‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی تقدیم میکند
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫مدیر وبسایت : نوید مرادی
‫مترجم : تالاپاتی
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫بکش!
‫آفرین.
‫رفت بالا.
‫هی، نوه ام که خارج زندگی میکنه زنگ زده میگه،
‫"بابابزرگ، میشه زنده برام پخش کنی اون لحظه ای که هواپیما رو میذارن رو پشت بوم؟"
‫نگاه کن.
‫- هل بده... ‫- هُو!
‫کجایی عزیزم؟
‫دارم کمک میکنم تانکرِ کدخدا رو ببرن رو پشت بوم.
‫ول کن کمک کردن رو. ‫من دارم سعی میکنم به تو کمک کنم.
‫زود بیا.
‫اومدن اینجا.
‫چی؟ اومدن اینجا؟
‫- باشه، الان میام. ‫- گلاب!
‫فقط پنج دقیقه دیگه بهمون وقت بدید، میشه؟
‫تقریباً گذاشتیمش سر جاش.
‫بیا دیگه.
‫تانکر تقریباً سر جاشه. ‫فقط امیدوارم از اینجا نرن.
‫بیا دیگه.
‫مواظب باشید نندازینش.
‫محکم تر بکشید.
‫بیا دیگه.
‫بکش!
‫مواظب باش.
‫مواظب باشید.
‫مواظب اونجا باش.
‫بکش!
‫وای نه، داره میاد پایین.
‫افتاد.
‫دوباره گند زدی.
‫کلی بخاطر این کارت بدبخت میشی.
‫عمو، به نوه ات بگو هواپیما ساخت چین بود و سقوط کرد.
‫حالا چی بگم؟
‫میدونی، مادر بیچاره اش مریض شد و فوت کرد،
‫و بعدش پدرش هم نتونست طاقت بیاره و اون هم رفت پیشش.
‫واقعاً کاری از دستمون برنمیاد وقتی کار خدا باشه، میشه کرد؟
‫خیلی ناراحت کنندست.
‫- خب، فکر کنم همینه که هست ‫- قسمت و تقدیر الهی.
‫نگاه کن، خودش اومد!
‫درود.
‫- درود. ‫- درود پسرم.
‫درود.
‫بیکار سینگ، مرد جوان همین جا جلوتون وایساده.
‫بفرما، هرچی دلت میخواد ازش بپرس.
‫بعدش سرِ واسطه رو نبرید، باشه؟
‫نه، ما شما رو برای هیچی مقصر نمیدونیم.
‫خیلی خوش قیافست.
‫ازش خوشم اومد.
‫خب، اسمش چیه؟
‫گلاب.
‫گلاب سینگ.
‫بهش میاد چون به زیبایی یه گل رزه.
‫بیا اینجا خواهر، با ما بشین.
‫ام، خب، من...
‫خواهش میکنم، بشین.
‫بس کن این بهونه هارو، فقط برو به کارت برس.
‫در واقع خدمتکارمونه. ‫امروز یکم دیر کرده.
‫میبینم.
‫چند تا بچه داره؟
‫اون هنوز...
‫من هنوز مجردم، ‫میدونید، چون هنوز جوونم.
‫انتخاب خودت بوده که مجرد بمونی ‫یا فقط اتفاق نیفتاده؟
‫پس یه مجرد به تمام عیاری، ها؟
‫کجا زندگی میکنی؟
‫انگار من یه موشم که باید تو سوراخ زندگی کنم.
‫اینجا خونه منه. ‫من اینجا زندگی میکنم.
‫- با من زندگی میکنه. ‫- خیلی خب، بریم.
‫محاله دخترمون رو تو خونه یه مجرد شوهر بدیم.
‫- هی! ‫- بریم.
‫صبر کن، به حرفم گوش کن.
‫بشین بیکار سینگ.
‫بذار توضیح بدم.
‫من اینا رو خوب میشناسم، همسایشونم.
‫اون یه آدم واقعاً معتقد به خدای هانومانه، ‫میدونید.
‫- درود بر هانومان! ‫- هر سه شنبه میره معبد.
‫بیخودی بهش میگن مجردِ مادام العمر، باور کن.
‫من میدونم چقدر آدم مذهبیه.
‫خب، پس بریم.
‫ما دخترمون رو نمیفرستیم که با یه ‫مجردِ مادام العمر زندگی کنه، عمرا.
‫آره، بریم از اینجا.
‫- بمون. به حرفم گوش کن! ‫- بیخیال.
‫خدایا، لابد کله‌ات از هیکلت هم گنده‌تره.
‫گم شید برید!
‫میخواستی دخترمو شوهر بدم بره ‫خونه یه مجردِ مادام العمر؟
‫خجالت نمیکشی؟
‫ببرش و برو!
‫اگه رو مبل ما بشینه میشکنتش.
‫گم شید.
‫اگه یه ذره عرضه داشتی، اول عموشو ‫سروسامون میدادی بعد میومدی سراغ این.
‫به حرفم گوش میدی یا نه؟
‫بیکار سینگ!
‫وای نه...
‫نگران نباش گلب.
‫یه کاریش میکنم ازدواج کنی، ‫هر جوری که شده.
‫حالا بیا، یه لبخند بزن!
‫دوستت دارم پسر عزیزم.
‫لعنت به همه‌چی!
‫با یه همچین نیت شومی بهشون نگاه میکنی،
‫نگرانم آخرش همینجوری با ‫چشمات قورتشون بدی.
‫باید اینا رو برگردونم.
‫خب، نقشه واسه سروسامون دادن ‫اون به هم خورد،
‫ولی لازم نیست که غذاشم ‫حروم بشه، درسته؟
‫صداتو بیار پایین.
‫بعد از اینکه گلب رو زن دادیم میتونی ‫یه سمبوسه بخوری، باشه؟
‫برو به بابات بگو.
‫چرا مثل ساعت خراب قیافه گرفتین؟
‫تا نزدم بیرونتون، گورتونو گم کنید.
‫بزنید به چاک.
‫عمو، بخاطر عموی خودت که ‫سروسامون نمیگیری، میدونی.
‫تو آدم خوبي هستی، ‫اون یه خرده رگه داره.
‫تو از کجا میدونی من رگه‌دارم؟
‫مگه دزدی کردم ازت؟
‫خارهاتو کاشتی؟
‫از همون روزی که مامان بابات ‫اسم تو رو گذاشتن گلب، خار کاشته شد.
‫عمو، چرا گفتی من پیش تو میمونم؟
‫انگار پیش باراک اوباما زندگی میکنی.
‫میخوای واسه خاطر دختره برم ‫تو پمپ بنزین بخوابم؟
‫گفتن نمیخوان دخترشون رو بفرستن ‫جایی که یه مجردِ مادام العمر زندگی میکنه.
‫چرا؟ مگه مجردا زندگی ندارن؟
‫زندگی مجردی خیلی چرته عمو.
‫این چه حرفیه میزنی؟
‫از سلمان خان بگیر تا نخست وزیر،
‫زندگی شاهانه دارن میکنن.
‫میگه زندگی مجردی چرته.
‫ما داماد خعموم، میدونی.
‫امسال به زور یه مورد پیدا کردیم، ‫بعدشم پیچوندنم.
‫توی عجله‌ای که داشتم تا برگردم خونه، ‫هواپیمای کدخدا رو هم چپ کردم.
‫ولی بازم ازدواجم سر نگرفت.
‫میدونی چرا ازدواج نمیکنی؟
‫بخاطر عموته، داداش.
‫بگو ببینم، غیر از اون چی کم داری؟
‫همین که میبیننت خوششون میاد.
‫ولی به محض اینکه میفهمن ‫عموت کیه، جیم میشن.
‫یعنی میخوای عمومو ول کنم؟
‫میدونی بعد از فوت مامان بابام، ‫اون منو بزرگ کرد.
‫فقط عموت مقصر نیست، میدونی.
‫خودت هم تا حدی تو ‫عقب افتادن ازدواجت مقصری.
‫من چجوری مقصرم؟
‫"من چجوری مقصرم؟"
‫مگه اون حرفو نشنیدی که میگن،
‫"وقتی یه چیزی رو واقعا بخوای،
‫تمام کائنات دست به دست هم میدن ‫تا به دستش بیاری"؟
‫این چرت و پرتا چیه؟
‫ولی معنی عمیقی داره.
‫نمیفهمی.
‫مربی ورزش رو یادته؟
‫میگفت، اول یه هدف تعیین کن، ‫بعد رو هدفت تمرکز کن.
‫اونوقت هیچ کاری تو دنیا ‫نیست که نتونی انجامش بدی.
‫آره، داداش. حتی یه کتاب هم نوشته بود،
‫"هر چی میخوای به دست بیار."
‫اگه اون کتاب رو بخونی ‫خودت میفهمی.
‫یه هدف تعیین کن.
‫ولی چجوری واسه ازدواج کردن ‫"هدف" تعیین کنم؟
‫یه تاریخ واسه ازدواجت تعیین کن، ‫هر جوری که شده.
‫هممم.
‫می‌خوام همین تاریخ ازدواج کنم، ‫هر جوری شده.
‫- باشه. ‫- تو محشری.
‫هنوز تکلیف ازدواجم معلوم نیست، ‫اون وقت تو می‌گی تاریخ عروسی مشخص کنیم؟
‫ترتیب و ترتیبش مهم نیست.
‫به جاش اول یه تالار عروسی رزرو کنیم.
‫اون کار خانواده عروسه.
‫عروس که نداریم.
‫می‌دونم، انگار ‫الان لازم داری.
‫آره.
‫فقط باید یه پولی پیش بدیم.
‫بقیه‌شو خانواده عروس بعداً می‌دن.
‫هممم.
‫تو فقط باید تمرکز کنی.
‫برای همین بود که تو تست ‫آمادگی جسمانی قبول نشدی، می‌دونی.
‫و مربی آمادگی جسمانی ‫خودت هم روی زندگی خودش تمرکز نداشت.
‫هدف رو ول می‌کرد، ‫هر شب می‌رفت سراغ مشروب.
‫هر چی می‌خوای بگو، ‫رد شدن ما رو گردن بقیه ننداز.
‫این خودش یه موفقیت برای ماست.
‫آره.
‫ولش کن.
‫بریم فردا یه فیلم ببینیم؟
‫نه داداش. فردا می‌خوام ‫زنمو ببرم خونه باباش.
‫منم باید زن خودمو ببرم دکتر.
‫- چرا؟ ‫- هی می‌گه کمرم درد می‌کنه.
‫بریم.
‫برای همین من ازدواج نمی‌کنم، مرد.
‫شماها همتون زن ذلیل هستید.
‫تو که عروسیت جور نمی‌شه، ‫وگرنه تو هم عاشق غلامی بودی.
‫این تا آخر عمرش مجرد می‌مونه.
‫بزنید به چاک. لیاقت خوشی ندارید.
‫من یه پرنده آزادم.
‫فردا خودم تنهایی ‫میرم سینما حالشو می‌برم.
‫"اگه آینه زبون داشت، ‫عاشق تو می‌شد."
‫عالی شد، عجیب سینگ.
‫شرط می‌بندم امروز غوغا به پا می‌کنی.
‫کلفت امروز هم نیومد.
‫داره براش عادت میشه.
‫خدا می‌دونه داره زندگی ‫کی رو تو راهش خراب می‌کنه؟
‫نگاهش کن.
‫نصف شب رو با گوشیشه ور می‌ره، ‫نصف روز رو هم می‌خوابه.
‫هی، بیدار شو تنبل خان!
‫برو یه کم کار مفید انجام بده، خب؟
‫پاشو دیگه، ساعت ۱ بعد از ظهره!
‫عمو، بیشتر آدما دوست دارن ‫زنشون بیدارشون کنه.
‫هیچ پری‌ای هم نمیاد منو بیدار کنه،
‫خودم بیدار میشم، مثل تو.
‫هیچ‌کس دخترشو به یه تنبل ‫بی‌عار مثل تو نمی‌ده.
‫عمو، فكر کنم تو هم ‫یه زمانی مثل من بودی،
‫برای همین هیچ‌کس با تو هم ازدواج نکرد.
‫وایسا، الان ادبت می‌کنم.
‫من رفتم.
‫خاله کلفت هم که امروز نیومد.
‫حداقل تختتو خودت مرتب کن، خب؟
‫توقع داری همه کارا رو من برات بکنم؟
‫مرتبش کنم که چی بشه؟
‫چند ساعت دیگه ‫دوباره باید مرتبش کنم.
‫نگاه کن، خاله اومد.
‫- سلام خاله. ‫- تازه از خواب بیدار شدی گلاب؟
‫نگاهش کن.
‫اولش مثل یه قطار کند راه می‌افته،
‫بعد هم سر کوچه ‫وا می‌ایسته تا بقیه رد بشن،
‫انگار اینجا یه چهارراه بزرگه.
‫یهو خشکش می‌زنه.
‫مرده هم انقدر زود خشکش نمی‌زنه.
‫چرا مثل گاو وحشی بهم زل زدی؟
‫برو به کارت برس.
‫چرا صبح به صبح با این زن ‫بیچاره دعوا راه می‌اندازی؟
‫تو می‌گی بهم زل زده،
‫ولی این طفلی که اصلا حرف نمی‌زنه.
‫به ما هم که غذا میده، ‫نترسونش که از اینجا بره.
‫من که بلد نیستم غذا درست کنم.
‫انگار توقع دارم تو بهم غذا بدی.
‫"می‌خوام یه فیلم ‫از داستان عاشقانه‌مون بسازم."
‫هی گلاب، فیلم آماده‌ست،
‫ولی در مورد ‫تو و عموته.
‫کاش عموتو هم با خودت آورده بودی.
‫اون‌وقت اونم می‌تونست فیلم زندگینامه‌شو ببینه.
‫اون‌وقت امروز دو برابر ‫به ما خوش می‌گذشت.
‫درسته، مجرد ابدی، منظورم گلابه؟
‫چرا بهم می‌گی مجرد ابدی؟
‫عموم یه عمره مجرده، من که نیستم.
‫من هنوز مجردم.
‫اوه.
‫آره، راست میگی.
‫- یه عمر که مجرد نیست. ‫- آره.
‫به زودی میشه یه عمر!
‫صبر کن، کجا داری میری؟
‫دیگه صبر نمی‌کنم.
‫مشکلش چیه؟
‫حالا فقط وقتی آروم میشم که یه درس حسابی بهت بدم.
‫عالیه، بزن بریم. ‫بریم.
‫اوه، این یکی که خیلی گرون به نظر میاد.
‫گلاب، ما که نیومدیم اینو بخریم.
‫فقط یه روزه دیگه. ‫کارمونو می‌کنیم و میریم.
‫آره.
‫دفترشون اون طرفه، بریم.
‫اومدم، اومدم!
‫آقا، داماد و مهمونا از کدوم روستا میان؟
‫از سانگاری.
‫سانگاری.
‫و روستای عروس؟
‫هنوز نمی‌دونیم.
‫نمی‌دونین؟
‫یعنی چی؟
‫خانواده عروس الان تو یه روستا دیگه زندگی می‌کنن،
‫و هنوز اسمشو دقیق نمی‌دونن.
‫بله، بله، بله.
‫پس گیجم نکن.
‫نه، گیج نشو.
‫یه تاریخ نزدیک لوهری رزرو کن.
‫نزدیک لوهری؟
‫آقا، اومدی تالار عروسی رزرو کنی، نه مینی‌بوس!
‫داداش، شیش ماه تا لوهری مونده.
