم که شما رو همراهی کنم، قربان. ‫-ممنون.
‫اسم من صادق هست. از گردان ان سی او، قربان.
‫امروز راننده شما هستم، قربان.
‫-خیلی خوشحالم، قربان. ‫-باشه، صادق.
‫-بریم. ‫-باشه، قربان.
‫پناه می‌برم به خدا از شیطان رانده شده.
‫آقا، فردا نخست‌وزیر مانموهان سینگ نمیاد؟
‫آقا...
‫-شَنکار؟ ‫-آقا؟
‫فیلم می‌بینی؟
‫باورم نمیشه اینو پرسیدی!
‫تو تامیل نادو، سینما یه دینه، آقا.
‫مانموهان سینگ می‌تونه اینجا نخست‌وزیر باشه.
‫ولی تو ایالت ما، باید یه قهرمان سینما باشی تا بشی وزیر ارشد، آقا.
‫هی! ساکت باش.
‫خوبه که حرف زد!
‫موکوند، سینمای مالایالام رو دیدی؟
‫من عاشق فیلم‌های مالایالامم.
‫در واقع، زنم مالایالیه.
‫اوه! جدی؟
‫-یه بازیگر جدید مالایالام داره معروف میشه. ‫-کی؟
‫پسر کارگردان فیلم "کادالوکو ماریادای".
‫فضیل . فهاد فضیل.
‫فیلمش "آنایوم رسولوم" رو دیدم.
‫بازیگری عالی!
‫می‌دونی، یه دختری هم تو اون فیلم بازی کرده.
‫اسمش رو می‌دونی--
‫در واقع از ایالت شماست...
‫یه کم از فهاد بلندتره.
‫اونم خوب بازی کرده.
‫-آندریا جریمایا. ‫-آندریا... آندریا جریمایا.
‫اوه! عروسک خوشگل.
‫آندریا، آقا؟
‫هی! خفه شو!
‫-شنکار، من واقعاً عاشق... ‫-آقا.
‫یه فیلم تامیل خاصم.
‫قهرمانش هم یه سربازه.
‫توپاکی ‫( فیلمی با هنرنمایی تالاپاتی ویجی )
‫فیلم فوق‌العاده.
‫-پنج بار. ‫-همه دوستش داشتن، نه آقا؟
‫-آقا، فیلم‌های هندی نمی‌بینی؟ ‫-نمی‌بینم؟!
‫"پدرم، پدربزرگم و برادرم...
‫فیزال تو انتقام همه رو می‌گیره."
‫"گنگسترهای واسیپور". فوق‌العادس، آقا.
‫وقتی تو موو بودم "انتیران" اکران شد...
‫به هندی.
‫پافشاری کردم که فقط به تامیل ببینمش و مجبورشون کردم.
‫با اینکه از ایالت‌های مختلف بودیم، فقط به تامیل دیدیمش!
‫چطور می‌تونیم فیلم سوپراستار رو به تامیل نبینیم؟
‫حتماً، آقا.
‫از همه فیلم‌هایی که دیدی کدوم رو بیشتر دوست داری، آقا؟
‫یه فیلم مورد علاقه همیشگی.
‫"انبه سیوام" ‫" فیلم انبه سیوام رو میتونید با زیرنویس فارسی از وبسایت بهارات مووی دانلود و تماشا کنید "
‫چه فیلمی، آقا!
‫کانادا و تامیل.
‫تو هر دو زبان دیدمش، آقا.
‫-کی‌ها به عنوان خدا شناخته می‌شن؟ ‫-هی، ایندو.
‫چی، موکوند؟
‫آواز می‌خونی و خوش می‌گذرونی؟
‫-کی داره می‌خونه؟ ‫-راننده صادق.
‫ازم پرسید فیلم مورد علاقه‌ام چیه. گفتم "انبه سیوام"...
‫همه شروع کردن به خوندن!
‫هی! بس کن!
‫به خاطر خدا اون آهنگ رو نخون.
‫داری اون آهنگ رو می‌کشی.
‫اگه خوندن رو متوقف نکنی، کل این خشاب رو تو مغزت خالی می‌کنم.
‫دیوانه، بس کن!
‫تو ثانیه بعدی، یه عالمه سورپرایز تو این دنیا پنهانه.
‫قبل از اینکه بگم اون دیالوگ رو دوست دارم،
‫شروع کرد به خوندن و حالا همه به صورت گروهی دارن می‌خونن.
‫خدا محبت مطلقه
‫پروردگار مراقبت و دلسوزیه
‫خدا به عنوان عشق مجسم تعریف می‌شه
‫موکوند؟
‫بچه‌ها! کمین شده!
‫بخوابید! بخوابید!
‫ناراسیمها! ناراسیمها!
‫الو؟ موکوند؟
‫ناراسیمها!
‫ما محاصره شدیم.
‫نارنجک!
‫ویکرام.
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫الو؟
‫اونجایی؟
‫موکوند؟
‫چی؟
‫همه پشت کاسپر.
‫آصف وانی!
‫کی، قربان؟
‫برو!
‫الو؟
‫یه نارنجک بندازید سمتش.
‫سوبدار، عقب بمون.
‫نارنجک رو بیارید. ‫نارنجک رو پرتاب کنید.
‫ویکرام، درخواست نیروی کمکی بده.
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫قربان، چیز جدی‌ای نیست. ‫لطفاً یه کم درد رو تحمل کنید.
‫قربان، نگران نباشید.
‫قربان، لطفاً درد رو تحمل کنید.
‫صبر کنید.
‫قربان، صبر کنید! قربان!
‫خدایا!
‫موکوند، الو.
‫-عادل، کاروان داره میاد، بریم. ‫-باشه، برادر.
‫سرباز ناراسیمها. ‫تفنگدار 35 آرآر، قربان.
‫اسم من صادق هست. از گردان ان سی او، قربان.
‫امروز راننده شما هستم، قربان.
‫الو؟
‫-قربان. ‫-الو، موکوند.
‫الو؟
‫من خوبم.
‫نگهبان‌ها!
‫به شهیدمون سلام کنید!
‫کماندو!
‫این کار آصف وانیه. ‫دیدم که شلیک می‌کرد.
‫باشه.
‫-اول باید-- ‫-اول باید آصف وانی رو بکشیم، قربان.
‫بله، باید بکشیم.
‫-مامان، زود برمی‌گردم. ‫-اینجا منتظرتم، پسرم.
‫-چاییت آماده‌ست. زود بیا. ‫-زود برمی‌گردم.
‫بگیرش… بگیرش!
‫کی هستی؟
‫-کجا می‌برید منو؟ ‫-ببریدش.
‫زود… بندازیدش تو ماشین.
‫-مامان… مامان! ‫-محکم بگیرش!
‫-مامان، نگران نباش، من خوب می‌شم. ‫-بندازیدش تو.
‫-زود حرکت کنید… برید. ‫-مامان!
‫-پسر عزیزم! ‫-مامان!
‫وحید عزیزم!
‫کمک کنید! وحید منو بردن!
‫وحید، پسرم!
‫-اسمت چیه؟ ‫-وحید احمد.
‫تو عملیات الطاف بابا بودی؟
‫من سرپرست اون عملیات بودم.
‫بله، قربان.
‫سرباز وحید احمد.
‫مرخصی بود
‫برای عید، قربان.
‫نه، قربان. ‫ما کاری نمی‌کنیم.
‫زنده باد هند، قربان.
‫فرمانده.
‫متأسفانه، مدی.
‫-نمی‌تونم کاری کنم، دستام بسته‌ست. ‫-قربان؟
‫وحید باید قوی باشه.
