‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی تقدیم میکند
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫مترجم : تالاپاتی
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫اسمش کارانه.
‫به جرم نقض ماده ۳۸۳، ‫۳۸۴ و ۳۸۶ قانون مجازات هند متهم شده.
‫اسمش کیشانه.
‫به جرم نقض ماده ۲۹۰، ‫۳۰۰ و ۳۰۷ قانون مجازات هند متهم شده.
‫این آرجونه.
‫به جرم نقض ماده ۴۰۰، ‫۴۰۱ و ۳۵۱ قانون مجازات هند متهم شده.
‫اصلا!
‫راه بیفت! راه بیفت!
‫رفیق! جاروم!
‫می‌خوای چیزی برای دفاع ‫از خودت بگی؟
‫قاضی! وقت هیتلر ‫چمپاقل رو هدر نده.
‫محکومشون کن به مرگ.
‫زنده باد! زنده باد!
‫ساکت! ساکت!
‫اونایی که ‫جنایتکارن مجازات میشن.
‫جنایتکار اونه که برای منافع ‫خودش دست به جنایت می‌زنه.
‫جنایتکار اونه که برای ‫ارضا کردن عطش شیطانی‌ش
‫دست به ظلم می‌زنه.
‫کسی که انسانیت رو به قتل می‌رسونه.
‫اما داستان زندگی ما ‫کاملا متفاوته.
‫اگه دادگاه بهش گوش بده، ‫این داستان میشه دفاعیه ما.
‫خانم، ‫داستان از یه زن شروع میشه.
‫یه الهه که اسمش ساویتری بود.
‫سال‌ها پیش، وقتی که مادر ‫ساویتری یه زن جوون بود،
‫فهمید که شوهرش دزده.
‫از ترس اینکه ‫پسرشو هم دزد بار بیاره،
‫با پسرش ‫از خونه فرار کرد.
‫اما شوهرش و دوتا ‫از نوچه‌هاش دنبالش کردن
‫و پسرشو ‫از چنگ ساویتری درآوردن.
‫چَمپو یکی از ‫همکارای شوهرش بود.
‫و همکار دومش هَریا بود.
‫ولش کن! گورتو گم کن!
‫بریم.
‫بچه رو گرفتن و ‫به سمت جنگل فرار کردن.
‫اما نتونستن ‫از دست پلیس فرار کنن.
‫شوهرش با شلیک ‫پلیس کشته شد.
‫بچه ممکن بود ‫تو جنگل بمیره.
‫اما یه آدم ناشناس نجاتش داد.
‫و بعد اون مادر درمانده تصمیم ‫گرفت خودکشی کنه.
‫اما وقتی صدای گریه یه بچه ‫رو شنید، منصرف شد.
‫من اون بچه بودم! من!
‫پدر و مادرم ‫تو یه تصادف مرده بودن.
‫شاید منم قرار بود بمیرم.
‫اگه مادر ساویتری منو ‫بغل نکرده بود
‫و بزرگم نکرده بود...
‫همین. بعد مادر ساویتری ‫موسسه‌ش رو راه انداخت.
‫پدرم آدم عوضی‌ای بود. ‫اون دزد، هریا بود.
‫اما ظاهرشو عوض کرد ‫و یه آدم محترم شد.
‫وقتی مادرم پیشش رفت، ‫اون گفت...
‫بنارسی! ‫- بله؟
‫بچه‌م! ‫من خودمم نمی‌دونم پسر کیم.
‫چطوری می‌تونم قبول ‫کنم که این پسر منه؟
‫اما کاری می‌کنم که مردم ‫ازت متنفر بشن.
‫ببرش یه جایی که ‫دیگه جرئت نکنه
‫سرشو بالا بگیره.
‫این کارو می‌کنم. ‫اما پاداش می‌گیرم؟
‫چه پاداشی؟
‫رئیس، من همه رازاتو نگه می‌دارم. ‫این یکی رو هم مخفی نگه می‌دارم. اما...
‫بهت می‌دم.
‫یه همچین پاداشی بهت می‌دم که ‫خودت هم نمی‌فهمی
‫چطوری خرجش کنی.
‫رئیس، با این پسر چیکار کنم؟
‫بزرگش کن.
‫احمق! بندازش تو سطل آشغال.
‫نه!
‫بیا. ‫- ولم کن! ولم کن!
‫مثل سگای گرسنه تیکه‌تیکه‌ش کنید.
‫نه! ولم کنید.
‫التماستون می‌کنم! خواهش می‌کنم ولم کنید! نه!
‫اون روز، منو از ‫تو سطل آشغال برداشت و بهم خون داد.
‫زندگیم مدیون خونش شد.
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫مامان، این دوتا حواله ‫برای کیشان و آرجونه.
‫عجیبه خواهر! ‫هر اتفاقی بیفته،
‫این دوتا پسرت هیچ‌وقت ‫حواله فرستادن برا تو رو فراموش نمی‌کنن.
‫آره. یه روز داشتم می‌مردم.
‫اون روز یه بچه یتیم ‫بهم زندگی دوباره بخشید.
‫و حالا همون یتیم، ‫داره از برادرای یتیمش مراقبت می‌کنه.
‫درسته. ‫- مامان، من پسر واقعیتم، مگه نه؟
‫پسرتو یادته، نه؟
‫آره. از وقتی که از دستش دادم، یادمه.
‫وقتی کلمه "پسر" رو می‌شنوم...
‫خدا نگهدارش باشه و خوشبختش کنه.
‫خدایا! خیلی خسته‌ام. ‫کاملاً داغونم.
‫اگه جنگیدن من حتی امروز هم تموم نشه، ‫اگه یه کار پیدا نکنم...
‫...اونوقت خودم هم نمی‌دونم ‫چه راهی رو تو زندگی پیش بگیرم.
‫میدونی که... ‫فقط یه رابطه وجود داره...
‫...بین خدا و یه انسان.
‫اون رابطه ایمانه.
‫اگه این ریسمان ایمان پاره بشه ‫اونوقت انسانه که شیطان میشه.
‫تا امروز تو منو امتحان کردی. ‫اما امروز نوبت امتحان توئه.
‫نمی‌تونم... ‫نمی‌تونم... فرار... فرار... کنم.
‫هی، خجالت بکش، رئیس! ‫برای اینکه صاحب...
‫...یه آسیاب آرد بشی از دست سه تا ‫جنایتکار قایم شدی اینجا؟
‫گرسنه‌ام، سرم گیج میره.
‫گرسنگی من با کتک خوردن رفع میشه.
‫اما تو بیست و چهار ساعته ‫نگران غذا هستی؟
‫اما لازم نیست نگران باشی. ‫خداوند یه سرنوشت تو پام نوشته.
‫اما اینا که دستن...
‫آدما دست دارن، نه حیوونا.
‫خطوط روی پام میگن که ‫قراره پول از...
‫تاکسی!
‫تو دختر هستی؟
‫بله، من دخترم. ‫چرا شما مردا تعجب می‌کنین؟
‫چون برای اولین بار تو بمبئی...
‫...یه دختر رو می‌بینم که ‫تاکسی می‌رونه.
‫چرا؟ اگه یه دختر می‌تونه ‫تو انتخابات برنده بشه و...
‫...رهبر کشور بشه، ‫پس چرا من نتونم راننده تاکسی بشم؟
‫آره، می‌تونی.
‫کجا می‌خواین برین؟
‫بله. ویل پارل. ‫سریع لطفاً.
‫بیا... ‫- چی؟
‫اوه! کیفشو زدی. ‫حالا چطوری می‌خواد کرایه تاکسی رو بده؟
‫خفه شو! داداشت ِ مگه؟
‫راستی، ‫تو چطوری راننده تاکسی شدی؟
‫وقتی به دنیا اومدم، ‫مامانم از بهشت حکم گرفت.
‫بابام راننده تاکسی بود.
‫منو می‌ذاشت رو پاش ‫و تاکسی می‌روند.
‫وقتی گرسنه‌ام بود ‫تو تاکسی بهم شیر می‌داد.
‫پس من تو تاکسی بزرگ شدم.
‫هی، احمق! بزن کنار!
‫بله، چی داشتم می‌گفتم آقا؟
‫آهان! آره. تو تاکسی بزرگ شدی.
‫بعدش فقط برای تفریح ‫رانندگی تاکسی رو یاد گرفتم.
‫وقتی که به یه زن جوان تبدیل شدم ‫بابام فوت کرد.
‫من تنهام. ‫نه فامیلی، نه برادر، نه خواهری.
‫فقط تاکسی‌ام و خودم. ‫و روبروم یه دنیای خودخواهه.
‫خدا اون قاضی رو حفظ کنه ‫که حکم داد...
‫...که تارا باید گواهینامه بگیره.
‫و اینطوری شد که من ‫راننده تاکسی شدم.
‫اوه! لطفاً تاکسی رو نگه دار. ‫همینجا نگه دار.
‫چقدر میشه؟
‫۱۷ روپیه و ۷۵ پیسه.
‫آقا، حالا نگو که ‫یه نفر کیفتو زده.
‫واقعاً کیفتو زدن.
‫حالا یا منو ببر ‫کلانتری...
‫...یا یه مدت اینجا صبر کن...
‫...اگه کار رو گرفتم، ‫یه پیش‌پرداخت می‌گیرم و پولتو میدم.
‫خیلی خب. ‫اما پول رو بیار.
‫آقای کاران! ‫- بله، آقا.
‫بلدین دروغ بگین؟ ‫- نه.
‫میتونین آدم نامردی باشین؟ ‫- هرگز.
‫میتونین تقلب کنین؟ ‫- حتی اگه قرار باشه بمیرم هم نه.
‫میتونین کلاهبرداری کنین؟
‫من این کار رو مثل کشتن مادر ‫خودم می‌دونم.
‫پس تو نمیتونی این کار رو بگیری. ‫میتونی بری.
‫می‌خواین بگین این همه ‫زحمت، این همه سال درس خوندن...
‫...این همه مدرک، ‫همه اینا الکیه؟
‫الو! ‫یه نفر بفرست ‫که به درد بخوره.
‫این زیادی صادقه.
‫فکر کردم آدم درست و حسابی‌ایه. ‫اما لاستیک تاکسی‌مو پنچر کرد. ‫آدم عوضی!
‫هی، بیا بیرون! عوضی! ‫اگه پولمو نگیرم...
‫...دیگه اسممو ‫تارا نذار.
‫منو عصبانی کرده. ‫احمق!
‫امروز یه جوری حالیش می‌کنم...
‫...که اسممو تارا ‫نذار اگه یه درس حسابی بهش ندم.
‫پدر! مثل همیشه ‫به عنوان یه شکست‌خورده برگشتم.
‫انگار بخت و اقبال با من یار نیست. ‫هر جا میرم شکست می‌خورم.
‫همیشه باید با طرد شدن ‫مواجه بشم.
‫انگار این دنیای فاسد، صداقت ‫رو به طور کامل نابود کرده.
‫حالا تو بگو، ‫من چیکار می‌تونم بکنم پدر!
‫بابا؟ بابا! چی شده؟
‫بابا! بابا!
‫منو از توی جوب پیدا کردی و بزرگم کردی.
‫اما من نتونستم هیچ کاری برات بکنم.
‫امروز انقدر بدبختم که حتی ‫نمیتونم مراسم خاکسپاریتو انجام بدم.
‫منو ببخش بابا. ‫منو ببخش.
‫اینو بگیر.
‫فکر نمیکنی که توی این دنیا ‫که همه دنبال کلاهبردارین،
‫دیگه کسی انسانیت حالیش نیست.
‫هنوزم آدمایی هستن که درد ‫دیگران رو درد خودشون میدونن.
‫منو دوست خودت بدون. ‫این پول رو بگیر. وقتت رو هدر نده.
‫برو مراسم خاکسپاری باباتو انجام بده.
‫کجا میخوای فرار کنی؟ ‫از صبح دنبالت میگردیم.
‫توروخدا نجاتم بده. میخوان منو بکشن.
‫چرا میخوان بکشنت؟
‫من یه کاسب کوچیکم. ‫روغن تولید میکنم و میفروشم.
‫صاحب اون کارخونه بزرگه خوشش نمیاد. ‫میخوان کاسبی منو تعطیل کنن.
‫یه سری خلافکار فرستادن که منو بکشن.
‫تو یه آدم فقیری و منم فقیرم.
‫اگه به هم کمک کنیم، ما فقرا ‫میتونیم یه زندگی درست و حسابی داشته باشیم.
‫و من تو کاسبیم کمک میگیرم.
‫میای برای من کار کنی؟ ‫از من یه کاری قبول میکنی؟
‫بابا، این شعله های آتش صداقت و ‫تحصیلاتم رو سوزوندن.
‫حالا میخوام با همین شعله ها ‫جواب دنیا رو بدم.
‫به کسی روغن نده. ‫اصلا روغنی نداریم.
‫اینو به همه بگو وگرنه ‫حسابی کتکت میزنم.
‫الو! کارخونه روغن سازی چمپاکلعل؟ ‫نه، نه! روغن نداریم.
‫روغنی نداریم. ‫- بگو بره گم شه.
‫چمپاکلعل عزیزم!
‫هی، چیکار میکنی؟ ‫چی میخوای؟
‫نه، اصلا روغن نداریم.
‫موتور میخوای؟ ‫بهت میدم.
‫تموم شد؟ ‫- آره.
‫چی میخوای؟ ‫- روغن.
‫اول پول رو اینجا بذار.
‫روغن از اینجا بیرون نمیاد. ‫اول برو بیرون. - باشه. - بدو!
‫از دهنش آدامس میاد بیرون. ‫- چی میگی؟
‫آقای چمپاکلعل!
‫صورتتو نشونم بده.
‫وقتی تو رو میبینم داداش خدا بیامرزم ‫میوفته یادم.
‫وقتی تو رو میبینم سگ ‫بابا خدا بیامرزم میوفته یادم.
‫سگ! ‫- به اندازه تو باصداقت بود.
‫بیا. پول رو بردار و برو.
‫روغن بهم میدی؟ ‫- آره، برو. روغن بهت نمیدم.
‫چی؟ ‫- یعنی روغن بهت میدم.
‫بهم میدی، نه؟ ‫- آره، برو.
‫چقدر بو میده. ‫با تیغ صورتمو میبرم.
‫مهم نیست ریس. کلی پول درآوردیم.
‫اصلا چرا استخدامتون کردم؟
‫فشار خونمو کی چک کنه؟ ‫بابات؟ - آره، من چک میکنم.
‫پسرم، هرچی پول درمیارم برای توئه.
‫هرچی درمیارم، تو توش سهم داری.
‫بگیرش پسرم. خواهش میکنم بگیرش.
‫به خاطر تو گرفتمش و باید به تو برگردونمش. برو.
‫چیکار میکنی؟ ‫توش چیزی هست یا نه؟
‫اشکالی نداره. ‫چرا بهم یه اسم جدید دادی؟ ACC؟
‫دوتا اسم رو با هم ترکیب کردم. ‫معاون به علاوه کمک.
‫من BCP توام. رئیس به علاوه ‫بیمار. فهمیدی؟
‫فهمیدم. فهمیدم.
‫تا نزنمت نمیفهمی.
‫نمیدونم چه بلایی سر این مملکت میاد.
‫من نمیتونم مدت زیادی ‫این کشور رو اداره کنم.
‫بفرمایید آقا، کجا تشریف میبرین؟
‫تو؟ ‫- هی، بیا پایین. برو گمشو.
‫هی، گوش کن. ‫- برو گمشو. برو گمشو.
‫هی! هی!
‫تو چی فکر کردی؟ ‫من تو رو یه آدم درست حسابی میدونستم.
