وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی تقدیم میکند
آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی @bolymix
مدیر وبسایت : نوید مرادی
مترجم : تالاپاتی
رئیس، کار سختیه!
هدفمون همین نزدیکی هاست...
و خیلی هم عصبانیه.
رئیس، باید بیای اینجا.
.مرجع بهارات مووی با افتخار تقدیم می‌کند www.baharatmovie.com
مترجم : تالاپاتی
نمیذاره بریم.
آقا، چیکار کنیم؟
- فقط یه راه هست. - چی؟
- تا سه میشمارم. - باشه.
- باید از اون طرف فرار کنی. - نه.
من باهات میمونم. رئیس، اون خطرناکه.
به محض اینکه شروع به دویدن کردی، من از اون طرف فرار می کنم.
تا اون دنبالم بیاد.
شما چی رئیس؟
تو جوونی. آینده ی درخشانی داری.
هنوز حتی از اسلحه ت هم استفاده نکردی.
اما من اسلحه ندارم...
حق با شماست رئیس.
نمی تونم بذارم این کارو بکنی. من جونمو فدات می کنم.
کیشور، الان وقت احساساتی شدن نیست.
یک...
یک، دو، سه.
از اون طرف فرار کن. بدو.
هنوزم نمی فهمی، نه؟
خدایا رحم کن! وای نه!
اون براش مهم نیست که من تو خطرم.
من دو ساله دستیارش هستم و هنوزم گول حقه هاشو می خورم!
مطمئنم براتون سوال شده که چرا جونمو به خاطر یه گل به خطر انداخت.
اون عاشق عطره.
اینجا جاییه که زندگی می کنه.
اون یه آزمایشگاه عطر سازی تو خونه ش داره.
رئیس من معروف ترین عطر ساز اروپاست.
اون بعضی از پرفروش ترین عطرها رو ساخته.
یه موز می خوام.
آخرینش رو خوردم.
یکی تو آشپزخونه ست.
غیرممکنه. اصلا تو خونه موز نداریم.
استعدادش، بدبختی منه.
حس بویایی فوق العاده ای داره!
تو سطل آشغاله.
آقا، موزه گندیده ست.
- اوه! - چی شده رئیس؟
- یه چیزی رو فراموش کردم. - چی؟
اون ماسک رو بده به من.
باید به من هشدار می دادی.
استعداد ویژه ی اون گاهی اوقات منجر به مشکلات ویژه ای میشه.
فوق العاده ست!
اون تو تشخیص بوهای بد خوبه.
چی شده آقا؟
یه نفر داره ماهی می پزه.
اما که اینجا خونه ای نیست.
بوش ممکنه از یه شهر دیگه بیاد!
- نمی تونم تحملش کنم. - لعنت به این دماغت!
میرم ماسک رو میارم.
به علاوه، رئیس من وسواس هم داره.
از اینکه کسی وسایلش رو جابه جا کنه متنفره.
همه چیز باید سر جای خودش باشه.
اون وسواس تمیزی داره.
می ترسه که بشقاب ها درست شسته نشن.
بنابراین، هر چیزی که استفاده می کنه یکبار مصرفه.
همه چیز برای رئیس من "استفاده کن و بنداز" هستش. به جز من.
اون عجیبه اما قلب مهربونی داره.
برای ادامه ی داستانش،
اول باید یه کم در مورد پدربزرگش بهتون بگم.
در سال 1928، بریتانیایی ها به چند کارگر هندی دستور داده بودند
تا یه پل بی فایده تو کاونتری بسازن.
پدربزرگ رئیس من هم یکی از اونا بود.
جیمز، کاپیتان کشتی، در طول سفر از دنیا رفت.
اما، یه جورایی حقش بود.
به هر حال، بعدش هندی ها همه ی انگلیسی ها رو از کشتی بیرون انداختن.
بعدش کشتی رو به جای انگلستان، به پرتغال بردند.
بعدش همون کشتی رو به عنوان رشوه به دولت محلی تحویل دادند.
اونا 20 سال زودتر از بقیه آزادی رو به دست آوردن.
در عوض، به هندی ها زمینی به نام کاساندرا هدیه داده شد.
اونا اونجا ساکن شدن و زندگی مرفهی رو شروع کردن.
بدون گوشی های هوشمند و با آب و هوای مطبوع...
شروع به تولید انبوه کردن.
اونا همچنین از همه ی فامیلشون تو هند خواستند که به کاساندرا نقل مکان کنن.
به این ترتیب جمعیت از 752 نفر به 36000 نفر رسید.
هر چند اسم اون سرزمین "کاساندرا" بود،
اما اونا بهش میگفتن "کاس-آندرا".
اون موقع ها، اونا به زبان قدیمی تلگو صحبت می کردن.
مثلاً، به "صبحانه" میگفتن "وعده غذایی صبح".
"ظهر بخیر" همون "صبح میانی بخیر" بود.
"ممنون" هم که...
در واقع، اونا به زبون خیلی گیج کننده ای صحبت می کردن.
من دو ساله که اینجام.
اما هنوزم بعضی از کلمات رو نمی فهمم.
داستان رئیسم اگه پدربزرگش سوار اون کشتی نشده بود،
کاملاً فرق می کرد.
ولی خب... اتفاقی بود که افتاد.
تصمیمم رو گرفتم، آقا.
با یه دختر پرتغالی ازدواج می‌کنم.
دخترهای هندی این کشور خیلی خنگن.
من دو ساله اینجام
و خیلی خوب با محلی‌ها قاطی شدم.
قاطی شدن خودش یه هنره، آقا.
-سلام، جیمز. -همه نمی‌فهمنش.
ضمناً...
ببین.
-شبیه یه دختر هندی به نظر میاد، نه؟ -بله، آقا.
من قبلاً ندیدمش.
قبلاً ندیده بودم به یه دختر هندی نگاه کنی.
آره.
من این عطرو درست کردم.
میتونم دقیقاً بگم چه جور دختری هستی.
هم باهوشی، هم خلاق.
اما اطرافیانت نمی‌فهمن چقدر با استعدادی.
با این حال، برات مهم نیست اونا چی فکر می‌کنن.
به تأیید اونا احتیاج نداری.
هر شنبه منو برای نوشیدنی میبره بیرون
و بعد بهم میگه گورتو گم کن.
فکر می‌کنه من چی‌ام، یه احمق؟
یه لحظه.
حتی نمیذاره بخوابم.
-بله، آقا؟ -راستش...
بازی داره شروع میشه و من به کلاه ایمنی احتیاج دارم.
چقدر مهربونی که بازی رو یادآوری کردی، آقا.
من خلاصه‌اش رو می‌بینم.
هی... کاندوم لازم دارم.
مسخره است!
من دستیارش هستم یا...
الان حتی نمی‌تونم یه شوخی بکنم!
داروخانه
اوه، خدایا!
خدای من! برگشت!
مامان!
باید از این طرف برم.
معاشقه بسه دیگه.
حالا دیگه می‌تونی بری سراغ اصل کاری.
چی؟
اینو بگیرین، آقا.
نباید بدون کلاه ایمنی بازی کنین.
-ببخش-- -با خودش یکی داشت.
حالا مزاحم ما نشو.
"مزاحم ما نشو"؟
خجالت نمی‌کشه؟
منو نصف شب از خواب بیدار کردی--
می‌خواستم در مورد این تتو ازت بپرسم.
یه دختریه که فکر می‌کردم دوسش دارم.
شاید...
آخرین کسی بود که عاشقش شدم.
دوباره همدیگه رو ببینیم؟
فهمیدم. نه، نمی‌خواد.
برسونش خونه. دیره.
واقعاً، آقا؟
وقتی برگشتی برو بخواب.
باشه. دو روز می‌خوابم!
خب، اینم یه خلاصه‌ی کوتاه در مورد تاتوی رئیسم.
اون اولین عشق رئیسم بود و یه نقطه عطف بزرگ تو زندگیش.
نه...
ببخشید...
-داداش، ازش خیلی خوشم اومده. -واقعاً؟
چیکاره هستی، بهوما؟
"بهوما" نه.
هر چی.
چیکاره هستی؟
دارم پزشکی می‌خونم.
آرزومه جراح مغز و اعصاب بشم.
جراح؟
پس وقت نداری از برادرم مراقبت کنی.
من... متوجه نشدم.
بلدین آشپزی کنین؟
اوما، امیدوارم بدونی چطوری لباس بشوری.
"اوما" نه.
نه آشپزی بلدم، نه لباس شستن.
و هنوز به ازدواج فکر نکردم.
یعنی؟
-داری از سم سوءاستفاده می‌کنی، نه؟ -داری از سم سوءاستفاده می‌کنی، نه؟
لطفاً نرو، سوما. لطفاً!
"اوما" یا "اوپما" نه.
نمی‌فهمن؟
اینطوری نیست، بهوما.
لعنتی! ببخشید!
چرا هیچی نگفتی؟
چرا ازم دفاع نکردی؟
می‌دونی چیه؟ برو پیششون!
چون ما دیگه تموم شدیم!
-من ازت جدا میشم! -نه! لطفاً، این کارو نکن!
سوما ولش کرد و رفت و اون با شال گردنش تنها موند.
شماها هیولا هستین!
اون دختره، همون کسی بود که من میخواستم!
- چطور تونستی؟ - خفه شو.
تو نمیتونی با یه دختری که نمیدونه چطور آشپزی کنه ازدواج کنی.
خفه شو، سانگیتا.
من دنبال یه آشپز نمیگشتم.
من دنبال شریک زندگیم بودم.
فکر میکنی زن ها فقط باید آشپزی کنن و تمیزکاری؟
بدترین دشمن های زن ها خودشونن. نه مردها!
آره، معلومه!
فکر میکنی ما انتخاب دیگه ای داریم؟
- تا حالا آشپزی کردی؟ - تا حالا تمیزکاری کردی؟
تا حالا لباس شستی؟
پس زنی که باهاش ازدواج میکنی باید همه این کارا رو انجام بده، درسته؟
وگرنه که خونتون میشه یه آشغالدونی.
درباره اخلاق اجتماعی حرف نزن!
من یکی رو استخدام میکنم.
تو پرتغال به این راحتیا نیست.
اینجا کسی مفت و مجانی کار نمیکنه.
خودم یاد میگیرم انجامشون بدم.
دیگه بسه! از اینجا میرم!
نه!
مجبور نیستی با این هیولاها زندگی کنی.
اگه بخوای، میتونی با من بیای.
- هی! ناهارتو تموم کن! - ادامه بده.
خب، این خانواده رئیس من هستن.
اون دختر اولشونه.
به همه چیز گیر میده.
از سورنا کوچیکتره.
اون مهربونه.
ولی جفتشون به یه اندازه وحشین.
اون بچه آخرشونه. رئیس من از همه بیشتر اونو دوست داره.
