‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی تقدیم میکند
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫مدیر وبسایت : نوید مرادی
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫مترجم : تالاپاتی
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫بابا منو ببخش، ما دوتامون همدیگه رو دوست داشتیم.
‫اگه بهت بگم ممکنه بگی نه...
‫میگفتم برادر شوهر.
‫شغل شما چیه؟
‫کسب و کار آقا
‫من هم کسب و کار دارم آقا
‫نوعش فرق میکنه، شما چه نوعی هستی؟
‫فروشگاه لباس آماده.
‫این موضوع رو قبلش میدونستی؟
‫میگفتم نه...
‫نه در مورد ازدواج امروز.
‫از خیلی وقت پیش میدونی که این دو تا ‫همدیگه رو دوست دارن؟
‫حتی اگه میدونستی، نمیگی که این اشتباهه، ‫شما کجا هستی و ما کجا؟
‫تمام خانواده باید یه دفعه یه جا جمع بشن، ‫درسته؟
‫چون دوتاشون همدیگه رو دوست داشتن...
‫هرچی دوست داریم مال ما نمیشه، ‫ما طبقه متوسطیم
‫و باید اینجوری فکر کنیم. شما هم باید اینجوری بگی.
‫نفهمیدی؟
‫تو و من میریم تیروپاتی.
‫تو و من میریم زیارت.
‫ولی من از نزدیک خدا رو میبینم.
‫فکر کنم یه مثال کافیه تا ‫تفاوت بین ما رو بفهمی.
‫من اینجا هستم که بگم عالی، ‫به کی دخترت رو دادی.
‫چی بگم؟
‫آقا..
‫دخترم رو با اون چیزی که داشتم خوب بزرگ کردم آقا.
‫پس باید یه همسری پیدا کنی که ‫مثل اون چیزی که داری باشه.
‫بیا، جلسه ای هست.
‫بابا، میخواستم بگم... ‫لطفاً چیزی نگو.
‫حق داری اون دختر رو ‫به عنوان زن خودت بیاری خونه.
‫ولی برای من، اون هیچ وقت نمیتونه ‫عضو خانواده من بشه و نمیتونه هم بشه.
‫بابایی لطفا.
‫به اون دختر بگو هیچ وقت ‫جلوی من نیاد.
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫صبح بخیر عزیزم.
‫قهوه!
‫آقای راجو! ‫آقا!
‫اون دوربین دوچشمی رو بده اینجا.
‫آقای راجو! ‫آقا
‫مشکل آب تو شهر هست؟
‫نه آقا، چرا؟
‫شاید یکی دو تا قسمت تو هر دختری خوب باشه. ‫ولی اون چطوره، همه ی قسمتاش خوبه.
‫به خاطر هواست یا ‫واقعا زیباست؟
‫هوا هم یه دلیل کوچیکه آقا.
‫خب، دیدن همچین زیبایی ای از نزدیک ‫عالی میشه.
‫حالا برو.
‫نه، گم شده آقا راجو.
‫آقا راجو، چرا خودتونم امتحان نمی کنید؟ ‫خیلی خوبه.
‫من نمیتونم مثل شما آقا خم بشم.
‫هرچی فکر میکنی مهم نیست. ‫اطلاعاتش رو پیدا کن.
‫من خوشم اومد ازش.
‫آقا، باید هفته ی دیگه دوباره بیاید.
‫باید با کشاورزهای ‫دره صحبت کنید.
‫مطمئناً آقا راجو
‫مثبتن؟ ‫بله، کاملاً مثبت آقا
‫این صدا از کجا اومد؟
‫آقا راجو، این از کجا اومد؟
‫شاید موقع پیاده روی لیز خورده و افتاده آقا.
‫مرده یا چی؟ ‫برداریدش آقا، ببینیم.
‫سلام! سلام!
‫آقا!
‫داری چیکار میکنی؟ ‫دارم بهش نفس میدم آقا راجو.
‫چرا این همه زحمت برای ما آقا؟ اگه میبردیمش بیمارستان اون ها این کارو میکردن. ‫ببینید نبض داره یا نه.
‫چرا هیچ صدایی نمیاد؟
‫نیاز نیست سرتون رو بذارید اونجا تا ‫نبض رو چک کنید آقا.
‫میتونید با گرفتن دستش هم چک کنید.
‫می زنه آقا راجو.
‫آقا راجو، چرا این اتفاق برای ‫یه دختر خوب افتاد؟
‫آقا، گفتیم که زیباست ‫ولی هنوز نگفتیم که خوبه یا بده.
‫آقا راجو، اونایی که خیلی به طبیعت نزدیکن ‫معمولا خیلی حساسن.
‫باشه آقا، وقت پروازه. بریم.
‫چی، میخوایم اونو همینجوری رها کنیم؟
‫آقا، اون فقط یه گردشگره و ‫ما بردیمش بیمارستان.
‫چرا این همه زحمت برای ما؟ بریم، بیا.
‫چی، فقط یه گردشگر؟
‫من اینطوری احساس نمیکنم.
‫یه چیز دیگه ای بین ما هست... ‫آقا!
‫وقتشه که سوار بشیم. لطفا برید.
‫بله، گرفتار شده.
‫خانم، من میرم بیرون.
‫مشکلی نیست... شوهرش هستی، درسته!
‫نه..
‫من شوهرش نیستم.
‫شوهرش نیستم.
‫می تونیم فکر کنیم که اگر هجوم بردیم به آقای دکتر. ‫دختر از بالا افتاد
‫نگه دارین آقای دکتر، من می فرستمش.
‫و قبضش هم خیلی زیاد میشه آقای دکتر.
‫آقای راجو! ‫آقای دکتر!
‫اون پرستار چی گفت بهمون ‫که ما شوهر و زن هستیم؟
‫اون بدون اینکه بدونه گفته آقای دکتر.
‫هی، خوبه. ‫خیلی خوشحاله دل آدم که اینو میشنوه.
‫دیوونه
‫تو نمی فهمی آقای راجو، ‫چقدر خوشحال میشه اگه بدونه که ما جونشو نجات دادیم.
‫ببخشید.. ‫بله.
‫یه دختری دیروز اومد به اتاق شماره 103، از حادثه کوهنوردی.
‫ترخیصش کردیم.
‫دوستاش اومدن و بردنش.
‫ناراحت نباش آقای دکتر. طبیعت و دخترا مثل همن.
‫هر چی دلشون میخواد انجام میدن. ‫ما خیلی حس بدی داشتیم که اینا رو دوست داشتیم.
‫لطفاً آقای راجو!
‫آقای دکتر،
‫ببخشید! ‫کجا بودین آقای دکتر؟
‫اون دختر خیلی منتظر بود که شما رو ببینه.
‫خیلی ناراحت شد که داره میره ‫بدون اینکه شما رو ببینه.
‫10 دقیقه زودتر باید می اومدین آقای دکتر.
‫دوستاش بردنش چون ‫دیرشون شده بود برای پرواز.
‫یه نامه داد که به شما برسونم.
‫ببخشید که نتونستم شما رو ببینم.
‫پدر و مادرم دنیا رو بهم دادند ‫و شما دوباره منو به دنیا آوردین.
‫هر وقت برای خدا دعا می کنم ‫برای شما هم دعا می کنم که خوب باشین.
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫مترجم : تالاپاتی
‫حتما داخل کانال تلگرامی بهارات مووی عضو شوید ‫@bolymix
‫آقای دکتر، منشی زنگ زد. اسمش آنیاست.
‫اهل حیدرآبادِ و مهندسی ‫میخونه تو کالج ویزاگ گیتامز.
‫چی، دختر حیدرآبادی؟ ‫بله آقای دکتر.
‫اونایی که باهاش خوبن باهاش خوب میشه.
‫باشه آقای راجو، میبینمت.
‫آقای دکتر!
‫موفق باشی
‫ممنون آقای راجو
‫آخ، خوبه. شیملا، کشمیر ‫و اُتی تور.
‫نباید بفهمیم که ما ‫و زندگیِ ما چی هست؟
‫بابا فرستاده و دختر هم همین جوری میره.
‫هی، حرف بیخود نزن.
‫اگه دوست نداری، بگو. من ‫و بابام از خونه میریم بیرون.
‫کجا؟
‫باشه برو جونم.
‫این مزاحمتِ اول صبح چیه؟
‫بله، مزاحمتِ.
‫درساش تموم میشه بعد ‫دو ماه و باید ازدواج کنه.
‫تو به این چیزا فکر نمی کنی. ‫ولی همیشه میگی دخترت عالیه.
‫بیا دیگه، تو یه زن دیوونه ای.
‫اون یه شاهزاده ست. یه شاهزاده ‫رو اسب نمیاد و نمی برتش؟
‫میاد، چه اشکالی داره؟
‫اگه واقعا سوار بر اسب بیاد و ‫بگه که می برتش،
‫تو پولِ غذا دادن به اون اسب رو هم نداری.
‫برو، هیچی نمی فهمه این.
‫خدا میدونه که سوار بر اسب،
‫ولی تو باید اونو سوار قطار کنی ‫عصر. پول داری؟
‫چی عزیزم، داری میری؟
‫چهار روز دیگه بمون.
‫آب و هوا الان عوض شده از شهرها، درسته؟
‫اگه دوباره سرما بخوری یا تب کنی چی؟
‫ترم آخره و نباید ‫کلاساش رو از دست بده بابایی.
‫باشه، آماده شو پس.
‫وقتی میرم، میرم پیشِ عمو و خانواده شون ‫بعد می برمت سوار قطار.
‫مامان چطوره؟ ‫خوبه.
‫هی، باید شهریه ترمِ آنو رو پرداخت کنم.
‫بله، درسته.
‫آخرین بار چقدر پرداخت کردیم؟ ‫صد هزار تومان
‫این دفعه هفتاد هزار تومن اضافه‌تر میخواد.
‫یه آیفون 6 جدید اومده و همه ‫دارن باهاش کار می کنن.
‫آنو هنوز گوشیِ قدیمیشو داره.
‫اون داخلِ کیفش داره، ‫ولی نمیگه که حالِ منو ببینه.
‫حسودیِم میشه وقتی میبینمت.
‫پولِ زیاد داشتن و بچه بزرگ کردن ‫مختلفه.
‫به زنم قول دادم که وقتی مُرد ‫آنو رو بزرگ کنم بدون اینکه هیچ احساسِ حقارتِ ای داشته باشه.
‫ما می خوریم یا نه،
‫ولی تحمل نمیکنیم که بهش توهین بشه یا کمتر احترام ببینِ ‫به خاطر اینکه دخترِ یه آدمِ طبقه متوسط مثل منه.
‫هی، چرا این جوری میشه ‫وقتی که من اینجا هستم؟
‫حسابدار رو می فرستم.
‫با این حساب 750 هزار تومن به من بدهکارِ. ‫اگه دوباره درباره حساب و کتاب حرف بزنی سیلیِت میزنم.
‫هی، دیگه کی رو داریم جز آنو؟
‫آره ولی... ‫خفه شو
‫خیلی جای خوبیه. شما و عمو یه بار برین خاله. ‫ساکت باش، آنو بدش میاد که میشنوه.
‫چی دیگه عزیزم؟ درساتو خوب میخونی؟
‫عالی عمو.
‫خوبه
‫بعدش چی؟
‫باید فکر کنیم خاله.
‫باید تو دانشگاه یه کاری پیدا کنی ‫و برنامه ریزی کنی برای ادامه تحصیل.
‫اون موقع شروع میکنیم.
‫باید آنو رو قطار بزاریم.
‫من میبرم. ‫مشکلی نیست عزیزم.
‫چرا اینقدر طول میکشه؟ بریم داخل؟
‫خدای من، کجا بریم؟
‫فقط دانشجوها و ‫والدینشون میتونن بیان داخل.
‫سال گذشته به ‫رئیس اتحادیه دانشجویی، کریشنا زنگ زدم.
‫گفت جلوی در بمونین، یه نفر میفرستم.
‫چرا؟
‫این کالج خیلی سختگیره رفیق. ‫ما نمیتونیم کنترلش کنیم.
‫نگاه کن، اون داره میاد. ببین، ‫فکر کنم همون باشه.
‫سلام داداش! ‫- سلام!
‫انگار به کریشنا داداش زنگ زدی و ‫گفتی یه مشکلی تو عشقم داری؟ پسره کیه؟
‫من سیریش هستم.
‫خوب بنظر میرسه.
‫چه پسری؟ انگار که ‫کشمیر رو ول کردی و اومدی.
‫نباید به هرچی که دیدی، واکنش نشون بدی. ‫تو از اینجا میری.
‫همه دخترها تو این سن ‫قشنگ بنظر میرسن.
‫احمق..
‫اینطوری حرف نزن رفیق. ‫پسره من زود عصبانی میشه.
‫وقتی پسره داشت اشتباه میکرد ‫سعی کردم درستش کنم.
‫مگه عصبانی نمیشیم؟
‫اگه آدم پولدار عصبانی بشه، یه امتیاز اضافیه ‫و اگه ما عصبانی بشیم، یه عیب اضافیه.
‫هی مجنون، بیا. تو راه برو عوضی.
‫اینجا همه دانشجوهای B Tech هستن. ‫دختر شما کجاست؟
‫چرا منو نگاه میکنی؟ اونو نگاه کن. ‫دختر شما کجاست؟
‫این واسه ما چیه؟
‫گفت تو کشمیر دیده، ‫و صبح امروز هم تو کالج دیده.
‫اون داره اون طرفو نگاه میکنه. اون دختره؟
‫هرچی اون میخوره، اون هم میخوره، هرچی اون میخوره، اون هم میخوره.
‫این واسه ما چیه؟
‫تو در موردشون چی میدونی؟ ‫اونها حس دارن.
‫حس و فلان!
‫اونا وقتی بیان بیرون، میرسن، ‫و وقتی هلشون بدی، دفن میشن.
‫اون باید بدونه که یا حس میکنی، یا آهنگ میخونی، درست نیست؟
‫بگو رفیق، اون ترم آخره ‫و دو ماه دیگه تموم میشه.
‫ازش بخواه بره و بگه که چه حسی داره.
‫برو رفیق!- برو داداش.
‫من استرس دارم داداش. ‫برووو...
‫الان استرس میشه، بعدش خوشحال میشه ‫وقتی دختره بیاد.
‫بعدش ازدواج میکنی، و بعدش حاملگی... ‫مراحلش همینه، درست نیست؟
‫به همه با عصبانیت نگاه نکن. ‫استاد میاد، برو. برو!
‫بیا برو رفیق.- برو داداش.- خدا همونجا هست.
‫چرا اینقدر میترسه؟ ‫اومده چیکار کنه؟
‫انگار حالش بده.
‫چرا اینجوری زدش داداش؟
‫تو خوابگاه مثل خوک غذا میخورن، با بورسیه درس میخونن...
‫بعد میگی دوست دارم، با دیدن دخترها.
‫یه قران هم تو جیبشون نیست، ‫اما عاشقن.
‫نگاه کن آنو، پول واسه مرتب شدن لازمه، ‫اما واسه عشق چرا؟
‫چی میگی عوضی، داری من رو مسخره میکنی؟ ‫حالا بگو... بگو...
‫بین این حرکت آهسته ای که دیروز نشون دادی ‫و این کتک زدن، ربطی هست؟
‫تو چجوری جرات میکنی به من پیشنهاد ازدواج بدی؟
‫انگار که دختره حرف گوش کنه. ‫انتخاب خوبی!
‫موفق باشی. خداحافظ!
‫هی، نه اون داداش...
‫چی نه، عوضی؟ ‫تو فکر میکنی زندگی یه بازیه؟
‫یا میخوای از اینجا قورتش بدی؟
‫عوضی میگی؟
‫اینجوری واسه کتک زدن میگی؟
‫تو هم مراقب باش. ‫امروز تمومی.
‫حالا چیکار میکنی داداش؟
‫چی داداش، انگار دزد جیب واقعی هستین؟
‫دزد جیب واقعی داداش.
‫حالا چی؟ میرن کیف دستی اونو میدزدن.
‫برو اینها رو بزن وقتی اون دختر داره نگاه میکنه. ‫میخوای بهش نزدیک بشی؟
‫تو و ایده های خراب عوضی...
‫هی!- چی؟
‫ببین، اون چجوری داره اون پسره رو میزنه.
‫تو عوضی، بیا!
‫تو کی هستی؟ ‫- کیه این؟
‫چرا اینجوری میزنیشون؟
‫برو بابا!
‫این چیه؟ چرا داری میزنیشون؟
‫خانم، پاهاتونو دارم میزنم، فقط دارم با این کار خارششو از بین میبرم.
‫چرا میزنی؟
‫کیف یا زنجیرتو زدن؟
‫آره کیفمو زدن
‫هی، زیاده روی نکن.
‫وای نه، واقعا کیفمو زدن!
‫اگه کیفو زدن باید بری شکایت کنی.
‫چی؟ شکایت کنم؟
‫اسم و آدرسشو چی بگم وقتی میپرسن؟
‫اسم خودت رو بگو.