‫معلوم شد که یه کلاهبرداری. ‫منو گول زدی و فرار کردی؟
‫تو چی فکر کردی؟ ‫که میتونی از دست من فرار کنی؟
‫ببین، اسم من تارائه. اگه نتونستم ‫حسابی حالتو بگیرم
‫اونوقت دیگه اسممو ‫تارا صدا نکن.
‫بیا پایین. زود باش!
‫هی! هی، ‫داری جلو من نقش بازی میکنی؟
‫چی شده؟
‫شروع نکن به فیلم بازی کردن.
‫هی! هی!
‫خجالت نمیکشی؟ ‫اینقدر جوونی اما گریه میکنی؟
‫باید النگو دستت کنی. ‫مثل دخترا! هی گریه میکنی.
‫هی، بزنمت؟
‫با دیدن لباسام گول خوردی.
‫یکی از دوستام تو یه خشکشویی کار می‌کنه.
‫ازش قرض کردم و این لباسا رو پوشیدم.
‫بعد از اینکه لباسامو شستم، همشونو گم کردم.
‫حالا روزامو با خوردن آب لوله کشی سر می‌کنم.
‫آب لوله کشی؟ اونم مومبای؟
‫آره، آره! اونم مومبای.
‫سه روزه هیچی نخوردم. حالا اگه یه ذره هم بهم بزنی...
‫...این مرد شش فوتی رو باید ببرن قبرستون.
‫بذار اشکامو پاک کنم.
‫هی، عوض‌آبادی، بهم دست نزن.
‫می‌خوای بخوری؟ ‫- بله.
‫پاشو. پاشو.
‫یواش بخور، مرد. اگه فردا هم گشنت شد...
‫...بیا اینجا غذا بخور. می‌تونم بهت ناهار بدم.
‫اما یادت باشه که من حتما اون 25 روپیه و 75 پیسه رو...
‫...ازت پس می‌گیرم.
‫بله، حتما. اما باید بگم که شما خیلی خوب غذا درست می‌کنی.
‫واقعا؟ ‫- بله، خدا شما رو حفظ کنه.
‫یه چیزی بهت بگم تارا؟
‫بگو.
‫تو بهترین آدم دنیایی.
‫هی، زیاد زرنگی نکن. فهمیدی؟
‫ساکت غذاتو بخور و گورتو گم کن. یالا، زود!
‫از تعریف من خوشش نیومد.
‫زرنگی؟ می‌خوای منو گول بزنی؟
‫اینا چیه؟ اینجا چه خبره؟
‫اینا جسد کین؟ چطور سر از خونه‌ی من درآوردن؟
‫تو باید مراسم خاکسپاری این اجساد رو انجام بدی.
‫من؟ واسه چی؟ من چی کار کردم؟
‫تو سرپناه خیلی از بچه‌های بی‌گناه رو ازشون گرفتی.
‫تو خیلی از زن‌ها رو بیوه کردی.
‫اون مادری که همچین پسری رو به دنیا آورده خیلی بدبخته.
‫خدا هیچ‌وقت نمی‌بخشدت!
‫بزنیدش! بزنیدش!
‫بزنید! بزنید! چرا وایسادین؟
‫من یه مجرمم. هرچقدر هم که منو بزنید کافی نیست.
‫اما اگه با زدن من اونایی که مردن زنده می‌شن، من حاضرم بمیرم.
‫وگرنه یه فرصت دیگه بهم بدین. فقط یه فرصت دیگه.
‫تا بتونم کاسبی اون مرد گناهکار رو نابود کنم...
‫...کسی که باعث شد من همه این گناها رو بکنم.
‫اما من نمی‌تونم به اونایی که مردن زندگی ببخشم.
‫اما می‌تونم مسئولیت پدر و مادر...
‫...بچه‌های اونایی که مردن رو به عهده بگیرم.
‫از امروز من مسئولیت این بچه‌های یتیم رو به عهده می‌گیرم.
‫وظیفمه که مسئولیت...
‫...این خواهرهای بیوه رو به عهده بگیرم.
‫از این پدر و مادرهای پیر مثل پسر خودشون مراقبت می‌کنم.
‫از امروز زندگیم فقط همین یه هدف رو داره.
‫چمپاقلعل!
‫هی، داری چی کار می‌کنی؟ هرکسی باید با...
‫...باز کردن در بیاد تو، نه با شکوندنش.
‫تا حالا فقط یه در رو شکوندم.
‫حالا ببین چی کار می‌کنم.
‫هی، با اینکه این همه آدمین نمی‌تونین یه نفر رو بزنین؟
‫
‫هی، تمومش کنین! تمومش کنین.
‫داد نزن. فشارت داره می‌ره بالا.
‫اما کاسبی من داره می‌ره پایین.
‫فشارم چنده؟ ‫- 420.
‫اسم تو رو نپرسیدم. فشارم چنده؟
‫نمی‌دونم. ‫- تو...
‫لطفا تمومش کن، کاران. اگه پول می‌خوای، بگو. بهت می‌دم.
‫لطفا این کارو نکن. تمومش کن.
‫خوک! سگ! احمق!
‫کافیه، بی‌شعور. عصبانیتتو خاموش کن.
‫این عقربه دیگه 4-5 بار چرخیده.
‫خفه شو! پس دل شکسته‌ی من چی؟
‫اون عوضی کاران منو نابود کرده. حتی کلاه من هم پاره شده.
‫باهاش دست دوستی دادم...
‫...اما اون شونه‌امو از جا درآورد.
‫از رئیس چمپاقلعل... ‫...تبدیل شدم به گدا چمپاقلعل.
‫من تموم شدم.
‫- حالا من چی می‌شم؟
‫از بابات بپرس. مگه بابا داری؟
‫نمی‌دونم.
‫مرده. اون مرده.
‫چمپاک! ‫- چمپاک!
‫کی داره مثل سگ واق واق می‌کنه؟
‫اونجاست! ‫- اوه، آقای شامبو! چه عارفانه قدم رنجه فرمودین؟
‫الان بهتون می‌گیم چرا اومدیم.
‫وسایلشو جمع کنین. ببرین.
‫هیچی جا نذارین. ‫- هی! هی!
‫این صندلی رو هم ببر.
‫هی، شما تاجرین یا گدا؟
‫وسایلمو کجا میبرین؟
‫میفروشیمشون. اینارو میفروشیم ‫و پولمونو درمیاریم.
‫پولی که بهت دادیم
‫برای راه اندازی کارخونه ی روغنت.
‫آره، کاملا درسته.
‫اوه! خواهش میکنم. ‫این کارو نکن. من نابود شدم.
‫اوضاعم جوریه که ‫پول غذا خوردن هم ندارم.
‫بهت میدیم. ‫یالا، همه ی وسایلشو ببرین.
‫خواهش میکنم گوش کنین! وسایلم!
‫اوه! اوه! کجا میبریش؟
‫نگران نباش. اینو بگیر.
‫داری بهم پول میدی که ‫باهاش سم بخرم؟
‫دقیقا! اگه تو میتونی ما رو گول بزنی ‫ما نمیتونیم برات سم جور کنیم؟
‫اون تلویزیون رو بردار.
‫هی، تلویزیونو کجا میبری؟ ‫خواهش میکنم تلویزیونمو نبر.
‫چطوری شبامو بگذرونم؟
‫چرا مثل دیوونه ها داد میزنی؟
‫تو پیاده کنار ساحل بگذرون. ‫با اون باندهای اونجا.
‫چرت و پرت میگی؟ هی!
‫کلیدامو کجا میبری؟
‫اگه همه چیو میبری ‫دیگه کلیدا به چه دردت میخوره؟
‫هی، حداقل ظرف غذامو نبر. ‫چطوری غذا بخورم؟
‫اگه پول داشته باشی میتونی غذا بخوری.
‫اگه پول نداشته باشی، از کجا ‫میخوای ظرف غذا رو پر کنی؟
‫حداقل یه لیوان اینجا بذار. ‫چطوری آب بخورم؟
‫برو سر شیر آب تو خیابون. ‫لیوان به چه دردت میخوره؟
‫عینکتو بده.
‫عینکمم داری میبری؟
‫به چه دردت میخوره؟
‫که چک امضا کنی؟
‫راستش میخواستم چشاتو ‫با عینک با هم ببرم.
‫بدبخت میشی. ‫چمپاکلال رئیس رو
‫به گدا چمپاکلال تبدیل کردن.
‫ای سی سی، حالا من چیکار کنم؟
‫چرت و پرت نگو...
‫هی! ‫- منظورم اینه که نباید نگران باشی.
‫پسرت رابین امروز از آمریکا میاد.
‫آه، آره. پسرم رابین داره میاد. ‫تقریبا فراموش کرده بودم.
‫بی سی پی، یه چیزی به من بگو. ‫پسرت برای چی رفته بود آمریکا؟
‫اگه به کسی نگی...
‫نه، به کسی نمیگم.
‫ببین، اینجا دزدی های کوچیک میکرد ‫و کلاهبرداری.
‫برای همین از هند اخراجش کردن.
‫منم براش پاسپورت جعلی درست کردم ‫و فرستادمش آمریکا.
‫بعد از اینکه رفت اونجا، مدرک ‫جرم و جنایتشو گرفت.
‫وقتی رفت اسمش رامش بود.
‫حالا داره با اسم رابین برمیگرده.
‫رابین! اون رابین هود که ‫از ثروتمندا میدزدید و به فقرا میداد؟
‫احمق! اون رابین هود بود. ‫این فقط رابینه، بدون هود.
‫از ثروتمندا، ‫فقرا و گداها هم میدزده.
‫پسرمه. ‫- باشه.
‫حالا چقدر وقت مونده؟ ‫ساعت مچی مو هم بردن.
‫نگران نباش. چرا فقط یه ساعت؟ ‫کلی ساعت بخر.
‫رابین داره میاد. بیا بریم. ‫وقت پروازشه.
‫صبر کن، از کجا میدونی ‫ساعت پروازش کیه؟
‫که ساعت نداری.
‫میتونم حد بزنم، چون ‫وقت بدبختیته.
‫باشه؟
‫پسرم هنوز نیومده. ‫ایستگاه قبل پیاده شده؟
‫قرار بود پسرت با ‫هواپیما بیاد یا نه؟
‫پس چی؟ با اتوبوس شهرداری ‫از آمریکا اومده؟ احمق.
‫نه، چون گفتی نکنه ‫ایستگاه قبل پیاده شده باشه.
‫بی سی پی، نکنه ما اینجا ‫آبروریزی کردیم
‫و اون تو آمریکا آبروریزی کرده؟
‫احمق! ‫صورتت که خوب نیست.
‫حداقل درست صحبت کن.
‫ساکت اینجا وایسا. ‫- باشه.
‫اونجا نه، اینجا.
‫درود!
‫اوه، برگشته.
‫درود! درود!
‫ممنون.
‫میخواستی چیو از فرودگاه بدزدی؟
‫هاریا!
‫هاریا، اینجا چیکار میکنی؟ ‫- برو کنار. برو کنار!
‫چطوری اینطوری حرف میزنی؟ ‫منو نمیشناسی؟
‫من چمپاكم. ‫- اینا از کجا پیداشون میشه؟
‫اوضاع، روم سیاه شده ‫ولی باطنم می‌درخشه.
‫صورتت رو پاک می‌کنم تا ببینی. ‫وایسا ببینم! - هی!
‫نه، خواهش می‌کنم آرامش خودت رو حفظ کن. ‫این یه دیوونه‌ست.
‫چی؟ - نه. ‫می‌خواستم بگم چه چمپاڪ باشی
‫چه چتک، فرقی برام نداره.
‫مثل این که بگیم هَریا ‫باشی یا وریا؟
‫ببین، من وظیفه خودم می‌دونم ‫به هر نیازمندی کمک کنم.
‫در خونه من همیشه به روی شما بازه.
‫بریم. ‫- بریم.
‫ولی در خونتون کجاست؟
‫هَریا، خواهش می‌کنم گوش کن...
‫حالا چی شده؟ چه مسخره‌بازی‌ایه.
‫باید من رو هم با خودت ببری وگرنه ‫بهشون می‌گم قضیه از چه قراره.
‫خفه شو! ‫- برو کنار. - برو.
‫اینو بگیر. کارتم هست. ‫بیا به این آدرس.
‫این آدرس درسته؟ ‫داری منو گول می‌زنی؟
‫برو کنار! ببرینش.
‫هَریا چطوری تونسته از اسب ‫به ماشین برسه؟
‫هی، یالا، برو کنار!
‫بی‌سی‌پی پسرت کی میاد؟
‫اومد. ماهم اومد. - ماه؟
‫بالا نه! اون‌ور رو نگاه کن.
‫اون‌ور.
‫پسرم! پسرم.
‫اینو بگیر، این گداها ول کن ‫معطل نیستن.
‫ببین، من رو با گدا اشتباه گرفت ‫یه روپیه بهم داد.
‫تو هم داری این نمایش رو تماشا می‌کنی؟
‫چیکار کنم؟ ‫- خفه شو!
‫هی، پسرم! یه لحظه گوش کن.
‫داری چیکار می‌کنی، پسرم؟ ‫بهم پول دادی.
‫مگه من گدام؟ من پدرتم.
‫پدر؟ گفتی پدر؟ ‫- آره.
‫چه قیافه‌ی وحشتناکی؟ خیلی زشتی؟
‫نه زشتم نه بد. ‫حالم خوبه. بی‌خیال.
‫حالا که از آمریکا برگشتی
‫اینو آوردم به عنوان خوشامدگویی.
‫هی! هی! این چیه؟
‫گردنبنده دیگه. چیه مگه؟
‫گردنبند! اینو از ‫سر تشییع جنازه کسی آوردی؟
‫نه، عروسی یه گدا بود. ‫از اونجا دزدیدمش.
‫چی؟
‫بی‌خیال گردنبند، پول ندارم ‫نخش رو هم بخرم.
‫خب اینو زودتر می‌گفتی.
‫به خاطر یه پدر گدا ‫به هند برنمی‌گشتم.
‫پدر، این بلا چطوری سرت اومد؟
‫می‌خوای همین‌جا وایسی ‫و از این حرف‌ها بزنی؟
‫بریم توی آلونکم. ‫اونجا با هم حرف می‌زنیم.
‫آلونک؟
‫آره، یه آلونک دارم. ‫نه دیوار داره نه سقف.
‫پنجره هم که لازم نداره. ‫آلونک خیلی خوبیه.
‫تاکسی! ‫- تاکسی؟! ماشین کو؟
‫وقتی پول یه گردنبند رو ندارم، ‫چطور می‌تونم ماشین داشته باشم؟
‫بیا بریم.
‫بگو ببینم، کجا می‌خوای بری؟
‫واو! راننده تاکسی خانومه؟
‫توی هند هم دخترا مثل آمریکا ‫تاکسی می‌رونن؟ - خیلی خوبه.
‫فقط تاکسی که نیست، ‫لازم باشه زبونم رو هم می‌رونم.
‫بعدش هم دستم رو. بعدش هم لگد. ‫فهمیدی؟
‫کجا می‌خوای بری؟
‫هر جایی! هر جا که تو بخوای عزیزم.
‫کثافت عوضی.
‫آه!
‫اومدم! پی.کی. لِله اومد.
‫با یه قفل از قانون توی دستش. ‫هه!
‫یالا، پیاده شو.
‫مشکل چیه؟
‫تارا، خواهر، چی شده؟
‫توی تاکسی سعی کرد ‫دستش رو بهم بماله.