‫همین الان دارن چشماشو درمیارن، سرشو می‌برن.
‫دارن شکمشو با بطری پاره می‌کنن-- قربان!
‫هر ثانیه دیره، قربان.
‫برای اینکه سالم برگرده، باید فوراً عملیات نجات انجام بدیم.
‫ما هرگز این خواسته‌ها رو قبول نمی‌کنیم.
‫اون فقط ما رو داره.
‫وحید تیم منه.
‫اون باید دعا کنه که قربانش و تیمش نجاتش بدن.
‫من کاملاً مطمئنم که واحد 44 آرآر ما نجاتش می‌ده.
‫آیا می‌دونه که ما داریم درباره زندگیش بحث می‌کنیم، قربان؟
‫اون می‌دونه.
‫اون یه سربازه.
‫اون یه سرباز شجاعه.
‫اون می‌دونه چی می‌شه
‫چی میشه؟
‫هیچی نمیشه! ‫هیچی نمیشه!
‫وحید سرباز منه. ‫برادرم!
‫هر گوشه‌ای از کشمیر که باشه، زنده برش می‌گردونم.
‫من و تیم کت.
‫چی شده، قربان؟
‫اطلاعاتی هست؟
‫به شبکه تروریستی و کارگرهای سطح بالاشون حمله کنید.
‫خبرچین‌ها، سلول‌های خوابیده، تو کل سوفیان.
‫چطور جرات کرده پوفیوز به ما تا فردا وقت بده!
‫جوگیندر، بیا تو.
‫روف برادر، خیلی خوشحالم که زنگ زدی باهام حرف بزنی.
‫آصف، به کاروان حمله کردی و اون سربازها رو کشتی.
‫برای هشت سربازی که کشتی،
‫جیم برای هر نفر 2,00,000 روپیه جایزه اعلام کرده.
‫خیلی ممنون، برادر. خیلی کمک می‌کنه.
‫-یک دقیقه. ‫-بله، قربان.
‫تو جایگزین الطاف بابا به عنوان فرمانده بعدی جیم در جنوب کشمیر می‌شی.
‫ممنون، برادر.
‫بزرگترین نعمته که حتی باهات حرف بزنم.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم که امروز مرز رو رد کنم و ببینمت.
‫خدا نگهدارت باشه.
‫خدا نگهدارت باشه، استاد بزرگ.
‫امشب مرز رو رد می‌کنم.
‫این خائن لعنتی رو به عمو اشرف تحویل بده.
‫هیچ‌کدومشون دهنشون رو باز نمی‌کنن.
‫همشون می‌گن که نمی‌دونن.
‫هیچ سرنخی از آصف وانی و وحید ندارن.
‫هیچ‌کدومتون نمی‌دونین؟
‫آصف وانی کجاست؟
‫-چی می‌خوایم؟ ‫-آزادی!
‫-رویامون چیه؟ ‫-آزادی!
‫-چی آرزو داریم؟ ‫-آزادی!
‫-خفه شو! ‫-آزادی!
‫-چی می‌خوایم؟ ‫-آزادی!
‫هی! خفه شو!
‫-چی نیاز داریم؟ ‫-آزادی!
‫-خفه شو! ‫-قربان.
‫-سکوت! ‫-یه پیرمرد اومده شما رو ببینه، قربان.
‫-چی می‌خوایم؟ ‫-آزادی!
‫چی می‌خوایم؟
‫-آزادی! ‫-قربان، اون پدر آصف وانیه.
‫ما اونو نفرستادیم. خودش اومده.
‫اومدم اینجا…
‫اومدم اینجا چون…
‫دلیلی که اینجام…
‫از روی نگرانی واقعی هست.
‫نه به خاطر دلایل خودخواهانه.
‫اینجام برای مردمی که رویای یه کشمیر صلح‌آمیز رو دارن.
‫کشمیرهای بی‌گناه نباید اینجا بمیرن.
‫اینجا--
‫پسرم به سمت تروریسم کشیده شده.
‫حتی منم ازش خوشم نمیاد.
‫اون قبلاً یه پسری به نام لطیف رو به طرز وحشیانه‌ای کشته.
‫اونو تو یه مکان عمومی دار زده.
‫اون قبلاً یه پسری به نام لطیف رو به طرز وحشیانه‌ای کشته.
‫حالا یه کشمیری دیگه، وحید…
‫وحید نباید بمیره.
‫آصف.
‫آصف قصد داره فردا وحید رو تو گوند بکشه.
‫آصف وانی وحید رو تو یه روستایی به نام گوند تحویل داده.
‫اونا برنامه دارن فردا ساعت 10 صبح وحید رو تو یه مکان عمومی بکشن.
‫گوند. بریم گوند.
‫کل روستا رو محاصره و جستجو کنیم.
‫نه… نه، نرید.
‫اگه بفهمن،
‫حتماً اونو می‌کشن.
‫اگه بو ببرن، وحید رو بدون اینکه بیرون بیارن می‌کشن.
‫گوند تو منطقه ترال هست، قربان.
‫یه منطقه خیلی ناپایداره.
‫خیلی از شبه‌نظامی‌ها از اون روستا میان، قربان.
‫بله، گوند سیاه‌ترین از همه روستاهای سیاهه.
‫اگه بخوای، می‌تونی نجاتش بدی.
‫اون بچه کشمیر رو نجات بده.
‫لطفاً نجاتش بده، قربان.
‫ممنون.
‫سلام. تست میکروفون، یک، دو، سه.
‫مثل اینکه چطور کشمیر ما برکت گرفته
‫با خیلی از مجاهدینی که شهید راه ما شدن،
‫به همون شکل، ما هم نفرین شدیم با یه سری خائن.
‫این خائن‌ها توی سرزمین ما به دنیا اومدن
‫و به عنوان کشمیری بزرگ شدن.
‫اونا به ارتش هند می‌پیوندن و با ما مخالفت می‌کنن.
‫آدمای ما یکی از این خائن‌های وحشتناک رو پیدا کردن.
‫بیارینش بیرون.
‫اینجا وایسا.
‫بکشینش... بکشینش!
‫بکشینش!
‫بکشینش! بکشینش!
‫بکشینش!
‫بکشینش! بکشینش!
‫وقتی اعدامش رو می‌بینین،
‫جیغ‌هایی که امروز می‌شنویم باید توی کل کشمیر طنین‌انداز بشه.
‫کارش رو تموم کنین.
‫ببین،
‫آزادی‌خواهان آینده.
‫این یه درس برای همه‌تونه.
‫ببینین باهاش چیکار می‌کنم.
‫طیب، بیا اینجا.
‫برو روی صحنه.
‫بیا اینجا.
‫شمشیر رو بگیر.
‫شمشیر رو بگیر و سرش رو بزن.
‫طیب.
‫امروز تمرینت به آزمایش گذاشته می‌شه.
‫این خائن رو با یه ضربه شمشیر بکش.
‫اون خائن سرزمین ماست.
‫سرش رو بزن.
‫-بکشینش! ‫-بکشینش! بکشینش!
‫-بکشینش! ‫-سر این خائن رو بزن.
‫بکشینش!
‫بکشینش! بکشینش!
‫-تا سه می‌شمارم. یک. ‫-بکشینش! بکشینش!
‫بکشینش! بکشینش!
‫دو.
‫سه!
‫ارتش! ارتش! ‫بدو! بدو!
‫این طرف... این طرف!
‫تفنگ‌ها رو بیارین، بچه‌ها!
‫تفنگ‌ها رو بیارین، بیاین!
‫بدو... بدو!
‫ویکرام! زود باش! زود باش!
‫بیا، وحید! بیا!
‫-بچه‌ها، سریع حرکت کنین! ‫-بیا!