اون مرد خوش تیپ رو کنار پدربزرگ رئیس میبینی؟
اون پدرشه.
وقتی رئیس من فقط 12 سالش بود فوت کرد.
از اون موقع، مادرش رئیس خانواده شده.
بسته به موقعیت، نقشش رو عوض میکنه.
اون هم پلیس خوبست، هم پلیس بد.
رئیس من از اونجا رفت...
ولی نه دقیقا همون روز.
چون بارون میومد.
رئیس من افسرده بود.
نگاه کن تو آزمایشگاه شیمی چیکار میکنه.
اون روز بود که استعدادش رو کشف کرد و یه عطرساز شد.
به عروسی راجیو و استلا خوش اومدین.
این آهنگ تقدیم به دوستای عروس و داماده.
یه لیوان شراب، لطفا.
حتما.
هی، سم.
این نقطه عطف بعدی زندگیش بود.
یه لحظه صبر کن.
بذار برات ترجمش کنم.
"سلام سم. من ایزابلا هستم.
من بهترین دوست سیریشا هستم.
اون بهم گفت که تو یه آدم خیلی باحالی هستی.
فکر میکنم یه روز باید با هم بریم قهوه بخوریم."
باشه...
"این همون قهوه ای بود که در موردش حرف میزدم.
زیاد بهش فکر نکن، سم."
تو خیلی خوشگلی!
اون لحظه... رئیس من به این نتیجه رسید
که روابط مزخرفن.
آدم نباید هیچ وقت عاشق بشه.
از اون روز... هر شب براش یه مهمونی بوده.
سلام، سوفیا.
سلام.
چطور اونارو به دام میندازین، آقا؟
"به دام میندازم"؟ چه حرف زشتی!
تو دیگه چرا؟!
خب، من دیدم که چطور توجه‌اش رو جلب کردی، آقا.
ولی چطور شخصیتش رو فهمیدی؟
حدس میزنم که گوش نمیکردی.
گفتم که باهوشه و خلاق،
ولی اطرافیانش اصلا اینو نمیفهمن.
و این که براش مهم نیست که بقیه چی فکر میکنن.
همه که گول این چرت و پرتا رو میخورن.
درسته.
اگه انقدر میفهمی،
چرا خودت با یکی سر و سامون نمیگیری؟
دارم از زندگیم لذت میبرم.
چرا باید خرابش کنم؟
حتما داخل کانال تلگرامی بهارات مووی عضو شوید @bolymix
مترجم : تالاپاتی
نگاهش کن. خیلی جیگره.
آوانتیکا
- برو اسمشو بپرس. - برو دیگه، مرد!
برو، برو.
- تو کی هستی؟ - بزن به چاک!
اینجا چه غلطی میکنی؟
به حرفم گوش کن!
برو گمشو!
صورتحساب رو بیار.
اون پسرا دارن نگات میکنن.
- یالا دیگه! - مرد که گریه نمی‌کنه رفیق!
- بکنش! - نترس بابا!
مدل موهات رو دوست دارم. خیلی جذابه.
همین؟ بیشتر بهش بده!
- بیست تا؟ - آره.
ازت خوشش میاد. واضح بود داشت باهات لاس می‌زد!
اونجاست!
برو پیشش رفیق!
برو شماره‌شو بگیر.
خیلی خوشگلی!
میشه شماره‌ت رو به من بدی لطفا؟
من با پسرا قرار نمی‌ذارم.
اما گفتی از موهام خوشت میاد.
بزن به چاک.
خیلی خب. ببخشید.
بهت گفتم مال خودمه.
- دکتر چی گفت مامان؟ - چیز جدیدی نگفت.
"فشار خونت بالاست. نباید شکر مصرف کنی..."
هیچ وقت چیزی رو واضح و روشن به من نمی‌گی.
این دکترا باید دست از سر کچل من بردارن.
می‌دونم به زودی می‌میرم.
مامان.
من همه چیز رو تو زندگی دیدم.
دیگه چیزی نمی‌خوام.
مطمئنی؟
اون مرد احمقیه!
اون نمی‌دونه چطور قدر چیزای خوب زندگی رو بدونه.
می‌دونم که برای من ارزشی قائل نیست...
یا برای عشقی که بهش دارم.
قدر می‌دونه مامان.
بالاخره یه روزی قدر می‌دونه.
از همین می‌ترسم.
اگه قبل از اون موقع بمیرم چی؟
خیلی براش سخت میشه.
مامان.
روزی که کسی رو پیدا کنه که مثل من دوسش داشته باشه...
به عنوان یه زن خوشبخت می‌میرم.
باید باهاش حرف بزنم!
امروز یکشنبه‌ست! مامان منتظره!
یه دقیقه بهم وقت بدید آقا.
- عجله کن! دیرمون شده. - اومدم آقا.
مامان...
چرا ما هر یکشنبه کدو حلوایی می‌خوریم؟
می‌گم، باید یه چیز جدید امتحان کنیم.
من می‌تونم کاری و پوره سیب‌زمینی درست کنم.
قبل از اینکه ازدواج کنم، توی هند آشپزی می‌کردم.
لازم نیست.
سادها شیوا رائو عاشق کدو حلوایی بود.
این یه سنتیه که ما ناهار یکشنبه‌ها کدو حلوایی می‌خوریم.
اون دیگه اینجا نیست، درسته؟
خب که چی؟
تا وقتی که سادها شیوا رائو واقعا نمرده...
ما به این سنت ادامه می‌دیم.
لطفا اینا رو ازم بگیر. متشکرم.
کدو حلوایی رو پختی؟
"واقعا نمرده"؟
عمو اومده!
بچه‌ها، برید داخل.
بذارش زمین.
خانم، براتون بستنی آورده.
چرا هر یکشنبه اینو میاری اینجا؟
خبر نداری که ناهار خانوادگیه؟
بهش گفتم خانم.
ببخشید. من دیگه می‌رم.
نه! کیشور، بمون!
آره، من هر یکشنبه میارمش اینجا. مشکلش چیه؟
شوهرت هم اینجاست، درسته؟
منظورت چیه؟ شما دوتا...
اون با تو زندگی می‌کنه، تو خونه‌ات.
و تو هر یکشنبه میاریش اینجا.
اینجا چه خبره؟
- تو چی فکر می‌کنی؟ - آقا، لطفا بهش حقیقت رو بگید!
راستش خانم...
ما خیلی به انگلیسی مسلط نیستیم.
ما تو مدرسه انگلیسی نخوندیم.
راجع به چی حرف می‌زدین کیشور؟
هیچی آقا.
- لاوانام می‌خوای؟ - چرا فحش میدی؟
فحش ندادم.
منظورت "نمک" بود؟
هیچ وقت این زبان خرکی رو نمی‌فهمم.
لاوانام نمی‌خوام.
سانگیتا، سالاد رو بده.
می‌خوام راجع به یه موضوع مهمی حرف بزنم.
ببین سم.
به عنوان یه مادر، یه سری وظایفی دارم که باید انجام بدم.
و به عنوان پسر من، وظیفه تو اینه که تصمیماتم رو بپذیری.
تا کی می‌خوای مجرد بمونی؟
باید تا سه ماه دیگه ازدواج کنی.
تو این سن؟
آب دادن به گلدون خشک که فایده نداره، داره؟
چه کار بیهوده ای!
مامان، تو که نمیتونی مجبورم کنی ازدواج کنم.
اصلا هیچ پدر و مادری نباید بچشون رو مجبور به کاری بکنن.
شما که قبل از به دنیا آوردن ما ازمون نپرسیدین.
هیچوقت به ما حق انتخاب ندادین.
تنها وظیفه شما به عنوان یه مادر، بزرگ کردن من بود.
لازم نیست کار دیگه ای بکنین.
از وقتی به دنیا اومدیم، همیشه حرف
مدرسه، دانشگاه، ازدواج، کار و بچه بوده.
بعدش هم انتظار دارین ما همین برنامه رو برای بچه هامون پیاده کنیم.
برای همین نمیخوام ازدواج کنم.
زندگی منه و مسئولیتش هم با خودمه.
واقعا؟ اصلا چی داری میگی؟
یه زمانی...
از خونه رفتی گفتی میخوای یاد بگیری از خودت مراقبت کنی.
ولی بعدش...
ما هفته ای سه بار میومدیم خونتون رو تمیز میکردیم.
حتی بلد نیستی ماشین لباسشویی رو روشن کنی، میتونی؟
از روزی که به دنیا اومدی به ما وابسته بودی.
دیگه وقتشه ازدواج کنی.
باشه. خودم لباسامو میشورم.
برای این کار که لازم نیست ازدواج کنم.
واقعا؟
بیست ساله داری همینو میگی.
میگی کمکت نکنیم، بعدش برای انجام کارهات به مشکل میخوری.
ما هم چون طاقت نداریم ببینیم به زحمت میفتی، کوتاه میایم.
-همیشه همینطور بوده. -ولی دیگه تمومه.
باید ازدواج کنی. همین و بس!
-تو هم؟ -معلومه!
میخوام ببینم ازدواج کردی و با بچه هات بازی میکنی.
آروم باشین.
بذارین به روش خودمون این کارو بکنیم.
دیگه دارم خل میشم!
-آقا، این پرتغالی بود؟ -تلگویی.
مربوط به کدوم دوره است؟
سامبا شیوا رائو باید تا سه ماه دیگه ازدواج کنه.
اونایی که مخالفن، دستشونو بالا ببرن.
اونایی که موافقن، دستشونو بالا ببرن.
همین!
سام تا سه ماه دیگه ازدواج میکنه!
برین به جهنم!
این تلگویی بود؟
نمیخواستم غذا حروم بشه.
-مامان، رفت. -حالا چی کار کنیم؟
نگران نباش.
میدونم چطور باهاش کنار بیام.
من باهاش حرف میزنم.
ببخشید.
اومدم جانانی رو ببینم.
-اون توئه. -ممنون.
همه چی خوبه؟
خاله، کی منو میبری خونه؟
زود.
سلام، جانانی.
اومدم درباره پرونده ام بپرسم.
تایید شده؟
هنوز پرونده شما بررسی نشده.
امیدوارم از حرفم ناراحت نشی
ولی ممکنه تایید نشی.
تنها زندگی میکنی. سیگار میکشی.
کار ثابتی هم نداری.
موجودی حساب بانکیت هم که هیچی.
دارم سعی میکنم شعرامو چاپ کنم. یادته؟
وقتی چاپ شدن، کلی پولدار میشم.
اگه چاپ نشن چی؟
اون پسر خواهرمه.
یعنی من قیمشم.
هیچکس دیگه ای نمیتونه اونو ببره.
اینجا که هند نیست.
اینجا، بچه میشه مسئولیت دولت.
شما به تایید اونا احتیاج دارین...
حتی اگه از فامیلای درجه یکش باشین.
نمیتونم کمکتون کنم.
من اونو به فرزندی قبول میکنم...