‫وقتی با عصبانیت بهش نگاه کردم، ‫گفت که گونه‌هات
‫مثل سیب قرمز شدن ‫از عصبانیت.
‫گونه‌هات مثل سیب قرمز شدن...
‫اشتباه می‌کنی. ‫نگران نباش تارا.
‫انقدر می‌زنمش تا گونه‌هاش ‫واقعاً مثل سیب قرمز بشن.
‫بیا تو. ‫- هی! هی! اما...
‫اگه جر بزنی، ‫صورتت رو سیاه می‌کنم
‫و می‌فرستم بگردی دور شهر.
‫بیا. بیا.
‫بیا، گورت رو گم کن.
‫اون... اون پسرمه.
‫آره خب، اینو خوب میبینم. ‫اگه پدر یه آدم سیاه دل باشه
‫خب طبیعیه که دل پسرش ‫سیاه میشه.
‫بیا تو. بیا تو.
‫هی! ‫- بیا با من قفلش کن.
‫بیا تو.
‫لطفا گوش کن! یه لحظه صبر کن.
‫این تازه از آمریکا اومده.
‫اون رسم و رسومات اینجارو ‫نمیدونه.
‫مگه با میمون ها تو آمریکا زندگی میکرده؟
‫یا تو باغ وحش اونجا؟
‫چرا نمیدونه چطوری باید رفتار کنه؟
‫بیا. با من بیا داخل.
‫هی! ‫- بیا تو!
‫آقا بازرس، لطفا گوش کن.
‫اینجا زندان! ‫- آره! آره!
‫هی، مسخره نکن. مگه تو شدی درخت بی برگ و بار؟
‫بابا!
‫حالم از قبل بده. ‫چرا بیشتر از این اذیتم میکنی؟
‫منظورت چیه؟
‫به تیپش نگاه کن! وقتی مردم
‫از آمریکا میان، قشنگ میرن خونه هاشون.
‫تو اومدی اینجا، زندان پلیس.
‫من چه کار کردم؟
‫اقا، لطفا ببخشش. ‫ازش معذرت بخواه.
‫لطفا منو ببخش؟ ‫- چی گفت؟
‫نمیدونم. چی گفتی؟
‫اقا، لطفا منو ببخش.
‫با ادب حرف بزن. ‫- با ادب حرف میزنم.
‫لطفا منو ببخش.
‫اینجوری خوبه؟ ‫- باشه. باشه.
‫اگه دوباره یه غلطی کرد، بازرس ‫لله میفرستتت زندان.
‫و انقدر میزنتت که ‫فراموش کن اذیت کردن دخترا رو
‫اونوقت از دردش حتی ‫اگه به یه دختر نگاه کنه ‫ناراحت میشه.
‫میدونی؟ ‫- ببرش.
‫بیا.
‫داری چه کار میکنی؟
‫بابا! ‫- آره. - این دختر بده.
‫مگه خجالت نمیکشی؟ هنوز از ‫کلانتری بیرون نیومدی.
‫اینو میبینی؟ ‫اینم بد نیست. بیا.
‫کی اینو دنیا اورده؟
‫پسرم دانشگاه قبول نمیشه، ‫لطفا کمک کن اقا.
‫لطفا به داداشم کمک کن که ‫دانشگاه قبول بشه. لطفا!
‫آره خب، چرا که نه؟
‫فرناندز. ‫- بله.
‫یه نامه از طرف من بهشون بده.
‫و پسرش و داداششم ‫باید دانشگاه قبول بشن.
‫من کارای لازم رو انجام میدم اقا. ‫- باشه!
‫گوش کن، ‫اون یکی که اون طرف نشسته
‫باید شب ها ‫تو اتاق خواب من ‫قبول بشه.
‫من کارای لازم رو انجام میدم اقا.
‫من دوست دارم خدمت زن ها رو کنم. ‫- اقا، شما داری کجا میری؟
‫مگه من گدا هستم؟
‫هاریا! ‫- هی!
‫تو چی شدی؟ ‫منو نمیشناسی؟
‫تو؟ آره، لطفا بیا. ‫خونه من برای همه بازه.
‫حتی برای گدا ها.
‫هاریا! کیه گدا؟
‫بیا. اونجا باهات حرف میزنم.
‫منو نمیشناسی؟ ‫هر چی دوست داری بگو.
‫نبايد اینجوری حرف بزنی.
‫خفه شو! حالا من هاریا نیستم.
‫پس کي هستی؟
‫من یه کارگر اجتماعی به نام راسیک لال. ‫من یه رهبرم.
‫خفه شو! ‫- آه! نگاه کن...
‫دوستان، حالا لطفاً برید.
‫اینا کرایه ای هستن؟
‫چه حرفی میزنی، چامپو؟ ‫- نه، فقط پرسیدم.
‫چامپو، حالا جایگاه من ‫اینجوریه که هر وقت یه رهبر
‫بخواد برای انتخابات ‫بایسته، من بهش پول میدم.
‫وقتی هم که انتخابات رو میبره و حکومت میکنه، ‫من با کمک اونها تجارتم رو راه میندازم.
‫من با دستگاه قانون رفیق هستم. ‫پس هر کار غیرقانونی ای انجام میدم.
‫من بهشون کمک میکنم، اونها هم به من.
‫فراموشش کن، ‫بگو الان چه کار میکنی؟
‫من ماهی میگیرم.
‫چی؟ ‫- آره!
‫من ماهی میگیرم. ‫حالم امروز خیلی بده.
‫طوری که اگه کنار یه گدا راه برم ‫به من پول پیشنهاد میده.
‫من با پول تو حوض ثروت ‫حمام میکردم.
‫ولی شانس انقدر بد بهم زد که ‫هم پول رو از دست دادم ‫هم حوض رو.
‫چامپو، من نفهمیدم.
‫ولش کن. ‫نمیخوام برات توضیح بدم.
‫ولش کن.
‫هی رابین، بیا اینجا. ‫ایشون پسرم رابین هستن.
‫اوه! ‫- و ایشون... اسم شما چیه؟
‫راسيکلال. ‫- راسيکلال.
‫ایشون مدرک جرم شناسی شون ‫رو از آمریکا گرفتن.
‫عالیه! تبریک میگم! ‫- سلام.
‫کسب و کارتون خیلی خوبه.
‫ولی شما فقط به سبک هندی ‫اون رو تو بمبئی اداره می کنین.
‫اگه به سبک آمریکایی اون رو ‫تو کل هند اداره کنین
‫اونوقت سودتون دو برابر میشه.
‫واقعا؟ چطوری؟
‫عمو، حتما درباره باندهای مافیا ‫تو آمریکا شنیدین.
‫اونا یه دولت موازی دارن.
‫اگه ما باند مافیای خودمون ‫رو تو هند درست کنیم اونوقت
‫ما هم میتونیم یه دولت موازی ‫رو اداره کنیم.
‫عالیه! خیلی خوبه! دارم گوش میدم.
‫اینجا هر سال 150000 تا جوون ‫با مدرک از دانشگاه میان بیرون.
‫فقط 10000 تاشون کار پیدا میکنن.
‫140000 تای باقیمونده بیکار میمونن.
‫اونا تو خیابون ها ول میچرخن. ‫ما میتونیم با کمک اونا یه
‫دولت موازی رو اداره کنیم عمو.
‫ما میتونیم با معتاد کردنشون ‫اونارو برده خودمون کنیم.
‫ولی عمو، اگه میخوای این کسب و کار ‫رو تو کل هند گسترش بدیم
‫باید کنترل دو تا قدرت رو ‫به دست بگیریم.
‫اولیش پلیسه و دومیش هم ‫دستگاه قضایی.
‫اگه بتونیم این دو تا قدرت ‫رو کنترل کنیم اونوقت کل هند ‫رو اداره می کنیم.
‫ما پادشاه میشیم.
‫پادشاه! چمپو، تو پادشاه میشی ‫من هم امپراطور میشم.
‫من پادشاه میشم! ‫- پادشاه های بزرگ.
‫من پادشاه میشم. ‫- خبر بد!
‫رئیس، با وجود اخطار ما
‫آقای تریپاتی داره برای انتخابات ‫آماده میشه.
‫فردا قراره یه سخنرانی داشته باشه.
‫چی؟ ‫- بله.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫با بمب بترکونینش.
‫10000 روپیه بگیرین. آقای تریپاتی ‫رو با انفجار بمب بکشین.
‫اینو بگیر.
‫10000 روپیه بگیرین تا تریپاتی ‫رو از دست آرجون و دوستاش نجات بدین.
‫کارتون انجام میشه.
‫آرجون! ‫- مادر!
‫كيشان!
‫پی.کی لِله اینجاست. ‫با این جواهرات.
‫دنبال جفتتون شیطونا بودم.
‫جفتتون دستگیرین.
‫شلوارم پاره شده.
‫الو! پی.کی لِله دنبالتونه.
‫با بمب اتم میترکونمتون.
‫نه! با بمب هیدروژنی.
‫نه، با بمب هسته ای.
‫مردم بمبئی، این دوتا رو بگیرین.
‫میندازمتون زندان. ‫دارتون میزنم.
‫بگیرینشون! ‫- نجات! نجات!
‫آقای پلیس، یه دیوونه دنبالمونه. ‫بگیرینش.
‫نه، من دیوونه نیستم. ‫من بازرس پی.کی لِله هستم.
‫قسم میخورم. ‫من بازرس لِله هستم. نجاتم بدین.
‫چرا بهش گفتی مادر؟
‫چه نسبتی باهاش داری؟
‫من یه رابطه ای باهاش دارم ‫که از رابطه
‫مادر و پسری بالاتره. ‫میفهمی؟
‫من یه یتیم هستم که پدر و مادرم ‫تو یه تصادف رانندگی مردن.
‫اون فرشته منو بزرگ کرد.
‫بهم شیر خودش رو داد و یه زندگی ‫جدید بهم بخشید.
‫خونی که تو رگ های من جریان داره ‫از شیر این مادر گرفته شده.
‫ولی من هیچوقت تو رو باهاش ندیدم.
‫من هم هیچوقت تو رو باهاش ندیدم.
‫چه نسبتی باهاش داری؟ ‫چطوری میتونه مادرت باشه؟
‫تو کی هستی؟
‫آشغال! من آشغال هستم.
‫مثل آدمایی که آشغالاشون ‫رو تو سطل آشغال میندازن
‫پدر و مادر من هم منو ‫تو سطل آشغال انداختن.
‫شاید اگه اونجا میموندم میمردم.
‫اون فرشته مهربون ‫متوجه من شد.
‫منو با خودش برد. ‫بهم خون خودش رو داد.
‫برای همین این فرشته ‫مثل مادر من میمونه.
‫در واقع باید بگم اگه رابطه ای ‫بالاتر از مادر و فرزندی باشه
‫اون فرشته اون رابطه رو با من داره.
‫هوم! عجیبه!
‫هر دوتامون یه مادر داریم.
‫ولی بازم هیچ وقت همدیگه رو ندیدیم.
‫یه دلیلی داره.
‫وقتی 7 ‫یا 8 سالم بود فهمیدم
‫که یه یتیمم که مادرشو داره.
‫ولی باباشو نداره. ‫میفهمی چی میگم؟
‫دنیا بهشون میگه نامشروع. ‫من اونم.
‫دنیا منو اینجوری میدید.
‫پس واسه پیدا کردن مادرم راه افتادم.
‫ولی هیچ جا پیداش نکردم.
‫فقط خودم و تنهایی و یه عالمه غم مونده بود.
‫و تلاش کردن.
‫یه روز رفتم مدرسه که درس بخونم.
‫انداختنم بیرون ‫از مدرسه و گفتن
‫بچه های آدمای با آبرو ‫تو مدرسه درس میخونن.
‫تو مدرسه جا واسه بچه های نامشروع ‫نیست.
‫همین بود.
‫از اون روز به بعد شروع کردم به متنفر شدن ‫از مدرسه و دانشگاه و درس و مشق.
‫من خیلی درس دوست داشتم.
‫اول کلاس اول دانشجو بودم. ‫خوابم مهندس شدن بود.
‫عاشق یه دختری شده بودم.
‫بابا، اینم ارجونه.
‫یادته که ‫راجع بهش باهات حرف زده بودم؟
‫آره، خوبه.
‫راستی، پدر و مادرت چیکار میکنن؟
‫آقا، پدر و مادرم دیگه ‫تو این دنیا نیستن.
‫اوه! تو یتیمی!
‫بله آقا. من یتیمم.
‫ولی آقا، خدا این دو تا دستو ‫به من داده.
‫سخت کار میکنم. ‫هر کاری باشه انجام میدم.
‫و...
‫دخترتونو همیشه ‫خوشحال نگه میدارم.
‫پدر شوهر، این یه دیالوگ خیلی معروفه.
‫در واقع من آقای "هرج و مرج" ‫رو واسه دخترم انتخاب کرده بودم.
‫یه بازیگر معروفه. ‫از یه خانواده ی معروفه.
‫ولی وقتی حرفای تو رو شنیدم ‫و برق چشمای
‫دخترم رو دیدم، حس کردم که هر دوتاتون ‫خیلی همدیگه رو دوست دارین.
‫پس لطفا درس هاتو تموم کن، ‫بقیه اش با منه.
‫ممنون آقا.
‫ممنون بابا. ‫- همیشه خوشحال باش.
‫پدر شوهر! ‫- خدا خیرت بده.
‫بله!
‫'اگه داستان ما رو واسه یه فیلم استفاده کنن.'
‫'اون موقع فیلمشون میترکونه.'
‫'قهرمان ‫و قهرمان زن با هم میرسن.'
‫'و بدجنس قصه ضربه میخوره.'
‫'اون موقع فیلمشون میترکونه.'
‫آقای فرمانده، انتخاب دخترتون ‫خیلی عالیه.
‫ارجون فقط درسش خوب نیست ‫بلکه یه ورزشکار خوبیه.
‫وقتی کسی پول نداره.
‫فقط فقر کلاسشه.
‫نمیتونم بپذیرم که یه یتیم بیچاره ‫عزیز دختر منه.
‫آقای مدیر، ‫فکر کن ببین چه بلایی سرت میاد
‫اگه از فردا این پسر رو ‫تو این دانشگاه ببینن.
‫'فکر کردی چه بلایی سرم میاد؟'
‫'من بیچاره ام، ‫از کجا پول بیارم؟'
‫'من همیشه تو این دانشگاه ‫اول بودم.'
‫'اگه بورس تحصیلیمو قطع کنین، ‫خراب میشم.'
‫'خراب میشم.'
‫ارجون! بله، لطفا بیا.
‫آقا، زندگی من که خراب شده.
‫حالا میخوام فقط 3 ‫دقیقه از زندگیتونو خراب کنم آقا.
‫نگاه کن ارجون، ‫هر دانشگاهی یه سری قوانین داره.
‫و اونها همش پولشه.
‫آقا، شما از 3 دقیقه ‫یک دقیقه رو خرج کردین.
‫حالا فقط 2 دقیقه مونده.
‫ارجون، من چاره ای نداشتم.
‫باور کن، سعی کردم تو ‫دانشگاه های دیگه ثبت نامت کنم.
‫حالا فقط یک دقیقه مونده آقا.
‫برای چی؟
‫آقا، من تو بخش علوم ‫دانشگاه شما یاد گرفتم
‫که با 3 تا ماده شیمیایی، ‫تو 3 ساعت میشه 3 تا بمب ساخت.
‫آقا، اولین بمب رو ‫تو سالن اصلی دانشگاهتون گذاشتم.
‫زیر مجسمه ای که ‫از پدرتون هست.
‫دومین بمب
‫تو اون کلاس درس که ‫من درس میخوندم گذاشتم.
