‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی تقدیم میکند
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫مدیر وبسایت : نوید مرادی
‫مترجم : تالاپاتی
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫ زود بهش بده. ‫- موتی لال. - هی! سومن.
‫ چمدون رو بردار و ‫ماشین رو جلوتر پارک کن.
‫ سلام. ‫- سلام، مادر.
‫ اومدی. ‫- آره.
‫ خدا خیرت بده.
‫ با من می مونی ‫ تعطیلات رو یا ...
‫... با یه بهونه فرار میکنی؟
‫ نه، مادر. اینجا می مونم. ‫ اینجا می مونم.
‫ پدر رو دیدی؟ ‫- پدر. - آره.
‫ اون روحانی بزرگ شریپور دهام ‫ بیرون نشسته.
‫ داره به مومناش برکت میده.
‫ وقت پسرش رو نداره.
‫ ساکت! این حرف رو نزن.
‫ بیا. بریم پیشش. ‫- بیا. بریم ببینیمش.
‫ خدا خیرت بده.
‫ داداش بزرگ.
‫ سلام. ‫- خدا خیرت بده.
‫ چرا جلوی من تعظیم کردی؟ یعنی ...
‫ بهوشان، من جلوی تو تعظیم ‫ نکردم، بلکه ...
‫... این تخت که نشونه ‫ عدالت و دین هست ...
‫... که از هفت نسل قبل ‫ به ما رسیده.
‫ عمو، شما اینجایی!
‫ سومن. ‫- داماد. تو!
‫ مادر، نگفتی ... ‫- خدا خیرت بده.
‫ سلام عمو. ‫- خدا خیرت بده.
‫ سلام، پدر. ‫- خوبی؟
‫ یهویی اومدی. ‫- خوبم.
‫ خوب بود که ‫ برکت گرفتیم تو این ...
‫... موقعیت مبارک.
‫ چند روز می مونی؟
‫ نه، نه.
‫ میخواستم برم شهر ‫ یه سری دستگاه ...
‫... واسه دامداری انتخاب کنم.
‫ تو راه گفتم یه سر ببینمت.
‫ لااقل با یه بهونه اومدی اینجا.
‫ روحانی، وقت نذریه.
‫ کدارنات صدات زده.
‫ باشه. میام.
‫ داداش، خداحافظی میکنم.
‫ باشه. برو. ‫- سلام.
‫ تو معبد می بینمت، سومن. ‫- آره.
‫ بیا بریم.
‫ داماد، بشین لطفا. ‫ برات تنقلات میارم.
‫ میشه یه چیزی ازت بپرسم عمو؟
‫ بگو، وکیل. بگو.
‫ چرا بعد از پدربزرگ این تخت رو ‫ تو به عنوان پسر بزرگ نگرفتی؟
‫ شاید حق نشستن روی این تخت رو نداشتم.
‫ راستش، ‫ من همیشه علاقه داشتم به ...
‫ ... کارهای کوچک که به ...
‫ ... مردم کمک میکرد تا روزی در بیارن.
‫ از این راضیم.
‫ نه، نه، نه.
‫ داری از جواب فرار میکنی عمو. ‫- نه، نه، نه. این درسته.
‫ از سوال من فرار کردی.
‫ سومن، راستش وقتی نیاکانمون ‫ این مسئولیت رو به عهده گرفتن ...
‫... شرایط متفاوت بود.
‫ مردم متفاوت بودن. ‫ دنیا کاملا متفاوت بود.
‫ اما امروز ... ‫ این همه چی که امروز داره اتفاق میفته چی هست؟
‫ باورم نمیشه.
‫ فکر کن. اگه من روی تخت بودم و اگه ...
‫ ... به اندازه وزن من ‫ نذر میدادن ...
‫ ... اون وقت این مردم فقیر ‫ خراب میشدن.
‫ فکر کن.
‫ درود بر رام خدا. درود بر رام خدا.
‫ با دل باز صدقه بده.
‫ هر سال این جشن تو شریپور برگذار میشه.
‫ و هر سال هم برگذار میشه.
‫ اما این مناسبت نذر دادن ‫ به اندازه وزن ...
‫ ... روحانی دارم بهوشان ‫ هر هفت سال یه بار اتفاق میفته.
‫ فقط یه بار! تو تو این دنیا ‫ برای کارهای خوبت ...
‫ ... مزد میگیری.
‫ سلام. - نذر بده داداشا. ‫ نذر رو بده.
‫ درود بر روحانی ...
‫ چرا کالاها رو اونجا نگه داشتی؟
‫ ببرش تو انبار.
‫ داداش، فقط نقره، طلا ‫ و سکه به عنوان نذر میدن.
‫ هر چی بیشتر صدقه بدهی ‫ تو بهشت بیشتر میگیری.
‫سلام آقا روحانی! سلام آقا روحانی! ‫- سلام.
‫با هم بگین. ‫- سلام!
‫بلندتر بگین. ‫- سلام!
‫با هم بگین. ‫- سلام!
‫نذری رو بگیر. تو هم بگیر.
‫هی! چرا داری از اونجا میری ‫داداش؟
‫برای دعا کردن به خدا.
‫اون طرف یه صف برای شماست ‫باید از اونجا برین.
‫از پنجره به خدا دعا کنین.
‫نمیشه اینجا بیاین.
‫برین. ‫- ولی ما قسم خوردیم.
‫من از قسم شما چیزی نمیدونم.
‫میتونین از پشت دعا کنین. برین.
‫صبر کنین.
‫چرا اونو از ورود به معبد ‫ممنوع کردن؟
‫آقا سومن، چه خبره؟
‫آقا کیدرانث، این مردم بیچاره ‫رو...
‫...از ورود به معبد منع کردن.
‫آقا سومن، اینجوری همیشه بوده.
‫چه جوری؟
‫در واقع فقط مردم طبقه بالا ‫میتونن وارد معبد بشن.
‫یه جایی براشون پشت معبد هست.
‫میتونن از پنجره به خدا دعا کنن. ‫- یه دقیقه.
‫چرا این تابلو رو گذاشتین؟
‫همه مردم از هر قوم و نژاد ‫و مذهبی حق دارن...
‫...که وارد این معبد بشن.
‫وقتی پول و جواهرات رو میگیرین ‫نمگین...
‫...که ازشون صدقه نمیگیرین.
‫بیا. برو برای دعا. ‫- صبر کنین.
‫نگاه کنین، آقا سومن. ‫شما دارید کل برنامه رو بهم میزنین.
‫یه معبد نزدیک ‫رودخونه براشون هست.
‫اون خرابه ی خراب شده.
‫هر چی که باشه ولی معبد هست.
‫باشه.
‫بریم از این مکان، خدایا.
‫نباید بین این ‫فساد ها و ریاکار ها باشی.
‫با عبادت کنندگان واقعی خودت خواهی بود.
‫آقا سومن.
‫داری چه کار میکنی؟ آقا سومن.
‫روحانی! روحانی!
‫بگین سلام بر ‫خداوند رام! ‫- سلام!
‫سومن، داری بت ‫رام رو کجا میبری؟
‫بت معبد بزرگ.
‫سومن! سومن!
‫کاجری. اونجا رو نگاه کن.
‫بت معبد.
‫رام اومده تا ما رو ببینه.
‫داداشا، بت معبد.
‫بابا.
‫سلام بر ‫رام.
‫چی؟ ‫- نه، بلند نشو.
‫اینجا بشین.
‫هنوز مراسم وزن ‫تو کامل نشده.
‫معبد ممکنه میلیون ها ‫روپیه ضرر کنه.
‫بهش توضیح میدم. آره.
‫هی! لطفا اجازه بده ‫عبور کنم، داداش.
‫بابا. ‫- کاجری.
‫بابا! ‫- کاجری
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫بلند شو. ‫- سومن.
‫حداقل دست ‫بهش نزن. دست بهش نزن.
‫بهت میگم. ‫یه گناه بزرگ میشه.
‫آره. کمک به ‫کسی که افتاده گناهه.
‫چون یه رسمه که ‫مردم رو تو محل شما زمین بزنن.
‫کافیه. بهت هشدار میدم ‫اگه خدا رو...
‫...بی حرمت کنی، ‫عواقبش وخیم خواهد بود.
‫اینطوره؟ ‫- بگیر.
‫تو به جذام مبتلا میشی، دختر. ‫جذام.
‫بهت هشدار میدم.
‫ترسیدی؟
‫مگه میشه دست کسی ‫خدا رو بی حرمت کنه؟
‫بگیرش بچه. ‫- بگیرش.
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫- سلامتیِ خدایِ رام!
‫وایسا! وایسا! وایسا!
‫چی شده مادر؟ ‫- چه بی احترامی می کنی سومن؟
‫بی‌احترامی! ‫- تو کی هستی که خدایِ رام رو از ...
‫... الهه ی سیتا، لاکسمن و هانومان جدا می‌کنی؟
‫برو با اونایی که ازشون ناراحتی، بجنگ.
‫مادر، تو نمی‌دونی.
‫اونها خدایِ رام رو بهانه کردن تا ‫به اهدافِ خودخواهانه شون برسن.
‫حالا تو چیکار می‌کنی؟
‫تو هم داری از خدایِ رام استفاده می کنی ‫تا لجِ خودت رو دربیاری!
‫سومن، این دستور منه.
‫مجسمه رو سر جاش بذار ‫و برگرد خونه.
‫چشم.
‫عالی! عالی! عالی!
‫برادر و خواهر، ‫امروز یه روز خیلی خاصه.
‫به خاطرِ ارادت شما، خدایِ رام ‫خودش اومده که شما رو ببینه.
‫بیا جلو برادر. بیا جلو.
‫با دلِ باز، صدقه بدین.
‫کشیشِ دارامِ بهوشن، هنوز ‫روی ترازو نشسته.
‫بریم طلا و نقره بدیم.
‫و یه جایِ خوب رو تو بهشت ‫برایِ خودتون رزرو کنید.
‫سلامتیِ کشیش!
‫بیا، بریم ما هم کشیش رو ببینیم. بیا.
‫همه بگید. سلامتیِ کشیش!
‫عالی!
‫خدا می‌دونه که برای چه کارِ خوبی تو ‫زندِگیِ قبلی این پاداشو گرفتیم.
‫مراسمِ نذری ‫با دستِ من تموم شد.
‫و تو هم مجسمه ی ‫خدایِ رام رو تو دستت گرفتی.
‫ما باید به این آدمِ خوب ‫چی بگیم؟ خدا یا انسان؟
‫امروز یه روز خیلی مبارکِ، بچه.
‫درسته پدر.
‫امروز یه روز خیلی مبارکه.
‫آب برِ. ‫- بله.
‫اسم شما چیه؟ ‫- بالیرام.
‫خیلی خوش شانس هستی، به خاطرِ همین ‫مراسمِ نذری ...
‫... با دستِ شما تموم شد.
‫لطفا آب رو اینجا بریز. ‫- باشه، من اینجام.
‫این گوشواره ها چندِ؟ ‫- ۲۶۰ روپیه.
‫چی؟ ‫- ۱۰-۲۰ روپیه کم تر بده.
‫خفه شو! بریم.
‫گوش کن، برادر. ‫- بله.
‫هی! تو!
‫من به دنبال تو اومدم. ‫- خفه شو!
‫تو معبد دروغ نگو.
‫بریم بیرون.
‫گوش کن.
‫این گوشواره ها برای تو.
‫من نمی‌تونم قبولش کنم. ‫- چرا؟
‫چطور می‌تونم یه چیزِ ‫اینقدر گرون رو قبول کنم؟
‫گرون نیست.
‫برای تو نیست. ‫تو آدمِ بزرگی هستی.
‫من آدمِ بزرگی نیستم. ‫من مثلِ بقیه، یه آدمِ عادیم.
‫تو غیرعادی هستی.
‫خفه شو!
‫لطفا بگیرش. یه یادگاری از طرفِ ‫من باهات می مونه.
‫ 'من مثلِ بقیه، یه آدمِ عادیم.'
‫'تو غیرعادی هستی.
‫خفه شو!
‫این 'بیندی' خیلی قشنگِ. ‫لطفا بخرش.
‫به این زنِ بیچاره کمک می‌کنی. ‫لطفا بخرش.
‫گفتم نمی‌خوام. ‫چرا دنبالم راه می‌افتی؟
‫نمی‌خوامش.
‫تو! ‫- بله.
‫باز هم به دنبال تو اومدم.
‫باز داری دروغ می‌گی. ‫- نه. - بچه.
‫لطفا یه چیزی بخر.
‫آقا، بهش بگو یه چیزی بخره.
‫به این پیرزنِ بیچاره کمک می‌کنه.
‫عمرِ طولانی داشته باشید!
‫دعایِ من بی‌نتیجه نمیمونه.
‫آقا، خدا همیشه ‫شما رو با هم نگه داره. آقا.
‫چی گفتی؟ ‫- خدا همیشه شما رو با هم نگه داره!
‫عالیه، عمه! بگیر... اینا رو بگیر.
‫داري چی کار می‌کنی؟
‫عمه خیلی حرف خوبی زد.
‫عمه.
‫فقط همین 'بندی' رو برمی‌دارم.
‫چی شد؟ ‫- حالا فهمیدم...
‫...چرا حلقه‌ی گوشم رو به من دادی.
‫چرا بهت دادم؟
‫چون آقای سومِن کمی دوستش داره.
‫کاجری آقای سومِن رو دوست نداره... ‫اندکی؟
‫دهن‌ت رو ببند! ‫- هی!
‫پاروَتی. پاروَتی!
‫بله. ‫- پسرت کجا رفته؟
‫آقای کدارنات زیاد منتظره؟
‫من میرم چک می‌کنم.
‫ببین، برادر. تو کدوم چادری ‫دختری به نام کاجری هست؟
‫اونجا. اونجا.
‫هی! تو!
‫وای! مردم راست گفتن.
‫یک صفر ارزش عدد رو ده برابر می‌کنه.
‫به همین ترتیب، یک 'بندی' روی سر دختر ‫زیباییش رو...
‫...صد برابر می‌کنه.
‫دهن‌ت رو ببند!
‫کاجری، می‌خوام چیزی مهم بهت بگم.
‫یک موضوع مهم! ‫- بله.
‫چی؟
‫بذار بریم اونجا صحبت کنیم.
‫اونجا! نه.
‫اونجا جنگل هست. ‫- خب؟
‫در جنگل شیرها هستند.
‫شیر. پس بیایید تو باغ بنشینیم و حرف بزنیم.
‫در باغ طاووس ها هستند.
‫اوه! شیرها تو جنگل هستند. ‫طاووس‌ها تو باغ هستند.
‫آیا جایی در این شهر هست که ‫بتونیم بشینیم و صحبت کنیم؟
‫نه. ‫- نه!
‫دزدها تو شهر هستند.
‫هی!
‫"اوه راما."
‫"اوه راما. اوه راما."
‫"شیرها تو جنگل و ‫طاووس‌ها تو باغ."
‫"و دزدها تو شهر هستن. ‫اوه راما."
‫"شیرها تو جنگل و ‫طاووس‌ها تو باغ."
‫"و دزدها تو شهر هستن. ‫اوه راما."
‫"سن جوانی. من می‌ترسم ‫چون در سن جوانی هستم."
‫"کجا باید بروم، اوه راما؟"
‫آرون. آرون.
‫آرون. سریع باش، دوست. سریع باش.
‫فکر می‌کنم جشنواره‌ای ‫داره تو نمایشگاه برگزار می‌شه.