با کمک شما یا بدون کمک شما.
پول تو حسابمو میخوای، درسته؟
به زودی میبینیش.
این تویی؟
دیشب تو فیسبوک با هم چت کردیم.
من از فیسبوک استفاده نمیکنم.
من اون کسی نیستم که باهاش چت کردی.
-یکی از اعضای خانوادم بود. -نه، خودت بودی!
گفتی که تا سه ماه دیگه باید ازدواج کنی.
یه ایموجی خجالتی هم برات فرستادم، یادته؟
نمیخوام ازدواج کنم.
ولی بیا بریم ماه عسل.
-جدی میگی؟ -آره!
ممنون!
خداحافظ
چه شیادیه!
دختره چقدر خوب بود، ببین این بهش چی گفت!
- من... - نه!
- میکشمش. - بریم.
خواهرهای رئیسم به همین جا بسنده نکردن.
دنبال دخترای مجرد تلگو تو کاساندرا میگشتن،
و مطمئن میشدن که باهاش آشنا بشن.
۱۹، ۲۰، ۲۱!
۲۱ تا دختر براش فرستادیم و همشون رو رد کرد!
مسخرشون هم می‌کرد!
دیگه نمیتونیم این کارو بکنیم.
خسته شدیم از بس با این مسخره بازیات سر و کله زدیم!
هی، با توام!
با توام احمق!
وای خدا!
مامان، یه چیزی بهش بگو!
چرا این کارو میکنی؟ کیشور، میکُشمت.
- من چیکار کردم آقا؟ - هیچی، نگران نباش.
بشین.
رفتن.
- اشتباه حساب کردن. - بله آقا.
میشه ۲۵ تا.
فکر میکنن مسابقه خواستگاریه!
فکر میکنن خیلی خوش تیپی و زنها برای ازدواج باهات سر و دست میشکنن.
خوش تیپ که هستی. ولی از دید اونا...
صرف نظر از دید اونا.
خفه شو!
آقا، مامانتون...
مامانت!
خدایا!
مامان، داری چیکار میکنی؟
اونو بده به من.
بشین.
حالا من چیکار کنم؟
اول بشین سرجات.
تو هم همینطور.
- بشین. - باشه.
تو هم.
گفتی تنها وظیفه‌ام بزرگ کردن تو بوده.
ولی... تو پسرمی. همش نگرانتم.
تا کی خواهرهات باید هواتو داشته باشن؟
مامان، بهم اعتماد کن. میتونم از خودم مراقبت کنم.
نه نمیتونی.
من هیچوقت نمیتونم دست از مادری بردارم.
ببین...
هر چیزی یه سنی داره.
حتی...
اون کلمه چیه...
تو هنوز باکره‌ای، درسته؟
مامان!
میدونستم.
مامان، خوشبختی مهم‌تر از لذته.
شما باکره‌اید آقا؟
چطور میتونی انقدر راحت و بدون معطلی دروغ بگی؟
وای خدای من!
چی شده کیشور؟
- یه مورچه نیشم زد. - کجا؟
نگران من نباشید خانم.
باید یه نگاهی بهش بندازم.
- باید؟ - نه، خوب میشم.
چقدر ناراحت کننده!
طفلک. امیدوارم حالش خوب بشه.
ببین سم.
مسئله فقط ازدواج نیست.
مسئله همراهیه.
وقتی با شماهام خوشحالم.
ولی وقتی میرم تو اتاقم و درو می‌بندم...
اشکم سرازیر میشه.
دلم خیلی برای پدرت تنگ میشه.
نمیدونی تنهایی چه حس و حالی داره.
شاید اولش تنها زندگی کردن خوب باشه.
ولی یواش یواش تبدیل به تنهایی میشه.
سعی کن بفهمی.
وقتی من نباشم چیکار میکنی؟
نمیتونی تحمل کنی.
اگه قبل از مرگم ازدواج نکنی...
با این فکر که تو رو تنها گذاشتم میمیرم.
مامان!
مامان، خواهش میکنم این کارو نکن.
مامان!
- چی شده رئیسم؟ - مامانمه.
خیلی نگرانه.
میگه به یه همراه نیاز دارم.
ولی این منم که باید ازدواج کنم، نه؟
و من نمیخوام.
هر کسی که دلش بخواد دکتر بشه که نمیتونه پزشکی بخونه، نه؟
میخوام مامانم خوشحال باشه.
ولی من نمیخوام ازدواج کنم.
باید اینو بفهمن و دست از سرم بردارن.
یه نقشه لازم دارم.
بعضی آدما یهو میان تو زندگیمون.
و قبل از اینکه بفهمیم هدفشون چیه، زندگیمونو برای همیشه عوض می‌کنن.
لطفا نپر!
نزدیکم نیا.
وگرنه خودمو میندازم پایین.
می‌خواستم برای آخرین بار ببینمت.
برای همین صدات کردم اینجا.
خواهش می‌کنم به حرفم گوش کن.
-وایسا! -چی شده رییس؟
-وایسا! -چرا اینجا رییس؟
-بابا! -نه، خواهش می‌کنم!
بابا، چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
نپر خانوم!
ولم کن.
نگش دارینش...
زده به سرت؟
می‌دونم می‌خواستی راه تو رو ادامه بدم
و یه معمار موفق بشم.
برای همین رفتم دانشکده‌ی معماری.
اما خیلی زود فهمیدم...
که از پسش برنمیام!
متاسفم بابا.
فکر کردم مرگ برام بهتر از ناامید کردنتِ.
عزیزم، هیچ چیزی ارزش از دست دادن تو رو نداره.
تو زندگی منی!
نگاه کن... مامانته.
خانوم، داشتی چیکار می‌کردی؟
آدم نباید اینقدر زود جا بزنه.
تو کی هستی؟
و اینقدر هم شلوغش نکن.
این کارو کردم که بتونم برم کلاس بازیگری.
نقشه‌مو خراب نکن. بزن به چاک!
خدایا!
بریم.
ممنون آقا.
این دختر به کلاس بازیگری نیاز نداره.
-اون بازیگر فوق‌العاده‌ای میشه. -که الانشم هست.
آقا، حواستون بهش باشه.
وگرنه دوباره خودشو میندازه پایین.
بیا بریم رییس.
اون دختره یه فکر بکر انداخت تو سرم. الان به یه قهوه احتیاج دارم.
-باید برنامه‌ریزی کنیم. -باشه رییس.
اما نه کاساندرا.
نمی‌خوام هیچ دختری رو ببینم!
یه جای دور ببرم.
جای دور؟
یه جای خوب سراغ دارم!
می‌برمت اونجا. اما در عوضش باید یه لطفی در حقم بکنی.
باید یه دختر استخدام کنیم.
اون باید وانمود کنه دوست‌دخترمه
و دل خانوادمو به دست بیاره.
رییس، یه پیشخدمت اونجا می‌شناسم. خیلی خوشگله!
اون‌وقت خانوادم تاریخ عروسی رو مشخص می‌کنن.
ماهی سه بار میرم اونجا، فقط برای اینکه یه نظر ببینمش.
که به نظر تو اسمش لاس زدنه.
چند روز قبل از عروسی...
نه! روز عروسی...
میرم دم محراب منتظرش می‌مونم.
اون یه نامه برام می‌فرسته که داره منو ترک می‌کنه.
فهمیدم. اما آقا...
بعدش وانمود می‌کنم که افسرده شدم.
اون‌وقت خانوادم دیگه هیچ‌وقت مجبورم نمی‌کنن ازدواج کنم!
عجب استایلی داری رییس.
اگه تو راهنماییم کنی و یه کمکی بهم بکنی...
فکر کنم همین امروز بهش پیشنهاد بدم.
عالیجناب!
خدا هم همچین فکری به سرش نمی‌زد.
اشتیاق تو کلی بهم جرات میده!
-آره! -شیر درون من بیدار شده!
-مراقب باش! -باشه.
بفرمایید.
صبح بخیر.
اون داره رو نقشه‌ام کار می‌کنه.
یه اسپرسو، لیوان یکبار مصرف لطفا.
قهوه نداریم. شاید یه آبجو؟
چرا منو آوردی اینجا؟ گفتم قهوه می‌خوام.
قبلا اینجا دیدمش.
می‌دونی که اینجا قهوه گیرت نمیاد، درسته؟
تلگویی هستی؟
تو تلگویی هستی!
چته؟
تا حالا دختر تلگویی ندیدی؟
اسمت چیه؟
چه بامزه!
اگه ناراحت نمیشی، میشه یه پیشنهادی بهت بدم؟
پیشنهاد؟ بفرمایید آقا.
-بگو دیگه. -یه عالمه پول بهت میدم.
فقط کافیه دو هفته وانمود کنی دوست‌دخترمی.
لطفا بد برداشت نکن.
من اونطور مردی نیستم. بهش بگو کیشور.
میشه یه جای دیگه حرف بزنیم؟
یعنی باید وانمود کنم دوست دخترتم،
خانواده‌تو تحت تاثیر قرار بدم...
و روز عروسی جیم بشم، درسته؟
این کار اشتباه نیست؟
راه دیگه‌ای ندارم.
من غریبه رو تو خونه‌ام راه نمیدم.
چطور میتونم بزارم کسی بیاد تو زندگیم؟
غیر ممکنه!
وقتی آدم گشنه‌شه، که غذا نمی‌پزه.
به تو ربطی نداره.
فقط بگو انجامش میدی یا نه؟
پول خوبی بهت میدم.
اگه دنبال یه هرزه بودم، پیش تو نمی‌اومدم.
اگه قبول کنم...
خودت بگو.
یعنی... چهارده روز.
فرض کنیم هر روز دو ساعت باهات وقت بگذرونم.
اون پول رو بده، آقا.
خودمو تبدیل به یه زن می‌کنم.
بهت ۱۵۰۰۰ یورو میدم.
بگو ببینم اوکیه یا نه.
وگرنه، کیشور میتونه برسوندتت خونه.
اگه اوکی نیست، خودم میرم.
لازم نیست اون منو برسونه.
۲۰ تا.
بزار من برسونمت.
قبول می‌کنم.
-تمر هندی کجاست؟ -کمک می‌خوای؟
یه خبر خوب دارم.
دو ساله که عاشق یه دخترم.
چرا بهمون نگفتی؟
مطمئنم خودش خبر داشته. چرا بهمون نگفتی؟
داداش، باید به من می‌گفتی!
چرا باید این کارو می‌کردم؟
تو که به من رای منفی دادی!
هیچ‌وقت بهتون نگفتم چون وادارم می‌کردین باهاش ازدواج کنم.
و هر دومون به یه کم زمان نیاز داشتیم.
اما... الان بهتون میگم.
یعنی...
گفتی دو ساله.
-امیدوارم دختر باشه نه کیشور. -خدایا!