‫و سومین بمب... اینجاست آقا.
‫اگه 3 دقیقه رو ‫حدر نداده بودین شاید
‫میشد این دانشگاه رو نجات داد.
‫تو هم همینطور.
‫خداحافظ آقا.
‫شامبو! راغونات!
‫مدیر نجات پیدا کرد ‫ولی من زندان افتادم.
‫یه مقدار پول برای ‫عروسی مون جمع کرده بودم.
‫اگه ممکنه
‫برو موسسه ‫و به مامانم بده.
‫و باید منو فراموش کنی.
‫آرجون!
‫چطور می تونم فراموشت کنم؟ من عاشق آرجون بودم.
‫من عاشق اون آرجون بیچاره بودم.
‫تا وقتی که زنده ام، ‫عاشق اون آرجون خواهم بود.
‫اگه منو فراموش کنی، میمیرم.
‫حتماً میمیرم.
‫ولی اون خواب نقش بر آب شد.
‫ببین رفیق چه تصادفی!
‫ما تو یه موسسه ‫با هم بزرگ شدیم.
‫همون مامان شیرمونو بهمون میداد.
‫پس یه رابطه برادری ‫با هم داریم.
‫اون دو تا خلافکار ‫به خاطر تو فرار کردن.
‫دنبالشون بگردید. باید اینجا باشن.
‫شما بالا برید. سه تاتون اینجا برید. ‫سه تاتون اونجا برید.
‫اون اراذل و اوباش کجا رفتن؟
‫حالا لباسشونو از تنشون در میارم.
‫ببخشید! ‫- کیه؟
‫یه کبریت لطفاً.
‫عجب تیپی داره.
‫وای! چه مردیه!
‫وای نه! هوی بگیرینش. ‫اون خلافکاره.
‫بگیرینش! نباید فرار کنه.
‫بگیرینش!
‫گرفتمش. پی.کی. ‫لله گرفتتش.
‫آرجون یه خبر بد دارم. ‫بابای سگاریکا دوستت
‫می خواد عروسیشو اعلام کنه.
‫همون جایی که قراره ‫به هانگوما جایزه بدن.
‫واقعاً؟ ‫- بله.
‫معلومه که وقتشه که به ‫اون بازیگر جایزه بدن.
‫برادران و خواهران، ‫برای مراسم اهدای جوایز امروز.
‫یعنی برای این ‫مراسم اهدای جوایز...
‫به یه مهمان ویژه نیاز داریم.
‫من از آقای ‫فرمانده پلیس محترم
‫دی.ام مهتا می خوام لطفاً ‫بیان بالای صحنه.
‫یه تشویق گرم!
‫لطفاً بیاید و این افتخار رو بپذیرید.
‫پس من برنامه امروز رو شروع می کنم.
‫اسم فیلم اینه، ‫"داستان عشق خودمون".
‫و جایزه بهترین بازیگر.
‫یعنی جایزه بهترین ستاره.
‫به آقای هانگوما می رسه.
‫"اگه داستان عشق ما ‫تو یه فیلم جا بشه."
‫"اون وقت فیلم خیلی موفق میشه."
‫"قهرمان و قهرمانه باید به هم برسن."
‫"و بد منش باید ‫خوب کتک بخوره."
‫"اون وقت فیلم خیلی موفق میشه."
‫"هر جا که رد بشم."
‫"به مون سلام می دن."
‫"هر جا که رد بشم."
‫"به مون سلام می دن."
‫"یه روز تو تمام دنیا هم ‫ معروف میشیم."
‫"ما هم معروف میشیم."
‫"اونا تو تمام دنیا ‫ مشهور هستن."
‫"عاشقای هندی."
‫"اگه داستان عشق ما ‫تو یه فیلم جا بشه."
‫"اون وقت فیلم خیلی موفق میشه."
‫"خیلی بی تابم. ‫تو خیلی بی قرار ای."
‫"از هر دو طرف ‫ همون آتیش شعله ور میشه."
‫"همون آتیش شعله ور میشه."
‫"هر دو مون می سوزیم ‫اگه بارون راضی نشه."
‫"اگه داستان عشق ما ‫تو یه فیلم جا بشه."
‫"اون وقت فیلم خیلی موفق میشه."
‫"قهرمان و قهرمانه باید به هم برسن."
‫"و بد منش باید ‫خوب کتک بخوره."
‫"اون وقت فیلم خیلی موفق میشه."
‫"اون وقت فیلم میترکونه."
‫هی آقا بازپرس، اینجا ‫کلانتریه یا کوره؟
‫بیا، پنکه رو روشن کن، زود!
‫خفه شو!
‫اینجا زندانِ.
‫و نه ‫هتل پنج ستاره بابات.
‫ساکت بشین.
‫وگرنه گوشات رو می‌گیرم ‫و پرتت می‌کنم بیرون.
‫هی کیشان!
‫آر جون؟ تو ... تو دستگیری؟
‫آروم باش داداش، آروم باش.
‫عصبی نشو. ‫خودت رو نباز.
‫امروز همه چیز رو برای وثیقه ‫چیده ام.
‫اما چطور؟ ‫- اینطوری.
‫امروز ساریکا رو ‫جلو پدرش بوسیدم.
‫فهمیدی؟ ‫- بس کن! کیشان!
‫چی داری میگی؟ ‫- قسم.
‫اون وقت باید به آقای فرمانده ‫برق رفته باشه.
‫و چه برقی رفته، رفیق!
‫انگار برق همه هندوستان
‫از نوک پا تا سرش رفته باشه. ‫احمق!
‫هی! ابله! احمق!
‫به من چشمک میزنی؟ جرات داری به من چشمک بزنی؟
‫کی بهت چشمک زده؟
‫این چشمم سنگه که ‫بهت پرتش کنم؟
‫لامپت که مدام روشن میشه خاموش میشه، ‫روشن میشه خاموش میشه.
‫با یه ضربه فیوزشو می‌پرونم.
‫بیا برو داخل، بیا.
‫بیا. برو داخل.
‫زود باش، برو داخل.
‫احمق دیوونه!
‫انگار دیوونست. احمق!
‫خفه شو!
‫بی مصرف! بی ادب! وحشی!
‫شوخی می‌کنی. ‫اونم با آقای لله؟
‫من چی بردارم؟ چی؟
‫چی کنم و بردارم؟
‫آقای لله.
‫آقای لله؟ وای آقا بازپرس! ‫عالی! فوق‌العاده!
‫چه اسم قشنگی داری! آقای لله.
‫قبل از این ‫خیلی لله شنیدم (context).
‫مثل تَمپَس آپ لله.
‫چَپاتی لله.
‫مرمر لله.
‫دختر لله.
‫اما اولین باره این جور ‫لله رو می‌شنوم.
‫تبریک میگم آقا بازپرس.
‫چه اسم عالی داری! ‫تبریک میگم! کلاس!
‫شروع کنیم؟
‫شروع کنیم. ‫- بله.
‫آقای لله.
‫آقای لله. آقای لله.
‫آقای لله.
‫آقای لله. آقای لله.
‫آقای لله.
‫آقای لله. آقای لله.
‫خفه شو!
‫تو یه فرمانده بزرگ این شهر هستی.
‫تو مدیر عامل
‫کار سیاه و تجارت سیاه من هستی.
‫در این کار هیچ چیز غیر ممکن نیست.
‫در واقع هیچ چیز ‫نباید غیر ممکن باشه.
‫هیچ چیز غیر ممکن نیست.
‫چی میگی؟ آقا فرمانده؟ بله؟
‫من حاضرم کیشان رو آزاد کنم.
‫اما هرگز آر جون رو.
‫اون احمق دختر من رو
‫به دام انداخته و زندگی من رو جهنم کرده.
‫اون کیشان احمق ‫تری پاتی رو نجات داده.
‫ازش متنفرم.
‫بهتره هر دوشون ‫تو زندان بپوسن.
‫هی رفیق شخصی. ‫یعنی دوستی شخصی.
‫دشمنی شخصی و رابطه
‫تو کار ما معنی نداره.
‫کسی که برای ما مفیده.
‫تو کارمون ازش استفاده می‌کنیم.
‫اونیکه بی مصرفه، ‫باید زندگيشو باهاش ادغام کنیم.
‫هر دوشون واسه من آدمای مهمی هستن ‫و از همه مهمتر، مفید!
‫هر دوشون باید از ‫زندان آزاد بشن.
‫آزادشون کن! ‫آزادشون کن، احمق!
‫اما پسر... ‫-هی! نه پسر نه بچه.
‫تو دنیای جنایت ‫نه بابایی هست نه پسری!
‫میفهمی چی میگم؟ ‫بابای احمق من.
‫گوش کن! گوش کن!
‫دستتو بیار پایین!
‫من بازرس پی.کی. لِله هستم.
‫شما دوتا قبلشم ‫اومده بودین این کلانتری.
‫حالا چی میخواید؟ ‫- من این دو تا بچه رو میخوام.
‫اینجا یه زندانِ ‫نه پرورشگاه.
‫اَ این که اومدین بچه بردارین!
‫اومدیم ضمانت نامه شونو بدیم.
‫ضمانت نامه رو که میدونید.
‫میدونید که امکانش نیست.
‫ضمانت نامه شون نمیشه صادر بشه.
‫گوش کن لِکه پیله آقا.
‫نه، نه. ‫پیله کِله آقا.
‫هی اسمش چیه؟
‫پی.کی. لِله. ‫بابا.
‫هی! اگه پی.کی. لِله ‫شروع کنه به برداشتن.
‫بعد مردم یادشون میره ‫که چجوری بردارن و چجوری بدن. ‫جوان!
‫حالا پاشو! ‫پاشو!
‫بیا، گم شو!
‫بازرس پی.کی. لِله. ‫-بله آقا.
‫لِله! ‫ضمانت نامه شونو بگیر و ‫آزادشون کن.
‫من باید آزادشون کنم؟!
‫آقا! ‫شاید شما نمیدونید.
‫اینها جنایتکارای خیلی خطرناکی هستن.
‫بمب رو وزیر انداختن.
‫پرونده قتل عمد ‫رو شون دارن.
‫آقا! من قبل از اینکه برن دادگاه، ‫آزادشون نمیکنم.
‫بهت میگم. ‫آزادشون کن!
‫این ‫مسئولیت توئه، نه من.
‫بیا پسر! ‫بیا! ‫نگاه کن.
‫غذا هم هست و ‫شراب هم هست.
‫پول هم هست رفیق.
‫چی شده؟
‫همه اینها ‫واقعیه، نه؟
‫هی! ‫همه چیز واقعیه.
‫فشار خونش هم واقعیه.
‫دهنتو ببند!
‫لطفا بیاید. ‫-چرا انقدر ‫به ما محبت دارین؟
‫هرچی هست میگم. ‫اول شما شروع کن.
‫بیا، ‫حمله کن. ‫بذار حال کنیم.
‫خیلی خوب!
‫بهت نگفته بودم بابا؟
‫قبلشم بهت گفته بودم، نه؟ ‫-اره! اره!
‫اما یه چیز بگو. ‫- چی؟
‫پدر و مادرت کین؟
‫هیچکس. ‫-پدر و مادر نداری؟ ‫-نه.
‫پس کی بزرگت کرده؟
‫نه مادر، نه برادر، ‫نه خواهر، نه پدر.
‫هیچکسو ندارم.
‫یه خانم هست. ‫-اره؟
‫اون زندگی منه.
‫تو ‫چه کسی رو داری؟
‫منم هیچکسو ندارم.
‫مثل این ‫همون خانم من رو بزرگ کرده.
‫این چیه؟
‫داری گریه میکنی.
‫ما حرف بدی زدیم؟ ‫-نه، نه.
‫حرف بدی نزدین.
‫عزیزم، دل من یه دریای غمِ.
‫به خاطر همینم ‫چشمام مثل آب جاری میشه.
‫دلم با ‫قفس سینه ام ‫درگیر میشه و گریه میکنه.
‫وای! ‫ای کاش میشد ‫یه چیزی بشم
‫از اون هزارتا ‫یتیم. ‫اونایی که تو این دنیا هیچکسو ندارن.
‫به خاطر همینم پسرم، ‫خودتو
‫تو حضور من ‫یتیم ندون.
‫فکر اینکه یتیمی رو
‫از ذهنت ‫در بیار
‫مثل اینکه ‫آدم آب رو از لباس خیس ‫میگیره.
‫از بین ببر عزیزم. ‫- برداشتم بابا.
‫برداشتم.
‫اگه انقدر ‫احساسات و عشق ‫واسه ما داری.
‫از امروز ‫ما رو به عنوان پدر واقعی ‫خودمون در نظر میگیریم.
‫چرا ارجون؟ ‫- صد در صد
‫بیا پیش من. بیا.
‫عالی شد. بردم.
‫بردم عزیزم. بردم.
‫حالا... از امروز به بعد فقط رابین ‫پسر من نیست.
‫من سه تا پسر دارم. ‫سه تا پسر دارم.
‫اما یه مشکلی هست پسرم.
‫با این شجاعتی که شماها دارین ‫کارهای کوچکی انجام میدین.
‫این خوب به نظر نمیرسه.
‫اسم‌شو چی میذارن؟
‫سطح! جایگاه!
‫بهش نمیخوره.
‫انگار یه آدم تشنه بخواد
‫با قاشق از یه رودخونه پر آب ‫آب بخوره.
‫بعد بدوئه خونه تا اونجا ‫آب بخوره.
‫خب اونوقت کل آب تو راه میریزه ‫درسته؟
‫حق با شماست. ‫- حق با شماست. حق با شماست.
‫ما هم به همین فکر میکردیم.
‫این دفعه باعث شدین ما رو ‫از زندان آزاد کنن.
‫اما اگه پلیس دوباره ما رو بگیره.
‫اونوقت چی میشه؟ ‫- نه عزیزم، نه.
‫از امروز به بعد پلیس ‫حتی نمیتونه بهتون دست بزنه.
‫چون پلیس با ماست.
‫رئیس. رئیس با ماست.
‫به همین خاطره که قانون... ‫قانون دست ماست.
‫مثل اینکه شما پدرم رو ‫پدر خودتون میدونین. پدرتون.
‫اینجوری شما هم اون دوتا رو ‫مثل پدرتون بدونین.
‫بله. ‫شما ما رو مثل پدرتون بدونین.
‫ما هم شما رو مثل پسر خودمون میدونیم. ‫- درسته.
‫غیرممکنه!
‫من این یارو رو ‫پدر خودم نمیدونم.
‫اما پدرزنم رو چرا.
‫ایول!
‫یارو بدبخت چی گفتی؟
‫نکنه نمیخوای غذا بخوری؟
‫منم که این همه مدت دارم ‫برات غذا درست میکنم.
‫وقتمو که صرف پول درآوردن میکنم ‫هدر میدم.
‫هنوز ۲۵ روپیه و ۷۵ پیسه منو ‫پس ندادی.
‫بعدشم پررویی میکنی!
‫میگی غذا نمیخوری؟
‫چه لباسای باکلاسی هم پوشیدی! ‫- دست نزن!
‫نکنه اینا رو کرایه کردی؟ ‫- دست نزن.
‫مال خودمن. ‫خریدمشون. آره.
‫چی؟ - بفرما. ‫۲۵ روپیه و ۷۵ پیسه‌ات.
‫از کجا آوردی؟
‫من کلی پول دارم.
‫فقط اون روزی که برای اولین بار ‫دیدمت نداشتم.
‫یعنی دفعه دوم... ‫- بهت دروغ گفتم.
‫دفعه دوم، سوم، چهارم... ‫همش بهت دروغ گفتم.
‫یارو بدبخت نشونت میدم... ‫- هی دست نزن!
‫حقیقتش اینه که دروغ گفتن یه ‫بهونه بود.
‫تا بتونم دوباره و دوباره ببینمت.
‫اگه پولتو پس میدادم چجوری ‫میتونستم ببینمت.
‫چجوری میتونستم غذای دست پختتو ‫بخورم؟ آره؟
‫با من ازدواج میکنی؟ ‫- با تو ازدواج کنم؟
‫آره ازدواج میکنم.
‫هی چرا گریه میکنی؟
‫آقا، من میخوام یه چیزی رو ‫بهتون اعتراف کنم آقا.
‫قبل از شما یه لات سرراهی ‫اومده بود تو زندگیم.
‫چی؟ ‫- بله.
‫من تو دام عشقش افتادم.
‫اون یارو بدبخت گولم زد ‫و در رفت.
‫دیگه چی بگم آقا؟
‫من حامله‌ام آقا.
‫چی؟! تو... تو حامله‌ای؟
‫دیگه بهم احترام نمیذاری ‫درسته؟
‫میدونستم. ‫میدونستم آخرش همین میشه.
‫کجا میری؟
‫به جای اینکه بچه رو سقط کنم.
‫بهتره خودمو بندازم پایین ‫و بمیرم.
‫تارا! تارا!
‫من از صمیم قلبم دوستت داشتم.
‫و هنوزم دوستت دارم.
‫میخوام باهات ازدواج کنم.
‫و اسم خودمو میذارم ‫رو بچه‌ات. آره.
‫چطور فکر کردی تارا انقدر ‫دختر بی بند و باریه؟
‫بچه مال تو میشه. ‫اسمش هم اسم تو میشه.
‫کاران! ‫- تارا!
‫اسمش کارانه.
‫از پولدارا میدزده ‫و بین فقرا تقسیم میکنه
‫ولی خب از نظر قانون، یه خلافکار خیلی بزرگ محسوب میشه.
‫میشناسیش؟ ‫- نه.
‫باور کن، همه جوره تلاش کردم که به طور قانونی پول دربیارم ولی... خب.
‫تو نمیفهمی.
‫اون روزی که بفهمی،
‫شاید همون موقع دیگه ازم متنفر نباشی.
‫با من همدردی کردی.
‫فقط برای چند روز.
‫تو یه جایی توی دلت بهم جا دادی.
‫خیلی ممنونم بخاطر این کار.
‫قسم به مادر، کفش به پدر.
‫حالتو نمیگیرم.
‫بریم رفیق؟ بیا...
‫این حقیقته بازپرس.
‫من از روی میل راه خلاف رو انتخاب نکردم.
‫بلکه مجبور شدم.
‫و حتما ثابت میکنم.
‫که فقط واسه همیشه نابودیِ خلاف کاری.
‫من دارم تو یه مسیر اشتباه راه میرم که ‫به قانون و پلیس کمک کنم.
‫چون واسه رسیدن به مجرمای اصلی،
‫نه راه درست، ‫بلکه راه غلطو انتخاب شده.
‫و اگه نتونم اینو ثابت کنم،
‫این همه فشنگ رو بهت برمیگردونم.
‫و با خوشحالی همشون رو به من شلیک کن.
‫مادر، تو این موقع اینجا چیکار میکنی؟
‫همه چیز اوکیه؟
‫پسر، من الان اومدم ‫که ازت کمک بخوام.
‫کمک؟ چه کمکی؟
‫جون من، به بچه هاشون کمک کن.
‫تولید کنندگان ‫مواد مخدر، علنی
‫دارن این سم رو ‫بین دانش آموزا پخش میکنن.
‫توی بستنی و این جور چیزا.
‫تریاک، ‫حشیش، ماری جوانا
‫توش قاطی میکنن و ‫زندگی و آینده شونو نابود میکنن.
‫پلیس اینجا هیچ کمکی به ما نکرد.
‫پسر، تو لطفاً بهشون کمک کن.
‫زندگیشونو نجات بده. ‫- جون من نجاتمون بده.
‫خواهش ما از توعه.
‫مادر، ‫میدونی که اینارو کی میفروشه
‫و از کجا میاد؟
‫بله میدونیم. ‫- میدونیم. - میدونیم که.
‫پلیس؟ فرار کن!
‫پی.کی. لِله، این یه ماهی کوچیکه.
‫اوه نه! بو میده!
‫چی؟
‫آقا، یه جایی من... ‫- منو هیچ جا ندیدی.
‫منو هیچ جا ندیدی. ‫اول گوش کن به من.
‫اگه این ماهی کوچیکو ‫خوب کتک بزنی.
‫بعد میتونی ماهی بزرگ رو بگیر. ‫فهمیدی؟
‫آقا، من یه جایی شما رو دیدم...
‫منو هیچ جا ندیدی. ‫این دیگه چیه؟
‫ماهی کوچیک.
‫اگه... ‫- ماهی کوچیکو کتک بزنی.
‫ماهی بزرگ... - خود به خود ‫به دستت میاد.
‫اینجا.
‫'واو! ‫اگه ماهی کوچیکو کتک بزنی.'
‫'خود به خود ماهی بزرگ رو به دست میاری.'
‫'یعنی اگه دزد کوچیکو کتک بزنم.'
‫'خود به خود دزد بزرگ رو ‫به دست میارم.'
‫استوار. فرمانده. ‫نخست وزیر!
‫بله آقا! ‫- بله آقا! - بله آقا!
‫این ماهی بوگندو بردارید!
‫بیا! - بیا! بیا! اول ‫خوب با آب کتکش بزن.
‫بعد من خودم ‫این احمق رو با... وای خدا!
‫من خودم با دست خودم کتکش میزنم.
‫ای فانِ بیچاره!
‫چمپاکلال، ‫من مردتو
‫فرناندز رو تحویل ‫بازپرس پی.کی. لِله دادم.
‫این دیگه چه مزخرفیه رفیق!
‫مرد ما، فرناندز، ‫توی بازداشتشه.
‫و این احمق کران!
‫شب و روز تهدید میکنه بازم ‫ما نمیتونیم گیرش بندازیم.
‫من دیگه نمیدونم چیکار کنم.
‫هی فرمانده! ‫- چرا اینجا وایسادی؟
‫قدرت ‫لباس پلیسیتو نشون بده.
‫و مردمون رو از زندان آزاد کن.
‫وگرنه خیلی زود یه روز ‫عنوان 'پایان'
‫توی فیلمِ زندگی من میاد.
‫این بار مرد تو ‫توی بازداشتِ پی.کی. لِله ست.
‫و بازپرس این روزا ‫از من هم شک داره.
‫اگه تو دادگاه شکایت کنه چی؟
‫اونوقت چی سرم میاد؟
‫شاید ندونی،
‫یه راه هست.
‫حتماً یه راهی هست.
‫توی دادگاهی که فرناندز رو میبرن
‫به قاضی اونجا رشوه بدیم.
‫این غیر ممکنه!
‫من قاضی سومیترا دوی رو خوب می‌شناسم. رشوه نمی‌گیره.
‫هی، شما دوتا دارید چرت و پرت میگید؟
‫کمیسر، اونایی که رشوه نمی‌گیرن،
‫حتماً یه جور بدبختی یا ضعفی دارن.
‫قاضی سومیترا دوی هم باید یه نقطه ضعفی داشته باشه.
‫آره، داره. - دخترش.
‫بابا، دیدی؟
‫صد سال زنده باشی. هزار سال زنده باشی دخترم.
‫هزار سال زنده باشی.
‫و تو هم مجانی بخور.
‫عالی! وای!
‫چه ژستی! درسته! بیا دیگه!
‫کافیه دورگا. بسه دیگه مدلینگ.
‫خسته شدم. خداحافظ.
‫باشه مامان، دارم میرم. - باشه عزیزم.
‫خداحافظ. - زود برگرد.
‫سلام عزیزم!
‫یه کار کوچولو با مادرت دارم. بیا.
‫برون.
‫الو؟ رابین رو بده.
‫رابین، قاضی سومیترا دوی همین الان زنگ زد.
‫دختره رو ول کن وگرنه گیر می‌افتیم.
‫بابا، اون سومیترا دوی لجباز
‫همه حرفامون رو به کمیسر گفته.
‫وای نه! این زن یه مانع سرسخته برامون.
‫چرا این مانع رو از سر راهمون برنداریم؟ - درسته.
‫یه راهی هست، چمپو. هست.
‫یه راه هست که این مانع خطرناک رو از سر راهمون برداریم.
‫جلوی هر قاضی،
‫یه لیوان آب روی میز هست.
‫آره، آره. آره. آره. آره. - یه لیوان آب هست.
‫جلوی اون هم یه لیوان آب هست.
‫ولی توش آب نیست.
‫توش سم هست. - خودشه.
‫حق با توئه. - نه! نمی‌ذارم این کارو بکنی.
‫نمی‌ذارم مادرم رو بکشی.
‫جناب قاضی، این فرد فرناندز مجرمه.
‫و این هم پرونده جرمشه.
‫بعد از خوندن این، واقعیت رو متوجه میشید.
‫جناب قاضی، بعد از خوندن این پرونده
‫حتماً متوجه شدید
‫که چرا اصرار دارم
‫این مجرم رو در بازداشت پلیس نگه دارم.
‫جناب قاضی، مطمئنم که از طریق این فرد می‌تونیم
‫افراد زیادی رو رسوا کنیم.
‫اونایی که از ثروت، جایگاه، مقام و یونیفرمشون سوء استفاده می‌کنن.
‫دارن قانون رو تضعیف می‌کنن. - اعتراض دارم جناب قاضی.
‫دارن دشمن رو قدرتمند می‌کنن، جناب قاضی.
‫شدیداً اعتراض دارم جناب قاضی.
‫اعتراض وارد نیست.
‫دادگاه با این درخواست موافقت می‌کنه.
‫و دستور می‌ده متهم
‫فرناندز به مدت پانزده روز
‫در بازداشت پلیس باقی بمونه.
‫درخواست آزادی تا زمان دادرسی رد میشه.
‫آب! آب! آب!
‫آب! آب!
‫آب! آب! آب!
‫ممنون، بازرس. ممنون.
‫به جای اینکه پانزده روز کتک بخورم،
‫بهتره که این سم رو بخورم و برای همیشه بمیرم.
‫نه!
‫خدای من!
‫هی، اون رو ول کن!
‫نه! نه!
‫نمی‌ذارم اینطوری بمیری.
‫مادرش خیلی بد به ما توهین کرد.
‫می‌خوام به مادربودنش توهین کنم.
‫نمی‌ذارم به همین راحتی از اینجا بری.
‫اول بهش تجاوز می‌کنم. - نه!
‫هی، بس کن عزیزم.
‫احترامشو با چی می‌خوای خورد کنی؟
‫اینجا خودمون خورد شدیم.
‫اول به حرف من گوش کن... ‫- برو کنار بابا. - هی!
‫من می‌خوام با آتش جوونیش ‫هوس خودمو ارضا کنم.
‫هی جلوشو بگیر.
‫رابین، گوش کن. ‫- چیه؟
‫باید این دختره رو به یه ‫خونه‌ی خوب بسپریم.
‫چرا؟ - چون دختری که یه بار ‫پاشو تو خونه‌ی فساد بذاره...
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونه یه زندگی ‫آبرومندانه داشته باشه. آره.
‫چرا؟ درسته؟ ‫- عالی شد!
‫چه فکر درجه یکی!
‫اسمت چیه؟
‫گوش کن... من دختر بدی نیستم. ‫- می‌بینم.
‫من دختر یه خانواده‌ی آبرومندم. ‫- می‌بینم.
‫من دختر قاضی سومیترا دوی هستم. ‫- می‌بینم.
‫منو به زور آوردن اینجا. ‫- می‌بینم.
‫نجاتم بده. خواهش می‌کنم نجاتم بده.
‫اول تو منو نجات بده.
‫من تو این دنیای شلوغ ‫کاملاً تنهام.
‫گوش کن... گوش کن، خواهش می‌کنم تمومش کن.
‫روزام به هر جون کندنی می‌گذره.
‫ولی تنهایی شب ‫دیوونم می‌کنه.
‫تمومش کن!
‫وقتی به خودم میام، قلبم می‌سوزه.
‫من این شراب رو برای همین سوزش می‌خورم.
‫بعدش قلبم شعله‌ور می‌شه.
‫این آتش سوزان رو خاموش کن. ‫- نه.
‫مامانمو بیار پیشم.
‫چی؟ ‫- مامانمو بیار پیشم.
‫گوش کن... از من دور شو.
‫مامانمو بیار پیشم. ‫- خفه شو!
‫دستای کثیفتو ازم بکش کنار، ‫احمق!
‫من یه دختر تحصیل‌کرده‌ام.
‫دختر یه قاضی محترم.
‫منو دزدیدن و آوردن اینجا ‫تو این خونه فساد.
‫می‌فهمی؟
‫واقعاً دختر بدی نیستی؟ ‫- نه.
‫واقعاً دختر یه خانواده‌ی ‫آبرومند هستی؟ - آره.
‫تو دختر قاضی سومیترا دوی ‫هستی؟! - آره.
‫گوش کن، اگه مردی...
‫به مادرت قسم...
‫منو برگردون پیش مامانم.
‫قسم مادر؟ قسم خیلی بزرگیه.
‫من، کیشان...
‫منم.
‫بذار ببرمت بیرون.
‫هی!
‫وایسا!
‫مامان! ‫- اوه شیتال!
‫مامان!
‫خیلی نگرانت بودم.
‫خوبی عزیزم؟
‫خوبی؟ ‫- کاملاً خوبم.
‫اگه امروز کمکم نمی‌کرد...
‫دیگه نمی‌تونستم تو روی کسی نگاه کنم.
‫اون کیه؟
‫من یه دختر دیوونه‌ام
‫کارم دیوونه بازیه محضه
‫دنیا دیوونه‌ی منه
‫ولی من دیوونه‌ی توام
‫من یه دختر دیوونه‌ام
‫کارم دیوونه بازیه محضه
‫دنیا دیوونه‌ی منه
‫ولی من دیوونه‌ی توام
‫تو رنجهای منی
‫تو مجنون منی
‫تو دلبر منی
‫تو معشوق منی
‫من یه دختر دیوونه‌ام
‫کارم دیوونه بازیه محضه
‫دنیا دیوونه‌ی منه
‫ولی من دیوونه‌ی توام
‫عکس‌های من تو همه‌ی ‫روزنامه‌های شهر چاپ شده
‫این گیسوان، سرنوشت ‫خیلی از عاشقان است
‫اما تو سرنوشت من هستی
‫حالا من چیکار کنم؟
‫من یه دختر دیوونه‌ام
‫کارم دیوونه بازیه محضه
‫"همه دنیا دنبالم دیوونه‌ان."
‫"اما من دنبال تو دیوونه‌ام."
‫"من یه دختر دیوونه‌ام."
‫"کارم دیوونه بازیه."
‫"همه دنیا دنبالم دیوونه‌ان."
‫"اما من دنبال تو دیوونه‌ام."
‫"جام دل با سنگ خورد و شکست."
‫"تو این سنگ رو تبدیل به گل کردی."
‫"چه قبول کنم چه نکنم."
‫"من واقعا عاشقت هستم."
‫"همه دنیا از من می‌ترسن."
‫"اما من از تو می‌ترسم."
‫"من یه دختر دیوونه‌ام."
‫"کارم دیوونه بازیه."
‫"همه دنیا دنبالم دیوونه‌ان."
‫"اما من دنبال تو دیوونه‌ام."
‫"تو رانجهای من هستی."
‫"تو مجنون من هستی."
‫"تو عزیز دلمی."
‫"تو معشوق من هستی."
‫"من یه دختر دیوونه‌ام."
‫"کارم دیوونه بازیه."
‫"همه دنیا دنبالم دیوونه‌ان."
‫"اما من دنبال تو دیوونه‌ام."
‫یه دقیقه صبر کن.
‫بذار ببینم درست فهمیدم.
‫کارن بود که فرناندز رو دستگیر کرد.
‫و کسی که فرناندز رو کشت...
‫اون بازرس احمق، پی.کی. للِه بود.
‫هر دو باید کشته بشن.
‫و هر دوتاشون فقط یه نقطه ضعف دارن.
‫تنها راننده تاکسی زن تو شهر. تارا. - درسته.
‫پس منتظر چی هستیم؟
‫بریم سراغش.
‫کرایه از فرودگاه تا تاج چقدر میشه؟
‫هزار روپیه گرفتی؟
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫اگه یه ذره خجالت می‌کشی...
‫کلاه و لباستو در بیار...
‫و برو زیر یه قطار خودکشی کن.
‫احمق بدبخت! هه!
‫بیا اینم پولت. - ممنون.
‫ببخشید. چی؟ - باشه.
‫اون... اون احمقه. - آره. آره.
‫درسته؟ چی؟
‫هی باهوش! - هی عشقم! سلام!
‫قصد داری چیکار کنی؟
‫نیتم عالیه عزیزم.
‫منو شناختی؟
‫من همون رابین عاشق پیشه‌ام.
‫که یه روز سوار تاکسیت شدم.
‫یه کم رون خوشگلتو لمس کردم...
‫و تو منو بردی کلانتری...
‫و جلوی اون بازرس احمق مجبورم کردی عذرخواهی کنم.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم خیلی واضحه عزیزم.
‫امروز می‌دزدیمت.
‫ولم کن. هی داری چیکار می‌کنی؟
‫میگم ولم کن. - گربه وحشی! دنبالم بیا.
‫وگرنه به همه‌تون یه درس درست و حسابی می‌دم.
‫هی ولم کن. ول کن.
‫ولم کن.
‫کسی اونجا نیست؟
‫هی کجا داری منو می‌بری؟ ولم کن.
‫احمق. ولم کن. آدم پست!
‫هی! این کیه؟
‫چرا هنوز اینجا وایسادین؟
‫برین. برین. یالا. از اینجا برین. برین.
‫ولم کن.
‫این احمق رو لت و پار کنین! بزنینش!
‫بیخیالش نشین! حسابی بزنینش!
‫این احمق رو لت و پار کنین! بزنینش.
‫این بدبختو بیشتر بزنین!
‫ای داداش! - تارا!
‫تارا، حالت خوبه؟ - بله.
‫اگه ماهی کوچیک رو بگیری...
‫خود به خود ماهی بزرگه هم به دست میاد.
‫بله! بله!
‫خدای من! خیلی وحشتناک شدی.
‫حتی نمی‌تونم چهره‌تو تشخیص بدم.
‫احمق بیچاره!
‫رفتی آمریکا تا مدرک
‫لِیِرِنگی بگیرى!
‫اونم انداختت بیرون مثل یه مدرک پاره!
‫تموم پولم رفت هدر. ‫بی مصرف!
‫وای خدا!
‫ساکت باش!
‫من هنوز درخواست نداده ام.
‫تو داری داد میزنى.
‫بابا! ‫- بابا!
‫برادر رابین چه شد؟
‫این همه رو که میدونى... ‫- ساکت!
‫گوش کن پسر، یه نفر برادرت رو
‫مثل یه مبلِ کهنه خورد کرده.
‫کی این کارو کرد؟
‫یه آدمى که یه وقتا پشت بابات رو
‫شکست. ‫کار و بارمون رو نابود کرد.
‫کلِ زندگیم رو خراب کرد.
‫این احمق کیه؟
‫پشتش رو میشکونیم.
‫پسر، اسمش کارَنِ.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫مشکل چیه؟ ‫- اومدیم که دستگیرت کنیم.
‫اینم حکم دستگیرى تو.
‫اما جرم من چیه؟
‫جرمت؟ تو کلانتری میفهمی.
‫بیا. ‫- صبر کن.
‫دستات رو بردار ‫و با دهنت حرف بزن.
‫تو... ‫- هِی! - نه!
‫دارى تهدیدمون میکنی؟
‫تهدید نمیکنم. دارم توضیح میدم.
‫جرمم رو بگو. ‫آماده ام که با شما بیام.
‫حکم دستگیرى داریم.
‫و دلیل جرمت تو کلانتریِ.
‫به همین دلیل باید ‫هر طورى که شده با ما بیای.
‫و اگه نیام؟
‫پس مجبورمون میکنی.
‫و اگه بخوایم مجبورَت کنیم.
‫ممکنه ‫گلوله ها هم شلیک بشن.
‫گلوله ها چشم ندارن.
‫فقیرها هم کورِ.
‫همراه با مجرم.
‫دلِ بیگناه ها رو هم ‫پاره میکنن.
‫ممکنه با ‫این کار شما...
‫مردم بیگناهِ ‫این محله کشته بشن.
‫و
‫مسئول مرگشون ‫شما خواهید بود.
‫صبر کن، بازپرس.
‫نمیتونى اونو از اینجا ‫ببرى.
‫اگه بخوای ‫با زور ببرى...
‫پس اینجا ‫جنازه هاى زیادی ‫خواهد بود.
‫آره، آره. اینجا ‫جنازه هاى زیادی ‫خواهد بود. - بس کن!
‫اجازه نمیدیم ‫اونو از اینجا ببرى.
‫بس کن! هیچ کس ‫جلوشو نمیگیره.
‫من هیچ جرمی ‫انجام ندادم.
‫به همین دلیل هیچ قانونى ‫تو دنیا نمیتونه ‫دستگیرم کنه.
‫خیلی زود برمیگردم.
‫باشه؟ ‫بریم.
‫هِی اَرجُن، ‫خیلی تشنه ام رفیق.
‫آره رفیق، ‫من هم خیلی تشنه ام.
‫شما دوتا کین؟
‫این کمیشنرِ یَمراجه.
‫و ‫این کمیشنرِ مرگِ ‫یَمِدُتِ.
‫شما به بابایِ ما، ‫یعنى چَمپَک لال توهین کردین.
‫برادرمون رابین رو ‫خیلی کتک زدید.
‫به همین دلیل بابا ‫میخواد از شما ‫انتقام بگیره.
‫و رابین میخواد ‫حسابش رو صاف کنه.
‫و ما دوتا ‫میخوایم بفرستیمتون ‫بهشت.
‫حتماً فقط اینجا اومده.
‫بیا، ‫پیداش کنیم.
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫او! پس شما ‫دنبال قربانیتون ‫تا اینجا هم اومدین.
‫به ما دستور داده شده.
‫ما فقط بعد از اینکه ‫اون رو با خودمون بردیم ‫از اینجا میریم.
‫هرگز فکر نمیکردیم ‫اون پناهنده ی
‫این پرورشگاه ‫بشه، مادر.
‫اما این خونه یه روزى ‫به تو هم پناه داده بود.
‫چطور این رو فراموش ‫کردین؟
‫ما کی فراموش کردیم، مادر؟
‫اگه... اگه ‫فراموش کرده بودیم.
‫چرا باید برای شما حواله پستی میفرستادیم؟
‫می‌خوایم انقدر بهت ثروت بدیم. ‫انقدر ثروت.
‫که به جای ‫این پرورشگاه بدبخت،
‫یه پرورشگاه با شکوه باز کنی.
‫خب، رفیق؟ نه؟
‫اگه زودتر از تو خبر داشتم.
‫به پولت دست نمی‌زدم ‫من هم.
‫معبدهایی که با پول ‫قتل، آدم‌کشی و دزدی
‫ساخته می‌شن.
‫اونجا نه خدا ‫بلکه شیطان پرستیده می‌شه.
‫اما مادر، حقیقت اینه که تو
‫دنیایی که الان داریم زندگی می‌کنیم
‫همون دنیای واقعی است.
‫آخه دنیای تو بعد از همه اینا ‫به ما چی داده؟
‫گرسنگی؟ قحطی؟ تحقیر؟
‫الگوی تفکر تو ‫قدیمی شده مادر.
‫این زمین. این دریا. این آسمان.
‫اگه بلد باشی بدون اینا زندگی کنی
‫پس این دنیای آفریده شده ‫توسط خدا رو
‫تمام کن. ‫دنیای شیطان رو رونق بده.
‫تو نمی‌فهمی، مادر.
‫همین‌طوره که ما بعد از ‫اون مراسم اون روز
‫نیومدیم پیشت.
‫نه! تو نیومدی ‫چون لو رفته بودی.
‫تو نیومدی چون هویت واقعی‌ت
‫اون موقع برا ‫من برملا شده بود.
‫اما اینو یادت باشه.
‫این مشعل جنایت ‫که تو دستته
‫یه روز تو آتیشش ‫به خاکستر تبدیل می‌شه.
‫اون روز خیلی بدشانسی بود.
‫وقتی اشتباه کردم که ‫این دو تا شیطان رو
‫زنده نگه داشتم.
‫افسوس! کاش ‫همونجا می‌ذاشتم از گرسنگی بمیرن.
‫مادر!
‫و می‌ذاشتم تو اون سطل زباله ‫پوسیده بشن. - مادر!
‫از سر راه ما کنار برو مادر.
‫بذار کارمونو انجام بدیم مادر.
‫اگه فرار کنه چی؟
‫بیا آرجون. ‫- وایسا!
‫تو زیر سوگند خون منی.
‫سعی نکن با سوگند ‫خون ما رو
‫متوقف کنی مادر.
‫ما خونریزی زیادی ‫دیدیم.
‫برای غذا. ما دیدیم ‫که یه پسر پدرشو می‌کشه.
‫ما دیدیم ‫که یه پدر مادرشو می‌کشه.
‫ما دیدیم ‫فقرا رو ثروتمندان کشتن.
‫و ما دیدیم که دروغ ‫حقیقت رو می‌کشه.
‫ما خون خیلی زیادی ‫دیدیم.
‫خیلی خون مادر.
‫حالا ارزش خون ‫ارزان‌تر از آب شده.
‫و بعد با سوگند ‫کدام خون
‫ما رو متوقف می‌کنی؟
‫تو بازار امروز خون ‫ارزش نداره مادر.
‫جایی که مردم ‫خون می‌فروشن و غذا می‌خرن.
‫چیزی که قبلاً ‫فروخته شده.
‫سوگندش ‫هیچ وقت داده نمی‌شه.
‫کنار برو مادر. ‫- وایسا.
‫برو! ‫- کنار برو مادر.
‫خون می‌خوای؟
‫خونشو می‌خوای؟
‫باشه، خب!
‫این خط خون منه.
‫اول از این رد شو.
‫بعد بکشتش.
‫قدم جلو بذار. برو جلو.
‫به جهنم با یه همچین ‫مادری.
‫اگه اون خانوم سر راهم ‫بیاد، من بهش شلیک می‌کنم.
‫من می‌کشمش. ‫- ساکت!
‫حواست به زبونت باشه.
‫وگرنه ما می‌کشیمت.
‫اون مادرمه. مادرمه.
‫اگه یه کلمه دیگه ‫در مورد مادر بگی
‫گلو‌تو می‌بریم و می‌اندازیمش ‫تو جوب.
‫فهمیدی؟ مردک عوضی... ‫- نه... نه!
‫هی نه عزیز. نه.
‫اون مرد احمقیه.
‫بعد از کتک خوردن ‫حواسشو از دست داده.
‫مگه می‌تونه یه کلمه ‫در مورد مادرت بگه؟
‫هیچی نمی‌گه. ‫من مسئولیتشو می‌پذیرم.
‫هیچی به مادرت ‫نمیگه.
‫بهش بفهمون. ‫- بله، حتماً.
‫حالش رو جا میارم. ‫حالش رو جا میارم.
‫برو. همین الان برو. ‫برو. برو یه کم استراحت کن.
‫بابا، ‫با پول ما می‌خورن و می‌نوشن.
‫اونوقت سر یه زن ‫منو تهدید می‌کنن؟
‫منو تهدید می‌کنن؟! ‫- خفه شو!
‫احمق! ‫یه روز تو خیابون جوری می‌زننت
‫که کفشم ازت دربیاد. ‫- بابا!
‫وای چه بوی گندی می‌ده این یخ!
‫این یخ نیست. پهن گاو ه.
‫برای زخم خوبه.
‫مامان، ‫خیلی خون ازش رفته.
‫نمی‌تونم قول بدم.
‫اینکه بتونم نجاتش بدم یا نه...
‫می‌دونم، دکتر.
‫درمان و دارو هم حدی داره.
‫وقتی اثر دارو از بین می‌ره...
‫نوبت دعا می‌رسه.
‫شما به درمانتون ادامه بدین.
‫من هم به دعا کردنم.
‫مامان...
‫"خدایا، شکرت."
‫خواهر تارا، دارم راستشو می‌گم.
‫همه جا رو دنبالش گشتم.
‫اما... اما هیچ جا نیست، ‫خواهر.
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫یه کاری بکن.
‫از هر جا که شده پیداش کن و بیارش.
‫داداش، بدون اون هیچی نمی‌چسبه.
‫گریه نکن خواهر.
‫تو که بازرس پلیسی؟ ‫- گریه نکن.
‫مگه نمی‌تونی پیداش کنی؟
‫حکم جلب برای همچین آدمای محترمی؟!
‫چه مدرکی داری؟
‫اظهارات کتبی دخترش.
‫دخترش؟ دخترش کجاست؟
‫تو خونه کوچیک و قشنگش نشسته.
‫و این هم ‫اظهارات کتبی‌شه.
‫پس جناب کمیسر، بهتره این حکم ‫جلب رو امضا کنین.
‫امضا کن!
‫نمی‌تونم این تیکه کاغذ
‫رو بدون هیچ دلیل محکمی امضا کنم.
‫چون... ‫- چون!
‫چون خودت هم باهاشون همدستی!
‫خفه شو!
‫بازرسه‌ی عوضی! ‫چطور جرأت می‌کنی به من تهمت بزنی؟
‫همین الان اخراجت می‌کنم.
‫لیاقت این لباس رو نداری.
‫به لباسم دست نزن!
‫حق نداری بهش توهین کنی.
‫خودم این لباس رو بهت می‌دم.
‫و خودم همون موقع پسش می‌گیرم.
‫وقتی ثابت کنم که ‫خائنین قانون
‫مثل تو لیاقت پوشیدنش رو ندارن.
‫در واقع، مدافعین قانون مثل من.
‫بازرس پی.کی. لل، ‫جارو رو بردار.
‫از پایین نه. ‫از بالا شروع کن به تمیز کردن.
‫پدر روحانی، می‌خوام دعام کنی.
‫پسرم، من که از قبل بهت لطف داشتم.
‫حالا هم با نجات جونم ‫یه لطف دیگه در حقم کردی.
‫بگو، مادر.
‫چطور می‌تونم جبران کنم؟
‫جبران؟ ‫پسرم، تو دنیای مادری واژه‌ای ‫به اسم جبران وجود نداره.
‫و نه معامله‌ای برای جبران.
‫من این بچه‌های یتیم رو ‫به پرورشگاهم آوردم
‫بهشون عشق دادم، ‫راه درست رو بهشون نشون دادم.
‫و وقتی آدمای شریفی بشن، ‫من مزد زحماتم رو می‌گیرم.
‫مثل امروز، ‫که تو این راه رو انتخاب کردی.
‫پسرم، تو دیگه دینتو به من ادا کردی.
‫اما من نتونستم اون دوتا ‫پسر خودمو آدم کنم.
‫مادر بودنم رو ‫زیر پاهاشون له کردن!
‫با انتخاب یه راه اشتباه.
‫اون دوتا کی هستن، مادر؟
‫اون دوتایی که می‌خوان تو رو بکشن. ‫- چی؟
‫اونا... - بله. ‫اونا تو باتلاق جرم و جنایت گیر افتادن،
‫جایی که خیلی از جوونا رو ‫به یه خلافکار تبدیل می‌کنه.
‫برشون گردون، پسرم.
‫وگرنه آبروی این مادر ‫به خاطر اونا می‌ره!
‫نه، مادر. ‫تا وقتی من زنده‌ام ‫اجازه نمی‌دم همچین اتفاقی بیفته.
‫و نمیزارم آبروشون بره.
‫باید انتقامشون رو میگرفتم.
‫حالا میخوام درستشون کنم ‫تا آدم حسابی بشن.
‫و بندازمشون به پات.
‫این قول منه. ‫تعهد یه پسر به مادرش.
‫کجا بریم؟ - اونجا، ‫جایی که عاشق ها مقصدشون رو پیدا می کنن.
‫اونجا اسمی داره؟
‫هر مقصدی، جایی که یه روحانی
‫ذکر میگه و ما رو به هم وصل میکنه.
‫این چیه، دوباره داری مشروب ‫میخوری؟ - آره.
‫امروز زندگی جدیدمون شروع شده.
‫و یه مناسبت خوشحال کننده هم هست.
‫پس هر موقع خوشحالی می کنی ‫مشروب میخوری؟
‫1 دقیقه... 1 دقیقه.
‫واقعا هر دوتامون مغزمون ‫یه کم قدیمی شده.
‫پس هیچکدوممون از ایده شروع ‫یه زندگی جدید خوشمون نمیاد.
‫درسته کیشان؟
‫خفه شو! یعنی تو از مشروب نمیگذری؟! - نه.
‫حتی نمی خوای یه کم آدم ‫تر و تمیز بشی؟
‫با ترک کردن راه خلاف؟ ‫- نه.
‫حتی نمی خوای با ما ازدواج کنی؟ ‫- نه!
‫هی، این تاکسی بابامه، اگه به ‫این دخترا زحمت بدی
‫بیرونت میکنم، فهمیدی؟
‫چی رو میخوای بندازی بیرون؟ ‫خودمون پیاده میشیم.
‫درسته ارجون؟ ‫- بیا بریم. - بیا بریم.
‫راهی که تو داری میری، ‫به مرگ ختم میشه.
‫اگه یهو ‫بعد از ازدواج، یه نفر تو رو بکشه.
‫اونوقت باید تا آخر عمرم ‫بیوه بمونم.
‫و میدونی اگه پلیس تو رو موقع ‫انجام خلاف دستگیر کنه.
‫و بهت حبس ابد بدن، ‫اونوقت میدونی
‫باید تا آخر عمرم ‫منتظر تو بمونم!
‫خب چی؟ تو عشق باید فداکاری کرد، ‫درسته ارجون؟
‫بله، کیشان مرد.
‫هی، اگه شماها نمیتونستید ‫منتظر ما بمونید.
‫یه جای خوب پیدا کنید ‫و خودتون رو بکشید.
‫ما هم راحت میشیم، ‫درسته کیشان؟
‫هی، رفتن خودشون رو بکشند!
‫حالا چی؟ ‫- ببرشون یه جای
‫که بتونیم خودمون رو بکشیم.
‫بله.
‫بیا بپر... بپر.
‫اگه هر دوتاتون امروز ‫از اینجا بپرید.
‫اونوقت منم پشت سرتون ‫میپرم.
‫چرا؟ کسی به تو هم خیانت کرده؟
‫نه عزیزم. وقتی به من خیانت کرد ‫همونجا لهش کردم.
‫اون احمق فرار کرد. ‫نژاد مرد اینجوریه دیگه.
‫بدون نژاد زن نمیتونه زندگی کنه.
‫کران! احمق، کجا گم شده بودی؟!
‫نه، ما نمیتونیم این کار رو ‫انجام بدیم.
‫هی، چه چیزی هست ‫که باید راجعبش فکر کرد؟
‫بهتر از خودکشی اینه که ‫تو
‫اونها رو از جهنم در بیارید، ‫و به کران کمک کنید.
‫اما ما میخوایم مانع ‫مشروب خوردن شون بشیم.
‫و شما از ما میخواین ‫بهشون مشروب بدید؟
‫اگه یه روز دیگه مشروب ‫بخورن میمیرند؟
‫شماها نفهمیدید.
‫اگه اونها رو ‫هوشیار اینجا بیارید.
‫اونوقت ممکنه اینجا خونریزی بشه.
‫و شاید شما ‫جنازه 3 تا ما رو ببینید.
‫و اگه اونها رو ‫مست اینجا بیارید.
‫اونوقت شاید من بتونم ‫راه درست رو بهشون نشون بدم.
‫حالا تصمیم با شماست.
‫"زندگی من، ‫تو بعد از کشتن من داری میری."
‫"با جنازه من ‫کجا داری میری؟"
‫"زندگی من، ‫تو بعد از کشتن من داری میری."
‫"با جنازه من ‫کجا داری میری؟"
‫"فکر نکن من ‫چیز معمولی ام."
‫"قسم میخورم من ‫خیلی چیز مفیدی ام."
‫"هرجا که داری میری ‫من رو با خودت ببر."
‫"با جنازه من ‫کجا داری میری؟"
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫"اگه مست بشید ‫بد میشه."
‫"بیا اینجا ‫مستت میکنم."
‫"چی اینجا نیست که ‫تو اونجا میری؟"
‫"با جنازه ی من ‫کجا میری؟"
‫اینجا معبده؟ ‫- یا چی به نظر میاد؟
‫احمق ها خیلی خوردن. ‫بیا... بیا برو تو.
‫آرجون.
‫اینجا معبده. ‫- این معبده؟
‫بله، این معبده. ‫- بیا.
‫درود بر شما. ‫- درود بر شما.
‫این معبده. ‫- اگه اینجا معبده...
‫اینجا معبده؟ - پس اون ‫کشیش احمق کجا رفته؟
‫کشیش اینجاست.
‫اسم اون که میخوره ‫روی هر دونه نوشته شده.
‫و اسم اون که کشته میشه ‫روی هر گلوله نوشته شده.
‫تعجب کردی، نه؟
‫به خاطر همینه که گلوله ها ‫قبل از اینکه به سینت بخوره ‫آب شدن.
‫این اثر اشک هایی که ‫یه خدای زن ریخته
‫برای شما دوتا پسر بی ارزش. ‫- نگاه کن! این حرفا رو ول کن.
‫تو... تو میخوای ما رو بکشی، ‫نه؟ بکش.
‫ما از مرگ نمیترسیم.
‫شما از مرگ نمیترسید چون ‫ارباب هاتون گفتن
‫که با مردن شهید میشید.
‫و شما اون روز شهید شدین که ‫مردای باباتون
‫مادرتون رو انداختن تو ‫خیابون و شما رو تو آشغال!
‫اون پدر یکی از ارباباست.
‫این حرفا رو میزنه، ‫ داره گمراهتون میکنه!
‫من دارم گمراهتون میکنم.
‫اون فرمانده پلیس داره ‫گمراهتون میکنه!
‫کسی که به جای ‫عروسی شما برنامه
‫مرگتون رو چیده! ‫- مدرکی داری؟!
‫بله دارم!
‫اگه اشتباه ثابت شد این ‫تفنگ رو بردار.
‫و همه ی گلوله ها رو ‫بزن تو سینت.
‫و اگه درست ثابت شد چی؟! ‫- اونوقت هر چی تو بخوای انجام میدیم!
‫این... این داره راست میگه، ‫پسر. داره راست میگه.
‫من همونم، من همونم.
‫من بودم که تو رو ‫تو آشغال انداختم.
‫میدونم که تو نامشروع نیستی، ‫پسر.
‫'میدونم پدرت کیه، ‫مادرت کیه.'
‫'کجا زندگی میکنه، میدونم، پسر.'
‫الو؟ کیه؟ ‫- من سگ وفادارتونم.
‫من بنارسی صحبت میکنم... بنارسی.
‫گوش کن، دووکی زنده س.
‫و اون بچه ای که تو ‫تو آشغال انداختین.
‫'اون هم زنده س.'
‫امروز من دارم پسر رو ‫میبرم پیش مادرش.
‫'و اسم پسر شما کیشانه.'
‫بیا پسر... بیا.
‫مادرت اونور ‫کوچه زندگی میکنه.
‫'این... این یه محله ی ‫بیماران جذامیه، پسر.' 'بیا.'
‫'بیا، پسر.'
‫'پسر، منو از این خاک ‫بیرون بیار، پسر.'
‫بنارسی لال، تو؟ ‫چرا الان اومدی اینجا؟
‫مشتری واسه این ‫جنازه ی بیمار و پیر
‫هست که با خودت ‫آوردی؟!
‫من اومدم که پس بدم... ‫پس بدم بیعانه ت رو، دووکی.
‫من... من... من اومدم... ‫پسرت رو بهت تحویل بدم، دووکی!
‫پسر. ‫- مادر!
‫نه! نه! نزدیکم نیا... ‫نزدیکم نیا!
‫سرنوشت این ‫زن بدبخت حتی
‫این حق رو هم از من گرفته.
‫که بچه ام رو ‫بغل کنم.
‫من... من لایقش نیستم! ‫من... منو لمس نکن! - مادر.
‫منو لمس نکن، من جذامی ام!
‫مادر، بیماری تو بدن اتفاق میفته، ‫مادر، نه تو روح.
‫و ‫اگه شیر مادر هزار تا
‫بیماری بچه رو درمان کنه.
‫پس چرا عشق ‫یه پسر نمیتونه یه
‫داروی بیماری مادر بشه، ‫مادر؟
‫مادر، با من بیا.
‫پات خونه ی منو ‫معبد میکنه، مادر.
‫معبد میشه، ‫با من بیا! - نه.
‫نه، پسر... نه. ‫ منو گناهکار نکن.
‫تو باتلاق جنایت افتادم، ‫من یه... - نه، مادر.
‫اگه بت خدا به ‫اشتباه تو گل میفته.
‫مغرور نمیشه، مادر.
‫چون مردم خدا رو میپرستن.
‫منم مثل اونا تو رو ‫پرستیدم، مادر.
‫لجباز نباش، پسر.
‫مامان، از بچگی هیچ وقت ‫نشد که باهات لجبازی کنم.
‫یه بارم شده، ‫با مامانم لجبازی نکردم.
‫یه بار تو زندگی، ‫فقط یه بار بذار پسرت
‫لجبازی کنه، مامان.
‫مامان، به پات افتادم، مامان.
‫تمام بیچارگیاتو، ‫تمام مریضیتو به جونم می گیرم.
‫رد نکن. پسرتو بغل کن، ‫یه بارم شده، مامان.
‫منو بغل کن.
‫مامان؟ ‫- بله؟
‫مامان. ‫- پسرم!
‫مامان! ‫- پسرم!
‫مامان. ‫- پسرم.
‫'راشیک لال! ‫نمی ذارم زنده بری!'
‫کیشان، زنده ای؟ ‫- آره!
‫تو که حیا و آبرو زن ها رو ‫می فروشی، زنده ام!
‫این کلاهبردار که ادعا می کنه ‫زن ها رو بالا می بره!
‫همون احمقه که خودش
‫زن ها رو مجبور کرده ‫که یه زندگی گناه آلود داشته باشن!
‫تو این جامعه خیلی زن ها ‫صورتشونو مخفی می کنن.
‫'اونایی که نشونه ی گناه هاش رو، ‫بچه های نامشروعش رو به همراه دارن!'
‫و تو این نشونه های گناه، ‫بچه های نامشروع
‫همون کیشانی که جلوت وایساده، ‫من هستم!
‫'نذارید بره، بزنیدش! ‫بزنید... بزنید!'
‫منو نزنید! ‫این دیوونه است، بهش باور نکنید!
‫بذارید برم!
‫انگار زندگی من از یه سطل آشغال شروع شده.
‫همونطور که زندگی تو هم تو یه ‫سطل آشغال تموم میشه.
‫'نه.'
‫منو دستگیر کنید، آقا بازرس.
‫تا دنیا بدونه که یه پدر نامشروع
‫توسط پسر نامشروعش به قتل رسیده.
‫قتل؟ چه قتلی؟ ‫من چیزی ندیدم.
‫آقا شما؟ - بله، من! ‫جارو دستم گرفتم!
‫باید خاک ‫این ملت رو پاک کنم.
‫از بالا و پایین، همه جا.
‫نگاه کن، این روزا ‫رهبر ها رو تو سطل آشغال پیدا می کنن!
‫حتی وانت شهرداری هم ‫حاضر نیست برش داره!
‫آقا، شما می دونید ‫کی اون رو کشته؟
‫سرنوشتش کشته، ‫کی دیگه کشته؟
‫من می گم بذارید جنازه اش ‫همین جا بمونه.
‫سگ های ولگرد می خورنش.
‫حداقل گشنگی یه نفر ‫رفع میشه.
‫اگه بره قبرستون، ‫آزار می ده
‫جنازه هایی رو که اونجا خوابیدن!
‫خیلی مزاحم میشه.
‫دستگیرش کنید.
‫نه! نه! 'نزنیدش!'
‫آرجون! ‫- ساگریکا!
‫با توام، ساگریکا! ‫هیچ کس نمی تونه ما رو از هم جدا کنه!
‫نه! نه! ‫- کنار برو!
‫من هیچ وقت با اون آدم ‫بی ارزشی ازدواج نمی کنم!
‫اگه قبول نکنی ازدواج کنی ‫اونوقت من
‫اون رومئو خیابونی رو برای همیشه ‫قفل می کنم!
‫اونجا می پوسه!
‫بابا! ‫- چیه؟
‫اگه قبول کنم؟
‫آزادش می کنم.
‫آقا.
‫گوش کن، آقا بازرس، ‫شبا در سلولش رو باز بذار.
‫می خواد فرار کنه، ‫بهش شلیک کن. فقط بکشش.
‫اما... اما، ‫آقا چطور ممکنه؟
‫همه چیز ممکنه. ‫این دستور منه.
‫یا چی، می خوای ‫تمام عمرت رو با دو ستاره سپری کنی؟
‫ستاره ی سوم رو نمی خوای؟
‫گوش کن، می تونی بری.
‫(زمزمه)
‫امضا؟ اینجا هم؟
‫'آرجون، منو ببخش، من بیچاره بودم.'
‫'نمی تونستم بدون تو زنده بمونم.'
‫'برای همین، زهر خوردم.'
‫'ای خدا، این چیه؟! ‫'
‫'عروسی ما اینقدر منفجر میشه؟!
‫آرجون؟
‫دکتر... دکتر، ‫زهر خورده، دکتر!
‫لطفا نجاتش بدید! ‫- متاسفم، این یه پرونده ی پلیسیه.
‫و اینم یه بمبه.
‫اگه بمیره، دکتر، کل بیمارستانو ‫منفجر می کنم، فهمیدی!
‫اصلا لازم نیست.
‫بریزش تو اتاق عمل.
‫نگاه کن دکتر، اول باید بیمار رو درمان کرد.
‫و بعدش هم تحقیق.
‫بیا. ‫- ممنونم آقا.
