‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی تقدیم میکند
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫مدیر وبسایت : نوید مرادی
‫مترجم : گمنام
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫خدای بالی! منو دعا کن.
‫خدای بالی! به من قدرت کامل بده.
‫فقط از من محافظت کن.
‫- جیکو جون! ‫- بله.
‫ک.ت.آنا رسیدی؟
‫اولین فیلمبرداری ‫هنوز تموم نشده.
‫- بابا! ‫- طرف دوم منتظره...
‫... اون شرکت ‫استریت لاین.
‫هنوز تموم نکرده؟
‫داره چیکار میکنه؟
‫چه قدر طول میکشه یه ‫تبلیغ یک دقیقه ای رو تموم کنه؟
‫کارگردان دیر شروع کرد. به همین ‫خاطر تموم نمیشه آنا.
‫هی! دیگه انقدر منو آنا صدا نکن.
‫خیلی دارم زحمت میکشم ‫که لحنمو عوض کنم.
‫وگرنه همه از ‫جنوبی ها میترسن.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫اگه یه جنوبی ‫و یه مار کبری رو با هم ببینی،
‫میگن باید ‫اول جنوبی رو زد.
‫مار کبری جایی ‫که جنوبی هست نمیره.
‫میگن برو نزدیک یه ‫مار کبری ببین، بعد میفهمی.
‫احمق! ‫این باغ رو انسانها ساختن.
‫برای اینکه میوه ها و ‫سبزیجات چند روز تازه بمونن...
‫... با هم ‫بدون خراب شدن سم هایی مثل اندوسولفان...
‫...پاشیده شده.
‫فقط به من بگو، با خوردن ‫همه اینا نسل ما نابود میشه؟
‫خدایا!
‫کات! کات! کات!
‫جیمز، فردا جابجاش میکنیم.
‫بعد از جابجایی؟ ‫این چه مفهومی داره؟
‫کافیه اینو بگیری ‫و بری پیش اون داتری ها...
‫نندو! بندازش بیرون.
‫از کجا دارن می آن؟
‫- هی! ‫- این تو نیستی.
‫- یه شانس دیگه بهم بده. ‫- برو بیرون.
‫- من بهت یاد دادم، نه؟ ‫- ببخشید خانوم. لطفا!
‫باشه، باشه. ‫فقط یه شانس دیگه بهت میدم.
‫- ممنونم آقا. ‫- یه شانس آخر.
‫- سوامی! ‫- بله!
‫آخرین شات رو ‫یه کم نزدیکتر بگیر.
‫باشه.
‫تیک دوم رو آماده نگه دار. ‫اون از این بهتره.
‫باشه.
‫میبینی؟
‫- من اینجا پاروتا درست نمیکنم. ‫- بابا!
‫تو برو کنار. ‫بزار یه نگاهی به موجودی حسابم بندازم.
‫یه لحظه.
‫میشه کمکم کنی؟
‫خانوم، من از 1 ساعت پیش منتظرم.
‫آقا، پنج دقیقه دیگه لطفا.
‫پنج دقیقه!
‫- شاهینی، میشه تمدید FD شو ببینی؟ ‫- باشه.
‫آقا، لطفا بشین.
‫میخوام بگم...
‫- شانکارِتا! ‫- بله خانوم.
‫گوشی رو به شاهینی بده.
‫انور ایکا.
‫"قلبم، با ارزش ترین، ‫تو مروارید منی..."
‫- شاهینا خانوم، گوشی. ‫- اینه؟
‫سلام! چیه ایکا؟ ‫تو زنگ زدی؟
‫باشه، امروز دیر میام. ‫اینجا حسابرسی داره انجام میشه.
‫گوشی رو بده به پسر.
‫عزیزم، زود برمیگردم.
‫تو یخچال آبمیوه هست. ‫اونو بخور، باشه.
‫یه نگرانی حل شد.
‫شوهره. ‫پسر رو از مدرسه آورد.
‫خدایا!
‫- جان آقا! ‫- بهت زنگ میزنم.
‫- اینجا رو امضا کن. ‫- باشه.
‫- آلیس، چطوره؟ ‫- خوبم. ممنون.
‫- باشه؟ ‫- سلام!
‫- باشه، پس ممنون. ‫- باشه آقا.
‫اونجاست.
‫تا ساعت 4 اونجا می مونه.
‫اصل شناسایی لازمه.
‫کسی که باهاش تماس میگیری ‫جواب نمیده. لطفا بعدا تماس بگیرید.
‫- آلیس خانوم، آقا داره زنگ میزنه. ‫- باشه.
‫چاره چیه سوامی؟
‫داتری ای-کور.
‫یه شوخی ناخواسته ‫تو اینه.
‫شاید اینجوری ‫بهشون برسه.
‫جیمز، این یه چیزیه که تو ذهن می مونه! ‫صبر کن و ببین!
‫خب بچه ها، ممنون، جمع کنید وسایل رو!
‫ممنون آقا.
‫- صدا رو توی سرور بریز. ‫- باشه.
‫- جیمز، جمع میکنی وسایل رو؟ ‫- آره، تموم شد.
‫همون بود. خب این چطور؟
‫این ایده رو؟ میخوای من توی این ‫ست درجه سه انجامش بدم؟
‫عزیزم کی تی، چرا از این به بعد ‫دیگه مشتری ها رو سر کیسه نمی کنی؟
‫برو بیرون!
‫نندو، یه کپی رو به هارد ‫من منتقل کن، اگه دیر بشه...
‫- هی ‫- باشه، انجامش میدم.
‫هی! تو همون جیمزی هستی، نه؟
‫امیدوارم تو جیمز کامارلو نباشی!
‫فقط بعد از کار کردن توی ست های ‫درجه سه مثل اینه که خیلی ها به ست های بزرگ می رسن!
‫چی دیگه؟
‫تو این کار رو توی هر ‫ستی که اینجا در دسترسه انجام بده.
‫- نمیفهمی چی میگم؟ ‫- جیمز!
‫- تو! ‫- جیمز، نه!
‫بزار من برم...
‫تو سریع جمع کن وسایل رو.
‫اگه بیشتر اینجا بمونم، ‫خوب نیست.
‫جیمز لازم نیست امروز این کار رو بکنه.
‫اما یه جیمز هست که ‫قبلا اون...
‫...پول این کار رو ‫برای پرداخت قسط وام مسکن گرفته!
‫اون جیمز این کار رو انجام میده.
‫من میرم. ‫بیا آقا.
‫دیدی اینو؟ خدای کیتیه!
‫سنگ، کاغذ، قیچی.
‫بریم.
‫مادرت نیومد؟
‫- نه خاله ‫- صبر کنم؟
‫نیازی نیست. مامانش می رسه.
‫- باشه، باشه. خداحافظ! ‫- خداحافظ!
‫خداحافظ!
‫اخ!
‫آلیس، خواهش میکنم!
‫متاسفم آقا.
‫سلام! سلام! ‫حرکت کنید. چرا اینقدر وقفه داره؟
‫- رسید ها کجاست؟ ‫- اون ور هست.
‫من 1230 رو می بینم. خوبه. ‫اگه این باشه سال دیگه هم خوبه.
‫ببین این رو. عددش فرق داره.
‫بچه ها! نندو.
‫یه دقیقه.
‫چرا نشستی اونجا؟
‫هنوز کسی نیومده ‫تا الان دنبالت رو بگیره؟
‫نه.
‫همینو دارم فکر می کنم، ‫معلم!
‫اتوبوس مدرسه ‫سفر دوم هم رفته!
‫معمولا مادرش ‫زودتر میاد دنبالش.
‫باشه.
‫دختر جون، شماره ‫موبایل مادرت رو میدونی؟
‫اینجاست.
‫باید حفظش کنی!
‫مادرش ‫تلفن رو جواب نمیده!
‫این شماره پدرشه؟
‫- جیمز، تلفن! ‫- تو بردار.
‫آماده!
‫- سلام! ‫- سلام!
‫- سوامی. ‫- یه لحظه.
‫- آماده! آماده! ‫- عجله کن مرد!
‫باشه، باشه.
‫حتما. میگم. باشه.
‫- خب پس. ‫- انجامش میدیم.
‫- آخرین صحنه رو ببین. ‫- چی شده؟
‫شکی دارم که ‫هماهنگی بینشون باشه.
‫جیمز، این از ‫مدرسه دخترته.
‫هنوز کسی دنبالش نیومده.
‫هنوز نرفته؟
‫نیازی نیست نگران باشی. ‫برو مرد.
‫کی به این کارا می رسه؟
‫فقط 4 تا 5 تا ‫صحنه مونده. می تونیم جورش کنیم.
‫سوامی اونجاست.
‫گریه نکن عزیزم. گریه نکن.
‫زود می رسن پدر و مادرت.
‫تا اون موقع توی ‫اتاق عمو نگهبان بمون.
‫گریه نکن. ‫برات بستنی می خرم.
‫- سلام! ‫- هی، کجایی؟
‫رفتم.
‫- حالا کی اینو فیلمبرداری می کنه؟ ‫- به نندو گفتم. اون انجامش میده.
‫تلفن رو قطع کن و برو.
‫آماده باش ... آماده باش ... شروع
‫سلام!
‫داداش!
‫چی شده آقا؟
‫معلم زنگ زده بود گفته بود ‫دخترم اینجا منتظره.
‫ایزابل. ایزابل سوزان جیمز.
‫مادرش اومده بود بردش.
‫حدودا 10 تا 15 دقیقه پیش بود.
‫سنگ، کاغذ، قیچی.
‫تو جواب تلفن رو بده. ‫چند باره که زنگ میزنه؟
‫- جواب تلفن رو بده و باهاش حرف بزن. ‫- واسه چی؟
‫روهینی چرا نمیفهمی چی میگم؟
‫اگه پسر خودت بود ‫اونجا تنها وایساده بود؟
‫این اتفاق نمی افته.
‫بابام حتی اگه سونامی بیاد ‫این وظیفه رو به بهترین نحو انجام میداد.
‫نگاه کن آلیس، این یه بخش از زندگیه.
‫- خانواده یه نوع سازشه. ‫- بس کن!
‫اینجا سازش فقط ‫از طرف منه.
‫اون داره از همه مرزها رد میشه. هر ‫بار یه توجیه ارائه میده.
‫بحث، فیلمبرداری، دیدن لوکیشن، استودیو، ‫کار هنری، مزخرفات.
‫اون تنها کار میکنه؟ ‫من که برای کار نمیرم؟
‫من هیچوقت ‫مسئولیتام رو فراموش نمی کنم.
‫- آلیس جونم، همه شون ... ‫- لازم نیست چیزی بگی.
‫امروز که رفتم و دیدم دخترم ‫و اون مراقب تنها بودن.
‫هیچ کس دیگه ای ‫تو اون مکان نیست.
‫چطور میشه به مردم اعتماد کرد؟
‫این زمان هایی هستن که حتی ‫یه بچه 3 ساله رو آزار میدن.
‫- تو خیال پردازی نکن. ‫- ببخشید!
‫- هر دلیلی که بخوای ارائه بدی ... ‫- جیمز بی مسئولیته.
‫این موضوع نیست؟
‫گویند، در رو باز کن.
‫اه!! این میمون کوچولو کی اومد؟
‫من میمون نیستم. من پینکی هستم.
‫- ناراحت نباش. بگیر اینو. ‫- ممنونم.
‫- اینم واسه تو. ‫- ممنون.
‫سلام! شامتون بخیر، خانم آلیس.
‫- سلام عمو! ‫- این ماهیای ملکه چقدر گرونن؟
‫یک کیلو 850 تومنه.
‫من نخریدم.
‫بابا، چند بار بهت گفتم با زنای ماهیگیر سر راه ‫چانه نزن.
‫تو یه وکیل جنایی بزرگ بودی.