‫آره، اسم منو بپرس. ‫اسم تو چیه؟
‫آدرس منو بپرس، خانم. ‫کدوم آدرس؟
‫آقا، خب، انگار که با گم شدن یه کیف همه چیزتو گم کردی!
‫مگه نه؟ باشه، شماره پدرتو بگو.
‫اون...
‫بدون نگاه کردن بگو.
‫اونو تو گوشیم ذخیره کردم و یادم نمیاد.
‫درسته؟ منم همینطور.
‫چون همه چی تو کارت بود، هیچ چیز یادم نیست.
‫بگیر!
‫تمامی هویتم به خاطر کار تو نابود شد.
‫این جامعه دیگه منو نمی پذیره.
‫حالا موقعیت من مثل "سوریا" تو "گجینی" و "ویکرام" تو "I" است.
‫هویتمو گم کردم.
‫همه اینا به خاطر یه اشتباه احمقانه تو.
‫آماده باش که عواقبشو ببینی.
‫هر اتفاقی ممکنه بیفته و میتونه خیلی بد بشه.
‫از حالا باید منو تربیت کنی.
‫راه دیگه ای برای تو وجود نداره و برای من هم هیچ گزینه ای نیست.
‫حواست باشه خانم!
‫آقا، لطفا. من هیچ کاری به عمد انجام ندادم.
‫وقتی که یه چیزی اشتباه داشت جلوی چشمم اتفاق میفتاد سعی کردم مانعش بشم.
‫مگه گفتم؟ مگه گفتم که تو عمدا این کارو کردی؟
‫آروم باش و تمرکزت رو درسها باشه، منم اینجا تو کافه منتظر میمونم.
‫عصر همدیگه رو ملاقات میکنیم، صحبت میکنیم و یه راه حلی پیدا میکنیم.
‫باشه نگران نباش. خواهر، دختر رو ببر.
‫لطفا! برو! وای نه!
‫هی، سواپنا! چی؟
‫اون پسر هنوز اینجاست.
‫هی، کجاست؟
‫یه بار بشینیم، صحبت کنیم و این موضوع رو حل کنیم.
‫چی رو حل کنیم؟ من چیزی که اون حرف زد رو نفهمیدم. تو فهمیدی؟
‫نه! پس ساکت باش و بیا.
‫نه، ممکنه دوباره مشکل پیش بیاد.
‫هیچ مشکلی نیست، بیا.
‫اونطوری نیست... بیا.
‫تا الان ویزاق یعنی ساحل.
‫بعدشم اراکو و کایلاساگیری قشنگه. فقط همینو میدونیم.
‫اخیرا، فعالیت تروریست ها در چنین شهر آرومی در حال افزایشه.
‫پلیس امروز یه پسر مشکوک رو جلوی در کالج "گیتام" دستگیر کرده.
‫چه شک؟ آره، درسته. اون تروریست .
‫آقا، تنهاست؟ یا اینکه کسی دیگه هم هست؟
‫میگه یه دختر دیگه هم هست. اونو هم دستگیر میکنیم.
‫آقا، شما جزئیات اون دختر رو میدونید؟ داریم میبریمش تا این موضوع رو بفهمیم.
‫تا صبح هر جا باشه اون دختر رو پیدا میکنیم.
‫حرکت کنید، هیچکس نمیتونه الان نجاتشون بده. چرا اینطوری منو به دام انداخت؟
‫آروم باش، هیچ اتفاقی نمی افته.
‫چرا میگی هیچ اتفاقی نمی افته، تو چاقالو!
‫خانم!
‫بعد از اینکه گفتی تو کالج منتظر بمونم،
‫اومدن منو آوردن اینجا و گفتن القاعده و تروریست.
‫میخوای بکشتش یا نه؟ برو.
‫تو خانم، چه کاری میتونی انجام بدی؟
‫هی! ‫اون دختر رو رها کنید، برو!
‫اینو میشناسی؟ ‫بله، آقا، میشناسمش.
‫در واقع ازش خواستم جلوی در منتظر بمونه.
‫فراموش کردم و رفتم. اون مثل یه برادر برامه.
‫ببخشید آقا، من خواهر ندارم. نمیدونم این دختر کیه.
‫هی، دیوونه شدی؟
‫خب، اگه نه؟ مگه برادر مثل یه رابطه دیگه ای هم وجود داره؟
‫من از رابطه برادر و خواهر بین ما متنفرم.
‫این نجوا چیه؟
‫نگاه کن، میگی میشناسیش و اون پسر میگه نه.
‫شما همه از یه کلاس هستید؟ در مجموع چند نفر هستید؟
‫از کجا به این شهر اومدید؟
‫نه آقا. ‫قول میدم آقا، نه!
‫همه رو بندازید تو.
‫من میشناسمش آقا، میشناسمش.
‫در واقع اون برادرم نیست، ‫ولی با اضطراب گفت.
‫بعدش؟
‫دوستم آقا. دوست!
‫ها دوست؟
‫این کارت شناساییم آقا. کالج گیتهَم، ‫مهندسی رباتیک!
‫آقا، اگه مشکلی بود با من تماس بگیرین.
‫هی، چرا اسم من رو آوردی؟
‫این خیلی خوبه.
‫تمام هویتم رو بخاطر یه ‫کار احمقانه ی تو از دست دادم.
‫این واقعیت رو بهت یادآوری می کنم. ‫هیچی جز تو یادم نمیاد.
‫ذهنم قفل شده. من یه ‫کاغذ سفیدم.
‫وای نه، چرا اینقدر چسبیدی به من؟
‫هی، با این چیکار کنیم؟
‫این پسرِ سرینو براش مناسبه. ‫میذاریمش تو اتاقش.
‫اون همه کارتهای گمشده رو مرتب میکنه. ‫مشکل شما هم حل میشه.
‫اون میذاره بره تو؟ - چی میگی؟
‫هر دو عاشق همیم. ‫عاشق همیم.
‫وای نه، کی این احمقه که ‫حتی عاشق این خانومه؟
‫این چرت و پرتِ کیف و ‫هویت رو از دست دادن چیه؟
‫هر وقت کسی گوش کنه، میگه هر چیزی رو ‫از دست داده.
‫لطفاً سرینو، چرا کمک نمی کنی؟
‫این کمک نیست، بلکه وظیفه منه. ‫اون از ترس مرده.
‫دنیا همیشه از کسانی که می ترسن، می ترسه.
‫قانون کیفری هند هست.
‫اون بخش ها، ‫بندها، آپارتمان ها، طبقات و همه چیز رو داره.
‫چطور اگه حداقل ‫عقل سلیم نداری؟
‫پلیس چرا باید اون رو بخاطر ‫ایستادن جلوی کالج دستگیر کنه؟
‫کجاست؟ - اون بیرونِ.
‫برو، وقتی این وقت شب اومدی تو اتاقم، چیزِ دیگه ای فکر کردم.
‫چی عزیزم، اومدی اینجا بازی کنی چون ‫ظاهرِ قشنگ و بی گناهی دارن؟
‫سلام، وقتی من دارم حرف میزنم، چرا اونجا رو نگاه میکنی؟
‫سلام، تو! چرا دور و بر رو نگاه میکنی؟
‫این چیه؟ گفتی ‫دوست، اتاق و سرپناه.
‫دوست تو اتاق نیست؟ ‫بیرون رفته؟
‫وای، تو طعنه های فوق العاده ای داری. ‫بعدش حرفام رو گوش نمیدی.
‫وای نه!
‫نگاه کن داداش، یه ثانیه هم اذیتت نکردم، یهو دلت خواست دست به یقه بشی.
‫این ها باعث شدن زندگی من بدون هویت بشه.
‫چقدر باید احساس کنم؟ درست میگه رفیق، ‫درد داره. یه کاری بکن.
‫دوستم تو اداره ی RTO هست. ‫فردا بعد از ظهر گواهینامه رو میگیری.
‫آدِهار و پان کارت رو هم تو ‫دو، سه روز دیگه میگیری. روی اون ها چه اسمی بذارم؟
‫نمیدونم.
‫اسم پدرت چیه؟ - هیچی یادم نمیاد.
‫چی میگی؟
‫میخوای من همه ی ‫کارها رو انجام بدم مثلا تولد، تحصیلات
‫و تو رو بزرگ کنم و بعدش ‫همه این کارت ها رو برات بگیرم؟
‫چرا سرش رو تکون میده؟
‫کی اومدی؟ - ‫الان 10 دقیقه میشه عزیزم.
‫صبحانه خوردی؟ - بله خوردم.
‫مشکلی نیست، دوباره میتونی بخوری. ‫بیا بریم سلف سرویس.
‫حتماً میریم، ولی اول ‫یه بار با رئیس گروه صحبت کنیم.
‫چرا، میخوای بدونی که ‫راجع به من شکایتی شده یا نه؟
‫چک کردن، چی؟ - بله، چک کردن. ‫خفه شو و بیا.
‫خیلی قشنگه وقتی ‫کسی درباره ی بچه ها حرفای خوب میزنه.
‫هر بار که میام ‫برای شنیدن این حرف ها با رئیس گروه ملاقات میکنم.
‫اگه نه، پس چک کردن تو یعنی چی؟ ‫دیوونه شدن؟
‫تو واقعاً یه آدم دیوونه ای، بابا.
‫وقتی خیلی کوچیک بودم، خدا با ‫بردن بابام ازم تقلب کرد.
‫برای مامانم زندگی کردم.
‫مامانت با گذاشتن تو به دستم و ‫مرگ بعد از ازدواج از من تقلب کرد.
‫برای تو زندگی کردم.
‫تو تنها امید منی. ‫اگه یه بلایی سرت بیاد...
‫هیچ دلیلی قوی برای ‫من برای زنده بودن باقی نمی مونه.
‫چی بابا؟ ‫هیچی عزیزم.
‫هر ده تا پانزده سال یه بار ‫ضربه های بزرگی تو زندگی خوردم.
‫از بیرون با اعتماد به نفس به نظر میام ولی یه ‫ترس عمیق تو وجودم لونه کرده.
‫چرا میترسی؟ من اینجام، درسته؟
‫نه عزیزم! بیا، گشنمه. ‫بریم یه چیزی بخوریم.
‫بیا، غذا بخوریم. بیا.
‫باشه عزیزم، الان میرم. ‫این رو برات خریدم و یادم رفت.
‫بابا، چرا همه این ها ‫الان؟ - خفه شو!
‫دخترم نباید ‫وقتی همه استفاده می کنن، استفاده کنه؟
‫وای بابا، عالیه. - پسندیدی؟
‫من میدم و تو دوست نداری؟ ‫بیا، یه سلفی بگیریم. - باشه
‫تو زندگی بدون ‫یاد گرفتن رانندگی، چه کارهایی می کنی؟
‫یه چیزهایی آقا، یه جوری گذشت. ‫چی؟ یه جوری گذشت؟
‫عه! دارم بهت نگاه می کنم، یه جوری شدم!
‫نه بابا! آقا، من تو عمرم همچین ماشینی ندیده بودم!
‫باز کجا باید یاد بگیره؟
‫کی بهش رانندگی یاد بده و کی براش گواهینامه بگیره؟ ‫باز از کجا باید یاد بگیره؟
‫آقا، من نمیتونم. ولم کن آقا.
‫من ازت نمیخوام سوار راکت یا سفینه بشی! ‫دارم میگم دوچرخه رو رانندگی کن! بیا دیگه!
‫این چه وضعشه سرینو؟ گفتی تو اداره راهنمایی و رانندگی ‫آشنایی داری، نه؟
‫مستقیم ببرش و براش گواهینامه بگیر.
‫بله، شوهر عوضی تو اونجاست. ‫برو ازش بپرس!
‫میپرسه دنده و کلاچ کجاست!
‫گفتم فردا صبح قبل خواب یاد بگیره دوچرخه رو، ‫انگار همه چیز رو میدونه!
‫کل شب خوابم نبرد. عوضی!
‫چرا منو نگاه میکنی؟ ماشین رو روشن کن!
‫این چه وضعشه آقا؟ من نمیتونم این ‫ماشین رو برونم، خواهش میکنم ولم کن آقا.
‫این چه وضعشه سرینو؟ مگه کسی ‫این همه ماشین رو یاد میده؟
‫بیا دیگه، میترسه، نه؟
‫بیا!
‫انگار خودش یاد میده، ‫من که نمیدونم.
‫خانم، این باک بنزین هست؟ ‫چرا یه باک اینجا باشه؟
‫هی، حس میکنم دوستتو گیر انداخته.
‫نه، دوست من اینطور نیست.
‫کور شدی؟ اونجا رو نگاه کن. ‫اونجا چیکار میکنه؟
‫خانم، مواظب باش.
‫چیزی میفهمی؟ ‫نگاش کن! مشغول کاره!
‫بله، ایست کن!
‫خوب بود. فردا بیشتر تمرین کن ‫بعدش واسه گواهینامه امتحان میدیم.
‫مطمئناً، باشه خانم.
‫چه عوضی! مگه جز وقتی که یه دختر یادت میده ‫چیز دیگه ای یاد نمیگیری؟
‫چرا سرشو تکون میده؟
‫این چه وضعشه؟
‫از کارت ملی تا کارت ساده، همه ‫به نامش هستن!
‫بگو بیاد بگیره!
‫واو، عالیه. تو این همه مدت کوتاه ‫خیلی خوب مدیریت کردی!
‫من مدیریت نکردم، دستکاری کردم.
‫کپی ها! - چی؟
‫ممکنه مشکل ساز بشه سرینو. ‫- ساکت شو عوضی! تو بهش زنگ بزن!
‫نمیتونم عاشقی این حیوون رو ببینم!
‫اینجا، همه کارتات اومده. ‫بگیر و برو!
‫میگن این کارت ملیه، شاید تو ‫کل عمرت ندیدی!
‫چرا عکس نداره آقا؟
‫منطقیه حرف زدن؟ چه عوضی!
‫میدونی من تو همچین موقعیتایی ‫چجوری با خشونت برخورد میکردم؟
‫چرا فکر میکنی هنوز ‫ساکت هستم؟ چون عاشق هستم!
‫شاید اگه بیرون باشم با خودم داشته باشمشون ‫مشکل ساز بشه آقا.
‫چه مشکلی؟ کی مزاحمت میشه؟
‫15 ساله که قبض برقمو پرداخت نکردم.
‫20 ساله که بدون گواهینامه ماشین ‫رانندگی میکنم.
‫ماهانه یه بار میرم بانکوک ‫بدون پاسپورت.
‫کی میاد بگه؟ ‫داری همه چیو الکی میگی!
‫بگو بیان بپرسن. ‫به من چه که کی باشه...
‫ای خدا!
‫چه عوضی! فقط کارت ملی و پاسپورت ‫یا حتی چاپ پول تقلبی؟
‫پول تقلبی آقا؟ - اوه نه!
‫چقدر ازش گرفته؟ ‫25000 تومن گرفته آقا واسه پاسپورت.
‫عوضی!
‫آقا، من هیچ چیزی نمیدونم. ‫- همه چیز رو خواهی فهمید.
‫تو چی خانم؟
‫انگار 10000 تومن گرفته گفته واسه ‫گواهی شناساییه!
‫آقا، داره همه چیز رو دروغ میگه. - ساکت شو!
‫ازش گرفته یا نه؟ - چی؟
‫بله، گرفته.
‫باشه، تو چی؟
‫انگار 10000 تومن گرفته گفته واسه ‫گواهی تولد آقا.
‫از این؟
‫آقا، کثیف نگاه نکن از بالا تا پایین. ‫دختر دوست منه آقا.
‫چرا صدات داره بلند میشه عوضی؟ اگه شکایت کنم ‫25 سال میری زندان!
‫دادی یا نه بگو. ‫یا واقعا دختر دوستتی؟ بگو!
‫آقا، من باهاش هیچ ربطی ندارم. ‫5000 تومن هم از من گرفته.
‫اینطوره؟
‫آقا، یه بار ولم کن. عوضی، ‫نمیدونی من کیم؟
‫منو نمیشناسی عوضی؟
‫افسر!
‫منو نمیشناسی عوضی؟
‫این دیوونه رو ببر آقا.
‫مگه میشه به یه دختر پا بلند کرد؟ ‫ببرش خردش کن آقا.
‫این همه پول تو رو خرج کردم ‫و میگی منو نمیشناسی؟ تو!
‫چطور میگی منو نمیشناسی؟
‫عوضی!
‫پنج سال عاشقتم و ‫خیلی بد رفتار کردم. شاید ناراحته.
‫خانم، اگه 200 تومن و آدرس بدی، ‫با اتوبو دنبال شما میام.
‫کجا؟ اتاق
‫چی؟ داری باج میگیری؟
‫خانم، ‫اگه بخوام باج بگیرم ازتون میتونم خیلی چیزای دیگه بخوام
‫چی ازش بپرسی احمق؟ - سلام خانم
‫نمیتونم ازت چیزی بپرسم. برو کنار.
‫هی، هر کاری از دستت برمیاد انجام بده.
