‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی تقدیم میکند
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫مدیر وبسایت : نوید مرادی
‫مترجم : تالاپاتی
‫حتما عضو کانال تلگرامی ما شوید تا از آخرین اطلاعیه ها باخبر شوید ‫@bolymix
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫آقا، همیشه با نصف شروع می‌کنیم.
‫حتی اگه ناله و بناله و بخوره، یه ربع هم نمیشه؟
‫آقای گوپال!
‫خنگی. - من، آقا؟
‫خنگِ درجه یک!
‫هند، الکل رو جزو خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها حساب می‌کنه.
‫پس باید شکمو باشی؟ - نه، نمیشم!
‫مگه می‌تونی یهو ۵۰ تا ایدلی بخوری؟
‫جیگرت داغون نمیشه؟
‫باید کنترل داشته باشی.
‫یه کم از حرفات رفت تو مخم.
‫یه چیز، آقای گوپال! - بگو، آقا!
‫بهترین مستی دنیا رو می‌دونی چیه؟
‫چی، آقا؟ - اینکه بخوری و حواست سرِ جاش باشه!
‫گرفتی؟
‫ولی خودت که به حرف خودت گوش نمیدی.
‫انگار داری فیلم بازی می‌کنی!
‫این بازیگریه!
‫مثل بازیگرهای فیلم‌ها!
‫همینطوره، داشتم فیلم بازی می‌کردم.
‫فقط واسه جامعه
‫داداش، ۶۸ روپیه بده.
‫۶۸ روپیه!
‫خونه‌مو که بلدی؟ - بله!
‫از خونه‌م بگیر! - چرا باید؟
‫چرا نمی‌تونی؟
‫شیرفروش دمِ خونه شیر میاره! - بله، آقا
‫روزنامه‌فروش هم! - بله، آقا
‫حتی بانکدارها هم واسه گرفتن قرض میان خونه. - حق با شماست، آقا!
‫واسه این پیش‌غذای کوچولو نمی‌تونی بیای خونه؟
‫بیا اینجا، داداش!
‫برو خونه‌م.
‫یه یارو اصلاح کرده...
‫...با لباس سفید، مثل خرس قطبی می‌بینی!
‫اون باجناقه‌مه. برو پیشش...
‫...بهش بگو، «آقای دارما اومد هتل من»
‫یه چن تا پیک زد...
‫...روده‌ی مزه دار شده هم واسه پیش‌غذا سفارش داد.
‫با خوشرویی پولتو میده. انعام خودتم بگیر.
‫این شده عادتش.
‫پول بده وگرنه ضایع میشی.
‫اون یه افسر بزرگه!
‫چطور جرات می‌کنی جلو من ضایعش کنی؟
‫اگه پول داشت که نمی‌داد؟
‫جیب‌هاش خالیه!
‫«اگه اصرار داری پول روده رو بده، روده‌ی خودتو می‌کشم بیرون!»
‫«بی‌ادب!»
‫آقا! بازی‌م چطور بود؟
‫افتضاح بود!
‫دوست نداشتم!
‫چطور می‌تونی جلو من یه کارگر رو بزنی؟
‫اول از اون داداش روده‌فروشی عذرخواهی کن!
‫بگو ببخشید! - باشه!
‫بیایید آشتی کنیم!
‫این دارو رو مرتب بخور!
‫صبح و عصر قبل از غذا. - باشه!
‫مهم‌تر از همه...
‫...وقتی این دارو رو می‌خوری، نمی‌تونی سیگار بکشی.
‫اگه بکشی، می‌میری!
‫فهمیدی؟
‫راستی...
‫شنیدم تو صندوق قرض‌الحسنه‌ی برادرهام سرمایه‌گذاری کردی؟ - بله!
‫چقدر؟ - ۵۰۰۰۰!
‫بیچاره!
‫تو رو هم ول نکردن؟ - من بیچاره‌ام؟!
‫عمو، می‌دونی که من فقط راستشو میگم، نه؟
‫عمو!
‫چطور بهشون اعتماد کردی و ۵۰۰۰۰ روپیه تو صندوق قرض‌الحسنه گذاشتی؟
‫تمام خواهر برادرهام و عموهام شب‌ها مثل تبهکارها نقشه می‌کشن.
‫ممکنه پولت رو از دست بدی! حواست باشه.
‫انگار منتظر مرگشه.
‫بیدار شو
‫مراقب خودت باش
‫داداش! این دفعه کاملا به تو وابسته‌ام
‫پول رو بدون قرعه‌کشی بده!
‫نمیشه!
‫چطور می‌تونم بدون قرعه‌کشی بدمش؟
‫از هر کی این دفعه برنده شد، پول رو بگیر.
‫پس‌فردا قرعه‌کشی‌ایه...
‫...اگه تو برنده بشی چی؟ یه کم صبر کن!
‫آره آره، اجی مجی لاترجی! بیدار شو عمو!
‫صبح بخیر! - صبح بخیر!
‫آره آره، عمو، چایی‌تو بخور!
‫ممنون!
‫برو عمو! بو گند میدی!
‫مدرسه نرفتی؟
‫دیگه پاتو نزدیک مدرسه من نذار، باشه؟
‫مست میای اونجا، همه مسخره‌ام می‌کنن.
‫چرا؟
‫مثل بابات، فکر می‌کنی پایین‌تر از شأنته؟
‫یه بوس کوچولو بده، دیگه نمیام!
‫سه تا قرعه‌کشی گذشته ندیدمت. - رفته بودم بیرون!
‫دختر گلم... صبر کن! - اجی مجی لاترجی! مثل مجسمه وایسا!
‫ببین جادوم چطور کار می‌کنه!
‫مرغه چنده؟
‫این خروسه!
‫هشتمین کتری آبه. - بنویسش.
‫چرا اینجا وایسادی؟
‫خبر نداری دخترای جوون معصوم اینجا زندگی می‌کنن؟
‫هی! اینو بگیر!
‫بده به مامانت!
‫اگه بگه پول رو فقط وقتی قرعه‌کشی رو ببرم میده...
‫...تا کی باید صبر کنم؟ شهریه پسرم رو ندادم!
‫ببینیم فردا تو قرعه‌کشی کی می‌بره.
‫بخورش!
‫اما به این گاو معبد نصف یه آخور آب هم نمیدن!
‫به این میگی ایدلی؟
‫هشت ساله ازدواج کردیم،
‫هنوز نمی‌دونی چطوری ایدلی نرم درست کنی.
‫اگه اینو پرت کنم طرفت، سرت دو تیکه میشه.
‫خمیر رو اونقدر هم زدم تا پفکی شد.
‫معلومه.
‫انگار نمی‌دونم چقدر خوب کارت رو انجام میدی!
‫داداشت دورای
‫آدم نمیشه؟
‫باید زانوشو بشکنم؟
‫یه روز کاسه صبرم لبریز میشه،
‫اونوقت دست و پاشو قطع می‌کنم.
‫داداش، طبقه بالا خوابیدی، ها؟
‫انگار تازه اومدی؟
‫خواهرت ایدلی درست کرده، انگار مثل گلبرگ نرمه!
‫ایدلی رو بچش. - نه!
‫تو بخور عمو. نوش جونت!
‫انگلیسی؟
‫با چه خانواده‌ای وصلت کردم!
‫گول رنگ پوستش رو خوردم.
‫هی! به شوهرت برس.
‫یه برنامه مزخرف نگاه می‌کنه.
‫الکی سرم داد نزن!
‫اگه داد بزنی غذا هضم نمیشه!
‫پس باید ببرمت بیمارستان.
‫قسمتم همینه!
‫رفتی طلب‌هاتو جمع کنی، ها؟
‫گوش کن، رفتار پسر افتضاحه.
‫آدمش کن.
‫اگه بی‌خیال بشی، اوضاع خراب میشه.
‫گمشو!
‫انگار کار عجیب غریبی کرده.
‫افتادی به جونش.
‫انگار می‌خوای به زور ما رو بندازی زندان.
‫برو، به کارت برس!
‫هی، دارما!
‫بله مامان! - نمی‌تونی درست رفتار کنی؟
‫مامان، به حرف مردم گوش نکن!
‫گوش کن! نصف کسایی که غیبت می‌کنن، تا پنج سال دیگه زنده نیستن.
‫من کاملاً خوبم! نگاه کن. - هیچ کاری نکردی!
‫یکی هست که حتی به گاوها هم برسه.
‫یاد داشته باش حتی یه نفر هم...
‫...تو این خونه طرف تو نیست!
‫تو هستی مامان!
‫تا کی؟
‫تا چه مدت دیگه...؟
‫داداش‌هات بی‌ادبن و همیشه اخمو هستن.
‫اگه دست به یکی کنن و یه کاری باهات بکنن چی، ها؟
‫چیکار می‌تونن بکنن؟ می‌خوان منو بکشن؟
‫اونوقت کی میره زندان؟
‫گوش کن مامان.
‫تا وقتی که همه‌شون زهر بخورن و بمیرن، آروم نمی‌گیرم.
‫باشه مامان! کلی قرار ملاقات دارم و باید برم.
‫برو دیوونه!
‫یه کاری پیدا کن که واسش ساخته شدی.
‫هی! واستا! - چی...?
‫مامان، این پیراهن جدیده منه رو پوشیده؟
‫بالاخره داداش بزرگهته.
‫آره جون خودت! داداشِ خوبه یه چیزه دیگه س! ‫مایه دردسره!
‫چطوری؟ ‫داماد انگلیسی؟
‫خاله!
‫چطوری؟ - خوبم!
‫آب میاری؟ کمکت کنم؟
‫تو که از صبح زود آب و عرق میریزی تو حلقت!
‫مسخره میکنی؟
‫مگه دکتر میشه مریض؟ ‫این چیه داماد؟
‫خاله های عزیزم
‫..فراموش کنید من مریضم.
‫حواستون باشه بدهکار نشید!
‫پولی که واسه شهریه دانشگاه پسرت ‫خواستی بهت دادن؟
‫نه ندادن.
‫داداشام که نمیدن! ‫- چی میگی؟
‫زن داداش!
‫زن داداش، دارم حرف حق میزنم، نصیحتِ خواهر شوهرانه!
‫برو بابا!
‫چی میگه؟
‫میخوان فرار کنن
‫..نیمه شب! ‫مراقب باش!
‫چه چرندیاتی! ‫شروع نکن به تشویش انداختن!
‫خاله!
‫ !
‫مردم محترم ‫این روستا، ..
‫..همه توجه کنن، بیاین! بیاین!
‫سرمایه گذاران صندوق قرض الحسنه، پولاتونو بردارین..
‫..قبل از جشن دیوالی!
‫میخوان یه شبه فرار کنن.
‫بعدا نیاین پیش من
‫..گریه زاری که پولتونو از دست دادین!
‫نمیتونم کمکتون کنم، چون ‫پول ندارم.
‫متاسفم!
‫چرا اینجوری میگه؟
‫مستِ کله پاچه س!
‫هرچی هست، با من حرف بزن، ‫'دستتو به من نزن'
‫بهت که گفتم، ‫گوش کردی؟
‫چی؟
‫بچه که بودی بغلت میکردم.
‫همه رو یادت رفته، آره؟
‫هی، دیپا!
‫'چه پررویی!' - 'دست بلند میکنی؟ عادت جدیدته؟'
‫مامان! داشتم میرفتم کتابخونه، ..
‫..اینا منو کشوندن اینجا، ‫از خودشون بپرس!
‫اگه ۲ روز دیگه ولش کنیم
‫همه سرمایه گذارا رو علیه ما می‌کنه!
‫خفه شو ‫کلاهبردار...!
‫مامان، اگه بذاریم بره بیرون ‫ورشکست میشیم.
‫برو تو! - اذیتش نکن!
‫زیادی زرنگی؟
‫چه غلطا!
‫یه جوری قشقرق به پا میکنم!
‫مامان، تو مقصری!
‫اول تو برو تو!
‫مامان، نرو! - چیکار میکنی؟
‫مامانم، نرو! چیکار میکنی؟
‫چیکار میکنی، ‫جلو مامانم بگو؟
‫برو تو! - هی بیما!
‫نزنش!
‫خانما، برید تو!
‫چطور میتونن ‫اینجوری بزننش؟
‫خانما، برید تو! ‫- چرا دنبالم میای؟
‫فقط به زن ها گفتن برن تو. تو زنی؟
‫برو ببین اونجا چه خبره. ‫- صبر کن، فقط یه نگاه بندازم و بیام!
‫'بیما، کاری که میکنی ‫از نظر قانونی غلطه'
‫ولم کن! - یواشکی برو!
‫هی! هی! واستا!
‫چی؟
‫پیراهنو دربیار!
‫پیراهنو دربیارم؟
‫آها! منظورت پیراهن خودته؟
‫بگیر!
‫هیچی از مالِ تو رو نمیخوام!
‫بهش بگو شلوارش رو هم دربیاره! ‫- شلوارشو واسه چی میخوای؟
‫مگه استخر ساختی که برم توش شنا کنم؟
‫هی، پیراهن و شلوار تو دربیار!
‫لعنتی شلوار تو بگیر!
‫بگیرش!
‫اگه کسی بخواد در رو باز کنه...
‫...خورش می‌کنم، مطمئن باش!
‫هی، چقدر اینجا دم کرده! ‫یه پنکه هم ندارین!
‫تو! داداش داماد!
‫ببخشید!
‫نقشه‌های کثیفتو بگو.
‫نقشه‌ت چیه؟
‫می‌خوای با خوردن سم خودکشی کنی؟
‫یا می‌خوای منو با سم بکشی؟
‫بگو بعدشم گورتو گم کن! ‫- چه پررویی!
‫داداش دامادِ زن ذلیلِ من
‫تو! بهترین پاچه‌خوارِ دنیا!
‫مجانی‌خور! ‫بفهم و بذار بدونم.
‫زدندش زمین...
‫...و انداختنش تو زندون! ‫ولی من باید خجالت بکشم، ها؟
‫چه بی‌آبرویی!
‫بیخیال! ‫الان دیگه باید عادت کرده باشی.
‫بزرگش نکن!
‫مامان، چطوری می‌تونی به خودت بگی مادر من؟
‫لختم کردن و انداختنم تو زندون.
‫اینجا زندان آندامانه یا چی؟
‫اگه شکایت کنم، کل خانواده میرن زندان...
‫...به کمیسیون حقوق بشر!
‫از قانون حقوق بشر چیزی می‌دونی؟
‫چرا داد می‌زنی، دیوونه؟
‫تو این ماموریتت برای بی‌آبرو کردنشون...