‫برای خوردن غذاهای خوشمزه ‫کافیه فقط درباره IPC و CRC حرف بزنی؟
‫بعدش چی؟
‫- باید بریم بازار. ‫- با این سنم ...
‫تو بازار شب ‫پیاده روی کردن یه لذته، نه؟
‫اون با گفتن این حرفا ‫نمیفهمه.
‫- آره ... آره. ‫- میریم.
‫- باشه. ‫- بیا عزیزم.
‫- چای بخور و برو. ‫- نه، عمو.
‫- خداحافظ، میمون پینکی. ‫- گویند.
‫- این رو بذار داخل. ‫- خداحافظ!
‫خداحافظ!
‫- باشه، پس. ‫- کیف رو درست ببند. بیا.
‫- باشه. ‫- خداحافظ، خاله!
‫خداحافظ!
‫بعد از مدرسه اومدی ‫حمام کردی؟
‫- نه. ‫- برو حمام کن.
‫- حمام کردی؟ ‫- هی!
‫- امروز مشکلش چی بود؟ ‫- بابا، چی بگم.
‫خودشون باید ‫مشکلاتشون رو حل کنن.
‫حرف زدن فایده ای نداره.
‫تو هر خونه ای باید ‫یه نفر بی مسئولیت باشه.
‫فقط با کنار گذاشتنشون میشه ‫زندگی کرد ...
‫من برای این چی کار کردم؟
‫چند تا نوشیدی؟
‫- سلام! ‫- تازه شروع کردیم.
‫- فیلمبرداری چطور بود؟ ‫- خوب بود. اون یه نابغه اس.
‫- سوامی! ‫- یه تعریف بود.
‫- آقا! ‫گلن فری دوتا با یخ لطفاً
‫باشه.
‫- یه دقیقه. ‫- باشه.
‫بذار من بگیرم.
‫بیشتر شبیه پیتزاست.
‫- سلام آقا! ‫- جیمز! جیمز، چه سوپرایز!
‫کجا بودی؟ ‫بچه ها، این آقای جیمز رو بشناسید.
‫دوستم، همکارم ‫و یه هنرمند بزرگ.
‫سلام!
‫کجا بودی رفیق؟ ‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم.
‫اون هنرمند کیه؟ ‫اون جیمز قدیمی کجا رفته؟
‫اون جیمز خوب. ‫اون هنرمند بزرگ.
‫تو دانشکده هنرهای زیبا، با زیر پا گذاشتن قوانین کتاب‌ها، یه آشوبگر بود.
‫با لطف خدا، ‫نتیجه کار قطعا خوبه.
‫از این مطمئنیم.
‫یه صحنه ضد و نقیضه. ‫کدوم تیمه؟
‫یکی از شرکت‌های قدیمیه من. ‫یه استاد مهمان تو دانشکده هنرهای زیبا.
‫- هنرمند. چند سالی تو پاریس بود. ‫- اوه!
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی!
‫به سلامتی!
‫چی شده؟
‫دخترت رو برداشتی؟
‫من نبودم، ‫آلیس بردش.
‫- مشکل میشه؟ ‫- آه!
‫باید یه چیزی شبیه این بسازیم.
‫این K.T و چرت و پرت هاست. ‫وقت تلف کردن.
‫بعد یه مفهوم درست کن. ‫میفرستیمش.
‫- قرارداد تبلیغات اکسا موبایل? ‫- آره!
‫تو هند، دومین شرکت با ‫بزرگترین بودجه بازاریابی.
‫- مطمئنا. ‫- به ما تبلیغات میدن.
‫شرکت نیست، ‫آژانسه ست که تبلیغات رو میده.
‫این من بودم که ‫کار آخر اون تیم رو انجام دادم.
‫به همین خاطر گفتم که ‫یه مفهوم بسازی. اما باید جذاب باشه.
‫تو یه سعی کن.
‫اگه چیز دیگه ای نیست، ‫تو پراهلاد کاکار مردم فقیر هستی! نه؟
‫منو اذیت نکن.
‫اگه یه فرصتی مثل این به دستم بیاد، ‫مطمئنم میتونم یه چیزی رو خارج کنم.
‫این جا هستی. ‫برو و یه شوت کن مرد.
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی به اون!
‫به سلامتی!
‫- مامان، حمام کردم. ‫- یه لباس در بیار. برو.
‫عزیزم، این شعرهای کودکانه رو بخون.
‫چرا لباس تو رو عوض نکردی؟
‫سر درد شدیدی دارم.
‫برو و درس بخوان. من خیلی زود میام.
‫- این. ‫- در بیار.
‫بسته باشه و برو.
‫مامان، بابا رسیده.
‫چی؟ گوش کن، K.T. ‫صد بار بهت گفتم.
‫از این به بعد برای تو کار نمی کنم.
‫این بار به خاطر نان دو که ‫این کار رو قبول کردم.
‫چه عدالتی هست؟
‫آژانس سطح پایین توئه ‫که مفهوم رو میسازه.
‫نه...نه...نه. ‫اون اشتباه من نبود.
‫برو کنار.
‫باید علاقه به ‫شغل خودت داشته باشی.
‫باید کار خودت رو دوست داشته باشی.
‫حداقل باید به پول ‫که میگیری تعهد داشته باشی.
‫الان اینجوری هست؟
‫نمی خجالت میکشی که این رو میگی؟
‫نه، K.T. ‫کار نمی کنه. سخته.
‫تا امروز کار بین ما ‫تمومه. از این به بعد منو صدا نزن.
‫اگه صدا میکنی، من ‫با تو با ادب مثل این صحبت نمی کنم.
‫همینه.
‫بیا اینجا.
‫واسه چی اینجا وایسادی؟ ‫برای شنیدن چی؟
‫- نان دو! ‫- برای شنیدن چی؟
‫- هر چی میگم گوش نمیدی. ‫- K.T زنگ زده بود.
‫تو اون موضوع ‫به یه نتیجه رسیدیم.
‫چطور شد؟
‫تو میتونی پست پروداکشن رو انجام بدی. ‫من دیگه اونجا نمی رم.
‫- چرا داری منو سرزنش میکنی مامان؟ ‫- گوش به من کن.
‫مثل اینکه هیچی ‫نمی دونی حرف نزن.
‫به تو چی گفتم؟
‫اگه کافیه من تنها ‫اخلاق حرفه ای داشته باشم؟
‫نمی تونی حرف منو بشنوی؟
‫هر چی میگم با من بحث میکنی.
‫نان دو، من خیلی استرس دارم. ‫فردا زنگ بزن به من.
‫دارم از تو می پرسم. بهت گفتم که اون شعرها رو بخونی. چرا گوش نکردی؟
‫چرا به من گوش نمیدی؟
‫این چی هست آلیس؟ درسته ‫که عصبانیتت رو از من ...
‫... روی اون خالی میکنی؟
‫کتاب رو بردار. ‫با صدای بلند بخون. باید اونجا بشنوم.
‫آیا داره برای آزمون IAS مطالعه میکنه؟
‫باید با اونها مطابق با ‫سن شون برخورد کنی. اون یه بچه است.
‫اینجوریه؟ پس چرا ‫تا ساعت 5:30 تنها اونجا وایساده بود؟
‫آلیس، احمق بازی در نیار.
‫تو میدونستی که امروز من مشغول ...
‫... فیلمبرداری هستم و نمیتونم ‫حتی برای یه دقیقه از اونجا حرکت کنم.
‫مثل تو، نمی تونم ساعت 10 صبح ‫امضا کنم و ...
‫... ساعت 5 عصر ‫بگم فردا می بینمت.
‫شغل من اینجوری نیست
‫هر چی شغله باشه، ‫اون تو اوگاندا نیست.
‫نصف ساعت واسه دخترت وقت نداری؟
‫فقط یه روز واسه امروز بود.
‫چرا نمیفهمی؟
‫یه ساعت رو ولش کن...
‫...امروز یه دقیقه هم از اونجا ‫نمی‌تونستم تکون بخورم.
‫خیلی گیر افتاده بودم.
‫تو داری چیکار می‌کنی؟
‫"گربه ی کوچولو... گربه ی کوچولو... ‫کجا بودی..."
‫سلام، جیمز!
‫- صبح بخیر! ‫- میام. برو.
‫باشه.
‫اگه بخنده چی می‌شه؟
‫ک.ت. چی می‌گفت؟
‫از دیروز غر می‌زد.
‫بهش بگو بره ‫به کار خودش برسه.
‫راستی، سوا می‌گفت.
‫بعدش چی؟
‫- بالا بشینیم. ‫- باشه.
‫هفته ی بعد هر روز پرسید که ‫میشه به اون آژانس یه ارائه بدم.
‫- این عالیه. ‫- عالیه؟
‫زنگ نزده که با کت ‫برقصه جلوشون.
‫حداقل یه مفهوم باید آماده کنیم.
‫- همون یه دونه کافیه. ‫- شوخی نکن.
‫بابا بیا.
‫این یه فرصت ‫خوبه واسه ما.
‫و باید یه چیزی بیاریم که ‫فروش داشته باشه.
‫آره!
‫حتماً الیس باشه.
‫- دیروز چطور بود؟ ‫- افتضاح بود.
‫هی، کتک خوردی؟
‫اون بهتر بود.
‫گوشی رو جواب بده. ‫وگرنه خودم جواب می‌دم.
‫- الو! ‫- مامان از خونه زنگ زده بود.
‫مامان! چی شده؟
‫چرا بعد از 7-8 سال ‫یهو زنگ زد؟
‫- بابات می‌خواد ما رو ببینه. ‫- چه خبره؟
‫همه این مدت خبرمون ‫نکردن.
‫بابات دو تا حمله ی قلبی کرده.
‫الان بردنش خونه.
‫بابات گفت می‌خواد ‫دخترمون رو ببینه.
‫- بریم؟ ‫- اشکالی نداره. تو برو.
‫- تو چی؟ ‫- با دختر برو.
‫چی شده؟ چیز جدی ای هست؟
‫بابای اون دو تا حمله ی قلبی کرده.
‫الان یهو دلش ‫واسه دیدن نوه ش تنگ شده.
‫حتماً ببرش. ‫چی می‌شه مگه؟
‫بذار برن. من نمی‌رم.
‫شاید با دیدن من ‫حمله ی قلبی سوم رو هم بزنه.
‫حرف نزن بابا. ‫حتماً باهاشون برو.
‫- یه تنوع میشه. ‫- مفهوم رو کی آماده می‌کنه؟
‫وگرنه من ‫دیوونه می‌شم بدون ایده.
‫این ایده ها میان.
‫این مفهوم تبلیغات ‫توی وجودتونه.
‫اگه یه چیزی رو ‫با تمام وجود بخوایم...
‫...به دستش میاریم. اینو ‫پدر پاولوس گفته بود، نه؟
‫- کی؟ ‫- پائولو کوئلیو.
‫همون پدر پائولو؟
‫کیمیاگر.
‫وقتی واقعاً ‫یه چیزی رو می‌خواین...
‫...کل جهان تو ‫کمک به رسیدن بهش تو رو همراهی می‌کنه.
‫صبح بخیر، خانوم!
‫و مثل همیشه بابت ‫اینکه معطلتون کردم متاسفم.
‫و مثل همیشه اشکالی نداره.
‫کیمیاگر.
‫اون واقعاً اغراق شده نیست؟
‫منم این غرور رو داشتم.
‫تا اینکه شروع کردم به خوندنش. ‫واقعاً یه چیز دیگه‌ایه.
‫میدونی، سادگی کتابای این مرده ‫که اینقدر معروفش کرده.
‫وقتی واقعاً ‫یه چیزی رو می‌خواین...
‫کل جهان تو ‫کمک به رسیدن بهش تو رو همراهی می‌کنه
‫- پس میدونی، نه؟ ‫- بعدش چی؟
‫صد در صد با حرفش ‫موافقم.