‫تا اون موقع حواستون پرت میشه.
‫یه تاریخ نزدیک‌تر، دو سه ماه دیگه رو انتخاب کن.
‫ما یه عروسی سریع می‌خوایم.
‫باشه.
‫- چطوره تولدش، دهم اکتبر؟ ‫- بله.
‫- کیک تولدتم اینجا می‌بریم. ‫- بله.
‫نمی‌تونم قول کیک تولد بدم،
‫اما اگه به این تاریخ نرسیم، ‫مطمئناً سرمونو می‌برن.
‫اینجا چه خبره؟
‫داریم عروسی می‌گیریم یا ناهار مهمونی میدیم؟
‫نه، عروسیه.
‫- فقط برای دهم اکتبر رزرو کن. ‫- بله.
‫- دهم اکتبر، تموم شد. ‫- اینم پیش‌پرداخت.
‫تموم شد.
‫- بقیه‌اشو از خانواده عروس بگیر. ‫- بله.
‫اسم روستاشون رو هم ازشون بپرس.
‫درسته.
‫باشه.
‫تبریک می‌گم.
‫تالار عروسی برای دهم اکتبر رزرو شد.
‫دهم اکتبر.
‫حالا خوشحالی؟
‫بله.
‫خب، به لطف خدا، تونستیم تالار عروسی رو رزرو کنیم.
‫حالا دیگه هیچ چیز نمی‌تونه جلوی اومدن زن داداش رو بگیره!
‫- بریم. ‫- بریم.
‫موتورو برگردون.
‫"فکر می‌کنم داره تور روبانیشو با توری تزئین می‌کنه."
‫"حتماً اونم داره برای این روز فرخنده آماده میشه."
‫"حتماً داره با ستاره‌ها و ماه کنار تختش میخوابه."
‫"حتماً داره از آینه در مورد زیبایی سوال می‌کنه."
‫"بالاخره پابندها به پای صاحبشون می‌رسن."
‫"بالاخره روستا به شهر وصل میشه."
‫"وقتی که اون زیبای خفته معشوقشو ملاقات می‌کنه."
‫"می‌دونم که قراره حسابی لوسش کنم،"
‫"چهره‌اش مثل یه گل شکفته می‌درخشه،"
‫"جونمو براش میدم،"
‫"چون اون همونیه که برای من ساخته شده."
‫"سرنوشت دوباره به من رو می‌کنه."
‫"اون میاد و قفل سرنوشتمو باز می‌کنه."
‫"نمی‌دونم چطوری می‌تونم خوشحالیمو کنترل کنم؟"
‫"کاری می‌کنم که رابطه‌مون شیرین باشه."
‫"حتماً این کارو می‌کنم."
‫"شادی رو با باد به همه جا پخش می‌کنم."
‫"عزیزمو تو قلبم نگه میدارم و ازش مراقبت میکنم."
‫"ازش مراقبت میکنم و عزیزمو تو قلبم نگه میدارم."
‫داداش، خب ما سنگ بنای عروسیتو گذاشتیم.
‫حالا کتاب مربی به عنوان ابزاری برای ساختن دیوارها عمل میکنه.
‫درش بیار.
‫تادااااا!
‫خدا رو شکر که کتابه. فکر کردم داری یه بطری مشروب درمیاری!
‫بطری رو بیخیال، بهم بگو الان چقدر به هدفت نزدیکی.
‫چی بگم؟
‫دو تا خواستگاری رفتیم، ‫اما جور نشد.
‫فقط یه ماه به عروسی مونده، ‫اما ما هنوز عروس نداریم.
‫همیشه همینجا گیر میکنی.
‫- آره. ‫- ما الان به عروس نیاز نداریم.
‫فکر کنم رو هدفت تمرکز نداری.
‫چجوری دیگه تمرکز کنم، احمق؟
‫- بیا با مربی مشورت کنیم. ‫- باشه.
‫بیا اینجا.
‫بفرما.
‫مربی میگه برای رسیدن به اهداف بزرگ، اهداف کوچیک تعیین کنید.
‫این بهت کمک میکنه به هدف بزرگت برسی.
‫- هوم. ‫- آره.
‫ما باید یه لیست از چیزای مهم مورد نیاز برای عروسی تهیه کنیم.
‫باشه.
‫برو یه دفتر و خودکار بیار.
‫اقلام مورد نیاز برای عروسی:
‫مورد شماره ۱:
‫- یه عروس. ‫- یه عروس.
‫داداش، میشه به جز عروس به چیز دیگه ای فکر کنیم؟
‫آره.
‫کلی چیزای مهم دیگه هست که برای عروسی لازمه.
‫بیا اول اونا رو بنویسیم.
‫عروس رو خط بزن.
‫- آره، خطش بزن. ‫- بعدا مینویسیمش.
‫خطش زدم.
‫اول بنویس: تالار عروسی.
‫اون که از قبل رزرو شده.
‫- رزرو شده؟ ‫- آره، شده.
‫پس تیک بزن.
‫- تیک بزن. ‫- از این استفاده کن... یه خودکار قرمز.
‫تالار عروسی رو رزرو کردیم.
‫شماره دو بنویس: کاغذ رنگی.
‫یعنی کاغذ رنگی از عروس واجب تره؟
‫بیشتر به شوخی با جاریا علاقه داره.
‫- نه داداش، اینطور نیست. ‫- بیخیالش شو.
‫چیز بعدی رو بنویس.
‫آشپز.
‫- بعدی رو بنویس... ‫- چادر.
‫گلاب؟ هی، گلاب؟
‫برات عدس پختم.
‫بیا، یه کم بچش و ‫بهم بگو خوبه یا نه.
‫بیا دیگه جاری جون، ‫غذای تو که همیشه عالیه.
‫راستش، غذا اگه از کنارش هم رد شی خوشمزه میشه.
‫من تو تند درست کردن غذا استادم.
‫و وقتی نوبت به شیرینی میرسه، ‫حرفای قشنگ تو کارساز میشه.
‫ای بابا، ول کن جاری جون.
‫بیا، اینو بخور. مطمئنم خدمتکارت برات غذای خوب درست نکرده.
‫من باید هواتو داشته باشم.
‫بیا، اینو بخور.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫گلاب؟
‫فردا آماده باش.
‫فردا خانواده یه عروس دیگه میان برای دیدنت.
‫واقعا، داداش؟
‫تو تنها کسی هستی تو این روستا ‫که انقدر نگران ازدواجمه.
‫من واقعا نگران ازدواجت نیستم.
‫من فقط از ترس خودم حرف میزنم.
‫میترسم دیوارم بیفته تو حیاط تو!
‫چی گفتی، داداش؟
‫اگه من نگران ازدواجت نباشم، کی باشه عزیزم؟
‫فکر کنم بالاخره یه روز شوهرم میدی.
‫قبل از اینکه شروع کنی از دیوار بپری تو، شوهرت میدم!
‫آماده شو.
‫این که خبر خیلی خوبیه، گججان سینگ.
‫مبارک باشه عروسی پسرت.
‫تاریخش کیه؟
‫دهم اکتبر.
‫دهم اکتبر؟
‫آره.
‫من از هشتم تا دهم اکتبر خونه سادو هستم.
‫خونه سادو چخبره؟
‫پسر سادو، گلاب داره ازدواج می‌کنه.
‫کی قبول کرده دخترشو بهش بده؟
‫ما که نمی‌دونستیم نامزد داره.
‫چی؟ بهم که پول پیش دادن.
‫حالا چی بگم؟
‫مادرش مریض شد و فوت کرد، بعدش هم پدرش از غم و غصه دق کرد و مرد.
‫قسمت اینجوری بود.
‫قسمت و تقدیر.
‫ببین قسمت ما رو. خانواده خوبی داریم، نه؟
‫آقا، بهتون گفتم که بهترین خانواده تو دهکده هستن.
‫بهترین هستن.
‫دختر شما خانم این خونه میشه.
‫- حق با شماست، جناب واسطه. ‫- بله.
‫- پسر خوش تیپیه. ‫- بله.
‫خونه خوبی هم داره.
‫قسمت هر کسی نمیشه.
‫حق با شماست.
‫ببینید، این خونه آخرش مال اون میشه.
‫فقط دارم وظیفه پدر و مادرشو انجام میدم.
‫بی‌صبرانه منتظر ازدواجم.
‫وقتی ازدواج کرد، میرم زیارت.
‫ما با این وصلت موافقیم.
‫می‌تونید همین الان هدیه رو بردارید.
‫مبارک باشه، عجایب سینگ.
‫- بیایید بیشتر از این طولش ندیم. ‫- بله.
‫پس بریم جلو.
‫- درسته. ‫- از پسر بخواهید روی صندلی بنشیند.
‫عالی.
‫مبارک باشه، عجایب سینگ.
‫شنیدم عروسی گلاب جور شده.
‫خواب دیدی؟
‫داریم نخ مبارک رو می‌بندیم.
‫میگی نخ مبارک رو نبستین،
‫ولی آشپز رو رزرو کردی؟
‫بهم گفت که پسر سادو، گلاب، ۱۰ اکتبر داره ازدواج می‌کنه.
‫ها؟
‫احمق‌ها، نباید کارت دعوت پخش می‌کردین؟
‫اینجا چه خبره؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم این عمو و برادرزاده‌اش می‌خوان ما رو گول بزنن.
‫شاید عموش داره برای خودش نقشه می‌کشه.
‫بریم. بریم.
‫- بریم خواهر. ‫- صبر کنید آقا. چایی بخورید.
‫ببخشید برادر.
‫شما گفتید بهترین خانواده تو دهکده هستن.
‫فکر کنم کلاهبردارن.
‫نمی‌خوایم زندگی دخترمون رو با اونا خراب کنیم.
‫- ما گزینه‌های بهتری پیدا می‌کنیم. ‫- خداحافظ.
‫زندگیشو چطوری خراب می‌کردیم؟ انگار می‌خواستیم غرقش کنیم.
‫تمومش کن.
‫بخاطر این بهترین خانواده، آبروم رفت. تحقیر شدم.
‫گاجان سینگ همه‌چی رو خراب کرد.
‫با خودم فکر می‌کردم من که بزرگ این خانواده‌ام، چطور ممکنه از این موضوع خبر نداشته باشم؟
‫بله عمو، حق با شماست.
‫اما گاجان سینگ هم کار بدی نکرده.
‫ها؟
‫نه عمو! نزن!
‫- صبر کن احمق. ‫- لطفا به حرفم گوش کن.
‫- تو به من نگفتی؟ ‫- عمو! صبر کن!
‫انقدر با این کفش می‌زنم تو سرت تا تموم شه.
‫واقعا داری ازدواج می‌کنی؟
‫بله.
‫بخاطر تو منو تحقیر کردن.
‫اما تو بزرگ خانواده هستی عمو.
‫معلومه که تو رو سرزنش می‌کنه.
‫آبرومو بردی.
‫با من مثل یه دشمن رفتار کردی.
‫منو عموت دیدی نه پدرت.
‫تو فقط پدرم نیستی، مادرم هم هستی.
‫دیشب جورش کردیم.
‫اینا هم صبحش اومدن.
‫کی بهت می‌گفتم؟
‫تقریبا نهایی شده بود.
‫اگه بهت پول پیش رو داده بودن چی می‌شد؟
‫حالا بگو اون دختره از کجا بود؟
‫کیپا اونو جور کرد.
‫من؟
‫آره، تو. یادت نمیاد؟
‫- تو بودی که جورش کردی. ‫- درسته.
‫واقعا؟
‫مطمئنی؟
‫دیگه کی میتونست این کارو بکنه؟
‫- تو این کارو کردی. به عمو بگو. ‫- بله، عمو.
‫- عمه‌ی مامانم پیشنهاد رو قبول کرده. ‫- واقعا؟
‫دختر عمه‌ی مامانمه.
‫- چه فامیل نزدیکی. ‫- بله، عمو.
‫خداحافظ، عمو. ‫ما میریم کارت دعوت‌ها رو چاپ کنیم.
‫- بله. بریم. بریم داداش. ‫- خداحافظ، عمو. بعدا میبینمت.
‫خداحافظ.
‫یکی‌تون بره این کارو بکنه.
‫می‌خواین همه‌تون شخصا ‫کارت رو چاپ کنین یا چی؟
‫همه‌چی به خاطر کتاب مربیت خراب شد.
‫چه کیس خوبی رو از دست دادیم.
‫اگه اون هدف رو تعیین نکرده بودیم، ‫خیلی خوب پیش می‌رفت.
‫- منفی فکر نکن، داداش. ‫- درسته.
‫فقط فکر کن، از وقتی که داریم ‫طبق برنامه‌ی مربی پیش میریم،
‫برات پیشنهاد ازدواج میاد.
‫درسته.
‫برنامه‌ی مربی خوب پیش می‌رفت ‫اگه گاجان سر و کله‌اش پیدا نمی‌شد.
‫هممم.
‫- بریم داخل. ‫- بیا.
‫یه نگاه بنداز.
‫اون یکی خوبه.
‫آره، این یکی خوبه.
‫خب، اسم عروس چیه؟
‫اسم عروس...؟
‫می‌دونن.
‫بهش بگو.
‫فکر می‌کنیم و ‫اسم عروس رو بهت می‌گیم.
‫فکر کردن داره؟
‫اسمش که همیشه اسمشه.
‫مطمئنم خانواده‌اش ‫یه اسمی براش انتخاب کردن.
‫پیشنهاد می‌کنم یه اسم قشنگ ‫انتخاب کنی و چاپش کنی، باشه؟
‫داریم در مورد کارت دعوت عروسی صحبت می‌کنیم ‫نه برچسب پشت موتور
‫که برم یه قشنگشو پیدا کنم و استفاده کنم.
‫پس سورپرایز کور بنویس.
‫آره.
‫به هر حال برای روستای ما سورپرایزه.
‫سورپرایز کور.
‫آره، سورپرایز...
‫کور.
‫- بقیه جزئیات رو هم بنویس. ‫- باشه، بدهش اینجا.
‫یه چیز دیگه،
‫مطمئن شو که اسم عموش ‫به عنوان دعوت‌کننده ذکر شده.
‫باشه.
‫وگرنه ناراحت می‌شه.
‫- بله. ‫- انجامش می‌دم.
‫- اونجا رو نگاه کن. ‫- عجایب سینگ.
‫عجایب سینگ، عمو.
‫- بفرما. ‫- بدهش اینجا.
‫اسم عموش رو نوشتم.
‫- خب پس؟ ‫- باشه.
‫- تموم شد؟ ‫- آره.
‫نه. تو نه.
‫کارت دعوتا چاپ می‌شن، اما ‫ما باید این سورپرایز کور رو هم پیدا کنیم.
‫فکر کنم منو می‌ندازی تو دردسر.
‫نگران نباش، داداش.
‫هر دومون تو کاریم.
‫عروس رو بسپر به ما.
‫تو کارت دعوتا رو درست کن.
‫و به عموت وابسته نمون.
‫سوار شو دیگه.
‫سوار شو.
‫آماده‌ای؟
‫آره، برون.
‫بفرمایید، مادرجون. تبریک می‌گم.
‫به تو هم تبریک می‌گم، پسرم.
‫خیلی خوشحالم.
‫کارت رو تو پنجاب چاپ کردی، ‫خیلی کار خوبی کردی.
‫حتی یکی مثل من هم می‌تونه بخونتش.
‫درسته.