خفه شو، سونیا. تلگوئه، درسته؟
-چهره‌اش چطوره؟ -کجا باهاش آشنا شدی؟
-کی میبینیمش؟ -بگو دیگه!
هی، تو کاری قاطی نکن!
بس کنین!
بچه‌های خل من!
آوانتیکا، بیا اینجا.
بیا اینجا!
بیا دیگه!
اینم از قرارداد.
خدای من! واقعا براش قرارداد نوشتی؟
گفتی اسمت سَمِه.
"سم" مخفف "سامبا شیوا رائو"ـه؟
آره.
وقتی به دنیا اومدم، سامبا شیوا رائو اسم باکلاسی بود.
حالا قرارداد رو بخون.
آقای سامبا شیوا رائو...
اگه خانواده‌ات تو اولین ملاقات منو پسند نکنن، بهم پول نمیدی؟
باید ممنون باشی که قبول کردم ببینمشون.
تو که همه‌چی رو برنامه‌ریزی کردی.
من مسئول هیچ‌چیز نیستم!
قبل از اینکه خانواده‌تو ببینم، به یه پیش‌پرداخت غیرقابل استرداد ۴۰ درصدی نیاز دارم.
برام مهم نیست که جواب بده یا نه.
بعدش بقیه‌شو بهم میدی، اوکی؟
باشه.
اول پیش‌پرداخت رو بهت میدم.
اما اگه منو پسند نکنن... اون ۶۰ درصد باقی رو نمیدم.
جایی برای مذاکره نیست.
-چی؟ -چونه زدن فایده نداره.
تلگوی قدیمی حرف میزنه. یه کم سخته فهمیدنش.
مال گروه ۱۹۲۸ـی، درسته؟
آره.
اینطوری که تلگو حرف میزنن، خیلی باحاله.
"باحاله"؟
به نظرم افتضاحه!
باید لباس سنتی بپوشی.
خانواده‌ام یه کم... اصطلاحش چیه؟
چرا؟ مگه خودت برای ناهار دوتي می‌پوشی؟
اگه لباس سنتی بپوشم، فکر می‌کنن دارم فیلم بازی می‌کنم.
پس لباس پوشیدن رو بسپر به من.
من حلش می‌کنم.
باشه. هر طور راحتی!
یه دقیقه صبر کن!
به چی نگاه می‌کنی؟
اگه این معامله درست نشه...
بهش فکر می‌کنم.
باید بیرون منتظر می‌موندی. چرا اومدی تو؟
خوب بنظر میرسی
من که همیشه تیپم خوبه.
رنگ کردن موهات خیلی خوب بود.
چون باید پولشو بدی.
-چرا باید بدم؟ -دوباره قرمز کنم موهامو؟
باشه، میدم.
لباسم چطوره؟
چی بگم؟
باید پول اینم بدی.
آقا، قرارمون بهم خورد، درسته؟
چرا؟
یعنی بهم نخورد؟
آره.
یه چیزایی باید در موردم بدونی.
وگرنه لو میریم.
من عاشق آهنگای ایلایاراجا هستم.
و دراوید رو بیشتر از ساچین دوست دارم.
دراوید رو بیشتر از ساچین دوست داری؟
بیتلز هم دوست دارم.
معلومه!
وقتی جوون بودی، بیتلز که خیلی معروف بود، نه؟
تو که عطرسازی، عطر مورد علاقه‌ات چیه؟
اگه بخوام انتخاب کنم...
ترکیب چوب صندل و یه گل که فقط تو آمازون پیدا میشه.
اگه کسی اینو ازت پرسید،
باید بگی که عاشق عطر منی.
فهمیدی؟
چقدر باهوشی!
مرسی.
حالا بذار من از خودم بگم.
-نیازی نیست. -چرا؟
خانوادم از تو هیچی نمیدونن.
اگه چیزی در موردت پرسیدن، خودم یه چیزایی میگم.
تو فقط سرتو تکون بده و تایید کن.
چشم، سرورم.
-امیدوارم غذای تند دوست داشته باشه. -نگران نباش، مامان.
-مامان؟ -آره، میدونم...
اومد!
بیا تو عزیزم.
-خوش اومدی. -آوانتیکا. ایشون...
نه، خودم میگم.
شما سانگیته هستین، درسته؟
شما که حسابدار کسب و کار خانوادگی هستین.
و شما هم همسرشون هستین، درسته؟
شما...
سوارنالاتا، درسته؟
و شما هم همسرشون هستین. درست میگم؟
و شما هم باید خواهر عزیزم، سوِتا، باشین.
و شما هم باید همسرشون باشین.
-چقدر باهوشه. -بیا تو عزیزم.
-بیا. -بریم.
از کجا فهمیدی؟
آقای سامبا شیوا رائو...
نسل ما یه چیزی داره به اسم فیسبوک،
که میتونم آدمای مختلف رو توش پیدا کنم و بشناسمشون.
بیا اینجا آوانتیکا.
مامانت...
چطور؟
چقدر جوون هستین. فکر کردم از دوستای خانوادگی هستین.
بعضی وقتا مردم فکر میکنن که من خواهر بزرگترشم.
واقعا؟ در واقع، خودِ سم شبیه برادر بزرگتر شماست.
خدای من!
اولین باره که اومده خونمون. باید ساری میپوشید.
ولی من همینجوری که هست رو دوست دارم.
خودش هست.
خوب شد لباس سنتی نپوشیدم.
چیکاره هستین عزیزم؟
خب، من تو یه رستوران گارسونم تا از پس مخارجم بربیام.
دارم سعی میکنم کتابمو چاپ کنم.
شعر میگه!
با وجود اختلاف سنی، زوج خیلی خوبی شدن، نه؟
بالاخره یه دختر خوب رو به خونه آورده!
پدر و مادرتون میدونن که شما با هم هستین؟
میپرسم چون...
خب... اختلاف سنی شما و پسرم زیاده.
پدر و مادرم هند زندگی میکنن.
تقریباً نه ساله که باهاشون حرف نزدم.
پس مشکلی ندارن، درسته؟
نه، اینطور نیست.
برای اونا، من مشکلم.
برای همین وقتی به خانواده شما نگاه میکنم...
میتونم یه چیزی بگم؟
اولش، یه کم برای بودن با سم مردد بودم.
ولی اگه قرار باشه هر روز همچین غذای خوشمزه‌ای بخورم...
حتما باهاش ازدواج میکنم.
هر وقت خواستین میتونین بیاین پیشمون.
با کمال میل براتون غذا درست میکنم.
ولی من شک دارم که اون مناسب شما باشه.
فکر کنم باید در موردش صحبت کنیم.
من از اومدن به اینجا میترسیدم.
ولی همه‌تون خیلی باحالین!
شاید همین الان ما رو به عقد هم دربیارن.
راستی، دو ساعت و ده دقیقه شده.
پس ساعت سوم رو هم حساب می‌کنم.
خب، ازش خوشت اومده؟
ما که عاشقشیم!
دو هفته دیگه می‌ره هند.
و تا شش ماه دیگه برنمی‌گرده.
یعنی...
شما دو هفته دیگه عروسی می‌کنی!
چرا اینطوری لباس پوشیدی؟
چته؟
از اون پیراهن "شطرنجی" تو که بهتره!
مشکلی ندارم. خوب شدی، ولی...
مامانم می‌خواد ببیندتت.
نمی‌دونم چرا!
کارت اعتباریتو بده.
-مامان، چه خبره؟ -بیا تو.
-سلام. -سلام.
-خیاط اینجاست. -سلام.
برای چی؟
باید یه چیز سنتی برای عروسی بپوشی.
عمرا!
می‌خوای کت و شلوار بپوشی؟
برو جلو.
لباس سنتی برای عروسی واجبه.
هی! آستین‌ها باید کوتاه‌تر باشه!
خیاطه دیگه! می‌دونه داره چیکار می‌کنه.
خفه شو! یه کم بالاتر.
چه بوی بدی!
این بو چیه؟
من نیستم آقا.
تو خونه ماست؟
نه، یه جای دیگه ست.
تو کیشور هستی؟
بله آقا. شما هم عموی سم هستید؟
قیافه عجیبی داری!
آره، آره... تو فقط یه پیشخدمتی که شلوار پوشیده!
این بو چیه؟
خوبه، نه؟
عطر گل رز خونگیه.
خیلی تنده... از یه کیلومتری بوش میاد!
نزن. رییسم دماغش حساسه.
یه بو بکش.
-نمی‌تونم این بو رو تحمل کنم! -چیزی نیست. لطفا بشین.
نگران نباش. آروم باش.
-افتضاحه! -ما که چیزی حس نمی‌کنیم.
چی شده؟
این چیه؟
الان خیلی بهش نیاز داری.
لعنتی! چه کیفیت مزخرفی!
هیچی جای جنس خونگی رو نمی‌گیره.
کسب و کار چطوره؟ سامبا حالش خوبه؟
کارت چیه؟
چی؟ سامبا بهت نگفته؟
من یه عطرساز معروف جهانی تو روستامونم!
حس بویایی خوبش رو از مادرش به ارث برده.
مامان، نمی‌تونم نفس بکشم!
نگران نباش، دکتر همینجا می‌رسه.
رییس من اصیله!
آدم‌هایی مثل من مثل رییس تو ادا و اصول ندارن!
به خاطر شما تازه به دوران رسیده‌هاست که ما ورشکست شدیم.
اصلا این شیشه عطرها چه جذابیتی داره؟
فقط بازارگرمیه الکیه!
بوی اون آشغالا بیشتر از یه ساعت دوام نداره.
اما این، این جنس واقعیه!
یکم ازش ساعت‌ها می‌مونه!
اصلا رییس تو تو این سن و سال باید بازنشسته بشه.
چرا داره ازدواج می‌کنه؟
هرچه پیرتر، بهتر!
سامبا!
تو دیگه سنت به مربی‌گری می‌خوره، نه بازی کردن!
اشکالی نداره پسرم، آروم باش.
این دختره کیه؟
آوانتیکا.
نامزد سم.
خیلی خوشگلی.
چرا داری باهاش ازدواج می‌کنی؟
از چه طبقه‌ای هستی؟
تو از قرن هجدهم اومدی؟
خوب می‌شی!
جوونه به نظر می‌رسه.
واقعا ازش خوشت اومده؟
آقا، رک و پوست کنده بگو چی می‌خوای بگی!
-عطر رو می‌خوای؟ -هی!
آروم باش!
عالیه!
خوشحالم که اصالتت رو فراموش نکردی!
عطر دلت رو برده؟ خدای من!
خیلی خب آقا، ببخشید.
آقا لطفا واضح بگو... ‎901
کیشور، داری بدترش می‌کنی.
نترس، سم.
دکتر زود میاد آقا.
با من بیا.
-مراقب باش، آوانتیکا. -خوب میشه. نگران نباش.
بریم.
یه چیزی این وسط مشکوکه!
همونطور که میگن، "وقتی یه ماهی داره میمیره، عقاب میاد سراغ..."