‫کاجری ممکنه اونجا باشه.
‫"شیرها تو جنگل و ‫طاووس‌ها تو باغ."
‫"و دزدها تو ‫شهر هستن. اوه راما."
‫"از بچگی رهایم کرده..."
‫"این جوانی دنبال من آمده."
‫"چه کار می‌توانم بکنم؟ ‫چطور می‌توانم تحمل کنم؟"
‫"این احساسات جوانی. اوه راما."
‫"شیرها تو جنگل و ‫طاووس‌ها تو باغ."
‫"و دزدها تو ‫شهر هستند. اوه راما."
‫"شیرها تو جنگل و ‫طاووس‌ها تو باغ."
‫"و دزدها تو ‫شهر هستند. اوه راما."
‫"من نمی‌گویم ولی بقیه می‌گویند."
‫"خدا می‌داند با چه کسی ‫عاشق خواهیم شد."
‫"من نمی‌گویم ولی بقیه می‌گویند."
‫"خدا می‌داند با چه کسی ‫عاشق خواهیم شد."
‫"این زیبایی و جوانی ‫مثل یک بادبادک پرواز کن است."
‫"ممکنه از دست بره، اوه راما."
‫"شیرها تو جنگل و ‫طاووس‌ها تو باغ."
‫"تو جنگل شیره، تو باغ طاووسه"
‫"تو شهرم دزده، ای راما"
‫"با صدای زنگ پا بندت"
‫"تو آروم آروم با ترس راه میری"
‫"با صدای زنگ پا بندت"
‫"تو آروم آروم با ترس راه میری"
‫"وقتی پا بندات ساکت شد، دست بندات شروع کردن به صدا دادن"
‫"یه سروصدا راه افتاده، ای راما"
‫"تو جنگل شیره، تو باغ طاووسه"
‫"تو شهرم دزده، ای راما"
‫"من هنوز بچه ام، میترسم، چون هنوز بچه ام"
‫"کجا برم، ای راما؟"
‫"ای راما! ای راما!"
‫چی شد داداش؟ کجا میری؟
‫کجا شلوغه؟
‫فردا اتوبوس و کامیون ها اعتصابن.
‫همه مون باید امروز بریم. ‫- اوه!
‫کاجری.
‫"تو جنگل شیره، تو باغ طاووسه"
‫کاجری، چمدونت رو جمع کن. عجله کن.
‫امروز باید برگردیم خونه.
‫امروز. ‫- آره.
‫فردا راننده های کامیون ‫اعتصاب میکنن.
‫ممکنه 7-10 روز اینجا گیر کنیم.
‫عجله کن.
‫گوش کن. این رو بگیر...
‫کاجری.
‫دیر برمیگردم.
‫سومن! ‫- بله مادر.
‫کجا میری پسرم؟
‫فکر میکردم یه سر برم ‫به نمایشگاه یه دور بزنم.
‫این دفعه زیاد میری ‫به نمایشگاه.
‫راستش مادر، دارم ‫دنبال یه عروس برای شما میگردم.
‫تو نمایشگاه. ‫- آره.
‫ما همیشه تو نمایشگاه دستبند ‫و النگو میگرفتیم.
‫نمی دونستم این روزها ‫عروس هم تو نمایشگاه پیدا میشه!
‫چیکار کنم اگه اونجا پیداش کردم؟
‫خب بیارش پیش من.
‫پسرت دیوونه ست. ‫واقعا میاره.
‫مادر، چیکار کنم اگه یه دختری بیارم که ‫وضعیتش...
‫... از ما پایین تر باشه.
‫با کمال میل قبولش میکنم. ‫فقط بیارش.
‫چطور پدر رو راضی میکنی؟
‫سومن، این تیکه هایی رو که ‫با طلا و نقره ساخته شدن میبینی؟
‫اینا هم مجبورن بر اساس ‫خواست این تاس بی ارزش حرکت کنن.
‫پدر و مادرت رو فراموش کن، ‫کل دنیا باید سجده کنن...
‫... اگه اراده واقعی داشته باشی.
‫باشه.
‫حالا میرم.
‫آقای شیبال، اگه کاجری برگشت ‫بفرستش اونجا.
‫من کنار اون کامیون ها وایسادم. ‫زود بفرستش.
‫چومکی، زود کاجری رو صدا کن. ‫کجاست؟
‫کاجری، کاجری! زود بیا.
‫پدرت صدات میکنه.
‫کامیون داره میره.
‫دارم میام. بگو بهش که دارم میام.
‫چرا هنوز نیومده؟
‫گوش کن. ‫یه مردی بود با یه کوزه.
‫حالا شما کی رو میگی آقای؟
‫حالا دیگه نمیشه کسی رو پیدا کرد ‫چون نمایشگاه تموم شده.
‫نمایشگاه...
‫گوش کن. ‫یه مردی بود با یه کوزه.
‫رفتن. ‫- رفتن! - آره.
‫بیارش عزیزم. عجله کن.
‫این دنیا یه نمایشگاهه، وکیل.
‫آدم ها میان و میرن.
‫اما اونایی که وارد دنیای دل میشن ‫هیچ جا نمیرن...
‫... حتی اگه دنیا یا ‫دل بشکنه.
‫سلام آقا! سلام آقا!
‫تو شیطون! خوب میدونم که ‫منو میشناسی چون...
‫... میخوای سردتر باشه.
‫بگیرش - بقیه هم به خاطر یه چیزایی که تو دلشون هست ‫ازت تعریف میکنن.
‫چرا نمیفهمی اینو؟
‫سومن، چرا با پدرت اینجوری تلخ حرف میزنی؟
‫من عمدی این کارو نمیکنم، مامان.
‫حقیقت رو میگم.
‫اگه اینطوره چرا داری حقوق میخونی؟ ‫نمیخواد بخونی.
‫چون نمیشه تو دادگاه فقط حقیقت رو گفت.
‫اگه لازم باشه دروغ میگم چون ‫شغلم اینجوری...
‫... و نه به خاطر دینمه.
‫این چرندیات رو بس کن!
‫من به اسم دین چه دروغی پخش کردم؟
‫همه چی دروغه و یه نمایشه.
‫تو از دین حرف میزنی ‫اما کارای بد انجام میدی.
‫تو داری مردم بدبخت رو ...
‫... با گفتن اینکه صدقه بدید، گول میزنی.
‫کاهن رو با طلا و نقره وزن کن.
‫تو بهشت جای میگیری. ‫عالی!
‫من بهشون نگفتم که به اندازه وزنم ‫هدیه بدن.
‫این یه رسمه و ‫باور مردم اینه که...
‫اونها بهت گفتن و تو روی ‫ترازو نشستی.
‫میتونستی با گفتن اینکه... ‫... این بت رو...
‫... به جای من بذارید، رد کنی.
‫اما نکردی. ‫آخه ازت تعریف میکردن.
‫و همه پول رو هم به دست آوردن.
‫سومن! ‫- نمیتونی آروم غذا بخوری؟
‫اگه منو ساکت کنی، چی میشه، مامان؟
‫تو ندیدی که ‫این مردم خودخواه...
‫... چطور سعی میکنن به اهداف خودخواهانه‌شون برسن.
‫اونها معبد رو تبدیل به بازار کردن.
‫خدا رو به طور علنی میفروشن.
‫و پدر ... پدر کورکورانه دنبالشون میره.
‫به همین خاطر بود که ‫بت رو از معبد برداشتم.
‫اما تو من رو متوقف کردی ...
‫وگرنه بت رو با خودت میبردی.
‫اشتباه نفهم اینو ‫که تو یه آدم شجاعی، سومن.
‫اگه یه نفر دیگه این کارو میکرد...
‫... مردم استخوان هاشو خرد میکردن.
‫اون رو می کشتن.
‫تو به خاطر قدرتت زنده نموندی.
‫بلکه چون تنها پسر کاهن دِهَرم بهوشان هستی.
‫سعی کن راهتو عوض کنی.
‫فهمیدی؟
‫چی شد؟ ‫- من دارم به شهر برمی‌گردم، مادر.
‫داداش، میشه یه وسیله نقلیه پیدا کنیم ‫که ما رو به دونگانج ببره؟
‫دونگانج! آره. ماشین های ‫حمل و نقل شیام لال اونجا هستن.
‫برو ازشون بپرس.
‫بالیرام. ‫- سلام، برادر گورداس.
‫خوب هستی، بالیرام؟ ‫- خوبم.
‫اتوبوس آخر ‫به بَنْسی‌پورا رو از دست دادی.
‫از دستش دادم. ‫- یه کاری انجام بده.
‫امشب اینجا بمون.
‫اینجا غذا بخور و صبح برو.
‫من هم همین رو فکر میکردم.
‫گورداس. ‫- بله، عزیزم. دارم میام.
‫بیا. بریم، بچه. ‫- نه. نه، پدر.
‫بریم خونه. ‫فقط 2 مایل راهه. میتونیم پیاده بریم.
‫دیروقت شده، بچه.
‫انقدر هم دیر نشده. با سرعت راه میریم.
‫مادر هم خوشحال میشه.
‫بیا، پدر. بیا.
‫با آدم های لجباز نمیشه برنده شد.
‫درسته. حق با توئه.
‫باشه. بریم. بریم.
‫برادر گورداس، ما پیاده میریم خونه.
‫مواظب باش.
‫این راهه. از روی ریل رد میشیم ‫و راهی میشیم.
‫آروم راه برو، دختر. آروم.
‫هر کس که سریع بدوه، زمین ‫میخوره.
‫آره. ‫- [میخنده]
‫خنده دار بود.
‫عید خیلی عالی بود.
‫مواظب باش. مواظب باش.
‫پدر. ‫- بیا دیگه. نزدیک خونه هستیم.
‫فقط نیم مایل راهه.
‫سریع راه برو.
‫مواظب باش. بیا این طرف.
‫گوش کن، داداش. ‫راه بَنْسی‌پورا کدومه؟
‫- بنسی‌پورا. این راهشه. ‫- فقط نیم مایل مونده.
‫کجا میرین؟
‫ما هم از بنسی‌پورا هستیم.
‫- بیاین برسونیمتون. ‫- نه، نه. دیگه رسیدیم.
‫- بیاین، بیاین. ‫- خداحافظ.
‫بابا، بیا با ماشین بریم.
‫خسته شدم. بیا با ماشین بریم.
‫- باز که داری لجبازی می‌کنی. ‫- پاهام درد می‌کنه.
‫بیا دادا، بیا دیگه.
‫- بیا. ‫- من جلو می‌شینم. ‫- باشه.
‫- این ساک و وسایلو. ‫- بذارشون تو صندوق عقب.
‫و از اون طرف بشین.
‫کاجری! کاجری!
‫بابا!
‫ولم کن. بابا!
‫- یکی به دادمون برسه! ‫- بابا!
‫- کسی اونجا نیست؟ ‫- بچه‌مو دزدیدن.
‫نجاتش بدین.
‫این راننده‌ها عقلشونو از دست دادن.
‫نجاتش بدین!
‫ولم کنین!
‫بابا!
‫- ولم کنین! ‫- بیا بیرون.
‫ولم کنین!
‫بیا.
‫ولم کنین!
‫نه. نه. ولم کنین.
‫به خاطر خدا ولم کنین.
‫بذارین برم. بذارین برم.
‫ولم کنین.
‫ولم کنین. ولم کنین.
‫- بیا رئیس. ‫- دختره رو گرفتیم.
‫نه! نه! ولم کنین.
‫نه!
‫نه! ولم کنین. ولم کنین.
‫بابا!
‫نه! نه!
‫نه!
‫ولم کنین. بذارین برم.
‫- اینجوری که نمی‌فهمی. ‫- درسته؟
‫- ولم کنین. ‫- نه!
‫احمق!
‫- منو نزن. ‫- فرار کن.
‫نزن...
‫می‌خوای فرار کنی.
‫- بدو! ‫- ولم کنین.
‫- برو گمشو. ‫- ولم کنین.
‫- بدو! بدو! ‫- ولم...
‫- نه! نه! ‫- بدو!
‫نه! نه! نه! نه!
‫نه! نه!
‫التماستون می‌کنم. لباس‌هامو پس بدین.
‫لباس‌هامو پس بدین. التماستون می‌کنم.
‫- لباس‌هامو پس بدین. ‫- لباس‌هاتو می‌خوای؟
‫- بیا و برش دار. ‫- لباس‌هامو پس بدین.
‫برش دار. لباس‌هاتو بردار.
‫لباس‌هامو پس بدین.
‫این کارو نکن.
‫- نباید این کارو بکنم. ‫- این کارو نکن.
‫بابا!
‫- [کاجری جیغ می‌زند] نه! ‫- کاجری!
‫دخترم کجاست؟
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫بالیرام، از بازار برگشتی؟
‫- تو پتو پیچیده شده. ‫- دختره حالش خوبه؟
‫چرا کنار گوشش خونه؟
‫- گوشش رو بریده؟ ‫- و وسایلت کجان؟
‫چرا نگرانی؟
‫به تو هیچ ربطی نداره. فهمیدی؟
‫کار منه. ‫دخالت کردن تو کار بقیه.
‫این وقت شب چی می‌خوای؟
‫چی شده؟
‫کاجری. چی شده؟ کاجری.
‫بچه ام چی شد؟
‫چی‌سرش اومد؟
‫بهم میگی چی سرش اومد؟
‫چطور میتونم بگم لاکسمی؟ چطور میتونم؟
‫ما داشتیم پیاده از چنداپور می اومدیم.
‫یه عده با ماشین اومدن و کاجری رو دزدیدن.
‫و انداختنش تو جنگل نزدیک روستا.
‫بس کن! دیگه هیچی نگو.
‫یکی ممکنه بشنوه.
‫درسته آبجی.
‫از ظاهرش معلومه.
‫این یه درمان خونگیه.
‫بجوشونش و بده به دخترت.
‫میری یا میخوای...
‫بالیرام، نترسونش.
‫نمیشه همچین کارایی رو مخفی کرد.
‫من به خاطر همسایگی اومدم اینجا که به هم کمک کنیم.
‫اما الان وقت کار خیر نیست.
‫من میرم.
‫هر وقت بهم احتیاج داشتی بیا در خونم.
‫اینو بگیر.
‫کجا میری؟
‫نمیذارم اون عوضیا راحت بگردن.
‫میرم کلانتری ازشون شکایت کنم.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫اگه مردم روستا بفهمن، بی آبرومون میکنن.
‫دخترمون رو مسخره میکنن.
‫مردم سعی میکنن همچین چیزایی رو مخفی کنن.
‫و تو میخوای جار بزنی؟
‫گفتم هیچ جا نرو.
‫تو خونه بشین. بسه دیگه.
‫مردم خودمون مارو بیچاره کردن.
‫برای همینه که هیچکس نمیتونه برای عدالت بجنگه.
‫اوه! پس اینجایی.
‫چی شده داداش؟
‫تو دوباره سمینار رو از دست دادی.
‫بی دلیل، رفیق.
‫میتونم ببینم. اما آقای سومن. ‫- چی؟
‫فکر نمیکنم فایده ای داشته باشه.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که تو تنها پسر کاهن بزرگ شریپور هستی.
‫و اون دختر یه آب آور فقیره.
‫یعنی دخترای اونا با بقیه فرق دارن؟
‫دخترای اونا تو سن 12 سالگی ازدواج میکنن.
‫و تو سن 14-15 سالگی مادر میشن.