‫تمام کارت به زبان پنجابیه ‫اما اسم عروس انگلیسیه؟
‫نکنه عروس خارجی پیدا کردی؟
‫نه مادرجون، اون پنجابیه، اما ‫اون آقایی که کارت دعوتا رو چاپ می‌کرد گفت
‫اگه اسم دختره انگلیسی نوشته بشه، ‫بیشتر به چشم میاد.
‫درسته.
‫واقعا تو کارت به چشم میاد.
‫فقط صبر کن و ببین، مادرجون.
‫عروس خانم تو این روستا هم ‫خیلی به چشم میاد.
‫درسته. قطعا به چشم میاد.
‫- یه نگاه به این بنداز. ‫- چی؟
‫سایت دفتر ازدواج رو پیدا کردم.
‫- پیداش کردی؟ ‫- آره.
‫یه شماره واتساپ هم گذاشتن.
‫بزن دیگه، منتظر چی هستی؟
‫- یه دقیقه صبر کن. ‫- باشه.
‫رسیدم دم دفتر، ‫یه زنگ هم بهم زدن.
‫موتور رو نگه دار، آقا.
‫اینو بگیر.
‫مواظبش باش.
‫بذار عینکم رو بزنم ببینم ‫کی اینقدر عجله داره.
‫شاید یه پسر خوب باشه.
‫بله؟
‫سلام داداش.
‫از کجا صحبت می‌کنی؟
‫از همون جایی که شما زنگ ‫زدین دیگه، داداش.
‫من دارم از دهری صحبت می‌کنم.
‫از دهری داره حرف می‌زنه ‫با یه ته لهجه انگلیسی.
‫- ته لهجه انگلیسی داره؟ ‫- آره.
‫پس بده به من.
‫سلام داداش گلم.
‫- بله؟ ‫- می‌تونی یه عروس برامون پیدا کنی؟
‫این دفتر رو که برای ‫فروش آلوبچه باز نکردم.
‫معلومه، ‫برای پیدا کردن عروس باز کردم!
‫اینقدر ناراحت نباش، داداش.
‫حرفات آدم رو ناراحت می‌کنه.
‫خیلی عصبانی شدم.
‫ولی خدا رو شکر قورتش دادم.
‫بگو ببینم چه عروسی ‫می‌خوای؟
‫داداش، ما عروس باکیفیت، ‫اعلا و ترگل ورگل می‌خوایم.
‫بله.
‫خب، ببین، این روزا ‫قحطی دختره.
‫شما هم که عجله دارین.
‫اگه مشکلی نباشه، ‫میتونم براتون از لاهور پیدا کنم.
‫انگار آشناهاش تا اون ور آب هم هستن.
‫داره از پاکستان برامون ‫خواستگاری می‌کنه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫بذار رو بلندگو.
‫داداش، اون پنجاب نه، ‫ما از همین پنجاب خودمون می‌خوایم.
‫کدوم پنجاب رو میگی، ها؟
‫شما از پنجاب هند هستین؟
‫شما از پنجاب ‫پاکستان هستین، داداش؟
‫شماره رو قبلش چک کنین بعد بگیرین.
‫اگه خودتون خوب نمی‌بینین، بدین ‫یکی دیگه براتون چک کنه.
‫داره با تو حرف می‌زنه.
‫اگه کسی هم کمکتون نکرد، عینک ‫ضد ضربه بزنین، بعد چک کنین.
‫اگه بازم نتونستین چک کنین، ‫اصلا اون شماره رو نگیرین.
‫قطع کن دیگه!
‫قطع شد.
‫بیخیال اون پنجاب، ‫از همین پنجاب خودمون پیدا می‌کنیم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫بریم یه دفتر ازدواج دیگه پیدا کنیم.
‫باشه.
‫صد رحمت به شیطان.
‫یه بارم سر وقت بیا.
‫ساعتت باتریش تموم شده؟
‫باتری ساعتم که مشکلی نداره، ‫این دل شماست که باتریش تموم شده.
‫هرچی، به هر حال تو فقط یه ‫هفته دیگه اینجایی.
‫تا گلاب ازدواج کنه، منم ‫غذای دستپخت عروس رو می‌خورم.
‫برو سر کارت.
‫همیشه تنبله.
‫خدا به دادت برسه.
‫مجرعمو مثل تو فقط ‫دو تا تکیه گاه دارن.
‫آینه و دستگیره در.
‫آینه رو هم که شکوندی.
‫حالا من صورتم رو کجا ببینم؟
‫لازم نیست ببینی.
‫قیافه تو که همه می‌شناسن.
‫می‌زنم تو دهنت، جوجه اردک.
‫بی‌شعور.
‫دیگه باید غذای ‫دستپخت عروس رو بخوری.
‫همون رو هم می‌خورم.
‫تا نزدم تو سرت، برو.
‫- مثل سگ پارس می‌کنی. ‫- کیه مگه خودش؟
‫از کجا میای؟
‫یه جا بند نمیشی، نه؟
‫این همه مدت کجا بودی؟
‫عمو، مگه خبر نداری پخش کردن ‫کارت دعوت چقدر سخته؟
‫فامیل ما خیلی دورن.
‫انگار بیکانر اینا زندگی می‌کنن.
‫همه‌شون تو فاصله‌ی بیست کیلومتری هستن.
‫حداقل منو با خانواده‌ی عروس آشنا کن.
‫باید یه چیزایی رو باهاشون در میون بذارم.
‫گفتم که فامیل کیپا هستن.
‫فامیلای کیپا با کسی رفت و آمد ندارن؟
‫خب اون داره همه‌چی رو اوکی می‌کنه دیگه.
‫انگار یکی از اعضای خانوادَمونه.
‫- نگران نباش. ‫- یه چیزی رو درست متوجه شو.
‫امثال کیپا یه روزی می‌ندازنتون تو دردسر.
‫بیخیال این حرفا.
‫زن عمو کجاست؟ مردم از گشنگی.
‫دیگه نمیاد.
‫چرا؟ مریض شده؟
‫مریض شده؟ نکنه تب دانگ گرفته!
‫از قبلشم مشکل روانی داشت.
‫کی تنها یادگاریتو نابود کرد؟
‫اون خدمتکار بی‌مصرف.
‫پس با هم دعواتون شده.
‫شک ندارم که تو شروع‌کننده بودی.
‫من چرا باید دعوا کنم؟
‫اصلا به اون چیکار داریم؟
‫فقط پنج روز تا عروسیت مونده.
‫دو روز غذا رو از بیرون می‌گیرم.
‫روز سوم هم که آشپز میاد.
‫بعدشم که غذای دستپخت خانمتو می‌خوریم.
‫فقط پنج روز مونده.
‫شماها عجیبیدینا.
‫تو پنج روز باید عروس پیدا کنم، عروسی رو اوکی کنم؟
‫ماشین که تو پنج روز گیر نمیاد!
‫شماها دیگه آخرشین.
‫بی‌ام‌و که نمی‌خوایم.
‫- آلتو، زن هم باشه قبوله. ‫- آره.
‫ماروتی هل‌هلکی هم باشه اوکیه؟
‫یدک‌کش می‌گیریم.
‫آره.
‫حداقل یه چیزی نشونمون بده.
‫بفرما.
‫خوشگله؟
‫- آره خوشگله. ‫- آره.
‫خیلی نازه.
‫فقط یه مشکلی داره.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫یه پا نداره.
‫خوبه، پول پابندش نمی‌ره.
‫درسته.
‫نه. یه دختر نشون بده که دست و پاش سرجاش باشه.
‫باشه، از اونا که سالم هستن نشونتون می‌دم.
‫نشون بده.
‫اینم از این، کاملا سالمه.
‫هوم.
‫قیافش خوبه.
‫عکس بدون عینک آفتابی هم ازش دارین؟
‫آره دارم.
‫- نشون بده. ‫- فایده‌ای نداره دیدنش.
‫چرا؟
‫یه دونه چشم داره.
‫یه دختر دارین که همه‌ی اعضای بدنش سرجاش باشه؟
‫با ما شوخی نکن.
‫- همش از این دخترا نشونمون می‌دی. ‫- داداش معذرت می‌خوام.
‫من واسطه‌ام، پتو فروش که نیستم.
‫- دیگه شورشو درآوردی. ‫- آره.
‫بیرون تابلوت زده وصلت پشت وصلت
‫انگار که زیاد داری، مثل پتو.
‫بریم دوله.
‫ولش کن.
‫به این نمی‌گن دفتر ازدواج سریع.
‫- خیلی بد بود. ‫- آره.
‫انگار نه انگار، هیچکدوم از پنجابا به درد ما نمی‌خورن.
‫هر دوتاشونم امتحان کردیم.
‫بریم سراغ عصرونه‌ها؟
‫ها؟
‫هیچی.
‫گولابه.
‫چی بهش بگم؟
‫چی می‌خوای بگی؟ قطع کن.
‫اون واسطه‌ هم به درد نخورد.
‫باید یه فکری بکنیم.
‫مبارک باشه پسرم.
‫«این روزا، روزای فرخنده‌ای نیستن که هر روز ببینیشون.»
‫- مگه هر روزه که این روزای خوب پیش میاد؟
‫خدا بهت برکت بده پسرم، خدا بهت برکت بده
‫- سلام خاله، سلام عمو ‫- خدا بهت برکت بده
‫- سلام عزیزم ‫- دیگه شورش رو درآوردی گلاب
‫همه کارها رو خودت تنهایی انجام میدی
‫عموت که هیچی حالیش نمیشه
‫نمیدونه که الان باید تو خونه باشی؟
‫الان وقت بیرون رفتن از خونه نیست پسرم
‫- باشه ‫- به نظرم خیلی بدبخت شدم
‫عیبی نداره پسرم، نگران نباش
‫حالا که ما اینجاییم، همه چی رو درست میکنیم، باشه؟
‫نباید از خونه بیرون بیای
‫- باشه ‫- بهت اخطار میدم
‫- باشه ‫- حواسم بهت هست
‫عموت کجاست؟
‫اون توئه
‫- داداش! ‫- بیا پسرم
‫خدایا این دیگه چه وضعشه؟ ‫عروس که ندارم
‫دوستامم که جواب تلفنمو نمیدن
‫حالا دیگه حق بیرون رفتن از خونه رو هم ندارم
‫چرا داری امتحانم میکنی؟
‫برو سریع ببر اون تو سرو کن
‫برو دیگه
‫تو هم زود باش
‫کجاست این؟
‫یه کار بهت سپردم، نتونستی ‫از پس اونم بربیای؟
‫گلاب کجاست؟
‫گفتم مرغ درست کنه، مثل ‫یه پرنده پرید رفت
‫برو پیداش کن
‫همه چی برای مراسم حنابندون آماده‌ست
‫درسته
‫آره، عجایب سینگ
‫برو پیداش کن
‫منتظرم اینو بشکنم
‫مگه باید حتما رو سر ‫اون بشکنیش
‫یه چیزی پیدا کن بشکنش
‫تو برو زود پیداش کن
‫برو دیگه
‫یکی یه چوب چیزی به من بده
‫- من میارم، بیا اینجا ‫- کجایی؟
‫- داریش؟ ‫- آره
‫دارم میام
‫لعنتی، یه بار به تلفنش جواب نمیده!
‫هممم
‫اونجاست
‫اینجا چه غلطی میکنی داداش؟
‫کل روستا رو دنبالت گشتیم
‫اگه برای پیدا کردن عروس انقدر ‫تلاش میکردین که این اتفاق نمی‌افتاد!
‫همش میگفتی خیلی عجله دارم ‫عروس پیدا کنم!
‫برای عروسی به یه عالمه چیزای ‫مهم دیگه هم نیاز هست
‫همه چیزایی که تو لیست بود رو ‫داریم
‫ولی این دختره «سورپرایز Kaur» کجاست؟
‫- اعصابت رو خورد نکن گلاب ‫- باشه
‫فامیلات منتظرن که بهت حنا بزنن
‫وقتی عروسی نیست، من چرا ‫باید حنا بزنم هان؟
‫- مگه اینکه حتما همین امروز ‫بهش نیاز داشته باشیم! ‫- درسته!
‫پس کی قراره پیداش کنیم؟
‫- بعد از عروسی؟ ‫- ما برات یه عروس پیدا کردیم
‫یه دونه پیدا کردیم
‫- پیدا کردین؟ ‫- پیدا کردین؟
‫آره، پیدا کردیم
‫آره، برات یه عروس پیدا کردیم
‫- آره ‫- آره، برات یه عروس پیدا کردیم
‫- پیداش کردیم ‫- میخواستیم همینو بهت بگیم
‫بیا بریم، وقتی رسیدیم خونه همه ‫چی رو بهت میگیم - باشه
‫همه تو خونه دارن جشن میگیرن
‫- یالا ‫- تو هم اینجا نشستی غصه میخوری
‫اینجا مشروب دست‌ساز میخوری ‫در حالی که
‫همه تو خونه دارن از بهترین ‫مشروبای خارجی لذت میبرن
‫موتور رو برگردون
‫- چشم ‫- داریم میریم خونه
‫«یه سری دخترا با افسر ارشد ازدواج میکنن»
‫«یه سری دخترا با مامور مالیات ازدواج میکنن»
‫«یه سری دخترا با سیاستمدار ازدواج میکنن»
‫«یه سری دخترا با بازرس ازدواج میکنن»
‫«عشق تو یه جتِ»
‫«عشق تو یه جتِ ‫که کشاورزه»
‫«من به همه آرزوهات میرسم»
‫«ما یه جوری از پسش برمیایم»
‫"پول رو بیخیال، ‫ماه رو برات میارم."
‫"پول رو بیخیال."
‫"همین الان از کنارم رد شد، زمستون هم که هست."
‫"یهو حس کردم خیلی سردمه."
‫"و قلبم تند تند میزنه."
‫"ما جَت ها دوست داریم از ‫چیزهای خوب زندگی لذت ببریم."
‫"کلی زمین و ملک داریم."
‫"صداشون از تو بار هم میاد."
‫"روستای خانواده همسرت ‫با هیچی قابل مقایسه نیست!"
‫"روستای خانواده همسرت..."
‫"چرا همش از خودت تعریف میکنی؟"
‫"ببین دلم چی میگه."
‫"یه پابند برام بگیر، ‫چون مچ پام خیلی بی روحه..."
‫"یه گردنبند سلطنتی هم برام بگیر."
‫"یه حلقه دماغ هم برام بگیر ‫که مثل ستاره بدرخشه."
‫"انقدر پول جمع نکن، ‫یه کمیش رو هم خرجم کن."
‫"انقدر پول جمع نکن..."
‫"دوستی یارت ‫ناگسستنیه."
‫"میتونم برم کار غیرممکن رو برات انجام بدم."
‫"حتی دولت هم ‫انقدر باعرضه نیست."
‫"دلم میخواد یه قلپ ازت بخورم، ‫مثل ویسکی سینگل مالت میمونی."
‫"تو پر از عشوه ای، ‫من هم رهبرم."
‫"تو پر از عشوه ای..."
‫"تو یه پسر خوشتیپی و ‫من هم یه دختری ام که چیزای خوب رو دوست داره."
‫"غرور داری،"
‫"تو غرور داری، منم عشوه دارم،"
‫"مثل نخ و سوزن."
‫"قسم میخورم که برای هم ساخته شدیم."
‫"قسم میخورم که ما..."
‫"ما جوون و خوش قیافه ایم، ‫هم تو، هم من."
‫"انگار صدای پابند میاد."
‫"انگار صدای پابند ‫تو حیاطمون میاد."