‫همه، برگردین!
‫برگردین! برگردین!
‫-تشکیل بدین، بچه‌ها. ‫-برگردین! برگردین!
‫-سریع! سریع! ‫-برگردین! برگردین!
‫برگردین!
‫-بیرون برین! ‫-برگردین!
‫برگردین!
‫پوشش بدین... پوشش بدین!
‫تیراندازها ساعت سه من!
‫پوشش! پوشش! ‫شلیک کنید شلیک کنید
‫پناه بگیرین! پناه بگیرین!
‫-تیراندازی سنگین دریافت می‌کنیم. ‫-پشت ماشین برید.
‫دو نفر افتادن، قربان.
‫دو نفر افتادن!
‫بچه‌ها، پوشش بدین.
‫یه خشاب اضافی داری؟
‫چرا اومدی اینجا، قربان؟
‫وحید، کارت خوبه.
‫منو اینجا بذار، قربان.
‫برگرد به جای امن، قربان.
‫بیشتر از اینا دارن میان، قربان.
‫-ویکرام، محیط رو چک کن. ‫-دریافت شد.
‫مواظب باش!
‫قربان، بازوکا ساعت دوازده من.
‫دارم بازوکا شلیک می‌کنم. دور بشین... حرکت کنین.
‫بچه‌ها، بیرون! بچه‌ها، بیرون!
‫بازوکا آماده.
‫مکوند قربان، زود باش، لطفاً.
‫حرکت کنین، بچه‌ها.
‫بچه‌ها، پوشش!
‫وحید، دستت رو بده.
‫بیا.
‫بشین توی کامیون.
‫شلیک نکنید. ‫بزن بریم از اینجا.
‫برو توی کامیون.
‫آزادی!
‫آزادی! آزادی!
‫سلام خاله.
‫حتی یه لحظه هم جلوی اونا نترسیدم، قربان.
‫حتی اگه کشته می‌شدم...
‫مادرم...
‫با افتخار مدال رو از رئیس‌جمهورمون می‌گرفت، قربان.
‫قربان.
‫شما زبان ما رو نمی‌دونید.
‫منم نمی‌دونم چطور به زبان شما صحبت کنم.
‫با این حال، شما پسرم رو نجات دادید.
‫همیشه از شما ممنونم.
‫قربان، به زودی به تیم ملحق می‌شم.
‫باید این کار رو بکنی!
‫خدا نگهدارت باشه.
‫بله، قربان.
‫هیچ تلفات غیرنظامی نداشتیم.
‫نه، قربان.
‫توضیحات رو به صورت کتبی می‌دم، قربان.
‫زنده باد هند، قربان.
‫شما منطقه مسئولیت 44 آرآر رو نقض کردید.
‫باید به صورت کتبی به فرمانده‌مون گزارش بدم.
‫-قربان، من-- ‫-هر دلیلی که باشه،
‫قوانین، قوانین هستن.
‫متوجه‌ای، مدی؟
‫شما و تیم کت تون فعالیت‌های ارتباطی رو به عهده می‌گیرید.
‫لطفاً بچه‌هاتون رو به مدارس و دانشگاه‌ها بفرستید.
‫فقط آموزش، دموکراسی و اشتغال می‌تونه زندگی‌هاتون رو تغییر بده.
‫ارتش هند اینجاست که به این کار کمک کنه.
‫من. من. ما.
‫استفاده؟
‫منظورم--
‫-سرباز جاودان، جنگجوی قهرمان ‫-برو بیرون!
‫وظیفه‌ات رو انجام بده، هر جا
‫من. من. ما.
‫به درستی، به کمال ‫با دقت، با وظیفه‌شناسی
‫هر زمانی که باشه ‫وظیفه‌ات رو به بهترین شکل انجام بده
‫چرا می‌خندی؟
‫ببخشید، قربان. ‫یه دقیقه، قربان.
‫برو اونجا.
‫با بچه‌ها شعر بخون، برو تو.
‫در همه جنبه‌ها برابر ‫در همه موارد متعادل
‫-ما همه خوشحالیم، قربان. ‫-ما همه خوشحالیم، قربان.
‫خدمت به مردممون معادل خدمت به لرد مانگشان هست.
‫مانگشان چیه؟
‫اون لرد ماگشان هست.
‫-جوگیندر! ‫-شیرینی، قربان.
‫به من مدال سنا داده شده، قربان.
‫وای!
‫عالیه، جوگیندر!
‫خوش‌شانسم که شما فرمانده گروهم هستید، قربان.
‫شما عباس ننگارو رو زدید.
‫شما لایق این هستید، مرد.
‫اما اگه یه نفر مثل من بخواد برای کارش شناخته بشه.
‫ باید قلب بزرگی داشته باشه تا تلاش رو تحسین کنه.
‫شما این کار رو کردید، قربان.
‫خیلی ممنون، موکوند قربان.
‫جنگجوی قهرمان ‫سرباز جاودان
‫هر کسی که باشه ‫وظیفه‌ات رو انجام بده
‫بی‌نظیر، بی‌همتا
‫هر زمانی که باشه ‫وظیفه‌ات رو به بهترین شکل انجام بده
‫قهرمان با مأموریت
‫نگهبان ملت ما
‫هی، جنگجوی دلیر
‫هی، سرباز دلیر ‫رهبر تیم فوق‌العاده
‫هیچ‌کدوم از بچه‌ها نمی‌تونن مرخصی بگیرن، مایکل.
‫-آتش! ‫-بهشون اطلاع بده.
‫-آصف وانی الان توی پی او کی هست. ‫-بله، قربان.
‫-هر لحظه ممکنه از ال او سی عبور کنه. ‫-بله، قربان.
‫-باید هوشیار باشیم. ‫-حتماً، قربان.
‫و با تیم اطلاعاتی در تماس باش، مایکل.
‫باشه، قربان.
‫-قربان! ‫-موکوند، قربان؟
‫-قربان؟ ‫-بچه‌ها!
‫-بچه‌ها، بیاید اینجا! ‫-قربان!
‫-موکوند قربان تیر خورده. ‫-قربان... قربان!
‫-آقا! ‫-آقا!
‫-هی! آمبولانس. ‫-بلندش کن...
‫-زود باش! سریع! ‫-بلندش کن!
‫یه ماشین بیارید.
‫همین الان کامیون رو بخواید.
‫-می‌تونستی مراقب باشی. ‫-عقلت رو از دست دادی یا چی؟
‫کمک‌های اولیه داده شده.
‫باید گلوله رو با یه جراحی کوچیک دربیاریم.
‫-شانکار؟ ‫-آقا.
‫اگه منو تو بیمارستان نظامی بستری کنن
‫مشخص میشه که سیف اشتباه شلیک کرده.
‫اونو دادگاهی نظامی می‌کنن.
‫منو به کرالا منتقل کن.
‫آقا، سفر خطرناکه.
‫-خیلی راه دوره. ‫-من خوبم.
‫اینکه من و تو از تامیل نادو به ارتش پیوستیم چیز بزرگی نیست.
‫سیف از کشمیر اومده.
‫با اون به عنوان یه مثال، بیشتر از ۱۰۰۰ نفر به ارتش می‌پیوندن.
‫خدمتش باید فقط به عنوان یه مثال مثبت باشه.
‫منو منتقل کن.
‫حالت چطوره، پسرم؟
‫نه، نه، خودتو اذیت نکن، باشه؟
‫دراز بکش، فقط دراز بکش.
‫فقط یه جراحی کوچیک بود. نگران نباش.
‫ستون فقرات خیلی نزدیک بود.
‫خوش‌شانس بودی که آسیب جدی ندیدی.