‫خب، یه مورد مشکوک به تروریسم هم هست ‫و الان با این دوتا، دوتا دیگه هم اضافه شد.
‫گواهینامه های جعلی و پول تقلبی. ‫خب، بذار یه نگاهی بندازیم.
‫این احمق عوضی چرا اینقدر دنبالمه؟
‫وای، خونه شما هم مثل دلتون، خیلی بزرگه.
‫هی، کجا؟ برو، برگرد.
‫این چه وضعیه خانم؟ انگار دستت به ما نمیخوره؟
‫بریم یه کم خودمون رو مرتب کنیم و ‫در مورد کارای آینده صحبت کنیم - وای نه!
‫مگه میشه یه اتاق رو باهاش شریک شد؟ زشته.
‫هی نگاه کن، یه اتاق نگهبانی اون طرف خونه است. ‫از اونجا استفاده کنید و...
‫یه چیزی اون گوشه است، اون رو توی راهرو ‫پهن کنید و بخوابید.
‫هر وقت دل تون خواست حوله و ملحفه رو لمس نکنید، ‫من ازش بدم میاد.
‫برنج از روستا میاد؟ - چی؟
‫برنج از روستا میاد؟
‫بیا، تو درست سر وقت رسیدی. ‫درد اونم مثل منه.
‫بدون هویت، زندگی تو این دنیا خیلی سخته.
‫هویت تو پیدا شد - شوخی نکن.
‫این توی کیف تو پیدا شد.
‫این گواهینامه رانندگی بین المللی تو است.
‫این ساعت های پرواز دوره آموزشی خلبانی تو ‫در آکادمی هوانوردی آمریکا است.
‫این کارت شناسایی MBA تو هست که ‫سال گذشته از دانشگاه استنفورد گرفتی.
‫این ها هم کارت های اعتباری بی محدود ‫همه بانک های بین المللی هستند.
‫این ها رو بده اینجا.
‫هی، این پسر کیه؟ شبیه منه - آره، درسته؟
‫من هم همین حس رو داشتم. ‫یه بار از آنو بپرس ببین نظرش چیه.
‫هی برو - لطفا سواپنیکا. ‫- مگه بهش گفتم بره؟
‫سواپنیکا، یه بار حرف منو گوش کن.
‫هی، چقدر ما رو اذیت کردی؟ ‫صبر کن، یه شکایت به پلیس مینویسم.
‫سواپنیکا، یه بار حرف منو گوش کن. لطفا صبر کن.
‫هی، برو کنار - یه بار حرف منو گوش کن.
‫حرف تو رو گوش نمیدم - سواپنیکا، لطفا.
‫یه کاری بکن. یه کمی بزرگ تر بیار، ‫خوب میشه.
‫خفه شو! لاکشمی!
‫اگه مامان نباشه، میگن چشم زخم و ‫جادوی سیاه، حتی تو این دوره و زمانه.
‫خب، تو لاغر شدی. رژیم میگیری؟ ‫- نه - رژیم نگیر.
‫سلام! - سلام بابا.
‫حالت چطوره؟ - خوبم بابا.
‫خب، این دیگه قدیمی شده، ‫اگه بگم چشم زخم.
‫الان دیگه کسی روی پای پدر ‫می افته؟
‫مامان!
‫اون خیلی عزیزه و اون قهرمان من است.
‫خب، اون قهرمانه، و من؟
‫اون قهرمانه یعنی تو قهرمان هستی، درسته؟ ‫- وای خدای من.
‫وای، یه بار یه فرصتی دست میده، ‫تو بابا رو بفرست و خدمات عالی بگیر.
‫چخبره؟ همه چیز خوبه؟ کی اومدی؟ ‫من تازه رسیدم داداش.
‫اومدم تا بعد از اینکه رسیدم، ‫خواهر زن رو ببینم.
‫چه خواهر زنی؟ خوبه؟
‫چی داداش، خبر مهمی آوردی؟
‫عاشق یه دختر شدم.
‫میدونم با گفتنش، تو خیلی مضطرب میشی.
‫هنوز اون آشوبی که سر ازدواج ‫برادر پیش اومده رو یادمه.
‫ولی نگران نباش، بابا رو راضی میکنم ‫و بعد ازدواج میکنم.
‫روپا، تنها دختر عمو مهندر.
‫بابا اخیرا تو یه مراسم باهاشون آشنا شد ‫و قول بهشون داد.
‫فکر میکنه تو دو، سه ماه دیگه، ‫تو رو ازدواج بده.
‫چی پسر، قبل از عشق ورزیدن فکر نمیکنی؟
‫نمینگیری که آیا ‫اونا مناسب ما هستند یا نه،
‫آیا به اندازه کافی ثروتمند هستند ‫یا نه و ...؟
‫عشق چه میدونه وضعیت رو بابا؟ ‫باید بدونه پسر.
‫پسر یه آدم پولدار وقتی که ماشین میخواد، ‫نانو نمیخواد.
‫اون یه ماشین اسپرت با دو و نیم میلیارد ‫میخواد.
‫یه پیراهن پنجاه هزار تومنی، ‫یه شلوار صد هزار تومنی...
‫ما با خوشحالی همه اینها رو می خریم، ‫چون تو توان ما هستند.
‫بالاخره به موضوع ازدواج رسیدیم، همینه.
‫بابا، همه چیزهایی که گفتند، برای ‫نشان دادن ما به دنیا است.
‫ولی ازدواج، یه انتخاب ‫شخصیه.
‫برای خوشبختی ما است، درسته بابا؟ ‫خوشبختی چی میشه؟
‫فکر می کنی اونا که عاشق هستند و ‫دنبال تو راه می افتند، تو رو می بینند؟
‫ولی وضعیت و ثروت تو رو می بینند.
‫پسر هایی مثل تو وقتی که ‫می رند به یه دختر طبقه متوسط قول ازدواج میدن،
‫قطعاً قبول میکنند.
‫چون اونها تو رو نمی بینند، بلکه ‫مال تو رو می بینند.
‫این همون ذهنیت طبقه متوسط امروزه است.
‫اون چیزی که اونا لازم دارن، عشق نیست، زندگیه! ‫امنیت برای خودشون و خانواده شون.
‫یه تله ست.
‫وقتی ازشون می پرسن، میگن که دخترشون رو خوب تربیت کردن، با همه اون چیزی که دارن.
‫اگه اینجوری تربیت شده، اسمش چیه؟ ‫اسم اون دختره چیه؟
‫کی بابا؟ همونی که آوردیش ‫و ولش کردی اینجا.
‫ساندحیا بابا. ‫آره
‫پنج سال از اومدنش به این خونه ‫میگذره
‫یه روز هم باهاش حرف نزدم ‫حتی یه روز.
‫اصلا نمیدونم ‫واقعا واسه من چجوریه
‫اگه اینجوری بزرگ شده باید بره ‫از این خونه با خجالت و تحقیر، درسته؟
‫چرا نمیره؟ ‫حداقل باباش اومده بردش؟ نه!
‫امنیت براشون ‫اگه اون اینجا باشه
‫هی، یه شبه ‫میگن میلیاردر میشن
‫این کریکت، سینما ‫و سیاست تو هند ما
‫نه همه اینا، ‫بلکه ازدواجایی مثل این.
‫بابا خیلی ‫اشتباه فکر میکنی. همه دخترا اینجوری نیستن.
‫از صدتا دختر ‫صد و پنجاه تاشون اینجورین
‫باشه بابا، اگه اون دختر واقعا با ‫دیدن پول دوست داره و نه من،
‫من نمیخوامش.
‫من نمیفهمم چی میگی ‫بگو دوباره.
‫من از امروز پسر تو نیستم
‫من میرم به عنوان یه پسر ‫طبقه متوسط و اون دختر رو دوست دارم.
‫اگه اینجوری دوستم داشته باشه برات اوکیه؟ درسته؟
‫اون اتفاق نمیفته سیریش
‫اگه اتفاق نیفته، من ‫با دختری که میگی ازدواج میکنم.
‫اگه ببازی چی کار میکنی؟ ‫تو این قضیه برد یا باخت نیست بابا.
‫اگه بردم باهاش میام، یا اگه باختم زندگی رو یاد میگیرم ‫و میام
‫من به هر حال باید ‫عشق آنو رو به دست بیارم. ‫پس اینجوری دروغ گفتم.
‫اگه آنو بعد از فهمیدن ‫هویت من دوستم داشته باشه، ‫من به هیچ وجه نمیتونم عاشقش بشم.
‫بابا آنو رو نمیپذیره
‫من نمیتونم ‫بدون رضایت بابام تصمیمی بگیرم.
‫نه داداش، تو سفر تو ‫صداقت و ارزش وجود داره.
‫مطمئنا موفق میشی.
‫ممنون که قبول کردی.
‫هی، تو عصر ‫حدود 15 تا دُس خوردی.
‫تو یه بسته خانوادگی ‫بریانی هم خوردی. ‫اینا همه چیه باز؟
‫اگه من نیمه شب گشنم بشه چی؟ ‫خانم!
‫اوه نه، فکر کنم ‫اون احمقه. برو در رو باز کن
‫یه بار که بخوابم، ‫حتی اگه رعد و برق باشه بلند نمیشم.
‫برو خودت باز کن
‫اینقدر زود خوابیدی؟ ‫اوه خدایا!- سلام خانم
‫خانم!
‫چی؟
‫فکر کردم اگه فرصت ‫پیش بیاد میتونم با شما بخوابم
‫چه مزخرفی! ‫اون منظورم نبود
‫منظورم این بود که یه جایی تو اتاق شما بخوابم ‫میترسم بیرون تنهایی بخوابم
‫دیوونه شدی؟ ‫حرفای مسخره نزن. برو، گم شو
‫خانم، داری اشتباه ‫فهمیدی منو ‫من 24 سالمه، باکره هستم.
‫وقتی چشمام رو میبندم ‫شبح ها منو اذیت میکنن
‫نمیدونی تو خونه چی هست؟
‫تو خودت یه شبح بزرگی هستی. یه شبح دیگه ‫که بخواد تورو تهدید کنه؟ برو گم شو
‫خانم، لطفا. بذار بیام تو، میترسم. ‫برو گم شو، نه! الان میبینم
‫سلام، بابای تو پلیس درسته؟ ‫خانم، لطفا
‫خانم لطفا، التماست میکنم. ‫بفهم و بذار بیام تو، خانم
‫من نمیتونم تنها بخوابم خانم، لطفا
‫خانم، التماست میکنم. لطف میکنی اگه بذاری ‫بیام تو.
‫باشه، بذار بیاد تو و بخوابه
‫کجا بخوابه؟ رو سرم؟- ‫لطفا بفهم خانم
‫آره. یه راهی هست ‫وقتی اراده ای باشه
‫این ایده ها رو نشون بده تو زندگی ‫حداقل غذا گیرت میاد
‫سلام، این حالت رو عوض کن لطفا. ‫اینجا سخته
‫سلام، این سخت تره.- اوه نه!
‫این یه کمی بهتره. میتونم تحمل کنم
‫سلام!- لعنتی، اگه آروم نخوابی ‫تیکه تیکه ات میکنم
‫خب، این چیه؟ ‫چرا همیشه اینقدر عصبی هستی؟
‫با دیدنت شک میکنم. ‫تو کسی رو دوست داشتی؟ ‫حداقل خوشت اومده؟
‫تو!
‫هیچی، فکر میکنم چه ‫خصوصیاتی باید داشته باشه ‫که تو ازش خوشت بیاد.
‫مطمئنا نباید ‫مثل تو باشه.
‫ولش کن، ما هم ‫روزهای بهتری خواهیم داشت
‫یه نفر هم ‫از من خوشش میاد و دوستم داره ‫اون تغییرم میده و تبدیل به یه آدم مفید میکنه
‫میبینم
‫میخوام اون دختر بدشانس رو ببینم
‫اگه واقعا ‫کسی تو رو دوست داشته باشه، ‫من خودم خرابش میکنم.
‫هی، بس کن دیگه
‫تو میخوای با ‫چت کردن کل شب ‫اونو بخوابونی؟
‫خفه شو و بخواب دیگه. ‫تو لعنتی
‫احمق! هر دو پاش باید ‫قطع بشه. ‫باشه، ممنونم
‫اوه خدایا، این ‫کافیه برای امروز
‫امروز باید تحویل بدیم، ‫آخرین روزه!
‫سلام... کجا؟ ‫کجا میری با این آرایش و قشنگ پوشیدن؟
‫این احترامه؟ ‫این رسم و رسومشه؟
‫اینجوری از مهمون تو خونه مراقبت میکنن؟
‫این چه چرندیاته؟
‫این همه غرور و خودخواهی تو یه ‫جورایی برام مسخره اس!
‫صبح ها قبل از اینکه از خواب ‫بیدار شی چراغ رو روشن کردی؟ نه!
‫ساعت نزدیک ده شده، نه صبحانه نه چایی! ‫اصلا تو این خونه چه خبره؟
‫تو اون سینی گرم آپما هست، بخور.
‫بعدش ناهار؟
‫آقا، اول اینو بخور. این باید ‫هضم بشه، بعدش ناهاره دیگه!
‫تا اون موقع یه چیزی درست می کنیم. باشه؟
‫مامان، چی میگی؟ ‫این دختر مثه الماس می مونه!
‫صبح زود بیدار شده،
‫سرش رو شسته و کل خونه رو ‫با دود خوشبو کرده.
‫انگار خونه خودم نیستم
‫انگار تو شیردی یا تروپتی ‫یا کاشی هستم!
‫کل خونه مثه اوج فیلم آنامایا ‫می مونه! تو خیلی دوسش خواهی داشت مامان!
‫اون، اطاعتش، احترامش و ‫سنتش! وای!
‫قبل از اینکه بره دانشگاه، ‫آپما درست کرده، خیلی خوبه!
‫فکر کنم کره ریخته باشه، هی ‫میچسبه و تو دهن می مونه.
‫می چسبه؟
‫با کره ریختن آب میشه، ‫دیگه نمی چسبه!
‫کره تو ویزاک که خیلی خوبه! ‫چی دیگه؟ خواهر زن خوبه؟
‫آقا- بله- کار تموم شده، دارم میرم. ‫- باشه، برو.
‫باشه، بابا سر وقت غذا می خوره؟ ‫بهش بگو... آقا
‫چی؟
‫خانم گفت آپما رو روی ‫میز گذاشتن و گفتن بخور.
‫این مال شماست؟
‫بله آقا. ‫فکر می کردم دیروز صبح بردارم،
‫ولی چون گفتن شب ‫میان و می خورن، نبردم.
‫یعنی دیروز بردارن، ‫اینو کی درست کردن؟
‫شب قبلش درست کردن آقا.
‫مامان، گوشی رو بذار. ‫همین الان دوباره زنگ می زنم.
‫باشه آقا، بخورش. ‫تو بخوری یا من بخورم، فرقی نداره.
‫بعد از غذا، ‫ظرف ها رو بشور و بذار داخل آقا.
‫من شب میام.
‫این روزا به هیچ کس نباید اعتماد کرد. ‫هر چی لازم داریم، خودمون درست می کنیم و می خوریم.
‫بیا، بخور.
‫کافیه آقا. من ‫از قبل 40-50 تا دوسا خوردم.
‫بخور! ‫غذا رو که به فقیر و کارگر میدن، هر جا باشه، هدر نمیره!
‫دوسا ها خوبن؟ - خوبن آقا.
‫اسم شما چیه؟ - رنگیما آقا.
‫رنگیما، من یه داستان نوشتم، می خوای گوش بدی؟ ‫چی هست آقا؟
‫تو یه جایی، یه پسر پولدار... - باشه ‫یه دختر طبقه متوسط رو دوست داشت... - باشه.
‫باباش وقتی فهمید، ‫گفت نه!
‫چون اونا پولدارا رو به خاطر ‫پولشون دوست دارن، ‫به دلشون توجهی نمی کنن.
‫اما اون پسر ‫چالش کرد و گفت که ‫مثه یه آدم فقیر
‫وارد زندگیش بشه ‫و دلش رو ببره.
‫آخرش پیروز میشه؟ ‫این احمق کیه آقا؟
‫هیچ دختری این روزا ‫بدون پول کسی رو ‫دوست نداره.
‫اون می بازه.
‫لعنتی، میگی اون می بازه! ‫آخه احمق، اون می بازه؟
‫بگو اون می بره. بگو اون می بره. ‫اون می بازه؟ - نه!
‫هی، داری چی کار می کنی؟
‫نگاه کن خانم. یه داستان گفت و ‫از من خواست که قله داستان رو بگم.
‫از بس قله رو بد گفت ‫داره می سوزه.
‫لعنتی، چرا داری غر میزنی؟ ‫باید یه درس بهت بدم. صبر کن.
‫این زن نویسنده بزرگیه و ‫بازم قله داستان رو بهمون میگه.
‫تو که 40 تا دوسا رو ‫خوردی، حالا هم ازم حمایت نمی کنی؟
‫تو برو یه دوش بگیر. من میرم دوسا ‫رو حاضر می کنم.