‫آقای سومن، ‫عشقت ناپدید میشه وقتی...
‫...بفهمی که اون مادر 5 تا بچه شده...
‫...و یه شوهر چاق داره که چای میفروشه.
‫میکشمش. ‫- کیو؟
‫چای فروشه یا دختره رو.
‫حرومزاده، تو رو میکشم.
‫نمیدونم کاجری کجاست و تو چه وضعیتیه؟
‫خدایا! داری چیکار میکنی احمق؟
‫اینجا این کارو نکن. ‫اگه کسی ببینه بدبخت میشیم.
‫بیا تو. بیا تو.
‫بیا تو.
‫کاش تو چاه غرق میشدی یا خودت رو دار میزدی.
‫چرا زندگیمون رو جهنم کردی؟
‫داری چیکار میکنی لاکسمی؟
‫حامله است. حامله است!
‫فردا این خبر تو کل روستا پخش میشه.
‫از جامعه طرد میشیم.
‫نه از هیچ مغازه ای غذا گیرمون میاد...
‫...نه از هیچ چاهی آب.
‫میخوام بدونم چطوری زندگی کنیم.
‫اگه از این روستا بریم کجا میخوای بری؟
‫این حرفای نحس رو نزن خواهر لاکسمی؟
‫این حرفای نحس رو نزن؟
‫لازم نیست از این روستا بری.
‫اونجا چیکار میکنی؟ ‫بیا تو.
‫اون هزاریلاله.
‫بهترین کفاش کل منطقه است.
‫کفش های خیلی خوبی درست میکنه.
‫ناتو. ‫- دوبار ازدواج کرده.
‫اما بچه دار نشده. ‫هوس بچه کرده.
‫از کاجری ما با عشق نگهداری میکنه.
‫درسته هزار؟
‫میبریش خونت؟
‫زن فاسد!
‫بچه‌مو به چه قیمتی می‌فروشی؟
‫چقدر ازش پول گرفتی؟
‫اما من ازت هیچ پولی نگرفتم.
‫و این کارو برای خودت می‌کنم.
‫با این وضعیت... توی یه فاحشه‌خونه سَر در میاره...
‫...اگه با کسی ازدواج نکنه.
‫آدم رذل! نه! نه!
‫ولم کن. بسه! گفتم بسه.
‫هرچقدر هم که داره باهامون بد حرف می‌زنه...
‫...اما داره راست میگه. از خونه‌م برو بیرون!
‫وگرنه می‌کشمت. دارم بهت هشدار میدم.
‫اون که کشته نمیشه.
‫اما تو، دخترت و من کشته میشیم.
‫هیچ راه دیگه‌ای نیست جز اینکه اینو قبول کنیم...
‫...تا خودمونو از بی‌آبرویی نجات بدیم.
‫مادر! هیچی نگو دخترم.
‫دیگه هیچی نگو. اگه می‌خوای پدر و...
‫... مادرتو زنده ببینی، هیچی نگو.
‫ناتو، برو و برای عروسی آماده شو.
‫باشه. میرم. بیا حذری.
‫چی بهت بگم خواهر لکسمی؟
‫ما مثل شیشه شکننده‌ایم.
‫یه بار که شکست دیگه به درد کسی نمی‌خوره.
‫'اینو بگیر. به عنوان یادگاری من پیشت می‌مونه.'
‫ 'از جامعه طرد میشی.'
‫'نه از هیچ مغازه‌ای غذا گیرمون میاد...'
‫'...نه از هیچ چاهی آب.'
‫'می‌خوام بدونم کجا زندگی خواهیم کرد.'
‫'اگه از این روستا بری کجا میری؟'
‫لکسمی. بله.
‫کاجری اینجا نیست. نیست.
‫خدایا! کاجری.
‫کاجری. کاجری.
‫دختره فرار کرد. فرار کرد.
‫بالیرام، اگه به حرف من گوش می‌دادی...
‫...ممکن بود خوشبخت زندگی کنه.
‫خدا می‌دونه چقدر باید سرگردون بشه...
‫...و تو راه با کیا روبرو بشه.
‫"من یه زن ضعیفم. این داستان منه."
‫"اگه آب توی رود گنگ هست، به خاطر اشک‌های منه."
‫"من یه زن ضعیفم. این داستان منه."
‫"اگه آب توی رود گنگ هست، به خاطر اشک‌های منه."
‫"این داستان منه."
‫"زندگیم پر از طوفانه."
‫"رد غم توی چشمامه."
‫"هر قدم با خفت و خواری همراهه."
‫"این نتیجه‌ی مردان بی‌رحمه."
‫"اگه آب توی رود گنگ هست، به خاطر اشک‌های منه."
‫"من یه زن ضعیفم. این داستان منه."
‫"اگه آب توی رود گنگ هست، به خاطر اشک‌های منه."
‫پس می‌خوای سقط جنین کنی. بله.
‫شوهرت راضیه؟
‫مجردی؟ نگران نباش.
‫کارت تا فردا صبح انجام میشه.
‫شونتیبای، ببرش بخش.
‫بیا. برو.
‫نگاه کن. خیلی عالیه.
‫برو پیشش.
‫ولم کن. ولم کن.
‫"سرنوشت زن رو یه عروسک می‌بینه."
‫"این دنیا زن رو یه کالا می‌دونه."
‫"این اتفاق افتاده و باز هم می‌افته."
‫"این سنت قدیمی هیچ‌وقت عوض نشده."
‫"اگه تو رودخونه گنگ آب هست، از اشک‌های منه."
‫"من یه زن ناتوانم. ‫این قصه‌ی منه."
‫"اگه تو رودخونه گنگ آب هست، از اشک‌های منه."
‫الان دیگه گریه کردن فایده‌ای نداره.
‫مردا همین جوری‌ان دیگه.
‫وقتی یه درخت بزرگ میشه همه ‫میپرستنش...
‫...و بهش میگن خدا.
‫هیچ‌کس نمیاد ببینه اون دونه‌ای که...
‫...تبدیل به این درخت شده، کی بوده.
‫اما وقتی یه بچه به دنیا میاد، ‫میخوان بدونن...
‫...اسم باباش چیه.
‫بهشون بگو باباش مرده.
‫میتونی با کمک اون زندگی‌تو بچرخونی.
‫زندگی برای یه زن تنها خیلی سخته.
‫سقطش نکن.
‫باباش هر کی میخواد باشه، ‫مادر که خودتی.
‫این بچه رو به دنیا بیار.
‫"چطوری میتونم با این ننگ زندگی کنم؟"
‫"باید این آخرین تکیه‌گاه رو هم از دست بدم؟"
‫"اما چطور میتونم دل خودم رو بشکنم؟"
‫"هرچی باشه، این نشونه‌ی مادریه."
‫"اگه تو رودخونه گنگ آب هست، از اشک‌های منه."
‫"من یه زن ناتوانم. ‫این قصه‌ی منه."
‫"اگه تو رودخونه گنگ آب هست، از اشک‌های منه."
‫"این قصه‌ی منه."
‫آقا، من دو روزه هیچی نخوردم.
‫اگه یه چیزی بخورم میتونم به بچه‌ام شیر بدم.
‫وگرنه از گشنگی میمیره.
‫برو گمشو. داری از بچه‌ات مایه میذاری که گدایی کنی؟
‫خجالت نمیکشی؟
‫مونّا. مونّا. مونّا.
‫چی شده؟
‫چیه؟
‫هیچی نمیگه.
‫مونّا. چی شده؟
‫مونّا. هیچی نمیگه.
‫مونّا. مونّا. ‫- فکر کنم بچه‌ات مرده.
‫دختر بود یا پسر؟ ‫- چی؟
‫دختر بود یا پسر؟ ‫- پسر.
‫چند سالش بود؟ ‫- یه ماه.
‫اسمش چی بود؟ ‫- اسم نداشت.
‫اسم پدر؟
‫اسم مادرش رو بنویس. ‫- چرا؟
‫مگه میشه بچه‌ای بدون پدر به دنیا بیاد؟
‫برو پدر این بچه رو بیار.
‫شناسنامه و گواهی فوت رو هم بیار.
‫التماس می‌کنم. به من رحم کن.
‫باید برای کفن و دفن پول بدی.
‫پول داری؟ ‫- پول.
‫اینو بگیر.
‫این نقره‌ایه؟ ‫- بله.
‫باید پول کارگرا رو هم بدی.
‫آقای میشرا، آقای کِدارنات اومدن.
‫یکی از فامیل‌هاشون فوت شده. ‫آقای کاهن هم باهاشونه.
‫کاهن درَم بوشَن. زود باش.
‫چی؟ کاهن درَم بوشَن داره میاد؟
‫دختره‌ی هرزه! داری سعی می‌کنی ‫به من رشوه بدی؟ خجالت نمی‌کشی؟
‫برو گمشو. ‫- نه!
‫به حقّ اسم راما!
‫اسم رام حقیقت محضه! ‫با دقت نگهش دار. با دقت.
‫بله. انجامش بده.
‫دختر! عقلت رو از دست دادی؟
‫چرا نمیرید؟
‫مشکل چیه آقای میشرا؟ ‫چی شده؟
‫چی بگم آقا؟
‫نه دین بچه رو میدونه ‫نه پدرش رو.
‫اصرار داره که مراسم تشییع جنازه رو ‫اینجا انجام بده.
‫کشیش، لطفت رو هیچوقت فراموش نمیکنم.
‫لطفا آخرین مراسمش رو انجام بدید.
‫دختره‌ی بی‌حیا!
‫چرا کشیش رو تو گناه خودت ‫شریک میکنی؟
‫موقع زایمان که ‫ناراحت نبودی...
‫...که بچه‌ی حرامزاده به دنیا آوردی.
‫موقع خفه‌کردنش هم ‫ناراحت نبودی؟
‫حالا نگران مراسم ‫آخرشی.
‫برو این بچه رو بنداز ‫تو سطل آشغال.
‫هر روز کلی جنازه‌ی ‫اینجوری پیدا میشه.
‫اینجا قبرستونه. ‫یه جای مقدسه.
‫اگه قرار باشه این بچه‌های حرامزاده...
‫...اینجا سوزونده بشن ‫که دنیا نابود میشه.
‫به چی نگاه میکنین؟
‫این کثافت رو بندازین بیرون.
‫بله، بله! بندازینش بیرون! ‫- دست نگه دار!
‫آقای کدرنات، دست نگه دار!
‫دردت رو میفهمم دخترم.
‫ولی حتی خدای رام هم نمیتونه ‫جلوی حرف مردم...
‫...و افکار عمومی وایسه.
‫من که هیچی نیستم.
‫ما یه سری آداب و رسوم داریم...
‫...که اساس یه جامعه‌ی ‫متمدن رو تشکیل میده.
‫ما باید از این قوانین پیروی کنیم، ‫حتی به قیمت...
‫...سختی کشیدن.
‫ببخش دخترم.
‫نمیتونم آخرین مراسم ‫بچه‌ات رو انجام بدم.
‫اگه با آرامش بهش فکر کنی...
‫...ناچاریم رو درک میکنی.
‫آره. کاش میتونستم ‫آروم فکر کنم.
‫ولی نمیتونم.
‫شما میتونید چون جنازه‌ی ‫بچه‌تون...
‫...تو دستتون نیست.
‫چرا باید جامعه‌ی شما رو ‫قبول داشته باشم...
‫...که بی‌دلیل منو مقصر میدونه؟
‫چرا باید از قوانین...
‫...و آداب و رسومی که انسانیتی توشون نیست ‫پیروی کنم؟
‫باورم نمیشه. شنیدین چی گفتم؟
‫من به جامعه، دین و خدای ‫شما اعتقاد ندارم.
‫باور ندارم.
‫و کشیش... ‫من از شما نصیحت در مورد...
‫...جامعه و دین نخواستم.
‫فقط میخوام بدونم ‫با این...
‫...جنازه‌ی بچه‌ام چیکار کنم.
‫با جنازه‌ی بچه‌ای که...
‫...خودم به دنیا آوردم چیکار کنم کشیش؟
‫چیکار کنم؟ ‫چیکار کنم؟
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫چی شد؟ ‫- هیچی.
‫یه چیزی رفت تو چشمم.
‫یه چیزی بگو دیگه، ‫چون...
‫...منم دلم میخواد گریه کنم.
‫یه ساله که دخترمون ‫خونه رو ترک کرده.
‫همه جا رو دنبالش گشتم.
‫نمیدونم کجا رفته.
‫سنجاق سر و النگو بخر.
‫خاله، منو یادته... ‫سال پیش اومده بودم؟
‫آره. ‫- یه دختر خانومی هم باهات بود.
‫کاجری... براش سنجاق سر خریده بودم.
‫اینجا ندیدیش؟ ‫- نه پسرم.
‫نه. ‫- حالت خوبه؟
‫خوبم. ‫- باشه.
‫ النگو بخر.
‫مادام پارواتی، ‫ما فقط یه دختر داریم.
‫هر چی که داریم ‫مال اونه.
‫ببین. این یه گردنبنده ‫که نه میلیون میرزه.
‫و... هی! شاهزاده اومد. ‫شاهزاده اومد.
‫شاهزاده، بیا. بیا. بیا.
‫خیلی وقته منتظرتیم.
‫خوش اومدی. خوش اومدی. خوش اومدی.
‫چرا اونجا نشستی؟ ‫سندور رو بزن.
‫شاهزاده، این برای شماست. ‫پارچه کت و شلوار خارجیه.
‫سومن!
‫مشکلی نیست. مشکلی نیست.
‫از سفر برگشته. ‫حتماً خسته‌ست.
‫بذار استراحت کنه و سرحال بیاد.
‫آقای کدارنات، من زود برمی‌گردم. ‫- باشه. باشه.
‫اونجا چه خبره، مادر؟
‫بهت گفتم که… ‫…با دختر آقای کدارنات ازدواج نمی‌کنم.
‫… با دختر آقای کدارنات ازدواج نمی‌کنم.
‫منم بهت گفتم که بهش قول دادم.
‫قبل از قول دادن به من نگفتی.
‫نیازی نبود بهت بگم.
‫وقتی باهات ازدواج کردم مادر، ‫به خاطر حرف بزرگ‌ها بود.
‫و می‌دونی که نتیجه‌اش چی شد.
‫ما خوشیم.
‫اما دختر آقای کدارنات مثل تو نیست، مادر.
‫و آقای کدارنات این وصلت رو … ‫… به خاطر دخترش یا پسر تو نمی‌خواد …
‫… به خاطر دخترش یا پسر تو نمی‌خواد، ‫می‌خواد با تو فامیل بشه.
‫که اگه یه وقتایی خواست ‫اموال معبد رو بالا بکشه …
‫… کسی جلودارش نباشه.
‫چرت و پرت می‌گی.
‫اجداد آقای کدارنات متولی … ‫… این معبد بودن، هفت نسله.
‫و ما هم هفت نسله ‫که کاهن این معبدیم.
‫فقط دو تا نکته رو باید روشن کنم.
‫اینکه یه چیزی هفت نسل …
‫… ادامه پیدا کرده باشه، دلیل نمی‌شه که … ‫… نسل بعدیش …
‫… اجازه دزدی داشته باشه.
‫و نکته دوم اینکه برادر بزرگترت …
‫… عموت نندلال باید کاهن می‌شد، نه تو.
‫اما اون این غرور و … ‫… تظاهر رو کنار گذاشت.