‫وگرنه یه دختر مث تو ‫چجوری می‌تونه من رو گیر بندازه؟
‫آره، از صبح ‫یه کمدی عالی راه انداختی.
‫کمدی...
‫بعد از اینکه اینو خریدم، اون رسیده‌ای که ‫از دستگاه عابر بانک اومد بیرون خیلی خنده دار بود.
‫- جیمز، این چقدر قیمتش هست؟ ‫- زیاد نیست.
‫بابات، ‫دیوید تکه‌پرامبیل، یه هکتار...
‫...گوشه ش 1 تا 1 سنت ‫ارزش داره. این هم همون قیمت رو داره.
‫دیوونه شدی؟
‫این چیزیه که ‫من قبلا دارم.
‫- ولی یه چیز قطعیِ. ‫- چیه؟
‫اگه تو آزمون بانک هفته ‫بعد قبول نشي...
‫...تو زندگی جیمز و آلیس، گرسنگی ‫و فقر همدمشون میمونن.
‫تولدت مبارک آلیس.
‫ممنون!
‫"بارون!"
‫"بارون...بارون...بارون...بارون..."
‫"رنگی که تو دل مثل جوهر ‫پخش میشه..."
‫"رنگی که مثل یه خانومه ‫قطره قطره زندگیم رو پر میکنه."
‫"تو اون رنگی هستی که ‫مثل کبوتر سفید آواز میخونه..."
‫"تو درد سوزان مثل یه رنگ ‫عسلی میچسبی."
‫"بارون...بارون...بارون...بارون..."
‫"رنگی که تو دل مثل جوهر ‫پخش میشه..."
‫"مثل یه مه صبحگاهی ‫روی پنجره..."
‫"یه رویایی کم کم داره ‫احیا میشه."
‫"وقتی که انگشت با ‫انگشت گره میخوره."
‫"چی بود که تو چشمات مثل ‫رعد و برق یه ثانیه رد شد..."
‫"بارون...بارون...بارون...بارون..."
‫"رنگی که تو دل مثل جوهر ‫پخش میشه..."
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫"انگار که یه نفر رنگ پاشیده باشه..."
‫"تو یه کاغذ به اسم زندگیم ‫پخش شدی..."
‫"وقتی رودخونه با ‫رودخونه یه دریا میشن."
‫"تو چشمای شکفته ‫خودمو شناختم."
‫"بارون...بارون...بارون...بارون..."
‫"رنگی که تو دل مثل جوهر ‫پخش میشه..."
‫"رنگی که مثل یه خانومه ‫قطره قطره زندگیم رو پر میکنه."
‫"تو اون رنگی هستی که ‫مثل کبوتر سفید آواز میخونه..."
‫"تو درد سوزان مثل یه رنگ ‫عسلی میچسبی."
‫به من قول بده که این تا ابد باشه.
‫"بارون...بارون...بارون...بارون..."
‫"رنگی که تو دل مثل جوهر ‫پخش میشه..."
‫- بگیرش جیمز. ‫- ممنون.
‫این مرسیه. خواهر آلیس. ‫اونم مادرشونه سوزنه.
‫تو چای بخور جیمز.
‫بریم سر اصل مطلب.
‫جیمز من یه NRI هستم. با دیدن این وضع ‫مطمئنا تو هم فهمیدی.
‫من ثروت کافی دارم.
‫این مال دو تا دخترمه.
‫طبع من اینه که صریح ‫به موضوع بپردازم.
‫پس علاقه ندارم نقشه منفی ‫تو داستان عشق شما بازی کنم.
‫همین طور میدونم که نتیجه ‫مطلوبی نداره.
‫این یه موضوع مهمی نیست که ‫تو خانواده یا فامیل نداری.
‫چیزی که برام مهمه اینه که ‫تو شغل ثابتی نداری.
‫این بلوفه که میگن ‫هنرمند و دستیارم.
‫درآمد زیادی هم نخواهی داشت.
‫پس برام سخته که ‫دخترم رو به تو شوهر بدم.
‫بابا، ما چند تا برنامه ‫ویژه داریم.
‫من برای 2 یا 3 تا بانک ‫آزمون نوشتم.
‫مطمئنم که شغل پیدا میکنم. تا اون موقع ‫جیمز هم آژانس تبلیغاتی خودش رو داره.
‫این فقط یه امیدِ که فکر کنیم ‫فردا این و اون رو میگیریم.
‫امروز چیزی که داری ‫همون واقعیتِ.
‫اگه میخواین با درآمدتون زندگی کنید ‫اونو فقط یه کارمند شوهر صدا میزنم.
‫عشق فقط یه توهمه.
‫واقعیت همون حقیقته.
‫اونو فقط وقتی ‫شروع به زندگی کنی میفهمی.
‫مثل هر پدر دیگه ای من هم آرزو میکنم که ‫دخترم آینده خوبی داشته باشه.
‫برای همین یه پسر MBA ‫از یه خانواده خوب رو برای آلیس پیدا کردم.
‫من وظیفه پدر بودن رو ‫انجام میدم.
‫اگه میخواین خلاف حرفم عمل کنید و ‫ازدواج کنید، باید امروز تصمیم بگیرید.
‫بعدا با گفتن ‫تحصیل بچه ها، ماشین، وام مسکن...
‫...به این خونه برنگردید.
‫چای فوق العاده ای بود.
‫این اولین باره که چای ‫با هل میخورم.
‫بیشتر از چای، ‫ارائه آقا رو دوست داشتم.
‫خیلی ظریف، ‫شیوا و به طرز فریبنده ای مودب.
‫برای من، عشق یه توهم نیست.
‫حتی اگه دیویس تیکه پرمبیل ‫اینو ندونه، تو میدونی.
‫تصمیم با توئه آلیس.
‫تو پیاده شو دختر.
‫عزیزم!
‫- سلام! ‫- سفرت چطور بود؟
‫- بد نبود. ‫- خوبه.
‫نوه ام!
‫این مامان خیلی ‫رو مخه.
‫- اسم تو چیه؟ ‫- پینکی.
‫اسم قشنگیه.
‫من عمه مهربونتم. میدونی اسم مادربزرگ چیه؟
‫میدونم. سوزان
‫اسمم تو مدرسه ‫ایزابل سوزان جیمز هست.
‫- بابا... ‫- تو اتاقه.
‫آقا دکتر گفته ‫که بلند نشه.
‫- من الکساندریم. مرسی... ‫- فهمیدم.
‫- بیاین... همتون بیاین تو. ‫- بیا عزیزم.
‫جیمز، لطفا!
‫تو یه هتل نزدیک ‫اتاق رزرو کردم.
‫قبلا به آقا دیویس ‫قول داده بودم که وارد این خونه نمیشم.
‫درسته که من ‫نباید قولم رو بشکنم.
‫خاله، هنوزم طعم چای هل ‫رو یادمه.
‫- داری میری، بابا؟ ‫- یه سری کار دارم.
‫تو اینجا بمون ‫با پدربزرگ و مادربزرگ حرف بزن.
‫بعد از دو روز ‫میام دنبالت. باشه؟
‫- یه نقاشی قشنگ برای پدربزرگ بکش. ‫- باشه.
‫آلیس، آنتن موبایل ‫خوبه. اگه چیزی شد، زنگ بزن.
‫خداحافظ! بابا، خداحافظ!
‫تو بیا.
‫میخوای پدربزرگ رو ببینی، نه؟
‫- ببین کی اینجاست. ‫- بیا... بیا.
‫خیلی خوشگلی.
‫آلیس ما هم وقتی ‫جوون بود، همینجوری بود. نه، ایچایا؟
‫بیا.
‫بشین.
‫حالت خوبه؟
‫جیمز.
‫بیا تو.
‫- عصر بخیر، آقا. ‫- اونجا بذار.
‫یخ آوردی، نه؟ ‫فراموش کردم بگم. ممنون.
‫۱۸ ساله که تو این ‫کارم، آقا.
‫با نگاه کردن به یه نفر میتونم تشخیص بدم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- زاویر.
‫تو پونوکنام ‫مشغول کار مشروب سازی بودم.
‫از اون موقع ‫می‌تونم یه نفر رو ببینم و تشخیص بدم که چی باید سرو کنم.
‫حالا که با هم آشنا شدیم، فقط ‫کافیه تو ذهنت تصور کنی. من فراهم می‌کنم.
‫- یه نوشیدنی میخوای؟ ‫- من اینا رو دوست ندارم، آقا. برای من...
‫- باشه، پس. این رو بگیر. ‫- ممنون. تو بین کار زنگ بزن.
‫باشه.
‫فقط کافیه تو ذهنت تصور کنی. ‫من فراهم می‌کنم.
‫تو فکر کن...
‫تو تصور کن...
‫تو رویاپردازی کن، ما می‌سازیم.
‫موبایل HEXA. حس ششم تو.
‫داداش زاویر من! ‫کجا بودی تو این مدت؟
‫- آلیس. ‫- مشغولی؟
‫میخوام یه چیزی بگم.
‫مشغولی... یه کم. بگو.
‫بابا میخواد باهات حرف بزنه.
‫آقا دیویس تکپارامبیل ‫میخواد با من حرف بزنه؟
‫- چه اتفاقی افتاده؟ ‫- جیمز، این بابای منه.
‫مطمئنا بابای توئه.
‫- هی، جیمز... ‫- باشه، باشه.
‫- پینکی کجاست؟ ‫- همینه.
‫پینکی، اونجا وایسا.
‫ببین جیمز، من زنگ زدم بهت بگم ‫که بیای بابام رو ببین.
‫نه فقط بابا. اینجا همه ‫انتظار رسیدن تو رو دارن.
‫تا دروازه اومدی ‫و برگشتی.
‫ببین جیمز، این مشکلات ‫شخصی که بینمون هست، بذار کنار.
‫چرا نمیتونی بیای اینجا؟
‫آلیس، یه تماس فوری دارم.
‫- جیمز... ‫- بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫- پس میای اینجا، نه؟ مطمئنی؟ ‫- بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫یعنی چی؟
‫سوامی!
‫یعنی این سه شنبه؟
‫آره، حتما. ممنون. خیلی ممنون.
‫سلام جیمز!
‫نندو، سه شنبه صبح ‫برای هر دومون...
‫... بلیط برای بمبئی رزرو کن.
‫بمبئی! برای چی؟
‫داریم میریم ‫برای ملاقات با مشتری جدیدمون.
‫یعنی چی، مشتری؟ ‫روشن تر بگو.
‫- موبایل HEXA. ‫- واو! واقعا؟
‫آره!
‫گفته بودم میخوام تسویه کنم. ‫حساب آماده است؟
‫یه دقیقه، آقا.
‫بابا، آرومتر.
‫- صبح بخیر! ‫- چطور اینجایی، آقا؟
‫نباید سفر کنه.
‫ولی اگه اصرار داره که ‫میخواد شما رو ببینه، دیگه چاره ای نیست.
‫بیا. لجبازی تو رو دوست داشتم.
‫مرد که باشی یه ذره لجبازی باید داشته باشی.
‫این از لجبازی نیست. من...
‫فهمیدم.
‫اون روز که گفتم یادت رفت. من پدر دو تا دخترم.
‫بعدش هم غرور پول رو داشتم.
‫فکر کن که یه لغزش زبون بود.
‫امروز از این موضوع پشیمونم.
‫ببخشید. باید با من به خونه بیای.
‫نیازی به این توضیح نیست. میام. اما الان نه.
‫راستش می خواستم برم سفر کاری فوری.
‫دو روز دیگه برمی گردم. همین که رسیدم میام.
‫میای یا می خوای از من فرار کنی؟
‫- نه آقا. میام. شما برید آقا. ‫- نه آقا.
‫دوست دارم کلمه ی بابا رو از تو بشنوم.
‫میاد.
‫اونو یه بار دیگه پخش کن. ‫اینو...
‫- رسیدیم. ‫- سلام!