‫"بدون تو از هیچی خوشم نمیاد، ‫به کی قسم بخورم؟"
‫"هی دختر، تو خواب میبینمت."
‫"هی دختر، تو خواب..."
‫یالا، همه بیان.
‫عجله کنید، دیرمون شده.
‫یالا، گلاب.
‫عجله کنید، همه.
‫بریم، همه.
‫یالا، عجله کنید.
‫خانواده عروس منتظرن.
‫من رو تو این دردسر انداختن، ‫حالا به تلفنم جواب نمیدن.
‫بریم؟
‫صبر کن.
‫اول باید بفهمم ‫کجا باید بریم.
‫عمو، تکلیفمون رو روشن کن.
‫حواست باشه که ‫عروسی‌ات سر بگیره.
‫اولین باره که ‫ساقدوشم.
‫کاری نکن بدشانس بشم.
‫اونجا ساکت بشین.
‫نمیخوام بدشانس بشم!
‫میخوای همین الان ‫یه درس حسابی بهت بدم؟
‫ولی من کجا باید بیام؟
‫عروسی در کار نیست.
‫چی؟
‫باشه، لوکیشن رو بفرست.
‫کلی مسافر بردم عروسی.
‫این اولین عروسیه که ‫پسره لباس دامادی پوشیده
‫در حالی که ‫اصلا عروسی در کار نیست.
‫فقط برون، بابا.
‫اعصابم خیلی خورده.
‫کاری نکن یه درس حسابی بهت بدم.
‫مارو ببر این جایی که گفتی.
‫باشه، باشه.
‫چیه؟ چرا راه نمیوفتیم؟
‫چرا انقدر مضطربی؟
‫نکنه کیپا و اینا ‫لحظه آخر پیچوندنت؟
‫نه، نه، نه.
‫پس بزن بریم، زود باش.
‫باشه.
‫عمو درست می گفت، یه روزی ‫اینا منو به دردسر بزرگی میندازن.
‫منو تو دردسر بزرگی انداختن.
‫بیاین بریم، همه، ‫برای عروسی دیرمون شده.
‫عجله کنین. بیاین.
‫همه‌تون هم بیاین.
‫بفرمایید. ‫این کار منو به دردسر بزرگی میندازه.
‫تو فقط یه راه داری، گلاب سینگ.
‫فرار کن!
‫میخوان خیلی بدجوری ‫خوارت کنن.
‫کجا در میری عمو؟
‫به چی زل زدی؟
‫ایشون عروس شما هستن.
‫خوب، سورپرایز ‫"سورپرایز کاور" چطور بود؟
‫بریم.
‫بیا بریم.
‫زنده باد کتاب ‫"هر چی میخوای بدست بیار"!
‫اینجا رو امضا کنین لطفاً.
‫من که سند ازدواج رو امضا کردم.
‫این چیه؟
‫اونا میدونن.
‫امضاش کن.
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫گلاب، میشه یه دقیقه بیای بیرون؟
‫میخوایم باهات حرف بزنیم.
‫کیپا، تو حرف بزن.
‫چی میخواستین بگین داداشام؟
‫خب...
‫داداش، ما نتونستیم برات عروس پیدا کنیم،
‫برای همین برای اینکه ‫جلوی جمع ضایع نشی
‫یه دختر ارکستر رو ‫اجاره کردیم که عروس بشه.
‫- ها؟ ‫- آره.
‫یعنی اون کسی که ‫با من عهد و پیمان بست...
‫آره.
‫دولاه!
‫زندگیمو نابود کردی!
‫وایسا ببینم، تو شیطون؟ ‫کجا در میری؟
‫می کشمت.
‫چرا دارن قایم موشک بازی میکنن؟
‫عمو راست میگفت. ‫"یه روزی اینا تو رو به دردسر میندازن."
‫یه لحظه صبر کن. ‫چرا یه بار حرفمو تا آخر گوش نمیدی؟
‫اون که تا ابد باهات نمیمونه.
‫یعنی چی؟
‫یعنی اینکه، نگران نباش.
‫ما با دختره همه چیو ‫چک کردیم.
‫اون تا وقتی که یه دختر دیگه ‫برای ازدواج پیدا نکردی باهات میمونه.
‫احمق ها، اگه یه دختر دیگه هم پیدا کنم، ‫چطوری جاشونو عوض کنم؟
‫اون موقع دیگه همه تو دهکده ‫قیافشو دیدن!
‫نه، ما برای اونم ‫یه فکری کردیم داداش.
‫آره.
‫ما همه چیو با دختره ‫چک کردیم.
‫با شرایط ما موافقت کرده.
‫ما روبندشو برنمیداریم.
‫آره.
‫میگیم اهل راجستانِ
‫و همونطور که میدونی، اونا همیشه ‫صورتشونو میپوشونن.
‫مارمولک‌های دو رو! حالا به خاطر شما نمیتونم ‫صورتمو به کسی نشون بدم.
‫تولدمو تبدیل به ‫عزای من کردین.
‫- نه، اینطوری نیست. ‫- بریم.
‫حالا منو بندازین تو رودخونه.
‫- بریم یه فکری به حالش بکنیم. ‫- آره.
‫تو که میخواستی ‫خواستگاری کنی، درسته؟
‫وایسا. بریم داداش. ما اینجاییم.
‫بریم پسرم. بیا.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اول مراسم سلام و ‫احوالپرسی رو انجام بدیم؟
‫انجامش بدیم.
‫ولی عروسه که الکیه. ‫این فامیلا از کجا اومدن؟
‫ما به همه‌چی فکر کردیم. ‫اینارو هم اجاره کردیم.
‫کل گروه ارکستر رو اجاره کردیم.
‫فقط باید 50000 روپیه ‫بهشون پول بدیم.
‫50000 روپیه؟!
‫فقط که نباید 50000 روپیه بدی.
‫باید 100000 روپیه هم ‫برای این قصر بدیم.
‫100000 روپیه؟
‫انگار مجبورم میکنین همین الان ‫یه جریب زمینو بفروشم.
‫بیا، بریم.
‫بریم.
‫- بزنین دیگه. ‫- بیا.
‫بیا، بیا.
‫بیا عمو.
‫عالی!
‫اینم از این.
‫- بیا عمو. ‫- نه.
‫بیا، بیا دیگه.
‫برو دیگه.
‫بیا.
‫عالی!
‫بیا.
‫عالی!
‫فوق العاده‌ست!
‫دوستان، همونطور که می‌دونید، امروز،
‫ما اینجا جمع شدیم ‫برای جشن عروسی.
‫صدها هزار لذت شاهانه نصیبت میشه،
‫اگه مرشد واقعی ‫نگاه پر از لطفش رو بهت بندازه.
‫اول از همه، دوست دارم ‫عموها بیان و با همدیگه احوال پرسی کنن.
‫با یه صدای دست و هورای حسابی، ‫از ... دعوت می‌کنم که به روی سن بیان...
‫یعنی از... ‫عموی مادری دعوت می‌کنم!
‫یه صدای دست و هورای حسابی ‫براش بفرستین لطفا.
‫بزنید که رفت!
‫هنرمند بعدی ما از راه می‌رسه...
‫یعنی فامیل بعدی ما...
‫داماد.
‫حالا نوبت شوهرای عمه‌هاست ‫که بیان و با همدیگه احوال پرسی کنن.
‫خوش اومدید، خوش اومدید.
‫- بفرمایید. ‫- درود.
‫خودمم.
‫بله، بله.
‫حالا نوبت به واسطه‌های ازدواج می‌رسه
‫که این خانواده‌ها رو ‫با هم آشنا کردن تا بیان و با همدیگه احوال پرسی کنن.
‫بفرمایید آقای واسطه.
‫بفرمایید.
‫- این آخرین و نهایی‌ترین فراخوانه. ‫- "ما" کیه؟
‫لطفا تشریف بیارین اینجا.
‫- یه صدای دست و هورای حسابی ‫براشون بفرستین لطفا. - نگه دار.
‫بیا داداش، ‫پولمونو بده.
‫اینو تو اون ۵۰،۰۰۰ روپیه ‫حساب نکردی؟
‫نه، مراسمشون تو بودجه نیست.
‫- پولشونو بده. ‫- باشه.
‫- خیلی زیاده. ‫- بده.
‫همشو بده.
‫- بفرمایید. ‫- باشه؟ راضی شدی؟
‫هی!
‫رومون конфетти نریزین ‫وگرنه می‌زنم تو گوشت، قیافه‌ی میمونی.
‫اینو بگیر.
‫کیپا، داره با تو حرف می‌زنه.
‫همه دست بزنین، بزنین.
‫بریم.
‫اشکالی نداره، همیشه همینطوریه.
‫بریم.
‫- درود. ‫- بیا بریم.
‫بیا بریم دیگه.
‫درود.
‫- بیا. ‫- ادامه بده، ادامه بده.
‫مبارک باشه.
‫- دارن پاکت خالی می‌دن. ‫- حالا یه دختر پنجابی خوشگل بهتون معرفی می‌کنم...
‫- گلاب، بذار عمه‌ات صورت عروستونو ببینه. ‫- با یه صدای دست و هورای حسابی
‫لطفا به خانوم رزی خوشامد بگین.
‫- رزی! رزی! ‫- چی شده؟
‫خانوم رزی!
‫وای نه!
‫خانوم رزی!
‫- پولتو نمی‌خوای؟ ‫- چی شده آقا؟
‫بشین سرجات.
‫کسی روبندتو بلند نمی‌کنه.
‫بشین سرجات.
‫چی شده پسرم؟
‫چی بگم عمه؟
‫خیلی خجالتیه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- اشکالی نداره پسرم. ‫- تموم شد؟ دیگه چیزی نمونده؟
‫ادامه بده، ادامه بده.
‫وایسا. ادامه بده.
‫خواهش می‌کنم بلند نشین، التماستون می‌کنم.
‫"تو مقدر شده‌ای که مال من بشی."
‫"ما یه زوج بهشتی هستیم."
‫"تو مقدر شده‌ای که مال من بشی."
‫"این روزا اسم من رو زبوناست."
‫"و زیبایی تو هم ‫دهن به دهن می‌چرخه."
‫- من مثل آرزوی یه بچه‌ام.
‫- تو مثل رویای یه عاشقِ به حقیقت پیوسته.
‫- من مثل یه گل رز معمولیم.
‫- در حالی که تو مثل یه شراب ‫مست‌کننده به رنگ گلی هستی.
‫- صورتت داد میزنه لاهوره.
‫- در حالی که راه رفتنم میگه پنجابه.
‫- من مثل یه گل رز معمولیم.
‫- در حالی که تو مثل یه شراب ‫مست‌کننده به رنگ گلی هستی.
‫مواظبش باش.
‫حقوقت رو به خاطر این کم میکنم.
‫بعد میگی که من بهت ‫نقش‌های بزرگ‌تر نمیدم.
‫نگاه کن چطوری رفتار می‌کنی!
‫گم شو بیرون! برو!
‫- بریم. ‫- بریم.
‫- من مثل یه گل رز معمولیم.
‫- در حالی که تو مثل یه شراب ‫مست‌کننده به رنگ گلی هستی.
‫- صورتت داد میزنه لاهوره.
‫- در حالی که راه رفتنم میگه پنجابه.
‫- من مثل یه گل رز معمولیم.
‫- در حالی که تو مثل یه شراب ‫مست‌کننده به رنگ گلی هستی.
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫زیادی احساساتی نشو. ‫اون دختر واقعیت نیست.
‫یه ذره برو اونورتر زن داداش.
‫برو کنار. کجا میای تو؟
‫به چی زل زدی؟
‫بریم.
‫هی! سلام! ‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟ برو.
‫نمی‌خوام که کار بدی بکنم.
‫حتی فکرشم نکن.
‫برو با عموت بیرون بخواب.
‫عمو که نمی‌دونه تو داری ‫خودت رو جای زن من جا می‌زنی.
‫خب بهش بگو.
‫- وگرنه خودم بهش میگم. ‫- نه.
‫میرم.
‫آره برو.
‫خب، داشتم خفه می‌شدم اون تو.
‫کی؟ اون یا تو؟
‫من.
‫اون بالا هست. ازش استفاده کن.
‫همونجاست دیگه!
‫موندم ننش قبل از اینکه اینو ‫به دنیا بیاره چی خورده بود؟
‫گلاب؟
‫بیا، یه کم چایی بخور.
‫نباید اول صورتت رو بشوری؟
‫آره، میرم می‌شورم.
‫چیه؟
‫خورشید وسط آسمونه؟
‫کی چایی رو درست کنه؟
‫تو درست کن.
‫ما می‌خوریم.
‫یعنی چی تو درست کن؟
‫یا تو درستش کن یا عموت. ‫من که درست نمی‌کنم.
‫اونم که بگذریم، پولم کو؟
‫چه پولی؟
‫حقوقت رو همون روز ‫تو تالار عروسی دادم.
‫فکر کنم بدون اینکه بخونی، ‫قرارداد رو امضا کردی؟
‫چه قراردادی؟
‫یادت رفت؟
‫باید یادآوری کنم؟
‫آهان، آره.
‫چی توش نوشته بود؟
‫شرایط و ضوابط من توش بود.
‫شرط اول:
‫هیچکس نباید وارد اتاقم بشه.
‫شرط دوم:
‫روزی هزار روپیه می‌گیرم.
‫روزی هزار روپیه؟!
‫من اینقدر پول ندارم.
‫شرط سوم:
‫هیچ کار خونه‌ای انجام نمیدم.
‫چطوری میتونی هیچ کار خونه‌ای نکنی؟
‫شرط چهارم و آخرم:
‫هر وقت بخوام میتونم برم.
‫و من الان دارم میرم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫ببخشید.
‫لطفا آبروم رو نبر.
‫یه فکری به حالش می‌کنم.
‫آهان راستی،
‫برای امشب، مشروب ‫و مرغ هم جور کن.
‫باشه؟
‫خدایا من رو تو چه دردسری انداختی؟
‫ها؟
‫عمو، تو توالت بودی؟
‫همین بیرون حمام کردم.
‫خیلی خوبه. ‫با لباس حمام کردی؟
‫خب، درست نیست آدم تو حیاط بدون لباس حمام کنه، درسته؟
‫عجیبی ها.
‫این دیگه چیه؟
‫من خیلی ها رو دیدم که با لباس حمام می‌کنن.
‫ولی انگار این پسر ما با تخت خوابش رفته حمام.
‫دیشب چی دیده بود؟
‫فکر کنم قاطی کرده.
‫اینم مرغ و مشروبت و هزار روپیه.
‫چرا انقدر طولش دادی؟ مردم از گشنگی.
‫به سختی جورشون کردم.
‫مثل تو که هر روز نداریم.
‫چرت و پرت نگو، بریز ببینم.
‫آب یا نوشابه؟
‫برای خودت هم بریز.
‫نه، ممنون.
‫گوش کن، حالا که گفتی هر روز دارم،
‫باید هر روز برام جورش کنی.
‫باشه؟
‫کیه؟
‫ها؟
‫بعد از اون همه مرغ، هنوزم بیرون خوابیده؟
‫نه حرف حالیشه، نه مرغ روش اثر می‌کنه.
‫آبرومون رو تو ده می‌بره.
‫یه وقتایی هم سر وقت بیدار شو.
‫خورشید که زده بالا.
‫چطوری عمو؟
‫ببین پسرم، من بزرگ این خونه‌ام،
‫وظیفمه یه چیزایی رو بهت بگم.