تمومش کن! "عقاب میاد سراغ؟"
برو بابا!
-آبجی! -بله؟
اصلا سی سالشم هست؟
چرا داره باهاش ازدواج میکنه؟
شاید واسه پوله.
این دختره از اوناش نیست.
چرا حاضر نیستی؟ کلی کار داریم.
-سورنا، بچه‌ها کجان؟ -چقدر ذوق داری!
خانواده‌ات دارن به من وابسته میشن.
دقیقا همون چیزیه که من می‌خوام.
-به همه‌ی اینا نیاز داریم؟ -بزارش سر جاش.
چرا انقدر خرج می‌کنیم؟
فقط یه عروسیه دیگه!
"فقط یه عروسیه"؟
عروسی خودته!
آوانتیکا، باید همه لباسایی که برات خریدم رو پس بدی.
حتی اونایی که الان تنتن.
هر چی! نمیخوامشون!
چه حرکت باکلاسی!
بردارش.
خب، اینجوری باید از پله برقی بیای پایین!
قبلاً دیدمت--
۱۷ سال صبر کردم تا اینو بگم!
اینجا چیکار میکنی؟
میخواد با برادرم ازدواج کنه.
حتما کمکت می‌کنه که موافقتشو بگیری.
بهتر نیست بعداً در موردش حرف بزنیم؟
صبر کن.
تو دوستشی، درسته؟ باید تو عروسی شرکت کنی.
می‌بینمت تو اداره. خداحافظ.
از این جواهرات پر زرق و برق خوشم نمیاد.
من چیزای ساده رو ترجیح میدم. یه چیزی مثل اون.
گردنبندشو نمیخوام.
پدربزرگ سم به زنش دادتش، و اونم به من دادش.
طبق رسم و رسوم، حالا مال توئه.
این برای مادرتونه؟
این برای توئه.
چقدر قشنگه!
تو عروسی می‌پوشمش.
-آخ! -با من بیا!
بالاخره داره ازدواج می‌کنه.
از خوشحالی در پوست خودم نمیگنجم.
همه چیز طبق نقشه پیش میره؟
بله، رئیس.
اما آسمون یه کم آبی‌تره.
اون پیک چی شد؟
یه ستون سر محراب هست؟
بله، چهار تا ستون کوچیک هست.
خیلی خوشتیپ شدی، رئیس.
بردار! نمیخوامش!
آقا، عینکتونو بردارین.
-جزء رسم و رسوم ما نیست. -باشه.
-لطفاً بعد از من تکرار کنین. -چرا؟
باشه، تکرار می‌کنم!
-دو دقیقه! -چرا دیر کرده؟
آره، باشه.
-کجایی؟ -سورنا!
چی شده؟
-بیا اینجا. -میخوام ده دقیقه دیگه اینجا باشی!
زود باش. سرم شلوغه.
-چیه؟ -بیا اینجا.
نگاهش کن.
باورم نمیشه داره ازدواج می‌کنه!
چقدر جذاب شده.
-درسته. -خیلی باحاله!
یه حساب فیسبوک براش ساختیم، درسته؟
-بیا عکسشو بذاریم. -حتما.
سم، پاشو.
-یالا، پاشو. -یه ژست بگیر.
اینجا رو نگاه کن. حالا لبخند بزن.
مثل قهرمانا ژست بگیر.
یالا، لبخند بزن.
عالی شد!
-این یکی خوبه. -بیا آپلودش کنیم.
-چقدر خوب شده! -منم همینطور فکر می‌کنم!
"گفتی هیچوقت نمی‌خوای ازدواج کنی!
چطور تونستی این کارو با من بکنی؟
من باهات ازدواج می‌کردم!"
دیر کردی! منتظرت بودیم!
همه چیزو یادته؟
-بله، آقا. -جمله‌تو بگو
فوریه! یه نامه دارم برای آقای سامبا شیوا رائو.
حالا برو بگو! بلند بگو!
بریم! اکشن!
بلند بگو!
فوریه! یه نامه دارم برای آقای سامبا شیوا رائو.
تو کی هستی؟ چی میخوای؟ بلندتر بگو.
فوریه! یه نامه دارم برای آقای سامبا شیوا رائو.
آها، سامبا شیوا رائو؟
خودمم.
ایشون رئیسمه. عروسیشه.
آقا، یه نامه براتون اومده. برو بیرون!
فکر کنم خیلی مهمه.
-بیارش اینجا. -کی فرستادش؟
بازش کن.
از طرف کیه، آقا؟
نامه عاشقانه قبل از عروسی؟
آقا، میشه لطفا برامون بخونیدش؟
فقط یه نامه عاشقانه‌ست، نه؟ همه گوش کنن.
-"عشق من..." -عشق من...
"من..."
من...
-"نمی‌خوام باهات ازدواج کنم." -چی شده...
"تنها هدفم این بود که جلوی خانواده‌ات تحقیرت کنم."
نوشته "ها، ها، ها"؟
آره، داره بهم می‌خنده.
-"چه حسی داره؟" -چه حسی باید داشته باشه، آقا؟
"امیدوارم از افسردگی بمیری."
وای، نه!
خدای من!
ستون اونجاست، آقا.
وای، نه!
حالا کی باهاش ازدواج میکنه؟
چه فاجعه‌ای!
تا آخر عمرش مجرد میمونه!
تا ابد مجرد میمونه!
-خدای من! -خدای من!
عاشقت شدن اشتباه بود؟
شما که کار اشتباهی نکردین، آقا.
دیگه هیچوقت نمی‌تونم عاشق بشم.
هیچوقت!
دیگه به هیچکس اعتماد نمی‌کنم.
هیچوقت!
همیشه می‌گفتم نمی‌خوام ازدواج کنم.
ولی شما مجبورم کردین!
بلند بگو، آقا.
ببین چی شد!
چه خجالت بزرگی!
چه بدبختی بزرگی!
از گفتنش متنفرم، ولی...
انتظار همچین کاری رو ازش داشتم.
یه جای کار می‌لنگه.
اگه فقط می‌خواستی من عذاب بکشم...
یعنی، اگه می‌خواستی رئیسم عذاب بکشه،
چرا گفتی عاشقش هستی، اوانتیکا؟
چرا باهاش این کارو کردی؟
خدای من!
چرا این کارو کردی؟
حالا دیگه همه‌چی بی‌فایده‌ست!
-چیکار کردی، احمق؟ -چرا می‌زنیم؟
باید بمیری!
-لطفا جلوشو بگیرین. -چطور تونستی این کارو بکنی؟
چطور تونستی بهش خیانت کنی؟
-من هیچ کاری نکردم. -ما همه‌چیو دیدیم.
-آره! -چرا می‌زنیم؟
ما همه‌چیو تو فیسبوک دیدیم!
-خیانتکار! -جلوشونو بگیرین.
خانم، نزنیدش!
چیکار کنم پس؟
-مامان! -آبجی!
مامان!
-مامان! -مامان؟
برید آب بیارید! مامان!
مامان...
اینا همش تقصیر تویه!
-نگران نباش، حالش خوب میشه. -ممنون.
چی گفت؟
شوکه شده بود و نزدیک بود بره تو کما.
اما روان‌تنیه.
یعنی چی؟
وضعش ثابته، اما جدیه.
-می‌تونیم ببینیمش؟ -بله.
بریم.
مامان.
اینا همش تقصیر تویه!
برو همین الان اوانتیکا رو بیار!
برام مهم نیست چطوری، فقط می‌خوام همین جا ببینمش!
اون تنها کسیه که میتونه مامانو نجات بده
بدون اون برنگرد!
می‌خواستی منو ببینی؟
عروسی چطور بود؟
-مامان تو بیمارستان بستریه. -وای خدا!
به کمکت احتیاج دارم.
بگو، چی شده؟
همش داره اسم تو رو صدا می‌کنه.
یه نقشه جدید کشیدم و یه قرارداد جدید هم آماده کردم.
مامان تو بیمارستان بستریه و تو به فکر یه قرارداد جدیدی؟
دقیقاً که تو کما نیست. مشکلش روان‌تنیه.
قرارداد رو به خاطر مامان درست کردم.
من نمی‌تونم این کارو بکنم.
آوانتیکا، صبر کن. به حرفم گوش کن.
لعنت به این لباس!
پول بیشتری بهت می‌دم.
هی، مشکلت چیه؟
می‌ترسی عاشق من بشی؟
این تویی که باید نگران این باشی.
تو تو این سن و سال نمی‌تونی عاشق بشی.
هرچی!
تو تیپ من نیستی!
واقعا؟ منظورت چیه؟
تیپت چیه؟
زن‌های تپل مپل رو ترجیح می‌دم.
و من تپل مپل نیستم؟
از کجا بدونم؟ که نیستی.
پس برو یه زن تپل مپل برای خودت پیدا کن!
آوانتیکا، به حرفم گوش کن.
پول بیشتری بهت می‌دم.
حالا می‌فهمی چرا از مجرد بودن خوشم میاد؟
متاسفم که عروسی‌تو از دست دادم.
این چیه؟ حلقه ازدواجت کجاست؟
عروسی بهم خورد.
چی داری میگی؟
فکر کردم اگه ازدواج کنی، تایید سرپرستی راحت‌تر بشه.
در واقع، هفته دیگه برات با یه بازرس قرار ملاقات گذاشتم.
چرا این کارو کردی، آوانتیکا؟
مشکل چیه، خانوم؟
شما گفتید باید تو حسابم پول داشته باشم، درسته؟
دیروز ۲۵۰۰۰ یورو به حسابم واریز شد.
در کل ۳۷۰۰۰ یورو دارم!
کافیه، درسته؟
نه، کافی نیست.
نه ازدواج کردی و نه شغلی داری.
حداقل ۷۵۰۰۰ یورو ازت انتظار دارن.
باید قرار ملاقاتتو کنسل کنم.
منظورم این نبود که عروسی واقعاً بهم خورده.
یعنی چی؟
مامان سم درست قبل از عروسی مریض شد.
تو بیمارستان بستریه.
خانواده‌اش می‌خواستن عروسی رو ادامه بدن.
اما من گفتم که نمی‌خوام این کارو بکنم.
بنابراین پیشنهاد کردم که عروسی به تعویق بیفته.
در واقع، من قبلاً به خونه سم نقل مکان کردم.
ما عملاً ازدواج کردیم.
لطفاً بازرسی رو تایید کنید.
خودت می‌بینی منظورم چیه.
انجامش می‌دم.
این کارو به خاطر مادرت انجام می‌دم، نه تو.
نقشه جدید رو بهم بگو و قرارداد رو آماده کن.
ممنون! تو فرشته نجاتمی.
یه چیزی در مورد پرداخت بیشتر بهت گفتم، درسته؟
اما همون مبلغ قبلی رو بهت می‌دم. قبوله؟
مادرت مریضه و تو با من چونه می‌زنی؟
اوه! اگه خیلی "مهربونی" چرا رایگان انجامش نمیدی؟
هی صبر کن!