‫...داری خودتو کوچیک می‌کنی!
‫گوش کن، بهتره آروم باشی.
‫اون پیرمردِ سرِ کوچه
‫... فوت کرده!
‫همه کله‌گنده‌های ده و اطراف...
‫...تو مراسم ختمشن. ‫- اون پیرمرده دیگه نیست؟
‫خدای من! ‫نباید برم برای آخرین بار ببینمش؟
‫اگه بیای بیرون، اونایی که توشن، برای آخرین بار می‌بیننت!
‫تو هم از من ناامید شدی؟
‫ادامه بده، مامان!
‫مامان! خدای من کمک می‌کنه!
‫رجا؟ - بله! - بیا اینجا.
‫چی شده، عمو؟ - چه خبر؟ ‫انگار خیلی خوشحالی؟
‫با بلندگو آهنگ گذاشتن. ‫بهمون گفتن بریم خونه.
‫واقعا...؟ ‫عالیه!
‫وقتی اون تو بودم...
‫...یه نفر اشتباهی در رو بست.
‫تو یه شعبده‌باز بزرگی هستی.
‫می‌تونی با چوب جادوییت ‫در رو برام باز کنی؟
‫چی شده؟ ‫کلمات جادویی رو یادت رفته؟
‫باشه، انجام شد!
‫اجی مجی لا ترجی، لطفا در رو باز کن!
‫جادو داره کار می‌کنه، عزیزم؟
‫فقط صبر کن!
‫جادو کار کرد، ‫می‌تونی بیای بیرون.
‫تو بچه زرنگی هستی.
‫برو برنامه تلویزیونی مورد علاقه‌تو ببین. - باشه! - دختر خوب!
‫اون تو چیکار می‌کنی؟
‫دارم موتور رو تعمیر می‌کنم.
‫خیلی خب! - اوه! باشه.
‫این کیه که اینقدر...
‫...جذاب وایساده؟
‫مثل اینکه دختره؟
‫شاید با شوهرش دعواش شده و قهر کرده اومده بیرون؟
‫زنِ احمق! مستقیم از دستشویی اومده اینجا؟
‫چقدر بی‌انصافی، پیرمرد!
‫این عوضیا هنوز زندن.
‫ولی تو زودتر از اونا رفتی.
‫خدای من، پیرمرد!
‫(آهنگ از فیلم "oLi viLakku")
‫بسه بسه بسه
‫ببخشید که مزاحم برنامه فرهنگی‌تون شدم.
‫چطور می‌تونید آهنگ فیلم بخونید؟
‫آهنگ خودتون رو نمی‌خونید؟
‫کی می‌خواد به اون گوش بده؟
‫همه اینا خوبه!
‫چرا اون هنرمندها رو اون گوشه نشوندین؟
‫اونها نوازنده‌های طبل "Thappattam" هستن که...
‫...وقتی جنازه رو به قبرستون می‌برن، می‌زنن.
‫"Thappattam" یعنی ضربِ اشتباه. ‫منظورت اینه؟
‫زبونت رو نگه دار. احترام... احترام بذار!
‫آروم باش رفیق، آروم. هیچی، باشه!
‫ ، استاد! بیا!
‫بیا، دوستت دارم!
‫بیماراسو، ..
‫چرا این پسر، ‫الان اینجوری رفتار می‌کنه؟
‫بالاخره پیرمرد پولدار بود. دنبال دعوا می‌گرده، ببریدش خونه.
‫کی اسمت رو گذاشته "تاپاتام"؟ ‫- مردم روستا!
‫تو ریتم خوبی داری. بزن دیگه!
‫آقای خواننده دهاتی، بیا!
‫شروع کن، موزیک!
‫تا کی می‌خوای کش بدی؟
‫مثل یه تیکه گوشت می‌کشیش!
‫این پیرمرد محترم 4 تا زن داشته. حسابی زندگی کرده.
‫یه آهنگ شاد بزن. ‫آروم از این دنیا بره.
‫حال و هوا رو عوض کن ‫و موزیک رو شروع کن!
‫حتما عضو کانال تلگرامی ما شوید تا از آخرین اطلاعیه ها باخبر شوید ‫@bolymix
‫داری پول منو ‫از جیبم می‌دی!
‫باید قبض برق بدم. ‫اون پول رو نده.
‫ولم کن!
‫ولم کن! - ببریدش!
‫دستت رو بکش!
‫داداش، می‌دونی این یارو چه غلطی می‌کنه؟
‫از کارمند بانک پرسیده ‫که دلال گوشته؟!
‫به سلمونی گفته..
‫.. که کله‌اش رو بتراشه، ‫گفته مامانش مرده!
‫مردم چی فکر می‌کنن؟
‫چطوری می‌تونیم اینجا زندگی کنیم ‫آبرومندانه؟
‫داداش، انجامش می‌دی یا ما انجام بدیم؟
‫به همه مردم روستا میگه ‫که پولشون رو می‌دزدیم، می‌تونی باور کنی؟
‫با ایمان...!
‫باید به مرغا غذا بدم. ‫- چی می‌گردی مامان؟
‫نمی‌دونم پیمانه رو کجا گذاشتم؟
‫داداش، به آقا پلیسه زنگ بزن!
‫کار رو تموم کنیم!
‫اگه زرنگی کرد، ‫خردش کن و دفنش کن.
‫تقصیرش رو گردن می‌گیرم!
‫دیگه نمی‌تونم این بی‌آبرویی رو تحمل کنم.
‫هی! منظورت چیه؟
‫فکر کردم می‌خوای تهدیدش کنی.
‫می‌خوای کلا سر به نیستش کنی؟
‫انگار ازدواج با تو ‫بزرگترین اشتباه زندگیم بوده.
‫خانواده‌ات به اتفاق آرا تصمیم گرفتن ‫که منو بندازن زندان آش بخورم!
‫«ازدواج برای حفظ پیوند خانوادگی ‫به معنی بردگی مادام العمر نیست!»
‫احمق‌ها!
‫یه کم جارو زدن رو بذار کنار!
‫چیه بیماراسو؟
‫عمو!
‫کارهای دارما ‫اصلا درست نیست.
‫آبرو و احتراممون رو از دست دادیم!
‫کاسبی‌مون رو هم از دست می‌دیم! ‫- چی شده؟
‫با این عصبانیتی که داره زیاد می‌شه، ..
‫.. ممکنه یه کاری بکنن.
‫هی، صبر داشته باش!
‫چطوری انتظار داری ‫صبر داشته باشیم؟
‫گفتی پای یه مردی ‫تو ترمینال تنی له شده.
‫همین کار رو برای ما بکن!
‫اون زمان‌ها این مجازات برای ‫آدم‌های..
‫.. خلافکار و شرور بود!
‫الان دیگه نمی‌شه این کار رو کرد.
‫یه پرونده دیگه می‌شه. ‫«می‌فهمی؟»
‫یه راه دیگه هم هست. ‫خودم میام و توضیح می‌دم.
‫مامان؟
‫این غذا برای پسرت؟
‫از صبح تا حالا یه لقمه هم نخورده.
‫این فرنی رو براش می‌برم.
‫طفلک! ‫بذار بخوره.
‫چیترا، باهاش برو!
‫دورای...؟ دارما دورای!
‫بله مامان! اومدم!
‫چی؟
‫مگه ازت طلا خواستم، ..
‫.. یا خونه جدا؟
‫نمی‌تونم کتک خوردن پسرم رو ببینم. ‫سیاه و کبود شده.
‫برو یه جایی!
‫هرجا که دلت می‌خواد.
‫جایی که فکر می‌کنی ‫خوشحال می‌شی.
‫برو اونجا و خوشحال زندگی کن!
‫بعد از 6 ماه یا یه سال برگرد.
‫همه چی بهتر می‌شه.
‫بگیر.
‫یه لقمه کن، قورتش نده!
‫مرسی مامانی!
‫خوب قاطیش کن بعد بخور، باشه؟
‫باشه؟
‫آبجی!
‫اینجا هم محل نمی‌ذاری؟
‫داداش!
‫می‌خوان یه بلایی سرت بیارن.
‫چرا دردسر درست می‌کنی؟
‫ولش کن! ایدلی داغه؟
‫آبجی!
‫بذار آفتاب بزنه، حلش می‌کنم.
‫چطوری از این دوتا می‌ترسن؟
‫مامانم چش شده؟ می‌گه خوب قاطی کن بخور.
‫انگار دندون ندارم بجوم!
‫چرا تو اتاقت نمی‌خوابی، داداش؟
‫هی! لباس اتو کشیده‌ام اینجا بود.
‫انداختیشون اونور؟ خل مغزی!
‫اونجا که مشکلی نیست!
‫خیلی وقته کنار مامان نخوابیدم، برای همین اومدم.
‫مامان، بچه که بودم کنارت می‌خوابیدم.
‫الان دیگه کلی گذشته!
‫مامان، نصف شب برای آب خوردن نرو، ...
‫... می‌افتی زمین.
‫هرچی شد، منو بیدار کن.
‫باشه، مامان؟
‫بدون مادرم وجود ندارم.
‫مگه میشه کسی بدون مادر به دنیا بیاد؟
‫من یه مادر دارم که بهش افتخار می‌کنم.
‫همیشه و از همه لحاظ از من محافظت می‌کنه.
‫آهنگشو شنیدی داداش؟
‫می‌خواد خودشو تو دل مامان جا کنه.
‫دست کم نگیرش.
‫با آواز خوندن چی گیرش میاد؟
‫فقط ایدلی می‌خوره و ولو میشه.
‫صبح حسابشو می‌رسیم، حالا بخواب!
‫شب بخیر!
‫عمو...؟
‫هری پاتر... بخواب عمو!
‫هری پاتر... برو بخواب عمو!
‫حتما عضو کانال تلگرامی ما شوید تا از آخرین اطلاعیه ها باخبر شوید ‫@bolymix
‫مترجم : تالاپاتی
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫کجا می‌ریم، آقا؟
‫باید یه بیمار رو ببریم بیمارستان.
‫کی می‌تونم برم؟ - بعد از اینکه کار تموم شد!
‫بذار زود برم، آقا. روغن ماشین کمه.
‫انگار با روغن زدن، ماشینت بنز میشه.
‫مراقب باش!
‫برای همین قبول نمی‌کنم برای ‫اداره شما رانندگی کنم!
‫آقا، چرا اخراج شدین؟
‫از من سوال نپرس. حواست به رانندگی باشه.
‫آبجی، بیا اینجا. یه ‫برگه از اینا بردار.
‫سهادوا، ببین دورای تو موتورخونه هست یا نه.
‫هی! چی شده؟
‫اونجا نیست، داداش!
‫کیف پول گم شده.
‫چه کوفت!
‫وای خدای من!
‫داداش، لباسام گم شدن.
‫الان این مهمه؟
‫هشتصد هزار روپیه گم شده!
‫یعنی چی پول گم شده؟
‫دیشب حتی برای دستشویی هم بیرون نرفتم.
‫به من تهمت نزن.
‫هی! کسی ازت چیزی پرسید؟
‫چرا برای خودت دردسر درست می‌کنی؟
‫کی دیشب تو اون اتاق خوابید؟
‫معمولاً من تو اون اتاق می‌خوابم.
‫دیشب کنار مامان خوابیدم.
‫وقتی خواب بودم، حتماً پول رو کش رفته.
‫آبجی، مامان کجاست؟
‫تو آشپزخونه‌ست.
‫چی شده؟ موضوع چیه؟
‫عمو، چیزی دیدی؟
‫پنج هزار روپیه از تو پیراهنم هم برداشت.
‫همیشه بهت می‌گم، ...
‫... پیراهنتو بیرون نذار!
‫گوش کردی؟ - هی، خفه شو!
‫می‌گی لباسات گم شدن.
‫این ادعا می‌کنه پول گم شده. و ‫می‌گی خود یارو گم شده.
‫چه نمایشیه! دارما از روز اول بهم گفت، ...
‫... همه‌تون کلاهبردارین.
‫یه جایی قایمش کردی...
‫...و بازیت جایزه اسکار داره!
‫آهای داداش!
‫زبونتو گاز بگیر. - یه بار سرم کلاه رفت.
‫باور کردم و پول رو دادم بهت...
‫...تو هم مثل اون کلاهبرداره هستی.
‫800000 تومن پول کمیه؟
‫میخوان پولمون رو بالا بکشن.
‫غرررر!
‫بزنید دستاشون رو بشکونید!
‫میای جلو یا نه؟
‫این چه سر و صداییه؟ صدای داد و بیداد میاد.
‫بذار ببینم چیه!
‫میدونی من کی هستم، مگه نه؟ - بله!
‫پس... سرتو بنداز پایین!
‫تمام پس‌اندازمون رو از دست دادیم - صبر کن،
‫اگه جیغ بزنی، پولت برمیگرده؟
‫ما در رفتیم؟ - صبر کن... صبر کن!
‫این یارو، دارما، پول رو گرفت و در رفت.
‫باشه، برو لباس بپوش.
‫خانم، گوش کن!
‫اون یه غریبه نیست که نشناسیش.
‫میفهمی؟ جیغ نزن.
‫من مسئول پول‌هاتون هستم.
‫به من اعتماد کن!
‫نگران نباش!
‫داد نزن!
‫هیچکس حقتون رو نمی‌خوره.
‫هی، تو ساکت باش. دارم باهاشون حرف میزنم، باشه؟
‫اینجا رو نگاه کن! - بلدی پول رو برداری، نه؟!
‫خانم، لطفا به من گوش کن!
‫باید پولمون رو پس بدی.
‫خانم! - بهشون بگو پولمون رو پس بدن!
‫خونه، همه چیزشون و خودشون ضامنتون هستن.
‫حتما پولتون رو پس می‌گیرید.
‫کسایی که به من اعتماد دارن، برن خونه.
‫اونایی که اعتماد ندارن، همینجا بمونن.
‫با پول برمی‌گردیم! بریم!
‫درست مثل مامانم گفته بود
‫خوشحال و راحت بودم
‫با آزادی که اینجاست
‫با اینکه از یه خانواده فقیر و بی‌سواد بودم...
‫این دانشگاه من رو دکتر کرد.
‫گروه ما همیشه دنبال علم و دانش بود.
‫برای همین به ما می‌گفتن گروه "میوه".
‫اونی که به اسم گروه "میوه" شناخته میشه
‫من، سوبهاشینی
‫استلا، کاویتا، کساوان،
‫...سلواراج
‫هر 6 تامون می‌خواستیم بشیم...