‫با کنار گذاشتن این مقام به کجا رسید؟
‫مگه کسی با گاوچرونی می‌تونه تو زندگی موفق بشه؟
‫حتی خدای تو کریشنا هم همین کار رو می‌کرد.
‫اما تو همیشه ازش تعریف می‌کنی.
‫مادر، من تصمیم گرفتم تعطیلاتم رو … ‫… پیش عمو بگذرونم.
‫اما سومن …
‫سومن! سومن!
‫تو هیچ جا نمی‌ری سومن.
‫یادت نره که تو باید کاهن … ‫… این معبد بشی.
‫این شانسه توئه. ‫شانس.
‫چون تو تو یه خانواده اصیل به دنیا اومدی.
‫انتخاب خانواده که دست خودمون نیست.
‫اما هر کسی می‌تونه تصمیم بگیره که تو زندگیش چی کار کنه.
‫بشین این رو ببین.
‫اصلاً فکر کن که وارث این مقام هیچ وقت به دنیا نیومد.
‫سومن! از این خونه بیرون نمی‌ری.
‫نمی‌ذارم برگردی. سومن!
‫پدر، این خونه مال مادرم هم هست.
‫هر وقت بخوام میام بهش سر می‌زنم.
‫می‌گم وایسا. سومن!
‫سومن!
‫آقای گودا. ‫- بله آقا.
‫گرسنه‌ات نیست؟ ‫- چرا.
‫وقت شام شده. همه رو صدا کن.
‫زنگ رو بزن.
‫بریم. غذا آماده‌ست.
‫هی! بیا سومن.
‫سلام عمو. ‫- خدا بهت برکت بده. خدا بهت برکت بده.
‫یه دفعه‌ای اومدی اینجا.
‫باز هم با بوشان دعوات شد؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫چون هر دوتاتون زود جوشین.
‫حتماً بهت گفته از خونه برو بیرون.
‫و تو هم اومدی بیرون.
‫نه. درواقع گفت اگه از خونه بری بیرون … ‫… دیگه نمی‌ذارم برگردی.
‫و من گفتم هر وقت بخوام میام … ‫… چون اینجا خونه مادرم هم هست.
‫اوه! این دیگه چیز جدیدیه.
‫بیا. غذا آماده‌ست.
‫بیا. ‫- بریم.
‫آقای گودا. ‫- بله آقا. - آقای گودا، سلام.
‫چمدونشو از ماشین بیار ‫ببر اتاق جدید بذار.
‫خوبه. اگه یه ‫ده دوازده روزی...
‫...خونه نباشی، بوشان ‫دلش برات تنگ می‌شه.
‫اومدم اینجا بمونم عمو.
‫می‌خوام گاوداری رو یاد بگیرم. سلام. ‫- سلام. بشین.
‫خیلی خوبه. ‫حتما باید یاد بگیری.
‫ولی با بوشان خیلی تندی.
‫اون پدرته. دوستت داره.
‫ولی به رو خودش نمی‌آره.
‫چیزایی که به چشم میان ‫اغلب پوشالی‌ان. ظاهرسازیه.
‫عشق نیست.
‫دخترها کجان؟ ‫راتنا و پرما.
‫راتنا اومده بابابزرگ. ‫پرما هم...
‫...خیلی تنبله برای همین ‫فقط وقتی غذا می‌خوره که...
‫...کارش رو تموم کرده باشه.
‫این دستور رو کی داده؟
‫خب معلومه، خواهر کاجری.
‫اون دیوونه‌ست. با شکم خالی که ‫نمی‌شه کار کرد.
‫برو صداشون کن. کاجری.
‫هی کاجری! ‫- کاجری.
‫اومدم بابابزرگ.
‫همیشه سرش به کارش گرمه. ‫همیشه سرش به کارش گرمه.
‫گفتم هنوز سه ماه هم نیست ‫که اومده اینجا...
‫...ولی شده خواهر کاجری همه.
‫بهترین کارگر گاوداری ماست.
‫و این هم برادرزاده‌ی خل و چلم، سومن.
‫اومده اینجا گاوداری رو یاد بگیره.
‫می‌شناسمش. ‫- چی؟
‫از کجا می‌شناسیش؟
‫پارسال تو جشن شریپور ‫مجسمه‌ی خدای رو دست من گذاشت.
‫آهان! یعنی امسال ‫یه کار جدید کرده.
‫نه عمو! فقط...
‫چرا می‌خندی؟
‫غذاتو بخور زود برو سر کارت. ‫فهمیدی؟
‫منم دارم می‌رم بابابزرگ. ‫- یه فکری به حالش بکن.
‫با کی تیمش کنیم ‫که این کار رو یاد بگیره؟
‫چرا با یکی دیگه عمو؟
‫من از اون یاد می‌گیرم ‫چون از همه بهتره.
‫از همه بهتره آقا، ‫ولی خیلی سخت‌گیره.
‫خستت می‌کنه. ‫- خفه شو!
‫تو همیشه یه چیزی می‌گی.
‫برو. برو دیگه!
‫عزیزم، وقت نداره.
‫تمام مزرعه رو اون می‌چرخونه.
‫تازه داره دیپلمش رو هم ‫می‌گیره.
‫باید درس هم بخونه.
‫پس همین شد عمو.
‫من بهش تو درساش کمک می‌کنم و اون هم...
‫...گاوداری رو بهم یاد می‌ده. باشه؟
‫کجا بودی کاجری؟
‫پارسال یهو وسط جشن ‫ناپدید شدی.
‫امسال هم که اصلا برنگشتی.
‫می‌ترسیدم. همه‌ی امیدم رو از دست داده بودم.
‫ولی کار تقدیر عجیبه.
‫قسمت بود همدیگه رو ببینیم.
‫برای همین تقدیر تو رو به ‫خونه‌ی خودمون آورد...
‫...که منو ببینی.
‫به تقدیر اعتقاد داری؟
‫تقدیر؟ ‫- آره.
‫روی هر کسی یه جور اثر می‌ذاره.
‫چطور می‌تونم اعتقاد نداشته باشم؟
‫منظورت چیه؟ ‫- هیچی.
‫خیلی خب. خب چی می‌خوای یاد بگیری؟
‫همه چی.
‫اگه بخوام تو آینده گاوداری خودم رو داشته باشم...
‫...باید از همه چی سر در بیارم.
‫همه چی آسون نیست. ‫بعضیاشون خیلی زحمت داره.
‫چرا؟ فکر می‌کنی من نمی‌تونم سخت کار کنم؟
‫واقعا؟ بیا یونجه‌ها رو آماده کن.
‫یونجه!
‫همه‌ی مواد تشکیل‌دهنده‌ی ‫علوفه باید...
‫...خوب با هم مخلوط بشن.
‫اگه خوب آماده بشه ‫گاوها و بوفالوها...
‫...با لذت می‌خورنش.
‫و شیر بیشتری هم می‌دن.
‫فهمیدی؟ ‫- بله.
‫من واقعا احمق بودم.
‫انقدر ذهنم درگیر بود که...
‫... یادم رفت ازت درباره خونه و زندگیت بپرسم.
‫شاید خدا یادش رفته یه سرپناه رو ‫جزئی از سرنوشت من قرار بده.
‫انگار قسمت اینه که من ‫یه عمر تو سفر باشم.
‫کاجری، یه چیزی بهت بگم.
‫واسه این کار ‫دستگاه ندارین؟
‫چرا، هست. ولی کسی که ‫می‌خواد همه چیزو یاد بگیره...
‫... باید این کارو هم بلد باشه. ‫– حق با شماست.
‫گوش کن. – بله؟ ‫– من یه کارایی دارم، می‌رم اون‌ور.
‫اینو درست حسابی آماده کن. ‫یه وقت زود جا نزنی ها! – نه، نه.
‫میام یه سر می‌زنم. ‫– چشم، بعداً سر بزنین.
‫من دارم می‌رم شهر ‫واسه دستگاه‌های جدید سفارش بدم.
‫فردا بعدازظهر برمی‌گردم.
‫باشه پدربزر، مواظب خودتون باشین.
‫آخ جون! عالیه!
‫وکلیته، ولی داره ‫شیر گاو می‌دوشه!
‫وکیل ما داره امروز علوفه آماده می‌کنه! ‫– آره دیگه.
‫این مسخره‌بازیا چیه دیگه؟
‫عمو، اگه علوفه درست حسابی ‫آماده بشه گاوها و بوفالوها...
‫... با لذت می‌خورنش و...
‫و شیر بیشتری هم می‌دن. ‫– درسته.
‫اینو که ما هم می‌دونیم. ‫ولی من که خودم علوفه آماده نمی‌کنم!
‫این مسخره‌بازیا چیه!
‫عمو، ما هممون از دست ‫عادت‌های عجیب و غریب هم خوشحالیم.
‫بابا و تو که همین‌طوری‌این!
‫پس چرا جلوی منو می‌گیری؟
‫باز غرغرهاتو شروع کردی!
‫برو اون‌ور، برو گمشو! ‫– بیا بریم.
‫خیلی خب، من دارم می‌رم شهر.
‫یه چیزی می‌خوای برات بیارم؟ ‫– نه عمو.
‫من که چیزی لازم ندارم. ‫آره... چند تا...
‫... دفتر نقاشی و مداد رنگی و مداد بیار.
‫یادم رفت با خودم بیارم.
‫خیلی خب، دفتر نقاشی و مداد رنگی.
‫می‌خوای از علوفه نقاشی بکشی؟
‫بیا بریم آقای گودا، بیا. ‫– باشه عمو.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بیا بیرون، بیا برو، برو.
‫مگه دیوونه شدی؟
‫وقتی بقیه کارت تموم شد، رفتن...
‫... تو هم باید می‌رفتی دیگه.
‫شما که گفتین ‫میاین یه سر می‌زنین.
‫آره، گفتم.
‫ولی اگه تا ‫فردا صبح نمی‌اومدم چی؟
‫خب اون‌وقت ‫صبحش سر می‌زدین.
‫خیلی بدی، خیلی بدی.
‫گوپو! راتان!
‫ معلم، من امتحانم رو قبول شدم؟
‫خواهر کاجری!
‫پرِما، پرِما! پرما!
‫برو به کارت برس. ‫– چشم خواهر.
‫این چیه؟ این دیگه چیه؟
‫گُله. ‫– ببین، من که داشتم امتحانت نمی‌کردم!
‫چون سرم شلوغ بود، یادم رفت.
‫آره، سرم شلوغ...
‫می‌خوای بازی کنی یا ‫می‌خوای شیر گاو دوشیدن یاد بگیری؟
‫تو اهل زمین نیستی.
‫ولی از ناکجاآباد ‫به اینجا اومده‌ای.
‫تو گل این باغچه نیستی.
‫از کجا اومدی؟
‫فقط خوندی یا ‫معنیش رو هم فهمیدی؟
‫چی؟
‫تو اهل زمین نیستی.
‫ولی از ناکجاآباد ‫به اینجا اومده‌ای.
‫تو گل این باغچه نیستی.
‫از کجا اومدی؟
‫ زندگی زن‌ها مثل شیشه شکننده‌ست.
‫اگه بدنام بشن، ‫دیگه هیچ‌کس قبولشون نداره.
‫نه کاجری، داری تو چه راهی قدم می‌ذاری.
‫قبول کردن یه آدم بی‌آبرو خیلی سخته.
‫- و تو مال یه خانواده‌ی معمولی هستی.
‫- تو نباید با بدبختیت، ‫بیای تو زندگیش.
‫- ازش دور بمون، کاجری. ‫تو لیاقت اون رو نداری.
‫من لیاقت شما رو ندارم، آقای سومن.
‫من لیاقت شما رو ندارم.
‫کاجری!
‫صبر کن، کاجری.
‫یه دقیقه صبر کن. صبر کن.
‫کاجری، من می‌خوام یه چیز مهم ‫بهت بگم...
‫... که می‌خواستم پارسال ‫بهت بگم اما نشد.
‫اما حالا بهت می‌گم حتی اگه...
‫... تو جنگل شیر باشه، ‫تو باغ طاووس...
‫... و تو شهر دزد...
‫کاجری!
‫قسم می‌خورم که عاشقتم.
‫هر کاری بخوای برات می‌کنم.
‫قسم می‌خورم که عاشقتم.
‫هر کاری بخوای برات می‌کنم.
‫من برای تو زندگی می‌کنم.
‫من حتی حاضرم برای تو بمیرم.
‫قسم می‌خورم که عاشقتم.
‫هر کاری بخوای برات می‌کنم.
‫قسم می‌خورم که عاشقتم.
‫هر کاری بخوای برات می‌کنم.
‫من یه عاشق هستم. یه ستایشگر.
‫من جونم رو برای عشق فدا می‌کنم.
‫من یه نسیم ملایم نیستم ‫که آروم بگذرم.
‫من برای تو زندگی می‌کنم.
‫من حتی حاضرم برای تو بمیرم.
‫قسم می‌خورم که عاشقتم.
‫هر کاری بخوای برات می‌کنم.
‫قسم می‌خورم که عاشقتم.
‫هر کاری بخوای برات می‌کنم.
‫چاندا! بیا اینجا.
‫بیا اینجا عزیزم.
‫برو ببین خواهرت کاجری ‫داره چیکار می‌کنه.
‫و بهش بگو که بیاد پیش من. ‫- چشم.
‫زود باش برو.
‫بهش بگو که حالم خوب نیست ‫و نمی‌تونم بیام.
‫بهش بگو فقط 2 دقیقه بیاد.
‫می‌خوام راجع به یه موضوع مهمی باهاش حرف بزنم.
‫گفتم که نمی‌تونم بیام.
‫می‌تونه بعد از اینکه یه ‫فنجون چایی بهم داد بره.
‫من درست می‌کنم. تو بهش بده.
‫دیگه نمی‌تونم بدوم.
‫اگه می‌خوای بهش چایی بدی، ‫خودت برو بده.
‫چی شده کاجری؟
‫چایتون.
‫نمی‌دونستم که ‫انقدر حالت بد می‌شه.
‫اما من نمی‌تونستم ‫احساساتم رو تو دلم مخفی کنم.
‫یه روز باید بهت می‌گفتم که من دوستت...
‫بسه دیگه آقای سومن. بسه.
‫شما نمی‌دونید... ‫من یه دختر خیلی بدبختم.
‫سعی نکنید که ‫عمداً بدبختی رو دعوت کنید.
‫بدبختی بدون دعوت میاد.
‫تو بخت خوب من هستی، ‫به همین خاطر تو...
‫... باعث می‌شی انقدر خواهش کنم.
‫نه آقای سومن. ‫من لایق این افتخار نیستم.
‫چایتون
‫خوب بود.
‫مردم می‌گن اگه لیوان بشکنه، ‫نشونه‌ی خوبیه.
‫اگه قلبت به خاطر من ‫فردا بشکنه چی؟
‫قلب من به خاطر تو بشکنه؟!
‫عالیه! در اون صورت، ‫خودم رو خوش شانس می‌دونم.
‫چون لیوان‌های شکسته ‫بی‌ارزش هستن اما...
‫... قلب‌های شکسته خیلی ‫گرانبها می‌شن.
‫من دارم شعر نمی‌گم، آقای سومن.
‫من دارم راجع به زندگی حرف می‌زنم.
‫لجبازی نکن، آقای سومن.
‫من چیکار کردم؟
‫دیدی؟
‫حتی در خونه‌ی منم بهت ‫اجازه نمی‌ده که برگردی خونه.
‫به خاطر لجبازیات، ‫لباس‌هات رو خراب کردی.