‫-خدا رو شکر. ‫-عمو.
‫تو به خاطر خطراتی مثل این با ازدواجمون موافقت نکردی.
‫تو استراحت کن. ‫بعداً می‌بینمت، باشه؟
‫پسرم.
‫درسته، من اصرار داشتم که دخترم رو به یه افسر ارتش ندم.
‫اما،
‫لباست...
‫وقتی یه افسر اومد در خونه‌ام تا دست دخترم رو بخواد،
‫بی‌دفاع بودم.
‫نمی‌تونستم نه بگم.
‫-موکوندان زنگ زده. ‫-جواب بده.
‫-سلام؟ ‫-نینا؟
‫سلام عزیزم، حالت چطوره؟
‫خبری از آپارتمان داری؟
‫بهت گفتم.
‫واندالور، روبی بیلدرز. فقط اون تو بودجه‌مون می‌گنجه.
‫گفتم می‌تونیم وقتی مرخصی اومدی بریم ببینیمش.
‫بابا، چرا من باید بیام ببینم؟
‫مامان و تو ‫اونجا زندگی می‌کنید.
‫اگه شما خوشتون اومد منم راضیم.
‫-باشه، میرم می‌بینم. ‫-خداحافظ.
‫-سلام؟ ‫-سلام، آرشو، پرنسس.
‫-چطوری؟ ‫-خوبم، بابا.
‫تو چطوری؟
‫بابا خیلی خوبه.
‫چرا همیشه ‫از ما دوری، بابا؟
‫چقدر ناراحت‌کننده! حس می‌کنی ‫که بابات همیشه دوره؟
‫آره.
‫آرشو؟
‫می‌تونی ماه رو تو آسمون ببینی؟
‫ماه؟ نه، نمی‌تونم ببینمش.
‫می‌تونی ببینی، برو سعی کن.
‫نمی‌تونم ماه رو ببینم، بابا.
‫پس برو بالا ببین. ‫از اونجا می‌تونی ببینیش.
‫اوه، نه، بابا! مامان!
‫به مامان می‌گم. ‫برو به تراس.
‫بابا اینجا به آسمون نگاه می‌کنه ‫و با تو که ماه رو می‌بینی حرف می‌زنه.
‫تو هم همون ماه رو می‌بینی ‫و با من حرف می‌زنی؟
‫اونوقت حس نمی‌کنی که من دورم.
‫-بابا، ماه خیلی قشنگه. ‫-زیباست، نه؟
‫-تو هم می‌تونی ببینیش؟ ‫-می‌بینمش که داره می‌درخشه.
‫اگه وقتی به ماه نگاه می‌کنم باهات حرف بزنم ‫حتی صدات هم نزدیک به نظر میاد، بابا.
‫سلام!
‫سورپرایز!
‫بابا!
‫-آرشو، عزیزم! ‫-بابا!
‫آرشو خوشحاله؟
‫مامان کجاست؟
‫آرشی؟
‫آرشی!
‫آرشوا!
‫مامان!
‫آرشی، چطور رفتی بالا؟
‫همونجا بمون!
‫چطور جرات کردی تنهایی بری بالا!
‫هی!
‫هی، ماموتی!
‫موکوند!
‫مامان، بابا اومده خونه پیش ما!
‫من اولین کسی بودم که بابا رو دیدم.
‫یک سال از وقتی که آرشی بابا رو دید می‌گذره.
‫برای ایندو هم یک ساله.
‫آرشی، عزیزم. بیا... بیا پیش من.
‫چی شد که یهو اومدی اینجا؟
‫سورپرایز!
‫مرخصیت چقدره؟
‫ده روز؟ پانزده؟
‫باشه... باشه. لازم نیست بگی.
‫نمی‌خواد بگی.
‫ممنون.
‫بیا، بریم پایین.
‫چی می‌خوری؟
‫من تو رو میخورم
‫-می‌خورمت! ‫-آرشو!
‫شیطون کوچولو!
‫این چیه؟
‫-این چیه؟ ‫-هیچی، بیا.
‫بگو.
‫چیز مهمی نیست. بعداً می‌گم.
‫موکوند.
‫چی... این بانداژ بزرگ چیه؟
‫می‌گی چیز مهمی نیست.
‫آرشو، عزیزم؟
‫-بابات می‌خواد بذارتت تو تخت. ‫-باشه، بابا.
‫موکوند.
‫-چرا بانداژ داری؟ ‫-چیز مهمی نیست.
‫یه زخم گلوله کوچیک.
‫گلوله؟!
‫چی می‌گی؟
‫-نشونم بده، بذار ببینم. ‫-داد نزن.
‫آرشو باید بخوابه.
‫چیزی برای گریه نیست.
‫وای، خدای من!
‫اگه می‌خوای، از بابات بپرس. ‫اون بهت می‌گه چیز مهمی نیست.
‫بابام می‌دونه؟
‫این روزا چیزا رو از من قایم می‌کنی.
‫ایندو.
‫زخم خیلی بزرگیه.
‫اگه اتفاقی می‌افتاد ‫چی کار می‌کردم؟
‫هی! اتفاقی نیفتاده ‫و من خوبم، درسته؟
‫یه دقیقه هم آرامش ندارم.
‫یه روز می‌گی انفجار بمب.
‫یه روز درباره یه عملیات حرف می‌زنی ‫و اصلاً جواب تلفنم رو نمی‌دی.
‫حالا، ببین،
‫یهو با یه زخم گلوله میای ‫و جلوی من وایمیستی.
‫موکوند.
‫اگه از ما دور باشی هم اشکالی نداره...
‫تا وقتی که سالمی.
‫به خاطر ما.
‫ایندو، گریه نکن.
‫ایندو، به من نگاه کن.
‫این برای همه وقت‌ها صدق می‌کنه.
‫هر چی که برام اتفاق بیفته ‫وقتی که در حال خدمت به کشورمون هستم...
‫ایندو، به من نگاه کن.
‫هر چی که بشه،
‫نباید گریه کنی.
‫تصادف، قطع عضو، مرگ، جراحت. ‫هر چی که برام اتفاق بیفته...
‫زنم نباید ‫جلوی کسی گریه کنه.
‫باشه، نباید جلوی کسی گریه کنم، درسته؟
‫الان کسی اینجا نیست.
‫گریه می‌کنم.
‫تو بارون مهتابی هستی
‫تو نسیم خنک عاشقانه‌ای
‫تو بارون مهتابی هستی
‫تو نسیم خنک عاشقانه‌ای
‫تو تاب خوردن عشقی ‫که به اشتراک گذاشته شده، عشقی که به ثمر رسیده
‫تو جادوی قطرات شبنم مه‌آلودی
‫تو رنگ نقاشی شده خورشید تابستانی
‫تا پرهای طاووس خود را بگسترانی ‫در هماهنگی با رقص عشق، این سن توست
‫تو ایوانی با رعد و برق نقره‌ای هستی
‫مزاحم بازیگوش، تو عشق را نقض می‌کنی
‫تو هویت جستجو هستی ‫اشتیاق برای واقعیت
‫تو بارون مهتابی هستی
‫تو نسیم خنک عاشقانه‌ای
‫تو مثل تاب بازی هستی که به جلو و عقب می‌ره ‫عشق مشترک، عشقی که برای رشد کامل شده
‫مدی، حالت چطوره؟
‫آقا، من کاملاً خوبم.
‫خوبه، نامه بانک رو گرفتی؟
‫بله آقا، وام تأیید شده.
‫-خیلی ممنون، آقا. ‫-خدا حفظت کنه، مدی.
‫ممنون، آقا.
‫بابا.
‫هی، آرشو.