‫- کجاست؟
‫بیا... بیا.
‫- چرا گوشی رو جواب نمی دی؟ ‫- ببخشید داداش.
‫پاروتا.
‫اینجا.
‫پاروتا.
‫- اینو درستش کنیم. ‫- باشه.
‫- وگرنه باز باید انجامش بدیم. ‫- درسته.
‫بریم یه لیوان چای از مغازه ی آناچی بخوریم و بعد بریم.
‫- اونجا پاروتا هست؟ ‫- پاروتا!
‫به اندازه ای که دیروز خوردی...
‫...یه ماه طول می کشه که پاروتا برسه.
‫اول برو حموم. بوی بد می دی.
‫- منو حموم می کنی؟ ‫- احمق! یه چیزی برای حموم کردن. برو بابا.
‫اجباری نیست. ‫اگه خواستی، می تونی.
‫- کی تی رو دیدی؟ ‫- چرا باید ببینمش؟
‫این رایگان نیست.
‫تو ساختمونش اجاره می دیم و کار می کنیم.
‫اینا همون گروه شرکت Straight نیستن؟
‫از چند روز پیش اینجا هستن.
‫خب یه بازی بزرگ شرکتی قراره اتفاق بیفته.
‫هیچ بازی ای نیست، جیمز.
‫صحنه ای که قراره اونجا اتفاق بیفته رو درست و حسابی بهت می گم.
‫بگو ببینم.
‫صحنه ی شماره ی ۱.
‫کی تی تکانچان در حال مراقبه.
‫صحنه ی شماره ی ۲.
‫نیازی به نگرانی نیست. ‫خدای بالی همه چی رو درست می کنه.
‫صحنه ی شماره ی ۳.
‫ارزان تر از همه ‫من انجامش می دم.
‫در این زمینه استاد ‫ارزان ترینه.
‫کافیه که کمتر بدن.
‫شما دوتا چای بخورید و بیاید. خداحافظ!
‫تو بیا. ‫فقط چند دقیقه طول می کشه.
‫من هنوز چمدونم رو نبستم.
‫- بریم. ‫- دیر نکن جیمز.
‫- باشه. ‫- بیا.
‫- پس من هم میرم. ‫- می خوام چای بخورم.
‫- تو بخور. ‫- پول چی؟
‫- تو بده. ‫- کیف پول؟
‫کیف پولم رو نیاوردم.
‫واقعا کیف پول داری تو، گدا؟
‫بیا دیگه.
‫- صبر کن. ‫- باشه خانوم.
‫وسط هنرمندان معروف بین المللی ‫اثرهای من.
‫من مجبورت نمی کنم. ‫به خودت بستگی داره. همین.
‫بهت گفتم. من...
‫- رسیدی؟ وقتشه؟ ‫- نه. یه کم زودتر اومدم.
‫تو که هستی دیگه. سلام!
‫- ما... ‫- مشروب فروشی.
‫- اون مشروب فروشی. ‫- آره.
‫باشه جیمز.
‫ببین جیمز، زندگی چیزی جز دنبال کردن ‫رویاها نیست. همین تخیل.
‫یه هنرمند ذاتی باید ‫به رویاهاش برگرده.
‫فقط مطمئن شو که ‫خیلی دیر نشده. باشه؟
‫رفیق، نمایشگاه ‫ماه بعد شروع می شه.
‫- هر وقت تونستی یه سر بزن. باشه؟ ‫- حتما.
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ!
‫- راز چی بود؟ ‫- هیچ چیز.
‫مشاوره دادن هیچ هزینه‌ای نداره.
‫- بشین. من آماده میشم میام. ‫- باشه. دیر نکن.
‫ده دقیقه.
‫- سلام! ‫- بابا، این منم.
‫سلام، پینکی! ‫داری چیکار می‌کنی اونجا؟
‫من داشتم اینجا کارتون نگاه می‌کردم. ‫بعدش، بابا...
‫اینها آبرنگه؟ ‫تموم شد. میرم برمی‌دارم.
‫همه‌ش رو که تمومش کردم. ‫بابا، کی میای؟
‫دو روز دیگه. ‫پدربزرگت چی میگه؟
‫پدربزرگ... مامان!
‫از مامان بپرس. ‫من بهش می دم.
‫دختر...
‫بابا منتظره. باهاش حرف بزن.
‫سلام!
‫ورود غیرمجاز ‫جرم محسوب میشه.
‫جیمز، به اسم اینکه از ‫دانشگاه هنرهای زیبا...
‫...وقتی گفتی نقاشیتو بلد هستی،
‫من هیچوقت فکر نمی کردم که ‫اینقدر کم حرف باشه.
‫- این فوق‌العاده‌ست مرد. ‫- ممنونم.
‫ناراحت نشو اگه بگم، ‫تو یه فیلمساز خلاق و با استعداد هستی.
‫اما یه نقاش خیلی خیلی خیلی بهتر.
‫نمی‌تونی دسته بندی کنی ‫و بگی یه نقاشه.
‫من با یه شغلی که زیاد ‫علاقه‌ای بهش ندارم، خرج زندگیمو درمیارم.
‫جالب ترین چیز تو زندگی...
‫...رو برای اوقات فراغتم نگه می‌دارم ‫که هر چند وقت یه بار می گیرم.
‫می‌دونم که این ‫فقط داستان من نیست.
‫زندگی خیلی‌ها اینطوریه.
‫در واقع بیشتر ‫مثل یه راه برای رفع استرسه.
‫شب‌ها که یه مدت ‫تو اینها غرق میشم، حس می کنم...
‫...که یه نوع ‫شکل و ساختار در زندگی هست.
‫- اینها مفهومی دارن؟ ‫- نه، واقعا.
‫خاطره. ‫عکس. لحظه. خیلی از این چیزها.
‫وقتی قلم مو به ‫بوم برخورد می‌کرد، چیزی که به ما الهام می‌داد...
‫...یه چیزی بود که خیلی ‫وقت ها بعد از تموم شدن نقاشی متوجهش می شدیم.
‫هر بوم یه ‫انفجار از رنگه.
‫هر کدوم از اینها ‫خیلی رنگ داره.
‫می‌دونی، ‫اولش من یه هنرمند ذغالی بودم.
‫روی بوم سفید ‫فقط خط های سیاه بود.
‫اون جیمز بود، هنرمند.
‫تا...
‫تا اینکه اولین رنگم رو کشف کردم.
‫- آلیس؟ ‫- آره!
‫اولین رنگی که ‫متوجهش شدم، آلیس بود.
‫اون کسیه که الهام منه.
‫عشقشه که ‫الهام منه.
‫شادی ما هنری ‫که شما اینجا می‌بینید.
‫بعد از اینکه از دست دادیم، می‌دونی چند تا شب...
‫...اومدم و نشستم ‫اینجا جلوی بوم خالی؟
‫دیگه نمی‌تونم نقاشی بکشم.
‫خیلی خوب یه جیمز دیگه رو ‫می شناسم که خیلی کسل کننده‌ست.
‫وگرنه عاشق ‫تو می‌شدم.
‫برو، زود آماده شو.
‫"اینجاست که من ‫رویای گم شده‌م رو پیدا می‌کنم."
‫"من یه برنامه دارم ‫و می‌دونم که چطور باید انجامش بدم."
‫"ممبئی... ‫ممبئی، تو به من خیلی امید می‌دی."
‫"ممبئی... ممبئی... تو ‫رویای منو به واقعیت تبدیل می‌کنی."
‫- استرس داری؟ ‫- راستش آره.
‫- لطفا بیا. رئیس داره صدات می‌زنه. ‫- باشه!
‫- صبح بخیر، آقای! ‫- صبح بخیر!
‫- لطفا راحت باش. ‫- ممنونم.
‫- ناندو! ‫- بله!
‫ممنون آقا.
‫خوب، سوامی، همه چیز چطور پیش می‌ره؟
‫همه چیز خوبه، آقا. ممنونم.
‫- پس ببینم چی داری. ‫- حتما، آقا. ناندو!
‫"انگار که خوابم ‫می‌خواد به واقعیت تبدیل بشه..."
‫"من برنامه رو دارم. ‫بهت میگم چطور انجامش بدی..."
‫"ای ممبئی... ای ممبئی... ‫تو به من خیلی امید می‌دی..."
‫"ممبئی... ‫ممبئی... برای من تو یه نعمتی."
‫- باید بگم که خیلی قشنگه. ‫- ممنونم، آقا.
‫در واقع، خیلی ‫با محصولمون جور در میاد.
‫خوشحالم که خوشت اومد.
‫اما مسئله اینه که...
‫شما یه کم دیر اومدی، آقای ‫جیمز. خیلی متاسفم.
‫خط صاف.
‫تو شیطان!
‫این یه چیزیه که من ‫با مغز خودم شب و روز ساختم.
‫هرچقدر با فروش ‫این پول درآوردی، باید با همون سر کنی.
‫ایده ی من بود. مغز لعنتی خودم
‫بگیر بخور!
‫من چیزی نمیدونم.
‫من انتظار داشتم که ‫جیمز اینو بده.
‫من چند بار زنگ زدم. ‫ولی گوشی خاموش بود.
‫بابا!
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫مترجم : گمنام
‫حتما داخل کانال تلگرامی بهارات مووی عضو شوید ‫@bolymix
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫بابا، من باید ‫کوه هارو سبز رنگ کنم؟
‫بگو بابا. کوه ها سبز نیستن؟
‫آره.
‫- پس آسمون آبی هست، اینطور نیست؟ ‫- آره.
‫آخه بهشت اونور ‫آسمون نیست؟
‫رنگ بهشت چیه؟
‫- بهشت سفیده. ‫- چرا؟
‫کاغذی که روش نقاشی ‫میکشیم سفیده، نه؟
‫روی کاغذ سفید میشه هر ‫نقاشی ای که میخوایم رو...
‫...با هر رنگ که بخوایم ‫روشن کنیم، نه؟
‫بهشت هم اینطوریه.
‫وقتی میریم اونجا هر کاری که ‫میخوایم رو میتونیم بکنیم. به همین خاطر.
‫مادربزرگ گفت که ‫پدربزرگ تو بهشته.
‫پس اونجا زندگی میکنه.
‫میدونی چرا عمو الکس ‫عینک به پدربزرگ زده؟
‫برای اینکه توی بهشت ‫کاغذ رو بخونه. اینطور نیست، مامان؟
‫اگه چیزی میخوای، ‫چرا به من نمیگی؟
‫تو دیوونه ای، آلیس؟
‫ولش کن. خوبه.
‫آلیس!
‫من اینجا خفه شدم. دارم ‫میرم. پینکی رو هم با خودم میبرم.
‫شما یه چایی غلیظ لازم دارید. ‫من درستش میکنم. هردوتاتون بشین.
‫هی، نگاه کن اینجا.
‫جدی میگی؟
‫لطفاً سر من رو به باد نده. ‫اون نگهبان بانک یه آپارتمان پیدا میکنه.
‫فقط تا اون موقع.
‫سلام! بهم نشون بده.
‫بهم بده. باشه؟
‫آلیس اون تو هست؟
‫آره. میخوای دعوا کنی؟
‫تو این ساختمون خانواده های ‫دیگه هم زندگی میکنن.
‫آقا، شما اینو به آلیس بدید.
‫این کلید یدک خونه ماست.
‫اگه الان اوضاع اونجا براش ‫مناسب نیست، یه استراحت کنه.
‫اشکالی نداره.
‫اگه یه وقت خواست ‫برگرد...
‫...بهش بگو نیازی نیست از ‫کسی اجازه بگیره. من میرم.
‫"شکست؛ ‫زندگی مثل یه مجسمه ی کریستالی بود."
‫- "جداشد..." ‫- بابا! بابا!
‫"از اینجا مسیر ‫به دو تا تقسیم میشه."
‫"هردو دل با نوک رنج ‫زخمیشدن."
