‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی با افتخار تقدیم میکند
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫آدرس کانال تلگرامی بهارات مووی ‫" @bolymix "
‫دیدن این فیلم بدون تهیه اشتراک از وبسایت بهارات مووی حرام است
‫دانلود فیلم و سریال هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫"Baharatmovie"
‫اینجام رفیق. حیف زنگ بود!
‫هی، چرا از دیوار خونه خودت می‌پری؟
‫به این میگن گرم کردن. برای کار ما خیلی لازمه.
‫هی، چه خبره! چرا این ماشین رو برداشتی؟
‫گفتی یه مقدار بزرگه و یه ماشین بزرگتر می‌خوایم.
‫ماشین بزرگ یعنی یه ماشین گرون، نه این حمل‌کننده سگ شهرداری.
‫خیلی خوب، سوار شو.
‫سلام، من که یه چیزی توی وسط بزرگراه نیستم که هر وقت گفتی سوار بشم.
‫این بار فقط وقتی سوار میشم که بگی کجا میریم.
‫نپرس کجا، رفیق. کارمون نمیمونه.
‫بدون اینکه بدونم نمیام.
‫بار قبل گیر پلیس افتادیم. یه قدم تا درگیری فاصله داشتم.
‫با خوش‌شانسی در رفتم، چون اونا تیرانداختن با تفنگ پلیس.
‫باشه، ویژگی اصلی دزدها چیه؟
‫میدونم، بدون صدا وارد خونه بشن.
‫نه، بدون گیر افتادن فرار کنن وقتی یه صدا بیاد.
‫همون روز بهت یاد دادم، رفیق. الان ماهری!
‫نه ماهر و نه پرومکس، فقط وقتی میام که بگی کجا میریم.
‫باشه، داستانش خیلی طولانیه. توی راه میگم.
‫-اتوماتیکه یا دنده‌ای؟ ‫-ماشین بنزینه.
‫اوه!
‫رفیق، اگه داستان قانع‌کننده نباشه وسط راه پیاده میشم.
‫حتی سند بیمه هم این همه شرط و شروط نداره. سوار شو.
‫این داستان از لندن شروع شد.
‫چی؟
‫رفیق، چرا اونطوری حرف می‌زنی؟
‫-اوضاع اونجا اینطوری بود. ‫-نه بابا!
‫یه شب تو لندن...
‫دست…
‫هی، اینو بگیر و نگه دار.
‫چرا؟
‫ممکنه پلیس از طریق سیگنال‌های گوشی بدن رو ردیابی کنه.
‫چی؟
‫براشون گمراهی ایجاد کنیم باید اینو توی یه قطار با مسافت طولانی بندازیم.
‫بجنب، وقت نداریم.
‫اسمش بالاجیه.
‫چون اسمش با کاری که می‌کنه نمی‌خوره، همه بهش یاجی میگن.
‫اسم رفیق بغل دستش، ریشیه.
‫با اینکه کار مشابهی می‌کنه، بهش همون ریشی میگن چون جایی برای کوتاه کردن اسمش نیست.
‫اومدن لندن که یه دختر سفیدپوست رو پیدا کنن و دور دنیا بگردن.
‫اما فکرشو نمی‌کردن برن گشت و گذار با یه جنازه.
‫کی فکرشو می‌کنه، به هر حال این گروه داندوپالیام کیه؟
‫برای دونستن این، باید شش ماه به عقب برگردیم.
‫آرزوش اینه که یه راننده مسابقه بشه.
‫چون پول لازم داره تا وقتی که این آرزو محقق بشه،
‫یه کار کوچیک توی پیست مسابقه می‌کنه.
‫هی!
‫حتی برنامه‌ریزی کرده بود که نیمه‌وقت کار کنه چون اون پول هم کافی نبود.
‫بین لجاجتشون برای گرفتن یه چیزی و ترسشون از گیر نیفتادن،
‫با رساندن اینا به مقصد سالم 3000 پوند به دست میارن.
‫برو، برو سریع‌تر.
‫-وای خدا! ‫-اه لعنتی!
‫گفتی راننده مسابقه‌ست، اما به نظر میاد رهبر یه گروه خشک‌بازه.
‫چرا داره اینطوری بهش نگاه می‌کنه؟
‫برای دونستن این، ‫باید دو سال به عقب برگردیم.
‫چی؟ من حتی توی امتحان های الکلی اینقدر به عقب برنگشتم.
‫بازم، کی می‌دونه اگه راست میگی یا فقط داری چرت و پرت میگی که منو کار بندازی؟
‫رفیق، چطور مردم به یه دزد باور کنند وقتی حتی هم‌دزدش هم بهش باور نداره؟
‫دیالوگ با اینا توی استوری بذار و منو احساسی نکن که احمقم کنی.
‫-دوباره باید بسازمت؟ ‫-چی؟
‫-داستان رو ادامه بده. ‫-باشه!
‫این داستان از دو سال پیش شروع شد وقتی یه دزد زنجیر از گردن یه خانم می‌دزده
‫که هیچ ربطی به رفیق ما نداره. ‫-دزد، دزد! زنجیرم!
‫این رو امتحان کن.
‫اِی، اِی! موتور!
‫-اِی، اِی! ‫-دزد!
‫اِی! دزد!
‫اِی، موتور!
‫-اِی، وایسا احمق! ‫-دزد!
‫بیا، لعنتی!
‫این رو بده.
‫برو!
‫اِه… این زنجیر شماست.
‫زنجیر نه، موتوره.
‫اوه نه!
‫پس زنجیر چی؟
‫-پسرم، زنجیر منه. لطفاً بده. ‫-خانم، مال شماست؟
‫-خیلی ممنون! ‫بسلامت
‫ممنون! چون موتورتون به موقع اونجا بود...
‫هی! کی تعمیرش می‌کنه؟
‫وای!
‫من خودم ریشی هستم!
‫-اسم شما؟ ‫-اول تعمیر!
‫متوجه شدم!
‫بمپر، صدمه، چراغ جلو و رنگ‌آمیزی...
‫-کل هزینه ده هزار روپیه، آقا. ‫-ده هزار؟
‫-راحت! ‫-هممم!
‫خیلی خوب، من می‌پردازم. تو شروع کن.
‫ببین آقا، بدهی‌تون اینجا قبلاً چهل هزاره.
‫آدی، می‌خواستم یکجا پرداخت کنم وقتی که بشه پنجاه هزار.
‫من می‌پردازم. تو شروع کن.
‫-کی؟ ‫-در یک هفته می‌پردازم، داداش.
‫پس، موتور رو هم یک هفته دیگه بیار.
‫داداش، لطفاً جلوی دخترها پلید نباش.
‫-لطفاً، من می‌پردازم. ‫-نه!
‫-یا چشامو می‌فروشم یا کلیه‌هامو و می‌پردازم. ‫-مال کی؟
‫مال تو نیست، خانم. مال تو به درد نمی‌خوره.
‫-این رو نگه‌دار. ‫-اوه نه!
‫-اینقدر کصخل نشو، این اصلیه. ‫-باشه!
‫-انجام میشه. ‫-باشه!
‫ببخشید، شما اسم‌تون رو نگفتید.
‫چرا؟
‫اسم شما باید توی کتاب بالای فاکتور نوشته بشه، نه؟
‫تارا!
‫این روزها که پیدا کردن دخترایی که به پیام‌ها جواب بدن سخت شده...
‫اگر به یک دختر زیبا و مجرد توی کولونی خودمون بربخوریم...
‫فقط یه آهنگ برا اون شادی که نمی‌شه با کلمات بیان کرد، کافیه.
‫آهنگ رو بزن، داداش!
‫-"من تارا رو شناختم" ‫-بفرما بشین.
‫"من تارا رو دیدم" ‫-لطفاً من رو به در ببر.
‫-"اوه نه، یاد تارا افتادم" ‫-به نظر میاد کم‌کم داره میاد پایین.
‫-"داستان من با تو شروع شد" ‫-هی، اون طرف!
‫"با اینکه پاهایم با تو سکندری خوردند"
‫-"اونا جدا از هم به تو می‌رسند" ‫-هی، من گفتم یکی از لوله‌ها در رفته.
‫-"به کلمات لب‌های متوقف گوش بده" ‫-تو برو و بولینگ کن. بیا، اون اینجاست.
‫-"خواب تبدیل به بدبختی به چشم‌ها" ‫-هی، وایسا!
‫-"نگاه‌ها گرما رو بیشتر می‌کنند" ‫-اجازه بده الان بولینگ بکنی، داداش!
‫-"من دارم خط قرمزی می‌کشم" ‫-اوه نه!
‫"من تارا رو شناختم"
‫"من تارا رو دیدم"
‫"اوه نه، یاد تارا افتادم"
‫"داستان من با تو شروع شد"
‫هی، داره میاد.
‫برو جلو، حرف بزن! داره میره، حرف بزن.
‫من از حرف زدن رو در رو استرس دارم.
‫ زنگ بزنم بهش
‫باشه، سریع زنگ بزن!
‫شماره‌اش رو ندارم.
‫تو اینجا بمون، من میرم و...
‫هممم. مرسی، داداش!
‫"دنیا رو از حالا می‌شناسم، از محبت یا دوستی"
‫"زندگیم تو آغوش فشار آورده شده"
‫"اگر تو نباشی، وجودم قابل سؤال است" ‫-هی! -چی؟
‫-"من فقط به خاطر تو وجود دارم" ‫-چی شده؟ -شماره، شماره‌اش...
‫مگه داری مواد میفروشی؟ ‫این فقط شمارشه دیگه مگه نه؟
‫فقط شمارشه دیگه؟
‫"من تارا رو شناختم"
‫"من تارا رو دیدم"
‫"اوه نه، یاد تارا افتادم"
‫"داستان من با تو شروع شد"
‫"با اینکه پاهایم با تو سکندری خوردند"
‫"اونا جدا از هم به تو می‌رسند"
‫"به کلمات لب‌های متوقف گوش بده"
‫"خواب تبدیل به بدبختی به چشم‌ها"
‫"نگاه‌ها گرما رو بیشتر می‌کنند"
‫"من دارم خط قرمزی می‌کشم"
‫کافیه که ما دنبال عشق یک دختر باشیم.
‫ولی برای خواستگاری، باید رو به روش بایستیم.
‫این به شجاعت زیادی نیاز داره که برای ما کم پیدا میشه.
‫چی شد، به نظر میاد تو تو فکر شدی؟
‫آرزو دارم فردا شب وقتی تارا به معبد میاد، جرات کنم و باهاش صحبت کنم.
‫معبد، هیچ مکان مقدسی بهتر از این نیست و این بهترین فرصت…
‫حتی با برنامه‌ریزی هم نمی‌شه پیدا کرد.
‫-صحبت نکن، فقط بگو دوستت دارم. ‫-چی؟
‫به محض اینکه بگم، بهم دمپایی می‌زنه.
‫فرصتی نیست! تو معبدی، داره دمپایی نمی‌زنه و تو اونجا برنامه‌ریزی کرده.
‫هنوز هم می‌ترسم که مستقیم بگم.
‫اوه نه، حالا چی کار کنم؟
‫- خب، همین‌طور که جرات نداشت مستقیم پیشنهاد بده، ‫- یه دقیقه!
‫یجی با مغزش یک پیشنهاد داد.
‫یک نامه عاشقانه بنویس.
‫آرنا!
‫- اینو بگیر بده به خواهر تارا. ‫- اوکی!
‫آره!
‫نه رفیق...
‫دادی؟ چی شد؟
‫به مادرش دادم چون خواهر تارا نبود.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫چون این یکی توی بزرگش شکست خورد، ریشی به خودش اعتماد کرد.
‫دارید فکر می‌کنید این موتور ها چه خبره ناگهان؟
‫- یادم رفت بگم. ‫- چرا مضطربی؟
‫- رفیق ما یک موتورسوار هست. ‫- درست گفته بودی، درسته؟
‫- چرا هنوز نمیاد؟ ‫- میاد.
‫چقدر دیر میاد؟
‫هرکی بگه بیایم کافی شاپ یا یک رستوران.
‫چرا میگه بیایم حاشیه شهر و توی جاده صحبت کنیم؟
‫این دلیلشه که حتی دعوتش کرده به اینجا.
‫خواستن با استعدادش توی این مسابقه دیوونش کنه،
‫ببرتش که سوار موتور بشه و براش یک دور طولانی بره.
‫وقتی وقت بدی از راه می‌رسه، هر برنامه خوبی باید شکست بخوره.
‫میخواست سرعتش رو نشون بده و او رو تحت تاثیر قرار بده.
‫اما پلیس زودتر از اون رسید.
‫نه فقط استعدادش،
‫بلکه حتی جرات نداشت بهش رو هم نشون بده به خاطر این.
‫پس همه عشقش رو به صورت یک پیام نوشت و فرستاد براش.
‫رفیق! این پیام رو ببین.
‫- دو پاراگراف دیگه بزار. ‫- چرا؟
‫اگه یک متن بزرگ بفرستی، میگن اوکی بدون خوندن، درسته؟
‫درست گفتی رفیق.