‫-اینقدر زود آماده شدی؟ ‫-بله.
‫بریم موتورسواری؟
‫آرشو، این چیه؟
‫آرشو، چطور می‌تونی از رعد و برق بترسی؟
‫بیا اینجا. ‫بیا پیش بابا.
‫آرشو دختر شجاعی نیست؟
‫آرشو نباید هیچ‌وقت از چیزی بترسه.
‫باشه؟
‫بابا برات آهنگ می‌زنه؟
‫-گوش می‌دی؟ ‫-بله.
‫من از هیچ‌کس نمی‌ترسم ‫از هیچ‌چیز نمی‌ترسم
‫اگه آسمون یهویی بریزه ‫روی سرمون، حتی اون موقع هم
‫من نمی‌ترسم، هرچی که باشه ‫یه ذره ترس تو دلم نیست
‫حالا بابا و آرشو با هم می‌خونن، باشه؟
‫باشه. بله.
‫شروع کن… برو!
‫من از هیچ‌کس نمی‌ترسم ‫از هیچ‌چیز نمی‌ترسم
‫اگه آسمون یهویی بریزه ‫روی سرمون، حتی اون موقع هم
‫من نمی‌ترسم، هرچی که باشه ‫یه ذره ترس تو دلم نیست
‫-هی! هی! هی! ‫-هی! هی! هی!
‫عالی بود، آرشو!
‫-تو نیمه برابرم هستی، پنجاه-پنجاه ‫-زورو، خداحافظ.
‫چطور می‌تونم بدون تو زندگی کنم، عزیزم؟
‫تو شروع منی ‫زندگی و همه چیزم
‫زمین هیچ‌وقت ریشه اصلی گیاه رو نمی‌کَنه
‫تو همیشه نور منی ‫در تاریک‌ترین شب هرجا
‫مثل چشمت، از من محافظت می‌کنی
‫-ایندو، اون رو به من بده. ‫-هیچ اشک غمگینی نمی‌بینم
‫ناینا، به سازنده پیش‌پرداخت دادی، نه؟
‫این چکه.
‫بذاریم ۲۶ام رو برای ثبت‌نام تعیین کنیم.
‫امضای من فقط برای اسم هست. تو صاحب واقعی هستی، ناینا.
‫تو اینجا زندگی خواهی کرد.
‫یک دقیقه.
‫مامان، فقط یک دقیقه.
‫-سلام؟ ‫-آقا؟
‫ما اطلاعات مهمی داریم، آقا.
‫تا شب می‌رسم. حضوری صحبت می‌کنیم.
‫باشه، آقا.
‫هی، موکوندا.
‫چرا همیشه کشمیر اینقدر مشکل‌سازه؟
‫افراد مربوطه باید این رو بحث کنن، ناینا.
‫ما که حرف بزنیم چه فایده‌ای داره؟
‫آرشو، عزیزم.
‫تو دیگه دختر بزرگی شدی. ‫می‌ری مدرسه.
‫-خوب خواهی بود؟ ‫-بله، بابا.
‫می‌رم، وظیفه‌ام رو انجام می‌دم و برمی‌گردم.
‫مرخصی بعدیت کیه، بابا؟
‫بابا، برای تولد مامان نیومدی، درسته؟
‫تولد آرشوا ۱۷ مارس هست.
‫-باشه؟ ‫-تولد بابا ۱۲ آوریل هست.
‫-باشه. ‫-برای هر دو تولد میای؟
‫نمی‌دونم. ‫ولی حتماً سعی می‌کنم، باشه؟
‫یا برای یکی از تولدها میای خونه؟
‫بله.
‫باشه.
‫-آرشو، عزیزم. ‫-باشه، بابا.
‫دوستت دارم، بابا.
‫پسر عزیزم.
‫خونه‌مون پر از خنده بود.
‫شنیدن اینکه منو "ناینا" صدا می‌زدی، بهشتی بود.
‫بعد از رفتنت،
‫خونه‌مون خیلی خالی می‌شه.
‫مراقب سلامتی‌ات باش.
‫تا جایی که می‌تونی بهمون زنگ بزن.
‫باشه، ناینا.
‫پسر عزیزم.
‫آیا همه اون دردها رو تحمل کردم
‫فقط برای اینکه سالی یک بار ببینمت؟
‫مامان، این چیه؟
‫هی! چی بهت گفتم؟
‫باشه، گریه نمی‌کنم.
‫تو جادوی قطره‌های شبنمی
‫تو رنگ آفتاب تابستونی
‫سن تو با رقص عشق هماهنگه
‫هر وقت تونستی بهمون زنگ بزن.
‫تو ایوانی با رعد و برق نقره‌ای
‫-بابا، خداحافظ. مامان، می‌بینمت. ‫-باشه.
‫بابا داره میره، خداحافظ.
‫عاشق دزدکی، تو عشق رو نقض می‌کنی
‫تو هویت جستجو هستی ‫آرزوی واقعیت
‫انتخابات عمومی برای مجلس اعلام شده.
‫10 آوریل، جامو.
‫17 آوریل، اودهامپور.
‫24 آوریل، آنانتناگ.
‫مناطق حساس.
‫همه این‌ها زیر حوزه انتخابیه آنانتناگ هستند.
‫پس 24 آوریل برای ما مهمه.
‫مسعود اظهر دوباره ظاهر شده
‫بعد از 11 سال.
‫هدفش
‫ایجاد اختلال در انتخابات کشمیره.
‫راو این ویدئوی اطلاعاتی رو برامون فرستاده.
‫در هند، انتخابات به زودی اعلام میشه.
‫کشمیر "نه" یک ایالت هندی نیست.
‫گروه افضال گورو.
‫حالا توسط آصف وانی در دره هدایت میشه.
‫باید حزب‌الله، جیم، ال ای تی و همه واحدهامون رو ادغام کنیم.
‫دست به دست هم بدیم تا انتخابات رو نزاریم برگزار بشه
‫باید انتخابات رو تحریم کنیم.
‫چی می‌خوایم؟
‫آزادی!
‫چی می‌خوایم؟
‫آزادی!
‫مدی.
‫انتخابات آنانتناگ مسئولیت مستقیم توئه.
‫-آقا. ‫-همه فرماندهان
‫زیر نظر تو کار خواهند کرد. ‫تو این رو رهبری می‌کنی.
‫بله، آقا.
‫خوبه.
‫باشه، بچه‌ها.
‫-کار زیاد داریم. ‫-بله، آقا.
‫آزادی به میدان، وقتشه وارد بشیم
‫آزادی… ‫شجاعت پوست دوم ماست
‫هند بالاخره تاریخ‌های انتخابات لوک سبها رو اعلام کرده.
‫یک تمرین بزرگ که در سراسر کشور برگزار میشه.
‫آزادی… ‫شجاعت واقعاً در ژن‌های ماست
‫من برای اولین بار برای کشمیرمون رأی می‌دم.
‫ما صلح می‌خوایم. می‌خوایم پیشرفت رو ببینیم.
‫بلند فریاد بزن، صداتو بالا ببر
‫چی می‌خوایم؟
‫-همه با هم ‫-صدای بلند ایجاد کن
‫-این حق تولد ماست ‫-همه، برای مبارزه بپیوندید
‫تولدت مبارک، آرشوا عزیزم.
‫ممنون، بابا.
‫خداحافظ.
‫ما این رو می‌گیریم…
‫تو باید بدی
‫-ما رو سیاه و کبود کن ‫-تو باید بدی
‫ما رو با گلوله بزن…
‫تحریم! تحریم!
‫این مکان پرتاب تعادل آصف وانیه، آقا.