‫می‌خوای در مورد چی باهام حرف بزنی؟
‫خب که چی اگه دیگه شکار نمی‌رم؟
‫هنوز یادم نرفته چطوری از تفنگم استفاده کنم.
‫ببین، من شاید ازدواج نکرده باشم، ولی کلی عروسی دیدم.
‫هیچی بهتر از این نیست
‫که یه نفر تو خانواده از تجربه بزرگترش استفاده کنه.
‫یه خورده پنجیری برات آوردم. هر روز صبح یه کاسه ازش بخور.
‫اونوقت دیگه لازم نیست بیرون بخوابی.
‫عمو بیخیال، اول صبحی چرت و پرت تحویلم نده.
‫فایده حرفای عموت و پنجیری رو بعدا می‌فهمی.
‫کی می‌خوای زنت رو راه بدی تو آشپزخونه؟
‫مترجم : تالاپاتی
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫همسایه‌ها می‌پرسن کی می‌خوان نان شیرین بخورن.
‫خودمون باید درست کنیم عمو.
‫اون که درست نمی‌کنه.
‫چرا؟ نکنه انگشتاش تاول زده یا دستش شکسته؟
‫دست اون که نشکسته، ولی دست من بسته‌اس.
‫یعنی چی؟
‫عمو، اون زن واقعیم نیست.
‫چطور می‌تونه الکی باشه؟ مگه از مومه؟
‫این دیگه چه چرندیاتیِ؟
‫عمو، بهش پول دادم.
‫بهش پول دادی؟
‫ولی اونا که پولی‌ان انقدر خوشگل نیستن.
‫تو کی دیدی؟
‫چشم‌های من تیزبینن.
‫بگو از کجا آوردیش؟
‫از اوتار پرادش یا بنگال؟
‫نه عمو، از پنجابه، ولی...
‫اونجا هم از اینا پیدا میشه حالا؟
‫زمان ما، مجردا باید از بنگال زن می‌گرفتن.
‫نه عمو.
‫ما همه کارا رو کرده بودیم، فقط عروس جور نشده بود.
‫کیپا با ارکستر صحبت کرد
‫که تظاهر کنه زنمه تا وقتی خودم یکی رو پیدا کنم.
‫چطوری میشه زنت باشه؟ ‫شما که مثل خواهر و برادر میمونین.
‫دیدم چطوری با هم رفتار می‌کنین.
‫به کیپا شک داشتم.
‫وقتی ازش در مورد عروس پرسیدم، شروع کرد در مورد عمو زنش حرف زدن.
‫من از تو بهترم.
‫من حداقل یه مجرد ثبت شده‌ام.
‫تو نه به اونوریا تعلق داری، نه اینوریا.
‫ببخش عمو، ولی یه مشکل دیگه هم هست.
‫اون مرغ و مشروب می‌خواد، و هر روز هزار روپیه هم بیشتر می‌گیره.
‫این زنتِ یا برادرزن دائم‌الخمرت که هر روز مرغ می‌خواد؟
‫یواشتر عمو.
‫چرا یواشتر؟
‫- اینجا که بیمارستان نیست که مریض‌ها غر بزنن.
‫- من تو خونه‌ی خودمم. کی جرئت داره جلومو بگیره؟
‫همین‌طوری حرف می‌زنم.
‫- خل شده، آبرومونو می‌بره.
‫- ول کن نون و پنیر رو. اول یه فکری به حال شکم ما بکن.
‫- این که هیچ کاری نمی‌کنه!
‫- چطور هیچ کاری نمی‌کنه؟ بزرگترشم باشه وادارش می‌کنم کار کنه.
‫- صبر کن حال اینو جا بیارم. بیا بیرون ببینم دختر.
‫- عمو!
‫- وایسا! - حالشو جا میارم.
‫سلام.
‫چند بار بگم مثل گاو سرشو انداخته پایین اومده تو اتاق من؟
‫چیه؟ سقف چکه می‌کنه؟
‫فهمیدم. به حرفم گوش نمی‌دی، نه؟
‫باید به زور وادارت کنم گوش بدی.
‫به نوازنده‌های بنگرا بگم بیان؟
‫اون‌وقت مجبوری به سازشون برقصی.
‫نه، نه، نه.
‫راستش عمو از اخلاق این خبر نداره.
‫عمو شما خیلی تفنگ دست گرفتی ولی این یه دیوونه‌ی به تمام معناست.
‫ظهر شده.
‫ناهار نباید درست کنی؟
‫کی ناهار درست کنه؟
‫بهت گفتم گرسنه‌اشه.
‫- برو خمیر درست کن. - باشه.
‫باید خمیر درست کنی نه اینکه خودتو خمیر کنی.
‫بیا بریم.
‫راستش، راهشو یادم رفته.
‫- گلاب... - بله؟
‫داشتم فکر می‌کردم چرا با اون خدمتکار خانمه صحبت نمی‌کنیم برگرده؟
‫حالا شد خانمه؟
‫وقتی داشت می‌رفت بهش چی گفتی؟ اردک، درسته؟
‫با اون رفتاری که کردی،
‫دیگه نه تنها نمی‌تونیم برش گردونیم، حتی نمی‌تونیم بهش سلام هم بکنیم.
‫- یعنی دیگه برای همیشه رفت؟ - آره.
‫خودمون باید انجامش بدیم.
‫لعنتی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ورزش.
‫هر روز انجامش می‌دم.
‫چرا اینجا انجامش می‌دی؟
‫اصلا چرا ورزش می‌کنی؟
‫مگه تو رو برای المپیک انتخاب کردن؟
‫می‌دونم چرا دخترایی مثل تو این کارا رو می‌کنن.
‫دخترایی مثل من؟
‫آره، وقتی می‌رید تو خونه‌ی یه خانواده‌ی پولدار این کارا رو می‌کنید.
‫مرعمو مثل تو بعد از دو تا پیک با ما می‌رقصن.
‫اون ادا اطواراتون هم که دیگه نگم.
‫بعد اسم خودتونو گذاشتین خانواده‌ی پولدار.
‫دهنمو باز نکن.
‫به خاطر توئه که دارم اینجا این کارا رو می‌کنم.
‫وگرنه راحت می‌تونم تو روستا راه برم و برم باشگاه.
‫هیچ مشکلی هم ندارم.
‫ضمنا من پول رو فقط برای این گرفتم که نقش زن قلابیتو بازی کنم.
‫نه اینکه بشینم این چرت و پرتا رو گوش بدم.
‫فهمیدی؟
‫این که خیلی تند می‌زنه.
‫تقصیر خودته، نباید به سیم برق دست می‌زدی.
‫کسی این صحنه رو دید؟
‫نه اینکه به من توهین کرد.
‫کسی اون حرکت مسخره‌ی ورزشی رو دید؟
‫اگه کسی فیلم گرفته باشه می‌ذاره تو یوتیوب.
‫کلی هم لایک و کامنت می‌گیره.
‫بیا دیگه عمو!
‫«ما اینو با ماست و ترشی سرو می‌کنیم.»
‫- گلاب، امروز یوتیوب نجاتمون داد. - «با ماست و ترشی خیلی خوشمزه می‌شه.»
‫من آشپزی رو حلش می‌کنم.
‫تو برو اونو حلش کن.
‫- باشه. - برو.
‫«با اینا خیلی خوشمزه می‌شه. به همین ترتیب...»
‫نون‌ها رو آماده کردیم.
‫فقط باید یه چادر سرت کنی و بری سرو کنی.
‫زن‌ها بیرون منتظرن.
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫بعد از اتفاقی که دیروز افتاد،
‫هنوز فکر می‌کنی من با این کارا مشکلی ندارم؟
‫اگه اتفاق دیروز نیفتاده بود یه فکری می‌کردم.
‫الان که اصلا.
‫اینجا یه سنتیه.
‫عروس جدید نون شیرین درست می‌کنه...
‫دخترهایی مثل ما که رسم و رسوم حالیشون نیست.
‫ما می رقصیم.
‫اگه بخوای، می تونم برقصم.
‫وایسا.
‫بشقاب رو بده به من.
‫حالا می‌تونی بری.
‫برو.
‫ها؟
‫اینجا که کلی آدم هست.
‫عالی شد.
‫وقتشه که تاوان گندکاریشون رو پس بدن.
‫هی، گلاب! کمکی از دست ما برمیاد؟
‫بیاین تو، بچه ها. بیاین تو.
‫شدیدا بهتون اینجا احتیاج دارم.
‫سفارش بدین. ‫دوستاتون که هر کاری براتون می‌کنن.
‫یالا دیگه.
‫نه داداش. ‫من که با این سر و وضع نمی‌رم اون بیرون.
‫- چرا این کار رو باهام می‌کنی؟ ‫- مجبوری انجامش بدی، داداش.
‫- تمومش کن. ‫- بشین سرجات.
‫هر کاری که دلت می‌خواد بکن،
‫ولی النگوها رو در نیار.
‫بیا بیرون عزیزم.
‫ما که شام نخوردیم
‫چون می‌خواستیم ‫از نون شیرین شما لذت ببریم.
‫داریم میایم، عمه جون.
‫برو یه جا بشین.
‫خیلی خودتو چسپوندی. ‫ول کن بازوی منو.
‫آبجی، هنوزم ‫با چادر صورتشو می‌پوشونه.
‫- بفرمایید. ‫- تو این دوره زمونه دیگه همچین دختر خجالتی‌ای ندیده بودم.
‫تو این دوره زمونه؟
‫عمه هات اونجان. ‫به اونا هم تعارف کن.
‫- انگار هنوزم فرهنگ ما پابرجاست. ‫- بفرمایید.
‫میگن تو شهرشون دخترا همیشه ‫صورتشون رو می‌پوشونن.
‫خجالت نکش.
‫خجالتشو پشت رسم و رسوم قایم کرده.
‫بیا مامان.
‫بشین عزیزم. سوپرایز.
‫بیا دیگه. با ما حرف بزن.
‫یه کم از خودت برامون بگو.
‫خب، ترسم از اینکه دیوارم ‫خراب بشه تو حیاط اینا، ریخت.
‫حالا وقتشه که ببینیم تراز ‫دیوار اینا چطوره، مرتبه یا نه.
‫چطوری عمو؟
‫خوبم. تو چطوری؟
‫فاتح، خیلی ‫به موقع اومدی.
‫عمه‌ات نون شیرین درست کرده.
‫بخور.
‫می‌خوام بشینم تو بغلش و بخورم.
‫غریبه که نیست. ‫برو بشین تو بغلش، پسرم.
‫بشین تو بغلش.
‫بذار بشینه عزیزم.
‫گندش بزنن.
‫عمه مثل بابا کلی موی بلند داره.
‫وای نه!
‫هنوز سبیلشو ندیدی!
‫تو که دختر امروزی هستی.
‫- باید اپیلاسیونشون می‌کردی. ‫- آره.
‫سلام به همگی.
‫خدا به اون کسی که ‫زبون به دهان گرفت، رحمت کنه.
‫اینا از کجا پیداشون شد؟
‫گوش کن خوشتیپ، ‫جونمو برات می‌دم.
‫نه، گوش نمی‌کنم. ‫من که جوون ۲۲ ساله نیستم.
‫نباید این حرفارو به ما بزنی.
‫خدا که به حرفت گوش داد، حالا ‫نوبت توعه به حرف ما گوش بدی.
‫"یه وقتایی بگو آره، ‫یه وقتایی بگو هوم،"
‫"بیا دختر، ‫دستاتو باز کن و بچرخ،"
‫از عروس هم بخواه که برقصه.
‫اینا فقط به خوش‌شانسا سر می‌زنن.
‫برو بگیرش، پسرم. ‫برو.
‫"هی پسر، اگه می‌خوای رقصیدن منو ببینی..."
‫"یه لباس خوشگل برام بخر،"
‫"من نور اتاق تو هستم، پسر."
‫با منم برقص.
‫"دو تا دستگیره برنجی، دو تا دستگیره آهنی..."
‫سال دیگه میایم اینجا ‫تولد پسرتو جشن می‌گیریم.
‫"اونا رو برد کانادا، پسر."
‫"بردشون کانادا، پسر."
‫- حالا دیگه خجالت نمیکشه برقصه ‫- آره
‫"بیا ، ‫دختر، دستاتو باز کن و بچرخ"
‫ببرش تو.
‫اگه صورتشو ببینن ‫اونوقت میبرنش.
‫"بیا ، ‫دختر، دستاتو باز کن و بچرخ"
‫نگاه کن چطور میرقصه.
‫اینم لباسه، داداش.
‫میتونی بپوشی یا عمو میتونه بپوشه.
‫دیگه این کارو نمیکنم.
‫بیرون خیلی ذوق کردی.
‫بیا جاری، با من برقص.
‫بیا، یه رقص دو نفره بریم.
‫هی! ‫بذار برم.
‫بذار لباسو بپوشه. ‫من حواستو هستم.
‫نه داداش، این کارو کردم که ‫کسی بهمون شک نکنه.
‫تا جایی که زنِ گلاب بودنِ ‫منو در نظر بگیرم، قبول نمیکنم.
‫این به محض اینکه برات ‫عروس پیدا کنم تموم میشه.
‫همه این صیغه ها کجا رفتن؟
‫صیغه ها نمیتونن این کارو بکنن.
‫- باید خودمون انجامش بدیم. ‫- هوم.
‫این روزا پسرا خودشون عروس پیدا میکنن.
‫باید با دخترا لاس بزنم.
‫امروز حالم از همه شما به هم میخوره.
‫کمکت میکنم یه عروس پیدا کنی.
‫کمکم میکنی؟
‫آره، کمکت میکنم.
‫فکر کنم نمیدونی چطور لاس بزنی.
‫فقط بلدِ زندگیِ خودتو خراب کنی.
‫اشکالی نداره. فردا باهات میام.
‫علاوه بر این، فقط بعد از ‫پیدا کردن یه عروس میتونم از شرِت خلاص شم، درسته؟
‫از شرِ ما خلاص نمیشی، ‫ما از شرِت خلاص میشیم.
‫همش یکیِ.
‫بیا بیرون دیگه.
‫از دخترا بیشتر ‫طول میکشه تا آماده شی.
‫خب خب، تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫برنامه رو بذاریم کنار و بریم بیرون؟
‫بذاریمش کنار.
‫میتونم یه چیزی بگم؟
‫لبخند قشنگی داری.
‫دختر ها عاشقش میشن.
‫بریم. ‫بی سر و صدا برو تو.
‫همیشه بد اخلاقه.
‫نگاه کن، خیلی سخت نگیر.
‫فقط ته مانده ها نصیبت میشه.
‫واقعا؟
‫فقط صبر کن و حرکت های منو ببین.
‫تعجب میکنی.
‫سلام.
‫میخواستم ‫راجع به یه چیزی باهات حرف بزنم.
‫آره، چیه؟
‫هر روز میبینمت.
‫هر روز؟
‫فکر کنم عاشقِت شدم.
‫بس کن دروغگو.
‫اولین بارمه که اینجا اومدم.
‫نه، منظورم اینه که هر روز ‫ریلِت رو میبینم.
‫آره.
‫باشه، ولی اون کیه؟
‫نگرانش نباش.
‫زنِ دورِ منه.
‫درست میگفتی.
‫تعجب میکنم.
‫شوکه شدم.
‫هر چی. ‫دیگه نخند.
‫کارتو کردی.
‫حالا بذار من کارمو کنم.
‫اتوبوس اینجاست.
‫سوار اتوبوس میشه.