‫- میدونم، از مغز منم استفاده کن. ‫- حتماً!
‫فرستادم!
‫- فرستادم رفیق! ‫- فرستادم، دوست!
‫احساس هیجان داری رفیق؟
‫احساسش یه کم عجیبه.
‫- خیلی هیجان‌زده‌ام… ‫- پیام تقدیر تو رو تعیین می‌کنه، صبر کن.
‫صبر نکن، این زندگی من هست!
‫آه!
‫هی، پیام اومد. جوابش!
‫تو اون پیام رو بخون، من اینو میخونم.
‫هی متیتا!
‫برو گمشو!
‫چرا این‌طوری پایین اومدی؟ ‫شاید قبول کرده؟
‫گفت که قبلاً یه دوست‌پسر داره.
‫آخ نه!
‫حالا چی کار می‌خواهی بکنی؟
‫فکر نکردم.
‫حتی نمی‌خوام فکر کنم.
‫بذار بهت چیزی بگم، رفیق؟ ‫این جاده‌ها برای مسابقه‌ات خوب نیست.
‫با دایی‌ام صحبت می‌کنم و برایت یک شغل توی پیست مسابقه می‌گیرم.
‫تو هم بیا لندن با من.
‫چرا اون چهره ناراحت رو نگه داشت؟
‫آیا انتظار داشتی اون پاراگرافی که فرستادی یه پایان خوش داشته باشه؟
‫بیا بریم.
‫هی، اون کیف رو هم ببر.
‫- خداحافظ مامان! ‫- خداحافظ دایی! خداحافظ مامان!
‫- اوکی! ‫- خداحافظ مامان!
‫وقتی بعد دو سال او رو دید، ترمز سرعتش کشیده شد.
‫اما پاش رفت رو گاز وقتی دیدش با خانواده‌اش.
‫دانلود فیلم و سریال هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫"Baharatmovie"
‫آره! اون هم در زمان درست رسید.
‫اون یکی شخصیت اصلی توی این داستانه. ‫اسمش بادری نارایانا، یه دان محلی.
‫سال‌ها توی لندن میلیون‌ها دلار درآورده.
‫نگید چطور که این خودش یک داستان دیگه است.
‫اون حتی به کارهایی که بانک‌ها قرض نمی‌دن، با نرخ بهره بالا اعتبار می‌ده.
‫نه برای کسی که پول می‌گیره،
‫بلکه با جرات می‌تونه به طریقی جمعش کنه.
‫مونا وقتی کسی می‌خواد بهش حقه بزنه میاد.
‫اون دست راست بادری نارایانا هست و هر کاری براش انجام میده.
‫تو گفتی، توی آفریقای جنوبی مواد می‌آوری و می‌فروشی.
‫پول خواستی برای سرمایه‌گذاری.
‫من میلیون‌ها دادم بهت و به کسب و کارت ایمان داشتم.
‫و وقتی سود کردی، باید به من سهم می‌دادی، نه عزیزم؟
‫حقیقت اینه که یک حمله پلیس بود.
‫همه چیز رو بردند.
‫من هیچ چیزی ندارم که بهت بدم.
‫چی شده بادری؟
‫ساعت اپل میگه، بادری بلند شو.’
‫وقتی پلیس همه چیز رو برد،
‫چطور برادر کوچکت، کاتاری کوچیک پول نقد رو گرفت؟
‫همه جنس‌ها رو فروختی به پول نقد تبدیل کردی،
‫دادی به داداشت و حالا داری قصه می‌بافی؟
‫هی، چه مشکلی براش پیش اومده؟
‫نگران نباش. این طبیعیه برای بدرینارایانا.
‫وقتی احساساتش زیاد می‌شه، ‫فشار خونش می‌ره بالا.
‫برای همین همیشه آمبولانس دم دست داره.
‫داری فکر می‌کنی چرا به جای بیمارستان ‫آورده‌ش خونه؟
‫بدرینارایانا تو خونه خودش آی‌سی‌یو داره.
‫از دکتر دندانپزشک تا دکتر اعصاب ‫همه اینجا حاضرن.
‫حال و روزش خوبه.
‫وای، دیدی چه لبخندی زد؟
‫بدرینارایانا تو جوونی خیلی زن‌باز بود.
‫ولی اون موقع پول نداشت که دختر دوست داشته باشه.
‫حالا هم که پول داره، دیگه بدنش آماده نیست.
‫ولی احساساتش همون جوری مونده.
‫-مونا! ‫-اینجام.
‫اه!
‫به اون کوتارای بگو که خداحافظ.
‫هی ریشی! یاجی دنبالت می‌گشت.
‫ریشی!
‫-یک دقیقه! الان برمی‌گردم. ‫-آره، باشه!
‫چکار داری اینجا؟
‫دارم تو صنعت خودرو کارآموزی می‌کنم.
‫مسابقه‌هات به کجا رسیده؟
‫تو مسابقه خوبه. ولی باید به شغل بیشتر برسم.
‫-اوه! ‫-واقعاً دارم برای لیگ‌ها تلاش می‌کنم.
‫خوبه.
‫قهوه؟
‫-حتماً! ‫-باشه!
‫چرا وقتی تو فرودگاه دیدمتون ‫صبر نکردی منو ببینی
‫چطور می‌تونستم حرف بزنم؟
‫تو هم با خونواده بودی. پس گفتم نه بهتره.
‫نه نه! اونا خانوادم نبودن.
‫اون یه پدر تنها بود.
‫داشتم کمکش می‌کردم چون تو حمل بار و بچه مشکل داشت.
‫چی؟ لعنت، احمق! تو همون بچگی همین بودی.
‫همیشه همه‌چی رو اشتباه می‌فهمی.
‫-خب... زندگی لندن چطوره؟ ‫-عالیه!
‫دوست دختر نداری؟
‫زندگی عالیه چون دوست دختری ندارم.
‫-ممنون! ‫-خواهش می‌کنم.
‫دوست من چیترا رو یادته، نه؟
‫چیترا، اون کیه؟
‫-دوباره فیلم بازی نکن! ‫-اه!
‫می‌دونم نمی‌تونی فراموشش کنی.
‫من؟
‫-می‌دونی، ازدواج کرد؟ ‫-خب که چی؟
‫-حتی دوقلو هم داره. ‫-اوه!
‫شوهرش خیلی خوبه.
‫خوبه که بعضی چیزا رو فراموش کنیم، ریشی.
‫درسته، انجام می‌دم.
‫تارا، باید بریم.
‫او لعنت! برای سمینار دیرم شده.
‫-این شماره منه. زنگ می‌زنم، باشه؟ ‫-باشه!
‫دیرم شده، خداحافظ.
‫سلام یاجی!
‫این چیترا کیه؟ ‫خیلی عجیبه.
‫هی، نمیای؟
‫داداش! داداش!
‫دوست دخترت! دوستم که خوب منو شناخت.
‫در مورد دوست دخترت پرسیدی؟
‫جومانجی کثیف، چه دوستی؟ من عاشقش شدم، نه؟
‫بابا میگن هر دختری که می‌بینیم عاشقش می‌شیم.
‫گفتن که به هر دختری که می‌بینیم نباید عاشق بشیم. اشتباهه.
‫از دیشب دلخور نشدی؟ مغزتو از دست دادی؟
‫فکر کنم به خاطر دو شکست عشقی مغزت پریده.
‫تو عاشق اون بودی نه این. من شماره رو دادم، نمی‌دونی؟
‫بی‌نمک کثیف!
‫شماره رو ندادی بهش؟
‫وقتی عاشق اون دختری بودی، چرا باید شمارش رو بدم؟
‫وای نه، یه دقیقه صبر کن.
‫-چپ یا راست؟ ‫-چپ!
‫گفت چپ.
‫توی آینه دید و فکر کرد ‫آن دختری که دیده بود، همونه.
‫این‌جوری، شماره اون دختری که کنارش بود رو داد به جای شماره اون دختر.
‫بفرست!
‫چرا ریشی انقدر بی‌حال بود؟
‫عشق شکست خورد، نه؟
‫چرا شکست، منم که عاشق شدم، نیست؟
‫-اون منو دوست داره نه تو رو. ‫-چی؟
‫دیروز حتی ازم خواستگاری کرد.
‫کم مونده بود به خاطر عمق عشقش وسوسه بشم.
‫خیلی حالم بد شد که بگم نه.
‫اوه نه، داستان به خاطر آینه برعکس شد.
‫باید با یه دمپایی بزنمت.
‫تارا اونجا بود و از حقیقت دو سال پیش خبر نداشت.
‫و او هم در وضعیتی که حتی با دانستن هم نمی‌توانست کاری کنه.
‫برای شکفتن چیزی بین‌شون، یاجی باید دوباره از استعدادش استفاده کنه.
‫چرا تارا داره این طرف میاد؟
‫کی می‌دونه؟
‫نکنه تو بهش زنگ زدی؟
‫خب، تو اینجوری منو از رفاقتمون شناختی، داداش؟
‫همین جوری گفتم، چرا حرص می‌خوری؟
‫-چطور باید باشم وقتی حرص خوردم؟ ‫-آروم باش، خونسرد باش!
‫-دلگیر شدم! خیلی دلگیر شدم. ‫-باشه، اشکاتو پاک کن.
‫-سلام! ‫-سلام!
‫هی تارا، چرا اینجایی؟
‫بیا دیگه، خودت بهم پیام دادی که بیام، مگه نه؟
‫چه فرقی می‌کنه کی پیام داده؟ اون کیه؟
‫-اون دوستم سارا هست. ‫-سلام!
‫اسم که مهم نیست، سلام سارا!
‫-باشه! ‫-حریص عوضی!
‫برو بریم.
‫"هی، نمی‌خوای تارا رو بشناسی؟"
‫"هی، نمی‌خوای با تارا آشنا بشی؟"
‫"اوه، نمی‌خوای به تارا فکر کنی؟"
‫"داستان من با تو شروع شد"
‫"هی، نمی‌خوای تارا رو بشناسی؟"
‫"هی، نمی‌خوای با تارا آشنا بشی؟"
‫"اوه، نمی‌خوای به تارا فکر کنی؟"
‫-"داستان من با تو شروع شد" ‫-احمق، تو هم سردت شده؟
‫"هرچند پاها با تو لغزید"
‫"به سمتت می‌آن جدا جدا"
‫"به حرف‌هایی که لب‌ها متوقف شدند گوش بده"
‫سلام!
‫-"خواب به چشم‌ها تبدیل به لعنت شد" ‫-داری چی می‌بینی؟
‫-"نگاه‌ها افزایش حرارت داد" ‫-دیرمون شده برای کالکی.
‫- "دارم از پیش یه مرز می‌کشم" ‫-داری چی می‌کنی تو لپ‌تاپ؟
‫"هی، نمی‌خوای تارا رو بشناسی؟"
‫"هی، نمی‌خوای با تارا آشنا بشی؟"
‫"اوه، نمی‌خوای به تارا فکر کنی؟"
‫"داستان من با تو شروع شد"
‫-"اگر تو نبودی، وجودم سوال برانگیزه" ‫-پیامی که به سارا فرستاده رو بخون.
‫-فقط در یه جریان بود، خواهشاً، داداش. ‫-“فقط به خاطر تو هستم” -ای یورا!
‫"هی، نمی‌خوای تارا رو بشناسی؟"
‫"هی، نمی‌خوای با تارا آشنا بشی؟"
‫"اوه، نمی‌خوای به تارا فکر کنی؟"
‫"داستان من با تو شروع شد"
‫"هرچند پاها با تو لغزید"
‫"به سمتت می‌آن جدا جدا"
‫"به حرف‌هایی که لب‌ها متوقف شدند گوش بده"
‫"خواب به چشم‌ها تبدیل به لعنت شد"
‫-"نگاه‌ها افزایش حرارت داد" ‫-این مال توئه!
‫- "دارم از پیش یه مرز می‌کشم" ‫-این مال من و توئه؟
‫-چرا دوباره وایسادی؟ ‫-باید تخلیه کنم.
‫احساساتو پشت سر هم تخلیه می‌کنی؟
‫نه اون رو، باید برم دستشویی.
‫هی، اینجا می‌گه که نباید اینجا بشاشی. ‫ما تازه و تری اینجاییم.
‫'پنهانی وارد خونه میشه. ‫تو یه جهش ناپدید میشه'
‫"دزد اومد و همه‌چیز رو خواهد برد'
‫-کجا میری؟ ‫-برای تخلیه احساسم.
‫می‌تونستیم با هم‌خوانی کنیم اگه زودتر می‌اومدی.
‫این هیچ دوبیتی نیست که با هم بخونیم. ‫بیا، اینو بگیر.
‫خوبه، مواظب باش. ‫خودتو خیس نکنی.
‫حالا کافیه، داره دیرمون میشه.
‫تو یه کلکسیونی و باید بری و امضاء کنی.
‫اوه، بله!
‫سیگار رو بنداز دور و داستان رو ادامه بده.
‫-بعد از اون آهنگ... ‫-هی، وایسا!
‫اونا از همون اول با جسد شروع کردن، نه؟
‫اونجا به کجا رسید؟
‫بسیار خوب، داری خوب پیش می‌ری، رفیق.