‫اگه این رو در یک هفته پاکسازی کنیم، آماده‌ایم، آقا.
‫حالا صحنه در کشورمون تغییر می‌کنه ‫با اراده سرت رو بالا بگیر
‫-آزادی! ‫-وقتشه وارد میدان بشیم
‫-آزادی! ‫-شجاعت واقعاً پوست دوم ماست
‫-حالا صحنه در کشورمون تغییر می‌کنه ‫-آزادی!
‫با اراده سرت رو بالا بگیر
‫-چهار، سه، دو… ‫-کیک! کیک! دو، یک!
‫مامان، بابا به تماست جواب نداد؟
‫-آیا آرشی می‌خواد کیک بخوره یا نه؟ ‫-می‌خوام.
‫نامت با تمام شکوهش ‫در تاریخ ثبت بشه
‫مدال‌ها برای کارهای قهرمانیت ‫دردی که تحمل کردی رو تسکین بده
‫شجاعت همیشه نام میانی توئه
‫دنیا هرگز فداکاری تو رو فراموش نمی‌کنه
‫آرشی، بابا داره زنگ می‌زنه.
‫بابا داره زنگ می‌زنه. ‫بلند شو و صحبت کن.
‫سلام، ایندو.
‫-نمی‌تونم زنگ بزنم-- ‫-تولدت مبارک
‫-تولدت مبارک
‫- تولدت مبارک، بابای عزیز ‫- تولدت مبارک، بابای عزیز
‫- تولدت مبارک ‫- تولدت مبارک
‫مرسی بچه‌ها.
‫- بابا، چرا نیومدی خونه؟ ‫- ببخشید عزیزم.
‫مرخصی بابا تأیید نشد. دفعه بعد میام.
‫من و مامان برات کیک بریدیم.
‫شمع‌ها رو فوت کردیم...
‫واقعاً عزیزم؟
‫یه لباس جدید پوشیدم.
‫عزیزم، بذار یه دقیقه حرف بزنم.
‫دوستت دارم، موکند.
‫تولدت مبارک، عزیزم.
‫دوستت دارم. مرسی.
‫امروز ۳۱ سالت شد.
‫ده سال از وقتی که همدیگه رو دیدیم می‌گذره.
‫حداقل از حالا به بعد، مثل یه شوهر مسئول رفتار کن.
‫تا هفت ماه دیگه، تو هم هم‌سن می‌شی.
‫- این دیالوگ رو بهت می‌گم. ‫- ببینیم.
‫یه تصمیم بگیریم؟
‫- تصمیم تولد. ‫- چیه؟
‫قبل از اینکه هر دو ۳۲ ساله بشیم،
‫- یه کوچولو-- ‫- کوچولو؟
‫چی؟ موکند کوچولو؟
‫موکند بزرگ باید بیاد خونه تا این اتفاق بیفته، فهمیدی؟
‫میام... میام.
‫مامان، بابا چی می‌گه؟
‫به دخترمون بگو. می‌خواد بدونه.
‫دوستت دارم.
‫- تولدت مبارک. ‫- مرسی.
‫دوستت دارم.
‫مواظب خودت باش.
‫چطوری، آقا؟
‫امسال مشارکت رأی‌دهندگان خیلی خوبه، آقا.
‫این همسرم، سمیراست.
‫- سلام، آقا. ‫- اونم مأمور انتخاباته.
‫دخترم ماریه الان چهار ماهشه.
‫تا وقتی بزرگ بشه، کشمیر خیلی بهتر می‌شه.
‫- ان‌شاءالله! ‫- همین‌طور باشه، آقا.
‫همه صندوق‌های انتخاباتی در سوفیان بسته شدن.
‫امروز توی تامیل نادو هم انتخاباته، آقا؟
‫به نظر می‌رسه که بیش از ۴۷۵,۰۰۰ رأی توی آنانتناگ داده شده.
‫خیلی بیشتر از انتخابات قبلی، آقا.
‫- یه مهمونی می‌خوایم. ‫- مهمونی!
‫چرا مهمونی می‌خوای؟ باشه! باشه!
‫اون طرف رو چک کن، برو.
‫زیا!
‫زیا، بچه‌ام.
‫آقا، پلیس جی‌کی اینو داد.
‫آصف وانی مستقیم حمله کرده، آقا.
‫خیلی از غیرنظامیان اونو دیدن.
‫برو داخل.
‫زیا، بیدار شو.
‫لطفاً بیدار شو، زیا.
‫دیدن این فیلم بدون تهیه اشتراک از وبسایت بهارات مووی حرام است
‫با بهارات مووی بروز باشید ‫تجربه لذت بخش سینمای هند با بهارات مووی
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫وضعیت توی کولگام، راجپورا، ترال و پلواما هم همینه.
‫حملات کمین توی خیلی از مناطق، آقا.
‫آقا، می‌تونیم بریم.
‫در یک حمله جسورانه،
‫شورشیان به یک اتوبوس کارزار انتخاباتی حمله کردن
‫در منطقه ناگبال کشمیر.
‫کشتن مأمور انتخاباتی زیاالحق به همراه پنج مأمور انتخاباتی.
‫شاهدان عینی...
‫اخبار رو دیدم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫خوبی؟
‫دیشب هم نتونستم بخوابم.
‫دو سه هفته‌ست که اینطوریه.
‫نمی‌خوابی؟
‫این عادت جدید چیه؟
‫باشه، حالا هر دو می‌خوابیم.
‫حالا قطع کن.
‫موکند، چرا با این تماس می‌گیری؟
‫بیا، بخوابیم.
‫چطور می‌تونیم؟
‫تو اونجایی.
‫من اینجام.
‫حالا بخواب.
‫بیا با هم بخوابیم.
‫چشاتو ببند.
‫ماموتی.
‫چشاتو ببند.
‫الان بخواب.
‫اینقدر طولانی خوابیدم؟
‫ما خوابیدیم!
‫همین‌جوری بخند، عزیزم.
‫دیگه غمگین نباش.
‫امروز ۲۵ آوریله.
‫فقط ۱۴ شب، ۱۴ خواب.
‫به محض اینکه انتخابات تموم بشه ‫۹ می میام.
‫از اون موقع یک ماه مرخصی دارم.
‫به آرشو نگو. ‫بذار سورپرایزش کنیم.
‫ایندو، چه من شب‌ها زنگ بزنم یا نه،
‫ساعت ۸ شب باید وقت خواب ‫برای تو و بچه‌مون باشه.
‫هر روز اینو رعایت کن.
‫قوی باش.
‫کجا برم؟
‫دیوانه!
‫حتی لازم نیست مرخصی بیای، موکند.
‫حداقل اینجوری ‫یه بار در روز با ویدیو کال باهام حرف بزن،
‫-باشه. ‫-باشه.
‫مرخصی نمیام. با تلفن حرف می‌زنم!
‫اوه، نه! نه!
‫منظورم این نبود.
‫فقط همینجوری گفتم.
‫آرشی.
‫بذار بخوابه!
‫-باشه، خداحافظ. ‫-خداحافظ.
‫دوستت دارم، موکند.
‫دوستت دارم، عزیزم ایندو.
‫مواظب خودت باش.
‫الو؟
‫آقا!
‫آقا، توی روستای قاضی‌پاتری.
‫فعالیت تأیید شده، آقا.
‫آصف وانی، شبیر گورسی ‫از حزب‌المجاهدین،
‫و عبدالحق از لشکر، آقا.
‫اونا توی اون خونه هستن، آقا.
‫با کلی گروگان ‫اونجا گیر افتادن، آقا.
‫آقا، دارم عملیات راه می‌اندازم. ‫اجازه شما رو می‌خوام، آقا.
‫تیم کت، برای عملیات آماده بشید.
‫هاویلدار پالانی، ای ای دی ها، مولوتوف، ‫فلاشر، مهمات، هرچی داریم بار کن.
‫فوراً!
‫-همه ستایش... ‫-خداوند باجرنگالی!
‫آرشی، باباست. حالا حرف بزن.
‫بابا، من و مامان الان بیرون خریدیم.
‫شعری که یادم دادی رو تمرین کردم.
‫الان درست می‌خونمش.
‫از هیچ‌کس نمی‌ترسم ‫از هیچ‌چیز، هیچ‌وقت
‫اگه آسمون یهویی بریزه ‫روی سرمون بیفته، حتی اون موقع
‫نمی‌ترسم، هرچی که باشه ‫یه ذره ترس توی من نیست
‫آرشی، آقا؟
‫پسرم هفت سالشه.
‫ابیشک کاسانا.
‫بعد از من،
‫اونم به ارتش می‌پیونده.
‫پنجمین نسل خانواده‌مون ‫تو ارتش هند.
‫وقتی بعد از این انتخابات برم خونه،
‫این آهنگ رو یادش می‌دم
‫"آچچامیلی آچچامیلی" ‫به پسرم ابیشک هم، آقا.
‫ببینید موهای تنم سیخ شده، آقا.
‫از هیچ‌کس نمی‌ترسم ‫از هیچ‌چیز، هیچ‌وقت
‫اگه آسمون یهویی بریزه ‫روی سرمون بیفته، حتی اون موقع
‫نمی‌ترسم، هرچی که باشه ‫یه ذره ترس توی من نیست
‫اگه کل دنیا یهویی ‫منو مسخره کنه و تحقیرم کنه، حتی اون موقع
‫هرگز از ترس نمی‌ترسم، تضمین می‌کنم ‫حتی یه ذره ترس توی من نیست
‫اگه آسمون یهویی بریزه ‫روی سرمون بیفته، حتی اون موقع
‫از هیچ‌کس نمی‌ترسم ‫از هیچ‌چیز، هیچ‌وقت
‫اگه کل دنیا یهویی ‫منو مسخره کنه و تحقیرم کنه، حتی اون موقع
‫از هیچ‌کس نمی‌ترسم ‫از هیچ‌چیز، هیچ‌وقت
‫-ما کی هستیم؟ ‫-رشتریا رایفلز!
‫آقا، این یه روستای سفیده. ‫اینجا کسی از تروریست‌ها حمایت نمی‌کنه.
‫پس اینجا مشکلی از ‫سنگ‌پرتاب‌کن‌ها نداریم، آقا.
‫آصف، بیا.
‫پسرم، آصف!
‫آصف، من پدرت هستم.
‫بیا بیرون.
‫باهاشون صحبت کردم.
‫هیچ کاری بهت ندارن.
‫شما سلاح درست و حسابی ندارید.
‫لطفاً بیا بیرون.
‫من کسی رو جز تو ندارم، آصف.
‫آصف، بدون تو چیکار کنم؟
‫این احساساتی بازی‌ها روی من اثر نداره، سرباز.
‫به خاطر خدا بیا بیرون.
‫آصف.
‫وحید، پاکش کن.
‫مایکل.
‫ما دقیقاً نمی‌دونیم چند تا غیرنظامی داخل هستن.
‫باید همه رو سالم بیرون بیاریم. تا اون موقع نمی‌تونیم از سلاح‌های سنگین استفاده کنیم.
‫تک‌تیراندازها، دیده‌بان‌ها، اگنی‌وارشا، ام جی ال . همه رو نگه دارید.
‫-کت، محاصره کنید. ‫-بله، قربان.
‫قربان! قربان!
‫یه تماس تلفنی از این خونه به اون برج رسیده، قربان.
‫صدای آصف وانی تأیید شده، قربان.
‫بیست افسر ارتش.
‫پنجاه پلیس، سی آر پی اف.
‫اگه همه وارد بشن،
‫تهدید کرده که ساختمون رو با ۲۵۰ کیلوگرم مواد منفجره آر دی اکس منفجر می‌کنه، قربان.
‫برگردید، بچه‌ها. برگردید.
‫پلیس جی کی و سی آر پی اف، اینجا بمونید.
‫-جوتی، جوگیندر، ونکنا، هاردیپ، ‫-بله، قربان.
‫-همه رو تخلیه کنید. ‫-باشه، قربان.
‫اول افراد مسن، زن‌ها، بچه‌ها.
‫-بله، قربان. ‫-باشه؟
‫برو، مواظب باش.
‫-شنکر، تو هم برو. ‫-قربان.
‫مواظب باش.
‫نباید هیچ‌کس نزدیک اون خونه باشه.
‫-مدی. ‫-قربان؟
‫شنیدم.
‫خیلی خطرناکه.
‫-اما، قربان-- ‫-نمی‌تونی بری داخل.
‫اون بیرون نمیاد، قربان.
‫چاره‌ای نداریم جز اینکه بریم داخل. اون برنامه داره کل نیروهامون رو بکشه.
‫من میرم داخل، فقط یه نفر.
‫نه "یه نفر"، قربان.
‫دو نفر از ما.
‫من با جونم ازت محافظت می‌کنم، قربان.
‫اگه کشته شدم،
‫از بدنم به عنوان سپر استفاده کن، قربان.
‫این اصلاً ممکن نیست.
‫باید یه راه دیگه پیدا کنیم.
‫قربان، بیایید واقع‌بین باشیم.
‫جون ۱۳۰۰ نفر در خطره.
‫همه خانواده‌ها، خیلی بچه‌ها.
‫هیچ حرکتی نیست.
‫می‌تونید شروع کنید، بچه‌ها.
‫کت، پوشش، آتش.
‫هی!
‫ما آماده‌ایم. حواس‌پرتی ایجاد کنید.
‫اون وانی نیست. جلوتر می‌ریم.
‫نارنجک!
‫ویکرام، حالت خوبه؟
‫کسی دیگه‌ای هست؟ بشینید.
‫همه برگردید.
‫برو! برو!
‫-گروگان‌ها رو امن کنید. ‫-بیاید! بیاید!
‫مدی، اون مواد منفجره رو فعال کرده.
‫اطلاعات از گروگان‌ها.
‫نیروهای کمکی خواستم. برگردید حالا.
‫-تکرار می‌کنم، برگردید حالا. ‫-قربان، هر جونی که بتونم نجات می‌دم
‫و برمی‌گردم، قربان.
‫قربان.
‫نباید بذاریم امشب فرار کنه.
‫اسکات ۲ به مدی قربان.
‫دقیقاً ۲۴۰ ثانیه ‫تا انفجار آی ای دی و آر دی اکس.
‫اطلاعات از گروگان‌ها، قربان.
‫بله، بیاید!
‫بله، قربان!
‫موکوند قربان.
‫-موکوند قربان. ‫-موکوند قربان.
‫-قربان، حالت خوبه؟ ‫-قربان!
‫-موکوند قربان! ‫-بهش تیر خورده.
‫-موکوند قربان. ‫-سریع آمبولانس خبر کنید!
‫-موکوند قربان! ‫-قربان!
‫-موکوند قربان! قربان! ‫-قربان!
‫-بدشانسی.
‫ویکرام رو از دست دادیم.
‫قربان.
‫نمی‌تونم باور کنم، قربان.
‫به منم تیر خورده.
‫آمبولانس رو بیارید.
‫ولی من وانی رو گرفتم، قربان.
‫وانی رو گرفتم.
‫بله.
‫-برانکارد! ‫-قربان!
‫-بگو که شوخیه، قربان! ‫-عجله کنید.