خیلی خب! حدس می‌زنم کارمام داره تلافی می‌کنه.
بذار نقشه رو برات توضیح بدم.
بهشون بگو که منو بخشیدی
و تصمیم گرفتی بهم یه فرصت دیگه بدی.
اون به هر حال تا چند روز دیگه مرخص می‌شه.
بعدش، وقتی حالش خوب شد...
باید یکی یکی اعضای خانواده رو انتخاب کنی...
و کاری کنی که ازت متنفر بشن.
باید زندگی رو براشون جهنم کنی!
باید کاری کنی که بگن...
"سم، اگه آوانتیکا رو می‌خوای، باید ما رو فراموش کنی."
و من می‌گم، "خانواده‌ام برای من از همه چیز مهم‌ترن.
و من عشقم رو فدای خانواده‌ام می‌کنم!"
این یه پایان خوش خواهد بود.
نظرت درباره ایده‌ام چیه؟
مزخرفه!
می‌دونی چیه؟
یه ایده دیگه برات دارم.
این دفعه، من با تو میام.
یه اتاق خواب اضافه که هست، درسته؟
- و، آره... من کرایه نمی‌دم.
- چرا؟
- خانوادت از اینکه من بیام باهات زندگی کنم خوششون نمیاد.
- معذب میشن
زودتر از من متنفر میشن.
چی؟
عمرا!
من از آدم غریبه تو خونه‌م خوشم نمیاد.
جز زن‌هایی که صبح زود میرن پی کارشون.
محاله بذارم اینجا بمونی.
بریم بیمارستان.
مامان؟
اینجام عزیزم.
مامان عاشق آوانتیکا است.
نمیدونم برگردوندنش اوضاع رو درست کنه.
دارم بدترش می‌کنم؟
یه نوشیدنی لازم دارم.
آفرین!
مگه برای خوردن مشروب دلیل لازم داریم؟
ولی با دو تا پیک که استرس‌تون نمیره.
- خب بعدش؟ - کمربندتو ببند.
بریم پیش لیلا.
اینجا دیگه کجاست آوردیم؟
نگاش کن آقا. استرس‌تون رو میبره.
برو باهاش برقص.
- بشین اینجا. - کجا میری؟
- الان میام. - زود باش.
سلام.
سلام سم.
رفتار سم اصلا قابل قبول نیست!
آوانتیکا اومده بود بیمارستان!
سم برش گردونده بود!
مامان به هوش اومد و باهاش حرف زد!
خدایا شکرت! چه خوب!
چه خبر خوبی!
خدایا شکرت!
سمبا آوانتیکا رو برگردونده؟
چطوری راضیش کرده؟
مهم اینه که برگشته.
فقط کنجکاوم.
شاید فقط برای دیدن مامانت اومده.
ولی از کجا معلوم سمبا رو بخشیده باشه؟
مگه میشه کسی که بهت خیانت کرده رو ببخشی؟
یه چیزی این وسط درست نیست.
اصلا درست نیست.
چرا داره به من زنگ میزنه؟
کجایید؟ باید با سم حرف بزنم.
بیارمش خونه؟
نه فقط بگو کجایید.
الان لوکیشنمون رو میفرستم.
- زود باش. - چشم خانم.
ضروریه.
- فرستادم خانم. - باشه.
خواهرت زنگ زد.
به من هم زنگ زد. جواب ندادم.
من جواب دادم.
و اشتباهی لوکیشن رو براش فرستادم.
خاک تو سرت!
خدایا!
به نظر زن خوبی میای.
خانم خواهش میکنم بذارین برم.
داره نقش بازی میکنه آقا.
هر چی بیشتر مقاومت کنی وحشی‌تر میشه.
بگیرش.
بیا.
هی کیشور، چی تو سرته؟
احمق!
- سم، بسه! - کجا میری؟
سوارنا! ندیدمت!
چرا جواب تلفن نمیدی؟
میخواستم بهت زنگ بزنم.
بریم رستوران طبقه بالا.
بریم اونجا بشینیم.
غذاهاش افتضاحه.
- بابا رستورانه دیگه! - کیشور، بریم.
- آقا! - مچت رو گرفتم!
خودتو به اون راه نزن!
خدایا!
بیا بریم!
این دیگه چیه...
فکر کردم اومدی اینجا مشروب بخوری. از این قضیه خبر نداشتم.
وای خدایا!
- وای خدایا! - وای خدایا!
مرد بی‌حیا!
به آوانتیکا خیانت کردی بعد اون برگشته پیشت؟
کی میخوای آدم بشی؟
نه! من خودم که نیومدم اینجا.
یعنی چی؟
کیشور منو آورد اینجا.
کیشور، خجالت نمی‌کشی؟
اشتباه فهمیدید. پای عشق واقعیه وسطه.
کیشور عاشق یه رقاصه اینجا شده.
اون دختره کیه؟ ﻿1261
- می‌خوای من بهشون بگم؟ - معلومه!
اونجاست!
- اون دختر، آقا؟ - بله.
- من عاشق اون دخترم؟ - بله.
چه خبره؟
راستش، ما اومدیم اینجا تا ازش بخوایم که دیگه اینجا کار نکنه.
تا بتونه... ...عضو خانواده ما بشه.
- هرچی! - خداحافظ، سونیا!
"خداحافظ"؟
من اومدم باهات حرف بزنم.
خداحافظ، آقا.
بمیر، احمق! بیا بریم.
- با من بیا. - چیه، سونیا؟
عمو کجاست؟ اون توئه؟
از همچین جاهایی خوشش نمیاد. برو برش دار بیارش.
وای، خدای من!
امیدوارم که عطرش رو به کسی نزده باشه.
این عطر خونگیه!
بگو. اوانتیکا تو رو بخشید؟
قبول کرد که باهات ازدواج کنه؟
نمی‌دونم، سونیا. ازش نپرسیدم.
فقط منتظرم که مامان... ...برگرده خونه.
- مامان! - ببرش تو.
- بریم. - خوبم.
مراقب باش.
خیلی بهمون کمک کردی.
ما خیلی خوشحالیم که... ...به سم یه فرصت دیگه میدی.
اشکالی نداره.
اگه چیز دیگه ای خواستی لطفاً به من بگو.
زیادی به خودت فشار نیار.
لطفاً طبق نقشه پیش برو.
من دیگه به سم اعتماد ندارم.
اینکه بهش یه فرصت دیگه بدم...
...باید 24 ساعته حواسم بهش باشه.
من فردا میرم پیشش زندگی می‌کنم.
باشه؟
چطور تونستین... ...با این ایده احمقانه موافقت کنین؟
اینکه قبل از ازدواج با هم زندگی کنیم... ...خلاف فرهنگ ماست!
- بده! - خفه شو!
"فرهنگ" تو... ...تو فیس‌بوکت که معلوم نیست!
این درست نیست! اون عکسا ساختگی بودن!
بهشون اعتماد نکن، سونیا.
همه‌چی اینجاست!
مراقب خودت باش عزیزم.
بعداً با تو حساب می‌کنم.
صبر کن.
حالا که اوانتیکا اینجاست...
...باید یه کم تنها باشن.
این یعنی چی؟
یعنی اینکه اونا به...
آره، اونا به حریم خصوصی نیاز دارن.
همین؟ برمی‌گردم... ...تو خونه‌ی حیاط خلوت می‌مونم، خانم.
چه چرت‌وپرتی!
کیشور اینجا می‌مونه.
در واقع، تو باید... ...همه‌ی وسایلت رو بیاری اینجا!
من به امنیت نیاز دارم.
کیشور خونه‌ی ما می‌مونه.
- تو اتاق بچه‌ها. - آره.
خانم، من عاشقشم. نمی‌تونم ترکش کنم.
- با ما بیا. - تنها میشه.
بیا بریم!
آقا، من میرم تو ماشینتون می‌شینم!
جلوشونو بگیر!
می‌دونی من چقدر برای اون پول دادم؟ چرا پرتش کردی دور؟
- من نمی‌خوام تو اینجا بمونی! - هزینه‌ش رو ازت می‌گیرم!
خفه شو!
- زیادی واکنش نشون نده. - برای همینه که از آدما خوشم نمیاد.
اینجا که خوابگاه عمومی نیست!
برو اون‌ور.
بذار خیلی واضح بگم!
اصلاً خوشم نمیاد کسی به وسایلم دست بزنه!
و سیگار کشیدن تو این خونه... ...اکیداً ممنوعه!
بینی من خیلی حساسه.
من عطر فروشم.
و تو فقط با اجازه من... ...می‌تونی عطر بزنی.
آروم باش، آقای سمبو!
دفعه بعد، بیرون سیگار می‌کشم.
و من عطر نمی‌زنم.
مسخرست!
این بوی چیه؟
این عطر طبیعی خودمه.
غیر ممکنه!
باشه، باورت نمی‌کنم!
و چرا اینقدر... ...به مبلمان حساسیت داری؟
برو اون‌ور.
اختلال وسواس دارم.
لازم نیست برات توضیح بدم!
- چی؟ - آقای سامبو...
خیلی خوبه که تنها زندگی کردن رو ترجیح میدی.
اصلا کسی نمی‌تونه باهات زندگی کنه.
تو کی هستی که در موردم قضاوت می‌کنی؟
مامان بابات ول کردن و تو هم یواشکی و بدون اجازه‌ی من اومدی تو خونه‌م.
- سلام. - سلام.
- صبح بخیر. - صبح بخیر.
صبح بخیر.
چی می‌خوای؟
ظهر بخیر، آوانتیکا.
اومدم به خاطر رفتارم معذرت‌خواهی کنم.
منظوری نداشتم.
- بگو. - چیو؟
به عنوان توبه، می‌تونم ببرمت شام بیرون؟
فقط خودمون دوتا.
هر چی بخوای آشپز درست می‌کنه.
فکر کنم... فکر می‌کنم بهش.
حساب کن.
فکر کردم می‌ریم یه رستوران باکلاس!
باید می‌دونستم.
خسیس سامبو!
این اولین باره دارم برای کسی آشپزی می‌کنم!
برای همین نگرانم.
زود باش!
داغ که باشه خوشمزه‌تره.
راستش فقط وقتی داغه خوشمزه‌ست.
اگه بد مزه بود از دستم ناراحت نشو.
میشه رو مبل بشینیم و تلویزیون ببینیم؟
چطوره اینجا غذا بخوریم بعدش بریم تلویزیون ببینیم؟
بهتره، نه؟
باشه، آقای وسواسی!
بیا اینجا بشینیم و به یه شکل خسته‌کننده و متمدن شام بخوریم.
باشه؟
نون بردار.
مرسی.
خب، آوانتیکا...
هیچی ازت نمی‌دونم.
یه کم از خودت بگو.
خانم، مواظب باش!
من حیدرآباد به دنیا اومدم.
وقتی هفت سالم بود، خانوادم به اینجا نقل مکان کردن.
یه سال بعد، آمیرا به دنیا اومد.
پس یه خواهر بزرگتر و یه خواهر کوچیکتر داری؟
اسم خواهر بزرگترم آنانیا بود.
یه سال و نیم پیش، اون و شوهرش تو یه تصادف رانندگی فوت کردن.
وای نه!
اما آمـَـیـرا، خواهر کوچیکترم... اون زندگی منه!
بعد از اون ماجرا، رفتم دانشگاه.
اونجا با آمیت آشنا شدم و عاشقش شدم.
پدر و مادرم باهاش موافق نبودن.
میگفتن: «اون به دردت نمیخوره. داری زندگی‌تو خراب میکنی.»
همچنین میگفتن که من به اندازه کافی عاقل نیستم که اینو بفهمم.
برای همین، با آمیت فرار کردیم و رفتیم لیسبون.
پدر و مادرم خیلی دلخور شدن
و با آمـَـیـرا برگشتن هند.
و دیگه باهام حرف نزدن.
اونا حتی نمیدونن که من زنده‌ام یا مرده!
اما آمـَـیـرا باهام در تماسه.
حق با پدر و مادرم بود، آمیت خوب نبود.
رابطه من و آمیت زیاد دووم نیاورد.
سه سال بعد به پرتغال برگشتم.
چون تحصیلمو تموم نکرده بودم
تنها انتخابم گارسونی بود.
هیچ‌وقت دلت نخواست برگردی پیش پدر و مادرت؟
من بدون اجازه اونا با آمیت فرار کردم.
فکر نکنم دیگه بتونم برگردم.
حالا دیگه تصمیم با اوناست.
-از ام ای او (MEO) استفاده میکنی؟ -آره.
آنتن نداره. بیا، از گوشی من استفاده کن.
-عزیزم، منم. -این شماره کیه؟
شماره هم‌خونه‌امه.
سیوش کن. هر وقت خواستی به این شماره زنگ بزن.
بهت در موردش گفتم، یادته؟
سامبا شیوا رائو...
موقتاً اومدم پیشش زندگی میکنم.
بگو.
آره، آره...
اوه! اون کنارتِ؟
بگو ببینم، داری سرخ میشی؟
میخوام باهاش حرف بزنم.
باشه، بعداً باهات حرف میزنم.
بعداً صحبت میکنیم.
یه لحظه برم دستمال کاغذی بیارم.
آروم باش، خانوم کوچولو.
مردای جذاب و جاافتاده به همچین چیزای مسخره‌ای اهمیت نمیدن.
میدونی که من چقدر جذابم، اما...
نمیدونی که میتونم چقدر باحال باشم.
باید ورزش کنی.
دخترهای تپل مپل دوست داری، نه؟
ادامه بده. چرا وایسادی؟
ادامه بده.
درست انجامش بده.
بگو. نقشه‌ چیه؟
کل نقشه آماده‌ست. کنترل رو بده من.
اولین هدف... خواهرم سوِتا.
-خبر نداشتم! -اون کاغذها خیلی مهم بودن!
من از کجا باید بدونم؟ من فقط حواسم به پوشک بچه‌ست.
تو هیچ‌وقت هیچ کاری رو درست انجام نمیدی.
چطور میتونی انقدر بی‌مسئولیت باشی؟
لعنتی! کجا گذاشته بودتش؟
واقعاً هیچ شغلی نداری؟
همیشه تو خونه می‌مونی؟
چیکار کنم آخه؟
خیلی خوشحال بودم که قراره بعد از ازدواج برم خارج از کشور زندگی کنم.
اما وقتی اومدم اینجا،
فهمیدم که تنها کارم اینه که بچه بیارم.
به هر حال، اون مردِ خونواده‌ست، نه؟
ازدواج با همچین دخترایی همیشه به اینجا ختم میشه.
باید قبل از اینکه زندگی‌تو جهنم کنی، چشماتو باز میکردی.
هدف دوم ما... سانگیـتا.
خیلی قشنگ شده!
نه مامان! ازش متنفرم!
بالاخره که موهاتو می‌بافی...
-قشنگ شده، نه؟ -اه!
-این چه مدل موییِ؟ -دقیقاً!
منم دوستش ندارم.
اما مامانم به حرفم گوش نمیده.
-نه عزیزم-- -مامانت خلِ!
اگه به حرفش گوش کنی...
آخرش مثل خودش میشی. میخوای اینجوری بشی؟
نه!
بذار بهت بگم چی بهت میاد.
مطمئنی؟
باشه!
نظرت چیه کوتاهِ کوتاه کنیم؟
چی؟ واقعاً این کارو کرد؟
خودشو چی فرض کرده؟
این رفتار قابل قبول نیست!
بذار بهش زنگ بزنم و کات کنم!
ساکت باش. زیادی واکنش نشون نده.
ولی من چی کار کردم؟
اون هنوز دلخوره.
من اونیم که درد میکشم، سانگیتا. نه اون.
نمی تونم تحمل کنم که با خانواده ام بدرفتاری میکنه.
خفه شو.
اون دختر اینجا واسه تو نیست، سم. واسه مامانه.
چه دختر مهربونی!
یه دختر دیگه بود تا حالا کشته بودت.
گوش کن...
ساعت بیولوژیکیت داره تیک تیک میکنه.
چه حیف میشه این خوشگلیت هدر بره!
خواهش می کنیم به حرفمون گوش کن.
سوارنا، تو بعدی هستی.
اولین تیکه برای آوانتیکا هست.
چقدر شمع! حتماً ۱۰۰ سالته!
خب، پس تو ۸۰ سالته، نه؟
بچه هات خیلی بزرگ شدن...
انگار داری می میری.
تازه از کما در اومدی.
اصلاً وصیت نامه نوشتی؟
ممکنه زیاد زنده نمونی.
چطور جرئت می کنی با مادرم اینطوری حرف بزنی؟
هی، آروم باش!
حق داره.
همه میگن عمر طولانی خواهم داشت.
اون داره راستشو میگه.
شجاعت میخواد که آدم راستشو بگه.
به زودی وصیت نامه ام رو مینویسم، سم.
و این خونه...
مال توئه!
نمی فهمم.
خیلی حرفای بدی زدی.
با این حال، فکر میکنن تو یه فرشته ای.
صبور باش، سم.
من چند تا ترفند تو آستینم دارم.
بذار برم یه شوکی بهش بدم.
منظورت چیه؟
این کارو نکن.
قراره جشن باشه.
چون تو گفتی این کارو نکنم، انجامش دادم.
واقعاً؟
اوه، بیخیال! من سکسی نیستم.
شوهرم این لباسو برای تولدم خریده.
فکر کردم خوب نیست. ولی انگار هست.
خوب که نه...
خیلی هات!
سم، خوشحالم که آوانتیکا رو پیدا کردی...
-با من بیا. -یه دقیقه صبر کن.
-چیه؟ -بیا دیگه!
-داری چیکار می کنی؟ -برات توضیح میدم.
چه خبره؟
چی شده؟
چی؟ سوارنا رو بوسیدی؟
بعدش چی شد؟
دیدی که، نه؟
شوهرشو کشید تو اتاق خواب.
و بعد؟
بیا دیگه.
شما برو. من یه جای مهمی کار دارم.
دیرم میشه. باشه؟
-کجا میری؟ -کازا سالدو.
سر راهمه. بذار برسونمت.
بیا اینجا.
چرا اونطوری صدام زدی؟ "کیشور" هست.
-هر چی! -باید برم دستشویی.
به من گوش کن.
یه رول دستمال می خوام.
"رول دستمال" نه. "دستمال رولی".
نرمه. بهت نمیسازه.
گوش نمی دی که!
میخوام یه نخ سیگار بپیچم.
چی میگی؟
- ببین. - اینا علفه؟
گُله!
- از کجا و چرا خریدیش؟ - اینجا که نمی‌خریدم!
از هند آوردمش.
تو هواپیما؟
از گیت رد نشدی؟
- گذاشتمش تو شورتم. - چندشی بابا!
آقا، این کار غیرقانونیه.
همه رو می‌ندازن زندان.
چطور می‌تونی انقدر بی‌ملاحظه و ضد اجتماعی باشی؟
صداتو بیار پایین.
هفته‌هاست یه پک نزدم.
- فقط یه نخ می‌خوام. - بس کن...
اگه بگیرنت چی؟
خیلی ضایع می‌شیم!
وقتی high بشی...
این حرفا دیگه مهم نیست!
توروخدا این کارو نکن!
به حرفم گوش کن. نه، نه!
حالا که مرغ از قفس پرید، دیگه تا تهش می‌پره!
ولی یه توضیح بده...
- می‌بینی. - واقعا؟
آره.
این بهترین کاریه که میشه کرد.
هی، کیشور.
اینجا چه کار می‌کنی؟ اجاقو خاموش کن.
این دود از کجاست؟ نمی‌شه تحملش کرد...
هی... کیشور. به چی فکر می‌کنی؟
می‌خواستم یه کاری بکنم، ولی یادم نمیاد.
چرا گریه می‌کنی؟
یادم رفته.
پس چرا گریه می‌کنی؟
به این امید که یادم بیاد چی یادم رفته!
خوب شد همشو سوزوندی، کیشور.
همه رو high کردی!
سامبا جا موند!
می‌تونستم از زیر زبونش بکشم.
چرا دست از سر پسرم برنمی‌داری؟
لازم نیست من کاری بکنم. حقیقت همیشه پیروزه.
ببخشید که اینو می‌گم...
ولی اون دختره...
اصلا دلت نسوخت وقتی اون حرفارو زد؟
دختر خوبیه.
و از دست سم عصبانیه.
رفتارش که توجیه نمی‌شه.
چرا بهش چیزی نگفتی؟
- می‌تونم یه چیزی بپرسم؟ - بله.
وقتی همه می‌رن می‌خوابن...
احساس تنهایی می‌کنی، نه؟
بگو.
نذار این بچه‌ها ازت سوءاستفاده کنن.
اگه این کارو بکنی...
اون پسرتو ازت می‌گیره!
اونوقت تو چی کار می‌کنی؟
چه حالی پیدا می‌کنی؟ بگو.
کیشور، اجاقو خاموش کن.
هی! چرا اونجا وایسادی مثل سگ منتظر جفت‌گیری؟
سگ؟
آها، راستی یادم اومد... خخخخ!
- چی؟ - باید برم دستشویی.
من چرا اینجا اومدم؟
یادم نمیاد.
بفرمایید آقا.
خجالت می‌کشه انگار. خیلی خب، من می‌رم.
هی! چرا هُلم می‌دی؟
خدایا! چرا چشما انقدر قرمزه؟
شاید highه.
باید حواسمو جمع کنم.