‫دزد نافرمان!
‫بیا، من می‌گم.
‫از اون سمت برو. می‌گی که می‌خوای ریسینگ کنی، درسته؟ الان نشون بده!
‫اگه پلیس ما رو ببینه که چراغا رو رد کردیم و گیر بیفتیم چی؟
‫هی، تو دیوانه‌ای؟! پلیس هست این اطراف!
‫حالا چه کار می‌خوای بکنی؟
‫من که قاتل زنجیره‌ای نیستم که بزنم و نحوه‌ی دور انداختن جسد رو بدونم!
‫این تازه برای من هم جدیده. من هم دارم یاد می‌گیرم.
‫خوبه، بیایم یه کار کنیم. بریم روی پل تاور و بندازیمش توی رودخانه‌ی تمز.
‫آره، چه ایده‌ی خفنی!
‫فردا که این موضوع بشه ترند شماره یک توی توییتر. مشهور جهانی می‌شیم!
‫بعدش می‌گی، چه کار کنیم الآن؟
‫بیایم اول بریم اطراف شهر، یه قبر توی جنگل بکنیم و بندازیمش توش.
‫آخ جون! -
‫همم. تجربم که نیست، ولی تازگی‌ها توی یه سریال آنلاین دیدم.
‫گفتن، می‌رن اطراف شهر.
‫ولی چرا هنوز توی شهره مثل اینکه داره برای شانکرانتی خرید می‌کنه؟
‫ببین، الان داره می‌چرخونه.
‫برو چپ، داداش.
‫تو گفتی اطراف شهر، درست؟ اون مسیر رو برو.
‫خوبه، هر چی تو بگی.
‫آخ نه! داداش، پلیس چک می‌کنه!
‫آخ نه، برگرد!
‫هی، وایسا!
‫اگه ناگهان برگردیم شک می‌کنند. من یه چیزی می‌گم و درستش می‌کنم، تو باش ساکت.
‫این کیه، شبیه پاکستانی هاست؟
‫آخ نه، خدایا!
‫- سلام! ‫- سلام، عصر بخیر افسر!
‫عصر بخیر! کجا می‌رید؟
‫- منچستر! ‫- یورکشایر!
‫منچستر یا یورکشایر؟
‫منچستر از طریق یورکشایر! توی مسیر هست.
‫- هدفتون چیه؟ ‫- معبد! - ازدواج!
‫ازدواج یا معبد؟
‫ازدواج در معبد! درود بر خدا!
‫- ازدواج در معبد! ‫- کی ازدواج کرده؟
‫- پسر عمو! - دوست!
‫- دوستانش پسرعموهای من هستند، پسرعموهای من هم دوستای او هستند. - پسرعموها!
‫پسرعموها!
‫گواهینامه‌ات رو نشون بده.
‫- نشونش بده، داداش. ‫- آره، حتما!
‫این گواهینامه رانندگیمه.
‫هیچ امتیازی ندارم، افسر. من هیچ وقت تصادف نکردم.
‫- در صندوق را باز کن. ‫- گیر کرده.
‫- کار نمی‌کنه. ‫- صندوق باز نمی‌شه، آقا.
‫- اگه لازم شد از جلو چک کن. ‫- اول باز کن.
‫باز نمی‌شه.
‫- باز کن. ‫- قفله.
‫- آقا، هیچ چیزی توی صندوق نیست. ‫- عقب بایست، کنار برو!
‫- هی ن، زود باز نکن آقا. ‫- برو و عقب بایست.
‫عقب بایست!
‫منظورم اینه که داریم به یه مسابقه‌ای که باید لباس بپوشیم، میریم.
‫این سس کچاپه آقا، نه خون.
‫- دست‌هات رو بگذار روی سقف که ببینمشون. - نه، نه!
‫- این مثل چیزی نیست که فکر می‌کنی، توضیح می‌دم. - خواهش می‌کنم!
‫تمام واحدها پاسخ بدهند! ‫دست‌هایت را روی سقف نگه‌دار.
‫- ن آقا، ما این کار رو نکردیم. ‫- دست‌ها را روی سقف نگه‌دار.
‫و برنگرد!
‫ما یک جسد و دو مظنون داریم.
‫- چرا ما رو به یه افسر پلیس پاکستانی گیر انداختی؟ - این چیه؟
‫تجاوز دسته‌جمعی؟ قتل؟
‫- شما دارین جسد رو دور میندازین؟ ‫- ن، ن آقا!
‫نه، آقا!
‫- ما او رو نکشتیم، آقا. ‫- من هم نکشتم، آقا.
‫- من هیچ ارتباطی با اون قتل ندارم، آقا. ‫- من هم هیچ ارتباطی ندارم، آقا.
‫من قبلاً عاشقش بودم، آقا.
‫من هم یه بار، اصلاً! فقط او یک بار عاشقش بود، آقا.
‫این چه مزخرفیه؟ به انگلیسی صحبت کن.
‫باشه! باشه!
‫افسر، همه چیز رو بهتون می‌گم.
‫قصه‌ام رو بهت می‌گم.
‫بین قصه‌ی تارا که توی هندوستان تموم و بعد از دو سال دوباره توی لندن شروع شد...
‫آقا نمی‌توسته بی‌کار بشینه و یه داستان عشق دیگه رو شروع کرد.
‫واقعا فکر می‌کنی می‌تونی از ما فرار کنی؟
‫سلام بچه‌ها!
‫اینجا چه خبره؟
‫ول کن، به تو مربوط نیست!
‫به نظرم نه. فقط دختر رو ول کن.
‫بچه‌ها!
‫بجنب داداش، بجنب!
‫اسم من تولاسی هست.
‫دو سال پیش اومدم اینجا.
‫تو بچگی پدر و مادرم رو از دست دادم.
‫با کلی سختی درسم رو تموم کردم.
‫یه نفر به عموم گفت که یه کار اینجا برام هست و منو از هند آورد اینجا.
‫وقتی رسیدم اینجا، فهمیدم که به عنوان مهاجر غیر قانونی بدون ویزا اومدم.
‫دیروز یه نفر رو آورد و ازم خواست که شب با اون سرگرم بشم.
‫گفت این کارم اینجاست.
‫نمی‌دونستم چیکار کنم، در رفتم و از دستشون فرار کردم. دنبالم افتادن.
‫ببخشید داداش، یک کم دیر کردم.
‫این کیه؟
‫نگران نباش، خودی هست.
‫تو یه مهمونی باهاش آشنا شدم، خونه‌مون رو بهش نشون دادم و می‌خوام برسونمش خونه‌ش.
‫-نگفتی کس دیگه‌ای نیست؟ ‫-کسی بهتر از این پیدا نمی‌کنم، داداش.
‫اون کیه؟
‫داداش، این خیلی ریسکه. اون مهاجر غیر قانونیه.
‫اگه پلیس شکایت کنه اول اون رو می‌گیرن.
‫نه پاسپورت داره نه ویزا.
‫دارم بهت می‌گم، این یه جرم خیلی جدیه.
‫چی میشه اگه بفرستیمش هند؟
‫چطور می‌تونه بدون پاسپورت و ویزا سوار پرواز بشه؟
‫باید باز با راه قاچاقی برگرده هند.
‫می‌تونی تو خونه‌ی من بمونی، اگه مشکلی نداری.
‫-هی، یه لحظه بیا اینجا. ‫-چرا؟
‫-یه لحظه بیا اینجا. ‫-الان برمی‌گردم.
‫تو اصلاً این باندهای قاچاق انسان رو نمی‌شناسی.
‫اونا قطعاً نمی‌ذارن هیچ دختری فرار کنه.
‫برای کمک به کسی وارد این مشکلات نشو.
‫به حرفم گوش کن و ولش کن بره.
‫خودت می‌گی که اونا نمی‌ذارن بره، نه؟
‫بیچاره حتی نمی‌تونه شکایت به پلیس بکنه.
‫اگه بعد از اینکه فرستادیمش چیزی براش پیش بیاد، احساس گناهش...
‫همراهم تا آخر عمر هست.
‫بیچاره دختره، داداش!
‫بیا بریم خونه.
‫چی این وقت صبح؟
‫تو ادامه بده!
‫"یه خوابی که شبیه جادو بود اومد سراغم و من بیدار شدم"
‫"آیا این لبخندها کم‌کم دارن به سمت دوستی می‌کشن؟"
‫"این چیه که نگاه‌ها از کلمات عبور می‌کنن؟"
‫"آرزوهام ساکت نیستن و رو به افزایش"
‫"این چیه که بدون اون نمی‌تونم زندگی کنم؟"
‫"این راه با تو"
‫"اینطور با تو"
‫"این راه با تو"
‫"زمان با تو ایستاد"
‫"جهان با تو رقصید"
‫"لذت با تو اومد"
‫"زمان با تو ایستاد"
‫"دارم اون عجب رو می‌بینم که دنیای ناشناخته‌ت مال من شده"
‫"لذت از چشمایت می‌نوشم"
‫"این چیه که نگاه‌ها از کلمات عبور می‌کنن؟"
‫"آرزوهام ساکت نیستن و رو به افزایش"
‫"این چیه که بدون اون نمی‌تونم زندگی کنم؟"
‫"این راه با تو"
‫"اینطور با تو"
‫"این راه با تو"
‫"زمان با تو ایستاد"
‫"جهان با تو رقصید"
‫"لذت با تو اومد"
‫"زمان با تو ایستاد"
‫"این چیه و چرا اینقدر شدیده؟"
‫"نگاه‌ها تبدیل به نفس شدن و وارد قلب"
‫"زندگیمو به عنوان یه همراه که هیچ‌وقت ترکم نمی‌کنه به اشتراک بزار"
‫"زمان با تو ایستاد"
‫"جهان با تو رقصید"
‫"لذت با تو اومد"
‫"زمان با تو ایستاد"
‫لطفاً بیا! مراقب باش!
‫این همونه، نه؟
‫بردن یک کرور توی مسابقه اندونزی، برای برد توی مسابقه فرمول چهار...
‫اونا افتخار نیستن.
‫اینجا داره یه افتخار واقعی اتفاق می‌افته.
‫-پسر خوش‌شانس! ‫-ممنون داداش!
‫بریم.
‫من دورم رو کامل می‌کنم و میام.
‫-باشه، لحظه خوش خبرداره. زود بیا. -آره!
‫سلام بچه‌ها!
‫تبریک می‌گم ریشی!
‫ممنون، ممنون!
‫احمق، پول گرفتی و می‌گفتی عروسی عالی میشه.
‫این برنامه‌ریزی‌هاته؟
‫اینجا تو هند عروسی نیست، تو لندن هستیم.
‫این زیاد از بودجه اندونزی تو بالاتره.
‫-تو میگی؟ ‫-آره!
‫-باشه! ‫-بده اینجا.
‫-پسرم! ‫-آقا راهب!
‫الان وقتش رسیده. سریع بیا.
‫هی، تولاسی کجاست؟ دیر داریم می‌کنیم.
‫گفت برم دور بزنم، صبر کن برم ببینم.
‫تولاسی!
‫اون داره دور معبد می‌چرخه و به نظر می‌رسه اون مرد داره دور اون می‌چرخه.
‫تولاسی!
‫-داریم دیر می‌کنیم. ‫-دارم می‌آم، پنج دقیقه دیگه آقا!
‫کجا رفتی؟
‫تولاسی!
‫ببخشید خانم، اینجا دختری با ساری ندیدید؟
‫هی!
‫هی داداش!
‫-تولاسی نیست. ‫-چی نیست، خوب گشتی؟
‫همه‌جا رو گشتم، هیچ جا ندیدمش.
‫خوبه، دوباره بریم بگردیم.
‫-تولاسی! ‫-تولاسی!
‫-تولاسی! هی، اون طرف رو نگاه کن. ‫-دیدم، داداش!
‫اونجا هم دیدم.
‫-تولاسی! ‫-دیدی؟
‫-چرا یه بار بهش زنگ نمی‌زنی؟ ‫-موبایلش خاموشه.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫فکر می‌کنی عموش دزدیدتش؟
‫پیداش کردی؟
‫چه بلایی سر دختر اومده؟
‫پیداش کردی؟
‫می‌دونی اگه به این زن پناه بدی می‌تونن دستگیرت کنن؟
‫ببین، تو هیچ اطلاعاتی ازش نداری، به جز این عکس.
‫نه آفیسر!
‫اون یه مهاجر غیرقانونی‌ه و ما هیچ اطلاعاتی ازش توی پایگاه داده‌مون نداریم.
‫پیدا کردنش کار سختیه. ولی بهترین تلاشمون رو می‌کنیم.
‫-خیلی ممنون، آفیسر! ‫-باشه!
‫ممنون!
‫باید فوری یه کاری کنیم. نمی‌دونم چه بلایی سرش اومده؟
‫این‌طوری شد و یه ماه گذشت.
‫نمی‌دونم کی گرفتش، مثل دیوونه‌ها دنبالش گشتم.
‫پیداش کردی؟
‫خیلی تو ماجرا غرق شده.
‫-فکر کرد فرصت خوبیه و با ماشینش رفت. ‫-هی، هی! وایسا، وایسا!