‫- مامان! ‫- خوابیدی؟
‫"هر دقیقه به یه شکل ‫آب شد."
‫"لرزید..."
‫هی ستون... ‫کرم ابریشم... پسرا تنبل... دخترها فعال.
‫عزیزم!
‫- سلام! کیه اون؟ ‫- منم جیمز.
‫- بگو. ‫- من... من میخوام بچه ام رو ببینم.
‫- باشه. ‫- ممنون آقا.
‫"زمان که گذشت ‫نابود شد."
‫"ماه هم از چشم دور شد."
‫"برای اینکه دل هم دیگه رو ‫ببینیم، کاملا فراموش کردیم."
‫"عادت کردیم به تغییر ‫مثل غریبه ها..."
‫"مثل غروب آفتاب رنگ ‫پاشیدی و ناپدید شدی."
‫"توی جنگل درد ‫سرگردان بودم..."
‫"مثل برگ های خشک ‫ریختم و افتادم پایین."
‫"شکست؛ ‫زندگی مثل یه مجسمه ی کریستالی بود."
‫"جداشد..."
‫"شکست..."
‫"یه لبخند مثل شکوفه ‫گل صبحگاهی..."
‫"تقسیم شد..."
‫"یه چند تا کلمه تو راه."
‫"امروز اون عشق کجاست..."
‫"اون محبت کجاست که ‫فراموش کرد نوازش کنه..."
‫"زندگی من... کجایی..."
‫"خونه ای که با ‫رویا ساخته شد اینجاست."
‫"خالی شد..."
‫"بارون جولای یه نخ شد ‫و چشم ها رو خیس کرد..."
‫هی! این کارو چرا میکنی؟
‫دیوارها رو خراب میکنی؟ ‫اینو بنداز دور.
‫آلیس، یه بچه ست.
‫برای این موضوع کوچیک ‫میخوای بچه رو بزنی؟
‫اون مثل باباشه.
‫"خراب شد..."
‫پرونده‌ی طلاق جیمز ‫و آلیس، بعد از شش ماه...
‫...27 اکتبر ‫مجددا بررسی میشه.
‫قبلش دادگاه دستور داده ‫هر دوشون برن مشاوره.
‫آیشا، نه؟
‫- نه. ‫- پس؟
‫آلیس.
‫آلیس، آلیس جیمز. جیمز؟
‫عشقشون به هم بود، نه؟
‫عشق؟ ازدواج به خاطر عشق؟
‫چند سال میشه که ازدواج کردید؟
‫7 ساله.
‫7 سال؟
‫الان که به این جا رسیدید؟
‫خوب، دقیقا مشکل شما دوتا چیه؟
‫- مشروب؟ ‫- نه.
‫- زن بازه... ‫- آقا، زن بازه.
‫- ممنونم! همین دیگه. ‫- نه.
‫من فهمیدم. ‫رابطه نامشروع؟
‫- نه، آقا. ‫- اونم نیست؟
‫معمولا آدم‌ها با این مشکلات ‫اینجا می‍ان.
‫پس این از همه اینا بالاتر.
‫پس حرف دلتو بزن آلیس.
‫من گوش میدم. بگو.
‫مشکلات زیادی هست، آقا.
‫نمیدونم میشه با یه روز نشستن ‫و حرف زدن حلشون کرد یا نه.
‫ولی یه چیزو میدونم.
‫من و جیمز نمیتونیم با هم زندگی کنیم.
‫من با جیمز فقط با ‫هدف زندگی شاد شروع کردم.
‫بیشتر از پدر و مادرم و خواهرم ‫که خیلی دوستم داشتن جیمز رو دوست داشتم.
‫ولی بعد از چند روز دوست داشتنا و ‫ندوست داشتنا اصلا واسه جیمز مهم نبود.
‫جیمز دنیای خودش رو داره. ‫دوستان، بحث و گفتگو، تیراندازی، نقاشی.
‫وقت واسه ما نداشت.
‫حتی وقت نداره رو در رو با ‫من و بچه حرف بزنه.
‫من بانک کار میکنم.
‫تا این لحظه ‫هیچ وقت نیومده...
‫...اونجا یا با ‫دوستان من آشنا شده.
‫تو بعضی از مراسمای ‫بانک همه با خانواده می‍ان.
‫ولی من همیشه ‫تنها میرم، با بچه. ‫خیلی بچه رو دوست داره.
‫ولی ازش بپرس دخترمون ‫تو کدوم کلاس درس میخونه.
‫ازش بپرس شهریه اونجا چقدره. ‫فردا یه روز مهم تو زندگی ماست.
‫چند ساله که جیمز ‫حتی یادش نیومده.
‫فردا چیه؟ فردا چیه؟
‫یادش نمی‍اد، آقا. ‫وقت واسه این چیزا نداره.
‫فردا تولد ‫دخترمون.
‫تو ذهنش فقط تبلیغات، ‫مدل، جایگاه اجتماعی و پول.
‫وسط اینا کجا وقت داره ‫به کارای کوچیک ما فکر کنه؟
‫من حضور شوهرم، ‫مراقبتش رو می‌خوام.
‫توجهش به ‫شکایت‌های کوچیک من.
‫اگه بخوام یه چیزی بهش بگم، ‫تمام مدت با تلفنش سرگرمه.
‫همه چیو ‫به من سپرده.
‫من باید ‫به کارای مدرسه‌ی بچه برسم.
‫باید پول بیمه رو بدم.
‫واسه جلسه ‫شورای محل باید برم.
‫باید برم ‫کپسول گاز بگیرم.
‫باید برنج، ‫مواد غذایی و سبزی واسه خونه بخرم.
‫هیچ کدوم از این چیزا ‫بهش ربطی نداره.
‫شب میره ‫آشرم نزدیک خونه میمونه، میگه نقاشی می‌کشم.
‫من حتی نمیدونم ‫کی میاد و میخوابه.
‫حالا بگو ‫من چطور باهاش زندگی کنم آقا؟
‫حالا تو بگو، جیمز.
‫تو بگو.
‫آب بخور آلیس.
‫آلیس، این جور مشکلات ‫تو همه خانواده‌ها هست.
‫میخوای واسه ‫این مسخره بازیا همه چیو بهم بریزی؟
‫حق با توئه. واسه آدم ‫مثل شما شاید مسخره به نظر بیاد.
‫ولی واسه من اینجوری نیست.
‫پدرم بعد از 8 سال ‫منو برگردوند خونه.
‫اون مریض ‫ازش التماس کرد برگردم خونه.
‫اون روز هم جیمز مشغول بود.
‫کدوم شوهر انقدر ‫مشغوله که...
‫...وقت واسه ‫رفتن به مراسم خاکسپاری پدرزنش رو نداشته باشه؟
‫صبح بخیر جیمز!
‫نه واقعا. ‫صبح خوبی نبود.
‫- بچه‌م نیومد؟ ‫- نه، رفته مدرسه.
‫به هر حال تبریک! ‫تو دادگاه موکل شما منو شکست داد.
‫فقط امروز فهمیدم ‫که من انقدر مشکل سازم.
‫آقا، یه دقیقه.
‫آقا، باید یه لطفی در حق من بکنید. ‫فردا تولد دخترم.
‫اونم یادم اومد، ‫الان که آلیس تو ماشین گفت
‫آرزومه که این روز رو با پدر و مادرش جشن بگیره.
‫شاید دیگه این فرصت رو نداشته باشه.
‫می تونی این موضوع رو بهش بگی و رضایت آلیس رو هم بگیری؟
‫- انجام شد. حرف منه. ‫- ممنون.
‫با فونت متوسط اگه DTP انجام بشه، میشه چهار صفحه کامل.
‫لیست داخل اون چیزی که ‫راجع به من گفتی.
‫اگه حداقل دو خط از اون رو ‫مستقیم به من می گفتی...
‫...وقتی با هم زندگی می کردیم...
‫این چطوره؟
‫این برای بچه ات ‫که 6 سالشه؟
‫این چطوره؟
‫اینو دوست دارم.
‫آبی، طبیعتاً.
‫چند تا از این؟
‫تو که کل مغازه رو ‫خریدی دیگه.
‫باشه. شاید دیگه ‫جشن تولد مثل این نداشته باشیم.
‫این چیه؟
‫اگه با یه طرز فکر خوب ‫این موضوع رو مطرح کنی مشکل...
‫... بین تو و ‫آلیس حل میشه.
‫آره، دیروز جلوی ‫مشاور خیلی خوب صحبت کرد.
‫خیلی صریح گفت که همه ‫مشکلات با این موضوع تموم شده.
‫نندو، نمی دونم ‫بعد از این اینجا به عنوان شوهر زندگی می کنم یا نه.
‫اما من پدرشم.
‫من خیلی تلاش می کنم ‫که این موضوع رو حفظ کنم.
‫اگه دخترم بره، ‫دیگه نمی تونم اینو حفظ کنم.
‫اگه بیشتر معطل کنم، ‫پرواز بنگلور رو از دست میدم.
‫تو برو. کی بر می گردی؟
‫دو هفته دیگه. اگه در این فاصله کار ‫بود زنگ بزن.
‫باشه.
‫- باشه، خداحافظ. ‫- باشه.
‫مامان، ‫روهینی عمه زنگ زده.
‫- بگو، روهینی. ‫- چی شده؟
‫چی می تونه بشه؟ ‫همیشه یه چیزیه دیگه.
‫- هنوز نرسیده؟ ‫- کی قراره بیاد، روهینی؟
‫چون عمو اصرار داشت ‫من اینجا نشستم.
‫هر طور که شده یه مدت دیگه منتظر می مونم. ‫همین.
‫- سلام، اقا! ‫- همه چیز اونجا آماده شده؟
‫بله، اقا. همه چیز آماده است.
‫باشه، ‫موسیقی رو شروع کن.
‫و ‫اونارو سرگرم نگه دار. ‫من زود می رسم.
‫باشه، اقا.
‫شروع کن... شروع کن.
‫"تو خورشید منی. ‫نور زندگی من..."
‫"عزیزم بدون تو ‫من تنها می مونم."
‫"اگه یه وقت به من احتیاج داشتی، ‫فقط کافیه بهم زنگ بزنی..."
‫"و من اونجا هستم ‫تا تو رو در آغوش بگیرم."
‫"تو خط زندگی منی. ‫خورشید همیشه خواهد درخشید."
‫اگه به آسمون نگاه کنی، ‫من تو رو می بینم..."
‫"روزی می رسد که تو ‫بال هاتو باز میکنی و پرواز میکنی."
‫"عزیزم، بدون ‫تو من تنها می مونم..."
‫"عزیزم، تو مثل یه ستاره ای. ‫هرگز محو نشو..."
‫"عزیزم، با من بمون، ‫با هم تا آخر راه میخونیم."
‫"عزیزم، من خیلی دوستت دارم."
‫"حتی یه لحظه ‫نیست که به تو فکر نکنم."
‫مامان، چرا بابا هنوز نیومده؟
‫مامان، ‫زنگ بزن بهش. زنگ بزن.
‫بگیر.
‫آلیس.
‫بابا...
‫جیمز...
‫جیمز!
‫آلیس! بشین... بشین.
‫عمه، اینو می بینی؟ ‫اینو از هتل گرفتم.
‫از اقوام جیمز کسی اینجا هست؟
‫- جیمز... ‫- دوستش، ‫وکیل، روهینی.
‫لطفا بیا.
‫- بشین. ‫- دکتر، ‫موضوع خاصی هست؟
‫خارجی هیچ زخم بدی نداره.
‫اما ‫خونریزی داخلی داره.
‫بعد یه ‫شکستگی دنده هم داره.
‫- الکس! ‫- بله اقا.
‫بیا تو.
‫یه مدتی با هم بودیم.
‫- دکتر، ‫چیزی جدی هست؟ ‫- الان نمیتونم بگم.
‫تحت نظر موقتیه.