‫...دکترهای معروفی.
‫حسن، بس کن این کاراتو.
‫دیگه خیلی زیاده.
‫کارهای زشت...؟ - اصلا عوض نمیشی؟
‫دانشجوهای سال اولی دوستامون هستن؟
‫فکر می‌کنی این پسرا دوستامونن؟
‫باهاشون آشنا شو.
‫میتونی باهاشون دوست بشی. - از آزار و اذیت جلوگیری کن.
‫مزاحمت رو تموم کن.
‫گمشید، "گروه میوه".
‫خرخون‌ها!
‫فقط اگه از شرشما خلاص شیم این دانشگاه پیشرفت می‌کنه.
‫به مزاحمت نه بگید.
‫برای چیزی که امروز هستیم
‫از رئیس بخش، دکتر کاماراج، ممنونیم.
‫دانشجوهای عزیز، همه‌مون آرزو داریم درس بخونیم...
‫...یه کار خوب پیدا کنیم و زندگیمون رو بسازیم.
‫ولی خیلی‌ها نمی‌خوان از راه درست پول دربیارن...
‫...راه‌های میانبر رو ترجیح میدن.
‫این بزرگترین مشکلیه که تو کشورمون باهاش روبرو هستیم.
‫اگه هر شهروندی وظیفه‌شناس باشه، می‌تونه پول دربیاره.
‫ولی فقط دردسرش کمتر میشه.
‫مثل کشاورزایی که تو این کشور کار می‌کنن.
‫من اهل یه روستا هستم.
‫این تنها حقیقتیه که از تجربیات زندگیم یاد گرفتم.
‫تو این دنیا کسی که درد رو از بدنمون دور می‌کنه، خداست.
‫شما این قدرت رو دارید.
‫اگه تسلیم نشید...
‫به یه زندگی لوکس...
‫...شما هم می‌تونید خدا بشید!
‫اینجا نیستم که چیزی یادتون بدم.
‫اومدم با شما یاد بگیرم.
‫چی شده؟
‫همش داری قیافه و هیکلتو ‫بررسی می‌کنی؟
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫ !
‫ استلا!
‫ استلا! چی شده؟
‫دارما، بلندش کن.
‫برید...برید...برید..
‫برید...راه بدید. زود...زود!
‫برید کنار...برید کنار!
‫یهو چرا غش کردی؟
‫خوب نخوابیدی؟
‫چی شده؟
‫آقا، همش داره خودشو نگاه می‌کنه، ..
‫..تو آینه.
‫فکر کنم از یه چیزی می‌ترسه.
‫نگران نباش، دکتر!
‫سندرم سال دومی.
‫برای دانشجوهای سال دومی عادیه ‫که این مشکل رو داشته باشن.
‫اگه فقط سندرم سال دومیه، ‫جای نگرانی نیست.
‫کار ما فقط اینه که ‫بیماری رو پیدا کنیم.
‫اینکه بترسیم خودمون مریضیم، ..
‫..از همه اون بیماریا ‫بزرگترین اشتباهه.
‫می‌فهمی؟
‫بعد کی می‌خواد مریض رو دارمان کنه، ..
‫..یا بهشون دلداری بده؟
‫وقتی سال دوم بودم..
‫..سعی کردم موهای ابرومو بکنم.
‫واقعا یه دونه کندم!
‫شوکه شدم، فکر کردم جذام گرفتم!
‫چطور اورژانس پذیرشش کردی؟
‫آقا، دارما آوردش.
‫جدی؟ اهل کجایی؟
‫منطقه تنی، اتاکوویل. ‫- از روستا؟ - بله، آقا!
‫معلومه، مثل یه دسته علف راحت آوردیش.
‫برای حمل یه بیمار، ..
‫..دکتر باید قوی باشه.
‫خیلی خوبه! - ممنون، آقا!
‫سوباشینی!
‫به دارما یه حس دارم!
‫فکر کنم بهش پیشنهاد بدم.
‫غش کردی.
‫مثل یه دوست بغلت کرد.
‫به این می‌گی عشق؟ ‫چقدر مسخره‌ست، استلا؟
‫کلی دانشجو اونجا بودن، ..
‫..ولی اون بلندم کرد.
‫اینو چطور توضیح می‌دی؟
‫یه کتک حسابی از من می‌خوری. ‫وقتشه!
‫صبر کن، صبح می‌بینی.
‫کلاس شروع شده؟ ‫- بله! - خدای من!
‫دو نوع بیماری.
‫یکی بیماری‌های واگیردار.
‫دومی بیماری‌های غیر واگیردار.
‫بله!
‫دارما، اینو ببین!
‫اتیولوژی!
‫اهمیت سلول دیماتیزه، ‫به اندازه کافی نوشته نشده.
‫..مهاجر آزمایشگاهی ‫با کنترل ژنتیکی.
‫چی شده؟
‫«چطور می‌تونه قلبم رو خط بزنه؟»
‫«مگه قلب الکیه؟»
‫«این قلب خودمه ‫که با کلی عشق کشیدم»
‫«چطور تونست؟»
‫«خب...؟» «حالا برنامه‌ات چیه؟»
‫«می‌خوام ازش بپرسم چرا»
‫«و همین الان»
‫«الان باهاش رو در رو نشو ‫فردا ازش بپرس»
‫ استلا!
‫ سوبا!
‫چیکار می‌کنی؟
‫مراقب باش ‫ممکنه بیفتی.
‫به حرفم گوش کن. ‫- الان ممکنه یکی بیاد.
‫خب،
‫صبر کن! کجا می‌ری؟
‫اگه جرئت داری ‫دنبالم بیا.
‫من طرفدار اجیت هستم.
‫هرچی که هست، ..
‫… رو در رو می‌پرسم.
‫قبول دارم، خیلی رو داری.
‫ولی هر چی هست، فردا سر کلاس ازش می‌پرسیم.
‫دختر خوب، آره؟ - نه! - بریم!
‫رسم ما اینه که بدون معطلی بپرسیم.
‫وای خدا!
‫استلا، مواظب پات باش!
‫دارما!
‫اگه خیلی سروصدا کنیم، همه پسرا رو بیدار می‌کنیم.
‫دارما!
‫«کیه؟»
‫هی! شکموها!
‫اینجا چه کار می‌کنین؟
‫کلاً ضایع شدم!
‫چرا قلب‌هایی رو که کشیدم خط زدی؟
‫لازمه با یه «ببخشید» امضا کنی؟ بگو دیگه…؟
‫نمی‌فهمم.
‫مگه بده یه دختر…
‫… خودش پیشنهاد بده؟ من که خیلی باحالم، نه؟
‫کی بهت گفته؟
‫مست کردی؟
‫من…؟ باشه!
‫فقط تو نه.
‫هیچ‌کس توی این…
‫… دنیا، دوستم نداره!
‫کی اینو بهت گفته؟
‫همه دوستت دارن.
‫مادرت دوستت داره.
‫پدرت،…
‫حتی صوبا ما…!
‫صوبا، دوستم داری؟ ‫- معلومه که دوستت دارم!
‫پس بغل هم کنیم. - حتما… حتما!
‫بیا… بیا! - نه… نه… نه!
‫بد برداشت می‌شه.
‫دارما،…
‫… دوستم داری؟
‫الان بگو؟
‫می‌خوام جوابش فوری باشه.
‫این آزمایش خونه که نیست جوابش فوری باشه! - چرا!
‫لطفا بگو.
‫عشقت رو به من اقرار کن.
‫خانم عزیزم، دوستت دارم.
‫قول می‌دی…؟ - قسم می‌خورم دوستت دارم!
‫درست رو تموم کن و فارغ‌التحصیل شو.
‫خودم شخصاً میام با پدرت حرف می‌زنم.
‫راجع به عروسی‌مون؟
‫آره! - هی، بیا… بیا!
‫باشه! خداحافظ!
‫خداحافظ! خداحافظ!
‫برای جواب فوری. ‫ولش نکن.
‫بگیرش!
‫خداحافظ! - خداحافظ!
‫خداحافظ!
‫«باشه، صحیح و سالم برگرد به اتاقت.»
‫هی، استلا!
‫داداش، اگه نمی‌دونی، قبول کن نمی‌دونی.
‫فقط نگو نه!
‫اسم دختره چیه؟ - کالا!
‫کالا! - آره!
‫مثل ماه توی آسمون…
‫… یه کالا روی زمینه برای این یارو.
‫اوه! انگار شعر شده!
‫رفیق، ترکوندی.
‫احساساتت رو کنترل کن.
‫با زیادی احساساتی شدن، حال و هوا رو از دست نده.
‫اگه این کارو بکنی، شعر خیلی ضایع می‌شه!
‫باشه، با همون حال و هوا ادامه بده. ‫یه بار دیگه بخون!
‫مثل ماه در آسمان درخشان، کالای من روی زمین، همتراز آن.
‫آره، این خوب شد. - ممنون، داداش!
‫پسرا، استاد مونیاندی رو کجا می‌تونم پیدا کنم؟
‫استاد مونیاندی؟ - آره!
‫کسی با این اسم اینجا درس نمی‌ده.
‫اینجا نه! - چی می‌گی مرد؟
‫۲۵ ساله داره اینجا کار می‌کنه،…
‫… و من از بچگی می‌شناسمش.
‫هی، حسن! - چی رفیق؟
‫یه استاد به اسم مونیاندی می‌شناسی؟ - آره!
‫هتل مونیاندی ویلاز رو می‌شناسم.
‫گم شو، احمق بی‌شعور. ‫- حریص!
‫آقا، ما کسی رو با این اسم که اینجا درس بده نمی‌‌شناسیم.
‫بابا اینجا دانشجویی و...
‫...استادت رو نمی‌شناسی؟
‫آقا، اینجا کسی با اسم مونیاندی درس نمی‌ده.
‫همه معلم‌های اینجا رو نشونم بده...
‫...بهت می‌گم مونیاندی کیه!
‫باشه - بیا!
‫کجا می‌ری؟
‫دنبال یه استاد می‌گردیم. - کی؟
‫استاد مونیاندی! - مونیاندی...؟
‫برمی‌گردم بهت می‌گم.
‫می‌شناسیش؟ - نمی‌شناسم!
‫آقا، اینجا همچین استادی نداریم.
‫بگو چی شده؟
‫برای تقدیس معبد الهه شاکتی...
‫...اومدم ازش کمک مالی بگیرم.
‫من برات انجام می‌دم. چقدره؟
‫داداش، پولش مهم نیست.
‫اولین آدم تحصیل‌کرده از ده ماست که تو زندگیش موفق شده.
‫خیلی درس خونه.
‫حتما اینجاست، مطمئنم. بریم دنبالش بگردیم.
‫«اگه شک داری، تعارف نکن» - هی! مونیاندی!
‫هی! داداش! - بالاخره!
‫چطور هیچکدوم از دانشجوهات اسمت رو نمی‌دونن؟
‫با این اسم منو نمی‌‌شناسن.
‫عزیزم، این مونیاندی از ده ماست.
‫اون موقع‌ها که مدرسه می‌رفت...
‫...لباس ام‌جی‌آر می‌پوشید و اجرا می‌کرد...
‫...سوت و هورا راه می‌انداخت!
‫داره اغراق می‌کنه! برو سر کلاست. - دنبالت می‌گشت!
‫از ده ماست. برو سر کلاست.
‫خیلی ممنون. دیگه میرم.
‫موثو... موثاما! - چی؟ - چای!
‫شیرینی درست کردی؟
‫یه کم زیادی شیرین بود.
‫داداش، تو ذاتا مخ زنی!
‫خیلی وقته دارم دنبالش می‌رم، دکتر!
‫اصلا محل نمی‌ذاره.
‫زمین نمی‌خوری. بهتره حواست به قدمهات باشه.
‫استلا، از ترست اومدی بیرون؟
‫آقا، ترسش یهو غیب شد.
‫آقا، چای!
‫بگو!
‫دارما!
‫آقا، یه سوال دارم؟
‫بپرس.
‫مونیاندی اسم مستعاره، درسته؟
‫مونیاندی اسم واقعیمه.
‫بابام وقتی خیلی بچه بودم فوت کرد.
‫ده ما جزو منطقه راماناتا‌پورام بود.
‫کشاورزی فقط به بارون بستگی داشت.
‫مامانم چیزی جز کشاورزی بلد نبود.
‫اون موقع ۵ سالم بود.
‫انقدر گرسنه بودم که انگار می‌خواستم سقف رو بیارم پایین.
‫اون موقع بود که مامانم فهمید...
‫...مدرسه دولتی ناهار می‌ده!
‫فقط به خاطر یه وعده غذا...
‫...منو ثبت نام کرد تو اون مدرسه.
‫اصولا برای غذا خوردن می‌رفتم مدرسه.
‫آخرش هم دکتر شدم.
‫طرح ناهار مدرسه رو...
‫...کاماراج، وزیر وقت شروع کرده بود...
‫...اون موقع نمی‌دونستم...
‫...بعدا فهمیدم!
‫اسمش رو گرفتم که هیچوقت فراموشش نکنم!
‫بعدا اسمم رو رسما تو روزنامه هم عوض کردم.
‫مهم نیست چقدر مدرک دارم...
‫...برای مردم ده ما همیشه مونیاندی می‌مونم، درسته؟
‫درسته؟
‫هی! آقای کاماراج!
‫اوه! آقای کاماراج، ها؟
‫اسمش رو نمی‌دونی؟
‫نه. الان می‌بینی.
‫مونیاندی! «چطوره؟»
‫هی! دارمان!
‫صداش نکن. با شعرهاش دیوونه‌مون می‌کنه.
‫هی کوچولوها. داره می‌گه.
‫«بیخیالش بشید، وگرنه...»
‫«...می‌ذارینش رو سرتون.»
‫کی بود به استادمون گفت مونیاندی؟
‫مگه اسمش این نیست؟ چطور دیگه صداش کنیم؟
‫آخ! دستم. - هی، دارما!
‫هی، هی! چی شده؟
‫مشکل چیه؟ - نمی‌دونم. انگار دعوا شده.
‫هی! دارما،
‫من آریجیت، دوستت هستم!
‫شعرت رو خوندم و عشقم اوکی ش-
‫هی دارما!
‫داری اشتباه می‌کنی. ولت نمی‌کنم.
‫نه، دارما!
‫دارما!
‫دارما... بسه دیگه.
‫ولش کن!
‫دارما ولش کن.
‫برو... فقط برو!
‫ولم کن! - نه! نه!
‫هی حسن! - بیا دارما!
‫برو! - بیا دارما!
‫ببریدش! - بیا!
‫بیا دارما! - برو!
‫آقا، اگه پدر و مادرم بفهمن، خیلی بد میشه.
‫به کسی تو خونه چیزی نگو. خودم حلش می‌کنم.
‫چی شده، دکتر؟
‫واقعاً نمی‌دونم چی شده، دکتر.
‫ولی دعوا خیلی بدی شد.
‫اول از همه برای جراحی، عادت کن...
‫... به اینکه چاقو رو با دست‌های ثابت نگه داری.
‫واقعاً ناامیدم.
‫اصلاً ازت انتظار نداشتم.
‫آقا! - از حسن معذرت خواهی کن.
‫ببخشید، آقا!
‫راستش، تقصیر حسن بود.
‫دارما زدش چون اذیتت می‌کرد.
‫اول از حسن بخواه ازت معذرت خواهی کنه.
‫ما دانشجوهای شما هستیم، به خشونت اعتقاد نداریم.
‫آقا، دارما اهل خشونت نیست.
‫حتی مجله‌ی دانشگاه شعرش در مورد صلح رو چاپ کرده.
‫حسن، مثل سوبا اول از آقا معذرت خواهی کن.
‫بگو! - استلا...!
‫پس دکتر شعر صلح می‌نویسه، ...
‫... ولی کله‌ی یکی رو هم می‌شکونه، ها؟
‫ازش معذرت خواهی کن.
‫آقا! استلا!
‫متاسفم!
‫هی، متاسفم!
‫حسن، واقعاً متاسفم!
‫دارما!
‫بیا اینجا! - برمی‌گردم!
‫باید باهات حرف بزنیم.
‫می‌تونی بیای کلانتری؟
‫آقا نگهبان، - چی شده؟
‫باید فوری بریم خوابگاه کارکنان.
‫میشه بریم؟ - زود برگردید.
‫آقا! - آقا!
‫آقا! ببخشید آقا! - آقا!
‫چی شده؟ این وقت شب؟
‫نمیشه فقط رو درس‌هات تمرکز کنی؟
‫می‌خوام به جرم اقدام به قتل ازت شکایت کنم.
‫۲ سال طول می‌کشه.
‫دیگه نمی‌تونی درس پزشکی‌ت رو ادامه بدی.
‫بهتره یه وکیل خوب برای خودت پیدا کنی.
‫می‌دونی خانواده‌ی اون پسر چقدر نفوذ دارن؟
‫مگه معنی می‌ده همه دانشجوها برن بگن «من لات هستم»؟
‫مستقیم برو، لطفا.
‫همه این‌ها تو زندگی دانشجویی عادیه.
‫امروز دعوا می‌کنن، فردا با هم دسته‌بندی می‌کنن.
‫نباید پسر شما رو می‌زد.
‫می‌دونم که پشیمونه!
‫لطفا ازش شکایت نکنید.
‫اولین دکتر از یه روستای خیلی عقب‌افتاده‌ست.
‫... یه روستای خیلی عقب مونده.
‫لطفا بزرگوار باشید.
‫آقا، به سر پسرم زده.
‫اگه جمجمه‌اش ترک می‌خورد چی؟ - سایرا!
‫چیز خاصی نشده و نمیشه.
‫تمام مسئولیتش رو به عهده می‌گیرم.
‫بالاخره هر دوشون دانشجوهای من هستن.
‫آقا، دارما، حسن، همه همکلاسی هستیم.
‫لطفا آقا!
‫از طرف اون ازتون معذرت می‌خوام.
‫از طرفش.
‫آقا، چطوری ببینم! - هی! بیا بریم.
‫داداش، خیلی ممنون!
‫داداش، خیلی ترسیدم.
‫نمیدونستم چیکار کنم.
‫کماراج رفت...
‫...خونه حسن!
‫آقا! - هی! چه خبر؟
‫امروز منم هیجان زده‌ام.
‫چون منتظر نتایج ترم هستیم، امروز!
‫نگران هیچکدومتون نیستم.
‫اما اون یارو که همش میخنده...
‫...سلوا راج، نگرانشم.
‫آقا!
‫ببخشید آقا!
‫اون دو تا دختر خیلی شجاع بودن!
‫بی‌خیال دیروقت اومدن اینجا.
‫به استلا و سوبا تشکر کنین!
‫باشه آقا!
‫یه فنجون قهوه چطوره؟ - بله! - بریم!
‫دارما!
‫ شکموها! ممنون!
‫میخواستیم بیایم کلانتری...
‫آقا گفتن رفتن.
‫استلا! - هی!
‫مگه میشه ول کنیم برید؟
‫شکموهای عزیزم! - بله، احمق!
‫ممنون!
‫هی! نباید الان سر کلاس باشیم؟ بریم!
‫ممنون!
‫دیگه دیره! - بریم؟
‫ممنون! - بریم! - بذار برسونمت خوابگاه.
‫زود حاضر شید و بیاید کلاسمون.
‫رفیق، میتونم موتور بگیرم؟ داداش، مال من نیست... مال خودته!
‫ممنون رفیق!
‫خنگ! - چی شده؟
‫سیاه یا سفید...
‫...مهم نیست...
‫...مسئولیت‌پذیری مهمه. - شعر... چه جمله‌هایی!
‫داداش، این پیرمرد رو از کجا پیدا کردی؟
‫از منطقه ویرودوناگار!
‫معلمه، بدنش رو اهدا کرده.
‫معلم؟
‫حتما عضو کانال تلگرامی ما شوید تا از آخرین اطلاعیه ها باخبر شوید ‫@bolymix
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫دانشجویان عزیز، به عنوان یه الگو...
‫...سوبهاشینی داوطلب اهدای عضو شده.
‫«اگر گیاهی، من گل خواهم بود.»
‫«اگر آسمان پهناوری، من ماه خواهم بود.»
‫«اگر روح کاملی، من بدن خواهم بود.»
‫فوق العاده‌ست!
‫استلا، دوستت دارم.
‫به استاد ارشد، دکتر کماراج خوش آمد میگیم.
‫دانشجویان عزیز...
‫...به لطف مالیات کشاورزان و کارگران بیسواد و فقیر...
‫...همه‌تون درس خوندید...
‫...تا دکتر بشید.
‫مردم این کشور با زحمتشون شما رو آموزش دادن.
‫به اونا مدیونید.
‫نباید فراموششون کنید.
‫برای تشکر ازشون...
‫...کلی روستاهای فقیر تو هند هست.
‫مردم اونجا با درد و رنج منتظرتون هستن.
‫باید خدمات پزشکی بهشون ارائه بدید.
‫من خیلی سختگیر بودم...
‫...ممکنه خیلی وقتا ناراحتتون کرده باشم...
‫...تو خیلی موقعیت‌ها.
‫منو دوست خودتون بدونید...
‫...و اون لحظه‌ها رو فراموش کنید.
‫امسال هم بازنشسته میشم.
‫یه دکتر باید کار کنه...
‫...تا آخرین نفسش.
‫اصلا استراحت نداره.
‫دکترهای جوان من، آرزوهای قلبیم...
‫...برای آینده روشن شما!
‫هر از گاهی به کالج سر بزنید.
‫ممنون! - برو خوش بگذرون، داداش!
‫ترکوندی، رفیق.
‫هی! حسن!
‫با من زرنگ بازی در نیار.
‫دارما!
‫دارما، یادته بهم گفتی وقتی که...
‫سال دوم بودیم، ‫الان فارغ‌التحصیل شدم.
‫الان نمی‌دونم که...
‫میای با بابام حرف بزنی؟
‫ولی همیشه ‫به اومدنت فکر می‌کنم.
‫میای دیگه، مگه نه؟ ‫- حتما.
‫باید بیای. ‫- میام.
‫مواظب خودت باش. ‫خدا به همراهت. - باشه!
‫خداحافظ و موفق باشی، دکتر!
‫خداحافظ عزیزم!
‫دکتر دارما درایی!
‫هی! - خب، تموم شد!
‫تموم شد!
‫می‌خواستم ‫یه چیزی بهت بگم.
‫بگو!
‫یادم رفت.
‫نقشه‌ی بعدیت چیه؟
‫می‌خوام ببینم، ...
‫همیشه خوشحالی!
‫خدا به همراهت!
‫روغن نمال، مادر بزرگ.
‫برمی‌گردم.
‫هی، کجا میری؟
‫دستشویی. ‫- صبر کن، باهات میام.
‫الان نمی‌خوام برم دستشویی.
‫هی، می‌تونی کنترل کنی، دیگه؟
‫امیدوارم ضایعم نکنی!
‫خفه شو!
‫گوپال
‫راستشو بگو ‫همینجا پیاده‌ات می‌کنم.
‫اگه می‌دونستم، بهت نمی‌گفتم؟
‫از صبح با شکم گرسنه ‫ول می‌گردی.
‫یه جا نگه دار.
‫الکس، کنار یه رستوران کنار جاده‌ای نگه دار.
‫حالا که تصمیم گرفتی نگه داری، ‫جایی نگه دار که مرغ محلی داشته.
‫هی! - من معتقدم اگه ‫مرغ محلی بخوری، ...
‫زندگیت رو روال می‌افته.
‫این منو یاد یه چیزی انداخت، ‫ماشینم روغن می‌خواد.
‫بعداً می‌تونی بنزین بزنی.
‫اگه هی زر بزنی...
‫هر دوتاشون می‌زننت!
‫درد می‌کنه.
‫نزن، من پسر بزرگترم.
‫به سرم نزن. ‫مادرم فکر می‌کنه نحسیه.
‫اون تنها مدرک ماست. ‫اگه بکشیش، بدبخت می‌شیم؟
‫تو ماشینم دعوا نکنید، آقا! ‫حوصله‌ی دادگاه و شکایت ندارم.
‫برای این کار جاهای بهتری داریم؟ ‫برو! برو!
‫آقا یه دکتری به اسم کساوان رو می‌شناسه.
‫زیاد بهش سر می‌زنه.
‫من یه کلمه از حرفات رو هم ‫باور نمی‌کنم.
‫دارمن اینطوری نیست.
‫ما ۶ نفر تو گروهمون بودیم.
‫که ۳ تاشون دختر بودن.
‫الان هیچ کدوممون با هم ‫در ارتباط نیستیم.
‫شاید رفته ببینه، ...
‫یکی از کارکنان یا استادای ‫دانشگاهمون رو.
‫کی رو...؟ - شاید رفته ببینه... ‫کارکنان دانشگاهمون رو. - باشه!
‫
‫ببین این جواب می‌ده یا نه!
‫اگه چیزی فهمیدم، ‫بهت خبر می‌دم. - خواهش می‌کنم، آقا!
‫با دیدن این حال پریشون تو...
‫یه چیز بیشتری از ‫چیزی که نشون میدی، هست.
‫لطفا مواظب باش.
‫چیزی نیست. ‫نگران نباش.
‫مواظبیم! ‫- ما دیگه می‌ریم. - بریم!
‫کیه؟ تو کی هستی؟ - آقا!
‫داداش، چطوری؟
‫نمی‌شناسمت.
‫دکتر اندیپاتی هستی؟
‫من دارما درایی هستم.
‫اینجا کلاس تو نبود؟
‫این اتاق دیگه استفاده نمی‌شه.
‫راستی ‫چرا اینجایی؟
‫یه لطفی می‌خوام، داداش!
‫۲ تا دختر با من درس می‌خوندن.
‫استلا و سوبهاشینی. ‫آدرسشون رو می‌خوام.
‫فیسبوک، توییتر و گوگل رو گشتم.
‫دوستای دیگه‌ام هم خبر ندارن. ‫لطفا کمکم کن.
‫تو اولین کسی بودی که ‫تولدم رو تبریک گفتی.
‫می‌تونم اطلاعات رو از داخل بگیرم.
‫چرا می‌خوایش؟
‫دوتاشونم همیشه برام آرزوی خوبی داشتن.
‫استلا و سوبهاشینی.
‫می‌خوام ببینمشون داداش!
‫خواهش می‌کنم!
‫ممنون داداش!
‫داداش! هنوز ده سال دیگه باید خدمت کنم.
‫اگه رئیسام بفهمن این اطلاعات رو بهت دادم...
‫...کارم رو از دست می‌دم!
‫اون اتفاق هیچ‌وقت نمی‌افته. اصلا نگران نباش.
‫موتاما چطوره؟
‫الان دوتا بچه داره.
‫عالیه داداش، خیلی خوبه. مبارک باشه!
‫من شوهرش نیستم!
‫چرا داری گذشته رو زنده می‌کنی و نمک رو زخمم می‌پاشی؟
‫باشه، یادم رفت پرسیدم. کیف رو بده.
‫چرا انقدر سنگینه؟
‫لباس‌هام و کتاب‌هام توشه.
‫هیچ پولی نمی‌گیرم! - همین رو داشته باش!
‫برم؟ - باشه آقا.
‫با اجازه. خداحافظ داداش!
‫چی می‌خواست؟
‫آقای دارما اومدن.
‫یه دوری تو محوطه دانشگاه زدن.
‫مشکلی هست آقا؟
‫چیزی با خودش داشت؟
‫یه کیف دستش بود.
‫قبل از اینکه بره هزار روپیه برای خرج بهم داد.
‫بگو جریان چیه.
‫هیچی... یه کم پول از خونه برداشته.
‫اگه دوباره اینجا اومد، میشه...
‫...بهش بگید به این شماره زنگ بزنه؟
‫باشه آقا!
‫حتما بهتون خبر می‌دم. - ممنون!
‫ببین چه رویی داره عمو!
‫پول ما رو به یه غریبه می‌ده. - اول پیداش کنیم!
‫هی! آقای مدرک...!
‫تو هم مثل اونایی.
‫با اسمم صدام نمی‌کنی؟
‫پس اسمت مدرک نیست؟
‫فکر کردم مثل آلوین و ادوین...
‫...مدرک هم اسم مسیحیه!
‫سوار شو. بریم.
‫"مگه می‌شه ولت کنیم؟"
‫بگید. من دارما دورای، همکلاسی استلا هستم آقا.
‫آه دکتر دارما دورای.
‫از دخترم در مورد شما شنیدم. بفرمایید تو!
‫عیب نداره! بیا!
‫استلا اینجاست؟
‫رفته دارمانگاه.
‫می‌تونیم در موردش صحبت کنیم و بالاخره یه چیزی رو قطعی کنیم؟
‫آقا...؟ - بفرمایید بشینید.
‫جمله‌ای که دخترم بیشتر از همه تکرار می‌کنه.
‫"دارمان میاد."
‫حتی ازم خواست باهات تماس بگیرم.
‫اما بهش توصیه کردم صبر کنه.
‫امروز خودت اینجا اومدی.
‫باورم نمی‌شه.
‫کی می‌تونم عروسی رو مشخص کنم؟
‫آقا! من...
‫به یه دارمانگاهی وابسته هستی؟
‫به نظر نمی‌رسه که مطب داشته باشی.
‫نباید بیخیالش بشی.
‫وگرنه پزشکی رو فراموش می‌کنی.
‫از استاد خودم یاد گرفتم که خلاف جهت آب شنا کنم آقا!
‫تا وقتی زنده‌ام فراموشش نمی‌کنم.
‫دکتر کاماراج، آقا!
‫مرد بزرگیه.
‫استلا هم پیشنهاد کار در خارج از کشور داشت.
‫اما قبول نکرد بره.
‫گفت استادش خوشش نمیاد.
‫بعد از مدت‌ها حس می‌کنم یه آدم صد در صد صادق رو دیدم.
‫دخترم مرد...
‫... تو یه تصادف رانندگی.
‫بهم گفت که حتما میای ازم می‌پرسی می‌تونید با هم ازدواج کنید یا نه.
‫زیاد کسی اینجا نمی‌دونه که فوت کرده.
‫تو هم نمی‌دونستی. متاسفم!
‫تو مردی هستی که دخترم عاشقش شده بود.
‫یعنی تو داماد منی!
‫دکتر، معلومه که یه چیزی ناراحتت کرده.
‫هر چی هست، باید از دلت بیرونش کنی.
‫هر کمکی از دستم بربیاد، دریغ نمی‌کنم.
‫خانم! - داداش، بگو ببینم!
‫کسی خونه نیست؟
‫اون خانومه تلگویی خونه رو فروخت و رفت.
‫یکی از ناگرکویل خریده.
‫صاحب قبلیش کجاست؟
‫دخترش تو بیمارستان دکتر والال کار می‌کنه.
‫من اینجا نگهبانم.
‫نگهبان نه ‫نگهبان زن.
‫خوشبختم.
‫باید گزارش اسکن رو ببینم. ‫- باشه، دکتر.
‫وزنشم چک کن. ‫- چشم، دکتر!
‫یکی به اسم دارما اومده می‌خواد ببینتت.
‫پرسیدم برای چی، گفت «شخصی».
‫الان میام. ‫- باشه، دکتر!
‫چی گفت؟
‫داره میاد!
‫منشی! ‫- چی...?
‫اینجا بیمارستانه. ‫داد نزن. - بیا اینجا!
‫پنکه رو روشن کن!
‫برق رفته. - چی؟
‫برق نیست!
‫این چراغا باطری دارن؟
‫چی...? - چیترا!
‫از وقتی اومده...
‫...همش داره سوال الکی می‌پرسه.
‫فکر کنم مست کرده.
‫باهات نسبتی داره، دکتر؟
‫همکلاسیمه!
‫دکتر دارما!
‫دارم دیرم می‌شه. ‫کی میان؟
‫از من می‌پرسی؟ ‫- با خودم حرف می‌زنم.
‫آها! با خودت، آره؟
‫برات متاسفم!
‫گیر اینا افتادی! ‫- نکبت!
‫هی! صبر کن!
‫یواش دنده عقب نمی‌گیری؟
‫چی شد؟ - وای!
‫حالمو ببین!
‫یه بیمار آوردم بیمارستان...
‫... خودت منو بیمار کردی!
‫گفتی وانت رو بنزین بزن، بنزین زدی دست و پاش شکست.
‫بیا... تکون بخور
‫بلندش کن... بلندش کن!
‫ !
‫هی! سوبا! ‫- چه‌طور این‌جوری شدی؟
‫روز روشن تو پذیرش!
‫اونم دکتر.
‫ازت انتظار نداشتم!
‫فکر می‌کردم اوضاعت خوبه.
‫بعد ازدواجم با همه قطع رابطه کردم.
‫چی بپرسم و از کی؟
‫کی این عادت جدید رو شروع کردی؟
‫معتاد شدی دیگه؟
‫کارت دعوت عروسی‌مو فرستادم.
‫برگشته.
‫چه‌طور این‌جوری شدی؟
‫سوبا، شوهرت کجاست؟
‫حیدرآباد زندگی می‌کنه.
‫دو ماه یه بار میاد اینجا.
‫اونم دکتره!
‫نمی‌خوام به‌خاطر من به دردسر بیفتی. برای همینه!
‫مامانت خونه نیست؟
‫باهام در ارتباطین که بهتون خبر بدم؟
‫اینو بخور
‫چرا قیافه‌ت این‌قدر فرق کرده؟
‫مطب داری یا نه؟
‫ازدواج کردی؟
‫همسرت کجاست؟
‫حتی نمی‌دونم استلا کجاست!
‫کاویتا رو دیدی؟
‫می‌خواست بره فرانسه ‫برام ایمیل زد.
‫منم جواب دادم!
‫دیگه هیچ جوابی نداد.
‫راه‌های زیادی برای در ارتباط بودن هست.
‫همه‌مون درگیر کار و زندگی شدیم، نه؟
‫چی شد؟
‫خونه خیلی لوس بار اومده بودم.
‫برای همین خیلی لوس شدم.
‫تو چشمام نگاه کن و حرف بزن!
‫دنبالم اومدی، نه؟
‫اومدی دنبالم؟
‫تو چشمام نگاه کن و حرف بزن.
‫فکر کردی می‌تونی دروغ بگی؟
‫دارما!
‫یه تیکه استخون خوب بکش!
‫صبر کن، می‌کشم.
‫یه کم دیگه گوشت بکش عزیزم!
‫همه گوشت‌ها رو نخور که!
‫فردا...
‫اگه یه دزدی بخواد ‫طلاهامو بزنه...
‫...باید زور داشته باشم ‫بزنمش، نه؟
‫خفه شو و گوشت بکش.
‫زرنگ بازی درمیاری! ‫فقط استخون می‌کشی.
‫کسی نیست چیزی بهت بگه، آره؟ ‫برای همین زبونت درازه!
‫این گوشی رو قرضی خریدم!
‫بعدش هی پیام میاد که ‫بیشتر بخر.
‫هی! بیا اینجا! بیا!
‫برو.
‫برو اونجا بشین!
‫برو خانوم گلم!
‫چی می‌خوای؟
‫داداش، می‌خوام دکتر رو ببینم!
‫می‌خوام همین الان ویزیت شم...
‫...یا یه ساعت دیگه؟
‫می‌خوام همین الان ببینمش. ‫اورژانسیه!
‫خانوم، یواش حرف بزن! ‫من همینجام!
‫باید همین الان ببینمش!
‫می‌خوای الان ببینیش؟
‫باید چایی بخورم.
‫به شماره نوبتت نگاه کن!
‫شماره نوبتت چنده؟
‫داداش، بفرمایید!
‫چایی ۸ روپیه‌اس، ...
‫...ولی ۲۰ دادی؟
‫با چایی یه چیزی هم بگیر بخور!
‫چه قلب مهربونی داری.
‫برو بشین، ‫الان برمی‌گردم.
‫دکتر رو برات میارم. ‫- صبر کن، دکتر رو می‌بینیم!
‫مریض‌ها منتظرن، آقا!
‫خیلی وظیفه‌شناسی...
‫...حتی تو دوره کارآموزیت تو CRRI.
‫چرا یه پست دولتی ‫به عنوان دکتر قبول نمی‌کنی؟
‫آقای گوپال!
‫پول ندارم که ‫یه پستی بخرم.
‫می‌خوام برم به مردم ‫روستامون خدمت کنم.
‫آقا، اینا زودتر اومدن.
‫صبح بخیر!
‫مشکلت چیه؟ اسم: کالوایی.
‫۷۰ سالمه. ‫سوء هاضمه دارم.
‫آره؟
‫چی خوردی؟
‫به یه مهمونی رفتم.
‫انگار قحطی اومده، ‫همه گوشت‌ها رو خوردن!
‫اسمت چیه؟
‫ویرای ‫۶۸ سالمه.
‫منم همین مشکل رو دارم.
‫همه همین مشکل رو دارین؟ ‫- بله، دکتر.
‫فکر کردین اینجا مرکز ‫توزیع قرص معده‌اس؟
‫به جای اینکه بعد از ‫خوردن گوشت...
‫...پن بخورین، ‫اومدین اینجا صف کشیدین؟
‫آقای گوپال! - ببخشید آقا!
‫یه بره کامل رو خوردین، نه؟
‫به خاطر سنتون باید ‫کمتر گوشت بخورین.
‫فهمیدم! - باشه، آقا!
‫برای همه همین دارو رو می‌نویسم.
‫باشه، آقا.
‫مشکلت چیه؟ ‫به دکتر بگو.
‫اسمم آنبوسلویه، ...
‫...۲۴ سالمه!
‫روستام کاماکاپاتیه.
‫خیلی خسته‌ام.
‫یه چیزی بنویس ‫که جون بگیرم.
‫وکیل این پیرمردا هستی؟
‫نه داداش! ‫وقتی مادرم مریض بود...
‫...بچه بودم.
‫نمی‌دونستم چطوری ‫برم بیمارستان.
‫نتونستم مادرم رو نجات بدم!
‫برای همین هرکی تو روستا ‫مریض می‌شه...
‫سریع می‌برمشون بیمارستان.
‫بفرمایید!
‫این برای شماست!
‫و اینم برای دوستاتون!
‫بریم مادرجون.
‫منتظر نوبتتون باشید. ‫بهتون رسیدگی می‌کنه.
‫مادرجون! مادرجون!
‫مراقب پاتون باشید و برید!
‫داداش...؟ - بله!
‫با من اشتباه نگیر!
‫نمی‌فهمم چی نوشتی.
‫برای خوندن خودته؟
‫آقای گوپال ‫- بازم ببخشید!
‫بگو ‫- داداش...؟
‫یه نگاه بنداز!
‫انگار یه چیزایی خط خطی کردی.
‫تا دهم درس خوندم.
‫منم نمی‌تونم بخونم.
‫با این همه درس خوندن هم،...
‫...خط دکتر همیشه یه معماست داداش!
‫لطفا خوانا بنویس!
‫همه رو به تامیلی دوباره نوشتم.
‫باشه! ژلوسيل، پان-دی!
‫ممنون داداش!
‫صدام زدی داداش؟
‫ساتیا! مراقبش باش! ‫- چشم دکتر!
‫می‌بینمت!
‫آقا، بقیه مریضا رو ببینیم؟
‫آقای گوپال! - بله آقا!
‫اطلاعات انبوسلوی و خانوادش رو پیدا کن.
‫اونقدر خوشگله؟
‫آقای گوپال!
‫زیبایی فراتر از چهره و رنگ پوسته. - باشه!
‫عمل از ظاهر مهم‌تره!
‫نمی‌تونم تو کله کسی فرو برم که...
‫...از همه مریضام رشوه می‌گیره!
‫خیلی ممنون بابت کنایه‌ت!
‫ انبوسلوی!
‫داروها رو خریدی؟
‫بله، خریدم.
‫اگه خوراکی چیزی خواستی بخر!
‫پدرت کیه تو کاماکاپاتی؟
‫دختر پارامان پلیس!
‫هر چی می‌خوای بخر. ‫لازم نیست پول بدی. - چرا داداش؟
‫وقتشه یه تغییری کنیم!
‫دکترت داره میاد.
‫بنویس به حساب من!
‫آقا، براشون خوراکی گرفتم ‫به حساب من تو چای‌خونه.
‫فقط چون ده تومن رشوه می‌گیرم،...
‫...علیه‌م اقدام نکن!
‫یه خانواده دارم که باید مراقبشون باشم!
‫من دیگه برم داداش!
‫بیا... خوش اومدی! چطوری؟
‫وقتی رودخونه وایگای نزدیکتونه،...
‫...اومدی دنبال این رودخونه جنگلی.
‫این چیزیه که گیجم می‌کنه.
‫دخترم فقط تا دهم درس خونده.
‫پسر شما دکتره.
‫این وصلت جور می‌شه؟
‫همه چی خوب پیش می‌ره!
‫ازش خوشش اومده، درسته؟ برای همین ‫این همه راه اومدیم دنبالتون.
‫بیا انبو!
‫برای همه چای بیار!
‫ عزیزم!
‫اسمت چیه عزیزم؟ ‫- انبوسلوی!
‫انگار پیرزن ما اسمشو نمی‌دونه.
‫داره امتحان می‌کنه ببینه عروس می‌شنوه یا نه!
‫چای برای من!
‫یه جایی این دختر رو دیدم!
‫ ! - بله!
‫برای طرح کار ۱۰۰ روزه اومدی؟
‫نمی‌فرستمش جایی کار کنه.
‫فقط به باغ خیار نزدیک سد وایگای.
‫برو تو عزیزم!
‫می‌خوام یه بار دیگه بهتون بگم.
‫دخترم فقط کلاس دهمه.
‫داماد دکتره.
‫شک دارم بتونم به انتظارات بالای شما برسم.
‫بهترین کاری که از دستم بربیاد رو انجام می‌دم.
‫ما هیچ انتظاری نداریم.
‫دختر شما سرمایه ما میشه!
‫همه چی توی بازی عشقه ‫دست‌های ما بسته‌ست.
‫از دخترتون بپرسید ‫که موافقه یا نه.
‫آقای گوپال - چشم آقا!
‫راننده ما ‫اونجا تک و تنهاست..
‫..برو باهاش گپ بزن
‫اینو پیش‌بینی می‌کردم!
‫ببخشید آقا! موفق باشید!
‫این خیلی از توان ما خارجه.
‫بگو ببینم، باهاش اوکی هستی؟
‫با تمام قدرت بلندت می‌کنم.
‫بال‌هاتو باز کن ‫پرواز کن و شاد باش عزیزم!
‫بابا؟
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم!
‫داداش جای‌کومار! ماشین رو روشن کن ‫و کولر رو هم بزن!
‫بحث سیاسی کردی؟ ‫بیرونت کردن؟
‫راستشو گفتم، یارو! - باید ‫بستگی به موقعیت حرف زد!
‫نصیحت نکن.
‫ماشین رو روشن کن و کولر رو بزن.
‫هیچی...چیز مهمی نیست!
‫دخترم می‌خواد ‫تنهایی باهات حرف بزنه.
‫میرم باهاش حرف می‌زنم!
‫هی! چرا عجله داری؟ ‫بشین
‫یه لحظه دیگه برمی‌گردم
‫برو عقب، ..
‫..با مادرم هم ملاقات کن!
‫بیچاره! ‫خیلی زمین‌گیره!
‫دعا بگیر ازش!
‫ببخشید!
‫توی بیمارستان بهت گفتم «داداش».
‫از این بابت ناراحتم.
‫ببخشید!
‫حالا نامزد من هستی!
‫این کیه؟ - مادربزرگم!
‫مادربزرگ؟ - آره!
‫میشه با نوه شما ازدواج کنم؟
‫ایشالا همیشه خوشبخت باشی پسرم!
‫من دیگه برم!
‫ ، آنبو؟ ‫شنیدم داری ازدواج می‌کنی؟
‫کاملا داری منو نادیده می‌گیری؟ ‫- «آبجی»
‫مبارکه!
‫ممنون آبجی! - بشین!
‫عیب نداره! - تعارف نکن، بشین!
‫دستور چاتنی خیارت، ..
‫..توی مجله «رانی» خیلی خوب بود.
‫به نوشتن ادامه بده، باشه؟ - ممنون آبجی!
‫انگار داماد دکتره؟ ‫- آره آبجی!
‫از جامعه ماست!
‫خودشون برای این وصلت ‫پیش قدم شدن.
‫دختر فوق‌العاده‌ای!
‫محل برگزاری عروسی کجاست؟
‫می‌خواستیم عروسی رو ‫توی معبد خودمون برگزار کنیم.
‫اما خیلی از همکلاسی‌هاش ‫میان عروسی.
‫می‌خواستیم جشن رو ‫با شکوه برگزار کنیم.
‫بابام داره سعی می‌کنه ‫تالار عروسی موتوول رو بگیره.
‫ممکنه خیلی گرون دربیاد؟
‫به این چیزا فکر نکن، آبجی!
‫اینجوری ما هم ‫جلوی اونا آبرومند می‌شیم.
‫اونا هم راحت‌ترن.
‫باشه، بیا تو!
‫بیا داخل، آنبو!
‫این برای توئه.
‫عیب نداره، کا ‫- رد نکن.
‫دختر پلیس روستای ما!
‫به علاوه نویسنده مورد علاقه من، ..
‫..آنبوسلوی از کماکاپاتی.
‫مگه میشه عروسی تو رو ‫با شکوه و جلال جشن نگیریم؟
‫کومکوم بردار
‫با شناخت از پیشینه تو ‫اومده دنبالت.
‫مواظبش باش، باشه؟
‫موفق باشی!
‫می‌بینمت آبجی!
‫یه دقیقه، میشه ‫یه کلمه باهات حرف بزنم؟
‫اشکالی داره داماد قبل از عروسی..
‫..عروس رو ببینه؟
‫دوستم می‌خواست اینو بدونه.
‫ازت خواست بفهمی، آره؟ ‫- اوه نه!
‫پسر شما که نیست!
‫نباید معمولا این اتفاق بیفته ‫درست نیست.
‫اما اشکالی نداره! - باشه!
‫آقا!
‫نوش جونت!
‫نمی‌تونم بیام.
‫آقای گوپال! - ببخشید آقا!
‫چه خبر عزیزم؟
‫تولدمه.
‫گوپال، امروز تولدشه!
‫جداً؟ ‫مبارکت باشه عزیزم.
‫گوپال، انگار امروز تولدشه. ‫- بذار اول اینو بخورم، آقا.
‫چه خوشمزه‌س! - گوپال، انگار امروز تولدشه؟
‫نمی‌فهمم آقا.
‫گوپاال، امروز تولدشه!
‫بالاخره گرفتم آقا!
‫بریم بالا؟ - بریم!
‫خونه پدر زنت،...
‫...می‌تونست بالای تپه باشه.
‫آقای گوپال! - ببخشید آقا!
‫کیه؟ - خاله!
‫ظهر بخیر داداش گوپال!
‫تولدته، آره؟
‫آنبو؟
‫مهمان کیه؟
‫مادربزرگ، نامزدم اینجاست!
‫داماد نباید قبل عروسی بیاد اینجا عزیزم!
‫مادربزرگ! نمی‌خواستیم رسمتون رو بشکنیم.
‫ولی خب شرایط جوری شد که مجبور شدیم یه کم کوتاه بیایم.
‫امروز تولد خواهرزاده داماده.
‫اصرار داشت به خاله جدیدش شکلات بده، چه قدر هم نق زد!
‫همینطور گریه می‌کرد و روی زمین غلت می‌زد.
‫این کارو نکردم! - باشه...باشه!
‫اتوبوس ساعت ۲ میاد.
‫اگه ماشین ساعت ۲ رو از دست بدید، ...
‫...ممکنه مجبور شید امشب اینجا بمونید!
‫مادربزرگ! با موتور اومدیم.
‫چای می‌خوریم و زود میریم.
‫پس نگران نباش!
‫بیا! - مادربزرگ!
‫نگران نباش! - باشه!
‫قفسه‌ها پر از کتاب‌های قدیمیه.
‫عزیزم، این کتاب‌ها رو نمی‌فروشی به یه دستفروش؟
‫کلی پول می‌تونی دربیاری!
‫برای مجله‌ها چیزمیز می‌نویسم.
‫کتابخونه این نزدیکی‌هاست، کتاب قرض می‌گیرم و می‌خونم.
‫نکات کشاورزی، ...
‫...و دستور غذا برای مجله‌ها می‌فرستم.
‫از ۱۰۰ تا ۵۰۰ روپیه بهم پول میدن!
‫اسم مستعارت چیه؟
‫کاما کاپاتی آنبوسلوی!
‫هی! خودتی؟
‫حسابی معروفی!
‫آقا، دارید با یه نویسنده معروف ازدواج می‌کنید.
‫آقای گوپال! - ببخشید آقا!
‫ولی همه شکلاتا رو با کاغذش می‌خورم!
‫...با کاغذش!
‫واقعاً فکر می‌کنی،...
‫...من زوج مناسبی برات هستم؟
‫فقط تو برای من مناسبی!
‫واقعاً؟
‫به جون خودم قسم!
‫مادربزرگ، یه نفس عمیق بکش!
‫آنبوسلوی!
‫دخترهای جوون تو روستای شما مریض نمی‌شن؟ - چرا داداش؟
‫از بس این پیرمردها رو تماشا کردم خسته شدم!
‫آقا!
‫سلوی چیزمیز نویس، خوبی؟
‫خوبم آقا! - اینجا رو امضا کن.
‫تبریک میگم. ‫شنیدم نامزد کردی.
‫بله آقا. ‫بیرون ایستاده.
‫نمیاد تو؟
‫سواد نداره؟
‫دکتره آقا!
‫دکتر؟
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫این مراقبت از پوسته. ‫تو چی از این می‌دونی؟
‫ ! - !
‫آقا، شما پلیس روستای مایید، ...
‫...و حالا کشاورزی می‌کنی.
‫خوبی؟ ‫- خوبم، ممنون!
‫بعد از اینکه وصلت سر گرفت، ما رو فراموش کردی.
‫چطور می‌تونم شما رو فراموش کنم؟
‫تو روستای کناری، یه شیاد بدهکاره.
‫خب ما اومدیم اینجا که ازش بگیریمش.
‫اگه بتونی تاریخ عروسی رو درست کنی، می تونم یه بیعانه برای سالن بدم.
‫مطمئنا...مطمئنا! - باشه!
‫انگار که برادرم به احتمال زیاد یه پست دولتی بگیره.
‫اگه بتونی 50 ...
‫صبر کن...صبر کن
‫عزیزم، یه لیوان آب براشون بیار!
‫باشه بابا!
‫بگو!
‫اگه بتونی 50 سکه طلا جواهر بدی، خیلی ممنون می شیم.
‫به علاوه 500000 تومن هم به عنوان جهیزیه!
‫دخترت با احترام تو روستا رفتار میشه.
‫می دونم که این کار رو انجام می دی.
‫نباید فکر کنی که ما ...
‫...به خاطر اینکه لیست آرزوهامون رو بهت نگفتیم، یه چیز کم ارزشیم.
‫ما تقریبا 2000000 تومن برای...
‫...تحصیلات برادرم خرج کردیم ‫تا دکترش کنیم!
‫تصمیمت رو بهمون بگو ...
‫...می تونیم تاریخ عروسی رو درست کنیم!
‫و ... نذار که برادرم بفهمه، ...
‫...ما اومدیم اینجا که درباره شرایط صحبت کنیم! ‫ازمون عصبانی میشه!
‫بذار بین خودمون حلش کنیم.
‫به زودی بهمون خبر خوب بده، ...
‫...حالا می ریم!
‫خداحافظ!
‫چی مامان؟ - من فکر می کنم تو همیشه تو کوچه های کوته راه می ری.
‫کی بهت گفته؟ این یه تبلیغ غلطه.
‫حتما رفته بود پیش یکی از مریضاش. - !
‫بهش چیزی هدیه دادی؟
‫باید بخرم؟
‫قسمت می دم، تو خیلی خسیسی.
‫و من اسم تو رو گذاشتم "دارما"! ‫حتما دیوونه شده بودم.
‫اگه نخواد بخره، ‫تو می گی خسیسه.
‫اگه هم خریده باشه، تو می گی ‫داره همه دار و ندارش رو به یه دختر می بخشه.
‫انتظار داری من به این حرفت باور کنم ‫که یه وصیتنامه مثل این می نویسی!
‫این یه جعبه "کومکوم"ه که من ...
‫...وقتی خیلی بچه بودم، تو معبدمون پیدا کردم.
‫بهش بگو این یه هدیه از طرف منه.
‫مامان، خداحافظ!
‫یه جعبه برنجی ساده میده ‫و فکر می کنه کوه نوره!
‫آقای گوپال! - ببخشید آقا!
‫چی شده؟
‫ما داریم این عروسی رو می گیریم، ...
‫...خونه و زمین پدرم رو می فروشیم.
‫بابام و مادربزرگم باید برن ...
‫...تو یه خونه اجاره ای ‫بعد از اینکه من با تو ازدواج کردم!
‫چطور می تونیم یهو
‫...50 سکه طلا...
‫...و 500000 تومن نقد بدم؟
‫من باید چیکار کنم؟
‫چطور می تونم با تو بیام و پدرم رو ‫مدیون کنم؟
‫برادرهاتون برای تحصیل تو خرج کردن.
‫اگه با یه خانواده پولدار ازدواج کنی، ...
‫...می تونن جهیزیه ای که می خوای رو بهت بدن.
‫کسی از خانواده من اینجوری ‫ازت تقاضا کرد؟
‫نه تقاضا نکرد، ولی این ...
‫...یه رسم معمولیه، درسته؟
‫چیزی که منو نگران میکنه اینه که میگن، ...
‫...وگرنه عروسی برگزار نمیشه.
‫ما به همه دوستامون و فامیلهامون گفتیم.
‫می ترسم.
‫تو زنمی. فهمیدی؟ باشه!
‫مادرم این جعبه کومکوم رو ...
‫...به عنوان هدیه به عروسش داد!
‫چطور جرات می کنی به من توهین کنی!
‫چته؟
‫چرا از پدر انبو پول خواستی؟
‫ازش خواستی 50 سکه طلا و پول نقد بده.
‫ما این کار رو به خاطر تو کردیم.
‫چته؟ - حتی یه داماد کشاورز هم 50 سکه طلا به عنوان جهیزیه می گیره!
‫چون تو دوستش داشتی، می تونیم مثل یه ملکه باهاش رفتار کنیم؟
‫دارید برنامه ریزی می کنید که من رو بفروشید، یه مشت عوضی!
‫مردم اینجا بهت رحم می کنن.
‫من ازتون پول خواستم؟
‫چطور ممکنه؟
‫چی شد؟ ‫- اون داره بهمون میزنه چون ما رفتیم ...
‫...و ازشون پول خواستیم.
‫چطور جرات می کنی جهیزیه بخوای!
‫چته؟
‫دارما، آروم باش.
‫این یه رسم ماست.
‫تو عروسی مهمونا کادو میدن.
‫یعنی ما ازشون خواهش کردیم؟
‫لعنت به رسمتون! ‫چیزی که شما میخواین مهریه است!
‫کادو رو آدم داوطلبانه میده.
‫نه اینکه طلب کنه، باشه؟
‫ما مجبورشون نکردیم کادو بدن.
‫دیوونه ای!
‫ما کار غیرعادی کردیم؟
‫اگه با ...
‫... عروس انتخابی من ازدواج کنی، میبرمت بیمارستان!
‫دختره که خودت انتخابش کردی، ‫حداقل یه دارمانگاه بهت پیشنهاد نمیده؟
‫حالا میگن چرا میخوان؟
‫لطفا دخالت نکن!
‫خودم میتونم حلش کنم.
‫خونتونو میگیرم.
‫بیرون دعوا شدیدی راه افتاده. ‫برو ببین قضیه چیه.
‫اول اینو بفهم.
‫من تو این دعواهای مردونه ‫دخالت نمیکنم.
‫حالم بده، تو هم ‫خورشتو با بامیه درست کردی...
‫... بجای بادمجون!
‫من ازت خواستم خورشت بادمجون درست کنی، مگه نه؟
‫فقط بلدی بخوری، همیشه!
‫لعنتی پرخور!
‫این دعوای مشت و لگد برای چیه؟
‫پشت سرم رفتن مهریه طلب کردن، مامان!
‫بی‌شرف ها!
‫تو بهتره گدایی کنی! ‫ما این خانواده ی بدبخت رو نمیخوایم.
‫باشه! تو برو!
‫دیگه طلب نمیکنن! تو برو!
‫من حلش میکنم.
‫تو برو تو! برو...برو!
‫پیرهنمو پاره کرد! ‫- اشکالی نداره، برو تو!
‫برو! برو!
‫برو، ارجونا!
‫فکر میکردم مثل ...
‫... پاندواها متحد هستن و به همین خاطر بهشون این اسمو دادم!
‫یه نفر طلسم کرده پسرامو!
‫ببین چه کردی؟
‫ما مهربون بودیم و ...
‫...تو رنگ واقعی خودت رو نشون دادی. ‫- برو تو عزیزم!
‫چرا به ما نگفتی ...
‫... اگه نمیتونی پولشو بدی؟
‫چرا باعث جدایی تو خانواده مون شدی؟
‫برادرم تا حالا ‫منو نزده.
‫تو تحریکش کردی ‫تا منو بزنه.
‫دخترتون چطور تو خونه ی ما خوشبخت میشه؟
‫هنوز پاشو ‫تو خونه ی ما نذاشته.
‫میخوای قبل از این که ‫پاشو بذاره ‫ما 5 نفر رو از هم جدا کنی؟
‫چطور میشه؟
‫ما از مقاممون پایین اومدیم ‫و تو یه سوء تفاهم درست کردی.
‫شغل تو اینه که ‫یه خانواده ی مشترک رو از هم بپاشونی؟
‫میدونی چندتا دختر ‫تو صف انتظار برادرم هستن؟
‫اون باید میرفت و ‫عاشق این آشغال میشد!
‫تو اول اومدی به خونه ی من ‫و این ازدواج رو پیشنهاد دادی؟
‫من به این پیشنهاد ‫علاقه ندارم.
‫این عروسی اتفاق نمیفته. ‫میتونین برین!
‫به ما نگو!
‫تو دخترتو مجبور کردی برادرمو ‫گول بزنه، ...
‫...وقتی اومد بهش بگو!
‫فهمیدم! بریم!
‫حالت تهوع آور! ‫"اگه پول ندارین، ...
‫... برین گدایی کنین یا قرض بگیرین".
‫فکر کردین ما بازنده ایم؟
‫خواب های پرخوردن داشت.
‫عزیزم!
‫نیازی به این ازدواج نیست، عزیزم.
‫این خانواده رو نمیخوایم!
‫فردا ممکنه بگن ‫اجاق گاز منفجر شده.
‫یا افتاده تو رودخونه.
‫ممکنه یه کاری بکنن ‫به خاطر طمعشون به پول.
‫چطور میتونم تو رو از دست بدم؟
‫چطور بدون تو زندگی کنم؟
‫نترس، عزیزم!
‫من تورو به یه کشاورز شوهر میدم.
‫با خوشحالی ازت مراقبت میکنه.
‫ما نمیخوایم ‫داماد تحصیل کرده ای.
‫مادر؟
‫مامان؟
‫بابا این ازدواج رو نمیخواد؟
‫اون تو قلب منه ‫مثل یه شوهر.
‫خدا به دادم برسه!
‫بابا!
‫بابا! چرا ‫اینجا تو تاریکی نشستی؟
‫امشب برای وظیفم نرفتم!
‫چرا، بابا؟
‫من مشکلی ندارم که ‫روی زانوهام برم پیش دکتر، ..
‫..و ازش بخوام که باهاش ازدواج کنی.
‫بابای من نیازی نداره ‫بشه پای کسی بیفته و التماس کنه.
‫این پیشنهاد رو با دو تا ماشین ‫در خونه ما گذاشتن.
‫اون برای من میاد.
‫مطمئنم!
‫با خیال راحت برو.
‫فقط وقتی بمیرم راحت میشم.
‫آمبولانس رو خبر کردی؟
‫می خوام گزارش کالبد شکافی رو ‫فوری به دستم برسه.
‫من از کل روستا ‫محافظت می کردم و ..
‫..برای دخترم نبودم!
‫ای خدا!
‫تو یه دختر بی گناه رو ‫به خودت اعتماد کردی و کشتیش.
‫نباید ‫به تو اجازه میدادیم وارد روستا بشیم.
‫از تو نمی گذرم.
‫ولش کن!
‫لگدش کن!
‫ازش نگذر!
‫حرکت کن!
‫نباید وارد روستا بشه!
‫می کشمت!
‫هر چی هست ‫به ایستگاه بیا.
‫نیروهای پلیس، زود باشین!
‫اگه یه اقدام درست انجام ندین، ..
‫ما این موضوع رو رها نمیکنیم، خانم. - صبر کن!
‫صبر کن!
‫دکتر رو صدا کن! - چشم خانم!
‫خانم شما رو صدا می کنه.
‫' '
‫'کسی مسئول مرگ من نیست'.
‫این یه تقاضاست که، ..
‫..'من خودکشی کردم و ‫پیشنهاد ازدواج با ..
‫..دکتر دارمادوراي ‫هیچ ارتباطی با هم ندارن'.
‫'من از ..
‫..درد شکم و ‫میگرن برای چند روز رنج می کشم'.
‫'من برای ازدواج آماده نیستم'.
‫'به همین دلیل تصمیم گرفتم ‫به زندگی خودم پایان بدم'.
‫'کسی مسئول مرگ من نیست'.
‫'این نامه تصمیم من رو روشن میکنه'.
‫'پ.آنبوسِلوی'.
‫نگاه کن، دکتر!
‫اگه این دختر این نامه رو ‫فقط برای من نوشته بود، ..
‫..من اونو پاره می کردم ‫و تو رو زندانی می کردم!
‫اما این نامه رو برای من فرستاد، ..
‫..مدیر مدرسه، ‫'تَحْصِیلْدَار' و کتابدار، ..
‫.. جدا جدا برای 4 نفر نوشته!
‫آقا!
‫آقا...?
‫با تو حرف می زنم!
‫شکایت ثبت می کنی؟
‫اقدام قانونی علیه شون می کنم.
‫شکایت می کنی؟
‫من اونو برای همیشه زندانی می کنم!
‫چرا مردد هستی، عمو؟
‫شکایت ثبت کن، ‫ما شاهد می شیم که تو زندان بپوسه.
‫برو جلو.
‫چرا فکر می کنی؟
‫شکایت ثبت کن.
‫دخترم خودش ‫نمی خواست اونو مجازات کنه.
‫با مجازات کردن اون چه به دست میارم؟
‫دخترم رو از دست دادم ‫برای من دیگه چه چیزی مونده؟
‫برادرت داره از ایستگاه پلیس ‫برمی گرده.
‫لطفا برو تو.
‫بعدا می تونیم حرف بزنیم. برو تو اتاق.
‫چه اتفاقی افتاده، خواهرشوهر؟ - برو تو!
‫ساکت باش ‫بعدا می تونی حرف بزنی!
‫من چه کار کردم؟ ‫اینو به گردن من ننداز!
‫من چه کار می تونستم بکنم؟
‫دارما، حرف من رو گوش کن!
‫هی! هی!
‫هی!
‫هی! هی!
‫دارما، هی!
‫دارما! دارما!
‫دارما!
‫دارما! حرف من رو گوش کن!
‫مادر، بیا اینجا!
‫دُرایی!
‫می‌بینی چطوریه؟
‫اِی، دُرایی!
‫بیا اینجا!
‫دارما!
‫بیا عزیزم!
‫مادر!
‫بهم التماس کرد!
‫من یه دکترم و...
‫...اون ها رو کشتن...
‫...اون رو، مادر!
‫اون ها اون رو کشتن!
‫باشه...آروم باش!
‫اون ها اون رو کشتن!
‫سرم رو تراشید!
‫برو کنار!
‫حرف منو گوش کن...برو!
‫برادر!
‫مادر من رو کشتن.
‫سرم رو تراشید!
‫داره اذیتم می‌کنه. ‫ببرش.
‫با خودت ببرش.
‫حتی راضی نیست ‫که سرم رو بتراشه، مامان!
‫مادر!
‫من تو مسابقه ی تحصیل برنده شدم...
‫...و کل زندگی رو باختم، سوبها!
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫با بهارات مووی بروز باشید ‫بهارات مووی مرجع دانلود فیلم و سریال هندی
‫مترجم : تالاپاتی
‫حتما عضو کانال تلگرامی ما شوید تا از آخرین اطلاعیه ها باخبر شوید ‫@bolymix
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫هیچ آمپولی نمی خوام، ‫این قرص ها برام کافیه.
‫خودت رو دکتر می دونی؟ چقد ‫بیمار رو تزریق کردی؟
‫سوبها، لازم نیست، خواهشاً!
‫علائم ترک!
‫چون از نوشیدن دست کشیدی.
‫خوب می شی.
‫سوبها! - بله!
‫تو عاشق من بودی، ‫تو دانشگاه، نه؟
‫ازت یه کباب می‌كنم!
‫از من قایم کردی!
‫گوش کن! می‌خوان پولی رو که ازشون برداشتی ‫پس بدی.
‫خونه ی شما...
‫...ارزش هیچ نداره.
‫اما زمین قیمت خوبی داره!
‫حتی اگه این ملک رو...
‫...باید حدود...
‫...300 هزار روپیه بدی!
‫اونها خونه رو می‌خوان...
‫...آماده ی بخشیدنش هستی؟
‫آرجونا، بیمارسو چی می گین؟
‫خونه رو می دید؟
‫آقا
‫...این یه ملک موروثیه!
‫نمی تونیم ببخشیم!
‫وگرنه
‫...پرونده علیه دکتر دارما دُرایی تشکیل می دیم.
‫راجع به بند مورد نظر دقیق باشین ‫بعداً پرونده رو رسیدگی می‌کنیم.
‫آقا
‫...پسرم رو می شناسین، نه؟
‫نمی شناسین؟
‫بله، بگین.
‫همکلاسی نبودین؟
‫بله!
‫فکر می کنین پسرم دزدیه؟
‫مگه می تونه بدزده؟
‫بگین! چطور می‌تونین ‫به حرفاشون گوش بدین؟
‫گوش کنین!
‫حقیقت رو از من بشنوین!
‫تا حالا این رو ‫به هیچ کس نگفتم.
‫می خوام این رو باهاتون در میان بگذارم.
‫از...
‫...هر دو تا پسرم کوچیکتر شک دارم!
‫اگه خوب بپرسین ‫حقیقتو لو میدن.
‫پول رو دزدیدن ‫و پسرمو فراری دادن.
‫داستان قشنگیه!
‫مامان، دیوونه شدی؟
‫چرا باید این پول رو بدزدیم؟
‫اگه برداشتین ‫لطفا پسش بدین.
‫خود مادرت داره میگه.
‫خدا رو شکر منو مقصر نشون نداد.
‫میخواستی یه چیزی ثبت کنی؟
‫گزارش اولیه! ‫ثبتش نکن.
‫نکن!
‫اون وقت عکسشو تو همه روزنامه ها چاپ میکنن.
‫خب، یه مقدار کوچیک بود.
‫اگه چند تا مریض رو معاینه کنه
‫..میتونه پول کم شده رو جبران کنه.
‫اگه ببخشیدشون ‫راحت و بی دردسر فرار میکنن!
‫هیچ کس نباید حرف بزنه!
‫چرا با عصبانیت رفتی؟
‫همش حرف میزنن ‫مثل یه ضبط صوت خراب!
‫عالی بود ...
‫... با این بحث قانونی.
‫پسرم از ...
‫... دهمون ...
‫... رفت و با سختی درس خوند.
‫وسط خیابون زدنش ‫و کتکش زدن.
‫مقاومت کرد؟ چرا مقاومت نکرد؟
‫به حرفام گوش کرد ...
‫... و پسرم، عزیزم، ضربه ای نزد!
‫ناراحت نشو.
‫به خاطر مهربونیش ‫هرجا که باشه، خوب خواهد بود.
‫بریم داخل و امضا کنیم!
‫وگرنه ممکنه ما رو زندانی کنن!
‫اگه یه کاری بکنن ...
‫کل ایستگاه رو آتیش میزنم.
‫خیلی مصمم به نظر میای.
‫صبح بخیر، دکتر ‫- صبح بخیر
‫حالت چطوره؟ ‫- خوبم، لطفا بشین.
‫دکتر، دکتر دارمارورای اینجا هست!
‫باشه!
‫ شوبا!
‫پیراهنم چطوره؟ ‫بیشتر از همه رنگ روشن رو دوست دارم!
‫اینو برام خریدی. چطوره؟
‫مطمئنا قشنگه!
‫با اینکه میدونستیم بهت میاد ‫خریدیمش.
‫بریم ‫- کجا میریم؟
‫امروز روز استقلالیه!
‫۱۵ اوت؟
‫امروز روز استقلالیه؟ - نه، اقا!
‫روز استقلال من!
‫رفتن؟ - بیا، مرد!
‫این مریض ها چی؟ ‫- باشه، شوبا!
‫اقا، همسرتون!
‫حالا خوبه؟
‫ شیوا! - !
‫این دکتر دارمارورایه!
‫ !
‫من دکتر سیواراجم ‫ام اس، ام دی از آمریکا - عالیه!
‫با هم زندگی میکنیم!
‫چت با خودت؟
‫لطفا!
‫طلاق شما بدون هیچ مشکلی ‫اتفاق افتاده.
‫به زودی کپی حکم رو ‫دریافت میکنید.
‫لطفا اینجا امضا کنید!
‫چیزی دیگه لازم دارید؟ ‫- همین بود.
‫بریم!
‫'چیه، سوبهاشینی؟' 'خداحافظی نیست؟'
‫فکر میکنی این پیروزی توئه؟
‫اگه با تو زندگی میکردم ...
‫... باخت میکردم!
‫خیلیا تو آمریکا ‫فقیر هستن.
‫اقا! آمریکا ازشون مراقبت میکنه!
‫چه احمقانه! ‫بریم؟
‫وقتی گفتم با هم زندگی میکنیم ‫خیلی ناراحت شد.
‫خودم شوکه شدم ‫پس چرا اون نباید باشه؟
‫فراموشش کن!
‫راستی، سوبها ...
‫... مشکل چیه؟
‫اون قاتله! - قاتل ... ؟
‫به نظر میاد ‫هیچ عادت بدی نداره؟
‫یه آدم بد منظم!
‫حامله‌ام.
‫حالا چرا انقدر عجله داری ‫برای بچه‌دار شدن؟
‫'بهش گفتم حامله‌ام'.
‫'اما ازم خواست ‫بچه رو سقط کنم'.
‫'باهاش بیام ‫و تو خارج از کشور ساکن بشیم'.
‫من اینجا کارمو شروع می‌کنم.
‫با همکلاسی‌هام.
‫به استاد قول دادم. ‫من به مردمم خدمت می‌کنم!
‫عزیزم؟
‫'بدون اینکه من خبر داشته باشم..'
‫'.. قرص سقط جنین تو شیرم ریخته بود'
‫'بچه‌ی من..'
‫'.. رفته بود!'
‫چرا گذاشتی راحت بره؟
‫چه کار می‌تونستم بکنم؟
‫ داداش!
‫یه دقیقه صبر کن! - ، دارما!
‫بزار یه چیزی ‫باهاش حرف بزنم، عزیزم! صبر کن!
‫بله بگو! - داداش!
‫این خانومه..
‫.. کسیه که ارگان‌های بدنش رو ‫وقتی دانشجو بود، اهدا کرده بود.
‫تو حتی به گرد پای اونم ‫نمی رسی.