‫وایسا! ماشین رو نگه‌دار.
‫چرا دوباره وایسادی؟ دوباره باید بری دستشویی؟
‫دوباره می‌گن من دیابت دارم. این خونه‌ایه که باید دزدی کنیم.
‫پیاده شو!
‫هی، یه نفر داره میاد. فرار کنیم.
‫صبر کن، من می‌دونم چیکار کنم.
‫-هی، تو تاریکی چیکار می‌کنی؟ ‫-داریم دنبال لامپ می‌گردیم.
‫-اوه نه، شما کی هستید؟ ‫-اسپیدرا!
‫-اون چیه؟ ‫-مثل برادر هیدراست.
‫هیدرا؟
‫اینجا تو این وقت شب چیکار می‌کنید آقا؟
‫روز یه سری مشکلات بود. واسه همین شب اومدیم.
‫چی می‌گی، آقای رانگا؟ دارم باهات حرف می‌زنم.
‫-آره آقای ناتس، این بهترین وقته. ‫-آره!
‫ای وای، ساعتم رو نیاوردم.
‫اینجا که رودخونه‌ای نیست، درسته آقا؟
‫وقتی پر شد حفاری می‌کنیم.
‫واقعاً ایده‌ي نابی‌ه.
‫-خونم رو هم خراب می‌کنید؟ ‫-کجاست؟
‫اونجا، خونه‌ی چهارمه.
‫فردا از اونجا شروع می‌کنیم.
‫ببین، الان میره.
‫می‌گن وقتی مردم تو خونه‌ا، خرابش نمی‌کنید، درسته؟
‫وقتی این‌طوری شبا مثل الان میری بیرون خراب می‌کنیم. برو!
‫پشت سرتو نگاه نکن
‫-چطور بهش برخورد کردم؟ ‫-وای!
‫-دیگه یه هفته بیرون نمیاد. ‫-حالا تا شب می‌زنه تو سرش.
‫یه دزد باید بلد باشه چطور بدزده و چطوری خودشو قایم کنه.
‫این کار با تجربه میاد. از بزرگترها مثل من یاد بگیر...
‫جلوت دیوار بود.
‫می‌دونم. بیا، خم شو. ‫باید بپرم
‫- پس اون گرم‌کردن‌ها برای چیه؟ ‫- وایسا! بیا و خم شو، باید بپرم.
‫هی، کیف چی میشه پس؟!
‫پس تو رو چرا آوردم بیارش
‫اون تو کاراش کمتره و ‫توی خراب‌کاری بیشتره.
‫- گرفتار شدیم؟ ‫- نه.
‫داشتم بررسی می‌کردم چقدر هشیاری.
‫- آره، بریم! ‫- داری خیلی خوب کار می‌کنی.
‫بیا!
‫هی، کیف رو باز کن،
‫اینجا! بپوشش.
‫هی! اینا چیه، رفیق؟
‫اون فیلم انگلیسی رو دیدیم، درسته؟
‫دزدا انگلیسی تو آمریکا از اینا می‌پوشن.
‫اونجا سرده و با پوشیدن اینا گرمشون می‌شه.
‫اینجا که گرم هست و با اینا چقدر کباب می‌شیم.
‫اما باز هم، دستور لباس مهمه.
‫خوب، به کجا رسیدیم؟
‫- ماشین رو پارک کردیم و اومدیم داخل. ‫- آخه تو شیطونی!
‫من پرسیدم تو داستان به کجا رسیدیم.
‫تو خیلی وقت پیش با آهنگ متوقف شدی و وقتی پلیس گرفت هم دوباره توقف کردی.
‫باید ببینیم قبل از پلیس چه اتفاقی افتاده و بعد از آهنگ چی شد.
‫اوه!
‫هی، تولدت مبارک!
‫هورا!
‫- همین الان ۲۲ شدم و دارم وارد ۲۳ می‌شم. ‫- اوه!
‫هی، می‌دونی من وقتی می‌خورم متوقف نمی‌شم، درسته؟
‫- برای همه کافیه. ‫- اووو...
‫امروز همه باید دور ریخته بشن.
‫- تولدت مبارک! ‫- مرسی!
‫سارا کجاست؟ ‫من اینجام.
‫من نیاوردمش. ریشی کجاست؟
‫من مثل تو سادیسم ندارم. ‫اون مسته و تو اون گوشه داره غر می‌زنه. برو!
‫مرسی!
‫- اگه کسی اضافه بود، تو لیوان من بریز. ‫- تو می‌نوشی؟
‫- چرا، تو نمی‌نوشی؟ ‫- نه!
‫البته من هم نمی‌نوشم،
‫اما وقتی دوستان احمق مثل اینا باشن…
‫- باید گهگاهی بنوشیم. ‫- من هم دلیل این اتفاقم؟
‫چرا، تو احمق نیستی؟ ‫آیا تو نبودی که تو گلوم ریختی؟
‫فکر می‌کنم اون تو حالتی مست شده.
‫هممم. درسته، من میرم. خداحافظ!
‫- خیلی مستی. - خداحافظ! ‫هی، صبر کن، من تاکسی می‌گیرم.
‫هی، من کی‌ام؟
‫- یک راننده! ‫- چی؟
‫منظورم، راننده ماشین مسابقه‌ام.
‫من تو رو می‌رسونم، بیا. ‫خوب، من تو رو می‌رسونم.
‫خیلی خوبه، مرسی!
‫شما احتیاط کن، خداحافظ.
‫فکر می‌کنی اون به خونه می‌ره؟
‫شک دارم.
‫- صبح بخیر! ‫- سلام!
‫اوه نه، تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫کی اومدی؟
‫خونه‌ی من... یعنی، خونه‌ی ما.
‫خونه‌ی ما؟
‫چطور اینجا اومدی؟
‫این چیه؟ ‫یادت نمیاد چیزی؟
‫ار...
‫البته من دیروز خیلی نوشیدم.
‫مثل مست‌ها راه می‌رفتم ‫و رانندگی اشتباه کردم.
‫حالم خیلی خراب بود
‫بعدش یادم نمیاد چی شد.
‫پس، یادت نمیاد دیشب بهم زنگ زدی؟
‫- چی، من زنگ زدم؟ ‫- آره!
‫من زنگ زدم و...
‫- سلام! ‫- جانُ!
‫- ریشی! ‫- آره عزیزم، من هستم.
‫هر کجا که هستی، ‫زود بیا پیشم لطفاً.
‫- کجا؟ ‫- پایانه اتوبوس، عزیز!
‫کدوم پایانه اتوبوس؟
‫ار... اینجا... دره شیشه‌ای داره، ‫صندلی‌های قرمز داره...
‫آره، اینجا یه چراغ راهنمایی هست.
‫هر نشانی که بلدی رو بگو.
‫هممم... ماه!
‫آره، ماه درست بالاست ‫و در زاویه نود درجه.
‫اگر نگاه کنی پیدا می‌کنی. ‫من دقیقا پایین هستم.
‫- تو بیا، عزیز. ‫- همم.
‫فکر می‌کنم تو کاملاً مستی.
‫نه نشانه‌های آسمون، آقا.
‫لطفاً چک کن و بگو چه چیزی ‫جلو چشمت هست
‫اونجا چه خبره؟ ‫آره، اینجا یه جاده‌ست.
‫یه اتوبوس روی میله داره می‌چرخه.
‫خیابون رجنت، درسته؟
‫-آره، همونه! ‫-آنجا بمون، الان میام.
‫-بیا عزیزم. ‫-شب بخیر!
‫ریشی!
‫ریشی، پاشو. بیا بریم.
‫آروم باش، یواش پاشو. بیا بریم.
‫-تارا. ‫-هوم.
‫-می‌دونستم میای. ‫-هوم!
‫می‌دونستم بخاطر من میای.
‫-بیا بریم. ‫-می‌دونستم بخاطر من میای.
‫-بسه دیگه، بریم خونه. ‫-بریم.
‫یه دقیقه!
‫دوستت دارم!
‫گفتم دوستت دارم؟
‫می‌گفتم. احمق!
‫-گفتی باهام ازدواج می‌کنه. ‫-ازدواج؟
‫بیا بریم. پا شو!
‫دوست داری باهام ازدواج کنی؟
‫نه حالا، بیا بریم.
‫دوست داری؟
‫پاشو ریشی، بسه دیگه.
‫تارا، گوش کن. ‫دوست داری باهام ازدواج کنی؟
‫دوست دارم.
‫ولی حالا تو این شرایط چه ازدواجی؟
‫ها؟
‫-منظورت اینه که من مستم، نه؟ ‫-آره!
‫الان که مستم می‌تونم احساساتمو ‫باز کنم.
‫خیلی لازمه که قبل از اینکه مستیم ‫بپره، ازدواج کنیم.
‫لطفاً بیا ازدواج کنیم.
‫آه، بعدش چی؟
‫ازدواج ساعت ۲:۳۰ نصف شب ‫توی معبد لرد سوبراهامانیا انجام شد.
‫اوه نه، ازدواج!
‫الکل و ازدواج، احمق؟
‫تارا، خیلی متاسفم. ‫من عمداً این کارو نکردم.
‫اگه ناراحت شدی، خیلی خیلی متاسفم.
‫نمی‌دونم چه طور و کی ‫همه این اتفاقا افتاد، تارا.
‫اون یاجی احمق همه رو ‫توی گلوم ریخت، با اینکه می‌گفتم نه.
‫می‌دونی که، ظرفیت‌ من واقعاً کمه.
‫هی!
‫چرا می‌خندی؟
‫هی روانی، چرا می‌خندی؟
‫استرس نداشته باش. ‫فقط واسه خنده گفتم تا اذیتت کنم.
‫وقتی داشتم از مهمونی برمی‌گشتم ‫دیدمت که تو ایستگاه اتوبوس خوابیدی.
‫آوردمت خونه و همین.
‫-بچه‌ شدی؟ ها؟ ‫-معذرت می‌خوام! معذرت می‌خوام!
‫اگه از استرس می‌مردم چی؟
‫ریشی!
‫هوم؟
‫چی؟
‫شلوار!
‫شلوار؟
‫اوه نه!
‫چرا شلوارمو درآوردی؟
‫اون، حتی شب عقد هم ‫بعد از ازدواج اتفاق افتاد.
‫اوه نه، کمدی!
‫اگه ازدواج شده بود می‌فهمیدی. ‫گمشو.
‫-هی! ‫-سارا، می‌تونی بیای خونه.
‫بهش پیشنهاد دادی؟
‫فرصتشو پیدا نکردم.
‫تا کی می‌خوای داستان عشقتو ‫کش بدی؟
‫جرئت داشته باش، برو و پیشنهاد بده.
‫اگه اوکی گفت خوبه.
‫اگه نه بگه، حداقل می‌تونی ‫رها کنی، آره؟
‫باشه، ببینم چی میشه.
‫خداحافظ!
‫باید امشب از کشور برم، داداش.
‫بلیت‌ها رو زود بفرست.
‫آره، پولشو می‌فرستم.
‫آره، باشه!
‫مقدارتون به حساب شما در ‫کایمن با موفقیت منتقل شد.
‫اینجا دستگاه شماست.
‫هر بار که پول منتقل می‌کنیم، ‫این دستگاه رمز عبور ایجاد می‌کنه.
‫بدون رمز عبور، نمی‌تونی پول منتقل کنی.
‫پس مراقب باش!
‫ممنون!
‫یه چیز دیگه! این دستگاه ۲۴ ساعت زمان ‫نیاز داره تا فعال بشه.
‫هوم. باشه!
‫-یه لحظه! ‫-آره، حتماً
‫تارا، بهم بگو.
‫سلام ریشی، می‌تونیم برای شام همدیگه رو ببینیم اگه بیکاری؟
‫-البته، کجا؟ ‫-رستوران مسالچی!
‫-چیز خاصی هست؟ ‫-خیلی خاص!
‫باید یه موضوع مهم رو بهت بگم.
‫-حتما، من اونجا هستم. ‫-می‌بینمت!
‫می‌دونی چرا اومدم، درسته؟
‫موننا، من هیچ کاری با برادرم ندارم.
‫دوباره نمی‌پرسم.
‫این رو بگیر.
‫تمام پول‌ها رو به حساب کیمن منتقل کردم.
‫رمز حساب تو این دستگاهه.
‫فعال شدنش ۲۴ ساعت طول می‌کشه.
‫-آره عزیزم! ‫-بدری!
‫پول رو گرفتم.
‫و کوثاری؟
‫پلیس صبح جنازه‌ش رو پیدا می‌کنه.
‫می‌خوام برای قرار شام برم، عزیزم. ‫تو هم بیا اونجا.
‫-کدوم رستوران؟ ‫-رستوران مسالچی!
‫-نیم ساعت دیگه اونجام. ‫-باشه خداحافظ!
‫چرا همه دارن میگن مسالچی؟ ‫اینقدر معروفه؟
‫مسالچی، مثل باوارچیِ لندن می‌مونه.
‫آه، پس همه شخصیت‌های اصلی اونجا جمع می‌شن.
‫وای، لباست عالیه.