‫ما اینجا هستیم. ‫از همه توانمون استفاده خواهیم کرد.
‫- ممنون دکتر. ‫- باشه.
‫الکس، خونریزی خیلی زیاده. ‫لخته شده.
‫ دیگه هیچ راهی جز عمل جراحی نیست. ‫ مطمئناً از خطرهاش خبر داری.
‫- آلیس! ‫- نمی خوام عمو.
‫- آلیس، آب بخور. ‫- بچه!
‫- بابا! ‫- بشین.
‫- دکتر، چیزی ... ‫- چیزی جدی نیست.
‫حتی اگه باشه تحت نظرِ.
‫دکتر مهن یکی از ‫بهترین دکتراست.
‫پس جای نگرانی نیست.
‫ اینجا امکانات ‫ خوب برای تو هست آلیس.
‫ اما فکر کنم بهتره برگردی خونه.
‫ فقط من اینجا می مونم. ‫ اگه احتیاج بود، زنگ می زنم.
‫- بگو ببینم، مادر. ‫- از خیلی وقت پیش دارم زنگ می زنم.
‫- خوبی؟ بچه کجاست؟ ‫- پیش منه.
‫خوبه. چیزی ‫جدی برای جیمز پیش اومده؟
‫الکس یه چیزی گفت.
‫گفت چیزی ‫جدی نیست.
‫با این حال خیلی نگران بودم.
‫اصلاً جواب تلفن رو ‫ نمیدی.
‫- تو بیمارستان هستی؟ ‫- بعداً بهت زنگ می زنم مادر.
‫سرم خیلی درد می کنه.
‫چرا اونجا به ‫ دکتر نشون ندادی.
‫الو! الو!
‫این نامه مرخصیه. ‫ به بانک بده.
‫ نون و مربا برای بچه گذاشتم. ‫ بهش بده.
‫ تو اکثر تصادفات بدترین ‫ اتفاق، خونریزی مغزیه.
‫ برای برداشتن این لخته با عمل جراحی، ‫ خطر وجود داره.
‫ مخصوصاً یه بیمار که باید ‫ بیهوش بشه و بعد بهش بیهوشی بدن.
‫ با الکس صحبت کردم.
‫ الان تقریباً ۱۱ ساعت از زمانی ‫ که باید اثر بیهوشی از بین می رفت گذشته.
‫ یعنی تو شرایط عادی بیمار ‫ الان باید به هوش می اومد.
‫ و به یه نوع لمس ‫ واکنش نشون می داد.
‫ اما جیمز هنوز...
‫ جیمز، پاشو. بیدار شو.
‫ بیدار شو.
‫ جیمز!
‫ هوی، چه خوابیِ!
‫ بیدار شو. جیمز!
‫ بیدار شو.
‫ اینجوری ... اینجوری.
‫ آره!
‫ خوبی. ‫ حالت خوبه. حالت خوبه.
‫ کیه؟
‫ اگه حسابداره، ‫ می تونی بگی حسابرس.
‫ حسابرسی که اومده ‫ تا حساب و کتاب زندگیت رو بگیره.
‫ من مرده‌ام؟
‫ دوست داری بمیری؟
‫ مگه ندیدی جیمز؟
‫ تو اون دقایقی که قبل از مرگِ، ‫ آدم گذشته خودش رو مثل سینما می بینه.
‫ من با دو تا بلیط بالکن ‫ برای اون سینما اومدم.
‫ تو کِی هستی؟
‫ بعد از اینکه آدم می میره و میره بالا ...
‫ ...کسی که حساب و کتاب گناه و ‫ خوبی اون ...
‫ ... آدم رو نگه می داره و تصمیم می گیره ‫ که باید درِ بهشت رو براش باز کنه یا نه.
‫ من همون سنت چیثرا گوپتَانم.
‫ به یه شکل تزئینی ‫ می تونی اینجوری هم بگی.
‫ اما اسم من پِتِرِ. خوشبختم.
‫ دست پاتروس رو بده.
‫ هنوز شکِت برطرف نشده، نه؟
‫ اشکال نداره، اولش یه کمی ‫ گیج می شی.
‫ بعدش همه چیز ‫ روشن می شه.
‫ جیمز، قبل از اینکه تو وارد چاه ‫ عمیقِ مرگ بشی و ...
‫ ... تو سکوت تاریکی دفن بشی، ‫ فرصت داریم یه حساب و کتابی بکنیم.
‫ خوشتیپ به نظر می رسی.
‫ بیا. دنبالم بیا.
‫ بیا.
‫ بیا. نترس جیمز.
‫ سانی، فکر کنم یکی ‫ که مست بوده، رانندگی کرده.
‫ الکل نه. ‫ الان مدش موبایلِ.
‫ رانندگی کردن با ‫ واتس اپ و فیسبوک.
‫ هر چی که باشه، ‫ یه نفر باید تموم شده باشه.
‫ چون ماشین بیمه داره، ‫ خانواده یه پولی می گیرن.
‫ همین.
‫ فقط وقتی ده تا از اینا ‫ بمیرن، بقیه درس عبرت می گیرن.
‫- این ... ‫- همونِ. ماشین و خونه ی شما.
‫ چه بدبخت! ‫ یه دقیقه بیشتر وقت نداره.
‫- چی؟ ‫- زندگی.
‫- زندگی؟ ‫- تموم شد.
‫- مرده. ببین اونجا رو. ‫- زود بیا. بیا.
‫بدو. باید مرده باشه.
‫داداش، یه لحظه حواستو جمع کن!
‫سال 365 روز داره.
‫یه آدم 60 ساله ‫21,900 روز عمرش میشه.
‫نصف این مدت شب میشه، ‫اگه بخوابه دیگه.
‫10,950 روزش می مونه.
‫تو این چند تا روز ‫هر...
‫...هر کی هر چی دلش ‫می خواد انجام می ده.
‫چه کار میشه کرد؟ شوخی که نیست.
‫اونایی که چرت ظهر ‫می خوابن عمرشون کوتاه تره.
‫تا 15 سالگی باید ‫به حرف باباشون گوش کنن.
‫بعد از 55 سالگی هم باید ‫با بچه هاشون کنار بیان.
‫بین این دو تا ‫حدود 30 تا 35 سال میشه.
‫ دقیقاً 11,680 روز.
‫همین ‫تو جیب یه آدمه.
‫خلاصه، انسان ‫خیلی چیز خارق العاده ای نیست، داداش.
‫همین قدر.
‫نگاه کن بهش. 12,730.
‫اونو ببین! ‫اونایی که پیراهن کرم داره.
‫4030 روز داره.
‫اون خانواده ای که میره اونجا رو ‫می بینی؟
‫اون خانومه ‫خیلی کم وقت داره. 706
‫داداشش 4012 داره.
‫هر کدومشون ‫با یه تاریخ انقضا اینجا اومدن.
‫ما چرا اینجا اومدیم؟
‫ببین، اول چیزی که...
‫...یه حسابرس موقع حساب ‫کردن نگاه می کنه، عدد آخرشه.
‫جمع کل.
‫بعد از جدا کردن اون ‫فکر کردم به قسمت اولش برم.
‫تو حالت، حساب کردن ‫اینجا تموم شده و خط کشیده شده.
‫جمع کل، پایان.
‫حالا فهمیدی؟
‫هیچ کس دیگه ‫در مورد این جایی که...
‫...دیروز افتادی و مردی ‫ناراحت نیست.
‫بعد از یه روز که گذشت ‫فقط یه رد خشک می مونه اینجا.
‫با بارون عصر ‫اینم محو میشه.
‫کسی بهش کاری نداره. ‫زندگی همین قدره.
‫اما هر مرگ ‫یه سری خاطره به جا می ذاره.
‫حداقل تو دل یه سری آدم. ‫حداقل یه مدتی.
‫مطمئناً می دونی ‫که این چی هست.
‫از نظر همه معیارهای پزشکی ‫جیمز الان کما رفته.
‫وارد یه ‫کما متوسط شده.
‫من نمی گم که ‫امیدتون رو از دست بدین.
‫فقط براش دعا کن.
‫عزیزم... شیرین... بوس.
‫- کی بیدار میشه، عمه؟ ‫- صداتو کم کن.
‫عزیزم، دکتر چی گفت؟
‫مامان، کی ‫بابا مرخص میشه؟
‫چی شده؟ ‫بگو، مشکلی هست؟
‫مامان، اونا...
‫آره، بابو. همین الان رسیدم. ‫همین الان خبر رو شنیدم.
‫فوری اومدم اینجا. ‫ببینم می تونم جیمز رو ببینم یا نه.
‫بعد از دیدن جیمز ‫بهت زنگ می زنم.
‫جیمز رو ببینیم ‫بعد بریم، کافیه؟
‫- ببخشید، با جیمز آشنا هستید؟ ‫- آره، آره.
‫من گادوینم. گادوین نارندران.
‫- من کریشنام. ‫- صبح که فهمیدم.
‫تو سفر بودم. ‫نمایشگاه برلین بود.
‫تو برلین و پاریس ‫در حال گردش بودم.
‫- خب الان چه طوره؟ ‫- فعلاً هیچی نمی شه گفت.
‫ننسی، من سعی کردم ‫2-3 بار تو این مدت بهش زنگ بزنم.
‫ولی جواب نداده.
‫- خیلی با استعداد بود. ‫- آره، آره.
‫من خیلی دوسش داشتم. ‫یه هنرمند واقعی بود.
‫یه نابغه. ‫حالا چی بگیم؟
‫ببخشید! جیمز نمرده.
‫عالی.
‫قشنگه.
‫خیلی خوبه.
‫ یه آدمی که ‫خدایی روی نوک انگشتاشه.
‫جیمز، نقاشی های تو ‫خودشون حرف می زنن. کار فوق العاده ایه!
‫ممنون.
‫ولی از بین همه نقاشی ها ‫اینو بیشتر دوست دارم.
‫ولی این نیمه تمومه، جیمز.
‫فقط آلیس ‫و بچه توشه.
‫وقتی تو هم ‫توش باشی، این یه خانواده میشه.
‫یه مدتیه که ‫من یه غریبه تو این قاب شدم.
‫می دونی من یه آدم اشتباهکارم ‫به نظر اون.
‫تو لیست شایعاتش، ‫یه مورد درست درباره من نبود.
‫همه چی تقصیر منه، همه چی اشتباهه.
‫حتما الان داره فکر میکنه که اشتباه کرده با یه آدمی مثله من ازدواج کرده.
‫خب دیگه.
‫خیلی قشنگه! ‫چقدر خوشحال به نظر می رسن!
‫یه سوال عاشقانه ازت بپرسم؟
‫کمی شخصیه. ‫ولی از سر کنجکاوی.
‫آخرین بار کی به آلیس گفتی "دوستت دارم"؟
‫- چی؟ ‫- یه سال؟ دو سال؟
‫تو روزای عاشقونه حداقل یه بار ‫تو روز "دوستت دارم" می گفتید.
‫حتی اگه یه ساعت هم همدیگه رو نبینید، ‫پیام می‌فرستید.
‫"دلتنگتم"، "دلتنگتم دادا"، ‫"دلتنگتم مُتّه" چاکّره...
‫...تهنگه، مانگه. ‫چرندیات! همه اینا باید چی باشه؟
‫تو فقط با آلیس، معشوقت، ازدواج کردی، ‫درسته؟
‫پس چرا این دوگانگی؟
‫جلوی جمع، تو ‫با جسارت معشوقت رو بغل میکردی.
‫همون دختر وقتی ‫زن شما شد...
‫...چرا همون ‫جسارت، به شرم تبدیل شد؟
‫همه اینا رو بذار کنار. چند روزه که ‫صورت آلیس رو دیدی و با محبت لبخند زدی؟
‫تو ازدواج کردی، پیتر؟
‫- ما به همه اینا محکوم نیستیم. ‫- تو ازدواج کن و ببین.