‫آقای بازرس، ‫من از مرگ نمی ترسم.
‫ولی قبل از اینکه بمیرم می خوام بهتون بگم.
‫که امروز فهمیدم که
‫شما مسئول نابودیم من هستید.
‫شما آدم نیستید آقای بازرس.
‫از شیطان هم بدترید! ‫از شیطان هم بدتر.
‫منو بزن! منو بزن! ‫- بزنیدش!
‫چی؟ ‫- گفتم بزنیدش!
‫نه، نگهش دارید!
‫نه آقا، نه ما می زنیمش نه شما.
‫چه حرف مسخره ای! ‫- ببخشید آقا. اشتباه می کنید.
‫و من از دستورات اشتباه اطاعت نمی کنم.
‫اگر می خواید بزنید، منو بزنید!
‫اوه نه! چطور جرأت می کنی بهم توهین کنی!
‫'من اینجام!'
‫اون اومده... اومده... ‫پی. کی. لِله اومده.
‫با قفل قانون توی دستش.
‫قسم به مادرم، قسم به کفش پدرم ‫تو رو نمی بخشم!
‫یه روز لباس فرم منو ازم گرفتی.
‫و امروز بازرس سی بی آی پی. کی. لِله اومده
‫که لباس فرم تو رو ازت بگیره. نگاه کن!
‫این یه دستورِ ‫که پی. کی. لِله از
‫دولت مرکزی هند ‫گرفته.
‫که این یه دستورِ ‫که این لباس فرم مسوولیت دار
‫برای آدمای ‫بی مسوولیت نیست.
‫کلاهبردار و مجرم.
‫به خاطر شماها ‫کشور داره رنج می کشه
‫ملت داره رنج می کشه، ‫مردم داره رنج می کشه!
‫هی، من به انگلیسی حرف زدم؟
‫نخند!
‫لباس فرم رو در بیار. در بیار! ‫لباس فرم رو در بیار!
‫ببریدش. بیا!
‫آرجون.
‫ساگریکا. ‫- آرجون.
‫دوستت دارم.
‫آرجون، این مدیر پیر رو ببخش، ‫پسر.
‫به نمایندگی از ‫دانشگاه و از طرف خودم
‫ازت خواهش می کنم برگرد ‫به دانشگاه.
‫واقعاً پسر تو آدم نیستی تو ‫خدایی. - ممنونم آقا.
‫خیلی ممنونم.
‫هی، چی آوردی داداش؟ ‫- هیل هیتلر!
‫کی... کی هیتلر؟ ‫- هیتلر... هیتلر این، بابا!
‫هیتلر خودتی! ‫- من؟
‫آره تو! تو هیتلری، ‫تو راوانِ! تو!
‫اینطوریه؟ ‫- بیا.
‫بابا.
‫هزاران سال پیش...
‫یه روح قدیمی اومده بود. ‫- هوم.
‫رفته بود تو راوان.
‫و بعد از راوان هم همون روح ‫رفته بود تو هیتلر.
‫و حالا بعد از هیتلر، اون روح
‫رفته تو تو بابا... تو تو!
‫تو من؟ ‫- آره تو تو!
‫بابا، تو بشریت رو می کشی، ‫قانون رو می کشی، انسان ها رو می کشی!
‫و می گی، من اونا رو نکشتم... ‫من نکشتم.
‫اون روح اونا رو کشته ‫که تو توعه!
‫اون وقت قانون هیچ آسیبی بهت نمی تونه برسونه... ‫هیچ آسیبی!
‫بپرس چرا. ‫- چرا؟
‫چون، ‫بابا قانون می تونه بدن رو بگیره.
‫ولی نمی تونه روح رو بگیره... ‫نمی تونه روح رو بگیره!
‫اینطور نیست؟
‫سلام. ‫- مامان، من... گول خوردم.
‫'ببخشید.' ‫- کیشان.
‫ما رو ببخش مامان. ‫- آرجون.
‫ما رو ببخش.
‫من فقط برای این روز زندگی می کردم.
‫که کی ‫هر دو تا پسرم از راه
‫بدی منحرف می شن و برمی گردن به ‫راه راست.
‫امروز... امروز اون روز اومده.
‫خیلی خوشحالم!
‫خیلی خوشحالم.
‫پسر، امروز تو ‫قرض خون رو پس دادی.
‫طولانی عمر داشته باش. همیشه شاد باش.
‫مامان، با اون من... ‫- و با اون من...
‫و من با اون!
‫"گاهی تو با من، ‫گاهی من با تو."
‫"یه کمی عاشقانه... ‫یه کمی عاشقانه، فقط یه کمی."
‫"یه وقت‌هایی با من انجام می‌دی، ‫یه وقت‌هایی من با تو."
‫"یه کمی عاشقانه... ‫یه کمی عاشقانه، فقط یه کمی."
‫"یه وقت‌هایی با من انجام می‌دی." ‫- "یه وقت‌هایی من با تو."
‫"یه کمی شیطنت... ‫یه کمی شیطنت، فقط یه کمی."
‫"اون چیزی که هیچ شکایتی ‫یا ناخرسندی نداره."
‫"تو اون عاشقانه لذتی وجود نداره."
‫"حالا در این خصوص کمی مرا در آغوش بگیر."
‫"کمی مرا در آغوش بگیر."
‫"یه وقت‌هایی به من انجام می‌دی." ‫- "یه وقت‌هایی من به تو انجام می‌دم."
‫"یه کمی شکایت... ‫یه کمی شکایت، فقط یه کمی."
‫"یه وقت‌هایی با من انجام می‌دی، ‫یه وقت‌هایی من با تو."
‫"یه کمی عاشقانه... ‫یه کمی عاشقانه، فقط یه کمی."
‫"وقتی بیماری ‫عشق آغاز بشه."
‫"اون موقع شوخی کردن لذت بخش می‌شه."
‫"ورنه دل آرامش پیدا نمی‌کنه."
‫"پیدا نخواهد کرد."
‫"یه وقت‌هایی به من انجام می‌دی." ‫- "یه وقت‌هایی من به تو انجام می‌دم."
‫"یه کمی وابستگی... ‫یه کمی وابستگی، فقط یه کمی."
‫"یه وقت‌هایی با من انجام می‌دی، ‫یه وقت‌هایی من با تو."
‫"یه کمی عاشقانه... ‫یه کمی عاشقانه، فقط یه کمی."
‫"تو و من یه کمی نادون هستیم."
‫"هوا هست، ‫فرصت و آرزو."
‫"تو و من یه کمی نادون هستیم."
‫"هوا هست، ‫فرصت و آرزو."
‫"پس چرا نگرانیم؟"
‫"چرا نگرانیم؟"
‫"یه وقت‌هایی بر من انجام می‌دی." ‫- "یه وقت‌هایی من بر تو انجام می‌دم."
‫"یه کمی لطف... ‫یه کمی لطف، فقط یه کمی."
‫"یه وقت‌هایی با من انجام می‌دی." ‫- "یه وقت‌هایی من با تو."
‫"یه کمی شیطنت... ‫یه کمی شیطنت، فقط یه کمی."
‫"یه وقت‌هایی با من انجام می‌دی، ‫یه وقت‌هایی من با تو."
‫"یه کمی عاشقانه... ‫یه کمی عاشقانه، فقط یه کمی."
‫خدا، ‫تو خیلی به من لطف کردی.
‫که حتی اگر من ‫خونمو به تو قربانی کنم، کافیه.
‫تو سه تا پسرمو ‫از گودال شرارت نجات دادی.
‫و راه صداقت رو بهشون نشون دادی، ‫خدا.
‫حالا هر سه‌تا شون، ‫در حراست تو هستند.
‫نجاتشون بده از شر. ‫راه صداقت رو بهشون نشون بده.
‫و همه شادی‌های ‫دنیا رو بهشون اعطا کن.
‫من... خون انسانو در جمجمه‌ها می‌سوزونم، ‫برای ایجاد تاریکی.
‫و تو اومدی ‫چراغ‌ها روشن کنی تا ایجاد
‫روشنی کنی در قلمرو من؟ ‫غیرممکن.
‫چامپو، تو؟
‫تو چامپو نیستی؟ ‫- هی، چامپو نیستم.
‫هیتلر چامپاکلال. تو کی هستی؟
‫من ساویتری هستم، همسر آنند.
‫اون آنند که تو رو به جهان جنایت با خودت بردی.
‫من نتونستم شوهرم رو نجات بدم.
‫ولی برای پسرم هنوز ‫مادر بودن رو در دلم دارم.
‫به من بگو... به من بگو پسرم کجاست؟
‫'پسر ساویتری؟' 'خون خودش ‫اینجا موند.'
‫'چی کار کنیم؟' 'چامپو، ‫تو هیچ‌کس نداری.'
‫'این بچه می‌تونه ‫حمایت تو در پیری بشه.'
‫پسر؟ من تو رو به ملاقات می‌رسونم، اما ‫تو از ملاقات خوشحال نخواهی شد.
‫چون ‫خون تو تو رو نخواهد شناخت.
‫و اگر شناخت، ‫بعد قبول نخواهد کرد.
‫حتی اگر هنوز بخوای دیدار کنی، ‫من تو رو به ملاقات می‌رسونم.
‫این.
‫این پسرت هست. ‫- چی؟!
‫چی؟!
‫این... این... این پسر من... من. ‫پسر من!
‫نه، نه پسر و هیچ چیز! ‫من مادر ندارم، پدر ندارم!
‫هیچ احساسی، هیچ احساس، ‫هیچ چیزی، باشه؟!
‫من خودم اونها رو پیدا می‌کنم! من همه‌شون رو می‌کشم! - نه!
‫به من گوش کن... ‫- من اون احمق‌ها رو می‌کشم!
‫مثل تو اونها هم... ‫- هی! هی...هی!
‫تو می‌خوای خون اونها رو بریزی؟ ‫خوب.
‫این خط خونی من هست. ‫اگر بخوای، می‌تونی ردش کنی و برو.
‫این دیگه چه چرندیاته!
‫باشه.
‫امروز خون از خون خودش زده بیرون.
‫اما اون سه پسر من، خونی از من نیستن.
‫اونها شرف منو حفظ می‌کنن!
‫هرگز به راه خشونت نمی‌رن!
‫اونها... حتماً همینطور خواهد بود.
‫کاری می‌کنم که اون سه نفر
‫مجبور بشن به راه خشونت برن.
‫مادر!
‫مادر. 'مادر.'
‫چه شده، مادر؟
‫نمی‌ذارم زنده بمونه! بیا، آرژون! - نه، پسر.
‫دست‌های خشونت حق ندارن
‫آخری‌ترین مراسم منو انجام بدن.
‫از من قول بگیر که هیچ جرمی نخواهی کرد، هیچ توهینی نخواهی کرد.
‫قول بده!
‫قول می‌دم... ‫- بله، مادر، قول می‌دیم.
‫اما، مادر حتی خدا هم علیه ظلم و ستم شمشیر برداشته!
‫آیا این هم گناه بود؟ - نه.
‫این گناه نبود، این فضیلت بود.
‫حتی اگر پسر خودم هم گناهکار بشه.
‫پس از بین بردنش... وظیفه توست.
‫مادر؟! - مادر؟!
‫من دوباره میام. ‫دوباره زاده می‌شم.
‫شما سه نفر پسران من هستید.
‫این تنها دعاست... ‫این هم هست...
‫'مادر؟'
‫مادر؟ ‫- مادر؟
‫نه، مادر... نه!
‫چی کار کردی، مادر! ‫دستامون رو به هم بستی!
‫ما رو بی‌دست و پا کردی! چرا، ‫مادر... چرا؟! چرا؟!
‫به خدا قسم.
‫'به رام قسم.'
‫'به رام قسم. به رام قسم. ‫به رام قسم.'
‫'به رام قسم. به رام قسم.'
‫'به رام قسم.'
‫شما بچه‌های غیرخشونت!
‫مؤمنان غیرخشونت!
‫'کی رو بر دوش‌های جوانان
‫مثل باربرها حمل می‌کنید؟!'
‫'هی.'
‫به سرزمین روان که میاید، نگو به رام قسم.
‫بگو به روان قسم.
‫چون هر سه قهرمان شما در دست روان هستند.
‫'دست‌های خشونت حق ندارن
‫آخری‌ترین مراسم منو انجام بدن.'
‫'از من قول بگیر که ‫هیچ جرمی نخواهی کرد، هیچ توهینی نخواهی کرد.'
‫'قول بده!'
‫پسر رابین. ‫- 'بله.'
‫لب‌های آنها با نخ‌های بسیار قوی دوخته شده است.
‫نگران نباش، بابا. من با یک دست همه دوخت‌ها را پاره می‌کنم.
‫بزنیدشون.
‫نه!
‫به رام قسم. به رام قسم.
‫به رام قسم! به رام قسم!
‫اینها به این راحتی تسلیم نخواهند شد.
‫بچه‌ها، هر سه رو لخت کنید.
‫نه!
‫هی، گل‌ها رو بر سرشون بریزید... ‫گل‌ها!
‫همه بطری‌ها رو پرتاب کنید!
‫بذارید من رو!
‫بفرما! ‫- 'اینجا!'
‫نه!
‫یک نفر دیگه. یک نفر دیگه باقی‌مانده است.
‫به رام قسم. به رام قسم.
‫بذار، احمق... مرا رها کن!
‫به رام قسم. به رام قسم.
‫همه درود بر رام! همه درود بر رام!
‫ACC. ‫- بله، بی سی پی؟
‫این زن مرده خیلی بدبخته. ‫- چرا؟
‫حتی وقتی پسر واقعی‌اش زنده‌ست.
‫پسرهای احتمالی‌ش دارن برای ‫اون آتش روشن می‌کنن.
‫من می‌دونم پسر واقعی‌اش کیه! ‫بگم؟!
‫پسر واقعی این زن مرده، ‫خون خودش... رابین.
‫"حتی اگه پسر خودم بیاد بیرون ‫و گناهکار باشه."
‫"بعد تموم کردنش... ‫وظیفه‌ته."
‫برو پسرم، آتشش رو روشن کن!
‫حالا چی؟ ‫- می‌خواستی ما رو لخت کنی!
‫"نه!"
‫ای خدا، رم، ‫منو نجات بده... نجاتم بده!
‫من ریشه همه این مشکلاتم.
‫راوان دروغه، من دروغه‌م. ‫فقط رم حقیقته.
‫فقط رم حقیقته. فقط ر...
‫بگو.
‫بگو همه درود بر رام! بگو همه درود بر رام!
‫بگو همه درود بر رام!
‫رم!
‫همه درود بر رام.
‫همه درود بر رام! ‫- همه درود بر رام.
‫"همه درود بر رام!" ‫- همه درود بر رام.
‫"همه درود بر رام! همه درود بر رام! ‫همه درود بر رام!"
‫کیسان.
‫آرجون.
‫کران.
‫قسم مادر، کفش پدر.
‫برای تمیز کردن تمام کثیفی از ‫این مملکت، پی کی لاله داره میاد.
‫"گاهی تو با من می‌کنی."
‫"گاهی من با تو می‌کنم."
‫"گاهی تو با من می‌کنی. ‫گاهی من با تو می‌کنم."
‫"یکم عشق، ‫یکم عشق."
‫"گاهی تو با من می‌کنی. ‫گاهی من با تو می‌کنم."
‫"یکم عشق، ‫یکم عشق."
‫"گاهی تو با من می‌کنی. ‫گاهی من با تو می‌کنم."
‫"یکم شیطنت. ‫یکم شیطنت."
‫امیدوارم از دیدن فیلم لذت برده باشید ‫با بهارات مووی بروز باشید