‫جا خیله عالیه. چیز خاصی چی بود؟
‫-می‌گم. اول سفارش بدیم. ‫-آره!
‫-چیزی می‌خوری؟ ‫-ها؟
‫لطفاً یادآوری اون روز رو نکن.
‫ببخشید!
‫هی، پول رو آوردی عزیزم؟
‫اوم.
‫این چیه؟ ها؟
‫نشون میده شش لاک چهل هزار.
‫این مقدار پول تو حساب نیست.
‫این رمز حساب ۵۰۰ کرور تو حساب کوثاریه.
‫رمز؟
‫نفهمیدم، عزیزم.
‫۵۰۰ کرور تو حساب کیمن گذاشته.
‫رمز به اون مربوطه.
‫پس چرا معطل؟
‫این شماره رو بزن و اون مبلغ رو به حساب خودمون منتقل کن.
‫ها؟
‫فعال شدنش ۲۴ ساعت طول می‌کشه.
‫فردا بعدازظهر می‌تونیم منتقل کنیم.
‫خیلی خوب، خیلی خوب! ‫ممنون.
‫کجایی، عزیزم؟
‫بهتره این جور افراد رو محدود به اتاق خواب کنی، بدری.
‫با کار قاتی نکن.
‫بدری‌نارایانا تو اتاق خواب هم کار می‌کنه، عزیزم.
‫تو برو، من همه‌چی رو مرتب می‌کنم.
‫خداحافظ!
‫خب، بگو. ‫گفتی که یه چیزی بگی، درسته؟
‫آم! آره، موضوع اینه که…
‫گفتنش یکمی سخته… ‫ببخشید آقا، کارت شناسایی رد شده.
‫رد شده؟
‫-دوباره امتحان کردی؟ ‫-بله آقا، کار نکرد.
‫با پول نقد پرداخت می‌کنیم.
‫یعنی، پول نقد نیاوردم چون کارتم رو داشتم.
‫-اشکالی نداره، من پرداختش می‌کنم. ‫-ممنونم!
‫-یک دقیقه! ‫-حتما!
‫چی؟
‫-کیف پولم رو جا گذاشتم. ‫-اوه نه!
‫گوگل پی داری؟
‫ببخشید آقا، فقط کارت یا پول نقد!
‫-۵ دقیقه بهم وقت بدید. ‫-باشه آقا!
‫مشکلی نیست، به یاجی زنگ می‌زنم که پول بیاره فوری.
‫-باشه! ‫-اتفاق میفته، نگران نباش.
‫عزیزم!
‫-چی شده؟ ‫-برو کنار!
‫-برو کنار، پاشو! ‫-کجا؟
‫-برو کنار، خواهش می‌کنم! ‫-بچه‌ها، بچه‌ها فقط...
‫خواهش می‌کنم برید کنار.
‫-چی شده؟ ‫-نفس می‌کشه؟
‫-بهش جا بدید. ‫-آمبولانس رو زنگ زدید؟
‫-چی شده؟ ‫-همین الان می‌رسن.
‫آخ خدای من!
‫برو کنار، برو کنار، برو کنار!
‫برو کنار بچه‌ها، بیاید!
‫-برو کنار، برو کنار، برو کنار! ‫-بیاید، بیاید بروید کنار.
‫چی شده؟
‫آره، با احتیاط!
‫- حرکت کن، بیا حرکت کن. ‫- آروم!
‫بهش هوای تازه بده.
‫- حرکت کن! ‫- بچه‌ها، بیاید!
‫همه لطفاً حرکت کنید. ‫بذارید برایش جا باز کنیم.
‫- لطفاً حرکت کنید! ‫- آره!
‫- بیاید، بیاید. ‫- حرکت کنید، زود باشید! بیا!
‫- بیا، بیا! ‫- هی! اونجا...
‫کجا؟
‫اوه نه، دیوونه‌ای.
‫حالا حداقل بگو ‫اون چیزی خاص چی هست؟
‫تو خونه میگم، بیاید بریم.
‫باشه!
‫- قهوه! ‫- مرسی!
‫لطفاً یه کم بخور.
‫حالا حداقل بگو ‫اون چیزی خاص چی هست؟
‫اونم... ریشی...
‫اونم…
‫بعد از ملاقات در حیدرآباد ‫برای اولین بار، من…
‫نه، از وقتی که برای اولین بار دیدمت.
‫- ما از یه محله‌ایم، درسته؟ ‫- آره!
‫پس، دیدم که تو حال و هوای خودت در حال حرکت بودی.
‫و منم به تو نگاه می‌کردم.
‫یعنی، خیلی روزها…
‫- دوستم چیترا... ‫- چرا اون؟
‫- یعنی حالا که ازدواج کرده. ‫- آره!
‫حالا تو هم از احساس خارج شدی، پس فقط همینه…
‫اه! این موضوع رو بگذار کنار ‫و بگو ماجرا چیه.
‫واقعا، موضوع اینه که...
‫من تقریباً می‌فهمم چی داری می‌گی. ‫بیاید بعداً ادامه بدیم، باشه؟
‫هی ریشی، تو خوش شانس!
‫ریشی!
‫دلم برات تنگ شده، ریشی.
‫ببخشید ریشی!
‫واقعاً دلم برات تنگ شده.
‫ببخشید ریشی!
‫دوستت دارم ریشی.
‫خیلی دوستت دارم.
‫می‌دونم چقدر درد کشیدی ‫وقتی دختری که دوستش داشتی رفت.
‫متوجه اشتباهم شدم و ‫اومدم پیشت، ریشی.
‫ببخشید ریشی! ‫واقعاً، واقعاً ببخشید.
‫این دختر کیه؟
‫هی، سگ داره پارس می‌کنه.
‫با این لباس یه مزیت داره. ‫دندون‌ها حتی اگه سگ گاز بگیره، نمی‌زنند.
‫این رو می‌گن برنامه‌ریزی.
‫شاید حتی تزریقات هم گرفتی. ‫ما همدیگه رو تزریق می‌کردیم.
‫- ربیواکس 500! ‫- این چه‌جوره؟
‫تزریق توش هست.
‫- آیا بدون گاز گرفتن تزریق می‌کنیم؟ ‫- نه برای این، مرد!
‫چرا داره یه دعا می‌خونه؟
‫آره، 2.5!
‫هی، کیتمون رو در بیارید.
‫دیدی چطوری لباس می‌پوشند، یوتیوب دیدی ‫ولی نمی‌دونی چطور چاقوها رو می‌چرخونند؟
‫نه یوتیوب، ما برای اون نتفلیکس نیاز داریم. ‫من اشتراک ندارم.
‫بذار بریم اونجا هم دزدی کنیم. ‫برای کارمون به درد می‌خوره.
‫هی! این چیه؟
‫اگر این کار رو شروع کنیم، کی وارد می‌شیم؟
‫اگر درست انجام بدیم، ‫تا زمانی که داستان تموم بشه وارد می‌شیم.
‫آره رفیق، من حالا تمام شخصیت‌ها رو شناختم.
‫من هیچ جا مزاحمت نمی‌شم. ‫همه چیز رو به روال بگو.
‫لطفاً بگو موضوع چیه.
‫در واقع موضوع اینه که...
‫تقریباً می‌فهمم چی داری می‌گی. ‫بیاید بعداً ادامه بدیم، باشه؟
‫دختری که نباید در عروسی ‫در زمان نادرست از دست می‌رفت...
‫حالا درست در زمان نادرست اومده.
‫هرچند پلیس گفت نمی‌تونه کاری بکنه، ‫ریشی هنوز هم دنبال تولاسی بود.
‫یک روز در این مدت...
‫او شبیه تولاسی به نظر میاد.
‫تولاسی!
‫اسم من تولاسی نیست.
‫من حتی یتیم هم نیستم.
‫من مادر، پدر، خواهر و همه چیز دارم.
‫ولی زندگی رو در محاسباتم جا ندادند.
‫بنابراین، من فرار کردم و بیرون اومدم.
‫برای چی اینجا اومدی برای کار؟
‫اون باند قاچاق انسان و اینا؟
‫داستان رفیق!
‫چون احساس و قابل‌باور بودن خوبه، ‫من معمولاً همین داستان رو به همه میگم.
‫من یه پارتی خوب دزد می‌کنم و ‫بعد می‌پرم بعد از اینکه هر چی به دست آوردم.
‫این کار من هست.
‫من یه کله‌گنده لندنی رو چاپیدم.
‫اون دقیقاً یک ساعت قبل از نامزدی، درمورد من متوجه شد.
‫تو اومدی وقتی که داشتم می‌خواستم از اونجا بپرم.
‫تو عکس چکی که برای 100 کرور نوشته شده بود رو گرفتی و گذاشتی توی سالن.
‫یه روز صبح وقتی بیدار شدم و فکر کردم باید بپرم، عکس تو رو دیدم.
‫فکر کردم اگه تو واقعاً 100 کرور توی مسابقه اندونزی بردی،
‫تمام کلک‌های کثیف رو زدم که تحت تأثیرت قرار بگیرم.
‫تا این‌که تو منو بردی معبد و گفتی که ازدواج کنیم.
‫بر اساس حرفای اون یارو احمق یاجی اونجا...
‫که کرور بردی توی مسابقه اندونزی یا می‌ری به مسابقه بین‌المللی…
‫آیا اینا به حساب میاد؟ ‫- بعدش شک کردم.
‫کاملاً فهمیدم که 100 کروری که بردی روپیه هندی نیست،
‫بلکه روپیه اندونزیاییه.
‫رفتم کنار به نام گشتن دور معبد و چک کردم.
‫قلبم گرفت بعد از اینکه نرخ تبدیل رو دیدم.
‫190 روپیه اندونزی برابر با یک روپیه هندی.
‫بر همین اساس چیزی که تو گرفتی کمتر از یک کرور روپیه بود.
‫پس من همونجا پریدم.
‫آخه چرا گریه می‌کنی؟
‫تو سه ماه احساس عشق و نزدیکی رو داشتی، نه؟
‫اگر کسی باید گریه کنه منم.
‫من سه ماه رو هدر دادم و حالا هم نیم ساعت.
‫باید برم!
‫تولاسی لطفاً! ‫بگو اینا همه دروغه.
‫دوست من، این واقعاً شخصیت من هست.
‫ببین، دفعه بعد برو تو کشورهایی که نرخ تبدیل بهتری دارن
‫به‌جای اندونزی یا افغانستان.
‫فهمیدی؟
‫ببخشید ریشی، ‫به‌خاطر اشتباه خودم برگشتم.
‫ببخشید ریشی! ‫واقعاً، واقعاً معذرت می‌خواهم.
‫این دختر کیه؟
‫- اون تولاسی هست. ‫- دارم می‌شوم.
‫- تارا! توضیح می‌دم. ‫- من می‌رم.
‫تارا!
‫باید با تو صحبت کنم.
‫الان دیگه دیر شده برای صحبت، ریشی. برو!
‫- تارا، یه دقیقه. ‫- ریشی، من دوستت دارم.
‫بسیاری از موضوعات هست که باید درباره‌شون صحبت کنیم.
‫نمایش خودتو متوقف کن.
‫اون روز که گفتی این کارها رو کردی، ‫احساساتم رو نسبت به تو از دست دادم.
‫نمی‌دونم چرا حالا اومدی.
‫ولی حالا که اومدی، گوش کن.
‫اگر چیزی از تو تو این خونه مونده، ببر.
‫وگرنه خودم فردا صبح می‌اندازمشون بیرون.
‫ریشی!
‫تارا!
‫تارا، یک ثانیه!
‫کجا داری می‌ری؟
‫تارا! به من گوش کن. ‫لطفاً می‌تونم بهت توضیح بدم.
‫چرا بغلشو ول کردی؟
‫برو، شاید اون حس کنه.
‫بغل تو این هوا خوبه.
‫من اونو بغل کردم؟ ‫اون اومد و منو بغل کرد
‫تبریک می‌گم بهت کسی رو گیر آوردی بدون اینکه دوسش داشته باشی بغلت میکنه.
‫به جز این چه چیز دیگه‌ای نیاز داری؟ ‫آخ، خوش‌شانس!
‫برو، ممکنه منتظر باشه.
‫شاید حتی بهت بوسه بده. ‫برو و بگیرش.
‫- هی صبر کن، به من گوش کن. ‫- من گوش نمی‌دم، ریشی.
‫چرا؟
‫فکر می‌کردم سلیقه‌ات خوب نیست.
‫سلیقه‌ات خوبه.
‫ولی سرنوشت من خوب نیست.
‫تارا، بذار حرف بزنم. به من گوش کن.
‫چرا!
‫- چی کار باید کنم؟ ‫- هان!
‫تارا!
‫تو، چرا الان اومدی؟
‫هوا خوبه، سعی می‌کنم خوب باشم.
‫چی؟
‫این! فکر کردی چی هست؟
‫اوه، بیا تو.
‫- تخم‌مرغ‌ها هستن؟ ‫- نه!
‫دوست من، تو تا وقتی که معمولاً از من درخواست نکنی، ‫نمی‌خواری.
‫این تغییر چیه؟
‫دلیل نود درصد پسرهای دنیا برای نوشیدن، دخترها هستن، رفیق.