‫هی، تو این سن، ‫این کارا رو تو می کنی؟
‫دوسا درست می کنی، با خدمتکار حرف می زنی... ‫شرم نمی کنی؟
‫هی، سوپنا، دوسا می خوری؟ ‫من همیشه حاضرم.
‫بشین، الان میام.
‫وای، ‫شبا هیجان انگیز میشه! ‫تو پایین و من بالا!
‫لعنتی، اگه حرف دهنت رو ‫بکنی، پاهاتو می شکنم!
‫خانم، هر چی حرف می زنم، ‫اشتباه می شنوی ‫چون خودت اشتباه فکر می کنی.
‫من فقط ‫خودمونی صحبت می کردم. ‫تو پایین
‫روی تخت خوابیدی و ‫من روی اینترنت، ‫بالاتر از تو هستم.
‫نه، اگه ‫هر چیزی رو دو ‫معنی حساب کنی!
‫سلام بابا. ‫امتحانات چقدر مونده؟
‫فقط امتحان عملی مونده.
‫و تو پنج درس دیگه ‫نمره ها اعلام شد ‫و من اول شدم!
‫آنو، تو اول کلاس شدی؟ ‫چیزی نگفتی!
‫ساکت!
‫سلام
‫کیه، انگار صدای یه ‫آقا هست؟ ‫پسر سرایدار بابا!
‫اومده بود سوال ‫ریاضی داشت و ‫ازت سوال پرسیده بود.
‫کلاس هفتمه و ‫همیشه هم منو صدا ‫می کنه خواهر!
‫باشه، باشه، باشه...
‫این چیه؟ من باید صدات کنم خواهر؟
‫سلام! - این چیه ششش؟
‫وای نه! - داری چیکار می‌کنی؟ ‫هر جوری دوست داری رابطه می‌بندی؟
‫دیروز تو ایستگاه گفتی داداش بزرگتر ‫امروز داری میگی داداش کوچیکتر.
‫منو تو این زاویه دیدی؟ ‫خب بگو دیگه!
‫خفه شو، داد نزن خواهشاً. - نه بابا!
‫رابطه تو و من باید امروز ‫به همه ی دنیا ثابت بشه.
‫تو عوضی! ‫آنا خانوم، این چه حرفای زشتیه؟
‫بابا! ‫چی شده عزیزم؟
‫انتن ضعیفه. صبح حرف بزنم؟ باشه شب بخیر
‫تو امروز تو دستای من مردی عوضی!
‫آنا! - یه کنار برو لطفا. یه کنار.
‫آنا خانوم، بیا برش بزن. بچه ها، بیاین.
‫همه ی این آرایش ها مال من هستن. ‫امیدوارم هیجان زده باشی.
‫خفه شو، زیاد داری حرف می زنی.
‫اگه نه، مگه افتخار تو کمتره که ‫می خوای تو چهار دیواری پنهونش کنی؟
‫تو کلونی ما رو از اینجا ‫تا اون بالا رسوندی.
‫با دیدن این، بچه ها الهام می گیرن ‫تا مثل تو درس بخونن.
‫پدر و مادر ها با دیدن این آرزو می کنن ‫که بچه هاشون مثل تو درس بخونن.
‫باید جشن بگیریم. ‫خب آنا، بذار یه حال حسابی بکنیم.
‫تبریک و جشن. ‫آنا، چرا به بزرگترا چیزی نمیدی؟
‫سلام آنا! تبریک و جشن.
‫آنا ما جز درس ‫علاقه ای نداره.
‫نگاه کن، یه روز می شه یه ‫استیو جابز یا بیل گیتس.
‫آنا، فقط شما دوتا تو اتاق می مونین، درسته؟ ‫- آره.
‫این پسره کیه؟ ‫بیشتر وقت ها تو اتاقه؟
‫اون، در واقع
‫این مد روز جدید است، با هم زندگی کردن. ‫اون ها هر کی رو که دوست داشته باشن به اتاقشون میارن.
‫بعد از چند روز، اگه اوکی بود ازدواج می کنن، ‫اگه نه جدا میشن.
‫بس کن!
‫جشن تمومه، برین دیگه. ‫لطفا، خیلی دیره. برین دیگه.
‫شیری، بیا اینجا. این کیک واسه توه.
‫باشه؟ - ممنونم - خداحافظ.
‫تو کی هستی عوضی؟ ‫میدونی من چه شخصیتی دارم؟
‫میدونی چطور بزرگ شدم؟
‫نه، وقتی یکی حرفی می زنه، ‫چاره ای نداریم.
‫کافیه...کافیه
‫کافیه، همین الان از اتاق برو بیرون.
‫میرین یا من برم؟
‫باشه، میرم.
‫خانوم، لطفا. من نه قصد داشتم ‫که شما رو ناراحت کنم، نه خجالت زده شما رو جلوی همه.
‫شکست تو زندگی خیلی زیاده، ‫ولی موفقیت خیلی کم.
‫پس ما حتی اگه یه ‫نقطه ی کوچیک هم از طرف دوست داشتنی هامون رو بدست بیاریم باید جشن بگیریم.
‫خیلی دوست دارم.
‫حتی یه نقطه ی کوچیک هم که ‫بدست میاری برای من بزرگه.
‫خانوم، کیک آوردن.
‫این اون احمقه که سفارش داده؟ - خانوم
‫این اون بی مصرفه که سفارش داده؟ ‫یه لحظه خانوم.
‫خانوم، جناب جگانتام
‫ج...جگانتام؟ - آره، جناب جگانتام...
‫بابا؟
‫سلام عزیزم! - این همه بابا چرا؟
‫پدر و مادرها خیلی زحمت می کشن تا بچه هاشون رو درس بخونن.
‫قرض، توهین، استرس...
‫همه ی اینا با گفتن اینکه ‫رتبه ی اول رو کسب کردی
‫یا اینکه استخدام شدی تو شرکت ‫فراموش می شن عزیزم.
‫آنا، یه چیزی بگم؟
‫خیلیا هستن که وقتی تو مشکل ‫هستی، دور و برت رو می گیرن.
‫همه تو واقعیت منتظرن تا
‫تو مشکل پیدا کنی و فرصت پیدا ‫کنن که تسلی ات بدن.
‫ولی این که آدم هایی داشته باشی که وقتی تو موفق میشی، ‫شادیت رو دو برابر کنن، یه نوع خوش شانسیه.
‫پس هر اتفاق کوچیکی که در مورد تو رخ میده ‫برای من بزرگه.
‫خیلی دوست دارم. حتی یه چیز کوچیک ‫در مورد تو برای من بزرگه.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫گفته بودم خانوم که ‫از تنهایی خوابیدن می ترسم.
‫برو بیرون.
‫شرمنده نیستی؟ خیلی ‫بهت سرکوفت زدم.
‫تو کی هستی؟ ‫طرف من.
‫اگه یه چیزی تو ‫نزدیکی بگی، میرم؟
‫ما بین خودمون دعوا می کنیم و همو می زنیم. ‫بخاطر این میرم؟
‫باشه، برو بیرون.
‫خانوم، لطفا. من از تنهایی خوابیدن ‫می ترسم.
‫برو بیرون اول.
‫خانوم، لطفا بفهم. ‫من از تنهایی خوابیدن می ترسم.
‫برو، من هم میام.
‫مترجم : تالاپاتی
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫سلام آقا - سلام، صبح بخیر.
‫آنا! من یه کار خواستم، ‫درسته؟
‫چه کاری اینجا واسه ‫تو پیدا میشه؟ کار مرده.
‫نه، واسه من نیست آقا. واسه دوستمه.
‫باشه ‫ممنون آقا.
‫سلام، آنا خانوم. این چه وضعشه؟ ‫اینجوری رفتن مثل اینه که یه بچه رو گذاشتن خوابگاه.
‫چرا؟ کار نمی کنی؟
‫همه این کار و کاسبی و پول رو بذار کنار.
‫اول تو منو دوست داشته باش، بقیه چیزا خود به خود درست میشه.
‫آخه آنو، تو که میدونی چقدر همه چی تو رو دوست دارم!
‫لبخندت، معصومیتت، ‫مهربون بودنت، شیطنتت ...
‫میگم که، یه لیست طولانی میشه.
‫تو بیشتر چی رو تو من دوست داری؟
‫اگه بگم دعوام میکنی.
‫اشکالی نداره، بگو
‫خیلی اندامت رو دوست دارم. ‫آره بگو.
‫آنو، من که این همه چیز تو رو دوست دارم، ‫اینو دوست نداشته باشم؟
‫با این حال، نگران نباش. ‫من هر روز اینو نمیخوام.
‫چی رو نمیخوای هر روز؟
‫آنو، میدونم که فهمیدی. ‫چرا بازم جلوی همه؟
‫خفه شو. بهت غذا میدن، سه صد تا بهش میدن.
‫آنو، کمکی چیزی لازم نیست؟ ‫برو.
‫سیری
‫آنو، اولین حقوق. ‫تبریک
‫مرسی، یه هدیه هم برای تو.
‫من اینجوری دوست ندارم.
‫سلام، فردا آخرین امتحان خارجیمه.
‫خوب درس خوندی؟ ‫نه، مردود میشم.
‫خفه شو. اگه تو مردود بشی، دانشگاه رو تعطیل میکنن.
‫تو زنگ زدی، چی شده؟ ‫فردا باید یه چیزی بهت بگم.
‫میتونی به معبد بیای؟
‫من بیام؟ اولین باره که داری اینو میگی.
‫قلبم تا فردا میتونه بزنه؟
‫چی، مشکل سلامتی داری؟ ‫آره، مشکل سلامتی.
‫اخیرا یه دختر رو دیدم. ‫از اون موقع ضربان قلبم فرق کرده.
‫دکترها هم میگن ‫اگه اینجوری ادامه پیدا کنه سخته.
‫فردا ساعت ۱:۳۰ ‫اگه اینطوریه بیا.
‫یه دارو می دم که ‫ضربان قلبت رو نرمال کنه.
‫هی، من میرم سیری رو تو معبد ملاقات کنم. ‫تو یه کم تو آزمایشگاه رو یه راهی.
‫هی، بیا دیگه
‫سلام بابایی، ‫سلام عزیزم، کجایی؟
‫سلام بابایی، تو دانشگاهم. ‫من هم تو دانشگاه تو هستم.
‫بابا! ‫بیا، تو کافه تریا هستم.
‫باشه بابایی، دارم میام.
‫این یهو چیه بابا؟ ‫سلام آنو
‫سلام عمو، سلام خاله! ‫خوبید؟
‫من خوبم.
‫شما یهو اینجا چیکار میکنید؟
‫هیچی عزیزم، آرونمون تو شهر یه خواستگار خوب پیدا کرده.
‫اومدن ببیننش و مُهرَش ساعت ۱:۳۰ .
‫چون هنوز یه ساعت دیگه مونده بود، ‫خالت گفت که بیایم تو رو ببینیم، ما هم اومدیم.
‫آرون گفته که ازدواج کنه؟ ‫ما هم اومدیم، چون اون عجله داشت.
‫عالی. پس خاله یه همدم خوب پیدا میکنه.
‫وقتشه عزیزم. ‫باید بریم خواستگار رو ببینیم، درسته؟
‫داداش، این چه حرفیه؟ خواستگاری تموم شد که.
‫ما اومدیم این عزیزترین رو ببینیم.
‫اگه من هم تو حیدرآباد همین حرف رو بزنم، چی میگی؟
‫تو کجایی، من کجایم، ‫وضعیت تو چیه، وضعیت ما چیه ...
‫مگه میشه با ما برابر باشی و این جور حرفای بی ارزش بزنی؟
‫برای همین تصمیم گرفتم که هر دو رو بنشونم و با هم صحبت کنید، و اومدم اینجا.
‫امتحانات آنو هم داره تموم میشه، ‫درسته داداش؟
‫اگه شما بگید باشه، ۱۰ تا ۱۵ روز دیگه تاریخ رو تعیین میکنیم. نظر شما چیه؟
‫فقط اگه خودت دوست داشته باشی. ‫داداش، چی میگی؟
‫از بچگی با عشق بیشتر از یه داداش ‫از من مراقبت کردی.
‫و مسئولیت یه بابا رو به عهده داشتی.
‫خیلی چیز به ما دادی بدون اینکه بگی.
‫این همه لطف رو داری میکنی، ‫چرا مثل یه آرزو میپرسی؟
‫میگن که در این زندگی ‫با شانس خوب میشه
‫قرض این زندگی رو ‫تو همین زندگی ادا کرد.
‫ما که این شانس رو پیدا کردیم، ‫چطور می‌گذاریم بر هد.
‫عزیزم؟ میخواهی با آرون ما ازدواج کنی؟
‫اشتباهه عزیزم. تو اونو بدون اینکه نداشتن مادر رو بدونه، بزرگ کردی.
‫هر دختر دیگه ای از رفتن یه هو به خونه شوهر ترس داره.
‫اما چرا باید از اومدن به خونه شما ‫که مثل خونه خودشه ترس داشته باشه؟
‫اونجا هم از شادی اشک تو چشمش جمع شده.
‫باشه داداش. فقط تو و خواهرت این جوری فکر میکنید، یا آرون هم اینجوری دوست داره؟
‫تو که عالی گفتی. اومده و از دیروز تو ویزاگ منتظره.
‫ترس داشت که آنو رد کنه، اومده اونجا.
‫سلام بابایی، سلام آنو!
‫مامان! دوستت دارم.
‫سلام عمو!
‫هی، عمو شُک داره که تو این خواستگاری رو دوست داری یا نه.
‫آنو! ‫آره
‫من از بچگی خیلی دوستت داشتم. ‫خیلی وقت بود میخواستم بهت بگم.
‫ترسیدم که فکر کنی از این موقعیت سوء استفاده میکنم، پس هرگز نگفتم.
‫خلاصه اینکه بالاخره روزم رو ساختي. ‫خیلی خوش شانسم امروز.
‫خیلی خوش شانسیم. ‫اره مامان، ما خوش شانسیم
‫ممنون آنو. ‫بچه ی خوش شانس من.
‫سلام، کشیش کجاست؟ ‫باید برم برای عبادت.
‫رفته ناهار و ‫نیم ساعت دیگه برمی‌گرده.
‫آنی!
‫خیلی ممنون آنی. تو بهترین چیزی هستی ‫که تو زندگی من اتفاق افتاده.
‫خیلی چیزا هست که باید بهت بگم. ‫بیا بریم.
‫یک دقیقه.- بیا بریم. ‫- آره، می‌ریم.
‫کار چطوره؟ ‫کار؟ خوبه. چرا، مشکلی هست؟
‫هیچی.
‫حواست باشه و کار رو خوب انجام بده. ‫وقت رو تلف نکن.
‫اینا رو میتونی بعدا ‫به آنی بگی.
‫خیلی چیزا هست که ‫باید بهت بگم. بیا.
‫سیری، نمی‌تونم دوباره این همه رو بهت بگم. ‫شاید این آخرین باری باشه که با هم ملاقات می‌کنیم.
‫تو ویزاگ؟
‫سیری، این مشکل توئه. ‫تو هیچ چیز رو جدی نمی‌گیری.
‫باشه، جدی هستم. خیلی جدی هستم، بگو.
‫دارم برمی‌گردم خونه.
‫این همه ولگردی و دختربازی رو ول کن.
‫اگه من ... از الان به بعد، هر کاری می‌خوای بکنی یا هرجا می‌خوای بری، فقط با توئه. آروم می مونی؟
‫سیری لطفا، الکی امیدوار نباش.
‫من تو رو دوست ندارم و اومدم که بهت بگم.
‫آنی، حتی برای شوخی هم اینجوری حرف نزن. ‫تحملش رو ندارم.
‫اوه نه! چجوری باور میکنی؟
‫به تو قول میدم. من تو رو دوست ندارم. ‫خداحافظ.
‫لطفا آنی، چرا وقتی ‫حرف می‌زنم، اینجوری میری؟ این تو نیستی.
‫دیوونه شدی. ‫چرا وقتی حرف می‌زنم، میری؟
‫چی رو حرف بزنم؟ گفتم دیگه، درسته؟
‫آنی!
‫به تو نیاز دارم. تو ‫برای زندگی من خیلی مهمی.
‫چرا وقتی ‫حرف می‌زنم، میری؟
‫بگو چه اتفاقی افتاده؟ در هر شرایطی، ‫ترکت نمی‌کنم.
‫آنی، برای من خیلی مهمه که ‫تو رو داشته باشم.
‫آنی رو دوست دارم.
‫هی سیری، نه!
‫هیچ اتفاقی برای تو نیفتاده؟ ‫سیری، خوب هستی؟
‫من
‫هی آنی!
‫سلام آنی! ‫تو اینجا چه کار می‌کنی؟
‫اوه، اومدی معبد؟ ‫آره
‫دارم مامان و بقیه رو ‫به فرودگاه می‌رسونم.
‫همین الان، خیلی نگران بودم ‫که تو چی میگی.
‫هر طور که شده، تو روزم رو ساختي.
‫خیلی ممنون آنی.
‫ناهار بریم؟ - باشه - بیا
‫این کیه؟
‫دوست
‫اوه، بی خیال.
‫نه آقا
‫آنی داره دروغ میگه. من دوستش نیستم.
‫من بهترین دوستشم، سیریش!
‫هی، آرون!
‫آره، بهترین دوست من و همکلاسی.
‫اوه، دوست داری با ما ناهار بیای؟
‫نه، نه ممنون
‫به هر حال، تو عروسی با هم ملاقات می‌کنیم. ‫بیا.
‫پسرم، تو گفتی انگار عبادت می‌کنه. ‫جزئیات رو بگو.
‫پایدپالا گوترام.
‫اسم؟ - سیریش
‫اسم همسر؟ - آنانیا
‫رییس کوچیکت چی داره میگه؟ ‫حالا چیکار می کنه؟
‫اون داره میاد اونجا، از خودش بپرس.
‫چرا همه چی رو از من می‌پرسی؟
‫آره، صبح بخیر.
‫صبح بخیر بابا.
‫بعدش چی؟
‫بابا!
‫همون، به عمو مهندار خبر بدم؟
‫برای چی بابا
‫برای چی؟ ‫عروسیش قطعی شده،
‫تو رو دوست نداره. ساده‌ست.
‫من رو دوست داره بابا.
‫شرم نداری.
‫دختره که با پیشنهاد تو، یه پسر بهتر ‫پیدا کرده و ده دقیقه قبل گفت باشه.
‫عشق دیگه چیه؟
‫بابا، من رو دوست داشته باشه و قبول کردن ‫برای اون ازدواج فرق داره.
‫هر دو رو یکی نبین.
‫نتونست چیزی ‫بگه چون خانواده
‫از بچگی ‫پیشنهاد رو آوردند.
‫بابای اونم اونجا بود و اون ‫با احترام به اون حرفی نزد.
‫اوه، پس بچه‌های همه خونه‌ها ‫به حرف پدر و مادرشون گوش میدن.
‫لعنتی فقط تو این خونه.
‫با این اعتماد به نفس داری میگی که اون ‫تو رو دوست داره،
‫گفت: تو رو گفت؟
‫نه بابا تو چشماش دیدم
‫خیلی راجع بهش مثبته
‫هرچی باشه تو بدترین زمان ها هم ‫مثبت نگاه میکنه
‫سلام آقا!
‫سلام
‫اسم من سیریه و دوست آنو هستم
‫بله بگو من پدر آنو هستم
‫انو راجع به ازدواجش گفت
‫درسته اما فعلا نه
‫اونم همینو گفت ‫گفت ده روز زودتر بیام
‫چون بابا نمیتونه تنهایی همه کارو انجام بده
‫اینطوره؟ ‫چرا اینجوری آروم حرف میزنید آقا؟
‫شما جون آنو هستید
‫اون حاضره هر کاری بکنه یا ول کنه ‫هرچی باشه برای شما آقا
‫باور کن هیچ دختری ‫روی زمین نیست که انقدر باباشو دوست داشته باشه
‫اون بهترین آقا ‫اینطوره؟
‫بله
‫نگاه کن ببین چقدر این بچه من منو دوست داره
‫جونشو به من داده
‫تو هم اینجایی ‫تو هیچ وقت این کارو برای من کردی؟
‫اگه من هم بیست سالم بود
‫یه مشت از این پسرا رو ‫میاوردم خونه رو پر میکردم
‫وای نه این پیرزن یه کم تنده
‫خفه شو! چه سنی ‫اون یه مساله قلب خوبِ
‫تو احمق هرچی باشه تو دنیا به سن مربوطه
‫زندگی ما اینطوره که انگار نمی دونستیم اینو
‫پسرم آنو تو حیاط خلوتِ برو! ‫باشه
‫برو
‫ممنون
‫هی نگاه کن! ‫شاید اون دوست پسر آنو باشه
‫هی.. ‫بیا
‫سلام..
‫هی، وایسا
‫هیچی اینطوری نیست ‫برو الان و دوباره همدیگه رو میبینیم
‫خداحافظ ‫برو
‫چرا اومدی؟
‫چی، داری نمایش بازی میکنی؟ برو
‫بریم یه معبدی، ازدواج کنیم ‫و زندگی خودمونو بسازیم
‫برو..
‫هی، دیوونه شدی؟ من تو رو دوست ندارم
‫اون روز بهت گفتم نه؟
‫برو از اینجا
‫یه کاری بکن، برو بهش بگو ‫همینو
‫که من دوستت نیستم به بابات بگو ‫اون منو میفرسته
‫بابا!
‫یه لحظه مکث کردی ‫تا باباتو صدا کنی، نه؟
‫به این فضا میگن عشق
‫با اطمینان میگم راجع به اون عشق
‫تو میای و میگی دوست دارم ‫قبل از اینکه گره سوم زده بشه
‫اگه واقعا عاشق بشم ‫اون میشه ولی نه تو
‫بابامو ناراحت نمیکنم
‫چی عزیزم؟
‫چی میگی ناراحتی؟
‫اون..
‫هیچی عمو ‫انو راجع به این ازدواج ناراحته
‫چی شده عزیزم؟ بهم نگفتی
‫اون نمیگه و نمیتونه ‫چون شما پدرشید
‫من بهترین دوستم ‫اومدم اینجا که همه اینارو باهات به اشتراک بذارم، نه؟
‫انو خیلی خجالتیه عمو
‫همه چیزو تو دلش نگه میداره
‫ما باید همه چیزو بیرون بکشیم
‫روز قبل یه جوری منو صدا زد ‫که برم معبد یه خبر خوب بهم بده
‫رفتم یه لباس خوب پوشیدم ‫چون گفت خبر خوب
‫بپرس بعد از اینکه من رفتم چی گفت
‫بابا، اون..
‫چرا اینجوری نگاه میکنی؟ ‫بگو، بابات داره میپرسه، نه؟
‫بابا، اون من..
‫هیچی آقا، میگه چقدر شما رو دوست داره
‫و از من خواست زودتر بیام ‫تا تو کارای ازدواج کمکت کنم
‫اون ‫منو نیم ساعت منتظر گذاشت
‫اینطوره؟
‫بله، بابا
‫دختر دیوونه! ‫اگه انقدر خجالتی باشی چطور زنده میمونی؟
‫میگی بهترین دوستشه و انقدر باحاله
‫شوخی خیلی خوبه اگه یه پسری مثل این ‫تو ازدواج باشه
‫انرژی میخواد برای شوخی کردن، نه عمو؟
‫انو، گشنمه ‫میشه یه چیزی درست کنی؟
‫نگاه کن، پسر میگه گشنمه ‫تو هم ولش کردی
‫ببرش یه چیزی براش درست کن
‫باشه بابا.
‫باشه بیا. ‫ساکت شو،
‫تو خونه که چیزی نیست. برو بیرون غذا بخور.
‫هرچی، تو یخچال دُسایی هست که از قبل آماده شده
‫نمیدونم کی این پسر آخرین بار غذا خورد، براش دُسا درست کن.
‫حالا زندگی ما شروع شده. بیا بریم.
‫هی آنو، الان دقت کردی؟ ‫ما هفت تا دور همدیگه گشتیم.
‫یعنی از همین الان ما زن و شوهر هستیم.
‫هر کاری دلمون بخواد میتونیم انجام بدیم. ‫بیا حالشو ببریم.
‫هی، راحت باش، عادیه.
‫وای نه!
‫احمقِ بی‌تربیت!
‫آنو! با این لباس خیلی قشنگ شدی.
‫ما بعد از ازدواج باید هفته ای یه بار حداقل با ‫اینجور لباسی...
‫بگیم دُسا آماده کن و بخوریم.
‫بشقابو بگیر بی‌تربیت. بخور!
‫این چه کاریه مثل اینکه داری به یه گدا غذا میدی آنو؟ ‫باید چجوری سرو کنم؟
‫با عشق، با محبت...
‫میدونی که میتونی نیمی از شکم رو با ‫بیان پر کنی.
‫نه..
‫چرا یه بار با کلی عشق از ته دل نمیگی؟
‫چیه داداش، اینجوری بعد ده روز از ازدواج ‫چقدر قشنگ جا افتادی!
‫همه تشریفات رو برا وقت مناسب نوشتم.
‫باید زودتر بخت خونه شما رو به خونه خودم ‫بیارم، درسته؟
‫چیه، این همه زود نوشتی؟
‫این هم لیست و ما باید طبق همین پیش بریم.
‫مگه میشه، همه چی باید طبق میل تو باشه؟
‫اگه یه نگاه به ماشین بندازی ببینیم ‫حالش خوبه یا نه؟
‫اونو نه..
‫وای نه سیری.
‫هنوز ده روز دیگه مونده و کارهای ازدواج ‫باید از فردا شروع بشه...
‫شروع نمیشه
‫چجوری شروع میشه وقتی ‫اتصالی شده؟
‫هی آنو، روغن تو دُسا رو کم کن.
‫چربی درست میشه.
‫هی، تو دیوونه ای؟
‫خواهش میکنم.
‫بعد بگو که من رو دوست داری.
‫نه
‫اونو نه.
‫ما از دوازدهم شروع به پخش کارت میکنیم.
‫زنگ بزن ببینم کی میاد. ‫خواهش میکنم، اون طرف نرو.
‫دارم میگم حتی یه ذره هم تکون نمیخورم، ‫درسته؟
‫هی آنو، دو تا دیگه درست کن و بس کن، کافیه.
‫هی پسر، بیا اینور.
‫انگار وصل شد.
‫تو کی هستی؟
‫یادُم رفت. اون سیریه، همکلاسی آنو.
‫این پدرشوهر آنو.
‫سلام آقا.
‫دوست صمیمی آنو و ازش خواسته بود که زودتر بیاد چون ‫به من کمک میکنه.
‫این چه دوستیِ که ده روز زودتر میاد؟
‫آقا در مورد دوستیِ ما چی میپرسی؟ ‫یه داستان عشقِ بزرگِ.
‫داستان عشق؟
‫داستان عشق یعنی مثل یه داستان عاشقانهِ.
‫هیچی آقا، من دانشگاه یه دوست دختر داشتم.
‫از آنو خواستم که تو این قضیه بهم کمک کنه.
‫گفت باشه ولی شرط گذاشت که ‫تو کارای ازدواج به پدرش کمک کنم.
‫باشه..
‫هر طور که تو تنهایی حرف میزنید،
‫جلوی دیگران انقدر نزدیک هم نرید، ‫خوب نیست.
‫کِی دیگران آقا؟ شما؟
‫یعنی... آنو میگفت داییش هم ‫مثل پدرشِ.
‫داری میگی دیگران و
‫تو از کجا اومدی؟
‫بس کن مرد، اصل قضیه رو ول کردی.
‫من اینجا دارم از استرس میمیرم.
‫چرا استرس دایی؟ مگه من اینجا نیستم؟
‫من خودم تکی کارای ازدواج رو انجام میدم.
‫اون کاغذارو بده اینور. ‫لازم نیست.
‫یه شماره میگم، بنویس.
‫98480...
‫00... 00... 0
‫اسم؟ ‫شیام سندر.
‫یعنی اون همه ازدواجِ پولدار رو تو ‫این دو تا شهر انجام میده.
‫بگو که من فرستادم. ‫باشه
‫نیازی نیست به کسی وابسته باشی.
‫خداحافظ.
‫هی! ‫دایی!
‫یه کم حواست بهش باشه. ‫باشه دایی.
‫عمو! - بله
‫ما داریم واسه اولین بار میریم بیرون ‫برای کارای ازدواج.
‫خوبه اگه آنو سر راه بیاد.
‫آنو، بیا عزیزم.
‫احمق.
‫سلام، ببخشید!
‫آقای شَیام سندر هستن؟
‫آقا دارن صبحونه می خورن، لطفا صبر کنید.
‫باشه
‫صبحونه ساعت ۱۲ چیه؟
‫اون خیلی ...، شما برو بشین.
‫اون داره ساعت ۱۲ صبحونه می خوره یعنی ‫شام رو ساعت ۶ صبح خورده؟
‫سیری!
‫چرا هر وقت اون غذا می خوره، واسه ما؟ ‫بله آقا، بذارید ما سر وقت غذا بخوریم.
‫انگار آقا صبحونه رو تموم کردن. ‫داره میگه بیا داخل.
‫آقا، اجازه هست بیام داخل؟
‫سلام، بیا تو. بشین.
‫سلام! ‫سلام، بگو!
‫آقا، همه این ازدواج ها؟ ‫من همه رو انجام دادم.
‫بانی و سنه ... اونا اول به من مراجعه کردن.
‫از من پرسیدن چکار ‫کنن؟
‫با آقا آرویند و پدر ‫سنه صحبت کردم و صیغه رو بستیم.
‫اخیرا یه پسر هم به دنیا آوردن.
‫و چاران، اُپاسانا ...
‫چرا همه اینا؟
‫ازدواج مانچو مانوج اخیرا، ‫اون توسط من بود.
‫همه اینا ازدواج های اجباری نبودن،
‫اونطور که می دونید.
‫آیا ازدواج توسط ‫هر دو طرف عروس و داماد مورد تایید قرار گرفته؟
‫عروس با ازدواج موافق نیست.
‫چرا؟ الان که فهمیدی، میخوای جلوشو بگیری؟
‫چرا همه اینا واسه شما آقا؟ ‫فکر کن چطور کارای ازدواج رو انجام بدیم.
‫زمان داره خیلی سریع نزدیک میشه.
‫چرا انقدر نگرانی؟ ‫این پسر، داماده؟
‫دوست عروس.
‫دوست
‫همکلاسی دخترم آقا.
‫اون بهش گفته بود بیاد ‫تا از من حمایت کنه.
‫باشه، اون برگه زمان بندی رو بده.
‫در واقع تاریخ ۱۵ ام که داره میاد ...
‫بودجه شما چقدره؟
‫۲۰ میلیون آقا
‫نه واسه قیافه آقا، ‫بودجه مورد انتظار واسه ازدواج چقدره؟
‫بودجه ازدواج آقا...
‫هدف شما از انجام ‫ازدواج با این بودجه کم چیه؟
‫حساب شما ۲٫۵ میلیارد شارژ شده؟
‫آقا، شما گفتید ۲۰ میلیون، درسته؟
‫من این ازدواج رو رایگان انجام میدم.
‫چرا آقا؟
‫پیام ها آقا، پیام ها انقدر داره میاد.
‫چه پیام هایی آقا؟ ‫یعنی، یه شریک دارم.
‫انگار ما قول دادیم که صدمین ‫ازدواج رو رایگان انجام بدیم وقتی این شرکت رو شروع کردیم.
‫اون خوشبختانه مال شما شد.
‫اینطوریه؟ ‫بله
‫همه اینا شانس آنو، سیریه.
‫شما خیلی باحالی آقا. یه فرد معمولی ‫داره وارد یه خانواده خیلی پولدار میشه آقا.
‫آقا، شما الان شروع کن. بقیه رو فردا با آقا کُتِسوارا رائو صحبت می کنم.
‫باشه آقا، باشه. ‫باشه
‫عمو، تو برو خونه و ‫من اینجا همه چیز رو برنامه ریزی می کنم و برمی گردم.
‫باشه.
‫پسر می مونه؛ ‫اون باید برنامه ریزی کنه، درسته؟
‫بله، بیا داداش. ‫با هم یه چیزی می خوریم و صحبت می کنیم.
‫برنامه ما الان اینه که... ‫بله، بگو آقا
‫ما برنامه های مختلفی به ‫اسم این ازدواج درست می کنیم...
‫و باعث میشیم آنو به آروین نزدیک بشه.
‫اون یکی رو توی دل نگه داشتن
‫و به اون یکی نزدیک شدن و رمانتیک شدن ‫با اون یکی یه جهنمه.
‫خود به خود یا از روی عصبانیت، یا از اون ‫فشار یا از روی عشق واقعی به من،
‫آنو یه لحظه ضعیف، از هم می پاشه.
‫خب، برنامه ما از فردا چیه؟
‫آروین و آنو رو بهم وصل کنیم.
‫کی رو می خوای بهم وصل کنی شَیام سندر؟
‫نه وصل کردن، فقط باعث میشیم ‫آروین و آنو به هم نزدیک بشن. همین.
‫فهمیدی، درسته؟ ‫فهمیدم آقا.
‫وای نه! من الکی برای ‫پول حریص شدم.
‫گیر افتادم. اون انگار یه روانیم بزرگ باشه.
‫نه فقط اون، بلکه همه پولدار ها روانین.
‫ساروی! ‫آقا
‫من استرس شدید دارم، یه بار بیا اینجا.
‫سایری، بیا!
‫آقا منو چرا آوردی اینجا؟
‫برای خرید طلا و ‫لباس عروسی دیگه، درسته؟
‫می خواستم یه پولی بردارم ‫با گرو گذاشتن خونه.
‫چی میشه آقا؟ شما که گفتین دوست صمیمیشه.
‫مگه بدون طلا عروسیشون ‫انجام نمیشه؟
‫نه آقا، این عروسی ‫اگه اینجوریه، لازم نیست
‫کنسلش کنیم.
‫من به شیا سندر زنگ میزنم ‫و ازش می خوام کار رو عقب بندازه.
‫هی صبر کن. ‫سرعت تو چیه مرد؟
‫چی، بخاطر اینکه اونا می پرسن؟
‫اگه به آنو طلا و لباس ندی، ‫اون تو حلقه اونا چه ارزشی داره؟
‫نه که کسی بپرسه
‫اما وقتی که عزیزم آرایش کرده ‫و روی صندلی عروسی میشینه...
‫مگه دو تا چشم کافیه که ‫زیباییشو ببینن؟
‫یه جوری اگه بتونم ازدواجش بدم، ‫اون تا آخر عمرش خوشبخته.
‫انجام میدیم آقا، مراقبش هستیم ‫اون کم چیزی نداره.
‫بریم.
‫این شیا سندر چیه؟ ‫چرا این همه عکس برداری،
‫سنگیت و همه چیز؟ ‫مگه همه اینا لازم؟
‫اون ... ‫دهنتو ببند.
‫چی آقا، پسر تنهاتون!
‫اگه این همه تجملات رو راه نندازی، ‫چه میشه؟
‫با این حال، شیا میگه همه اینا ‫رایگانه، درسته؟
‫حتی اگه مجانی باشه، ‫این همه چی چیه؟
‫دیگه به اینا فکر نکن.
‫بابا، من با آنو میرم بیرون. ‫عصر می بینمت.
‫هی آرن!
‫سلام... ‫سلام.
‫حالت خوبه، همه چی خوبه؟
‫کی اومدی؟ ‫دیروز
‫هی، تو دیگه طلسم عروسی رو ‫گرفتی.
‫مثل یه رویا...
‫شیا سندر من گفتم طلسم ‫تو فکر کردی رویا.
‫زبانو یه کم درست کن.
‫باشه آقا
‫تو قبل از این ‫اونو می شناختی؟
‫بابا بیا بابا، سیری... دوست صمیمی آنو
‫خیلی پسر خوبیه.
‫باشه سیری، بیا تو عروسی ‫حرفمونو بزنیم. ‫حتما داداش
‫بعد میگی، ما هیچی لازم نیست ‫بکنیم و فقط همه با هم میاییم عروسی.
‫نه آقا، شما باید انجام بدین. ‫باید همراه ما باشید و یه نامه هم به کلانتری بدین.
‫چون باید ‫برای کسی که
‫می خواد اعتراض کنه به صدا ‫آلودگی که ما ایجاد می کنیم، اجازه بگیریم.
‫چرا باید این همه ‫اجازه از کلانتری بگیریم.
‫کلانتریا منتظرن که ‫عروسیا تو خونه ثروتمندا برگزار بشه.
‫حتما اجازه می گیریم.
‫شاید کُته سوارا رائو آقا ‫از کلانتری خبر نداره.
‫اون کیه مرد،
‫شبیه باهوبالی ۵؟
‫شیا، این پسر عموم سوباشه ‫و یه پلیس مبارزه با مواد مخدره.
‫دایی آرن هم هست.
‫اون تو وایجاواادا بود ‫تو اون ایالت ادغام شده و
‫حالا بعد از تقسیم ‫تو حیدرآباد مستقر شده.
‫اون شیا سندر. شما چیکار می کنین؟
‫طراح عروسی. ‫بله، طراح عروسی.
‫چرا میگی عروسی مجانی؟
‫اینجا، تخم مرغ ها رو بخور.
‫نه خواهر
‫تو داری لاغر میشی عزیزم، بخورشون.
‫هی، مگه نگفتم نه؟ برو تو.
‫چرا وقتی با عشق می پرسم، ‫داد می زنی؟
‫اون با این عصبانیتش، ۱۵۰ نفر رو کشته. ‫نمی دونم کی آروم میشه.
‫اینجا.
‫چرا میگی مجانی؟
‫یعنی، اونا یه قرار داد بستن که ‫صدمین عروسی رو
‫مجانی انجام بدن ‫وقتی شرکتشونو راه انداختن آقا.
‫خوشبختانه مال آرن ماست. ‫دقیقا
‫تو کی هستی؟
‫دوست آنو، اسمم سیریشه
‫بله، سیریش
‫محل اصلیت کجاست؟ ‫ما اهل اندر پردش آقا.
‫کجا تو اندر پردش؟
‫تو اندر پردش.... ‫فکر کنم گونتور.
‫بله آقا، گونتور.
‫کجا تو گونتور؟
‫تو گونتور.... برادیپت.
‫بله، برادیپت.
‫برادیپت.
‫کجا تو برادیپت؟
‫تو برا...
‫ما رو منتقل کردن به پونه؟
‫آها منتقل شدین به پونه؟ من نمیدونستم
‫والدین شما چی کار میکنن؟
‫بابام ریکشا سوار میشه ‫و مامانم یه دستفروشی سبزی داره
‫و برادرم هم آتو (ماشین) رانندگی میکنه آقا
‫همه تو خانواده شون یه چیزی رو اداره می کنن آقا ‫آدمای زحمت کشی هستن
‫قول میدم آقا، آدمای زحمت کشی هستن ‫یه کاری رو یا یه چیز دیگه ای رو اداره می کنن
‫باز هم همدیگه رو میبینیم
‫شام سندر! ‫بله آقا
‫میخواستیم بریم برای عکاسی، درسته؟ ‫از این برای پس زمینه استفاده کن
‫چیزای قشنگ رو حتی جلوی عکس هم بذار
‫چی بذارم آقا؟
‫نگاه کن، چطوریه؟ ‫انگار میخواد خون رو تو لیوان بنوشه
‫نه آقا، رزرو داریم
‫آروم باش شام سندر ‫از همه چیز میترسی
‫چیکار کنیم اگه اومدیم اینجا و مردیم یا زنده موندیم؟
‫کی میمیره آقا؟ ‫شما عاشق باشی و من بمیرم آقا؟
‫آقا ..
‫مرگ چیه؟
‫تو کی هستی؟
‫عمو گفت مواظبش باش
‫عمو گفت؟
‫ببین اگه عمو اومد ‫من به کسی نشونش نمیدم
‫میخواد من نشونش بدم، لعنتی!
‫چی آنو؟ باید بیدار شی و صبح قهوه رو آماده کنی، درسته؟
‫این چیه؟
‫صبح بخیر آقا ‫صبح بخیر سیری!
‫چی آقا، اینه که یه اتو قبل از خونه پارک کنن و هر روز تمیز کنن یه اتلاف وقت هستش؟
‫برو، بفروشش و یه وسیله نقلیه نو بخر
‫قبل از اینکه، دو بار فکر کردم که این رو بفروشم و یه ماشین نو بخرم
‫اما هر دو بار آنو مخالفت کرد
‫اول شهریه پیش دانشگاهیش بود ‫و دوم شهریه کارشناسیش بود
‫اون موقع متوجه شدم
‫چیز ها یا آدم ها ‫ که ما رو دوست دارن هرگز نمی رن
‫آسون از زندگی ما ‫حتی اگر هر قدر هم تلاش کنیم
‫وای خوب گفتین آقا
‫تجربه و سن هرگز بی فایده نیست ‫آنو عزیزم، حرف بابا رو گوش کن
‫اونایی که ما رو دوست دارن هرگز نمی رن حتی اگر تلاش کنیم، اینطور معلوم میشه
‫من هم همینطورم، هر قدر هم بزن ، نمی رم
‫چرا اینقدر صبح ناز هستی عزیزم؟
‫می کشمت..
‫آقا چرا میگیری؟ به من بده
‫چرا برای تو عزیزم؟
‫تو خیلی الهامم کردی آقا، ‫امروز یه روز عادی نیست
‫تو مثل یه پدر هستی آقا
‫تو یه آدم با حاله پسرم
‫یکی مثل تو باید ‫ در هر خونه ای باشه
‫ممنون آقا
‫این چیه؟
‫اینجا چیکار میکنی؟ ‫ببخشید مادربزرگ ..
‫مادربزرگ .. ببخشید ‫اول تو از اینجا برو بیرون
‫سارویو .. اینجا
‫بیا حرکت کنید خانم ها، این همه چی اینجا چیه؟
‫تو، حرکت کن! ‫برو اونور
‫دوستت مدرن شده وقتی رفته آنجا ، ببین
‫من این عکاسی رو فقط برای تو ترتیب دادم
‫تو اخیراً گفتی که شروع کن به عشقش، اگر باید عاشق میشدی درسته؟
‫عشق!
‫باشه، آماده!
‫برو کنار ‫شام سندر بگیر
‫باشه، آماده! لبخند بزن!
‫خیلی خوب، عالی! تغییر حالت!
‫باشه
‫باشه! تغییر حالت دیگه ای
‫تو زندگی من این قدر تغییر حالت ندیدم
‫شام سندر ‫آقا
‫بیا اینجا ‫به من بگو آقا
‫همه حالت ها خوبه؟
‫عالی آقا
‫چه عالی؟
‫نگاه کن به اینا، انگار برای کارت عروسی نیست، بلکه برای کارت شناسایی هستش
‫این شیمی چیه، من نمی فهمم؟
‫اینا انگار زن و شوهر نیستن
‫انگار به زور از طرف بزرگترها ازدواج کردن، ‫ازدواج کردن که نمی تونن به بابا "نه" بگن ..
‫آرون! هیچی درسته؟
‫بعد چیکار کنیم آرون؟ ‫زن آینده ات،
‫ نزدیکش کن و ‫ دستت رو روی کمرش بذار
‫ به چشم هاش نگاه کن و ‫ شیمی رو به کار بگیر
‫آنو، این شوهر آینده ت هستش ‫چرا اینقدر دوری، همکاری کن!
‫همکاری کن!
‫اون موقع درمیاد، درسته؟ ‫چی در بیاد آقا؟
‫باید شک و تردید رو پرسید و نتایج رو دید. ‫می‌بینم.
‫بیا بگیر...
‫آنا، بیا آنا می‌تونی انجامش بدی. می‌دونم.
‫ارون داداش، یه کم بیا جلو.
‫ارون، بیا.
‫آقای شایام ساندر! ‫بله
‫این ژست خوبه؟ ‫خوبه خانم، عالیه.
‫سیری، این خوبه؟
‫یکی دیگه! ‫بله، سیری این خوبه؟
‫داداش، لباسم رو عوض کنم؟ ‫یه دسته دیگه هم می‌تونیم داشته باشیم.
‫داریم یه آهنگ می‌گیریم؟ ‫خیلی زیاد برداشتیم آقا.
‫کافیه. ‫باشه، ممنونم.
‫این دو تا خیلی داغن، نه؟
‫چی عزیزم؟
‫این دوتاشون داغن و.. ‫چی، داغن؟
‫داخلش دوغ هست، ‫سردت می‌کنه. برو
‫این دیوونه شده؟
‫چی، دیوونه؟ ببین چقدر تو دستاشه؟
‫چی آقا، اون اینجوری کرده؟ ‫اون لجبازه.
‫سلام شایام ساندر هستم. ‫افسر بازرس سبهاش
‫آقا..آقا.
‫آقا، افسر بازرس ‫بپرس مشکلش چیه.
‫چی آقا ‫فردا یه سر به کلانتری بیا.
‫کلانتری، چرا آقا؟
‫مگه نگن نمیای؟
‫میام آقا.
‫آقا، داره میگه فردا بیا کلانتری. ‫شاید بخواد بکشه آقا.
‫بیا، آرامش رو حفظ کن شایام ساندر.
‫از همه چی می‌ترسی.
‫مثل اینکه گیر افتادیم آقا.
‫بیا، هیچ اتفاقی نمی‌افته داداش.
‫آقا،
‫شایام ساندر! ‫چون منتظر بودیم بردیمش داخل.
‫باشه آقا
‫چرا داری استرس می‌گیری؟
‫نه آقا، من کاملا حالم خوبه.
‫بشین. ‫خوبه، مشکلی نیست آقا.
‫بشین.
‫پرس و جو کردم.
‫ظاهرا از وقتی دفتر رو باز کردی ‫100 تا عروسی نگرفتی.
‫100 تا عروسی نگرفتی، نه؟
‫یعنی فکر کردی اول باید صد تایی رو ‫بگیری بعد بقیه رو...
‫برای تبلیغات.
‫بشین!
‫خوبه، مشکلی نیست آقا.
‫وقت داری؟ یه سر به کلانتری بیا.
‫با کی صحبت می‌کنی آقا؟ ‫می‌گم.
‫آقا، شیت ردیف چیکادپالی رو برای ‫شکنجه درجه سه آماده کردم.
‫یه لیوان قهوه به آقا بدید.
‫باشه آقا.
‫من قهوه یا چای نمی‌خورم آقا.
‫هر چی بدید، به سلیقه شماست، ‫می‌خورم.
‫برو آقا. لطفا برو.
‫نگاه کن، مراقب باش و جواب بده.
‫اون آدم خوبی نیست و هیچ‌کس ‫نمی‌دونه چطور رفتار می‌کنه.
‫برو بیرون، با ترسوندن مردم دارین ‫می‌کشین.
‫اگه بکشه چی؟
‫هر چی دوست داری، من حرفی که باید رو زدم.
‫ظاهرا می‌خواد بکشه...
‫وای نه! قهوه‌ی لعنتی!
‫سلام نندو!- ‫سلام سببو
‫الان میرم آقا.
‫من با تو کار دارم، بشین.
‫نندو، این شایام ساندره، ‫طراح عروسه.
‫سلام خانم. ‫سلام آقا.
‫شایام! ‫آقا
‫این نندوه و رقصنده‌ی فوق‌العاده‌ای هست.
‫تو داری جشن حنابندون عروسی ‫ارون رو برنامه‌ریزی می‌کنی، نه؟
‫اون رو یه جایی تو اون قرار بده.
‫قرار دادن چیه آقا؟
‫تو اون حنابندون قرار بده.
‫یعنی... کجا قرارش بدم؟
‫مگه قرار نیست این کار رو بکنی؟ ‫درسته آقا، سعی می‌کنم بهترینم رو انجام بدم.
‫آقا، اگه کسی پرسید چی بگم؟
‫بگو خواهرته.
‫چی آقا؟
‫بگو خواهرته
‫مگه نمی‌تونی بگی؟
‫مگه کسی تو دنیا اون رو به عنوان خواهر ‫خودش قبول می‌کنه؟ خواهر!
‫نندو، مواظب خودت باش. میبینمت. ‫خداحافظ سوبّو
‫خداحافظ داداش. ‫سلام خواهر، میبینمت خواهر.
‫آقا، این خانوم دوست دختر شماست؟ ‫نه
‫یا اینکه قراره خانومت بشه آقا؟ ‫نه
‫یا اینکه همسرتونه آقا؟ ‫نه
‫خب، پس چیه آقا؟ ‫من فقط میدونم
‫میدونی؟
‫چه چیزی رو میدونی آقا؟ ‫فقط میدونم، همین.
‫خیلی داری سعی میکنی، درسته؟
‫هی، شَیام، از کجا فهمیدی؟
‫با زنگ زدن به کلانتری و تلاش کردن ‫من آینده شما رو فهمیدم آقا.
‫آنو!
‫بیا اینجا.
‫بیا، مشکلی نیست.
‫عکسا اومده، دیدی؟
‫خوبن.
‫خوب بازی کردی.
‫ولی، راحت گیر میوفتی.
‫وقتی که نمیتونی نیم ساعت رو مدیریت کنی،
‫چجوری میخوای صمیمیت، ازدواج، ‫فرزندان و خانواده رو با آرون در آینده مدیریت کنی؟
‫مشکلی نیست، مدیریت میکنم.
‫چه چیزی رو میخوای مدیریت کنی؟
‫از الان نیازی به بازی کردن نیست.
‫عروسی امشب آخرین مراسم برای ازدواجته.
‫اگه بهم میگفتی که دوستت دارم،
‫حداقل دوستی بین خانواده هاتون باقی می موند.
‫نگاه کن، اگه کارای وحشتناک انجام بدی ‫و باعث بشی که پدرم...
‫نه، هیچ اتفاقی برای پدرت نمی افته. ‫تو هدف منی.
‫میبینمت.
‫شَیام! ‫آقا
‫چی شده؟ انگار یه کم آروم شده ای؟
‫نه آقا، همیشه هوشیارم. ‫24 ساعت در مورد شما فکر میکنم.
‫منتظرم ببینم که آنو به شما میگه ‫که دوستتون داره آقا.
‫تا آخر این عروسی میگه.
‫واقعا باید بگه آقا...
‫تو هم مثل این لباس شیک و باهوشی. ‫ممنون
‫سارایو! ‫آقا
‫سلام سیری! ‫سلام
‫وای، تو دقیقا مثل یه شاهزاده ای داداش! ‫ممنون
‫همه چیز خوبه، فقط این ساعت یه کم... ‫اینو بردار و اینو بپوش.
‫این ساعت چیه؟ ‫تایمکس داداش.
‫رولکس، ۴.۵...
‫خدای من! ساعت ۴.۵ میلیون تومنی؟
‫هر چی، آنو ما خیلی خوش شانسه.
‫سیری تو آینده میبینی، ‫چقدر من و آنو خوشحال میشیم.
‫برای ماه عسل، ‫میریم سوئیس.
‫شَیام سَندر ‫آقا
‫این داره چی میگه؟ ماه عسل؟
‫چی شده آقا؟ زنش و آرزوشه.
‫کجا هستی و داری چی میگی؟
‫اینا یه عالمه چیز بین خودشون دارن. ‫هر چی که حس میکنی میگی؟
‫چی شد؟
‫بگم؟ ‫سیری، بگو چی گفت؟
‫آنو عاشق تو نیست.
‫با نگاه کردن به رابطه ‫بین اون و پدر و مادرت،
‫با توجه به محبت و حمایتی که از بچگی ازشون کردی،
‫اون "بله" گفت، ولی هیچ علاقه خاصی به تو نداره.
‫چی، شَیام سَندر، ‫اینو تو گفتی، درسته؟
‫با این حال، تو به همه اینا اهمیت نمیدی آرون.
‫بذار.
‫این شخص شک کرده، یعنی همه ی بقیه ‫همون شک رو دارن، درسته؟
‫معلومه، ‫ولی رو در رو نمیگن، درسته؟
‫چرا باید به طور غیرضروری همه چیز رو به هم بریزن؟
‫هی! ‫آقا
‫با چه چیزی فکر میکنی که آنو عاشق منه؟
‫زنگ بزنم و ازش بخوام بگه؟
‫فقط خودم اینجا میدونم
‫و وقتی که به طور علنی گفته شد، همه میدونن.
‫اینو گفتی، درسته؟
‫چی، بگم؟
‫باشه، میزارم که به طور علنی بگه.
‫خب، حرکت کن! تو همیشه ساکن وایمیسی.
‫اون واسه سادیسم افراطی داره.
‫شَیام سَندر! ‫آقا
‫بیا اینجا. ‫اون اونجا و این شخص اینجا.
‫آقا
‫اومده؟
‫کی آقا؟ ‫کی؟ نندو!
‫نمیدونم آقا.
‫این چیه؟ به تو نگفتم که یه جایی بذاریش؟
‫میخوای بزنم تو گوشت؟
‫گفتم شخصیه، درسته؟ ‫نمیفهمی؟
‫پایین.
‫ناندو نمیاد آقا، ‫ولی خواهرم میاد.
‫این همه خوشحالی واسه چیه آقا؟
‫آقا، شما و ‫خانم ناندو کی همو برای اولین بار دیدین؟
‫فکر کنم 2005 بود. به عنوان یه وظیفه، ‫رفتم برای یه سوارکاری.
‫ناندو اونجا تو اقامتگاه... گیر افتاده بود؟
‫اون یه خیرخواه هست مرد.
‫چی، یه پرونده؟
‫شام سندر، ‫نه یه پرونده، یه خیرخواه.
‫یعنی یه کارگر اجتماعی. ‫میفهمم.
‫اون روز ناندو همه رو دور خودش جمع کرده بود ‫و میگفت که این کار غلطه، من مثل اینکه...
‫یه کاری کن شام سندر، لطفا.
‫شب توی سانجیت، ‫وقتی خانم ناندو
‫اینجوری میره، یهو ‫روی لباسش پا میذاری.
‫آقا، دهنتو ببند آقا. ‫مگس میره توش.
‫بعدش بعد شام، دستاتو به ‫لباس خانم ناندو پاک میکنی.
‫خانم ها خیلی دوست دارن اینجوری.
‫این چیه کثیف بی دست شستن؟
‫بشورش آقا. باید بعد شستن پاک کنی.
‫چی آقا، چی نگاه میکنی؟
‫اونجا نگاه کن، چقدر قشنگه؟
‫آقا الان وقتشه. ‫الان طرح A رو اجرا کن.
‫تو جمع؟
‫نه، اونها رو هل میدن تو اتاق و ‫چراغ ها رو خاموش میکنن.
‫آقا باید واسه هر چیزی جرات داشته باشی. برو!
‫بیا آقا پا بزار.
‫لعنتی!
‫هی شام سندر، این کیه؟
‫کاری که من میخواستم با ناندو بکنم، ‫چرا این داره با آنو میکنه؟
‫فکر کنم اشتباهه آقا.
‫اشتباه؟ ‫این داره دقیقا همون کاری رو میکنه که تو گفتی.
‫یه چیزی اونجا داره اتفاق میفته.
‫لعنتی پا تو داره اتفاق میفته آقا.
‫چی آقا؟ ‫هرکی هرکی رو پا میذاره، واسه چی به ما آقا؟
‫این مهمه یا ناندو؟
‫البته که ناندو. ‫برو، برو
‫هی، چی هست که بخوریم؟ ‫همه چیز اینجا هست آقا.
‫شام سندر، شام تموم شده. ‫پاک کنم؟
‫باشه، پاک کن.
‫واسه تو، فکر میکردیم واسه ناندو درسته؟
‫فکر میکردیم، درسته؟
‫پس چرا پشت منی آقا؟
‫چطور میشه همه چیز رو گفت، برو آقا؟
‫اینجا وایساده، برو و پاک کن. برو!
‫هی، یه شال خوب رو خراب کردی. ‫فقط شال من بود که میخواستی پاک کنی؟
‫خفه شو و برو تو.
‫داد نزن.
‫شبتون بخیر همه.
‫سلام! سلام! ‫حواستون باشه.
‫خیلیا تو زندگی ما هستن. ‫ولی فقط یه چندتاشون رو از ته دل دوست داریم.
‫همه یه اضطراب دارن که بدونن ‫تو قلب کی هستیم.
‫پس من امروز میخواهم بپرسم.
‫با قلبمون قسم میخوریم ‫و میگیم که تو قلبمون کیه.
‫آقا افسر! ‫بله.
‫تو کی رو دوست داری؟
‫من اسلحه ام رو دوست دارم...
‫باید اسلحه رو از دستش بگیرن. ‫تو یه پلیس واقعی هستی آقا.
‫عالی بود!
‫داداش، من موقعیت رو درست کردم و ‫تو سواستفاده میکنی.
‫ممنون.
‫میگن اولویت ها تغییر نمیکنن ‫مگر اینکه ازدواج کنی.
‫ولی آنو از بچگی اولویته من بوده.
‫خیلی ذوق زده ام که تو ‫داره وارد زندگیم میشه.
‫آنو، من عاشقتم.
‫تو منفجر کردی داداش، ‫دارم میکروفون رو به آنو میدم.
‫تبریک میگم. ‫ممنون.
‫حالا صحبت با عروس کوچولو و ‫بهترین دوست من آنو هست.
‫سیری، چرا من؟ از یه نفر دیگه بپرس. از اون بپرس.
‫نه.
‫تو عالی هستی. من فقط واسه تو این کار رو کردم.
‫یه پیشنهاد واسه تو.
‫من از همینجا میرم ‫اگه اسممو نگی.
‫من بابام رو دوست دارم.
‫این چیه داداش؟
‫گفتی بری، درسته؟ برو الان.
‫نگفتن اسمش مثل اینه که ‫تو اسممو گفتی.
‫شام سندر بگو، کی مورد علاقه توه؟
‫چرا من؟ تو از خودت میگی آقا.
‫نه شیا سندر ... ‫سیری، باید بگه
‫سلام آنو ‫- سلام
‫نمی خوای نامزدتو بهم معرفی کنی؟
‫بیا! آرون، دوستام.
‫سلام، خیلی خوش شانسی. ‫آقا، نوشیدنی.
‫چی شد الان شیا سندر، ‫چقدر واکنش نشون داد؟
‫این چه رفتاریه تو جمع؟ ‫دیوونه شدی؟
‫بابا، حالم خوب نیست. ‫لطفاً تنهاَم بذار.
‫چی شده پسر؟
‫مامان، من شما و بابا رو دوست ندارم؟
‫چرا اینجوری می پرسی عزیزم؟
‫خب...
‫شاید آنو باباشو دوست داره،
‫اما باید بدونه که داریم راجع به ‫سکوئی که روش صحبت می‌کنیم، حرف می‌زنیم، درسته؟
‫این جشن سَنگِت عروسی منه.
‫خیلی ازش تعریف کردم مثل دیوونه‌ها.
‫لااقل باید اسم منو می‌گفت ‫به خاطر رسمش، نه؟
‫بابا، داریم این ازدواج رو انجام میدیم که ‫به آنو زندگی خوبی بدیم، نه؟
‫چی شده رفیق؟
‫هیچی، ناراحته که آنو اسمشو نگفت.
‫ولش کن، یه بچه ست.
‫آرون، این چه کاریه؟
‫تو راجع بهش میدونی، نه؟
‫از بچگی به جز من هیچی ‫تو زندگیش ندیده.
‫بگو، چرا باید بدون اینکه دوستت داشته باشه ‫باهات ازدواج کنه؟
‫باشه، به خاطر اون عذرخواهی می‌کنم. ‫این اتفاق دیگه تکرار نمیشه.
‫متاسفم.
‫آرون، این همون چیزیه که می‌خواستی؟
‫عمو، ببخشید. عمو! ‫خیلی آنو رو دوست دارم عمو.
‫اینجوری رفتار کردم چون ‫اسم منو نگفت و حسودیم شد.
‫اما قصد نداشتم ناراحتتون کنم عمو.
‫آروم باش، این پسره دیوونست!
‫این چه وضعشه آقا؟ ‫انگار یه اجتماع خوبی شکل گرفته.
‫خوبا؟ ما نه، نه؟
‫ممنون.
‫وای...
‫خیلی خوشحالم که همه ‫اینجوری دیدمشون عمو.
‫دوستی، رابطه ‫و پیوندتون 30 سال...
‫یهو همو دیدین و ‫شروع به دعوا کردین.
‫کلاه اتو!
‫اما داداش، گفتی ‫شاید از رو قشنگ حرف زدی یا ‫از ته دل اومده...
‫نباید این حرفو می‌زدی.
‫من چی گفتم سیری؟
‫گفتی که این ازدواج رو یا ‫برای کمک به آنو یا ‫برای زندگی بهش، انجام میدیم، نه؟
‫یه کمی سخته که اینو ‫قبول کنم.
‫حرفایی که زدی داره ‫منو هم به این فکر میندازه که
‫تو این ازدواج رو ‫با دلسوزی بیشتر از ‫عشق انجام میدیم.
‫سیری، کاملا اشتباه متوجه شدی. ‫منظورم این نبود...
‫چه اشتباهی آرون، ‫تو با مامانت حرف می‌زدی و
‫سیری...
‫بس کن دیگه. ‫چرا تو همه چیز دخالت می‌کنی؟
‫خیلی چیزها بین ما هست. ‫به تو چه؟
‫تو کی هستی؟
‫آرون، واقعا متاسفم. ‫قصد نداشتم ناراحتت کنم.
‫ولش کن دیگه. ‫به خاطر اون عذرخواهی می‌کنم. اشکالی نداره آنو.
‫آرون، دوستت دارم.
‫چی می‌گه آقا؟ گفتی به خاطر تو، ‫اما اون گفت "دوستت دارم" بهش.
‫گفتم آره.
‫حرفشو واضح شنیدم. ‫با این سوال منو ‫تحریک می‌کنی؟
‫چرا این همه دردسر ‫اگه انقدر راحت عاشقت بشه؟
‫چی شده مامان؟
‫تولدت مبارک عزیزم.
‫تو زندگی نباید ‫خیلی کسی رو دوست داشته باشی.
‫حسش مثل اینه که یه بار ‫رو دوشت می ذاری ‫بدون اینکه بدونی.
‫بدون اینکه بفهمیم، داریم ‫شخصیت خودمون رو نابود می‌کنیم.
‫من هی یه کاری ‫برای آنو انجام میدم.
‫من هم باهات میام، راه بیفت.
‫کجا؟
‫چه کجایی؟ به خونه آنو.
‫سلام، فکر می‌کنی ‫این یه سینماست ‫که بلیط بخری و بیای؟
‫خیلی سختی کشیدم که ‫اینجا بیام، ‫حالا ساکت باش.
‫نه اون پسر... ‫مامان، التماست می‌کنم.
‫حرف شوهرتو ‫حالا حالم بهم می‌خوره.
‫الان بیا و ‫مشکلات جدید درست کن.
‫بچه، بیا این طرف.
‫حساب رو حساب کن و ‫با احتیاط برو خونه.
‫انگار میاد ‫و بهمون کمک می‌کنه.
‫اینجا ۴۰ لاکشه عمو. ‫از کجا این همه پول رو آوردی؟
‫ست یه راهی که داشت می‌رفت داد ‫که بهت بده.
‫ولی هنوز سندها رو نداده، ‫امضا نکرده و...
‫انگار برای یه کاری داره میره خارج ‫و گفته بعدا کارای اداری رو انجام بده.
‫واقعا؟!
‫مامان، همه اینا به خاطر شانسه. ‫آره جونم راست میگی.
‫خدا وجود داره مامان.
‫آره، خدا و حتی الهه هم وجود دارن.
‫سلام آقا!
‫مامان، گفتم نیاد، درسته؟
‫اون خواهرمه، اسمش ستیاواتی هست.
‫سلام! ‫سلام!
‫این پسره کیه؟ داماد؟
‫تو هم فکر کردی خواهر؟ ‫من اولش هم همینطور فکر کردم.
‫داماد نیست، ‫بلکه بهترین دوست عروس هست.
‫آقا، خواهرم تو این ‫جشنای عروسی به من کمک میکنه.
‫من صفحه 3 هستم، یعنی عکاسی،
‫برگزاری جشن حنابندان و آرایش.
‫خواهرم صفحه 4 هست آقا. ‫صفحه 4 چیه؟
‫اون آرایش عروس رو انجام میده، ‫مراسم ها رو انجام میده و اینطور چیزا.
‫تو هم گفتی آنو مادر نداره و ‫خانما نمی تونن همه رو به ما بگن.
‫من انتظار داشتم که برای ‫خانما خوب باشه که حضور داشته باشن و اون رو صدا کردم.
‫تو گفتی هیچکس نیست، حالا یهویی ‫یه شخصیت رو آوردی گفتی خواهرم هست.
‫حداقل باید یه شباهتی باشه ‫اگه خواهر باشه، درسته؟
‫چرا اینجوری میگی پسر؟
‫حتما باید با هم به دنیا اومده باشن ‫تا بگن خواهر؟
‫با دیدن اون، حسم اینه که بگم داداش ‫یعنی ما از یه مادر به دنیا اومدیم؟
‫این پسر کلاهبرداره و مامانش هم بیشتر از اون کلاهبرداره.
‫آقا، یه بار آنو رو صدا کنید. بذارید خودشونو معرفی کنن.
‫بچه آنو! ‫آنو!
‫خوب تونستی اداره کنی!
‫من مادرت هستم.
‫تو یه پیام می فرستی و ‫من پیام ها رو پر می کنم.
‫چقدر؟ ‫معذرت میخوام داداش، نمی تونم بگم.
‫دختر چطوره؟
‫اون یه واو هست جونم. ‫به خاطر همینه که پسر شما صاف هست خواهر.
‫چرا انقدر خیره میشی؟ ازش دعا بگیر! ‫اون مادرشوهرت هست.
‫یعنی اون همین الان ‫بابات رو داداش صدا کرد.
‫یعنی اون همینه، درسته؟
‫شِیام سِوندِر چی؟ ‫آره همون.
‫آره جونم، اون خواهر شیام سوندِره.
‫اون رو آورده تا همراه شما باشه تا ‫عروسی تموم بشه.
‫هی شیام سوندِر! ‫آقا!
‫نگا کن، آنو مثل یه الهه می مونه.
‫آره، اون مثل یه الهه هست و ‫اون مثل یه خداست. اینجا!
‫بسه آقا! همیشه به من خیره نشو!
‫بردت چطوره؟ داره چی کار می کنه؟
‫چرا نمی گی کِی هستی و با ازدواج کردن، اون رو با خودت نمی بری؟
‫عالی میگی مثل یه الهه دوباره.
‫وای معذرت میخوام، ‫تو داشته باش لطفا.
‫نه، تو داشته باش لطفا.
‫خواهش می کنم! ‫نه، اشکالی نداره.
‫هی یارو، بیا اینجا.
‫چند تا اینجا هستن؟ ‫دو تا آقا.
‫چرا فقط یکی رو میاری؟ ‫برو دو تا بیار، برو! احمق!
‫نندو، عقل ندارین، ‫ما باید یادتون بدیم.
‫وای، یه ثانیه!
‫سلام! ‫چی آقا،
‫چرا یه نوشیدنی سرد فرستادن؟ ‫دو تا نی دیدین که داخلش گذاشتن؟
‫وای نه! لطفا دوباره بفرست، ‫من یه جوری درستش می کنم.
‫بسه آقا، اون به روتون تف میکنه.
‫هر چیزی رو که با عقل حس می کنی رو بردار آقا. ‫حالا من مسئله عشق رو مطرح می کنم.
‫همه عاشق هستن.
‫چی آقا؟ عشق شما تا کجا پیش رفته؟
‫بالاخره داری دخترت رو شوهر میدی. ‫چقدر جهیزیه میدی؟
‫بین ما که چیزی نیست.
‫هی شیام سوندِر،
‫یه کلمه خیلی خوب و مثبت شنیدم.
‫جهیزیه!
‫تو کی هستی آقا؟ ‫هی سیری!
‫اون پرساد هست، دوست دوران کودکیم و ‫عمو کوتسوارا رائو.
‫آیا به خاطر اینه که داری ‫عمو ما رو تو جمع مسخره میکنی؟
‫چی تو این مسخره کردنه؟ ‫من پرسیدم که جهیزیه چقدره.
‫دوباره جهیزیه؟
‫آنو ما باید بگه باشه و کنار گذاشتن ‫صدها و هزارها کرور...
‫اینجا آماده هستن که برگردونن و ازدواج کنن.
‫اون پسر نیست، من فقط یه چیز عادی بود... ‫چی عادی آقا؟
‫تو تو جمع میگی و بعد میگی عادی. ‫برنج میخوری یا پلو؟
‫چی؟ صبر کن آقا، مگه میشه یه نفر مستقیم از مهریه بپرسه؟ ‫هی، بس کن!
‫حالا چی گفت؟
‫هی، میدونی دیگه؟ چی ‫من یه دختر دارم و یه خونه.
‫برای اونِ، درسته؟
‫باشه، فک کنم.
‫عمو، بازم داری به آنو توهین میکنی. ‫صبر کنین بچه ها...
‫بزار فقط به دلِ خودش فکر کنه، ‫چه ضرری داره؟
‫هی، کوتسوارا رائو اونجاست. برو پیششون. ‫باشه
‫تبریک داداش!
‫یه عروس خوشگل گیرت اومده و ‫یه ملکِ باحاله.
‫چی داری میگی؟
‫چه ملکی؟
‫آخ نگو! ‫نگا، چقدر معصومانه میپرسه؟
‫انگار خونه رو به عنوان جهیزیه گرفته.
‫اون چوبِ روشن شروع به سوختن کرده آقا.
‫کی گفت تو؟
‫همه فکرش رو میکنن.
‫آقا کوتسوارا رائو، ‫انگار خونه دیگه مالِ ماست.
‫بگو اگه ایرادی داره، ‫ما درستش میکنیم.
‫هی جگاناتهام!
‫حالا با هم دعواشون میشه آقا.
‫من تا الان فکر نمیکردم، ولی هیچ راهی نیست.
‫چی داداش؟
‫خونه رو به عنوان جهیزیه دادی؟
‫گفتم فقط... ‫یه دقیقه!
‫لاکشمی،
‫کلیدهای خونه رو بده.
‫بده اینجا.
‫اینجا عزیزم، از الان این خونه از امروز مال تو.
‫حسابدار، ‫قدرت چک رو به اسمِش تغییر بده.
‫از الان، هر پولِ ورودی یا خروجی ‫باید بهش گزارش بشه.
‫عمو، یه بار بیا اینجا.
‫کی گفت با تو؟
‫چرا الان این همه حرف؟ ‫مشکلی نیست عمو، بگو.
‫آقا، من گفتم.
‫گفتم برای شوخی وقتی ازم پرسیدن جهیزیه چیه، ‫گفتم که خونه رو دادن.
‫شیطان!
‫نمیدونی کجا باید شوخی کنی ‫و کجا نباید؟
‫بیرون! اگه دوباره تو این جا دیده بشی میکشم.
‫نه آقا، گفتم برای شوخی که ‫جهیزیه آنو ما چیه.
‫چه غلطی میکنی؟ آنوِ ما؟
‫برو بیرون.
‫آنو، مشکلی نیست ‫اگه اون تو ازدواج نباشه؟
‫برای تو، عمو
‫برو بیرون احمق! برو، برو بیرون!
‫هی! ‫برنجِ مقدس رو بگیر.
‫تو هم داری میری مثلِ اینکه پسرت رفت خاله؟
‫من تو یه شرایطِ سختِ ‫بیِ قدرتم برای ابراز عشق،
‫ولی کور نیستم که حتی اینو بشناسم.
‫تو برای پسرت هستی خاله.
‫ولی غیر از من، هیچکس برای بابا نیست.
‫ببخشید خاله.
‫میفهمی که ‫چه کاری داری میکنی؟
‫بابا! ‫تو وسط حرف نزن.
‫تا وقتی که سیلی خوردی نفهمیدی؟
‫چجوری بزرگت کردم؟
‫بابا لطفا، ولش کن. اشتباه کردم و باختم.
‫از الان هرچی بگی انجام میدم.
‫ما آماده ایم و هر زمان که گفتی ‫تاریخ رو تنظیم میکنیم.
‫سلام عمو،
‫سلام! بیا عزیزم، بشین.
‫بیا... چی شده؟
‫عمو از امریکا اومده.
‫یه هدیه کوچیک برای سیری. ‫اوه،
‫واو! ساعت!
‫بگیر، برو بهش بده. اون بیداره.
‫زنگ زدم. گفت حالش خوب نیست ‫و گفت که بعدا ببینمت.
‫اوه، چیزی نیست عزیزم... ‫مشکلی نیست عمو،
‫میفهمم.
‫اگه حالش خوب شد ‫از اومدنِ من بگو.
‫میبینمت عمو.
‫سیری!
‫این چیه؟ چی میخوای نشون بدی؟
‫گفتی که یه چیزی رو به دست بیاری رفتی.
‫اونجا چیزی رو به دست نیاوردی برگشتی ‫و اینجا چی میخوای نشون بدی؟
‫اونجا باختنِش داره ‫اون ناامیدی رو به ما نشون میده.
‫من نباختم بابا
‫چی؟
‫نباختم.
‫بیا، یه جلسه داریم.
‫هیچی مثل ملاقات کردن و این چیزا نیست.
‫هر چی میخوای همینجا بگو.
‫اینجا هیچی بیرونی وجود نداره.
‫آنا منو دوست داشت حتی اگه منو ‫به عنوان پسر شما نمیشناخت.
‫باباشم منو دوست داشت.
‫همه اونجا منو دوست داشتن.
‫من باختم. شما باعث شدید من ببازیم.
‫خیلی ممنون سیری.
‫مشکل خیلی بزرگی پیش میومد، ‫اگه اون موقع این رو به عهده میگرفتی.
‫به نوعی، ‫همه دارن برای عروسی آنا میرن.
‫وقتی نگران بودیم چطور میشه تو یه مدت کوتاه این ازدواج رو انجام داد، ‫تو به عنوان دوست آنا اومدی...
‫شام سندر میگه که رایگان انجامش میده،
‫ست 40 لک بدون ‫هیچ سند و امضایی میده...
‫خوب بود اگه همه اینا ‫اتفاق می افتاد.
‫اما شما باعث شدید اتفاق بیفتن.
‫ست زنگ زد گفت پول آماده است ‫و از من خواست که پول رو جمع کنم.
‫تو کی هستی؟
‫تو چی میخوای؟
‫آنا رو دوست داشتی؟
‫با ازدواج با اون چه کار میخوای بکنی؟
‫من ازش خوب مراقبت میکنم.
‫خوب یعنی.. ‫بدون هیچ کمبودی برای پول یا چیز دیگه ای.
‫با عشق، نوازش و... ‫هر روزش برای آنا مثل یه جشن میشه با من.
‫من مراقبم که همون آزادی که با شما داره رو ‫با من هم داشته باشه.
‫خانواده شما چطور؟
‫تو هم ازش خوب مراقبت میکنی مثل اینکه دوستش داشتی.
‫خانواده تو هم همون عشقی که تو داشتی رو نشون میدن؟
‫همه ما جشن میگیریم مثل اینکه یه خدایی اومده ‫وقتی یه دختر تو خونه هامون به دنیا میاد.
‫همون خدا رو به عنوان یه خدمتکار ‫به یه خونه دیگه بعد از 20 تا 25 سال میفرستیم.
‫برادرشو می زنه وقتی پیش ماست، ‫داد میزنه رو سر مامانش و از باباش ناراحت میشه.
‫همه اینا رو با عشق قبول میکنیم.
‫اما وقتی همون دختر ‫بعد از ازدواج زنگ میزنه
‫و میگه که شوهرش داره ‫می زنتش، میگیم تحمل کن.
‫وقتی میگه خانواده شوهرش باهاش خوب نیستن، ‫میگیم خودتو وفق بده.
‫اون وضعیت تو خونه دوست من وجود نداره.
‫همه اونو دوست دارن.
‫بهش احترام میزارن.
‫میدونی کی تو دنیا خوشبخت ترین ‫انسان است، سیری؟
‫کسی که میتونه بعد از اینکه دخترش رو ‫به خونه خانواده شوهر فرستاده، راحت بخوابه.
‫تو یه لحظه پیش گفتی که مراقبش میشی ‫بدون هیچ کمبودی.
‫گفتی یعنی تو خیلی پولداری.
‫پولدار مثل تو خیلی به ‫افراد طبقه متوسط مثل ما فکر میکنه.
‫درسته سیری،
‫ما فکر میکنیم که دخترهامون رو ‫به یه خانواده نسبتا پولدار بفرستیم.
‫اما اگه بدونیم اون خونه فقط ‫پول داره و هیچی دیگه،
‫حتی بهش فکر هم نمیکنیم.
‫کسی پولداره به این معنا نیست که ‫پول زیادی داشته باشه، بلکه ارزش های زیادی داره.
‫اگه یه خونه مثل این داری، بیا بریم.
‫من از همه چیز میگذرم و تو آنا رو ببر.
‫من نمیتونستم با اعتماد به نفس ‫بهش بگم باباش
‫که من هم یه خونه بهشت مانند دارم و ‫اونجا اعضا خانواده خوبی دارم.
‫چون من دارم ‫خواهرشوهر رو پنج ساله میبینم.
‫حتی موقع غذا خوردن، وقتی ماشین شما ‫وارد حیاط میشه، فرار میکنه به طرف آشپزخونه.
‫وقتی پدر و مادرش یه بار در ماه میان،
‫ترس داره که شما ببینید و ازشون با حرف زدن از ‫بیرون میفرستشون.
‫چرا فکر میکنن باید یه زندگی مثل این ‫رو به دختری که خیلی دوستش داشتن بدن، باباش؟
‫چه باباش، مگه قراره دختران طبقه متوسط فقط ‫آپارتمان برامون بگیرن؟
‫مگه فقط با دیدن امنیت ‫میان پیشمون؟
‫این امنیت نامیده میشه
‫و این تو خونه ما نیست.
‫من دختری رو که دوستش داشتم رو ترک کردم چون ‫نمیتونستم امنیت رو بهش بدم،
‫اما نه با باختن.
‫شما همیشه میگید که یه شبه پولدار بشید.
‫چه مامان، مگه خواهرشوهر یه شبه ‫با اومدن به خونه ما پولدار شده؟
‫باباش، هر خانواده شوهر وقتی که ‫رئیس خانواده حالش رو میپرسه، احساس پولدار بودن میکنه.
‫ممکنه خونه فقیر، طبقه متوسط ‫یا پولدار مثل ما باشه.
‫یه خانم هر چقدر توهین بهش بشه، ‫تحمل میکنه.
‫اما نمی تونه تحمل کنه اگه همون ‫توهین به بچه هاش بشه.
‫بنابراین، خواهرشوهر بعد از پنج سال ‫زندگی مشترک، هنوز همون است.
‫شما حتی به این موضوع ‫فکر هم نکردید، درست؟
‫چون نمی خواست یه زندگی دیگه ‫رو تو این خونه بیاره که هیچ هویتی نداره.
‫ترس، جایی که خانواده شوهر کودک متولد شده رو بغل ‫کنه و بگه یه شبه پولدار شده.
‫کسی که حتی اسم ها رو ‫بعد از پنج سال عضو خانواده بودن نمی دونه.
‫من جرات ندارم دختری رو که دوستش ‫دارم به عنوان زن به این خونه بیارم که رئیسش
‫خب، رفتم و اومدم، ولی نه به این معنی که باختم.
‫اومدم روپا، ادبم داره بهم اجازه نمیده ‫چون من زندگی خودم رو با آنو تصور میکردم.
‫ولی نگران نباش. ‫دو سه ماه دیگه برمیگردم.
‫این زندگی رو بهم دادی. ‫تو با کار کردن شب و روز کلی زحمت کشیدی.
‫بابا، فدا کردن عشقم برات اصلا چیز بزرگی نیست.
‫من با تمام وجودم دوباره میگم.
‫بابایی تو قهرمانی منی.
‫تو همیشه قهرمان منی.
‫بابا، بعضی ها خدا رو از نزدیک می بینن ‫و بعضی ها از دور.
‫اما اون فقط از اونجا همه رو می بینه.
‫این تفاوت ها فقط برای ماست ‫اما نه برای اون.
‫عروسی آنو چه ساعتیه؟
‫اینجا چیکار میکنه؟ ‫این کیه؟
‫کریشنا موهان، ‫اون یه تاجر خیلی بزرگه
‫اون یکی از صد تا ثروتمند ترین هندی هاست.
‫سلام...سلام ‫من...
‫بیا آقا، نیازی به معرفی نیست ‫همه شما رو می شناسن.
‫- آقای جگاناتهام رو کجا پیدا کنم، ‫- خودشه، دوست منه
‫سلام آقا.. ‫سلام، لطفا بگید.
‫نمیدونم آیا اینجوری پرسیدنش درست هست یا نه.
‫اشکالی نداره آقا، لطفا بگید.
‫پسر کوچیکم...
‫عاشق دختر شماست ‫و به خاطر همین من اینجام.
‫تو کی هستی؟ عقل داری؟
‫ده دقیقه دیگه عروسیه ‫اومدی دختر رو بخوای؟
‫اول شما برین از اینجا آقا. ‫فقط یه بار حرفمو گوش کنید.
‫میدونم کارم اشتباهه.
‫اما تا فهمیدم اشتباه کردم،
‫فقط این ده دقیقه مونده برای ‫عشق پسرم.
‫میگن پیروزی بچه ها، ‫شادی رو به پدر و مادرها میده.
‫اما عشق پسرم به خاطر من نباید ‫از بین بره.
‫آقا، اشتباه میکنید. کسی بهمون چیزی نگفته.
‫سیری،
‫چون اون عاشق بود، ‫شاید خودخواهانه اومده.
‫اما زنم
‫به عنوان مادر فهمید ‫و من نتونستم بفهمم.
‫به دخترتون به اندازه ی احترام به ‫مادر، احترام میذاریم.
‫لطفا یه شانس بدید.
‫آقا
‫بعد از عروسی اگه چیزی بود، ‫صحبت میکنیم. برو لطفا یه طرفی وایسا.
‫بیا عزیزم، وقتشه.
‫هی، یه دقیقه. من صحبت میکنم. بیا اینجا داداش.
‫در مورد اونها چی باید حرف زد؟
‫یه بار فکر کن.
‫فکر میکنی بدون هیچ اطمینانی ‫این همه راهو اومدن؟
‫شاید سیری تو دل آنو هست. ‫هی
‫دیوونه شدی؟ تو دوست منی.
‫تو اونو تو دستت بزرگ کردی.
‫اگه تو آینده اتفاقی براش بیفته ‫بدون اینکه بدونم اینا کین...
‫من باید اینقدر شان داشته باشم که ‫ازشون سوال بپرسم، نه؟
‫با یه تماس ‫اون میتونه این تماس رو قطع کنه، میتونه این عروسی رو قطع کنه.
‫چه مدرکی بیشتر از این میخوای که ‫خودش شخصا اومده و خواهش کرده؟
‫نه داداش! ‫تو صبر کن.
‫آنو! ‫تو سیری رو دوست داری، نه؟
‫ارون، آنو رو بیار.
‫لطفا به حرفی که زد ‫اهمیت نده. اون با عصبانیت گفت.
‫همه مون میخوایم آنو هرجا که هست ‫خوشبخت باشه.
‫آقا، اون یه بچه ی بی مادر.
‫فقط حواست باشه دلش ‫غمگین نشه.
‫آقای جگاناتهام، از امروز ‫من دو تا دختر و دو تا پسر دارم.
‫هی، اینجا چیکار میکنی؟ خواستی ازدواج کنی؟
‫چرا قایم شدی؟
‫چرا اینا رو به من نگفتی؟
‫من به نظر شما احمق هستم؟
‫خانم، من قبلا به شما گفتم. ‫من هویتم رو از دست دادم.
‫همه اش به خاطر اون ‫کار احمقانه ی شماست.
‫آماده باش تا ‫عواقبش رو تحمل کنی.
‫تو آدم ولخرج...
‫امیدوارم از دیدن فیلم لذت برده باشید ‫با بهارات مووی بروز باشید
‫مترجم : تالاپاتی