‫تو هم باید بعدش ‫سوار اتوبوس بشی.
‫عجله کن.
‫مطمئنی؟
‫آره، مطمئنم.
‫برو سوار اتوبوس شو.
‫- عجله کن. ‫- باشه.
‫برو!
‫یه لیوان آبمیوه بهم بده.
‫باشه.
‫دختر من هم مثل دختر تو رفت.
‫مطمئن بودیم که امروز می‌خوریم.
‫نه، راست می‌گفت. ‫چقدر احمق بودم.
‫کی می‌دونه شاید تو اتوبوس یه عده از ‫اهل روستای اون باشن.
‫آبروش می‌رفت.
‫وای، وای، خیلی نگران ‫آبروش هستی ها!
‫معذرت می‌خوام.
‫برای چی؟
‫برای حرفایی که اون روز ‫عمو زد.
‫اشتباه می‌گفت.
‫اشکالی نداره.
‫عادت کردم به این حرفا.
‫جامعه ما ما رو اینجوری کرده.
‫دختر تو زمین کار می‌کنه،
‫تو دفتر کار می‌کنه، تو ارکستر کار می‌کنه…
‫این فقط کاره.
‫همه حق احترام دارن.
‫ما از مشکلات شما خبر نداریم.
‫ما که هستیم که بخوایم ‫در مورد شما بد بگیم؟
‫ما اصلاً سعی نمی‌کنیم که ‫حرف اون طرف قضیه رو بشنویم.
‫فقط براساس اطلاعاتی که ‫داریم تصمیم می‌گیریم.
‫جرم نیست که یه کاری انجام بدیم
‫برای اینکه خرج زندگی خودمون و ‫خانواده مونو دربیاریم.
‫به نمایندگی از عموم عذرخواهی می‌کنم.
‫اوهوم.
‫حالا بگو ببینم، کجا بریم بعدش؟
‫نگاه کن، گلاب خان،
‫اول اینکه اسمت رو خیلی دوست دارم،
‫و دوم اینکه چای خوردن رو خیلی دوست دارم.
‫خب چی می‌شه بریم یه چای بخوریم؟
‫آره، طبیعتاً!
‫چایتونو بگیر.
‫می‌دونم چجوری می‌تونم یه زن برای خودم پیدا کنم.
‫چجوری؟
‫باید تو این دانشکده قبول بشیم.
‫اوهوم.
‫هی، نگاه کن، یه عالمه دختر ‫توشه.
‫فکر کنم تو این جا یه شانس ‫عالی داشته باشی.
‫خب بریم اون وقت.
‫من نمی‌رم تو اون جا.
‫تو برو. این یه کاریه که ‫خودت باید انجام بدی.
‫بیا بریم.
‫برو تو.
‫صبح بخیر دانشجویان.
‫اون جور دختری تو سبک و سیاق تو نیست.
‫اون وقت کی هست؟
‫بایست.
‫کتاب و خودکارت کو؟
‫خب من...
‫دارمش.
‫بشین و دیگه حرف نزن.
‫حواست باشه.
‫اون وقت نگفتی کی.
‫ششششششش!
‫ممنون!
‫اشکالی نداره.
‫حداقل اسمتو بگو.
‫اسم من گلابه.
‫چی؟
‫گلاب مثل گل؟
‫آره.
‫خب، اسم من به انگلیسی همینه - Rose.
‫Rose Kahlon.
‫هی، کتابت رو بگیر.
‫اشکالی نداره، بعدا می‌تونی بدی ‫به من.
‫عجله دارم.
‫بس کن.
‫یه روز رو می‌تونی ول کنی.
‫خب اگه نمی‌خوای من بنوشم
‫یه چیزی بگو که منو بلند کنه.
‫میشه یه چیزی نشونت بدم؟
‫چی؟
‫یه دقیقه وقت بده.
‫این چیه؟
‫این گل رو به دختری که ‫می‌خوام باهاش ازدواج کنم می‌دم.
‫احمق، گل خشک به ‫کسی نمی‌دن.
‫این گل خشک یه داستان خودش رو ‫داره.
‫بابام به مامانم داده بود.
‫عشقشون از راه ازدواج بود؟!
‫بعد از ازدواج بهش داد.
‫اوه.
‫میدونی چی شد؟
‫بعد از عروسیشون،
‫بابابزرگم مامانمو ‫به خاطر جهیزیه اذیت کرد.
‫مامانم ناراحت شد ‫و برگشت خونه مادربزرگم.
‫بعد بابام با بابابزرگم دعوا کرد ‫و رفت مامانمو راضی کنه.
‫بهش گفت: "من فقط تورو میخوام. ‫جهیزیه نمیخوام."
‫بعد این گل رز رو بهش داد.
‫مامان ساده دل من تا آخر عمرش ‫این گل رو نگه داشت.
‫فکر کنم به همین خاطر ‫اسم منو گذاشت گلاب.
‫حالا این گل رز مال زنمه.
‫خیلی عالیه.
‫نمیدونستم تو این دنیا ‫پسرهایی مثل بابات هم هستن.
‫من فقط با مشروب خورها طرف بودم.
‫اونایی که همه رو به خنده میاندازن،
‫اونایی که گلها رو خوشبو میکنن،
‫اونایی که دل رو به آواز میارن،
‫اونایی که میتونن چشم رو برق بزنن،
‫خدایا، ای خدا، بگو،
‫چرا اینجوری آدم کم پیدا میشه؟
‫شعر قشنگیه.
‫همینو دارم.
‫آرامش بهم میده.
‫من مخالفتی ندارم، ولی فقط میپرسم،
‫چرا این همه چیزو ول نمیکنی؟
‫من دنبال یه دلیل هستم که ولش کنم.
‫وقتی پیداش کردم ولش میکنم.
‫برو یه عروس برای خودت پیدا کن.
‫من میرم روی چمن بخوابم.
‫یعنی، پیدا کردی؟
‫نه، زنمه.
‫ها؟
‫زنته؟
‫بزار توضیح بدم.
‫تو یه آشوب بزرگی
‫اره، هستم.
‫به همین خاطر دنبال یه دختر میگردی.
‫اره.
‫دختر که با این آشوب ‫مشکلی نداره؟
‫اره.
‫دختر که همه چیزو درباره این آشوب میدونه ‫و هنوزم عاشقته؟
‫اره.
‫دختر که حاضره همه ی رویاهایی رو که درباره ی عروسیش داشته
‫بیخیال بشه و ساکت با تو بیاد؟
‫اره.
‫ها.
‫اینجوری دختر تو این دوره زمونه ‫چطور پیدا کنم؟
‫خیلی سخته.
‫نترس، شوخی کردم.
‫تو دانشگاهمون دختر زیاد هست.
‫مطمئنی؟
‫اره، مطمئنم.
‫پس باید برام یکی پیدا کنی.
‫باشه، باشه.
‫"از تو قشنگ تر نیست."
‫"نه قبل و نه بعد،"
‫"کسی مثل تو نیست،"
‫"هر وقت تورو میبینم جشن میگیرم."
‫"حسی که به تو دارم،"
‫"خیلی بیشتر از عشقه،"
‫"حسی که به تو دارم،"
‫"خیلی بیشتر از عشقه،"
‫"حسی که به تو دارم،"
‫"یه چیزیه که ‫از هفت آسمان بالاتر میره،"
‫"گوش کن، مرد رویایی من،"
‫"بزار به اندازه ی دلخواهم ‫بهت نگاه کنم،"
‫"چون قصد و نیتم داره عوض میشه،"
‫"یه چیزیه که ‫از هفت آسمان بالاتر میره،"
‫"گوش کن، مرد رویایی من،"
‫"بزار به اندازه ی دلخواهم ‫بهت نگاه کنم،"
‫"چون قصد و نیتم داره عوض میشه،"
‫"یه چیزیه که ‫باعث میشه فکر کنم دارم تو تو غرق میشم،"
‫"حسی که به تو دارم،"
‫"خیلی بیشتر از عشقه،"
‫"حسی که به تو دارم،"
‫"خیلی بیشتر از عشقه،"
‫"حسی که به تو دارم،"
‫"دلم حالش بده."
‫"تو کاری نکردی،"
‫"ولی کاری که تو انجام دادی عجیب غریب بود."
‫"ما چقدر وقت با ارزش رو هدر دادیم، خدایا، "
‫"چشمام الان میگن،"
‫"من نباید هیچوقت ازت دور باشم."
‫"احساس من نسبت به تو،"
‫"چیزی خیلی عمیق تر از عشقه،"
‫"احساس من نسبت به تو،"
‫"چیزی خیلی عمیق تر از عشقه،"
‫"احساس من نسبت به تو،"
‫امروز زودتر اومدی خونه.
‫هیچی نیست.
‫فقط فکر کردم دیرتر میرم کار خونه رو انجام بدم.
‫همه چیز خوبه؟
‫چی شد که امروز لباس ها رو شستی؟
‫فقط...
‫فقط؟ منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که فکر کردم باید مثل تو که هر روز لباس ها رو میشوری، این ها رو هم بشورم.
‫فراموشش کن، برو یه کم سر و صورتت رو بشور.
‫عدس پختم.
‫و دارم نان رو هم آماده می کنم.
‫بیا.
‫بیا بریم.
‫مشکلش چیه؟
‫تمام لباس ها رو شسته.
‫اگه این عدس رو پخته باشه مطمئنم یه چیزی تو کارشه.
‫عدس چطوری مزه میده؟
‫خوشمزه س.
‫این اولین باره که درستش می کنم.
‫عمو جان، آب بخور.
‫اشتباهی قورتش دادم، خوشمزه س.
‫چقدر نمک ریخته؟
‫خیلی شور شده.
‫اوم.
‫عمو، هرچی رو که می بینی آروم بخور.
‫از اون چیزی که تو درست می کنی بهتره.
‫نذار این بشقاب رو بکوبم تو صورتت.
‫غذای من رو می خوری بعد پشت سرش حرف می زنی.
‫تا الان من به تو غذا میدادم.
‫ناراحت نشو.
‫انتظار داری چی کار کنم، سجده کنم برات؟
‫من نان رو با ترشی می خورم.
‫می تونی بیای داخل بخوابی؟
‫من خوابم نمیاد.
‫یه چیزی بخور.
‫عادت داری هر شب مشروب بخوری، نه؟
‫نه، راستش یه خواب خیلی ترسناک دیدم.
‫و خیلی می ترسم.
‫و مشروب خوردن رو ترک کردم.
‫به خاطر همین ازت می خوام یه چیزی بخوری.
‫نباید یهو ترک کنی.
‫اعتیاد داره.
‫یه چیزی بخور.
‫گفتم بیا داخل، نگفتم نصیحتم کن.
‫بیا داخل.
‫کجا داره میره؟
‫انگار باز می خواد امشب توهین بشنوه.
‫اسم من رو تو روستا بد در میاره.
‫نرو داخل. این کار رو نکن. نرو داخل.
‫بذار من برم، عمو. داری چی کار می کنی؟
‫یه جوری میشه.
‫گفت بیام داخل!
‫نمی ذارم بری.
‫بذار من برم.
‫نمی ذارم بری.
‫- بیا. ‫- نه.
‫شما دوتا داری چی کار می کنی؟
‫ازش خواستم بیاد داخل.
‫بیا.
‫خیلی غیر قابل پیش بینیه.
‫یهو از آرام به خشن تبدیل میشه.
‫چرا باید برام مهم باشه؟
‫داره خودش رو نابود می کنه.
‫اشکالی نداره، ‫می تونی روی تخت بخوابی اگه بخوای.
‫نه، من اینجا راحتم.
‫می تونی نابودم کنی اگه بخوای،
‫ولی منو از خودت دور نکن.
‫قلبمو به تو دادم،
‫هر کاری دوست داری باهاش انجام بده.
‫چرا می خوای بری کانادا؟
‫نگا، من فقط به تو می گم این رو، باشه؟
‫یه پسره بود که ‫دیوونه وار عاشقش بودم.
‫رفته بود کانادا.
‫بعد از رفتنشم ‫باهام حرف میزد.
‫اما یه مدت بعدش ‫عوض شد.
‫شمارشم عوض کرد.
‫انگار از همه جا ‫قطع رابطه کرد.
‫من فقط دلم میخواد برم اونجا ‫و ازش بپرسم تقصیر من چی بود؟
‫این خیلی عجیبه.
‫من شنیدم دخترا ‫قطع رابطه میکنن و از یه پسره میرن.
‫این اولین باره که میشنوم یه پسره ‫رفته کانادا و با یه دختر قطع رابطه کرده.
‫قبلش خودم یه پسره ‫برای خودم انتخاب کرده بودم.
‫این دفعه پدر و مادرم ‫برام یه نفر پیدا میکنن.
‫خیلی خوبه.
‫چی شد؟ ‫دیره، نمیخوای بری خونه؟
‫بریم.
‫هوم.
‫بله.
‫هی، میخوای کُلچا بخوریم؟
‫یه جا رو میشناسم که کُلچای خیلی خوشمزه ای داره.
‫باشه.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫وقتی بخوریش طرفدارش میشی.
‫واقعاً؟
‫بفرمایید.
‫بفرمایید. کُلچای داغ رو نوش جان کنید.
‫اینم یه کُلچا برای شما.
‫بفرمایید.
‫بزن به تخته، رز کौर.
‫چرا عقب نشستی؟
‫اشکال نداره.
‫تو کُلچات رو نوش جان کن.
‫خوشمزه هست، نه؟
‫واقعاً خوشمزس.
‫خیلی تنده.
‫هر وقت خواستی میارم اینجا.
‫باشه.
‫چی شد؟
‫بیا بیرون رز.
‫خیلی دیره. ‫عجله داریم.
‫ها؟
‫هی! الو؟
‫تو چیکار کردی؟
‫تو رو چه حسابی اینجوری رفتار میکنی؟
‫چرا چیزی نمیگی؟
‫چرا بهش گفتی از ماشین پیاده بشه؟
‫من راننده تو نیستم.
‫تو منو وادار کردی ‫تنها جلو بشینم،
‫در حالی که شما دوتا ‫عقب نشسته بودید.
‫ماشین رو نگه دار. بذار جلو بشینم.
‫اشکال نداره. بمون اونجا.
‫میخواستی اونجا بشینی، نه؟
‫این چه طرز رفتاريه؟
‫نمیدونم.
‫باهاش دوست نباش.
‫چرا؟
‫نمیدونم.
‫اون برای تو مناسب نیست.
‫من خودم میدونم چی به نفع منه و چی به ضررم.
‫تو کی هستی که به من بگی چه کار کنم؟
‫ضمنن چه مشکلی ‫با دوستی ما داری؟
‫اینم هزار تومنت.
‫فراموش کردم امروز بهت بدم.
‫چطوری؟
‫ببخشید بابت دیروز.
‫نمیدونم دیروز ‫اون احمق چه مرگش بود.
‫اشکال نداره. فراموشش کن.
‫یه دختر برات پیدا کردم.
‫واقعاً؟
‫واقعاً.
‫کیه؟
‫از دانشگاه خودمون.
‫خیلی قشنگه و ساده.
‫خب سریع معرفیش کن.
‫خیلی عجله نکن.
‫عکسشم توش هست.
‫بگو اگه خوشت اومد.
‫اون وقت من کار رو جلو میبرم.
‫رز و گلاب، ‫یه چیز هستن، نه؟
‫پس ما باید باهم بمونیم، نه؟
‫باور نمیکنم که تو منو دوست داری.
‫خوب فکر کن قبل از اینکه بگی باشه.