‫اوه نه، این موضوعی عمیقه. ‫بسلامتی
‫همه دخترها از یک نوع هستن.
‫اونها هر چی دوست دارن می‌گن، ‫ولی هیچ‌وقت به ما گوش نمی‌دن.
‫آره!
‫فکر می‌کردم تارا از این نوع نیست. ‫ولی او هم مثل همه دخترهاست.
‫هی، بگو چی شد.
‫تولاسی درست وقتی تارا می‌خواست پیشنهاد بده، اومد.
‫چی؟ تولاسی اومد؟ واسه چی اومده بود؟
‫اومده بود چیزی بگه.
‫ولی بهش گفتم وسایلش رو جمع کنه و بره بیرون.
‫- پس اینجاست؟ ‫- آره!
‫- بالا داره چمدونشو می‌بنده. ‫- امروز دست یا پاشو می‌شکنم.
‫هی! کجا داری میری؟
‫- این براش کافی نیست. ‫- این درستش بود.
‫- هی، وایسا! ‫- وای نمی‌ایستم.
‫بدون هیچ خجالتی اومدی اینجا و قراره روی تخت ...
‫مثل ملکه الیزابت می‌چرخی انگار خانه باباته؟
‫بلند شو! بلند شو، بی شرف!
‫نه! هی ریشی، نه!
‫چرا جیغ می‌زنه؟
‫هی یاجی، چی شده؟
‫- هی یاجی، چرا جیغ زدی؟ ‫- نگاه کن!
‫چی؟
‫ای وای! تو... تولا...
‫چی به سر تولاسی اومده؟
‫فکر کردم واسه عصبانیم دست یا پاشو بشکنم.
‫ میتونی بکشی که اینطوری سرتو کلاه گذاشته.
‫ولی چرا اینقدر وحشیانه کشتیش؟
‫قتل؟
‫کدوم قتل، تو روانی! من نمی‌دونم چرا اومده.
‫- قتل چیه؟ ‫- هی!
‫جسدش بدون این که تو بدونی توی اتاق خوابت بود؟
‫هی! فهمیدم، رفیق.
‫وقتی رفتم بیرون، کسی اومد و تولاسی رو کشت.
‫ما هیچ کاری با این نداریم. وایسا یک دقیقه.
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫دارم به پلیس زنگ می‌زنم.
‫یک زمانی عشق تو بود و بهت خیانت کرد.
‫حالا جسدش تو خونه و اتاقت افتاده.
‫با شواهد و مدارک، انگیزه‌ای که کشتنش واضحه.
‫ببین، پلیس باور نمی‌کنه که تو این قتل رو نکردی،
‫مهم نیست هرچی سعی کنی بگی.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫بیایید اول جسد رو بریم یه جای دور بندازیم.
‫چهار تا پنج روز طول می‌کشه تا خبرش در بیاد.
‫تا اون موقع می‌تونیم بفهمیم چه اتفاقی اینجا افتاده.
‫- سلام افسر! ‫- صندوق رو باز کن.
‫دستات رو روی سقف بذار که ببینمشون.
‫در تعقیب... 1043... 1043...
‫ای خدا!
‫پلیس، دستاتو نشونم بده.
‫باشه، باشه افسر، بله! ‫- آروم از ماشین برو بیرون.
‫- دستاتو نشونم بده. ‫- باشه، دستا بالا!
‫تکان نخور!
‫- پلیس! ‫- پلیس، سلاح‌هاتو بنداز.
‫الان! سلاح‌هاتو زمین بذار.
‫لطفاً! سلاح‌هاتو الان بنداز.
‫این اسلحه‌ها رو الآن بنداز. حالا!
‫سلاح‌هاتو بنداز
‫اون اسلحه رو بده. بده.
‫آروم باش!
‫کی هستی؟ باشه، باشه! ‫دارن میان.
‫- لعنتی... پایین! ‫پایین!
‫باشه، برو!
‫لعنت!
‫وایسا، از ماشین برو بیرون.
‫هی، شما کی هستین؟
‫چرا ما رو دزدیدین؟
‫چرا حرف نمی‌زنی وقتی دارم داد می‌زنم؟
‫بگو بچه‌ها! ‫هی، تو حداقل ازشون بپرس.
‫چرا این قیافه رو...
‫داریم میایم. ‫داریم میایم.
‫اشتباه بزرگی داری می‌کنی.
‫اون‌ها رو دیوونه کردی.
‫هی، نذار دستاتو.
‫- کجا دارین می‌برینمون؟ ‫- هی، بگو کی هستی.
‫چرا ما رو آوردین، مرد؟
‫چرا هیچ‌کس حرف نمی‌زنه وقتی اینجا می‌چرخم؟
‫هی، اون‌ها تلوگو بلد نیستن.
‫برادرا، کی هستین؟ ‫چرا ما رو اینجا آوردین؟
‫- مرد، اون ابزارا چیه؟ ‫- لطفا بذارین بریم.
‫فکر کنم نجار باشه.
‫تو لندن با لنگی می‌گرده. ‫فکر کنم مستریه (رهبر).
‫چی، مستری؟
‫عزیزم،
‫من تلگو بلدم.
‫ها؟
‫ها! آقا، شما! حالتون الان چطوره آقا؟
‫- فامیلتونه؟ ‫- حالم خوبه!
‫نه عزیز، گفتم یه نفر تو رستوران از حال رفت، یادتونه؟
‫ما با دقت بهش رسیدگی کردیم و ‫بردیمش تو آمبولانس.
‫- همین آقاست. ‫- سلام عمو!
‫چه خبر؟ نفس می‌کشه؟
‫پس این یه آدم‌ربایی نبود. این فرار ما از پلیس بود.
‫خیلی ممنونم آقا.
‫آقا، می‌تونین منو باز کنین؟ ‫راحت نیستم.
‫نوبت من بعد از اونه، آقا.
‫بشین! بشین پایین.
‫اگه دیگه نمایش تموم شد، بریم سر اصل مطلب عزیزم؟
‫- دستگاه کجاست؟ ‫- چی؟
‫اِر...کدوم دستگاه، آقا؟
‫اگه دنبال دستگاه نمی‌بود، چر چومبانا اومده بود خونتون، احمق؟
‫- چومبانا کیه؟ ‫- وای نه!
‫چومبانا رو نمی‌شناسی؟ خدا!
‫تولاسی که از معبد فرار کرده بود, ‫افتاد زیر ماشین این آقا که...
‫داشت تو همون مسیر می‌رفت.
‫آهنگی تو قلب این پسرمون پخش شد ‫وقتی دختر رو دید.
‫بعد از دیدن رولز رویس, ‫یه فکری تو ذهن دختر ما اومد.
‫وای نه!
‫چه زیبایی!
‫نه! برو بیرون!
‫اشکالی نداره، مرد!
‫عزیزم، بیا بریم بیمارستان. ‫بیا، بیا...
‫چی مرد؟
‫هوم؟
‫بیا عزیزم!
‫چرا بعد گفتن بیمارستان ‫منو اینجا آوردی؟
‫خونه‌ام خودش یه بیمارستانه، عزیزم.
‫هی عزیزم، اسمت چیه؟
‫من؟
‫- چومبانا! ‫- چومبانا!
‫چومبانا؟
‫خوبه؟
‫کسی چیزی گفت؟ ‫می‌کشمش.
‫- ازدواج کردی عزیزم؟ ‫- دانشجوی دانشگاه، آقا.
‫اومدم معبد، ‫واسه همین ساری پوشیدم.
‫وقتی دختره لاس می‌زنه،
‫فکر کرد خلا دختر نداشتن پر می‌شه.
‫اونم فهمیده که بعدی بارش ‫همینه با یه نگاه به پول...
‫و ندیده گرفتن سلامتی.
‫در ارتباط باش، عزیزم.
‫۵۵ ۴۶ ۳۶ ۲۴ ۳۶!
‫بدهو کجاست؟
‫سلام بدهو!
‫هی!
‫خیلی خوشگله.
‫بریم خرید کنیم.
‫- من؟ ‫- آره!
‫آره، بیا بریم!
‫سلام
‫ببخشید!
‫- هی! ‫- نه عزیزم!
‫دارم میرم رستوران برا قرار، عزیزم.
‫بیا اونجا.
‫کدوم رستوران؟
‫کجایی، عزیزم؟
‫تقریباً رسیدم، بدهو! ‫زود می‌رسم.
‫بهتره امثال اینو فقط محدود کنی به اتاق خواب، بدری.
‫توی بیزنس قاطیشون نکن.
‫بدری نارایانا حتی تو اتاق خوابم بیزنس می‌کنه، عزیزم.
‫خودم مراقبم. خداحافظ!
‫- سلام بدهو! ‫- هی عزیزم!
‫می دونی تو مثل خوز ممد حیلی زیبایی
‫- بسه، بسه دیگه اینو نگو. ‫- نه عزیزم!
‫- تو خیلی... ‫- در واقع داشتم...
‫- هی! ‫- چی شد، عزیزم؟
‫من احمقم؟ هاه!
‫خیلی مهربونی، عزیزم.
‫- ویسکی! ‫- لطفاً بفرمایید. - حتماً!
‫خیلی مهربونی، عزیزم!
‫چرا تو...
‫این رفتار واقعیه منِ.
‫چی... عزیزم!
‫رفقا، زن دستگاه رو دزدیده. پیداش کنید.
‫باشه رئیس، می‌ریم.
‫بچه‌ها، بیاید بریم.
‫می‌تونی سریع‌تر بری؟ لطفاً!
‫الو!
‫مونا! اینجا هست و رمزو داره، و ۱۶۱۸پی.
‫شماها اونجا وایسین. الان می‌رسم.
‫-چی شده؟ ‫-اونجاست.
‫برید، برید! یکی داره میاد، سریع برید.
‫زود باش!
‫با من بیا، مارک.
‫اینجارو بگرد
‫برو، شاید منتظر باشه.
‫شاید حتی یه بوس هم بده. برو بگیرش.
‫-وایسا عزیزم، گوش کن. ‫-گوش نمی‌کنم، ریشی.
‫-چرا؟ ‫-نه!
‫خیلی مهمه. مکانشو برام بفرست.
‫هزار پوند بهت می‌دم. آره!
‫-دستگاه رو گرفتی؟ ‫-توی قوطی‌یه که باهاش اومده.
‫-می‌ریم بگیریدش. ‫-اون چی می‌شه؟
‫بی‌خیالش شو.
‫نتونستیم دستگاه رو بگیریم، بدری.
‫دروغ گفت و کلک زد. به همین دلیل کشتنش بدری.
‫حقیقت یا دروغ! دستگاه اونجاست یا نه!
‫تو بدون اینکه مطمئن بشی می‌کشی، عزیزم؟
‫چند بار بهت گفتم؟
‫با خشم کشتمش که به تو کلک زد.
‫انتظار نداشتم قبل از مردن به من دروغ بگه. ببخشید!
‫عذرخواهی خوبه. احساس هم خوبه.
‫دستگاه چی شد، عزیزم؟
‫باید دستگاه رو بهش داده باشه.
‫جیمز، به کی داد؟
‫۹۵ پلیس و ۱۶۱۸پی! دیدم که چومبانا بغلش کرده بیرون خونه.
‫-کی بود؟ ‫-اسمش ریشیه، دوست‌پسر قبلیش.
‫ریشی!
‫وقتی بیرون خونه بودیم دیدیمشون که با یه دختر دیگه رفتن.
‫باید دستگاه رو به یکی از اونا داده باشه.
‫بله رئیس، هر دو رو توی رستوران مسالچی دیدیم.
‫وقتی که از حال رفتی...
‫برو بگیرشون.
‫اسمش چومبانا نیست. اسمش تولاسیه.
‫-اون یه بزرگه... ‫-هرزه، آقا.
‫-چرا درباره یه دختر بی‌نوایی اینو می‌گی؟ ‫-چی؟
‫لعنت بهش، بی‌شعور!
‫آقا، هیچ دستگاهی بهمون نداده.
‫حتی نمی‌دونم چرا تا خونه من اومده تا اینکه شما گفتین.
‫-چی؟ ‫-واقعاً، آقا!
‫ببین، تو جوونی و سالم. خوش باش.
‫چرا بازی با بدری، عزیزم؟
‫۱۰٪ بهت می‌دم، دستگاه رو بده.
‫حتی اگه بگی ۹۰٪، ما اون دستگاه رو نداریم، آقا.
‫-مونا! ‫-اینجام.
‫یک سانتی‌متر به مرگ نزدیکشون کن.
‫هیچ‌کس تو اون حالت نمی‌تونه دروغ بگه و حقیقت رو پنهان کنه.
‫تو استراحت کن، بدری. من رسیدگی می‌کنم.
‫عجله نکن برای کشتن، عزیزم.
‫حتی الان، اطلاعات بگیر و بکش، عزیزم.
‫با دقت رفتار کن، باشه؟
‫نه!
‫-هنوز نزدم، بی‌عقل. ‫-لطفاً نزنید، آقا.
‫-باشه! ‫-نه!
‫-قهوه؟ ‫-نه!