‫ ! ‫- خودت رو دکتر می‌دونی؟
‫مشکل شما چیه آقا؟
‫صبر کن، دارم حرف می‌زنم، درسته؟
‫این اشتباهه که جنس جنین رو بررسی کنید.
‫شما بدون اجازه ‫بچه‌ی این زن رو کشتید.
‫خب؟
‫احمق عوضی!
‫احمق!
‫احمق! - !
‫دارما!
‫داره دیر میشه، بریم!
‫شوبا! - بله!
‫نمی ریم بیمارستان؟
‫نه، امروز نه!
‫همه مثل اینکه ‫توی خونه مراسم عزا گرفتن دارن سوال می پرسن.
‫ای کاش نصیحت آقای کاماراج رو فراموش کرده بودم، ..
‫.. با شوهرم کنار اومده بودم، ..
‫.. می تونستم بچه رو سقط کنم ‫مثل اینکه بهم گفته بود، ..
‫.. و می‌تونستم با خوشحالی ‫تو آمریکا ساکن بشم، درسته؟
‫من نمی‌دونم چجوری از زندگی لذت ببرم!
‫تو اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫حتما اینطور فکر می‌کنی!
‫فکر می‌کنی من دیوونه‌ام، درسته؟
‫فکر می‌کنم تو ‫مثل انبوسلوی من می مونی.
‫شوبا!
‫من حرف دلم رو زدم.
‫معذرت می‌خوام اگه ناراحتت کردم.
‫بریم یه جای دیگه بمونم؟
‫دارما!
‫بگو!
‫امروز خیلی احساس امنیت می‌کنم!
‫ممنون!
‫آب تو دوش نیست!
‫دارما!
‫آب نیست!
‫میام!
‫چشمام داره می‌سوزه.
‫میام...میام!
‫اینو می‌گن تقدیس آب!
‫چطوره؟
‫چشه؟ - دیدم ضعیف شده، ..
‫.. نمی‌تونم ‫برنامه‌های تلویزیونی رو ببینم.
‫ببین!
‫حالت چطوره؟
‫زن!
‫سر کار رفتن تو چی شد؟
‫کی به قدر کافی ‫به ما احترام میزاره که بهمون کار بده؟
‫من مرخصی بگیرم؟ - مطمئنا داداش
‫خیلی دست و پام درد می‌کنه.
‫چه کار می‌کنی؟ - بیکارم، خونه نشستم!
‫بعضی وقتا وقتی کاری انجام نمیدی، ‫بدنت درد می‌گیره.
‫یه لطفی بهم می‌کنی؟ - بگو، دکتر.
‫صبح و عصر نیم ساعت پیاده روی کن.
‫باشه! - مشکلی نداره؟
‫من یه قرص ‫برای درد بدنت تجویز می‌کنم.
‫نباید زیاد دوچرخه سواری کنی.
‫باشه، شوبا ‫به زودی ماشین می خریم.
‫نباید اینجوری فشارت بدم.
‫یه ذره سمت راست.
‫اینجا درد داره؟
‫یه ذره عقب تر.
‫اینجا ... ؟
‫صبح بخیر ‫- صبح بخیر داداش!
‫کار چطوره؟ ‫- خیلی خوبه.
‫این چیه؟ ‫- حقوق این ماهه!
‫خدا خیرت بده!
‫ممنون داداش!
‫بگو مریض بیاد!
‫صبح بخیر آقا ‫- صبح بخیر آقا!
‫لطفا بشین!
‫چته؟
‫نمیتونم ...
‫مدفوع نمیکنی؟
‫دیشب چی خوردی؟
‫'پاروتا' خوردم!
‫'پاروتا'?
‫چطور میتونی 'پاروتا' بخوری؟
‫تو کِرِالا ممنوعش کردن!
‫اون آرد رو ‫به عنوان چسب واسه چسبوندن پوستر استفاده میکنن.
‫اگه اینو بخوری ‫یبوست میگیری.
‫موز بخور، آب زیاد بخور، خوب میشی.
‫باشه آقا!
‫بابات چیکار میکنه؟ ‫- بابام فوت کرده آقا!
‫بابات فوت کرده؟
‫اینجا،
‫..از این موز های آبی بخور!
‫ممنون آقا!
‫خداحافظ آقا!
‫'پاروتا' نخور آقا!
‫لطفا بیا ‫مشکلت چیه؟
‫میخوام با دکترت یه موضوع شخصی رو ‫در میان بگذارم.
‫اوه! فهمیدم ‫شما ... ؟
‫اسمم کاماراجه.
‫بهش بگو من یه استاد بازنشسته ام!
‫باشه آقا، لطفا بشین ‫بهش خبر میدم.
‫آمپول لازم نیست.
‫فقط این دارو رو ‫سه بار در روز بده. باشه ... ؟
‫از بستنی زیاد نخور،
‫باشه؟
‫داداش، استاد بازنشسته کاماراج، ..
‫..اومده که شما رو ببینه! ‫بگم بیاد تو؟
‫آقا، ..
‫..دکتر اومده!
‫ دکتر!
‫اسمم کاماراجه!
‫من استاد دانشگاه پزشکی مادورای بودم!
‫شنیدم یه دکتر ‫اینجا مشغول طبابتِ!
‫یه دانشجو ...
‫..با اسم شما رو درس میدادم!
‫یه حس غریبی داشتم ...
‫..شاید تو اون دانشجو باشی!
‫به همین خاطر اومدم ببینمت.
‫کجا درس میدادی دکتر؟
‫دکتر؟
‫دارمودوراي ... !
‫واقعا بهت افتخار میکنم.
‫خیلی حیفِ که نمیتونم صورتت رو ببینم!
‫لطفا بیا! لطفا بیا تو آقا
‫این جامعه همیشه ...
‫..کارامون رو زیر نظر داره!
‫چه با هم باشید ‫چه جدا باشید، باید قانونی باشه.
‫این واسه یه مرد و یه زن، ..
‫..در واقع واسه خانواده هم خوبه!
‫به زودی ازدواج کنید.
‫قبل از اون ...
‫..فکر کنید که میتونید با هم زندگی کنید، ..
‫..تو ده ما کار نمیکنه!
‫آقا، سعی کردیم ‫ازدواج خودمون رو ثبت کنیم.
‫اما گرفتن مدرک آدرس و ‫کارت شناسایی خیلی سخته.
‫ثابت کردن هویت مون خیلی سخته!
‫تو که ثابت کردی پسر!
‫همونطوری که بیمارانت بهت عشق و ..
‫..محبت میریزن، خودش یه مدرکِ!
‫ممنون آقا!
‫اون گاو رو از اینجا دور کن. برو!
‫حالا برو بابا!
‫بیماراسو...؟
‫چرا دنبال گاو ‫معبد می گردی؟
‫تو دیوونه ای یا چی؟
‫اینجا مال ماست؟
‫ما هر روز ‫حقوق میگیریم، گم شو!
‫کی به حرف خوب گوش کردی؟
‫ای خدا!
‫نمیدونم پسرم کجاست؟
‫اگه داره زجر میکشه؟
‫کاروپیاه...
‫پسرم رو بهم نشون نمیدی؟
‫ ! شوباشینی!
‫من کِساوانم!
‫کدوم کِساوان؟
‫فراموشم کردی؟
‫دانشگاه پزشکی مادورایی!
‫ ! کِساوا...!
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم، تو چطوری؟
‫عالی!
‫آقای کاماراج شماره تو رو بهم داد!
‫خبر خوب رو شنیدم! تبریک میگم!
‫مرسی!
‫خیلی خوشحالم برات!
‫موفق باشی!
‫خیلی ممنون!
‫برادرهای دارمَن اومدن دنبالم!
‫گفتن که با کلی پول از خونه فرار کرده.
‫نمیتونم ازش در موردش بپرسم!
‫ازش بپرس و قضیه رو حل کن!
‫من مراقبم! - اوکی!
‫بعد از اینکه تاریخ ‫عروسی رو مشخص کردی...
‫...حتما خبرم کن!
‫همه ی دوستامون رو میارم و میام!
‫ممنون که نگرانمی! ‫- اوکی! مواظب خودت باش!
‫خداحافظ!
‫عزیزم!
‫کجایی؟
‫سوبها...؟
‫سوبها، داری چیکار میکنی؟
‫"30 روپیه دکتر؟" - بله، بگو!
‫بله، بگو! ‫- "پسرم سرما خورده...
‫... و لرز شدید داره".
‫لطفا یه دارو تجویز کن!
‫برو یه داروخانه نزدیک، ...
‫... دم نوش "نیلاوِمبو" رو بجوشون و ‫بهش بده، خوب میشه!
‫"مطمئناً دکتر"
‫اوکی...؟ ‫- خیلی ممنون دکتر!
‫مشکلی نیست!
‫سوبها، چی شده؟
‫چرا اینقدر ناراحتی؟
‫تب داری؟
‫ !
‫این همه پول رو از کجا ‫آوردی؟
‫تو خونه نگهش ندار، ...
‫... امن نیست، تو بانک بذار!
‫چیزی برات ‫بیارم بخوری؟
‫دوستمون کِساوان زنگ زد.
‫فکر کنم از خونه ‫پول دزدیدی؟
‫ظاهراً خانوادت بهش ‫گله کردن.
‫این همون کیفیه که ‫اینجا آوردی.
‫همه اینارو توش پیدا کردم.
‫توی کیف من، ...
‫... فقط کتابای ‫پزشکی گذاشتم!
‫هوا تاریک بود، ...
‫... نمی دیدم!
‫اشکال نداره! - دیگه چی گفت؟
‫از من خواست ‫این مشکل رو حل کنم.
‫این دلیل ‫ناراحتیته؟
‫اصلا مشکل نیست، ‫میتونیم با یه نفر بفرستیمش.
‫آماده شو، بریم یه جایی!
‫باید ‫خودت برگردونی، عزیزم!
‫اونها باید بدونن ‫که تو الان وضع خوبی داری.
‫این کار درسته!
‫اصلاح نمیشن!
‫تا حالا ‫منو دزد خطاب کرده بودن!
‫نمیخوام ببینمشون.
‫چرا باید پولشون رو بخوایم؟
‫میتونیم با یه نفر بفرستیمش.
‫پولش مهم نیست!
‫پس چی؟
‫این پول رو برگردون...
‫...مادرت رو اینجا بیار!
‫چون...
‫...می‌خوام بچه‌مون رو تو بغلش بگیره.
‫کی این موضوع تایید شد؟
‫صبح.
‫برای این افسر بیکار... ‫یک افسر رده پایین، دکتر؟
‫این کار یه افسر بیکار، دکتره؟
‫داداش...?
‫پیشخدمت مغازه شراب!
‫با این عینک دودی، ‫حتی نمیشه شناختت...
‫...مثل بازیگر ام جی آر، خیلی خوشتیپ شدی!
‫حالت چطوره؟
‫خوبم، خیلی وقته تو مغازه منو ندیدی.
‫من اونجا نمی رم!
‫چرا خونه‌م قفله؟ ‫کسی اینجا نیست؟
‫خیلی مشکل داشتن.
‫کلید خونه‌ت پیش ‫افسر پلیسِ.
‫خانواده‌م چی؟
‫بیرون روستا هستن.
‫کنار باغ!
‫هی! داداش...?
‫خواهر!
‫'داداش'، حالت چطوره؟
‫ببخشید!
‫عمدی نبود!
‫قسم می‌خورم نمی‌دونستم!
‫الان فهمیدم!
‫من اون دارمانِ سابق نیستم.
‫شراب خوردن رو ترک کردم.
‫یه کلینیک خودم رو راه انداختم.
‫با همکلاسی دانشگاهم ازدواج می‌کنم.
‫زندگی عوض شده.
‫ببخشید!
‫حلال کن! اون پول...!
‫'هی! داستانش چیه؟'
‫درای چی گفت؟
‫باهاش مثل یه برادر ولگرد رفتار می‌کنی!
‫باید دست و پاش رو قطع می‌کردی.
‫ما رو تحقیر کرد و...
‫...تو خیابون ولمون کرد!
‫چه آسیب دیگه ای ‫می‌خواست بهمون برسونه؟
‫دزد کثیف!
‫با کولر میاد تو و ‫خودشو به رخ می‌کشه!
‫'حتی یه دست لباس ‫هم برامون نذاشت!'
‫خدایا!
‫دارمانِ من...دارمان درای...!
‫مثل یه شاهزاده‌س!
‫چرا زدیش؟
‫درای...?
‫پچی...چیترا، کالووایی...
‫...همه شما بیاین!
‫به پسر عزیزم حمله کردن!
‫ببرینش بالا...ببرینش!
‫ببرینش بالا، لطفا!
‫حواستون باشه
‫دارمانِ عزیزم...زود باش!
‫خدایا...کمکم کن!
‫آقا
‫آقا، مریض!
‫فوری معاینه‌ش کنید، آقا!
‫چی شده؟
‫پسر من از پله‌های اتاق ‫زیر شیروانی افتاده پایین.
‫اسمَش چیه؟
‫دارمان درای، آقا!
‫اونم دکتریه!
‫همونیه که تو دانشگاه پزشکی ‫مدورایی درس خونده؟
‫پرستار، به همه دکترهای گوش و حلق و بینی...
‫بگو فوری بیان ‫بخش مراقبت‌های ویژه!
‫کنار برو ‫- باشه، دکتر!
‫ان‌شاءالله، ‫پسر شما خوب می‌شه!
‫باشه!
‫زود باش...! - این دکتر کیه؟
‫همکلاسی منه.
‫دوستمه!
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫مترجم : تالاپاتی
‫حتما عضو کانال تلگرامی ما شوید تا از آخرین اطلاعیه ها باخبر شوید
‫دکتری یا پرستاری هست؟
‫'پرستار، لطفا به دکتر ‫بگو بیاد'.
‫'پسر من نفسش بند اومده. ‫پرستار، دکتر رو صدا کن'.
‫"پرستار جون، لطفاً به دکتر بگو بیاد."
‫به دکتر بگو زودتر بیاد!
‫"پسرم نفسش بند اومده ‫لطفا دکتر رو صدا کن."
‫"پسرم داره جون میکنه ‫دکتر رو صدا کن."
‫پسرم هم دکتریه!
‫چی شده؟ ‫- چی شده؟
‫اصلا گوشی رو برنمی‌داری؟
‫خیلی مشغولی؟
‫همه اعضا خانواده چطورن؟
‫آره خوبن
‫فقط یه نفر نیست.
‫دو نفر منتظر تو هستن!
‫بچه و مامان!
‫زود بیا!
‫زود میام! دوستت دارم!
‫منم دوستت دارم!