‫زندگی من دیگه نابود شده، آقای سومن.
‫ولی تو زندگیتو خراب نکن. ‫خرابش نکن.
‫یه چیزی هست.
‫اینطوری نمیشه کاجری. تو باید ‫بهم بگی موضوع چیه.
‫بهم بگو. کسی دیگه تو زندگیت هست؟
‫تو منو دوست نداری. ‫به عشقم اعتماد نداری.
‫چرا نمی فهمی آقای سومن؟
‫من لایق تو نیستم.
‫من... من اون کاجری نیستم.
‫پس تو کی هستی؟
‫من و تو، ما هردومون مثل همیم.
‫تو این یه سال چه چیزی تغییر کرده؟
‫یه سال! فقط یه لحظه کافیه آقای سومن.
‫یه لحظه.
‫و زندگی ها تغییر می کنن.
‫حالا تو داری شعر میگی و ‫من دارم درباره زندگی حرف میزنم.
‫از زندگی و مرگ هم.
‫وقتی یه بار تورو از دست دادم ‫فهمیدم که...
‫...تو خیلی برای من مهمی ‫و با ارزشی.
‫اگه دوباره تورو از دست بدم، قسم می خورم ‫خودمو می کشم.
‫و تو مسئولش خواهی بود.
‫چطور می تونم بهت توضیح بدم ‫آقای سومن.
‫چطور می تونم بهت توضیح بدم؟
‫"این داستان تراژدی زندگیمه."
‫"مجبور شدم خونه مو ترک کنم ‫تا پدر و مادرمو نجات بدم..."
‫"...از بدبختی."
‫"وقتی برای سقط جنین رفتم ‫اراذل و اوباش رو پیدا کردم..."
‫"...منتظر بودن تا آبرومو ببرن."
‫"بعدش فکر کردم چرا باید ‫بچه به دنیا نیومده رو مجازات کنم..."
‫"...بخاطر جنایت یکی دیگه."
‫"فکر کردم شاید اون بشه تکیه گاهم..."
‫"...تو زندگی فلاکت بارم."
‫"ولی انگار قسمت من نبود."
‫"بخاطر سرگردونی ‫تو بارون و گرسنگی..."
‫"...بچه ام به شدت ‫مریض شد و مرد."
‫"من این نامه رو نوشتم."
‫"با یه حال خیلی گرفته."
‫"تو فکر کردی من میتونم ‫همدمت باشم..."
‫"ولی من لایقش نیستم."
‫"زندگیم پر از رنجه."
‫"زندگیم پر از ننگه."
‫"من هیچی جز ‫غم و غصه ندارم."
‫"هنوز یه امیدی ‫تو این قلب شکسته هست."
‫"هنوز یه امیدی هست."
‫"اگه تو هنوز مایلی ‫این بدبخت رو قبول کنی..."
‫"...من با کمال میل زن تو میشم."
‫آقای سومن. ‫- بله.
‫مادرتون این نامه رو براتون فرستاده.
‫ "پدرت خیلی نگرانه. ‫زود برگرد خونه."
‫"ممکنه آقای کدارانث ‫آدم خوبی نباشه..."
‫"...اما آیا دخترش باید بخاطر اون ‫مجازات بشه."
‫"لطفا بیا و یه بار ببینش."
‫"و فقط اگه به نظرت مناسب اومد ‫باهاش ازدواج کن."
‫هیچی نمیگی؟
‫نامه رو خوندی؟
‫خوندمش و پاره اش کردم.
‫چه تصمیمی گرفتی؟
‫چه تصمیمی باید بگیرم؟
‫کاجری، تو مال منی و ‫همیشه مال من خواهی بود.
‫"فصل عشق ورزیدن رسیده."
‫"فصل عشق پذیرفتن رسیده."
‫"فصل عشق ورزیدن رسیده."
‫"فصل عشق پذیرفتن رسیده."
‫"زیبایی به اوج جوانی اش رسیده."
‫"با شور و اشتیاق شکوفا شده."
‫"فصل عشق ورزیدن رسیده."
‫"فصل عشق پذیرفتن رسیده."
‫"فصل عشق ورزیدن رسیده."
‫"فصل عشق پذیرفتن رسیده."
‫"زیبایی به اوج جوانی اش رسیده."
‫"با شور و اشتیاق شکوفا شده."
‫"فصل عشق پذیرفتن رسیده."
‫"فصل عشق ورزیدن رسیده."
‫"فصل عشق پذیرفتن رسیده."
‫"این چه حالیه که به من دست داده؟"
‫"اسمش عشقه ولی بدنامِ."
‫"منو هم بدنام کن."
‫"منو هم بدنام کن. دستامو بگیر."
‫"این خوشگله، به اوج جوونیش رسیده."
‫"با اشتیاق شکوفا شده."
‫"فصل پذیرش عشق رسیده."
‫"فصل ابراز عشق رسیده."
‫"فصل پذیرش عشق رسیده."
‫"دلم می‌خواد پابند ببندم و شاد برقصم."
‫"یه یادگاری بهم بده تا با عشق ازش لذت ببرم."
‫"اگه ازم بخوای، جونمو می‌دم."
‫"اگه ازم بخوای، جونمو می‌دم. به خدا قسم."
‫"این خوشگله، به اوج جوونیش رسیده."
‫"با اشتیاق شکوفا شده."
‫"فصل پذیرش عشق رسیده."
‫"فصل ابراز عشق رسیده."
‫"فصل پذیرش عشق رسیده."
‫"انگار امروز روز عروسی ماست."
‫"با شنیدن این حرف، بدون خجالت دوان دوان اومدم."
‫"زیر حجاب گیسوان..."
‫"زیر حجاب گیسوان، از اینکه عروس بشی خجالت می‌کشی."
‫"این خوشگله، به اوج جوونیش رسیده."
‫"با اشتیاق شکوفا شده."
‫"فصل پذیرش عشق رسیده."
‫"فصل ابراز عشق رسیده."
‫"فصل پذیرش عشق رسیده."
‫"فصل ابراز عشق رسیده."
‫"این خوشگله، به اوج جوونیش رسیده."
‫"با اشتیاق شکوفا شده."
‫"فصل پذیرش عشق رسیده."
‫"فصل ابراز عشق رسیده."
‫"فصل پذیرش عشق رسیده."
‫ماهی کجاست؟
‫داریش یا باید از آب بگیریش؟
‫دارم میارم. چرا داد می‌زنی؟
‫بزارش!
‫گوش کن. - بله.
‫کار دیگه‌ای کردی؟
‫درباره چی؟
‫درباره آقای سومن. گفته بودی...
‫...خودت با کاهن صحبت می‌کنی.
‫چند بار باید باهاش حرف بزنم؟
‫ده بار باهاش حرف زدم. اما پسرش رفته...
‫...تو خونه باغ نندلال، برادر کاهن، مونده.
‫کاهن هی بهش زنگ می‌زنه اما جواب نمیده.
‫چه پررویی! بذار بره به جهنم!
‫خیلی پسرها هستن که می‌خوان با دختر ما ازدواج کنن.
‫بیخیالش شیم!
‫چرا باید؟ بیخیالش شم!
‫تمام عمرم پای اون پیرمرد رو بوسیدم.
‫خیلیارو گول زدم که کلی پول بهش بدن...
‫...تا بتونم دخترمو به پسرش بدم...
‫...و پول معبد رو برای خودم بردارم.
‫پای کرودها روپیه در میونه.
‫خیلی پولدار می‌شدیم.
‫اگه پسره با ازدواج موافقت کنه، پولدار می‌شیم.
‫اگه با یکی دیگه رابطه داشته باشه چی؟
‫خفه شو! چرا نباید قبول کنه؟
‫از عشقش جداش می‌کنم.
‫هر اتفاقی که بیفته...
‫...دخترمو به پسر کاهن می‌دم.
‫حالا از اینجا برو. رو اعصابم راه نرو.
‫باید یه کاریش بکنم.
‫تو همه چیز رو درباره من فهمیدی...
‫...اما تو هیچی درباره خودت بهم نگفتی.
‫هر سؤالی داری ازم بپرس.
‫تو خونوادتون کیا هستن؟
‫مامانم و بابام.
‫بابات هم مثل بابابزرگت ‫گاوداری داره؟
‫نه. کارش یه کم فرق می‌کنه.
‫یه جورایی تاجره. ‫خرید و فروش می‌کنه.
‫یعنی مثل اون لالا؟ ‫اون یه بقالی بزرگ داره.
‫بقالی!
‫آره، فرض کن یه بقالی داره.
‫چی شده؟
‫اگه بابات از من خوشش نیاد چی؟
‫اونوقت باهات فرار می‌کنم.
‫من از اون دخترایی نیستم که ‫به راحتی با کسی فرار کنم.
‫پس چه جور دختری هستی؟
‫من از اون دخترام که اینجوری فرار می‌کنم!
‫خیلی خب، گوش کن! کجری!
‫من میرم شنا.
‫داداش گوپو! ‫- بله خواهر؟
‫پرما، روپا و بقیه دخترا کجان؟
‫خواهر، هنوز هیچ‌کس نیومده.
‫عجیبه! ‫تا همین الان پیش من بودن.
‫نمی‌دونم. از من می‌پرسی؟
‫اینا لباساشه! لباساشه!
‫میرم بدزدماشون.
‫هی! داری چیکار می‌کنی؟
‫هی! لباسامو بذار پایین! ‫لباسامو بذار پایین!
‫این کار خوبی نیست. ‫یواش لباسامو بذار پایین.
‫وگرنه باهات بدرفتاری می‌کنم.
‫چون شما نتونستین لباس‌های مارو بدزدین ‫ما لباس‌های شما رو دزدیدیم.
‫هی، منظورت چیه؟
‫منظورمون واضحه.
‫اگه با خواهش نمی‌دی ‫باید به زور بگیریم.
‫اگه لباس‌هاتو می‌خوای، ‫بیا بیرون و برش دار.
‫من هیچی تنم نیست.
‫جدی!
‫همینجوری میام بیرون.
‫می‌خوای انجامش بدی یا فقط حرف می‌زنی؟
‫خیلی خب، فکر می‌کنی دارم شوخی می‌کنم، نه؟
‫بعدا نگی ‫بهت هشدار ندادم. باشه.
‫دارم میام بیرون.
‫من مطلقا هیچی تنم نیست.
‫خیلی خب. با شمارش سه تا میام بیرون. یه!
‫دو!
‫و سه!
‫پرما! روپا!
‫کجری، خیلی خیلی خجالت‌زده‌ام.
‫اینجوری شد که، من بهشون گفتم... کجری!
‫کجری، تقصیر من نبود. ‫عمدا این کارو نکردم.
‫به حرفم گوش کن.
‫چرا الکی از دست ‫من ناراحتی؟
‫دارم سعی می‌کنم باهات حرف بزنم و تو...
‫این دستگاهو نگه دار! نگهش دار!
‫دارم سعی می‌کنم باهات حرف بزنم.
‫کجری، بهم یه فرصت بده ‫از خودم دفاع کنم.
‫نمی‌خوام چیزی بشنوم.
‫میرم با بابابزرگ حرف می‌زنم.
‫به خاطر شما آدما اینجا ‫درست حسابی کار نمی‌کنن.
‫دیگه نباید اینجا بمونی.
‫نه کجری، این کارو نکن. ‫به عمو چیزی نگو.
‫برو کنار! ‫- نه!
‫برو کنار! ‫- نه، نمی‌رم!
‫بزن کنار! ‫- نمی‌رم.
‫پس برو به جهنم! می‌شنوی! ‫برام مهم هم نیست!
‫عجیبه! ‫هیچ‌کس نمی‌خواد حقیقتو بشنوه.
‫وقتی می‌گم بی‌گناهم...
‫...میگه نمی‌خوام ‫چیزی بشنوم.
‫پس گوش نده! ‫واقعا برام مهم نیست.
‫کار می‌کنی!
‫آقای گوپتا! وای نه!
‫به محض اینکه فهمیدم ‫نسیم صبحگاهی...
‫...داره گیسوان کجری رو اذیت می‌کنه و ‫گیسوانش دارن اونو اذیت می‌کنن...
‫...به باد تشر زدم و ‫اومدم اینجا تا گیسوانشو ببافم.
‫چرا امروز انقدر شاعرانه حرف می‌زنی؟
‫همه جور فکری به سرم می‌زنه. ‫خیلی سریع فرار کردی.
‫ولی من تمام شب منتظر موندم تا صبح بشه و بتونم...
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫دارم جنسامو بررسی می‌کنم ‫ببینم سالم هستن یا نه.
‫ببین دستام کثیفن، نمی‌تونم...
‫واسه همین دارم از این موقعیت ‫استفاده می‌کنم.
‫بالاخره من پسر یه تاجرم.
‫اذیتم نکن وگرنه... ‫- خودم درستش می‌کنم. هی!
‫منو مثل یه عروس تازه رنگ کردی.
‫حالا فقط باید این پارچه رو ‫بردارم و...
‫پارچه نه! ‫به پارچه دست نزن!
‫و ببینیم چه شکلی شدی. ‫بذار ببینمت.
‫چاندا، داری چی کار می‌کنی؟
‫می‌دونی سومن کجاست؟
‫نه. خواهر کجری می‌دونه. ‫برم ازش بپرسم؟
‫نه. نه! کارت رو ول نکن. ‫خودم پیداش می‌کنم. باشه.
‫عمو!
‫اونجا نه! ‫- اگه منو ببینه...
‫اینجا نه!
‫اونجا قایم شو! پارچه رو بردار. ‫اونجا آویزونش کن!
‫زود آویزونش کن! ‫- کجری!
‫کجری!
‫می‌تونی بگی الان سومن کجاست؟
‫کاری باهاش داشتی؟
‫می‌خوام ادبش کنم!
‫هر کاری می‌کنه، خرابش می‌کنه.
‫فکر نمی‌کنی این روزا درست ‫حواسش سر جاش نیست؟
‫هی! اگه می‌خوای بخوری از ‫تو شیشه بردار.
‫اینا حساب کتاب دارن.
‫منم دارم در مورد حساب کتاب حرف می‌زنم.
‫ببین، سومن این لیستو بهم داده ‫که براش سفارش بدم.
‫به هر کدوم از مواردش گوش کن. ‫بادام هندی خشک ۸۰ گرم. - چی؟
‫زعفران، ۳۰ کیلو! ‫- ۳۰ کیلو؟
‫آره، ۳۰ کیلو!
‫حواست بهش باشه! ممکنه تو رو هم ‫به باد بده.
‫چی؟ - بهت همه چی رو ‫اشتباه یاد می‌ده.
‫و تو امتحانات ‫یه صفر گنده می‌گیری.
‫الان کجاست؟
‫نمی‌دونم کجاست.
‫فکر کردم حتما اومده اینجا.
‫شاید تو دیده باشیش.
‫تو اتاقش رو نگاه کن. ‫حتما اونجاست.
‫کجری، ساکت باش! ‫پارچه افتاد.
‫عمو، من فقط... ‫- سومن، یه دقیقه بیا بیرون.
‫عمو، من عاشق کجری‌ام و ‫می‌خوام باهاش ازدواج کنم.
‫ولی پدرت می‌خواد تو با دختر ‫کدارنات ازدواج کنی.
‫خودت که کدارنات رو خوب می‌شناسی.
‫من از کار و کاسبی غیرقانونی ‫اون حمایت نمی‌کنم.
‫می‌دونی کجری کیه؟ و...
‫اون دختر بالیرام، سقا، هست.
‫من به این تبعیض ‫طبقاتی اعتقاد ندارم.
‫اونم می‌دونه که تو پسر ‫دارام بوشان هستی؟
‫اینو می‌دونه؟
‫نه عمو.
‫وقتی به شوخی بهش گفتم...
‫...بابام یه بقالی داره، ‫ترسید...
‫...که یه نفر از این طبقه‌ی ‫بالا قبولش می‌کنه یا نه.
‫اگه بهش بگم که من تنها پسر ‫پیشوای معبد شریپورم...
‫...اونوقت حتما فرار می‌کنه.
‫نمی‌تونم اینو بهش بگم.
‫اونوقت فریبکاری می‌شه. ‫از تو ناجوانمردیه.
‫عمو، یه کم ناجوانمردی ‫تو عشق اشکالی نداره.
‫فکر کردی بوشان ‫چطوری می‌خواد با این قضیه کنار بیاد؟
‫اون ناراحت می‌شه. خیلی ناراحت.
‫ولی اون یه سپر مذهب داره.
‫خودشو با طرد کردن من ‫راضی می‌کنه...
‫...از مذهب و جامعه.
‫اون یه جوری کنار میاد.
‫ولی عمو ‫اگه من مجبور بشم از کجری جدا بشم...
‫...اونوقت نمی‌تونم زنده بمونم.
‫دارم راستشو می‌گم. می‌میرم.
‫سومن!
‫عشق مذهب من و کجری زندگی منه.
‫حتی اگه مجبور باشم با ‫تمام دنیا بجنگم...
‫...مجبور باشم با مشکلات ‫زیادی روبرو بشم...
‫...چه طوفان باشه و ‫چه آتیش تو راهم...
‫...عمو، من فقط با ‫کجری ازدواج می‌کنم و بس.
‫خب باشه، برو باهاش حرف بزن
‫باهاش حرف بزن! احمق برو با کاجری حرف بزن! ‫بهش بگو باهات ازدواج کنه!
‫مرسی عمو!
‫کاجری، اجازه رو گرفتم!
‫اجازه رو گرفتم! ‫- بذارم زمین!
‫این خیلی سریع بود! عجله چیه؟ ‫اول با پدرت صحبت کن.
‫وقتی عمو اجازه داده چرا با بابام حرف بزنم؟
‫اونم که بابا این چیزا حالیش نمیشه.
‫حداقل در جریان باشه.
‫به خاطر من ازش بپرس.
‫ولی گوش کن... ‫- قسمم دادی.
‫غیر ممکنه!
‫اگه یه پرنده عاشق یه ماهی بشه، ‫کجا میخوان زندگی کنن؟
‫نه پرنده میتونه تو آب زندگی کنه...
‫...نه ماهی میتونه بیرون از آب زندگی کنه.
‫چطوری میخوان با هم زندگی کنن؟ ‫چطوری میخوان زنده بمونن؟
‫سبک زندگی و فرهنگشون ‫با هم فرق داره.
‫سومن!
‫میدونستم بهم اجازه نمیدی.
‫پس چرا زحمت کشیدی اومدی اینجا؟
‫چون عروس گل شما اعتقاد داره...
‫...پدر و مادرا همیشه دوست دارن ‫بچه هاشونو خوشبخت ببینن.
‫من دارم درباره خوشبختی تو حرف میزنم.
‫چی داری میگی؟
‫آدما مثل حیوونا هستن؟
‫تو به دنیا میگی خدا ‫همه رو برابر آفریده.
‫چون دنیا دوست داره این چیزا رو بشنوه...
‫...مثل تو که دوست داشتی ‫من بهت اجازه بدم.
‫ولی سومن، حقیقت چیز دیگه ایه.
‫حقیقت اینه که حتی خدا هم ‫همه رو برابر نیافریده.
‫وگرنه که اینجا قد بلند و قد کوتاه...
‫...سفید و سیاه و باهوش و ‫احمق وجود نداشت.
‫اگه خدا به تو لطف داشته ‫که باهوش باشی...
‫...خوش قیافه و خوش هیکل باشی و...
‫...تو یه خانواده باکلاس به دنیا بیای...
‫...دیگه اینقدر خودتو پایین نیار ‫و به لطفش توهین نکن.
‫خیلی قشنگ حرف میزنی، نه؟
‫بابا، تو معنی کلمات رو ‫هر جور که دلت بخواد عوض میکنی.
‫مامان، نامزدی روز خوب بعدیِ.
‫عروسی هم...
‫...یه روز و ساعت خوب دیگه.
‫هر دوتاتون دعوتین.
‫چرا الکی دعوت میکنی...
‫...وقتی میدونی نمیایم؟
‫بابا، باید به همه فامیل هات بگی.
‫بعضی از فامیل ها میان بعضی ها نه.
‫بعضی ها هم میخوان بیان ولی ‫مجبورن نیان.
‫سومن صبر کن. ‫منم با تو میام.
‫کجا داری میری؟
‫نترس. ‫ترکت نمیکنم. نمیتونم.
‫چون سرنوشتم به تو گره خورده.
‫همیشه در ذات یه زنه که ‫پشت یه آدم ضعیف وایسه.
‫الان تو ضعیف تر از پسرمی.
‫پرواتی! ‫- سومن، بریم!
‫هاری سینگ! هاری سینگ!
‫بله کشیش؟ ‫- کدارنات رو بیار اینجا. - باشه.
‫سومن؟ ‫- بله.
‫این النگوی دست خانوادگی ماست...
‫...که مادربزرگت ‫به من داده بودش...
‫...وقتی به عنوان عروس ‫اومده بودم تو این خانواده.
‫نمیتونم اینو به عروسم بدم.
‫خودت بهش بده.
‫عشق خیلی قدرتمنده. ‫پسرم، قدرت زیادی داره.
‫هیچ وقت نذار شدت عشقتون ‫کم بشه. هیچ وقت.
‫این دعای یه مادره ‫برای عروسش.
‫وقتی نامزد کردیم دستم کن.
‫"کتاب عشق."
‫"هر وقت کتاب عشق ‫نوشته بشه..."
‫"اسم تو و من..."
‫"اسم تو و من ‫بالای اون نوشته میشه."
‫"هر وقت کتاب عشق ‫نوشته بشه..."
‫"اسم تو و من..."
‫"اسم تو و من ‫بالای اون نوشته میشه."
‫"هر وقت کتاب عشق ‫نوشته بشه..."
‫"هر وقت..."
‫«عجیب و غریب و ناشناخته.»
‫یه حس غریب و ناآشنا...
‫یه جور اشتیاقی تو دلم جوونه زده.
‫بیرون، فصل گل و بلبله.
‫اما تو دلامون، آتیشه که داره زبونه میکشه.
‫عشق ما این آتیشو خاموش میکنه.
‫هروقت که کتاب عشقی نوشته بشه...
‫اگه دنیا میتونه، جلومونو بگیره.
‫نمیتونه که جلومونو بگیره.
‫این یه طوفان ساده نیست.
‫این یه بارون معمولی نیست.
‫این جادوی عشقه. جادوشو میکنه!
‫هروقت که کتاب عشقی نوشته بشه...
‫اسم تو و اسم من...
‫اسم تو و اسم من، بالای اون کتاب نوشته میشه.
‫هروقت که کتاب عشقی نوشته بشه...
‫کتاب عشق...
‫ناتو!
‫بیا اینجا ببینم!
‫ناتو، با توام! بیا اینجا ببینم!
‫میخواستی دخترمو بدی به اون...
‫...به اون پیرمرد بداخلاق و دائم‌الخمر، آره؟
‫میخواستی بدیش، نه؟
‫دخترم داره با یه شاهزاده ازدواج میکنه!
‫با یه شاهزاده! اینو ببین! برامون نامه فرستاده!
‫کاجری برامون نامه فرستاده.
‫فکر میکردم دیگه مرده.
‫اما دخترم نمرده، زندست!
‫میفهمی چی میگم؟ فردا میان اینجا.
‫بعدازظهر. با ماشین میان.
‫تو هم میتونی بیای. حسابی سورپرایز میشی.
‫بیا دامادمو ببین.
‫اینو ببین!
‫دیگه لب به مشروب نمیزنم.
‫میخواد دخترمو شوهر یه پیرمرد بده!
‫مامان! مامان! کاجری!
‫چطوری دخترم؟
‫همیشه شاد باش عزیزم! همیشه شاد باش!
‫اینم هدیه. - بله.
‫آقا، این هدیه رو از ما قبول کنید! - بله.
‫آقای سومن، ایشون ناتو هستن.
‫پس شما ناتو هستین؟
‫بله، خودم هستم.
‫آره، میدونم. کاجری در موردتون بهم گفته بود.
‫و حتی اون موقع...
‫چرا؟ چی شده؟ شما که بزرگتر ما هستین.
‫همیشه شاد و سلامت باشین.
‫ایشالا که هیچوقت تو زندگیتون به مشکل برنخورین.
‫چطور میتونم اینو قبول کنم؟
‫چرا؟ میتونین از مادر کاجری هدیه قبول کنین...
‫...اما از عمه‌اش نه؟
‫خواهش میکنم، این هدیه رو از ما قبول کنید.
‫بله.
‫نه بابا، ما با دخترامون اینقدر هم بد نیستیم.
‫کاجری، همیشه شاد باش عزیزم!
‫آقای سومن، بفرمایید داخل.
‫بیاین، بیاین همگی شیرینی بخورین.
‫خیلی استرس دارم، چون...
‫...چون تاحالا انقدر خوشحال نبودم.
‫دخترم، هیچوقت به سومن در مورد گذشته‌ات چیزی نگو.
‫مامان، من همه چیزو بهش گفتم. - کاجری!
‫مامان، نمیتونستم گولش بزنم.
‫برای همین بود که همه چیزو تو اون نامه‌ای که براش فرستاده بودم، نوشتم.
‫نامه! این دیگه نامه کیه؟ کی اینو اینجا گذاشته؟
‫بابابزرگ!
‫بابابزرگ! - چیه؟
‫وقتی داشتم اتاقو تمیز میکردم، این نامه رو زیر تشک پیدا کردم.
‫"اما عمو، اگه قرار باشه از کاجری جدا بشم..."
‫"...دیگه نمیتونم زنده بمونم."
‫'راست میگم. ‫میمیرم.'
‫هی بالیرام پراساد! ‫شانس آوردم اینجا پیدات کردم.
‫چطوری عمه؟
‫یه تلگراف برات اومده.
‫تلگراف چیه؟
‫یه پیام فوری!
‫کی به من پیام فوری میده؟
‫آقای کدارنات از شریپور ‫پیام رو برات فرستاده.
‫آقای کدارنات؟ ‫- بله. اینو بگیر.
‫بازش کن و بخونش برام.
‫باشه، چرا که نه؟ ‫بذار عینکم رو بزنم.
‫نوشته، کاهن دارام بوشان...
‫...میخواد فوراً ببیندت.
‫نه به عنوان کاهن ارشد معبد ‫بلکه...
‫...به عنوان پدر سومن. ‫اینم تلگرافت.
‫آقای سومن!
‫یعنی آقای سومن پسر ‫کاهن دارام بوشانه!
‫شنیدین همتون؟ ‫شنیدین؟
‫دولاری، شنیدی؟
‫اون پسر کاهنه!
‫داماد بالیرام...
‫...پسر کاهن دارام بوشانه.
‫تبعیض طبقاتی رو فراموش کنین!
‫زمانه عوض شده!
‫بالیرام، آبدارچی و...
‫...کاهن دارام بوشان ‫حالا با هم فامیل شدن.
‫حالا یه نفر از طبقه بالا...
‫...نمیتونه یه نفر از طبقه پایین رو ‫سرکوب کنه.
‫ولم کن! ولم کن!
‫آدم پست فطرت!
‫چرا داری اسم روپ سهایی رو ‫بد میکنی؟
‫این دختره رو زنده زنده بسوزونین!
‫میخواست منو به تجاوز متهم کنه؟
‫خوب گوش کنین!
‫اگه یه کلمه از این قضیه حرفی ‫بزنین...
‫...آخر و عاقبتتون مثل این دختره ‫میشه!
‫زنده زنده میسوزونمتون!
‫راننده، بریم.
‫کدارنات، چه خبر شده؟
‫زن فاته خودشو سوزونده!
‫پروندش دیروز تو جلسه روستا ‫مطرح شده بود، نه؟
‫بله، کاهن. من چی بگم؟ ‫- چرا؟ چی شده؟
‫زن خوبی بود. ‫- بشین. بشین.
‫داشت امتناع میکرد از اینکه ‫آقای روپ سهایی رو بدنام کنه.
‫واسه همین خانواده طمعکارش و شوهرش...
‫...روش نفت ریختن و زنده زنده ‫سوزوندنش و...
‫...گفتن که دختره خودکشی کرده.
‫من خودم با چشم خودم ندیدم...
‫...چیزی که شنیدم رو بهت میگم.
‫اینا آدم هستن یا حیوون؟
‫کاهن، حیوونا اینقدر ظالم نیستن.
‫شنیدی که یه خر رو واسه ‫چند روپیه بیشتر...
‫...یا یه سگ رو فقط واسه جهیزیه ‫آتیش زده باشن.
‫فقط آدما میتونن همچین جنایتی بکنن.
‫کاهن شما آدم بزرگی هستین، ‫نمیدونین...
‫...این آدما چقدر پست فطرتن.
‫زنده باد کاهن!
‫درود! درود به همگی.
‫منو نشناختی؟ ‫من بالیرامم!
‫بالیرام، آبدارچی!
‫شاید منو یادتون نیاد.
‫سال پیش 4 پنی بهتون کمک کردم.
‫خودم گیج شده بودم! ‫فکر میکردم سرنوشت داره منو کجا میبره!
‫اما اون موقع ‫اصلاً فکرشم نمیکردم...
‫...که یه روزی با هم فامیل بشیم. ‫من و شما!
‫اون آقایی که تلگراف رو فرستاده بود کیه؟
‫اسمش چی بود؟ کدارنات!
‫اونم از فامیلای ماست؟
‫ایشون آقای کدارنات هستن، ‫دوست صمیمیم.
‫پس شما آقای کدارنات هستین؟ درود!
‫از دیدنتون خیلی خوشحالم.
‫آدمایی مثل شما نابودی اجتماعی رو ‫ریشه کن میکنن...
‫...و برابری رو به ارمغان میارن.
‫لطفاً اینو بگیرین.
‫یه کم آلو سیاه و گواوا براتون آوردم.
‫تو روستای ما خیلی شیرینن.
‫اگه یه سبد کامل بخرین ‫میتونین ارزونتر هم بگیرین.
‫لطفاً این سبد رو بگیرین.
‫بذار کفشمو دربیارم
‫باید به عنوان پدرزن پسر باهاش ملاقات کنم.
‫بالیرام، لازم نیست کفشات رو دربیاری.
‫بیا اینجا، فقط یه دقیقه باهات کار دارم.
‫بله، حتما سرتون با مسائل دینی و...
‫...و اجتماعی خیلی شلوغه، درکتون می‌کنم.
‫اما من با این آلوبخارا و گواواها چیکار کنم؟
‫همینجا بذارشون.
‫هرجایی بذارشون، مهم نیست.
‫درود بر شما!
‫زیادی حرف می‌زنم، نه؟
‫معمولا اینقدر حرف نمی‌زنم.
‫امروز دست خودم نیست چون خیلی خوشحالم.
‫حال و روز لکسمی هم همینه. ‫اون همسرمه!
‫هر دوتاشون، دخترم و دامادم...
‫...پریروز اومدن اینجا.
‫از دیدن این که با همن خیلی خوشحال شدم.
‫زوج خیلی قشنگی هستن.
‫آقا، پسرتون یه دونه نیست، بلکه یه گوهر نابِ.
‫خیلی خوش اخلاقه.
‫همین که اومد پای...
‫...مادر کاجری رو بوسید و بعدش هم اومد پای منو بوسید.
‫اون موقع نمی‌دونستم...
‫...که اون پسر شما، کاهن دارام بوشانِ.
‫آها، می‌بینم.
‫بدون اینکه بدونی کیه، تو دامش انداختی!
‫تو دامش انداختم! ‫داری چی میگی؟
‫اسمت چیه؟
‫کاهن، ببین چطوری با من حرف میزنه؟
‫یعنی چی که تو دام انداختمش؟
‫بالیرام، یعنی داری زیادی خیال پردازی می‌کنی.
‫جایگاه اجتماعیتو فراموش کردی.
‫فراموش کردی که کل زندگیت...
‫...تو کیسه آب حمل کردی و...
‫...خیابونایی رو تمیز کردی که کجاوه کاهن از روش رد شده.
‫چطور جرات می‌کنی کنارش بشینی؟
‫فکر کردی چی؟
‫فکر کردی اگه دخترت رو به سومن بدی و...
‫...بفرستیش تو این خونه، اونوقت تو هم پولدار میشی؟
‫فقط به خاطر اینکه این خانواده محترمه، معروفه و...
‫...کلی هم دارایی و ثروت داره فکر کردی...
‫...بقیه عمرتو تو ناز و نعمت زندگی می‌کنی.
‫این چیزی بود که نقشه شو کشیده بودی، نه؟
‫من نقشه این چیزا رو نکشیدم. ‫ولی با این طرز حرف زدنت...
‫...حتما تو همه اینا رو برای خودت برنامه ریزی کردی.
‫اسمت چی بود؟ آقای کدارنات! ‫خوب نگاه کن!
‫اگه بخوای منو به خاطر کار اشتباهم سرزنش کنی...
‫...گناه های خودت هم رو میشه.
‫کاهن، این دوست صمیمیتونه؟
‫کورکورانه بهش اعتماد نکن. ‫اون تو رو ول نمی‌کنه.
‫یه روزی از پشت بهت خنجر میزنه.
‫یه حرف دیگه هم مونده.
‫ممنون که نذاشتید کفشامو دربیارم.
‫چون تحمل خم شدن و بستن بند کفشمو نداشتم.
‫خداحافظ!
‫بالیرام، بدون اینکه حرفمونو تموم کنی نرو.
‫اگه 10-20 هزار روپیه می‌خوای بهم بگو.
‫10-20 هزار روپیه!
‫کاهن، من نمی‌دونم اگه 10-20 روپیه بیشتر...
‫...در بیارم باهاش چیکار کنم.
‫با 10-20 هزار روپیه چیکار کنم؟
‫یه چاقوی طلا بخرم که باهاش دخترمو بکشم؟
‫نه کاهن. من میدونم که اونا همدیگه رو خیلی دوست دارن.
‫شما باید برای اینکه اونا رو از هم جدا کنی، بکشیشون.
‫تو اون کار کثیف رو انجام بده. ‫تیکه تیکه‌شون کن.
‫من برای دخترم و همچنین برای پسرت دعا می‌کنم.
‫چون پسرت یه گوهر نابه.
‫یه دونه نیست، بلکه یه گوهر نابِ! یه گوهر ناب!
‫هی! ‫- کدارنات، بذار بره. بذار بره!
‫کاهن، اون جلوی همه بهتون توهین کرد و...
‫نه کدارنات. ‫- اما...
‫تبریک میگم! ‫از صمیم قلب تبریک میگم!
‫اون آب‌رسان 10-20 هزار روپیه‌تو...
‫...و همچنین دعاشو به پسرت هدیه داد.
‫یعنی چی؟
‫یعنی اینکه اون میتونست پسرمون رو نفرین کنه.
‫بالاخره شما دارین قلب دختر اون و همچنین قلب پسر ما رو می‌شکنین.
‫داری دو تا عاشقو از هم جدا می‌کنی.
‫پارواتی!
‫یه بار سر پسرم دعوا راه انداختم.
‫اون کیه که بخواد الهه سیتا رو از رام جدا کنه؟
‫اونم که قبول کرده ‫اما من به باباش چی بگم…
‫… که به غیر از خود راوان…
‫… کی می‌تونه الهه سیتا رو ‫از لرد رام جدا کنه؟!
‫[سومن] 'چی داری میگی؟'
‫'آدما مثل حیوونا شدن؟'
‫ 'برم یه چاقوی طلا بخرم ‫که دخترمو بکشم؟'
‫ 'اما من به باباش چی بگم…'
‫'… که به غیر از ‫خود راوان…'
‫'… کی می‌تونه ‫الهه سیتا رو از لرد رام جدا کنه؟!'
‫نامزدی دخترت رو بهم زدن!
‫اون دختره خوشبخت نمیشه!
‫قسمتم این بوده که… ‫تحقیر بشم واسه همین…
‫… رفتم اونجا تا فحشاشونو بشنوم.
‫چطور یه کاهن اعظم رو ‫با یه آب‌رسان مقایسه می‌کنین؟
‫مگه زمین تا حالا به آسمون رسیده؟
‫فراموشش کن! همه چی رو فراموش کن! ‫دیگه تموم شد!
‫"عزیزم، این یه جور معما عشقه."
‫"یه جور معما عشقه."
‫"یه جور معما عشق واسه تو."
‫"چی؟ چی؟"
‫"یه جواهر رو بازو! ‫یه جواهر رو بازو!"
‫"عشق پرنده شده…"
‫"عشق پرنده توی یه قفس چشمی ‫حبس شده."
‫"یه جواهر رو بازو! ‫یه جواهر رو بازو!"
‫"عشق پرنده توی یه قفس چشمی ‫حبس شده."
‫"یه جواهر رو بازو! ‫یه جواهر رو بازو!"
‫"تو توی چشمای کاجری ‫سرمه کشیدی."
‫"وگرنه این گیسوها ‫و این حلقه گل…
‫… این‌قدر قشنگ نمیشدن."
‫"از گل‌های حلقه گل."
‫"از گل‌های حلقه گل…
‫… عطر عشقت بیرون میاد."
‫"یه جواهر رو بازو! ‫یه جواهر رو بازو!"
‫"دوستا، این داستان عاشقانه ‫از دوتا کلمه تشکیل شده."
‫"اون‌قدر عشق توی دلمه…"
‫"… که آب اقیانوس پیشش هیچه."
‫"آسمون خیلی بلنده."
‫"آسمون خیلی بلنده اما عشق ما ‫از آسمونم بلندتره."
‫"یه جواهر رو بازو! ‫یه جواهر رو بازو!"
‫"عشق پرنده شده…"
‫"عشق پرنده توی یه قفس چشمی ‫حبس شده."
‫"یه جواهر رو بازو! ‫یه جواهر رو بازو!"
‫خواهر شوهر، موضوع چیه؟ چی شده؟
‫بهوشن داره میاد اینجا!
‫آقای دارام بهوشن!
‫خودم میرم ایستگاه ‫که ازش استقبال کنم.
‫"یه جواهر رو بازو! ‫یه جواهر رو بازو!"
‫اما آقا، اگه راه‌آهن ‫بسته باشه…
‫… چطور می‌خواین برین ایستگاه؟
‫نگران نباش! از جاده رو پل ‫میرم.
‫حواست به همه چیز اینجا باشه.
‫"یه جواهر رو بازو!"
‫"یه جواهر رو بازو! ‫یه جواهر رو بازو!"
‫پدر!
‫"یه جواهر رو بازو! ‫یه جواهر رو بازو!"
‫پدر! منو دعا کن!
‫عمر با عزت داشته باشی! ‫- از اومدنت خیلی خوشحالم.
‫چطور می‌تونستم توی همچین ‫موقعیت خوبی نیام؟
‫چرا مادر نیومد؟
‫پدر، این کاجریه؟
‫کاجری، این بابامه.
‫"هر دفعه این رسم ‫اجرا شده."
‫"حداقل این دفعه بذار عدالت ‫اجرا بشه."
‫"یه بار دیگه این بازی رو ‫راه انداختن."
‫"سرنوشت یه تله گذاشته."
‫پسر منو تو دام انداختی؟
‫پدر! - فقط خونه منو پیدا کردی خرابش کنی؟
‫پدر، چی داری میگی؟
‫سومن، این دختره بی‌حیاس
‫غیراخلاقیه! ناپاکه!
‫نباید می‌اومدی اینجا.
‫اگه می‌خواستی این دختر رو ‫به همچین کارای پست و کثیفی...
‫...و دروغی متهم کنی ‫نباید می‌اومدی اینجا.
‫آره سومن، ‫نباید می‌اومدم.
‫ازش بپرس چرا وقتی ‫اومده بود مرده‌سوزخونه...
‫... حاضر نشد اسم پدرِ...
‫بچه؟
‫آره، بچه‌اش! ‫ازش بپرس چرا نگفت؟!
‫سومن، نباید می‌اومدم اینجا.
‫واقعاً نباید می‌اومدم.
‫عابد، بریم!
‫بهم بگو هر چی که پدر گفت ‫دروغه.
‫سومن!
‫دروغه، نه؟
‫چرا اینو میگی؟ ‫خودت که همه چیو می‌دونی.
‫می‌دونم... یعنی...
‫من که همه چیو بهت گفته بودم.
‫چیو بهم گفتی؟ کی؟
‫همه چیو تو یه نامه نوشتم ‫و فرستادم برات.
‫کدوم نامه؟ داری دروغ میگی!
‫حالا که دستت رو شده...
‫...شروع کردی به دروغ گفتن!
‫بهم بد کردی! ‫گولم زدی!
‫این حرفو نزن! ‫دارم راستشو میگم.
‫اون نامه رو نوشتم و ‫از زیرِ در انداختم تو اتاقت.
‫به حرفم گوش کن! انکارم نکن!
‫به حرفم گوش کن!
‫حرف دیگه ای نمونده! ‫همه چی تمومه!
‫رابطه من و تو تمومه! ‫تمومه!
‫"وقتی راوان، الهه سیتا رو ‫دزدید..."
‫"مردم به الهه سیتا طعنه زدن."
‫"هیچکس حرفشو باور نکرد."
‫"عشق منم اشتباه می‌کرد."
‫"زندگی من مثل یه امتحانه."
‫"زندگی من..."
‫من فقط خیر و صلاحشونو می‌خواستم.
‫دروغ گفتن برای هیچکس خوب نیست.
‫کاش اون نامه رو قایم نکرده بودم.
‫کاش!
‫نه. سومن، توقع این رفتارو ازت نداشتم. نه.
‫تو همه قوانین و سنت‌های مسخره‌ی...
‫...جامعه رو شکستی و کجری رو قبول کردی.
‫و حالا مثل یه بزدل ولش کردی!
‫عمو، هیچی نمی‌دونی؟ ‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫اون منو گول زد. بهم دروغ گفت.
‫باهام صادق نبود.
‫صادق نبود؟ کجری! نه. نه سومن.
‫اون تو یه نامه همه حقیقتو نوشته بود.
‫اما اون نامه به دست تو نرسید.
‫رفته بود زیرِ تشک.
‫وقتی داشتن اتاقو تمیز می‌کردن ‫پیداش کردم، اما قایمش کردم.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون می‌ترسیدم بعد از خوندن نامه...
‫...یه کارِ نابخردانه بکنی.
‫بچه جون، من بابت اینکه نامه رو...
‫...بهت ندادم، صادق نبودم. ‫چون می‌ترسیدم از دستت بدم.
‫سومن، تو صادق نبودی!
‫به کجری نگفتی که پسر...
‫...دارام بوشان هستی ‫چون می‌ترسیدی از دستش بدی.
‫اما کجری نترسید که تو رو از دست بده.
‫اون همه چیز رو در مورد ‫گذشته‌ش تو این نامه نوشته بود.
‫بخونش!
‫چه بدبختیه برای این کشور.
‫چیزای مهمی مثل شخصیت و اخلاق...
‫...خیلی بی‌اهمیت شدن.
‫شخصیت ما به باورها، رفتار ‫و کارهایی که انجام می‌دیم بستگی داره.
‫کسی که ذهنش پاکه، ‫نیتش پاکه...
‫...حرفای خوب می‌زنه، ‫کارای خوب می‌کنه...
‫...اون کسیه که واقعاً شخصیت داره.
‫من دختری رو ندیدم که شخصیتش ‫از کجری بهتر باشه.
‫نه! ازش تعریف کن. تو باید ‫از شجاعتش قدردانی کنی.
‫اون به فاحشه‌خونه نرفت. ‫خودکشی نکرد.
‫مثل دخترایی که مورد حمله قرار می‌گیرن ‫رفتار نکرد. آره!
‫یعنی بهش تجاوز شده؟
‫من به حرف بابام گوش دادم ‫و باور کردم که...
‫...اون واقعا یه زن جندس ‫و داره بهونه میاره.
‫خدای من! من چیکار کردم!
‫مثل بقیه، ‫منم اون دختر بی گناه رو مجازات کردم!
‫منم؟ ‫- سومن، هنوزم میشه یه کاریش کرد.
‫حتما رفته خونشون، نه؟
‫برو. برو خونشون ‫و ازش معذرت خواهی کن.
‫قبولش کن.
‫خیلی راحت میشه عمو.
‫من میتونستم با کجری ازدواج کنم ‫و هرجایی که دلمون بخواد زندگیمونو شروع کنیم.
‫این ظلمی که ‫در حقش شده.
‫چجوری جبران میشه؟
‫نه عمو.
‫حالا کل جامعه ‫باید قبولش کنن.
‫بابا باید بفهمه ‫که اشتباه کرده.
‫مامان با من میاد ‫و عروسشو میاره...
‫...با احترام به خونه و ‫جامعه‌ش.
‫یکی اشتباه میکنه و ...
‫... یکی دیگه باید تاوانشو بده.
‫دخترای بی گناه مثل کجری نابود میشن.
‫اونایی که بهشون تجاوز میکنن ‫و غیبشون میزنه...
‫...هویت اون شیاطین رو کسی نمیدونه.
‫روپ سهایی! اسمش روپ سهاییه!
‫تو شریپورجی زندگی میکنه.
‫عجیبی ناتو!
‫تو از کجا یه گناهکاری رو میشناسی ‫که من و کجری نمیشناسیم؟
‫اون برای ما تبدیل به یه معما شده.
‫جواب معماها معمولا تو ...
‫... صفحات قبل یا بعدش هست، بالیرام.
‫با دقت نگاه کن، ‫همیشه میتونی پیداشون کنی.
‫ناتو، گوشت هم ... ‫- آره.
‫اونم همینطوری بریده شده.
‫مثل گوش کجری.
‫اون موقع بود که فهمیدم ‫به کجری تجاوز شده.
‫درست مثل چند روز پیش ‫که به ناتو تجاوز شد.
‫کسی که به اون تجاوز کرده بود ‫همون بود.
‫اون دختر شجاع بود، ‫خودشو کنترل کرد.
‫ناتو ضعیف بود. ‫یه بار لغزید و دیگه همش در حال لغزیدن بود.