‫حالت خوب میشه، قربان.
‫برو! برو!
‫-حرکت کن! برو! ‫-برو!
‫قربان، حالت خوب میشه.
‫قربان!
‫سرگرد موکوند.
‫-نگران نباش، قربان. ‫-حالت خوب میشه.
‫دوست من، صبر کن.
‫دکتر!
‫-دکتر… ‫-شنکر، صبر کن!
‫-خودتو اذیت نکن! ‫-شنکر…
‫شنکر!
‫قربان!
‫موکوند قربان!
‫به خانوادش اطلاع بدید.
‫موکوند!
‫موکوندا!
‫خواب بودی، عزیزم؟
‫برادر، این وقت صبح اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بیا تو.
‫می‌دونی؟
‫چی؟
‫گوشیت رو چک نکردی؟
‫بابا خوبه؟
‫موکوند.
‫موکوند؟
‫چی شده بهش؟
‫دیشب به موکوند تیر خورد.
‫تیر؟
‫-الان کجاست؟ کدوم بیمارستانه؟ ‫-عزیزم…
‫-اوه، نه! آرشی! بیدارش می‌کنم. ‫-ایندو.
‫اون رفته.
‫رفته؟
‫منظورت چیه؟
‫موکوند دیگه نیست.
‫همیشه می‌گفتن اگه بهش تیر بخوره.
‫هیچی بهش نمیشه، فقط صبر کن.
‫شماره‌ای که گرفتید--
‫متأسفم، خانم ایندو.
‫ما نتونستیم نجاتش بدیم.
‫آسمون صبح انقدر تازه و آبی
‫دستش رو دراز می‌کنه وقتی تو رو می‌بینه
‫گلوری لیلی، گلبرگ قرمز، شعله لیلی
‫با شنیدن اسمت ‫عطرش هر روز بیشتر میشه
‫در طول روز بدون شک
‫عشق عزیزم، منحصر به فرد و خاص
‫تو توی سرزمین خاص ما به دنیا اومدی
‫مثل نادرترین مروارید، گنجینه‌ای
‫به طریقی توی دستم افتادی
‫در کلماتت ‫ای فلوت گرانبها
‫نمی‌تونیم هفت نت ملودیک رو بشنویم؟
‫عطرت در باد گل‌ها
‫عشق ما رو که منحصر به فرده نشون نمی‌ده؟
‫غرق در شهد ‫نگاهت انقدر لطیف
‫تو رو از هر جا که هستی برنمی‌گردونه؟
‫اگه تو جهش‌های کوچیک بهاری ‫من موسیقی شاد تو نیستم؟
‫اگه من یه تکه رعد و برق سوزانم ‫تو ابر باران‌آور من نیستی؟
‫اگه تو ماه آسمون شب هستی ‫من نور درخشان تو نیستم؟
‫وقتی فصل بارون و بارونیه ‫تو هوای خنکی که منو در بر می‌گیره نیستی؟
‫سایه‌ای بیشتر از یه درخت گلدار
‫در پیوندمون، تو اغلب می‌اومدی به من بدی
‫سیلی از خاطرات به عنوان یادگاری
‫رویدادهایی که در این درام باز می‌شن
‫بدون هیچ وقفه یا فاصله‌ای بینشون ‫خاطرات لالایی همیشه‌سبز می‌خونن
‫جوایز و مدال‌های بی‌شمار ‫پشت صحنه ستایش می‌کنن
‫بدون توقف
‫بدون نفی
‫سربازها، آماده، آتش!
‫ببینید مناظر زیادی که باز می‌شن! ‫آیا شکوه‌های ناگفته‌ای نمی‌بارن؟
‫مثل یه واحه توی بیابون، فریبنده ‫آیا تشنگی رو بیشتر نمی‌کنه؟
‫آسمون صبح، تازه و آبی
‫دستش رو دراز می‌کنه وقتی تو رو می‌بینه
‫گل شکوه، با گلبرگ‌های قرمز، گل شعله
‫هر روز که اسمت رو می‌شنوه ‫عطرش به شدت پخش می‌شه
‫ببخشید، عزیزترین ایندو.
‫دوستت دارم.
‫مراقب باش...
‫آرشو.
‫فاصله بین ‫این دریا و آسمون وسیع...
‫مثل فاصله بین من و اونه.
‫من همیشه توی یه رابطه دور با عشقم هستم.
‫این داستان خوشحالیه
‫یا غمگین، تو تصمیم بگیر.
‫اما این داستان نیست.
‫این زندگی منه.
‫امروز، من خیلی خوشحالم.
‫چون امروز ‫یه روز خیلی خیلی خاصه.
‫سرگرد موکوند واراداراجان،
‫هنگ راجپوت،
‫گردان 44، تفنگ‌های ملی.
‫جایزه پس از مرگ.
‫رویا، تحقق
‫رویا، بی‌پایان
‫تو همیشه با ما بودی
‫تو همیشه خواهی بود
‫همسر مرحوم سرگرد موکوند واراداراجان،
‫خانم ایندو موکوند.
‫در قلبم، هرگز جدا نمی‌شی
‫یه رویای ارزشمند تا آخر زمان
‫یه رویایی برای گرامی داشتن، همیشه مال من
‫رویا، کشیده و والا
‫تو همیشه با ما بودی
‫تو همیشه خواهی بود
‫به عنوان بخشی از من، در قلبم
‫یه رویایی برای گرامی داشتن، هرگز جدا نمی‌شی
‫ایندو،
‫تمام بدنم خیلی درد می‌کنه.
‫می‌تونم سرم رو اینجوری بذارم؟
‫مطمئناً تو میای که بمونی
‫برای همیشه و یک روز
‫مامان؟
‫مرخصی بعدی بابا کیه؟
‫امیدوارم از دیدن این فیلم زیبا لذت برده باشید
‫تجربه لذت بخش سینمای هند با وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫آدرس کانال های تلگرامی بهارات مووی ‫@bolymix ‫@baharatmovie
‫یه مردی بود
‫که با تمام قلبش منو دوست داشت.
‫یه مردی بود
‫که پدر بچه‌ام بود.
‫یه مردی بود ‫که به صداقت اعتقاد داشت.
‫یه مردی بود ‫که عاشق حرفه‌اش بود.
‫یه مردی بود ‫که هرگز تظاهر به قهرمان بودن نکرد.
‫یه مردی بود
‫که روح من بود.
‫یه مردی بود
‫با قلبی پر از سخاوت.
‫یه مردی بود ‫که همه چیز رو به من نشون داد.
‫یه مردی بود ‫که با زندگیش منو دوست داشت.
‫اما حالا،
‫منتظرم... چون اون پیش خداست.
‫من مطمئنم،
‫یه روزی باهاش ملاقات می‌کنم.
‫من اینو مطمئنم.
‫و اون بهم اون بغل گرم و قویش رو می‌ده.
‫من اینو مطمئنم.
‫و من شکایت نمی‌کنم ‫که نمی‌تونم نفس بکشم.
‫من اینو مطمئنم.
‫می‌تونی بغلم کنی.
‫هر چقدر می‌خوای بغلم کن.
‫-آماده... ‫-شروع... برو.
‫من از هیچ‌کس نمی‌ترسم ‫از هیچ‌چیز، به هیچ‌وجه
‫اگه آسمون یهویی فرو بریزه ‫روی سرمون بیفته، حتی اون موقع
‫اگه کل دنیا یهویی ‫منو مسخره کنه و تحقیر کنه، حتی اون موقع
‫من هرگز از ترس نمی‌ترسم، تضمین می‌کنم ‫حتی یه ذره ترس توی من نیست