‫مثل اون یکی اولی، پشیمون نشو.
‫پشیمون نمیشم.
‫هیچ وقت پشیمون نمیشم.
‫میدونی باید چی کار کنیم؟
‫نمیتونیم یه عروسی بزرگ بگیریم ‫بخاطر این آشوبی که تو راه انداختی.
‫ولی اشکال نداره.
‫با یه قلب سنگین، همه رویاهایی رو ‫که برای عروسی داشتم له میکنم.
‫امروز همین الان با خانواده‌م ‫راجع به تو حرف میزنم.
‫با عمو باید بیای اینجا.
‫فقط باید بگی که هیچ توقعی نداری.
‫ما همه چی رو داریم.
‫فقط میخوایم دخترو با خودمون ببریم.
‫این بابام رو تحت تاثیر قرار میده
‫چون فکر میکنه عروسی های بزرگ ‫هدر دادن پولن.
‫تو همه چی رو برنامه ریزی کردی.
‫بله.
‫فقط باید با عموت بیای اینجا و ‫با پدر و مادرم حرف بزنی.
‫بعد میتونیم تو دادگاه ازدواج کنیم.
‫- امروز همین الان با عموم حرف میزنم. ‫- باشه.
‫و این خبر خوب رو به ‫همسر سابقم هم میگم.
‫نگاه کن بهش. ‫الان داره میاد خونه.
‫بله.
‫کجا بودی، گلاب؟
‫همسرت ما رو دعوت کرده.
‫- تو رو دعوت کرده؟ ‫- برو ببرش.
‫ما باید برگردیم خونه و ‫کارهامون رو تموم کنیم.
‫برو، عجله کن.
‫این چه مزخرفاته؟
‫مزخرفات؟ چه مزخرفاتی؟
‫نمیبینی؟ دارم میرم بیرون ‫تا بهشون نان شیرین بدم.
‫اون روزی که ازت خواستم، ‫بهشون نان شیرین ندادی.
‫من رو توی دردسر ننداز. ‫صورتت رو بپوشون.
‫اون نان شیرین ها رو ‫من درست نکردم.
‫منتظرن تا صورت من رو ببینن.
‫فکر کردم باید ‫امروز بهشون صورتمو نشون بدم.
‫منتظر نیستن تا صورت تو رو ببینن.
‫تو زن واقعی من نیستی.
‫معلومه که هستم. ‫من همونیم که باهاش ازدواج کردی.
‫زن رو چطور تعریف میکنی؟
‫چرا داری سعی میکنی من رو توی دردسر بندازی؟
‫من دختری رو پیدا کردم که میخوام باهاش ازدواج کنم.
‫صورتش رو به همه نشون میدیم.
‫نباید مزاحم بشی.
‫نه به هیچ وجه، همین الان میرم و ‫صورتمو بهشون نشون میدم.
‫با تو چه خبره؟
‫چرا اینجوری رفتار میکنی؟
‫فکر میکنم عاشق شدم.
‫به کی؟
‫به تو!
‫به کی دیگه میتونم عاشق بشم؟ ‫به عموت؟
‫- عجله کن، دختر. ‫- میام!
‫میام!
‫از سر راهم برو.
‫روزی، اگه یه ذره هم شده دوستم داری...
‫صورتت رو بپوشون.
‫اگه صورتمو بپوشونم، عشقم رو ‫نمیبینی.
‫فقط اینجوری میشه دیدش.
‫چه کاری کردی؟
‫بهت گفته بودم دخترهایی مثل ‫اون قابل اعتماد نیستن.
‫باید به جای شکر، ‫سم میریختی توشون،
‫و یه دوتا نان شیرین هم ‫به ما میدادی.
‫فکر میکنی با این همه نمایش ‫میتونی زن من بشی؟
‫من دارم با رز ازدواج میکنم.
‫لطفاً برو.
‫یه ماشین برام بفرست.
‫وای عالی.
‫یه نمایش فوق‌العاده اینجا دارن.
‫این دیگه یه سرگرمی تمام عیاره.
‫بیاین رفقا.
‫اون فرشته ها روی صحنه میرقصن
‫در حالی که این فرشته قرمز ‫روی میز میرقصه.
‫- خودت رو پر کن. ‫- بکن.
‫تو که داری.
‫بزار خودم رو پر کنم.
‫- خب حالا که چی؟ صورتشو بهشون نشون داد، داداش؟ ‫- بخور.
‫فقط یه دوتا زن پیر اونجا بودن.
‫انگار که همه ی روستا ‫صورتشو دیده باشن.
‫- بخور. ‫- نه، حوصله ندارم.
‫- ناراحت نباش. ‫- عالی.
‫اگه از این خوشتون اومد، یه دست تشویق گرم براشون بفرستین!
‫نیازی به معرفی هنرمند بعدی نیست!
‫کسی که قلب جوانا رو تندتر میزنه!
‫افتخار این گروه ارکستر، خانوم رُزی!
‫- عالی بود! ‫- رُزی! رُزی!
‫چطور؟
‫من دیگه بهت نشون دادم چی قراره اتفاق بیفته!
‫گفتم که تو منو ول می کنی!
‫وقتی منو نفرین کردی یادم اومد...
‫چقدر تو رو از مسخره بازیا نجات دادم!
‫تو لیاقت دشمن بودنو داری، رفیق!
‫یه زمانی بود که من با همین دستام تو رو غذا می دادم!
‫عجب!
‫درسته.
‫مترجم : تالاپاتی
‫"تو باعث بیکاری کاترینا میشی!"
‫"تو برای آنجلینا هم دردسر درست میکنی."
‫"تو اینستاگرام رو با ریل آخر ت میشکنی!"
‫"تمام روستا دیوونه پوست سفید ت میشه."
‫"باید صورت تو رو زیر چادر قایم کنی!"
‫"تمام روستا دیوونه پوست سفید ت میشه."
‫"باید صورت تو رو زیر چادر قایم کنی!"
‫"تمام روستا دیوونه پوست سفید ت میشه."
‫"باید صورت تو رو زیر چادر قایم کنی!"
‫"من قبل از هر قدمی که برمیدارم خودم رو نگاه می کنم!"
‫"چون عاشق ها می تونن خیلی ظالم باشن!"
‫"من قبل از هر قدمی که برمیدارم خودم رو نگاه می کنم!"
‫"چون عاشق ها می تونن خیلی ظالم باشن!"
‫"نمیشه آتیش رو زیر چادر قایم کنی!"
‫"حتی اگه سعی کنی لبات رو ببندی!"
‫"من مثل شیر جوشیده ام!"
‫"نمیشه من رو زیر چادر قایم کنی!"
‫"من مثل شیر جوشیده ام!"
‫"نمیشه من رو زیر چادر قایم کنی!"
‫"تو دمای هوا رو بالا می بری!"
‫"تو پسرای مقدسا رو به سمت مشروب می کشونی!"
‫"تو دمای هوا رو بالا می بری!"
‫"تو پسرای مقدسا رو به سمت مشروب می کشونی!"
‫"تو پسرا رو دیوونه می کنی!"
‫"وقتی برای خشک کردن موهات میر رو بام!"
‫"تمام روستا دیوونه پوست سفید ت میشه."
‫"باید صورت تو رو زیر چادر قایم کنی!"
‫"تمام روستا دیوونه پوست سفید ت میشه."
‫"باید صورت تو رو زیر چادر قایم کنی!"
‫"تمام روستا دیوونه پوست سفید ت میشه."
‫"باید صورت تو رو زیر چادر قایم کنی!"
‫"رنگ تیره به کسایی که پوست سفید دارن میاد!"
‫"پسرا با اشتیاق منتظرن که یه نگاه به من بندازن!"
‫"رنگ تیره به کسایی که پوست سفید دارن میاد!"
‫"پسرا با اشتیاق منتظرن که یه نگاه به من بندازن!"
‫"زیبایی من مست کننده س!"
‫"مواظب خودت باش عزیزم!"
‫"من مثل شیر جوشیده ام!"
‫"نمیشه من رو زیر چادر قایم کنی!"
‫"من مثل شیر جوشیده ام!"
‫"نمیشه من رو زیر چادر قایم کنی!"
‫نگران نباش رفیق!
‫کسی نمیدونه!
‫حالا که مردا صورت شو ندیدن!
‫نمیدونن اون کیه!
‫خوب بود!
‫این یه اجرا عالی بود!
‫می تونیم یه دست تشویق گرم براشون داشته باشیم!
‫گوش کن!
‫بله؟
‫باشه خانوم اینجا از اجرا خیلی خوشش اومد و به ما گفت...
‫که رُزی یه عروس از این روستا هست!
‫یه دست تشویق گرم برای اون !
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫بریم!
‫حالا همه میدونن!
‫نگران نباش!
‫بیشتر زن ها آب مروارید دارن!
‫و بیشتر مردها مست هستن!
‫خیلی مست هستن که همه چیز براشون مُبهم به نظر می رسه!
‫همسرت امروز یه اجرا عالی داشت عزیزم!
‫من خیلی از اون لذت بردم!
‫دوستت دارم عزیزم!
‫خیلی باحال بود.
‫یه دختر دیگه رو پیدا کردم ‫با کلی زحمت,
‫اما حالا اون یکی حجابشو برداشت.
‫نگاه کن داداش,
‫حرف آخر,
‫حالا یه راه حل بیشتر نیست ‫برای مشکلایی که گیر کردی توش.
‫شنیدم مربیمون قراره
‫یه کتاب دیگه منتشر کنه, جلد دوم.
‫شرمت نمیشه؟
‫اولین کتابشه که منو ‫تو این چاله انداخت.
‫و حالا میگی ‫کتاب دیگه رو هم بگیرم.
‫داداش, این یه چیز خیلی ویژه ایه ‫تو اون کتاب.
‫میگفتی که یه دختر هم نداری ‫اما حالا دو تا داری.
‫حرفش درسته داداش.
‫حق با اونه, داداش.
‫باید بریم مربی رو ببینیم.
‫اون کتاب هنوز منتشر نشده,
‫اما یه نسخه ی اولیه شو بهمون میده.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- خیلی خوب میدونه. ‫- آره.
‫پس بریم پیشش؟
‫از اون پسر بپرسیم.
‫فکر کنم این خونه ی اونه. ‫موتور رو نگه دار.
‫این خونه ی مربی هست؟
‫آره, شما کی هستید؟
‫- ما شاگردای مورد علاقش هستیم. ‫- آره.
‫ما برای جلد دوم اومدیم.
‫آها, فهمیدم.
‫ازش بپرس ببینیم یه نسخه ی اولیه شو میتونیم بگیریم یا نه.
‫بگیرش.
‫چای نمیخوایم.
‫بیا.
‫شماها شاگردای مورد علاقش هستید, درسته؟
‫مربیتون دیشب با ‫یه دختر از روستا فرار کرده.
‫چوب رو بگیر.
‫بگیرشون.
‫بریم.
‫مربیتون میخواد ‫ما رو تو دردسر بندازه.
‫بجنبین. بریم, بریم, بریم.
‫و حالا فهمیدید ‫تمرکز مربیتون کجا بوده.
‫میگفتن که ما رو از ‫این مشکل نجات میده,
‫اما با یه دختر فرار کرد!
‫اینا فقط چرت و پرت میگن.
‫حتما با یه دختر رفته ‫یه مسابقه ی دو.
‫آره.
‫گُلاب, میدونی, همه دارن برای ‫مسابقات استانی آماده میشن.
‫نه داداش, گُلاب هیچی نمیدونه,
‫حتی نمیتونه بین ‫رز و روزی یکی رو انتخاب کنه.
‫یه نمونه ی بارز از اینکه ‫از چاله در اومدن, افتادن تو چاه.
‫- آتیشه. ‫- آتیشه؟
‫من نه تو آتیش افتادم نه تو چاه,
‫زمین خوردم.
‫اگه تو این چاله نبودم
‫اگه تو چاله مونده بودم.
‫داداش, ناراحت نشو, ‫اما یه نقشه دارم.
‫شرمت نمیشه؟
‫اصلا برام غصه نمیخوره؟
‫من اینجا آویزون شدم, ‫به خاطر نقشه ی مربیت.
‫بعدش باید چی کار کنم؟
‫خودمو دار بزنم؟
‫من خودم این نقشه رو کشیدم داداش.
‫مربی هیچ دخالتی توش نداره.
‫اگه این نقشه جواب نده ‫به اون علف خوشبو با سگ قسم میخورم,
‫دیگه هیچ وقت به خودم نصیحت نمیکنم.
‫- باشه, بگو. ‫- بگو.
‫یادته وقتی بچه بودیم ‫قرعه کشی میکردیم؟
‫اونایی که رو برگه نوشته بود, ‫همون رو برمی داشتیم.
‫چرا قرعه کشی نکنیم ‫یا یه چیزی مثل این؟
‫بیا, طراحای بزرگ,
‫این قرعه کشی نیست ‫که برگه بکشیم.
‫- بذار قرعه کشی باشه داداش. ‫- آره.
‫اون دختری که قرعه اش در بیاد, ‫گُلاب نصیبشه.
‫حالا موقع انتخاب برگه, ‫تقلب نمیکنیم.
‫اینطوری میفهمیم که خدا چی میخواد.
‫اوهوم.
‫"روزی"
‫یه بار دیگه امتحان کنیم.
‫- اوهوم. ‫- اوهوم.
‫بکش.
‫"روزی"
‫میگن یه بار سومه که یه چیز قشنگه!
‫یه بار دیگه
‫بفرمایید.
‫"رز"
‫بهت گفتم یه بار سومه که یه چیز قشنگه!
‫خیلی عالیه!
‫آره
‫برو اگه اینقدر دل‌ات می‌خواد بری،
‫زندگی هم قبل از اینکه از بدن بره، ‫اجازه نمی‌گیره!
‫چرا درست در نمیاد؟
‫خدا آرزوهات رو برآورده می‌کنه ‫اگه نیتت پاک باشه.
‫- هوم. ‫- آره.
‫عمو رز بیشتر از ما نگران ‫این بود که رز رو شوهر بده.
‫ترس داشت که نکنه ما آخرش با یه خانواده ‫بد قاطی بشیم.
‫هوم.
‫خدا رو شکر دیگه ‫نمی‌خواد نگران این چیزا باشیم.
‫راستی رز به ما گفت ‫که تو یه عروسی ساده می‌خوای.
‫آره، ما هم نمی‌خوایم ‫خیلی خرج کنیم.
‫فقط یه مشت آدم می‌آرن ‫و رز رو با خودمون می‌بریم.
‫- عالی! ‫- عالی!
‫تو آدم با فکر و منطقی‌ای.
‫هر دوشون همدیگه رو ‫می‌شناسن و می‌فهمند.
‫ما این وصلت رو قبول می‌کنیم.
‫بفرمایید.
‫ما خوش‌شانس هستیم.
‫خب، یه چیز شیرین ‫برای جشن گرفتن این اتفاق بخوریم.
‫عمو دختر از راجدانی،
‫شیرینی‌های مخصوص ‫از کانادا آورده.
‫صبر کن، برادر شوهر!
‫ما همه این کارها رو ‫تو دادگاه انجام می‌دیم.
‫درست می‌گی.
‫باشه، باشه.
‫بفرمایید، عمو.
‫خانواده رز با ازدواج ما ‫موافق شده‌اند.
‫حالا می‌رم رز رو بگیرم،
‫و بعد میام خونه و ‫عروس‌ها رو با هم عوض می‌کنیم.
‫تو یه وضعیت بد گیر افتاده بودیم.
‫وقتی رز اینجا بیاد،
‫همه این مشکلات روزمره حل می‌شه.
‫بریم و دیگه از دست رز خلاص بشیم.
‫- بریم. ‫- بیا عمو!
‫فکر کنم اون از دست ما خلاص بشه!
‫بیا تو پسرم.
‫بیا اینجا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام عمو!
‫دختر جون! می‌خوای چی بگی؟
‫من که قبلا همه چیز رو ‫بهتون گفتم.
‫من قبول دارم که تقصیر ‫اون بود.
‫اما اون کار اشتباهی ‫انجام نداد.
‫من به خاطر پول این کار رو کردم.
‫گلاب به خاطر ‫مشکلات شخصی‌اش این کار رو کرد.
‫نه اون از خطش تجاوز کرد ‫و نه من.
‫اما حالا اون ‫دختر مورد علاقش رو گیر آورده.
‫و اگه گلاب خوشحاله، ‫من هم خوشحالم.
‫رز از یه خانواده خوبیه.
‫گلاب هم یه پسر خیلی خوبیه.
‫علاوه بر این، هر دوشون ‫همدیگه رو دوست دارند.
‫پس فکر می‌کنم ‫هیچ کدوم از ما نباید ‫با ازدواجشون مخالفت کنیم.
‫حالا هر طور که صلاح می‌دونید ‫تصمیم بگیرید.
‫همه شما می‌دونید ‫که اون چی گفت.
‫گلاب یه پسر خیلی خوبیه.
‫شورای روستا با این ‫ازدواج مشکلی نداره.
‫ما فقط یه مشکل داریم.
‫چرا ‫به حرف اون مربی احمق، ‫زندگی‌ات رو نابود کردی؟
‫گلاب! کی بهت این ‫نصیحت‌های بد رو می‌کنه؟
‫کسایی که بهش نصیحت بد ‫می‌کنن،
‫همونایی هستند که با هم ‫مشورت هم نمی‌کنند ‫که بهش چی بگن!
‫اینا آدمای بی نصیحت هستند.
‫تو دیگه هیچ وقت ‫زندگی خانوادگی‌ات رو خراب ‫نکن!
‫باشه، کدخدا!
‫حتما می‌خواست ‫خونه‌اش رو خراب کنه.
‫می‌خواست دو تا دیوار ‫روی یه فونداسیون بسازه.
‫می‌خواست ‫پنج سانتی متر از دیوار ‫من رو هم به خودش اضافه کنه!
‫گلاب، باید ‫با دختری که خودت انتخاب ‫کردی ازدواج کنی.
‫باشه.
‫عجیب‌خان،
‫ما مشکل شما رو حل کردیم.
‫حالا چطوره یه لیوان چای بهمون بدید؟
‫بله، درستش می کنم.
‫ولی باید خودم درستش کنم چون ‫خدمتکارم رفته.
‫از یکی از اینا بخواه درستش کنه.
‫برو. تو که نمی تونی درست نصیحت کنی.
‫حالا لااقل یه چای خوب درست کن.
‫گلاب رو با خودمون میبریم.
‫برو چای درست کن، ‫نصیحتات رو نمی خوایم.
‫بله بله. خودمون باید درستش کنیم حالا. ‫بریم.
‫- بریم. ‫- برو و شروع کن به درست کردنش.
‫- باشه، داریم درست می کنیم. ‫- بعد از چای می ریم.
‫فقط بعد از اینکه چای خوردی، می ذاریم بری.
‫داری بدون اینکه بهم خبر بدی می ری؟
‫دیگه چیزی اینجا ندارم.
‫باید تا عروسی من می موندی.
‫کار خودم رو انجام دادم. ‫اون چیزی رو که قرار بود انجام بدم، انجام دادم.
‫ممنون.
‫هر کاری کردیم ‫فقط همه چیز رو پیچیده تر کرد.
‫تو همه چیز رو حل کردی.
‫گوش کن، باید دست از مشروب خوردن برداری.
‫اگه دارم می ذارم بری، ‫پس ول کردن مشروب که دیگه کاری نداره.
‫تو هم باید ازدواج کنی.
‫من که ازدواج کردم.
‫فراموش کردی؟
‫من با تو ازدواج کردم.
‫شوخی کردم.
‫فکر می کنم دخترایی مثل ما ‫مناسب زن شدن نیستن.
‫این فقط یه بهونه است.
‫روزی که کسی مثل پدر من رو پیدا کنی،
‫اون تو رو زن خودش می کنه.
‫تو تنها کسی بودی که ‫مثل پدرت بودی، احمق.
‫"زندگی یه سفره،"
‫"و من این روزها تو یه سفرم،"
‫"ببخش اگه این روزها ‫خودمو به یه نفر دیگه وصل کردم،"
‫"ولی خدا شاهدمه که ‫هیچ وقت کسی رو لمس نکردم."
‫"هیچ وقت کسی رو مثل تو دوست نداشتم،"
‫"هیچ وقت به کسی مثل تو دل نبستم،"
‫"روح من نمی ذاره عشقت رو رها کنم،"
‫"دهنم نمی ذاره ‫اسم تو رو از زبون بندازم،"
‫"ذهنم همیشه ‫پر از فکراته،"
‫"بعد از اینکه زیر سایه موهات خوابیدم، ‫هیچ وقت نخوابیدم."
‫"خونم داره خشک میشه، ‫ولی یه قطره اشک نریختم."
‫"هیچ وقت کسی رو مثل تو دوست نداشتم،"
‫"هیچ وقت به کسی مثل تو دل نبستم،"
‫"عشق بی رحمه،"
‫"عشق هر کاری دلش بخواد می کنه،"
‫"عشق همه رو می پذیره،"
‫"عشق رحم نمی کنه،"
‫"عشق تو رو غریبه می کنه،"
‫"عشق تو رو دیوونه می کنه،"
‫"عشق به بعضی ها خوشبختی می ده،"
‫"عشق بعضی ها رو نابود می کنه،"
‫چرا انقدر ساکت شدی؟
‫چی شده؟
‫یه چیزی بهم بگو، عمو.
‫بله؟
‫وقتی بابام با پدربزرگ دعوا کرد ‫و رفت تا مامان رو برگردونه،
‫مطمئنم که باید پدربزرگ رو ‫خیلی عصبانی کرده باشه.
‫پدربزرگت خیلی عصبانی شد، اما...
‫ببین پسر، عصبانی کردن کسی
‫برای یه لحظه بهتره ‫از اینکه یه عمر پشیمون باشی.
‫نمی تونی همیشه ‫همه رو خوشحال کنی.
‫"مثل یه نقاشی که ‫بدون رنگ کامل نیست."
‫مثل اون یکی اولی، ‫پشت نکش.
‫"مثل ماه نیمه، ‫عشقم هم ناقصه."
‫"نه می تونستیم با هم باشیم ‫نه از هم جدا بشیم،"
‫"یه فاصله عجیب بین ماست،"
‫"من محدود به خودم ‫و تو محدود به خودتی."
‫- "بدون تو احساس گم شدگی می کنم،" ‫- من که ازدواج کردم.
‫فراموش کردی؟
‫من با تو ازدواج کردم.
‫"ولی هیچ وقت ‫خودمو تو رویاهای کسی گم نکردم."
‫"هیچ وقت کسی رو مثل تو دوست نداشتم،"
‫اینجا رو بگیر. ‫باید اینجا رو امضا کنی.
‫و تو باید اینجا رو امضا کنی.
‫امضاش کن.
‫به چی فکر میکنی پسر؟
‫سریع امضا کن تا ‫همه شیرینی بخوریم.
‫گلاب، میشه یه دقیقه ‫با من بیای بیرون؟
‫باید باهات حرف بزنم.
‫یه دقیقه بهمون فرصت بدید.
‫چی شده؟
‫می‌خواستم یه چیزی بهت بگم رز.
‫چی؟
‫وقتی پدر و مادرم فوت کردن ‫و من یه بچه بودم،
‫خیلی بی قرار بودم.
‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫امروز هم همین حسو دارم.
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫نمی‌دونستم که بعد از رفتن رز ‫بی قرار می‌شم.
‫سعی کردم خودم رو آروم کنم ‫اما نشد.
‫فکر کنم عاشق رز هستم.
‫چطور ممکنه ندونی که ‫عاشقش هستی؟
‫شاید ما تو زمان اشتباهی ‫همو دیدیم.
‫من دنبال زن بودم ‫و تو دنبال عشقت که گم کرده بودی.
‫ما عاشق هم نبودیم،
‫اما به هم نیاز داشتیم.
‫تو هم عقب کشیدی، نه؟
‫من عقب نکشیدم.
‫فقط حسامو بهت گفتم.
‫من هر چی که تو بگی رو انجام می‌دم.
‫مطمئنی هر چی که من بگم رو انجام می‌دی؟
‫بله.
‫خب بیا.
‫امضا کن.
‫انجامش بده.
‫تبریک به تو.
‫تبریک میگم. تبریک میگم.
‫حالا وقتشه که جعبه رو خالی کنیم.
‫بفرمایید. ‫بفرمایید.
‫خدا رو شکر.
‫عمو لطفا صبر کنید.
‫گلاب، می‌تونی با من بیای بیرون؟
‫- الان چی شده؟ ‫- نمی‌دونم چه خبره.
‫می‌دونستم رز عاشقته ‫اون روزی که دستمو گرفت
‫و منو از ماشینت کشید بیرون.
‫اما وقتی تو بهش محل نذاشتی،
‫من مثل یه احمق فکر کردم ‫تو هیچ حسی بهش نداری.
‫احمق بودم که دنبال چیزی
‫که تو خونه‌م بود، بیرون می‌گشتم.
‫ما این همه راه رو نمیومدیم اگه
‫تو زودتر اینو می‌فهمیدی.
‫و اینقدرم درد نمی‌کشیدیم.
‫به چی زل زدی؟
‫برو، قبل از اینکه اونو هم از دست بدی.
‫ببخشید.
‫اگه با گلاب ور بری، یه وقتایی خار بهت می‌زنه.
‫رز کجاست؟
‫رز؟
‫کارشو گذاشت.
‫تقریباً یه ساعت پیش رفت.
‫فکر کنم گفت که داره میره سمت "ابهر".
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مگه قرار نبود امروز ازدواج کنی؟
‫بله، دارم میرم همونجا.
‫چرا کارتو گذاشتی؟
‫انگار که یه نفر مثل پدرمو پیدا کردی.
‫هم، یه دونه پیدا کرده بودم،
‫اما گیرم نیومد.
‫اما چطور فهمیدی که ‫من کارمو گذاشتم؟
‫خداحافظ. اتوبوس من رسید.
‫دیر نکن، ها؟
‫هم.
‫رز...
‫اگه میگی که من نمی‌دونم عشق چیه،
‫پس چرا بهم نمی‌گی ‫معنیش چیه،
‫وقتی هر وقت که غمامو بهت میگم،
‫منو می‌شنوی ولی بعدشم مسخره ام می‌کنی،
‫باشه، قبول می‌کنم که تو عشق ‫خیلی خوب نیستم،
‫اما تو هم رگامو می‌گیری ‫و نخامو می‌کشی،
‫اگه میگی که می‌خوای منو کنترل کنی،
‫باهاش موافقم اگه منو بخوای.
‫نمی‌تونستی زودتر بهم بگی؟
‫چطور می‌تونستم زودتر بهت بگم؟
‫نمی‌تونستی خودت اینو بفهمی؟
‫این چیه؟
‫یه چیزی که مال توئه.
‫مترجم : تالاپاتی
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫گلاب، شیر بخور.
‫بزار اول شامم رو تموم کنم.
‫عدسایی که امروز درست کردی ‫خیلی خوشمزست.
‫شیر رو امتحان کن، اونم خیلی خوشمزس.
‫خیلی داغه!
‫لبم سوخت!
‫واقعا؟
‫بیا اینور، روش فوت میکنم.
‫تو باید ‫روی شیر فوت میکردی.
‫پس عمو جون،
‫تو نقشه ی ‫مربی مون رو سر کار دید؟
‫طبق نقشه ی اصلی،
‫گلاب با اون دختری که ‫برایش انتخاب کرده بودیم، ازدواج کرد.
‫- آها. ‫- درسته.
‫ولی به من هم فکر کن.
‫من الان سن ازدواج دارم.
‫نگران نباش عمو جون،
‫- تو هم ازدواج میکنی. ‫- آره.
‫ولی اول باید ‫برای این کار یه هدف مشخص کنی.
‫چطوری؟
‫نگاه کن عمو جون، اول باید ‫یه تالار عروسی رزرو کنیم.
‫چرا باید تالار رزرو کنیم ‫وقتی هنوز عروس نداریم؟
‫عمو جون، ‫مگه امروز نیاز بهش داری!
‫درسته!
‫"ما یه زوج آسمانی هستیم."
‫"تو مقدر شده ای مال من باشی."
‫"ما یه زوج آسمانی هستیم."
‫"تو مقدر شده ای مال من باشی."
‫"اسم من این روزا سر زبونه."
‫"و زیبایی تو هم زبانزد همه شده."
‫"من مثل آرزوی یه دخترم،"
‫"تو مثل یه رویای شیرین عشقی."
‫"من یه گل معمولی هستم،"
‫"و تو مثل یه شراب گل رنگ ‫مست کننده ای،"
‫"صورتت داد میزنه لاهور،"
‫"و راه رفتنم میگه پنجاب."
‫"من یه گل معمولی هستم،"
‫"و تو مثل یه شراب گل رنگ ‫مست کننده ای،"
‫"انگار آفتاب عاشق ‫ماه شده،"
‫"مثل گندم که ‫با یه رنگ طلایی می درخشه."
‫"زیبایی تو قابل مقایسه نیست."
‫"وقتی حجابتو گرفتم، ‫تو از همه جدا شدی."
‫"انگار آفتاب عاشق ‫ماه شده،"
‫"مثل گندم که ‫با یه رنگ طلایی می درخشه."
‫"زیبایی تو قابل مقایسه نیست."
‫"وقتی حجابتو گرفتم، ‫تو از همه جدا شدی."
‫"من مثل یه فریاد پیروزی ام."
‫"تو مثل اولین سلام مودبانه ای."
‫"من یه گل معمولی هستم،"
‫"و تو مثل یه شراب گل رنگ ‫مست کننده ای،"
‫"صورتت داد میزنه لاهور،"
‫"و راه رفتنم میگه پنجاب."
‫"من یه گل معمولی هستم،"
‫"و تو مثل یه شراب گل رنگ ‫مست کننده ای،"
‫"این پسر غرور مجه رو داره،
‫بی نظمی دوآبه رو، ‫و عشق مالوه رو."
‫"تو معطر و ظریفی،
‫یه روز همتای خودت رو پیدا می کنی."
‫"این پسر غرور مجه رو داره،
‫بی نظمی دوآبه رو، ‫و عشق مالوه رو."
‫"تو معطر و ظریفی،
‫یه روز همتای خودت رو پیدا می کنی."
‫"من یه تفنگ روسی ام،"
‫"و تو مثل آفتابی،"
‫"من یه گل معمولی هستم،"
‫"و تو مثل یه شراب گل رنگ ‫مست کننده ای،"
‫"صورتت داد میزنه لاهور،"
‫"و راه رفتنم میگه پنجاب."
‫"من یه گل معمولی هستم،"
‫"و تو مثل یه شراب گل رنگ ‫مست کننده ای،"