‫اون موقع می‌فهمی چی به چیه.
‫شوهر، معشوق نیست. اون ‫مسئولیت های خودش رو داره.
‫وگرنه اگه همش ‫با دیدن صورتش لبخند بزنه...
‫هزینه مدرسه بچه‌ها، قسط ماشین، قسط خونه، ‫قسط شغل و قسط شخصیش.
‫وسط اینا، یه زندگی با بودجه.
‫- اوه! همه قسطه؟ ‫- آره، قسطه.
‫از شیرفروش خونه ما تا ‫اون امبِنی، همه قسط دارن.
‫پیتر حسابدار، بدون اینکه همه اینا رو ‫بدونه باید از اونجا اومده باشه.
‫جیمز، من برای اینکه ‫قسط حساب بانکیت رو حساب کنم، نیومدم.
‫برای اینکه بعضی از محاسبات ‫زندگی رو که تو اشتباه کردی، یادآوریت کنم.
‫چه ریاضی باشه، ‫چه علوم، امتحان تموم شده.
‫من نمره گرفتم، یه خط قرمز هم گرفتم. ‫مردود شدم. دیگه نمیشه تصحیحش کرد.
‫تصحیح میشه، جیمز. ‫برای همه.
‫اما قبل از اینکه خط قرمز کشیده بشه.
‫مثال های زیادی ‫تو زندگی خودت برای این موضوع هست.
‫مامان، بابا رسیده.
‫چی؟ گوش کن، کی.تی. ‫صد بار بهت گفتم.
‫از این به بعد برات کار نمی کنم.
‫این دفعه به خاطر ‫نَنْدو بود که این کار رو قبول کردم.
‫تو باید شور و اشتیاق ‫برای حرفه خودت داشته باشی.
‫تو باید عاشق کاری باشی که انجام می دی.
‫مثل همسرت. ‫ای بابا! فردا زنگ بزن.
‫بابا!
‫بیا اینجا. امروز تو مدرسه ‫خیلی منتظر من بودی؟
‫چه کار کنم؟ امروز زودتر ‫از فیلمبرداری اومدم بیرون و با عجله رفتم اونجا.
‫بعدش چی شد؟ تا اون موقع ‫مادرت اومد و تو رو برد.
‫تو مدرسه رفتی؟ - طبیعتا.
‫من سریع رانندگی کردم ‫و رسیدم اونجا.
‫تو راه با یه خواهر ‫که با موتور سیکلت می راند، دعوا کردم.
‫ولی تمام اون مدت، تو ذهنم بود ‫که حتی اگه دیر هم بشم...
‫...مادرت ‫میاد و تو رو می بره.
‫چه خانمیه اون!
‫راستی، بوسه خوش آمد گویی من کَجاست؟
‫هی، بیا پایین. بهت گفته بودم ‫اون شعر ها رو بخونی، درسته؟
‫برو بخونش. پینکی!
‫امروز مرغه؟
‫امروز گوشیت خاموش بود؟
‫میدونی چند ‫بار بهت زنگ زدم؟
‫آخرین بار از ‫جلوی در مدرسه...
‫...وقتی فهمیدم ‫تو با بچه رفتی.
‫- اینو ببین. ‫- نمی خوام چیزی ببینم.
‫آلیس، تو...
‫خدا! کی به من گفتی ‫که بچه رو از مدرسه بیارم؟
‫امروز بعدازظهر. میدونستی ‫امروز فیلمبرداری دارم، درسته؟
‫اگه زودتر به من می گفتی، من ‫امروز فیلمبرداری رو کنسل می کردم.
‫منظورم این بود که ‫ترتیبی می دادم که...
‫...اون رو از مدرسه ‫وسط فیلمبرداری بیارم.
‫تو اینجوری ناراحت نمون ‫و منو مقصر جلوه نده...
‫...اینجوری، ‫کار خسته کننده ایه.
‫اصلا امروز ‫برای من یه روز بدی بود.
‫اون نامرد کی.تی. یه ‫مفهوم زباله جهانی رو برای فیلمبرداری داد.
‫اون تبدیل شد به بحث ‫و من باهاش بد حرف زدم.
‫- اون رو زدی؟ ‫- من تبلیغش رو انجام دادم.
‫ولی می زدمش.
‫اون نَنْدو و فیلمبردار ‫وسط دعوا اومدن. به خاطر این فرار کرد.
‫تا امروز یه چیز رو تصمیم گرفتم.
‫از این به بعد دیگه کاری رو قبول نمی کنم ‫که بخواد باعث بشه از خانوادم غافل بشم
‫فردا اگه ارتقا یا ‫انتقالی شد و شما از شهر رفتین...
‫... باید تنهایی از بچه مراقبت کنم، نه؟
‫پس تو هم این فکر رو داری، نه؟
‫این نیست که من فکرشو نمی کنم. ‫اوضاع اینجوری شده دیگه.
‫تو شرایط منو میفهمی دیگه.
‫این نیست که نمی فهمم. ‫بچه تنهایی اونجا بود.
‫می‌دونم، می‌دونم یه اشتباه بزرگ بود و متاسفم.
‫دیگه اینجوری تکرارش نمی‌کنم.
‫- مطمئنی؟ ‫- مطمئنم.
‫خب دستت رو بذار رو سرم قول بده.
‫قول می‌دم.
‫- هی! ‫- ای خدا!
‫- نه! ‫- بس کن!
‫مامان رو ول کن. ولش کن. برو.
‫تو بیا اینجا.
‫تو دنیا از این قشنگ‌تر هست؟
‫خانواده خوشبخت!
‫اینو میگن وقتی خانواده دور هم جمع میشه لذت داره.
‫خوبه! انگار تبلیغ یه شرکت بیمه درجه سه اس.
‫باید تو رو با اون کِی‌تی آشنا کنم.
‫داداش عزیزم، وقتی انقدر تو ذهن آدم استرس باشه که بخواد نقش بازی کنه...
‫...طبق چیزی که تو میگی برای آدمای معمولی مثل ما سخته.
‫من هر چی تو دلم باشه رو صریح می‌گم.
‫این مثل اینه که از یه طرف فوت می‌کنی از یه طرف قورتش می‌دی.
‫تو زندگی خانوادگی باید یه کم نقش بازی کرد.
‫بعد از مرگ به خاطر این یه جایزه می‌دن؟
‫بهترین بازیگر مرد، بهترین بازیگر زن.
‫زندگی که سینما نیست که از اول تا آخر نقش بازی کنی.
‫برای اینکه اینو بفهمی باید لااقل تو یه دنیا به عنوان انسان متولد بشی.
‫تناسخ‌ها که میاد.
‫ای خدا! با اینکه مرده ولی انگار قرار نیست تغییر کنه.
‫همه فکر می‌کردیم بیایم.
‫اما باید یه نفر تو بانک باشه.
‫مادرت یا خواهرت نیومدن؟
‫اونجا بودن. همین الان رفتن. فردا دوباره میان.
‫من برم آلیس؟
‫وقتی شوهرم آزاد شد باهاش میام.
‫باشه. خدا حافظ.
‫باشه. ‫اگه چیزی خواستی زنگ بزن.
‫اونو دیدی؟
‫یه دقیقه.
‫آلیس، من ناندو هستم. با جیمز...
‫می‌دونم.
‫اگه ناراحت نمی شی یه دقیقه می‌شه حرف بزنم؟
‫جیمز دنیای خیلی کوچیکی داشت.
‫دنیایی با آلیس و بچه‌اش. ‫دنیای خودش.
‫وقتی تو ستون فامیل برای نوشتن...
‫...اسم یه پرورشگاه، ‫اینجوری یه آدم نا امنیه.
‫یه کمپلکس زندگی کردن داشت...
‫...یه بخش بزرگی از عمرش رو تنها بدون هیچ کس از خودش.
‫همه اینا رو تو از زندگیش پاک کردی آلیس.
‫تو و عشق تو.
‫جیمز خیلی دوستت داره و بچه رو.
‫بزرگ‌ترین شکستش جدایی از تو بود.
‫جیمز هیچ وقت عمدا به تو صدمه نزده آلیس.
‫پس اگه تو خودت رو می‌یابی، لطفا... لطفا ببخشش.
‫وای!
‫وای! چه منظره ای!
‫انقدر زندگی می‌دوئه تو این مشکلات، سختی ها و غم‌ها.
‫دور از همه اینا وقتی از اینجا نگاه می‌کنی یه دکه قشنگه.
‫آره. خیلی قشنگه.
‫این زیبایی برای همیشه است جیمز.
‫ولی حتی اگه همه ببینن، خیلی ها متوجهش نمی‌شوند. مثل تو.
‫تو زندگی، تو آلیس و ازدواجت که...
‫...تو رو خفه کرده بود ‫همین زیبایی رو داشت.
‫می‌دونستم خدا مرد سالار نیست.
‫ولی این لحن فمینیستی، تو همیشه از جانب اون حرف می‌زدی، اینو انتظار نداشتم.
‫خوب بود. خوب بود.
‫ولی دو تا ایراد تو حرفت هست.
‫اول، خدا، من خدا نیستم.
‫دوم، اگه امروز از جانب آلیس حرف می‌زنم.
‫اونم یه روز حسابرسی داره که من از جانب تو حرف می‌زنم.
‫اما حتی اون روزم نمی‌تونم حقیقت اینکه...
‫...لجاجتی که تو نشون دادی ‫رو اون نشون نداده بود.
‫یادته اون روزی رو که یه خانواده کامل منتظر رسیدن تو بودن؟
‫اون مرد منتظر یه داماد نبود منتظر یه پسر از تو بود.
‫- اسمت چیه؟ ‫- پینکی.
‫اسم من تو مدرسه ایزابل سوسن جیمز.
‫- دکتر الکس، درسته؟ ‫- آره.
‫سلام! من جیمزم.
‫سلام جیمز! بیا، بریم تو بشینیم.
‫بذار با پدربزرگ آشنا بشیم.
‫- بیا... بیا. ‫- ببین کی اومده.
‫تو خیلی قشنگ شدی. بیا.
‫- لازم نیست. بشین. ‫- اشکال نداره. بشین.
‫- از من ناراحتی؟ ‫- داری چی میگی؟
‫ما منتظر یه زنگ بودیم ‫از اینجا. آلیس، نه؟
‫خیلی باحاله!
‫اون خیلی مشتاق بود که ‫این چند روز بیاد اینجا.
‫بعد از اینکه آوردیمش اینجا ‫ایستاده و گریه میکنه.
‫بیا اینجا. بیا. بیا.
‫بیا.
‫بشین.
‫دختر تو دقیقا ‫مثل تو تو بچگیته.
‫هیچ فرقی نداره، ‫نه سوزان؟
‫درسته. من هم همینو ‫به دخترم میگفتم.
‫وقتی شماها خانواده دور هم جمع شدید ‫من دیگه برم. تمومه.
‫- اینو نخواستم بگم. ‫- منو قاطی اینا نکن.
‫- من از بیرونم. ‫- میدونم. تو مثل پسر خوانده ش هستی.
‫من شک دارم که اون با دادن ‫دارو آقای دیویس رو اغوا کرده.
‫مرسی، دیدی که مدرکش ‫اصل بود یا نه؟
‫آقا، منو به صلیب نکش. ‫لطفا بذار زنده بمونم.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫خیلی وقته که ‫من یه لبخند آرام نداشتم.
‫هیچ وقت فکر نمیکردم ‫که جیمز بیاد.
‫با اینکه دخترمو ناراحت کرده بود ‫و بدون دیدن صورت...
‫...نوه ام، ‫فکر میکردم بمیرم.
‫اون زمان گذشته. حتی اون موقع ‫هیچ حسی نسبت به تو نداشتم.
‫از طرفی من ‫فقط احترام به تو داشتم.
‫فقط بعد از اینکه متولد شد فهمیدم ‫احساسات یه پدر رو به طور کامل.