‫-چی شده، چرا داری بسته‌بندی می‌کنی؟ ‫-ا امشب دارم می‌رم هند.
‫-چرا یهویی تغییر کردی؟ ‫-بابام زنگ زد و گفت بیام.
‫کی برمی‌گردی؟
‫شاید دیگه برنگردم.
‫چی شده؟
‫دو بار شکست عشقی با یه نفر!
‫چرا فقط واسه من این اتفاق می‌افته؟
‫بیا اینجا!
‫آقا!
‫-دستگاه کجاست؟ ‫-واقعاً نمی‌دونیم، آقا.
‫چرا اینطوری نگاه می‌کنی؟ واسه اینکه نزدمت؟
‫چی آقا، چند بار بگیم...
‫می‌فهمم دستگاه کجاست اگر یکی‌تون زنده باشه.
‫دستگاه کجاست؟
‫واقعاً نمی‌دونیم، آقا.
‫-دستگاه کجاست؟ ‫-می‌دونم، آقا.
‫می‌دونم و می‌گم، آقا.
‫می‌دونم که شماها جفت‌تون نمی‌دونید دستگاه کجاست.
‫تو بی‌سر و پا، آدمی یا حیوون؟
‫تا حالا می‌زدی تا بگیم دستگاه کجاست..
‫تهدید می‌کردی با تفنگ می‌زنی اگه نگیم.
‫وقتی گفتم می‌دونم، می‌گی می‌دونی که ما نمی‌دونیم.
‫-تو دیوونه‌ی بی‌سر و پا... ‫-احمق، چرا صدا رو بالا می‌بری؟
‫تو صورت من شلیک نکن، آقا.
‫هی، نیا جلو. تکون نخور. وگرنه شلیک می‌کنم.
‫-هی، وایسا! -هی نیا جلو. ‫تکون نخور وگرنه شلیک می‌کنم.
‫-هی، داره میاد. -هی! ‫-تکون نخور.
‫-یه کم پایین‌تر نگه دارش. ‫-هی!
‫تکون نخور. ‫دیدی نشونه کجاست، نه؟
‫-درست نشونه گرفتم؟ ‫-یه کم بالاتر نگهش دار.
‫اگه تکون بخوری، اونجا شلیک می‌کنه.
‫بهشون بگو، به همه بگو بیان اینجا.
‫-بگو! ‫-بهشون بگو بیان.
‫زود بیاید، سریع بیایید اینجا. ‫زود بیایید رفقا، بیایید این طرف.
‫دارم می‌گم، شلیک می‌کنم. ‫تکون نخور، شلیک می‌کنم.
‫-تکون نخور. -فهمیدم. ‫-دارم می‌گم، نه!
‫هی، قطعش کن. ‫هی، تکون نخور.
‫هی، دارم شلیک می‌کنم.
‫دارم می‌گم تکون نخور. ‫تکون نخور. شلیک می‌کنم.
‫-هی، بیا داخل. برو! ‫-باشه، شلیک نکن.
‫-برو داخل. ‫-باشه!
‫هی، تو بیا اینجا.
‫-تکون نخور. ‫-هی، وایسا!
‫-در رو باز کن، بازش کن. ‫-هی، وایسا رفقا.
‫بریم.
‫هی رفیق، یک دقیقه!
‫هی بدو! ‫بیا، دیدمت.
‫-نه! ‫-نه؟
‫باشه!
‫تو بی‌سر و پا، حتی یک سگ هم می‌میره اگه با هاری تو رو نیش بزنه.
‫یه پشه هم مالاریا می‌گیره اگه تو رو نیش بزنه.
‫چرا اینا رو می‌خوای وقتی که تو بدن این همه بیماری داری؟
‫تو داری بین آی.سی.یو و سردخانه زندگی می‌کنی، چرا پول می‌خوای؟
‫احمق، بیا اینجا. بیا اینجا.
‫هنوز چطور باور کردی وقتی یه دختر دانشگاهی گفت عاشقت شده؟
‫اون بهت می‌گه بدو و تو با این خوشحال می‌شی.
‫تو بی‌سر و پا، با نصف ضربه می‌کشمت.
‫چرا اینا رو می‌خوای، بی‌چشم و رو؟ ‫بیا، لباست رو دربیار.
‫نمی‌تونم این لنگی و پیرهنای کثیف رو ببینم. برو!
‫نه، منم هاری می‌گیرم.
‫بی‌سر و پا، اگه دوباره با این ریخت و قیافه ببینمت، می‌زنمت.
‫-نه، عزیزم! ‫-نابودت می‌کنم، احمق بدظاهر.
‫هی بیا، بیا. ‫برو!
‫پلیس یه طرف، آدمای احمق بدری یه طرف دیگه،
‫چرا اینجوری گیر افتادیم؟
‫باید بفهمیم اون دستگاه کجاست تا از این مخمصه در بیاییم.
‫فقط اون موقع می‌تونیم بیرون بیاییم.
‫فقط تولاسی می‌دونه اون دستگاه کجاست.
‫اون گفت می‌دونه ولی مرده، مگه نه؟
‫به جهنم با این چومبانا! ‫چی شده پسر، خوبی؟
‫پلیس داره دنبالمونه انگاری که قتل کردیم و آدمای خلافکار دنبال مون هستند.
‫-الان تو این وضعیتیم، آقا. ‫-تو آدم فان و بامزه‌ای هستی.
‫همون روز هم همین‌طور بودی و مرتب جوک می‌گفتی.
‫-کدوم روز؟ ‫-روز عروسی ات!
‫نمی‌دونم تو رو با کی اشتباه گرفتی، حتی یک بار هم ازدواج نکرده.
‫آقا، من واقعاً ازدواج نکردم.
‫تو نیمه شب دختر رو آوردی و منو به زور مجبور کردی دعا بخونم.
‫من نمی‌تونم باور کنم که ما داریم ازدواج می‌کنیم.
‫-وای خدا، ممنونم! ‫-نه، به دختر بندازش.
‫-آره! ‫-(متن دعا)
‫دختر بیچاره انقدر خوشحال شد که نخ مقدس رو دید.
‫خیلی بد هست که چنین دختری رو گول بزنی، پسرم.
‫ما ساعت ۲:۳۰ شب در معبد لورد سوبراه‌منیا ازدواج کردیم.
‫اون می‌گه ازدواج و نخ مقدس.
‫کی ازدواج کردی؟ ‫این چه چرخش‌های جدیدی هست؟
‫باید فوراً تارا رو یه بار ببینم.
‫تارا!
‫-آه نه، این عمو رو؟ ‫-تارا!
‫سلام عمو!
‫چرا بهم دروغ گفتی؟
‫ما هر دو در ۱۷ فوریه در معبد لورد سوبراه‌ما‌نیا ازدواج کردیم.
‫این درسته، نه؟
‫بگو تارا، چرا بهم دروغ گفتی؟
‫چون تو وقتی مست بودی این کار رو کردی، درست نمی‌دونستم بهت گیر بدم
‫و بگم منو به عنوان همسرت قبول کنی چون باهام ازدواج کردی.
‫برای همین صدات کردم رستوران. ‫می‌خواستم احساسم رو باهات در میون بذارم.
‫فکر کردم اگه تو بگی آره، ‫حقیقت رو درباره ازدواج بگم.
‫اگه نه بگی، دیگه تو زندگیت ظاهر نمیشم.
‫حالا داره چی میگه؟ از وقتی تو رو تو حیدرآباد دید عاشقت شد.
‫پس چرا به دوستم پیشنهاد دادی؟
‫- وای نه! ‫- منم باعثش شدم.
‫بجای شماره تو، شماره دوستت رو ‫در حالت گیجی دادم.
‫-چی شد تولا‌سی چی؟ ‫-اه، اون یه شیاد بزرگه.
‫چرا الان دربارش حرف بزنیم؟ همه این درهم و برهمی ‫به خاطر اونه. احمق کثیف!
‫تارا، من حالا چیزی رو می‌گم ‫که تو این همه وقت نتونستی بگی.
‫دوستت دارم تارا. ‫واقعا، واقعا دوستت دارم.
‫اَه، عشق!
‫لطفا آقا، ولش کن.
‫پنج ساعت بهت وقت می‌دم.
‫اگه تا اون موقع دستگاه رو برام بیاری، ‫آزادش می‌کنم.
‫وگرنه حتی جسدش رو هم پیدا نمی‌کنی.
‫حتی اگه شانسی پیدا کنی، ‫اون شبیه خودش نخواهد بود.
‫من فراموش نکردم که منو ‫برهنه کردی، عزیزم.
‫-تارا، نگران نشو. میام و تو رو ‫می‌برم. بهت قول می‌دم. -ریشی!
‫نمی‌دونم دستگاه کجاست و با کیه؟ لعنت بهش!
‫هنوز گوشی اون رو دور ننداخته‌ای؟ ‫گفتم که دور بنداز، نه؟
‫چی؟
‫مونای احمق پیام داده.,
‫چرا این احمق پیام داده که طبق برنامه ‫توی لندن مرکزی همدیگه رو ببینیم؟
‫چطور مونای پیام داده که تولا‌سی ‫که دیروز مرده بود امروز همدیگه رو ببینیم؟
‫یه چیزی اینجا اشتباهه.
‫آروم باش عزیز! ‫هنوز چهار ساعت وقت هست.
‫اگه تا اون موقع نیاد، ‫گلوله از این خارج می‌شه.
‫هی، اون پسره داره زنگ می‌زنه. برو ‫و حرف بزن. من ساکت می‌مونم، تو حرف بزن.
‫سلام چومبانا!
‫چومبانا! ‫سلام چومبانا!
‫تاریخت، جغرافت، گذشته و ‫حالت! همه چیز رو می‌دونم.
‫نگران نباش و شریک من باش. ‫سهم تو ۲۵۰ کروره.
‫مونا، آدمای بدری دارن دنبالم ‫می‌کنن. یه کاری بکن.
‫آروم باش، درستش می‌کنم.
‫دستگاه کجاست؟
‫اگه دستگاه رو بدم واقعاً ‫می‌کشی و می‌ذاری بری.
‫فردا بعدازظهر، ساعت ۲... ‫دستگاه رو میارم لندن مرکزی.
‫نصف مبلغ رو به حساب خودت ‫و نصف به حساب من انتقال بده.
‫به بچه‌هام می‌گم که کشتمت.
‫قبلاً می‌رم برق رو قطع می‌کنم. ‫یه وقت خوب پیدا کن و با دقت فرار کن.
‫-اوه! ‫-نه!
‫تولا‌سی هنوز زنده‌ست، رفیق.
‫چی می‌گی؟ ما جسد رو ‫تو صندوق عقب گذاشتیم
‫و به اون پلیس سپردیم، درسته؟
‫یادت رفت؟
‫لعنتی! نه!
‫-تو همه کار کردی. ‫-من چیکار کردم؟
‫وقتی پرسیدی چرا اوایل کار کشتمش، ‫گفتم نذارید بکشش.
‫در دفاع از خودم درست نیست؟
‫ایا حداقل یه بار بررسی کردیم ‫که زنده‌ست یا نه؟
‫-نفسش رو چک کردی؟ ‫-نه!
‫-ضربان قلبش رو چک کردی؟ نبض؟ ‫-نه!
‫احمق کثیف، اون هنوز زنده‌ست.
‫ببخشید، رفیق!
‫خوب، دو تا چیز از این تماس ‫گرفتیم.
‫اول، تولا‌سی هنوز زنده‌ست.
‫دوم، مونا و تولا‌سی همه چیز ‫رو با همدیگه انجام دادن.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫هی!
‫هی، پیام دیگه‌ای اومده.
‫آره، بازش کن.
‫فکر کنم باید قفلش رو باز کنیم، ‫به نظر می‌رسه پیام بزرگی باشه.
‫رمزش رو بلدی؟
‫او گفت چرا بین ما هیچ رازی نباشه ‫و خودش اون رو گفت.
‫آره، قبلش یه خانواده عالی بودید، درسته؟
‫رزرو شما برای سفر اروپا به پاریس ‫از ساعت ۱۲ بعدازظهر از پارک گرینیدج تایید شده است.
‫این چیه؟
‫مونای پیام داده بود که امروز ساعت ۲ ظهر ‫در لندن مرکزی همدیگه رو ببینیم.
‫آره!
‫و او تاکسی از ‫گرینیدج به پاریس برای امروز ساعت ۱۲ رزرو کرده.
‫پس...
‫او داشت مونای رو گول می‌زد و ‫امروز به پاریس می‌رفت.
‫-گفتم که یه شیاد بزرگه و تو... ‫-هی...
‫همیشه اینو تکرار نکن، ‫انقدر گوش دادن بهش وحشتناکه.
‫کلمه رو عوض می‌کنم. ‫بگو حالا چیکار کنم؟
‫ما هم پیام می‌فرستیم.
‫ممنون از ۵۰۰ میلیون، ‫۲٫۵ میلیون برای تلاشت می‌فرستم.
‫دارم به پاریس می‌رم، امیدوارم دیگه ‫هیچ‌وقت نبینمت.
‫مکان این شماره رو پیدا کنید
‫باشه، انجامش میدم.