‫ادامه داد. ‫- ناتو.
‫بیا بریم بالیرام. ‫بریم شریپورجی.
‫از کاهن بپرسیم.
‫از کسی که ‫خودشو در جایگاه فضیلت و عدالت میدونه.
‫ازش بپرسیم کی ‫عدالت برقرار میشه!
‫کی قانون دنیا عوض میشه؟
‫کی دخترایی مثل کجری ‫و ناتو مجازات میشن؟
‫تا کی روپ سهایی آزادانه میگرده؟
‫یه چراغی روشن کن. بله.
‫روپ سهایی اومده ‫که شما رو ببینه کاهن.
‫بیا تو روپ سهایی. خوش اومدی.
‫تبریکات منو برای ‫داشهرا قبول کنید کاهن.
‫اینم شیرینی. ‫- گوش کن.
‫کدارنات اغلب از شما صحبت میکنه.
‫ما 25 ساله که با هم دوستیم.
‫با هم غذا میخوریم، با هم میریم بیرون...
‫روپ سهایی داره یه خونه برای محافظت از ...
‫... زنان مضطرب و بی پناه ‫جامعه در شریپور راه میندازه.
‫دوس داره که شما ‫مراسم افتتاحیه‌ش رو برگزار کنید.
‫حتما. من همیشه ‫برای همچین کارایی آماده‌م.
‫اون همچنین میخواد برای این ...
‫... سازمان کمک مالی جمع کنه ‫و از شما میخواد که این کارو انجام بدید.
‫نه! جمع آوری کمک مالی رو فراموش کن.
‫چه فایده‌ای داره ‫که این پیرمرد رو صدا کنیم؟
‫من الان به کمک مالی اعتقادی ندارم.
‫اشکالی نداره. مشکلی نیست کاهن.
‫شما اونجا قدم میذارید ‫و اونجارو مقدس میکنید.
‫رفیق، بیا یه وزیری رو دعوت کنیم.
‫از دولت وام میگیریم.
‫کاهن، منم میخواستم ‫راجع به سومن باهاتون صحبت کنم.
‫چیزی برای گفتن نمونده. ‫من بهت اجازه میدم.
‫برو و برای عروسی آماده شو.
‫من که ازدواج کردم پدر.
‫فقط مراسمش مونده. ‫بیا عمو.
‫برای همین اومدم که مادر رو ببرم.
‫خوب میشه ‫اگه شما هم بیاید پدر.
‫وگرنه میتونید عروستونو...
‫... وقتی اومد خونه، اونجا ببینید.
‫خدا به همراهت.
‫چرا سومن رو تحریک میکنی برادر؟
‫در حالی که میدونی اون دختر ...
‫پدر، حواست به حرف زدنت باشه.
‫چون هرچی الان بگی...
‫...به عروس گلت گفتی.
‫اون دختر چطوری می‌تونه عروس من باشه؟
‫اون که دیگه نابود شده. ‫حروم شده.
‫آره. آب گنگ هم ‫یه جاهاییش کثیفه.
‫ولی ما بازم قسم به ‫همون گنگ می‌خوریم.
‫اون دختر پاکه زن داداش.
‫آره، بهش بگو که ‫مجرده و حامله‌ست.
‫فقط یه زن می‌تونه ‫مادر باشه، کِدارنات.
‫من و تو که نمی‌تونیم جاشون باشیم. ‫قانون طبیعته.
‫تا جایی که به حامله بودن یه دختر ‫مجرد مربوط می‌شه...
‫...هممون می‌دونیم کی این اتفاق می‌افته.
‫هیچ زنی از کسی خواهش نمی‌کنه که بهش تجاوز کنه.
‫ولی بازم این کار کثیف یه مرد ‫بهش می‌گن مردونگی...
‫...و معصومیت و درماندگی یه زن ‫جرمه؟
‫به جای اینکه اون زن رو سرزنش کنن...
‫...باید اون مرد رو وسط خیابون نگه دارن و...
‫...حسابی بزننش.
‫چرا مجبورش نمی‌کنن که ‫سرشو بذاره رو ریل قطار؟
‫یا با یه طناب دور گردنش ‫خودشو دار بزنه؟
‫چون جامعه‌ی شما ‫ناتوانه. ناتوانه!
‫فقط می‌تونه زورش رو به زن‌ها برسونه.
‫الان دیگه زمانه عوض شده.
‫امروز من می‌تونم با یه زن مطلقه یا یه بیوه ازدواج کنم.
‫حتی با اینکه می‌دونم که ‫اون دختر، دوشیزه نیست.
‫منظورم رو می‌فهمی، نه مادر؟
‫با من میای که کاجری رو بیاریم؟
‫هیچکس از این خونه ‫برای آوردن کاجری نمیاد سومن.
‫من میام پسرم. ‫عموت رو ببر تو اتاقت.
‫الان میام.
‫پرواتی!
‫هی! داد نزن.
‫به جای اینکه از دست پسرت عصبانی باشی، ‫بهش افتخار کن.
‫اون یه آدم معمولی نیست.
‫اگه فقط نگران ‫عشقش بود...
‫...با کاجری ازدواج می‌کرد ‫و می‌بردش یه جایی.
‫کی جلودارش رو می‌گرفت؟
‫عشقش خودخواهانه نیست. ‫کوچیک نیست.
‫می‌خواد حق و حقوق اون دختر رو بگیره.
‫می‌خواد براش عدالت رو اجرا کنه.
‫می‌خواد براش احترام و ارزش قائل بشه.
‫اونایی که واقعا عاشقن ‫با...موافق نیستن.
‫...دین و مذهب، کاست، ثروت
‫اونایی که سمی رو که ‫جامعه پخش می‌کنه...
‫...با خوشحالی می‌نوشن واقعا آدمای بزرگی هستن، بوشان.
‫اون مثل خدای شیوا شده.
‫اونوقت داستانش دیگه یه داستان ‫عاشقانه‌ی معمولی نمی‌مونه.
‫تبدیل به کتاب مقدس عشق می‌شه. ‫کتاب مقدس.
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫اوه! تو که لازم نیست چیزی رو بفهمی، کاهن.
‫روپ سهایی مرد بزرگیه. ‫خودش همه‌چی رو حل می‌کنه.
‫ریشه‌ی اصلی کل ‫مشکل اون دختره، درسته؟
‫اون دختر رو بدزدیم؟ ‫بندازیمش تو آتیش؟
‫منظورش چیه؟ ‫- منظورش اینه که...
‫فرض کنیم اون دختره ‫خودکشی کنه.
‫یا اینکه بسوزه تو آتیش؟
‫چی داری می‌گی، کدارنات؟
‫حق با اونه. ‫اون زن رو می‌سوزونیم و...
‫...بعدش هم می‌گن خودکشی بوده.
‫آره. ‫- مثل اینکه زن فات رو سوزوندین.
‫تو پنچایات ثابت شد ‫که خودکشی بوده.
‫تو هم تو پنچ بودی، کاهن.
‫برو گمشو. ‫- کاهن!
‫برو! دیگه هم برنگرد!
‫کاهن! ‫- گفتم گورت رو گم کن!
‫دیگه هیچوقت پات رو تو این خونه نذار.
‫ببین، کاهن. تو کتاب‌های مقدس هم...
‫گفتم برو، کدارنات. برو!
‫من از تو بهتر می‌دونم چی ‫تو کتاب‌های مقدسه، کدارنات.
‫این دوتارو بندازین بیرون.
‫این همون عوضی نیست؟
‫نه!
‫هی! چیکار می‌کنی؟
‫این شیطون رو می‌کشم. ‫همون روزی که بهم تجاوز کرد نتونستم بکشمش.
‫کله کچل! کجا داری میری؟
‫نه! ‫- خیلی به خاطر تو عذاب کشیدم.
‫تو برای چند لحظه ‫به زور به من تجاوز کردی.
‫کل زندگیم رو نابود کردی؟
‫گناه رو تو کردی ‫ولی دنیا منو مجازات کرد
‫حالا حتی اگه منو دار هم بزنن ‫ول کنت نیستم! - نه!
‫کشیا! تو خونه‌ات، ‫جلو چشمات...
‫...یکی کشته بشه و ‫تو فقط تماشاچی باشی؟
‫یه چیزی بگو، کشیا.
‫چی می‌خواد بگه؟ چطوری حرف بزنه؟
‫به من گفتی زن هرزه، ‫مگه نه؟
‫چون نتونستم اسم ‫پدر بچم رو بگم.
‫اسمش روپ سهایی هست. ‫اون حرومزاده‌ست!
‫بگو ببینم، چطوری می‌خوای تنبیهش کنی؟
‫بگو! هیچی.
‫تو نمی‌تونی هیچ کاری باهاش بکنی.
‫برای همین من تنبیهش می‌کنم ‫بخاطر گناهاش! من!
‫صبر کن! حتی اگه حق با تو باشه، دین...
‫...قوانین و عدالت به تو اجازه نمی‌دن ‫که اینطوری بکشی.
‫پس قوانینتو عوض کن.
‫اینو تو کتاب‌های ‫قانون بنویس که در آینده...
‫...هر وقت یه مرد به یه زن تجاوز کرد...
‫...باید یادش باشه که ‫مرد نیست.
‫در عوض داره خودکشی می‌کنه.
‫هر وقت تو زندگی اون ‫دختر اون مرد رو دید...
‫...حق داره ‫اون مرد رو بکشه.
‫روزی که این قانون تصویب بشه ‫هیچ مرد هوسبازی...
‫...جرئت نمی‌کنه به یه دختر بی‌گناه ‫حمله کنه.
‫حرومزاده! ‫کجا فرار می‌کنی؟!
‫بکشش، کجری. این شیطان رو بکش!
‫مثل دورگا که مهیشاسور رو کشت.
‫امروز روز دسهرا هست ‫که رام، راوان رو کشت.
‫برادر، اونها ‫مردان و زنان مقدسی بودن.
‫الهه دورگا و خدای رام.
‫پس از خدای رام بپرس... ‫تو بهش نزدیکی، درسته؟
‫حتی یه برگ هم بدون ‫خواست اونا تکون نمی‌خوره.
‫از این خدا بپرس که آیا این مرد به ‫کجری با رضایت خودش تجاوز کرده.
‫اگه کجری امروز داره می‌کشتش، ‫بدون اجازه اون هست؟
‫کجری؟
‫تو بودی که منو سرزنش کردی.
‫این اون مردیه که به من تجاوز کرد.
‫این خودشه!
‫اون حرومزاده‌ست! ‫زندگی کجریتو نابود کرد.
‫این خودشه! خودشه!
‫لاتِ عوضی! سگ!
‫بخاطر تو رویاها و ‫آرزوهای قدیمی من نابود شدن.
‫حالا ببین باهات چیکار می‌کنم! بیا!
‫سومن! ‫- ببین، سومن.
‫باید مثل ‫کاست خودت رفتار می‌کردی، کدارنات.
‫فکر نکن که شما دوتا نجات پیدا کردین.
‫می‌برمتون دادگاه. ‫کاری می‌کنم حسابی تنبیه بشین.
‫خفه شو، بی‌شرف!
‫تو حسابی تنبیه‌مون می‌کنی؟
‫تو! تو مرد باخدا!
‫36 تا وکیل مثل تو دم در خونه‌ام ‫حاضر و آماده هستن. مثل سگ.
‫اینجا. تو این جیبم، ‫قانون رو نگه می‌دارم.
‫اینجا هم پلیس رو نگه می‌دارم. ‫فهمیدی؟
‫لات! تا حالا هیچکس نتونسته ‫به من بزنه.
‫تو جرئت کردی بهم حمله کنی! ‫حالا نتیجشو می‌بینی.
‫کدارنات، این عفریته رو آتیش بزن!
‫حالا جلوی چشمات، ‫زن خودتو آتیش می‌زنم.
‫نمی‌تونی هیچ کاری بکنی.
‫هیچی. فقط می‌تونی تماشا کنی.
‫این دختره رو آتیش بزن! ‫- نه!
‫نه! ‫- نه! سومن!
‫زنده زنده آتیشت می‌زنم. ‫- نه!
‫تو! دختره‌ی بی‌ارزش!
‫سعی کردی روپ سهایی رو بکشی!
‫روپ سهایی رو نمی‌شه کشت! ‫هیچ کاریش نمی‌شه کرد!
‫آتیشش بزن! ‫- نه، روپ سهایی!
‫نه! ‫- ببین سومن! ببین!
‫روپ سهایی!
‫این همون حرومزاده‌ایه که ‫عروس منو سوزوند.
‫بنزین! بنزین!
‫بی‌شرف!
‫عاشق آتیش زدن ‫آدمایی، نه؟
‫منو آتیش بزن! الان منو آتیش بزن!
‫اون بی‌شرف رفت!
‫روپ سهایی! اینجا یه مکان مقدسه.
‫اینجا جاییه برای توبه کردن ‫از گناهانی که مرتکب شدی.
‫جایی برای پنهان شدن گناهکارا نیست.
‫بی‌شرف!
‫ببخشید!
‫روب سهایی! راوان هم مثل تو هوس سیتا رو داشت.
‫بخشیده نشد.
‫امروز، حتی بعد از گذشت سال‌های زیاد...
‫...ما اونو فراموش نکردیم.
‫چطور می‌تونیم یه همچین آدم رذلی رو ببخشیم؟
‫نجاتم بده!
‫تو که عاشق آدم سوزوندنی، مگه نه؟
‫حالا بسوز! ‫- نه!
‫نه بالیرام! نه بالیرام!
‫انقدر بهت مروارید میدم. انقدر طلا و نقره بهت میدم.
‫تنهام نذار، بالیرام! آه!
‫وقتشه که راوان سوزونده بشه.
‫بیا کاجری. کارت رو انجام بده.
‫تمومش کن این شیطان رو! این پلیدی رو!
‫تا جایی که به قانون مربوط میشه، من وکیلت میشم.
‫برات عدالت رو اجرا می‌کنم.
‫کاجری، اگه زنده بمونه، کی می‌دونه...
‫...چند تا قربانی دیگه ممکنه بگیره.
‫بکشش، کاجری! بکشش!
‫بکشش! ‫- بکشش!
‫«هر وقت مردی به زنی تجاوز می‌کنه...
‫...باید یادش باشه که مردونگی نکرده.
‫در عوض، خودکشی کرده.»
‫عروس گلم. ‫- مادر.
‫من هم باید مجازات بشم.
‫بالاخره، من هم تو گناهاشون شریکم.
‫هرچند که کاملاً ازش خبر نداشتم.
‫برای همینه که تو به مجازات احتیاج نداری، بلکه به توبه احتیاج داری.
‫وقتی تو منو ببخشی توبه می‌کنم عزیزم.
‫من بزرگترین مجرم تو بودم.
‫این حرف رو نزن.
‫معنی مذهب عشقه. عشق خالص.
‫طبق مذهب، هیچ‌کس کوچیک یا بزرگ نیست.
‫امروز، من تحقیر شدم و از تو التماس می‌کنم، بالیرام.
‫بخاطر پسرم، دخترت رو ازت می‌خوام.
‫اون دختر من نیست، دختر خودته کاهن.
‫«کتاب مقدس عشق.»
‫امیدوارم از دیدن فیلم لذت برده باشید ‫با بهارات مووی بروز باشید
‫حتما داخل کانال تلگرامی بهارات مووی عضو شوید ‫@bolymix
‫مترجم : تالاپاتی
‫«کتاب مقدس عشق.»