‫چون اون ‫تویی بود که اینطور بود.
‫اگه من بودم، ‫شاید کتکش میزدم.
‫خوشحالم.
‫سوزان، میخوام اینو ‫با دامادهام جشن بگیرم.
‫اون...
‫دکتر، اجازه نمیدی ‫دو تا پگ برداریم؟
‫اجازه میدم. ‫اما باید با دو تا بس کنی.
‫قبول دارم. بذار اینطوری باشه. ‫نظر داماد بزرگم چیه؟
‫من مخالفتی ندارم آقا. ‫فقط مخالفم اگه ننوشیم.
‫دیگه منو آقا صدا نکن ‫منو پدر صدا کن.
‫ببخشید... ببخشید... ‫خب پدر، کی شروع کنیم؟
‫- سلامتی! ‫- سلامتی!
‫اگه میدونستم که اینجا ‫یه همچین جشنیه...
‫...اون وقت 8 سال طول نمیداد ‫تا باهاش بیام اینجا.
‫- هر وقت دلت خواست میتونی بیای. ‫- قبول دارم.
‫هر وقت دلت خواست میتونی بیای. ‫اما برای من دردسر درست نکن.
‫- با دو تا پگ میمیریم؟ ‫- مطمئنا.
‫حالا فهمیدی که ‫مزیت...
‫...داشتن یه ‫داماد بی مسئولیت چیه؟
‫حتی بعد از 6 تا پگ ‫منم همینطوری هستم، خدا!
‫با فهمیدن اشتباهش ‫آماده شد که عذرخواهی کنه.
‫از طرف اون پدر اگه ‫حتی یه لحظه فکر میکردی.
‫برای حساب آلیس که خونه و خانوادش ‫رو ترک کرده بود که با تو زندگی کنه...
‫...برای اون یه روز اگه ‫غرورت رو گذاشته بودی کنار...
‫...میتونستی اینجوری یه شب ‫رو به دیویس هدیه بدی.
‫برای هزار تا اشتباهی ‫که کرده بودی این یه خاطره...
‫...کافیه که ‫آلیس تو رو ببخشه.
‫اشتباه بود جیمز.
‫یه اشتباه بزرگ در زندگی جیمز ‫که هیچ وقت نمیشه اصلاحش کرد.
‫خانم! خانم!
‫دکتر موهن داره زنگ ميزنه.
‫آلیس به طور قانونی برای طلاق ‫اقدام کرده بود، نه؟
‫نه فقط این، اون تحصیلکرده ست.
‫پس فکر نکنم این ‫برای اون شوک بزرگی باشه.
‫نمیدونم دکتر. ‫من به طور نازک اشاره کردم.
‫اما چیزی رو صریحا ‫نگفتم.
‫در این موضوع من نمیتونم ‫فقط به عنوان یه دکتر حرف بزنم.
‫آلیس! بیا داخل.
‫آلیس، موضوع طوری که انتظار داشتیم ‫پیش نمیره.
‫نه فقط این. از همین چند روز ‫هیچ نشونه مثبت برای...
‫... نشون دادن اینکه جیمز ‫میتونه به زندگی برگردد.
‫آلیس، با تنها قدرتی که سیستم زندگی ‫که در بدن ثابت شده...
‫...جیمز هنوز زنده ست.
‫ما بهش میگیم حالت گیاهی دائم.
‫راستش من حتی نمیدونم ‫اگه بتونیم بهش زنده بودن بگیم.
‫به همین خاطر به تو زنگ زدم.
‫دردی که جیمز ‫الان میگذرونه...
‫...یا شرایط روانی اون ‫برای هیچکدوم از ما معلوم نیست.
‫تنها کمکی که میتونیم برای ‫جیمز بکنیم اینه که ونتیلاتور رو برداریم.
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫که امروز فقط این تصمیم رو بگیریم
‫آلیس حقش رو روی جیمز داره.
‫دلیلش اینه که تو هنوز زن جیمسی
‫ما نمیگیم که باید فوری انجامش بدی ‫وقتتو بذار. اما امیدواریم تصمیم درستی بگیری
‫بابا، چای اینجاست
‫عزیزم،باهاش حرف نمیزنی؟
‫نوشیدنی
‫میبینی؟
‫اون لبخند هنوزم از قلبم نرفته.
‫وقتی پسرم یک سالش بود، اومد اینجا برای تعطیلات.
‫کشور یه سرباز شجاع پیدا کرد. ‫من بودم که باختم.
‫بعضی حقیقت ها هستن که باید بپذیریم، آلیس.
‫قلبم میگه که حرف الکس درسته.
‫- میخوام برم خونه. ‫- چی؟
‫میخوام برم خونه.
‫ببخشید، آلیس!
‫به خاطر کار نتونستم ‫بیام بیمارستان.
‫حالش چطوره؟
‫بابا، مداد رنگی ها کجاست؟
‫میبینیم.
‫"در غم قلب، ‫مه غلیظ میشه..."
‫"تو اون گلبرگ پژمرده ‫در نسیمی..."
‫"به دنبال سرنوشت در اشکها..."
‫"تو تاریکی ای که ‫خسته میشه از خودش..."
‫"بدون خبر و آگاهی ‫به دور دست ها محو میشه..."
‫"اون مثل زندگی ‫در من حل شد..."
‫"نمی تونه برگرده ‫کجا رفتی..."
‫"آیا خاطرات محو شده ‫کنار ..."
‫بدهکاری داشتم که باید پس می دادم.
‫یه تماس به عنوان پدر.
‫می دونم که بدهکاری می مونه.
‫با این حال بعد از اومدن اینجا و تماس گرفتن با قلب باز، ‫آروم شدم.
‫کسی نیست که بتونه ‫بدون بدهکاری راه بیفته.
‫اگه امکان داشت، من و این حسابرسی ‫هیچ معنی ای نداشت.
‫اما یه بدهکاری هست ‫که می تونی پس بدی.
‫مامان، امروز ‫می خوام این لباس رو بپوشم.
‫هدیه تولد بابا.
‫از فردا به بعد ‫بدون بابا زندگی می کنیم.
‫تو بیا پایین. ‫دعا می کنیم و بعد می ریم.
‫بذار این نقاشی رو تموم کنم. ‫به بابا قول داده بودم.
‫زود برمی گردم.
‫می دونی آلیس؟
‫برای این یه روز، جلو ‫محراب چقدر دعا کردم؟
‫قول میدم! روی این ‫شمع ها وقتی دستم رو دراز کردم ...
‫... و با چشم های بسته دعا کردم، ‫این لحظه در قلبم بود.
‫همین لحظه.
‫بعد دستات نمی سوزه؟
‫نه. این اعتقاد قدیمی ‫این کلیساست.
‫با دراز کردن دست روی ‫این فتیله اگه چیزی رو بخوایم...
‫... از ته دل دعا کنیم ‫... و اگه واقعاً بخوایم،
‫دستاتون نمی سوزه.
‫الاغ!
‫جز تو کسی ‫این حرف احمقانه رو باور می کنه؟
‫اگه دستت رو بذاری روی آتیش، ‫نمی سوزه؟
‫تو! وایسا! وایسا!
‫دعا امیدشه، جیمز.
‫با آگاهی یا ناآگاهی ‫از تو جدا شده...
‫... و باعث رنجت شده، ‫این توبه اش هست.
‫درک اینکه ‫چقدر تو رو دوست داره...
‫... آخرین امیدش ‫که شاید بتونه تو رو برگردونه.
‫خیلی دوستت داشت، جیمز.
‫بیشتر از هر کسی ‫در این دنیا.
‫بیشتر از هر چیزی ‫تو رو دوست داشت.
‫امروز خوب می دونه که با گذاشتن ‫دستش روی آتیش می سوزه.
‫با این حال.
‫جیمز، اشتباهاتی که می شد ‫با نگاه کردن به عقب تصحیحشون کرد...
‫... هنوزم تو زندگی شماست. ‫خیلی هاشون.
‫اما حسابرسی شما ‫اینجا به پایان می رسه.
‫وقتشه که بریم.
‫آلیس...
‫- آلیس! ‫- دکتر...
‫خوبه. خدا حفظش کنه.
‫تولدت مبارک آلیس!
‫"در غم قلب، ‫مه غلیظ میشه..."
‫قول بده که این برای همیشه ست.
‫"تو اون گلبرگ پژمرده ‫در نسیمی..."
‫"به دنبال سرنوشت در اشکها..."
‫تصمیم با توئه، آلیس.
‫"سرنوشتی که ‫با انگشتایی کشیده شده..."
‫"همدم الان ‫تنها شده..."
‫"در شبهای تاریک ‫به رویاهام جاری شو."
‫"مثل یه خط نقره ای، ‫دور میشی."
‫بابا!
‫"در غم قلب، ‫مه غلیظ میشه..."
‫“تو همون گلبرگِ پژمرده‌ای که تو نسیم داره از بین میره…”
‫“با اشک دنبال سرنوشت می گرده…”
‫"تو تاریکی ای که ‫خودش خسته میشه..."
‫"خیلی دور غیب میشه ‫بدون اینکه خبر بده و بدونه..."
‫"اون مثل زندگی تو من حل شد..."
‫"نمیتونه برگرده ‫کجا رفتی..."
‫"یادها که کم رنگ میشن ‫میان کنار..."
‫این که آخرش نیست؟
‫نه، این تازه اولشه.
‫برای یه سفر طولانی که برگشتی نداره، ‫این تازه اولشه.
‫بیا.
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫مترجم : گمنام
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫بابا!
‫مامان.
‫متاسفم، جیمز.
‫باید...
‫برگردم، پیتر؟
‫خانم!
‫مرگ داره بهت ‫یه شانس دوباره میده امروز.
‫چون زندگی هیچ وقت نمیده.
‫آره! راستش بابام ‫عاشق رنگه.
‫و خیلی هم به من الهام داده.
‫اما من همیشه سعی کردم ‫یه رنگای دیگه بزارم. رنگای جدید، سایه های جدید.
‫پینکی! عزیزم!
‫ناندو عمه!
‫- عمو کجاست؟ ‫- بیا.
‫- اینجا هستی؟ ببین کی اومده. ‫- این کیه!
‫- ببین عمو سوامی. ‫- سلام عمو سوامی!
‫- عمو لاغر شدی. ‫- آدم پرکار همیشه اینجوریه.
‫تو برو به بقیه مردم برس.
‫- سلام عمو! ‫- سلام پینکی! خوبی؟
‫تو ادامه بده.
‫- سلام عمه! ‫- مادربزرگ!
‫سلام!
‫- سلام! ‫- سلام!
‫- ببینش. ‫- سلام!
‫خیلی خوشحالم عمه. ‫تو امکانش رو فراهم کردی.
‫این واقعا ‫یه اتفاق عالی برای منه.
‫جیمز و آلیس کجان؟
‫امیدوارم از دیدن این فیلم لدت برده باشید ‫با بهارات مووی بروز باشید
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫اون روز تو اون بیابون سفید ‫کی منو تنها گذاشت و رفت؟
‫اینو خیلی ‫با خودم پرسیدم. خدایا!
‫یا اینکه آخر هر زندگی یه ‫حسابرس هست که حق و باطل رو میبینه.
‫یا اینکه پیتر تصویر ‫اون چیزی بود که من به وجدانم دادم؟
‫زندگی یه سفر برای پیدا کردن جوابه، ‫یه نفر تو گذشته گفته.
‫اما برای همه سوالها ‫جوابی وجود نداره، این درس...
‫...که تو سفرم یاد گرفتم.
‫مرگ داره بهت ‫یه شانس دوباره میده امروز.
‫چون زندگی هیچ وقت نمیده.
‫اینو پیتر بهم گفت.
‫حرفش درست بود. ‫مرگ یه شانس دوباره بهم داد.
‫بهش میگفتن زندگی.