فقط می‌خواستم...
بفرمایید آقا. من پشت سرتون میام.
یه چیزی بگید آقا.
وقتی دارم حرف می‌زنم، حرف نزن.
چشم آقا. تا سه می‌شمرم.
بعدش می‌تونید برید، باشه؟
یک...
گفتم «یک».
اومدم اینجا «کار شماره یک»مو بکنم.
سلام، آمـِیرا.
پیامت رو خوندم.
چرا داری با آمیت قرار می‌ذاری؟ خل شدی؟
یه مقداری از پولم پیشش مونده بود.
زنگ زد گفت اومده تو شهر.
می‌خواد پولمو بده.
میرم فقط پولمو بگیرم.
الان وقت این کارا نیست.
لطفاً برو خونه.
نمی‌خوام ببینیش!
بعداً باهات حرف می‌زنم.
لطفاً از اونجا برو بیرون!
فقط یه "سلام"؟ همین؟
بغلم نمی‌کنی؟
شاید عشقت نباشم، ولی هنوز دوستت هستم، نه؟
بیخیال!
- آره، باشه. - مشکلی نیست.
آمیت، پولمو بده. باید برم.
لطفاً بشین.
بعد از مدت‌ها می‌بینمت. یه کم حرف بزنیم.
پولتو میدم. نگران نباش.
من عوض شدم.
من آمایرا هستم، خواهر آوانتیکا.
- آوانتیکا بیرون رفته. - زنگ زدم با تو حرف بزنم، سم.
چرا گذاشتی بره پیش آمیت؟
منظورت چیه؟
نگرانم بلایی سرش بیاره.
میدونی قبلاً چه کارایی کرده، نه؟
نه...
تو که اصلاً عوض نشدی.
بعد از این همه مدت همدیگه رو می‌بینیم.
ولی گوشیت خیلی رو مخه.
هی، آروم باش!
باشه! فقط یه گوشیه!
دارم با تو حرف می‌زنم، مگه نه؟
گوشیمو بده.
اومدم با عشق سابقم حرف بزنم.
فکر کنم بهتره برم.
لعنتی!
این دیگه کیه؟
یه دقیقه صبر کن.
بگو دیگه!
گوشیتو می‌خوای، نه؟ بفرما!
اینجا چیکار می‌کنی؟
سم، چیزی نیست.
خوردم به در.
بریم خونه.
پس اون سامبا شیوا رائو هست؟
وای، خدای من!
فکر کردم یه آدم ترسوئه.
ولی فقط یه پیرمرده!
سم، لطفاً بریم.
بزنش!
سم، لطفاً این کارو نکن.
بزن اون حرومزاده رو!
بفرما. این مال توئه.
چطور می‌تونی انقدر احمق باشی؟
اگه یه بار دیگه کسی بهت دست درازی کرد، بزن تو صورتش.
یا بیا به من بگو.
من که هستم.
چی؟
چطور تونست این کارو باهات بکنه؟
چطور جرأت کرده بهت بزنه؟
و تو یه زن قوی و مستقلی.
باید از خودت دفاع می‌کردی.
"بزن اون حرومزاده رو!"
بیا، به تلوگو بگو.
هیچ فحشی به تلوگو بلد نیستم.
آره.
می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
چند ساله دارم رو یه عطر جدید کار می‌کنم.
مشتریا به دلایل الکی عطر رو قبول نمی‌کردن.
بعد، چند هفته پیش، یه عطر جدید ساختم.
و عاشقش شدن.
می‌خوای امتحانش کنی؟
عطر تو.
خوشت میاد؟
قراردادمون فردا تموم میشه.
مطمئن شو که با خانواده‌ام دعوا می‌کنی.
بعدش آزادی که بری.
حتما داخل کانال تلگرامی بهارات مووی عضو شوید @bolymix
با من کار داشتی، رئیس؟
نمی‌خواستم تنها باشم.
باید اینو به یکی دیگه بگی.
اون آوانتیکائه، درسته؟
نمیدونم متوجه هستی یا نه.
ولی من میدونم اونه.
چرا بهش نمیگی؟
چی میگی؟
من خیلی پیرم و اون...
سن تو که هیچوقت با دخترای دیگه مشکلی نبود.
چرا الان مهمه؟
نمی‌فهمی؟
مهمه چون اون فرق داره.
اون دخترای دیگه فقط یه سرگرمی بودن. من هیچوقت باهاشون جدی نبودم.
ولی آوانتیکا...
همیشه فکر میکردم میتونم تنها زندگی کنم.
ولی بعد از اینکه اون اومد تو زندگیم...
لبخندش...
حرفاش...
عصبانیتش...
دلم برای همه اینا تنگ میشه.
فکر کنم دیگه نمیتونم این سکوتو تحمل کنم.
میترسم.
مامان میگفت...
"هر چیزی باید سر وقتش اتفاق بیفته."
هیچوقت نفهمیدم منظورش چی بود.
اینکه یه همراه برای زندگی داشته باشی...
خیلی قشنگه.
ولی فکر کنم... دیگه خیلی دیره.
اینکه از آوانتیکا بخوام یه بخش از زندگیم باشه...
خیلی خودخواهی میشه.
چطور میتونی اینو بگی؟
میدونی سنت براش مهمه یا نه؟
ازش پرسیدی؟
اون جوونه. طبیعیه که اشتباه کنه.
و من باید اشتباهاشو تشخیص بدم.
بهتره همینطوری بمونه.
وگرنه...
هیچوقت نمیتونه فراموشش کنه.
آبجی...
پسرت به هیچکس جز خودش اهمیت نمیده.
و تو همیشه به همه اهمیت میدی.
این منو نگران میکنه.
هر اتفاقی که بیفته...
من همیشه هواتو دارم.
میدونم!
باید برای عروسی برگردی، باشه؟
مواظبش باش.
-خداحافظ عمو. -به زودی میبینمت.
-میرم برسونمش. -من میارم.
زود برمیگرده.
چک آخرو آماده کردم.
وقتی کارت تموم شد بهت میدم.
امروز تموم میشه.
سلام عزیزم.
-نه، خوشمزه‌اس. -بذار آوانتیکا بیاد...
سلام.
مامان، تو میخوای؟
مامان، کدو حلوایی میخوای؟
به آوانتیکا هم بده.
آوانتیکا، کدو حلوایی چطوره؟
عزیزم؟
عزیزم...
-عزیزم، تو-- -نه!
این مسخره بازیا چیه با این کدو حلوایی؟
مگه چیز دیگه ای نمیخوری؟
لعنتی!
راستش...
بابای سم عاشق کدو حلوایی بود.
هر یکشنبه میخورد.
و ما به افتخار اون... این کارو ادامه میدیم.
مثل یه رسم.
شبیه داستان ترسناک مسخره‌ایه.
اون مرده!
چرا ما باید به افتخار اون شکنجه بشیم؟
در واقع...
فکر کنم به خاطر این مرد که مجبور بود هر یکشنبه این چیز مزخرفو بخوره.
امیدوارم بعد از مرگ من این مسخره بازیو ادامه ندید!
چیزی برای گفتن نداری؟
بگو.
نمیدونم کجا اشتباه کردم.
همیشه با من و خواهرات مثل دشمنت رفتار میکنی.
چرا؟
عزیزم...
می‌دونم ازش عصبانی هستی.
ولی ما چه کار کردیم؟
شما رو جزو خانواده‌مون می‌دونم.
خیلی دوستتون داریم!
همیشه به فکر شما هستیم...
و بهتر شدنتون.
بگو ببینم، تقصیر ماست؟
از هر دومون متنفری، درسته؟
حق با توئه. من به زودی می‌میرم.
ولی قبل از اون، فقط می‌خوام خوشبختی‌تون رو ببینم.
من...
دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
لطفا برید.
تصمیمتون هر چی که باشه...
ما فقط خوشبختی‌تون رو می‌خوایم.
چی شده؟
سر اون قسط آخره؟
تو دیگه چه آدمی هستی؟
اصلا احساس نداری؟
با وجود همه چی، مامانت عروسی رو بهم نزد.
اون فقط می‌خواد ما خوشبخت باشیم.
مامانت واقعا همینطوره، سم!
اگه نمی‌خوای ازدواج کنی، بهشون بگو!
بهشون بگو و خلاص!
ولی بهشون دروغ نگو، سم! اصلا نمی‌فهممت!
چرا از احساسات می‌ترسی؟
یه عالمه آدم تو این دنیا هستن که خانواده ندارن.
بعد تو... خانواده داری...
که عاشقتن!
ولی قدرشون رو نمی‌دونی!
یه چیزی بهت بگم، سم.
اگه هیچ‌وقت نتونستی عشق مادرت رو بفهمی...
چطور می‌خوای عشق من رو بفهمی؟
فقط به فکر قراردادتی، آره؟
از غرغرهای مامانت کلافه می‌شی، نه؟
یه روزی دلت برای غرغرهای مامانت تنگ می‌شه.
دلت می‌خواد بود و غر می‌زد.
چی شده؟
الان نه، سونیا. بشین لطفا.
یه چیزی باید بهت بگم.
من و آوانتیکا هیچ‌وقت با هم نبودیم.
ازش خواستم نقش بازی کنه...
و روز عروسی فرار کنه.
در واقع...
حتی ازش خواستم خجالت‌زده‌تون کنه.
طفلک.
گریه‌کنان رفت.
چون نمی‌خواست ناراحتتون کنه.
اون تو این چند روز شما رو شناخت...
ولی من تو این همه سال نشناختم.
چطور می‌تونستم؟
همیشه قدرتون رو ندونستم.
ولی حالا که...
دختری که دوستش دارم...
نه، دختری که عاشقشم...
داره ازم دور می‌شه...
می‌فهمم...
زندگیم بدون شما چی می‌شه.
می‌خوام بگم که...
خانواده‌ام برام از همه چیز مهم‌ترن!
ازتون نمی‌خوام منو ببخشید.
ولی لطفا آوانتیکا رو ببخشید.
هیچی‌ت نمی‌شه.
عمرت دراز باشه و سلامت باشی.
هر روز برات دعا می‌کنم.
-برو دنبالش! -برو!
-برو، سم!
همه چی رو شنیدم!
دوباره شروع نکن به حرف زدن.
پس دوستم داری.
ولی هیچ‌وقت نپرسیدی من چی می‌خوام.
چطور تونستی برام تصمیم بگیری؟ جواب بده!
وای، نه!
خدا رو شکر!
پس...
شما دوتا واقعا می‌خواید ازدواج کنید؟
بیا اینجا!
مامان، ول کن!
امیدوارم از دیدن فیلم لذت برده باشید با بهارات مووی بروز باشید
مترجم : تالاپاتی
کجا می‌بری‌ام؟
-صبر کن! -سمبو، دارم درش می‌ارم.
اگه یه بار دیگه سمبو صدام کنی، می‌کشمت
اینجا