‫داری یه جا می‌ری؟
‫آه، منا، راه افتادم که تو رو ببینم.
‫کجا، پاریس؟
‫چی؟
‫واقعاً قصد داشتم سهمت رو بدم.
‫ولی تو می‌خواستی دوز کلک بزنی و فرار کنی.
‫الان تصمیممو گرفتم.
‫در هر حال به بدرینارایانا گفتم که تو رو کشتم.
‫حالا بدرینارایانا منو می‌کشه اگه بفهمه زنده‌ای.
‫لازم نیست سهمی بهت بدم و هیچ خطری از طرف بدرینارایانا ندارم.
‫یه راه‌حل ساده برای هر دو تا مسئله‌ها دارم.
‫بگیر دستگاه رو و بکشیش.
‫فکر کردی خودکارِ؟ نه، اسلحه‌ست.
‫هی، تو پارک اسلحه آوردن ممنوعه.
‫ولی هر دومون قوانین رو رعایت نمی‌کنیم، نه؟
‫تو استرس اسلحه رو در نیار. گلوله ممکنه شلیک شه.
‫- کی هستی، نامرد؟ ‫- پروفسور!
‫- چی؟ ‫- شوهر ِ آینده چاندرا موخی‌ام.
‫- عزیزم! ‫- لیسبان؟
‫نگران نباش. اومدم که نجاتت بدم.
‫چه احمق، پس یکی دیگه رو دستگیر کردی؟
‫هیچوقت آزاد نمی‌شی؟
‫برادر، من نمی‌دونم کی هستی.
‫ولی دارم اینو به نفع خودت می‌گم.
‫اون قبلاً یه نفر رو با صدا زدن به‌عنوان عزیزم نابود کرده.
‫حالا تویی که داری بهش می‌گی عزیز.
‫فقط کلمه‌اش عوض شده، ولی کاراش همونه.
‫اون قبلاً بهم گفته بود، اینو میگی.
‫برادر، همه اینا رو بی‌خیال شو. یه معامله‌ای بهت میدم.
‫سهم ۲۵۰ میلیاردی که باید بهش بدم بهت میدم.
‫- اسلحه رو بذار زمین. ‫- عشق واقعی رو با پول نمی‌تونی بخری.
‫- اوه خدایا! ‫- چاندرا موخی!
‫- کامل دیوانه شده. ‫- تو این دستگاه رو بردار و فرار کن.
‫من از این مرد مراقبت می‌کنم. تو فرار کن.
‫بچه‌ها، اون اسلحه رو به طرف من نشونه رفته، نه شما. دستگیرش کنید.
‫هی... هی...
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫دانلود فیلم و سریال هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫"Baharatmovie"
‫5 ساعت زمان بهش دادم گذشته. چرا هنوز نیومده، عزیزم؟
‫- خونسرد باش بدری! ‫- اونا اینجان، رئیس.
‫بایست!
‫خونسرد باش بدری!
‫دستگاه کجاست، عزیزم؟
‫این چیه؟
‫دستگاه رو نیاوردم. ولی برات مدرک آوردم.
‫کی نیاز به این مدرک احمقانه داره، عزیزم؟
‫محل دستگاه رو توی اون مدرک می‌فهمی. فقط صبورانه تماشا کن.
‫هی، من قبلاً بیمار بودم.
‫چه بیمار؟
‫یعنی صبر، لطفاً یه بار با صبر اینو نگاه کن، برادر.
‫- آه، این همون صبره؟ ‫- لطفاً نگاه کن برادر.
‫- داری جایی می‌ری؟ ‫- داشتم میومدم ببینمت.
‫چو... چومبانا عزیزم!
‫بله برادر! چومبانا داره گردن مونای ما رو می‌زنه!
‫اوه نه، چطور زنده‌ست؟
‫چون مونا هنوز گلوشو نبریده.
‫- کشته، نه؟ ‫خالی بسته داداش
‫چومبانا الان حقیقتو میگه، ببینیدش. لطفاً!
‫اوه مونا!
‫- داری جایی می‌ری؟ ‫- داشتم میومدم ببینمت.
‫واقعاً می‌خواستم سهمتو بهت بدم.
‫ولی تو برنامه داشتی دوز کلک بزنی و فرار کنی.
‫الان تصمیممو گرفتم.
‫در هر حال به بدرینارایانا گفتم که تو رو کشتم.
‫بدرینارایانا الان منو می‌کشه اگه بفهمه زنده‌ای.
‫لازم نیست سهمی بهت بدم...
‫اون مونا احمق تو رو گول زد و اون دستگاه رو دزدید، برادر.
‫فکر کنم اون پول تا الان منتقل شده، برادر.
‫اوه نه، عزیزم!
‫عزیزم، اداره مالیات همین طوری برای دادن اطلاعات ۱۰ درصد میده.
‫به همین صورت، من بهت ۲۰ درصد برای دادن اطلاعات دستگاهم میدم.
‫100 میلیارد به برادر بده.
‫- خوشحالی برادر، خوشحالی؟ ‫- آره، برادر! - خوشحالی!
‫من هیچ پولی نمی‌خوام، برادر. فقط زنمو به من بده.
‫- زن؟ ‫- بله!
‫- تو پول نمی‌خوای؟ ‫- نه، برادر!
‫اوه، چه شخصیت نازنینی، عزیزم؟ عاشقتم!
‫ببخشید خواهر عزیزم! بیا بریم!
‫هر دو نفر برای هم ساخته شدن.
‫بیاید همه، دست بزنین!
‫- بریم! - عجب زوج زیبایی؟ ‫برادر آدم خوبی‌یه.
‫بدو، بیا، بیا!
‫نه، واسه پاره کردنش نیست. یه پیراهن نو آوردم.
‫-بفرما، برای تو! ‫-برای من؟ -آره!
‫-قشنگه؟ ‫-خیلی قشنگه!
‫خوبه.
‫خوش‌به‌حالت! زن قشنگ و دوست خوب!
‫-باشه، آقا، باشه! ‫-ممنون، برادر.
‫-برو قفل کن! ‫-چشم، رئیس!
‫دفعه بعدی که منا رو دیدی، دستگاه رو بگیر و کارش رو تموم کن.
‫خدا رو شکر! حالا اون بدری احمق و منا با هم می‌جنگن.
‫دیگه از اون تنش راحت شدیم.
‫وقتی این مدرک که تولاسی زنده‌ است رو به اون پاکستانی بدیم،
‫از اون تنش هم در می‌آییم.
‫آخیش، خدا رو شکر!
‫ولی ببینید، دلم برای اون منا احمق می‌سوزه.
‫اونا حتماً می‌کشنش، اگه گیرش بیارن.
‫حالا زنگ می‌زنی و بهش میگی فرار کنه؟
‫ایده خوبیه، رفیق! نزدیکترین کابین تلفن کجاست؟
‫لعنت به این ذات کمک‌کننده‌ات!
‫ما رو زد و با اسلحه تهدیدمون کرد. حتی ما رو توی پرونده گرفتار کرد.
‫آره، ریشی، حقشه. لطفاً، بیخیال.
‫ببین، بدری حتماً می‌کشدش اگر گیرش بیاره.
‫-ریشی! -چطور می‌تونم ساکت باشم وقتی یه زندگی در خطره؟
‫تو یه دزد رو کمک کردی و تو این موقعیت افتادی. هرگز تغییر نمی‌کنی؟
‫-فقط یه تماس تلفنی، لطفاً. ‫-باشه، برو داخل.
‫او نه!
‫الو، کیه؟
‫هویت من مهم نیست. مطلبی که می‌خوام بگم مهمه.
‫بدری‌نارایانا فهمیده که تولاسی زنده‌ است.
‫بدری حتی فهمیده که تو و تولاسی اینو با هم برنامه‌ریزی کردید.
‫حالا آدم فرستاده که کارتو تموم کنه.
‫هی، تو کی هستی بی‌شرف؟ تو کی هستی؟
‫این اطلاعات رو بهت دادیم که از یه قتل جلوگیری کنیم، به عنوان یه شهروند مسئول هندی.
‫یادم رفت بگم، قربان. امروز ظهر، ساعت ۱ پرواز با ایر ایندیا به دهلی هست.
‫تازه چک کردم. چهارنفر تو بخش اقتصادیش خالیه.
‫پس می‌بینمت!
‫-تموم شد، گفتم. ‫-کار خیرت تموم شد؟
‫-حالا که تنش تموم شد، می‌تونیم برنامه ماه‌عسل‌مونو بچینیم؟ -آره، حتماً!
‫-3 ماه میامی؟ ‫-اوه، واو! -میامی!
‫بسته‌های ماه عسل 3 ماهه میامی گرونه، داداش. یواش برو،
‫هزینه‌هاش رو نمی‌تونی بدی.
‫-500 کرور کافیه؟ ‫-چی؟
‫-500 کرور؟ ‫-500 کرور؟
‫از کجا این‌قدر پول داریم؟
‫بعد غارت به دست آوردیمش.
‫اونا رو زدی و دستگاه رو گرفتی.
‫پس چرا به منا زنگ زدی و گفتی بره هند؟
‫هی، یه کم با مغزت فکر کن و منطقی باش.
‫منا فکر می‌کنه دستگاه دست کیه؟ -تولاسی!
‫-آره! ‫-اون به سوییس پرواز کرده.
‫آره، تولاسی فکر می‌کنه دستگاه دست کیه؟ -منا!
‫-بدری فکر می‌کنه دستگاه دست کیه؟ ‫-منا!
‫آره! چه نصیحتی بهش زنگ زدیم و گفتیم؟
‫گفتیم پرواز کنه بره هند.
‫به تولاسی چی گفتیم؟
‫خیلی مهمه که اون منا بکشدت.
‫حتی اگه از منا فرار کنی، بدری نمی‌ذاره راحت باشی.
‫پس به حرف من گوش کن و برو یه جای دور.
‫این پول رو بگیر. نگهش دار.
‫حالا تازه با صداقت و درست زندگی کن.
‫می‌دونم نمی‌تونی، ولی حداقل سعی کن.
‫اه نه، نقشه‌ات چه عالی بود.
‫هر سه فکر می‌کنن یکی‌دیگه دستگاه رو داره و دنبالشن.
‫هیچ‌کدومشون نمی‌تونن بقیه رو پیدا کنن، حتی با تلاش فراوان.
‫و پول تو حساب ما اومده. آو، خدا رو شکر!
‫-دوست واقعی‌ای. ‫-آره!
‫-از بچگی اینجوری بودم. ‫-بهت افتخار می‌کنم.
‫ریشی باهوش! همچین زاویه‌ای تو شخصیتت انتظار نداشتم.
‫باشه داداش، حالا با این همه پول چی می‌خوای بکنی؟
‫دنبالم بیا!
‫این پسره فوق‌العاده‌ است. بدون شکستن قفل یا در، همه پول رو دزدیده.
‫-خونه کیه این؟ ‫-اون آخر داستان پول دست کی بود؟
‫-دست ریشی! ‫-مال اونه. -آه!
‫چطور کل داستانو می‌دونی؟
‫-کی تو این داستان احمق شد؟ ‫-آه...
‫-اون منا احمق! ‫-اون باجناقه منه.
‫-ببخشید! ‫-بریم.
‫-هی، اون تو لندن زندگی می‌کرد، نه؟ ‫-خریده که وقتی تو هند باشه بمونه.
‫بیا حتی تو اون اتاقم بگردیم. بیا!
‫-هی، این اتاقشه. ‫-باشه! -بجنب!
‫این دستگاه قطعاً توی اینجاست.
‫هی، این چیه؟ حالا تا باز نکنی نمیشه؟
‫هی، استرس نداشته باش.
‫کجاست؟
‫بیا برداریم و فعلاً ببریمش.
‫این رو بگیر.
‫هی، سریع حرکت کن!
‫بیا!
‫سلام!
‫-اون ریشی‌ـه؟ ‫-مسابقه‌دهنده! -آره!
‫آقا، من شما رو خوب می‌شناسم. می‌دونم که چقدر مهربونید.
‫اگه اجازه بدید، همون‌جوری که اومدم، میرم بیرون.
‫اتوماتیکه. چراغا با بشکن روشن می‌‌شن.
‫-این ماشین بنزینه. ‫-نه درباره‌ی ماشین، احمق.
‫برای خوشحالی داداش‌زادت این دستگاه رو می‌خوای، نه؟
‫آره، بله!
‫بگیرش.
‫-حداقل بگو ممنون. ‫-این‌رو بگیر.
‫-ممنون داداش. ‫-آقا، این جعبه...
‫-تو این ۱،۱۱۶ روپیس. بردار. ‫-ممنون آقا. -بریم!
‫-دیوانه احمق! ‫-یه سوال دارم.
‫چرا میگه ۱،۱۱۶ رو بردار وقتی تو دستگاه کلی کرور روپیس؟
‫درسته رفیق! ‫پس تو این دستگاه...
‫داداش گاومون زایید
‫-وای نه! ‫-وای نه!
‫امیدوارم از دیدن این فیلم لذت برده باشید ‫با بهارات مووی بروز باشید
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی