‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی تقدیم میکند
‫آدرس کانال تلگرامی وبسایت بهارات مووی ‫@bolymix
‫مترجم : تالاپاتی
‫بدون خرید اشتراک از وبسایت بهارات مووی دیدن این فیلم حرام است
‫آقا، ما از بانک بین‌المللی سیتی در دهلی هستیم.
‫شرکت شما، اوبروی ‫صنایع، برای ...
‫... گرفتن وام 500 کرور روپیه ‫از بانک ما
‫برای پروژه سیلندر اکسیژن درخواست داده بود.
‫بله، بله، می‌دونم.
‫بله، می‌دونم.
‫این پروژه آرزوی راجو نوه‌م بود.
‫بانک ما وام رو تصویب کرده.
‫آقا، دوست داریم این خبر خوب رو به راج اوبروی بدیم.
‫کجاست آقا؟
‫راجوم ... ‫نوه‌م ...
‫اون پسر نابغه و باهوش ...
‫همونی که همیشه از کسب و کارهای بزرگ حرف می‌زد ...
‫راجوم. ‫نوه‌م.
‫نوه‌م ...
‫الان مثل یه بچه شده.
‫بخاطر یه تصادف، ‫اعصابش بهم ریخته.
‫تو زندگیش دیگه هیچی نداره ‫جز چند تا خاطره.
‫آقا، خیلی متاسفیم.
‫ما دیگه به وام نیاز نداریم.
‫این وام رو به شرکت‌هایی بدین ‫که نیاز دارن ...
‫... و کارگرها توشون ‫بتونن کار پیدا کنن.
‫با دعا و آرزوی خوبشون، ‫امیدوارم راجو زودتر خوب بشه.
‫باشه آقا. ‫ما میریم.
‫بابا، ‫احساسات شما برای راج ...
‫... و اشکاتون ما رو ناراحت می‌کنه.
‫حقیقتش اینه که ما ‫نمی‌تونیم شما رو افسرده ببینیم.
‫پدرشوهر، رد کردن 500 کرور ‫روپیه یه کار تجارتی خوب نیست.
‫بابا، وقتی ما می‌تونیم ‫از پس این همه کارخونه بربیایم ...
‫... می‌تونیم از پس این ‫پروژه جدید هم بربیایم.
‫بله. صد درصد.
‫اگه میگی، ‫خودم انجامش می‌دم.
‫بابا، پسر من ویکت، مثل راج ‫نوه شما هم هست.
‫عزیزم، این قضیه ‫نوه بودن و نبودن نیست.
‫مسئله، خصوصیات و ‫توانایی‌های هرکسه.
‫تو باغ شاید ‫خیلی انبه باشه.
‫ولی بعضی ترش ‫و خیلی کمشون شیرینن.
‫بله، درسته. ‫به نظر شما ...
‫... من یه انبه گندیده‌م ...
‫... که باید ‫تو سطل زباله انداخته بشه.
‫این خصوصیتشه. ‫بله.
‫مطمئنم پدرشوهر ‫به حرفش توجهی نمی‌کنه.
‫اون رو از بچگی می‌شناسه.
‫- بابا، اون پروژه رو ‫بهش بده. - بله.
‫بعدش می‌بینی. کل اموال رو ‫مدیریت می‌کنه.
‫دخترشوهر
‫چطور می‌تونه از پس ‫یه پروژه انقدر بزرگ بربیاد ...
‫... وقتی حتی ‫نمی‌تونه درست بایسته؟
‫از پس پسر خودت بربیا. ‫به نظر من بی مصرفه.
‫امیدوارم زمین نخوره.
‫گفتم بهت.
‫- بابا! - بگو عزیزم. ‫- بابا. - بله؟
‫فرق من و ‫اون دیوونه چیه؟
‫فرق زیادی ‫بین شما دوتا نیست پسر.
‫اون صبح‌ها شیر می‌خوره.
‫و پسرم هر صبح ‫آبجو می‌خوره.
‫اون هر روز ‫پای بابام رو ماساژ می‌ده.
‫در حالی که پسرم هر روز ‫فکر خفه کردن بابام رو می‌کنه.
‫این تنها فرقی که ‫بین اون و تو هست.
‫واو! ‫چه باحاله!
‫این بستنی سبز رنگ ‫عالی بود.
‫و اون سفیده ‫انگار برف بود ...
‫... و رفت تو شکمم.
‫برای توصیف ‫طعم شکلات کلمات کم می‌آرن.
‫و طعم پرتقالش هم ‫عجیب عالی بود.
‫خیلی خوشم اومد. انگار ‫یه کارخونه قند رو خوردم.
‫آقای راجو، نباید ‫خیلی بستنی بخوری.
‫وگرنه ‫پنومونی می‌گیری.
‫من دارم پول پدربزرگم رو خرج می‌کنم. ‫پول بابات رو خرج نمی‌کنم.
‫این همه درام بازی نکن.
‫بعد از خوردن بستنی ‫لازم دارم لاغر بمونم.
‫هی! ‫آقای موراری!
‫بیا اینجا. باید ‫کمی ورزش کنم، کمکم کن بدوم.
‫- زود بیا. ‫- مسخره‌ست.
‫از 2 ساعت پیش ‫مثل خر دارم می‌دوم فقط برای تو.
‫خیلی خسته‌م.
‫آقای موراری، اگه تو بدویی ‫فقط اون وقت می‌تونم لاغر بشم.
‫نگاه کن چقدر می‌خورم.
‫اگه من بدوم ‫لاغر می‌شی؟
‫با چه آدم دیوونه ای آشنا شدم! ‫هی، من دیوونه نیستم
‫فقط یه عیب کوچولو دارم. ‫بقیه‌اش که عالیه.
‫امیدوارم با همه‌ این چیزای عالی ‫خوب حسابی گند بزنی! احمق!
‫هی، منو میمون صدا نکن!
‫وگرنه، همه دورهایی که ‫تموم کردی رو کنسل می‌کنم!
‫بیا دیگه. ‫از اول شروع کن!
‫از اول بشمار!
‫- دوباره؟ ‫- آره، یه بار دیگه! یک.
‫- خدا! من که 10 دور ‫تموم کردم! - یک!
‫- 25 تا بستنی بردار. ‫- حدود 25 تا دیگه؟
‫- آره، 25 تا دیگه. ‫- تو که 50 تا خوردی!
‫نمی‌فهمی. ‫من میخوام رکورد مینا رو بشکنم.
‫- مینا کیه؟ ‫- مینا دوست دخترمه.
‫می‌خوام باهاش ازدواج کنم.
‫خیلی وقته که با هم ‫رابطه داریم.
‫بده به من!
‫وقتی به بستنی بوسه می‌زنم ‫انگار دارم به مینا بوسه می‌زنم.
‫اینطوریه؟ ‫پس برو بهش بوسه بزن.
‫مینا، درسته؟
‫مینا، دوستت دارم.
‫هی، آقای موراری. ‫موراری، یه دقیقه.
‫- یه چیزی می‌خوام بهت بگم. - باشه، چی شده؟ ‫- بیا اینجا.
‫حس می‌کنم که یه سوال ‫باید بهت شلیک کنم.
‫سوال رو باید پرسید، ‫نه شلیک کرد!
‫اما من شلیکش می‌کنم.
‫یه روز یه فیل ‫و یه مورچه بودن.
‫با هم دوست بودن.
‫یه روز، داشتند ‫قایم موشک بازی می‌کردن.
‫و مورچه... ‫مورچه تو یه معبد قایم شده بود.
‫فیل چطوری فهمید ‫که...
‫...مورچه تو معبده؟
‫شاید یه فیل دیگه بهش گفته بود ‫که...
‫- ...مورچه تو معبده. ‫- فیل خیلی باهوشه.
‫هیچ وقت از کسی چیزی ‫نمی‌پرسه! ‫خودش فکر می‌کنه.
‫نمی‌دونم. ‫من باختم!
‫- جوابمو بده. - نمی‌فهمم. ‫- قبول می‌کنی که باختی؟ - آره.
‫فیل دمپایی مورچه رو ‫جلوی در معبد دیده بود...
‫...پس فهمید که مورچه ‫داخل معبده.
‫اینقدر مورچه کوچولو، ‫با دمپایی کوچولو...
‫- ...توسط یه فیل دیده شد؟ ‫- آره، درست گفته!
‫- من 30 دور دیگه می‌زنم. ‫- باشه.
‫باشه. ‫- من خودکشی می‌کنم...
‫من 50 تا بستنی خواسته بودم! ‫چرا فقط یکیش رو دادی؟
‫- این تقلبیه! ‫- بقیه‌اش رو می‌خوری...
‫- ...اینجا یا برات ببندمش؟ ‫- گوش کن به حرفم!
‫این بستنی فروشی رو ‫بفرست به ویلای من. - باشه.
‫امروز بفرستش. باشه؟ ‫- بله، اقا. - بگیرش!
‫هی، چی کار می‌کنی؟ ‫چی شده؟
‫- داریم می‌دزدیمت! ‫- می‌دزدین؟
‫باشه. خوش اومدین. ‫حواستون باشه!
‫- من آسیب می‌بینم. ‫- پول من!
‫- فراموشش کن! ‫- موراری می‌ده. من سرم شلوغه.
‫بیشرفا...
‫چی شده؟
‫یه چیزی که می‌ترسیدم ‫بشه.
‫- از چی میترسیدی؟ ‫- از چیزی که تو نداشتی.
‫- داری چی می‌گی؟ ‫- حالا باید چی بگم؟
‫وقتی زنگ زد، ‫می‌فهمی.
‫- الو؟ ‫- الو، پدربزرگ!
‫اینا فایده‌ای ندارن. ‫بهشون پول نده.
‫من می‌خوام گولشون بزنم و فرار کنم.
‫- به نوه‌ی من دست نزن! ‫- بس کن! بس کن!
‫فهمیدم که تو نوه‌ت رو ‫خیلی دوست داری.
‫حالا نوه‌ت ‫یه رمز ارز 10 میلیاردی ‫هست.
‫بار دیگه که بهت زنگ زدم...
‫...بهت می‌گم که کجا ‫با پول گروگان بیای.
‫وگرنه، نوه‌ت رو تیکه تیکه می‌کنم...
‫- ...و می‌فرستم به خونه‌تون. ‫- حق نداری.
‫چرا می‌لرزیدی؟
‫تو قبلش ‫بادوم زمینی می‌فروختی؟
‫بابا، من می‌فهمم که ‫باید راج رو نجات بدیم.
‫اما ‫این همه پول رو هدر دادن
‫بدون هیچ فایده‌ای عاقلانه نیست.
‫پسرم، این همه پول ‫چه فایده‌ای داره...
‫...اگه یه جون رو نجات نده؟
‫یه روز یه فیل ‫و یه مورچه بودن.
‫با یه موتور سیکلت ‫داشتن سفر می‌کردن...
‫...از دروازه هند رد می‌شدن.
‫یهو یه کامیون اومد ‫ ‫و بهشون ضربه زد.
‫فیل مرد، اما مورچه زنده موند. چطور؟
‫خیلی ساده. خیلی ساده
‫مورچه حتما از موتور پریده پایین ‫از موتور پریده پایین
‫اونجا استخر بود؟ ‫استخر بود؟
‫نه - حتما پشت فیل قایم شده ‫پشت فیل قایم شده
‫داشتن قایم موشک بازی میکردن؟ ‫چرت نگو!
‫- قبول میکنی باختی؟ ‫- باشه - باشه
‫مورچه کلاه ایمنی سرش بود ‫ایمنی اول
‫- الان فرار میکنم ‫- نه! نه نه...
‫بلیط پول من ‫ده کرور روپیه
‫از دام من فرار کردن ‫آسون نیست
‫اشکالی نداره ‫بهت میگم چیکار کنیم
‫- محکم منو نگه دار ‫- باشه
‫- تو هم همین کارو بکن ‫- باشه
‫- تو یقه منو بگیر یقه! ‫- محکم بگیرش!
‫تو هم پشت منو بگیر
‫باشه؟ - بله ‫- همه اماده ان؟ - بله
‫یک، دو، سه، چهار، پنج! ‫پنج، چهار، سه، دو، یک!
‫یک، دو، سه، چهار، پنج!
‫فرار کرد! ‫بگیرینش!
‫منو بگیر. منو بگیر! ‫بیا منو بگیر
‫یک دقیقه! یک دقیقه! ‫وقت بگیر لطفا. وقت بگیر لطفا
‫بیرونم. بیرون میرم
‫وقت بگیر لطفا! ‫وقت بگیر لطفا!
‫توش بمون! ‫وقت بگیر لطفا!
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- بازرس، من هستم
‫- اوه! راج. خودتی ‫- بله
‫- منو دزدیده بودن ‫- چی!
‫از اونجا فرار کردم ‫دنبالم کردن
‫رفتم به جاده ‫تا اونجا دنبالم اومدن
‫بعد رفتم باغ ‫اونجا هم دنبالم اومدن
‫وقتی اومدم به کلانتری ‫هنوز دنبالم بودن
‫- داری چی میگی؟ ‫- نگاه کن
‫شاید حرف زدنت ‫عیب داره...
‫...ولی مغزت ‫کاملا سالمه
‫از اول داشتم میگفتم ‫که...
‫... فقط حرف زدنم مشکل داره ‫بقیه چیزا خوبه
‫ساکت! ‫- گریه نکن!
‫گریه سگ نحسه ‫بازرس، من دیگه میرم
‫پدربزرگم پیر شده ‫حتما نگرانمه
‫- باید ازش مراقبت کنم ‫- باشه برو
‫پدربزرگ، من اینجام!
‫راجو جونم! ‫راجو جونم! قشنگم!
‫- راجو جونم! ‫- من اینجام!
‫رها کردن؟
‫نه پدربزرگ. اونها ‫حاضرش نبودن منو رها کنن
‫- من خودم ازشون فرار کردم ‫- واقعا؟
‫ولی چطور تونستی ‫خودتو آزاد کنی؟
‫دویدن! دویدن! ‫ازشون جلوتر بودم
‫من همیشه تو دویدن ‫اول میشم
‫از آقای موراری بپرس ‫چقدر تو دویدن خوبم
‫لطفا یادم ننداز
‫فقط با فکرش ‫خفه میشم
‫آقای موراری، راجو به خاطر ‫مهارت دویدنش برگشته
‫اشکالی نداره اگه کل روز ‫دویده باشه
‫- خب من باهاش موافق نیستم ‫- می‌خوای کارتو حفظ کنی؟
‫تو نمیدونی ‫اون اصلا دو نمی‌دوید
‫اون فقط بستنی میخوره...
‫...و من جای اون ‫دویدم
‫آقای موراری ‫دروغ گفتن کار خوبی نیست...
‫صبح بخیر آقای اوبروی ‫فقط فرار نکرده
‫بلکه آدم ربایان رو ‫به ما تحویل داده
‫- چی؟ ‫- بله
‫نوه شما واقعا باهوشه ‫خیلی باهوشه
‫اومدم ‫تبریک بگم
‫دولت ده لاک روپیه ‫جوایز گذاشته بود...
‫...برای هر کسی که ‫جنایتکارها رو تحویل بده
‫و نوه شما ‫اون پول رو به دست آورده
‫نگاه کن ‫رفتن
‫حالشون خوبه؟
‫وقتی پای پول درمیونه ‫خودشونو نمیتونن کنترل کنن
‫و شما از یه مبلغ ‫خیلی بزرگ صحبت کردی
‫آروم باش ‫عجله ای نیست
‫آقای اوبروی ‫من دیگه میرم
‫متشکرم ‫موفق باشید
‫شماها خیلی ‫پول دوست نیستین؟
‫میخوای اون ده لاک روپیه رو ‫به حساب تو بریزم؟
‫...به حساب تو؟
‫پدربزرگ، چرا باید ‫ ‫پول رو بهشون بدم؟
‫این پول رو خرج خودم می‌کنم
‫یه مهمونی با 5 لاک پول می‌گیرم…
‫…و با بقیه پولش بستنی می‌خرم.
‫اگه پنج لاک روپیه بستنی بخوری...
‫...مریض میشی یا ذات الریه میگیری.
‫من هیچ وقت ذات الریه نمیگیرم.
‫بستنی رو میخورم ‫و تو اذیت میشی.
‫آقای موراری.. پدربزرگ، آقای موراری ‫چیزی میگه.
‫- چی میگه؟ ‫- داشتم عشقم رو نشون میدادم.
‫یه جشن میگیریم ‫و تولد من رو جشن میگیریم.
‫- آره. تولدت. ‫- مگه نه پدربزرگ؟
‫اگه تولد من رو جشن بگیریم، ‫مینا میاد.
‫مینا برام کادو ‫میخره.
‫برام آواز میخونه، ‫ کیک رو میبره...
‫...و بعدش، اینجا رو گونه ام رو ‫میبوسه.
‫'دل بیچاره میشه'
‫'وقتی عاشق میشه...'
‫هی، دیوونه! ‫بیا پایین!
‫'عشق داره در میزنه'
‫'به درت..' - دیوونه! ‫بیا پایین کیک رو ببر!
‫عمو، ‫چرا داد میزنی؟
‫جشن من هست، من کیک رو ‫میبرم...
‫...و مینا اون رو ‫میخوره.
‫چرا انقدر عجله داری؟
‫نمیتونی ببینی ‫که دارم لباس میپوشم؟
‫انقدر طول میکشه ‫لباس پوشیدن؟
‫تو هم ‫وقت میذاری واسه لباس پوشیدن!
‫دو ساعت ‫وقت میذاری موهات رو مشکی کنی.
‫بعد عدسیت رو میذاری ‫و دندان مصنوعی رو.
‫نصف چیزهایی که تو بدنت هست ‫مصنوعی هست.
‫- چطور میدونی؟ ‫- یه بار همه چیز رو دیدم.
‫- باید جزئیات رو بهت بگم؟ ‫- نه، نه!
‫نه! - من همه جزئیات رو میدونم! ‫- عزیزم..
‫- آره، میدونم.. - بیا پایین. ‫همه منتظر توند.
‫تو جشن؟ ‫مینا اومده؟
‫نه، هنوز نیومده.
‫جشن بدون مینا ‫جشن نمیشه.
‫بیا تا ‫اون بیاد وقت رو بگذرونیم.
‫- گوش کن.. ‫- یه سوال ازت میپرسم.
‫نه، نه، نه!
‫هر سوالی بپرس ‫به جز اون سوال مورچه و فیل.
‫آقای موراری، زندگی من ‫دور مورچه و فیل میچرخه.
‫یه فیل ‫و یه مورچه بود.. - نگاه کن!
‫- مورچه.. - وقتشه که بریم ‫جشن و معما رو حل نکنیم.
‫- عمو، این چیه؟ ‫- چیه؟
‫آخ! تصادف! ‫عمو، اون چیه؟
‫- چیه؟ ‫- تصادف!
‫- عمو، این چیه؟ ‫- چی؟ - تصادف!
‫عمو! عمو! - داری چیکار میکنی؟ - تصادف!
‫میای ‫یا تصادف رو شروع کنم؟
‫- چطور؟ ‫- اون چیه؟ - اون..
‫فکر میکنی من مغز ندارم؟ ‫فقط یه ایراد دارم.
‫بقیه اش کامل هست.
‫همه ایرادات من ‫به ضرر تو داره برجسته میشه.
‫آقای موراری، ‫بذار یه چیزی بگم.
‫- چی؟ ‫- تو فوق العاده ای!
‫تو از این دنیا ‫بیرونی! بیا بریم.
‫یعنی این حرف ‫من از این دنیا نیستم؟
‫نگاه کن، رفیق. ‫دو تا فیل بود.
‫کنار یه دریاچه ‫ایستاده بودند.
‫و یه قایق ‫وسط دریاچه بود.
‫هر دوشون ‫باید از دریاچه رد میشدند.
‫بگو. ‫چطور رد شدند؟
‫به نظر من، شنا کردند. ‫- شنا بلد نبودند.
‫فیل هستند، ‫شنا بلد نیستند.
‫سوار قایق میشن ‫و از دریاچه رد میشن.
‫قایق کوچیکه. جا نمیشن ‫و به همین خاطر نمیتونن رد بشن.
‫- پس جواب رو بگو. ‫- چرا جواب نمیدی؟
‫- جواب رو نمیدونیم. ‫- پس، بگم؟
‫- بگو. - رد نشدند، ‫چون هوس مرگ نداشتند!
‫- آره.. ‫- راج، تموم شد داستان؟
‫- حالا بیا اینجا کیک رو ببر. ‫- لطفا وسط حرفم نپر.
‫تا مینا نیاد، کیک رو ‫نمیکنم.
‫مینا نمیاد. ‫پدر و مادرش ‫ممنوعش کردن.
‫حتی اگه همه دنیا ‫ممنوعش کنه، مینا من حتما میاد.
‫نگاه کن، مینا اومده!
‫وای مینا! ‫بذار یه چیزی بهت بگم؟
‫خیلی خوشگل شدی! ‫از این دنیا بیرونی!
‫ممنون، راج!
‫میدونی چی میگم مینا؟
‫همه میگفتن ‫که تو نمیای.
‫ولی من میدونستم ‫که تو حتما میای.
‫مگه ممکنه یه وقت تو بهم زنگ بزنی ‫و من نیام؟
‫همین دلیله که ‫خیلی دوستت دارم!
‫بیا. ‫همه منتظرتن.
‫بیا، بیا. ‫بابا بزرگ، مینا اینجاست.
‫- سلام بابا بزرگ. ‫- مینا، بیا این طرف.
‫هی، کنار برو!
‫بیا، مینا! ‫بیا این طرف!
‫- جشن بگیریم! ‫- احمق!
‫"من یه طبل از کدو تنبل درست کردم."
‫"ظرفهای دهن گشاد از لیمو."
‫"کدو حلوایی با دستش کف میزنه."
‫"کدو سبز باهاش میخونه!"
‫این "کدو سبز" نیست، ‫"خیاره".
‫- من دارم میگم! خیار! ‫- باشه، بگو. خیار.
‫- "کدو تلخ.. ‫- کدو تلخ.."
‫"کدو تلخ نامزد کرده. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫"گل کلم تبدیل به طبل شده!"
‫"کدو حلوایی ‫تبدیل به کلارینت شده"
‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫"عالی! فوق العاده!"
‫"سیب زمینی از ‫پیاز عصبانی بود."
‫"یه مشت ‫شلم شوربا داشت."
‫"این پیاز ‫بود که کمک کرد."
‫"کدو تلخ نامزد کرده. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫بزار بهت نشون بدم ‫چطوری برقصی.
‫"مثل یه حشره ‫اینجوری بخز! ‫برو جلو."
‫"چه دهلی باشه، چه بمبئی ‫چه باتیندا."
‫"همه ازت بادمجان یا ‫کدو سبز میخوان."
‫"همه بامیه دوست دارن!"
‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫"کدو تلخ نامزد کرده. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫"گونه هاش به قرمزی ‫گوجه فرنگیه و همه رو اذیت میکنه."
‫"کدو ‫صلح رو برقرار کرد."
‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫"گل کلم تبدیل به طبل شده!"
‫"کدو حلوایی ‫تبدیل به کلارینت شده"
‫"شکرپاره ها اومدن برقصن. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫"کدو تلخ نامزد کرده. ‫شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫"شکرپاره ها اومدن برقصن."
‫بابا بزرگ!
‫خیلی باحاله بابا بزرگ.
‫من تو رو از ورود به این خونه ‫منع کرده بودم، درسته؟
‫داماد، ‫داری چی میگی؟
‫تو هم وارد این ‫خونه شدی.
‫پس چرا داری ‫اونو متوقف میکنی؟
‫خفه شو. بیا مینا. - نه! ‫- نه، مینا. نرو.
‫نمیتونی ببرش.
‫ساکت میمونم...
‫...چون تو برادر مینا هستی.
‫- نه، برادر. ‫- دستشو ول کن.
‫- بیا، مینا. ‫- نمیتونی ببرش.
‫- نه، مینا. ‫- گفتم، بیا مینا.
‫نه. نه، برادر.
‫- داره با زور میبرتش. ‫- نه، برادر..
‫خفه شو و بیا خونه.
‫یه نفر، جلوشو بگیر.
‫- ولم کن. ‫- بیا.
‫- برادر.. ‫- بابا بزرگ!
‫چرا جلوشو نمیگیری؟
‫بزار ببرش.
‫آقای موری، ‫حواست بهش باشه.
‫- بیا.. ‫- نه، برادر. لطفا.
‫من میدونستم این اتفاق میفته.
‫بیا اینجا. ‫اینو دیدی؟
‫مردم یه ذره ‫احترام به تو ندارن.
‫تو به مینا ‫خیلی علاقه داشتی. ‫چی شد؟
‫برادرش اومد ‫و بردش.
‫حتی نمیتونستی ‫کاری بکنی.
‫هیچکس بهت ‫کمک نکرد. ‫هیچکدوم ازشون سعی نکردن جلوشو بگیرن.
‫بقیه رو ولش کن. ‫حتی بابا بزرگت..
‫اونم ‫سعی نکرد بهت کمک کنه.
‫میدونی چرا؟
‫چون هیچکس ‫تو این خونه دوستت نداره.
‫تو یه دردسر درست کن، یه بی‌فایده ...
‫... و یه آدم بی‌خاصیت ‫برای همه هستی.
‫تو یه دردسر ‫همیشه و همیشگی هستی.
‫اگه من جای تو بودم...
‫... و یه ذره ‫غرور داشتم
‫خودمو از یه جایی ‫آویزون می‌کردم و خودمُ می‌کُشتم.
‫آره! خودکشی!
‫اگه من جای تو بودم...
‫... و یه ذره ‫غرور داشتم...
‫... خودمو از یه جایی ‫آویزون می‌کردم و خودمُ می‌کُشتم.
‫آره! خودکشی!
‫چی شده؟
‫این چیه؟
‫من می‌خوام خودکشی کنم. ‫دیگه نمی‌خوام زنده بمونم.
‫داری چی می‌گی؟
‫حرف حقو میزنم. ‫هیچکس منو دوست نداره.
‫اصلا هیچکس.
‫وقتی مینا رو ‫برادرش داشت می‌برد...
‫... هیچکس حتی سعی نکرد ‫جلوشو بگیره.
‫حتی تو هم هیچ تلاشی ‫نکردی. نمی‌خوام زنده بمونم..
‫تو که نوه منی، ‫مثل یه ترسو حرف می‌زنی.
‫نه عزیزم. ‫خودکشی یه جرمه.
‫غلطه.
‫می‌خوای خدا رو ناراحت کنی؟
‫- نه. - می‌خوای ‫با خدا دعوا کنی؟
‫- نه. ‫- تو از خدا بزرگتری؟
‫نه. ‫ببخشید، پدربزرگ.
‫ببخشید، پدربزرگ..
‫اشکال نداره، عزیزم..
‫پدربزرگ
‫من از دو ساعت پیش ‫سعی می‌کنم بمیرم.
‫دو ساعته با یه طناب دور گردنم ‫در حال پرسه زدنم.
‫تعجب کردم که ‫چرا نمی‌میرم.
‫اگه می‌مردم ‫چه اتفاقی می‌افتاد؟
‫خدا عصبانی می‌شد، نه؟
‫نه، عزیزم..
‫حرف منو گوش کن. ‫اونو فراموش کن.
‫وگرنه گردنتو می‌شکنم و ‫می‌کشمت!
‫خیلی زود به یه مرد ‫از انتخاب خودم شوهرت میدم. فهمیدی؟
‫بیاین، دخترها. زود باشین! ‫من دیرم شده.
‫می‌دونیم که یه داماد ‫برای آشنا شدن داره میاد.
‫وسط مسابقه رقص ‫... چطوری بحث ازدواج وسط اومد؟
‫دیروز با مامان و بابام ‫ناهار می‌خوردم.
‫پدربزرگ اون پسر منو اونجا ‫دید...
‫... و ازم خوشش اومد.
‫این اتحاد ‫صد در صد قطعی شده؟
‫نه. نه. ‫یه درصد هنوز مونده.
‫وقتی همدیگه رو دیدیم ‫تمام میشه.
‫وای، نه! ‫لاستیک پنچر شد!
‫چطور به موقع برسم؟
‫وای! چه ماشینیه!
‫دخترها، امروز روز شانس ماست.
‫شما یه تاجر ‫عالی هستید، آقای راج.
‫واقعا می‌خوای من ‫باورم کنم؟
‫ممنون. ‫- شما ذهن خیلی باهوشی دارید.
‫- آره.. ‫- تو پروژه قبل..
‫صبر کن..
‫ماشین منو کیه؟ ‫سلام، الو.. سلام!
‫سلام.
‫ببخشید. ‫لطفا از ماشین پیاده شو.
‫چرا؟
‫من قبل از اینکه سوار ‫ماشین بشم ازت اجازه گرفتم؟
‫اگه می‌خوای سوار بشی ‫می‌تونی سوار بشی...
‫... به قطار، هواپیما یا حتی ‫به موشک!
‫ولی لطفا از این ماشین ‫پیاده شو.
‫چرا؟ ‫من چراغ قرمز رد کردم؟
‫تو مأمور پلیس هستی؟ ‫تو مأمور سیا یا اف‌بی‌آی هستی؟
‫تو منو نمی‌شناس.
‫- لطفا ماشین رو خالی کن.. ‫- نمی‌خوام حرفتو گوش کنم.
‫به من کاری نداره تو کی هستی.
‫حرف منو گوش کن..
‫من به نصیحتت ‫نیازی ندارم.
‫راستی، مشکل تو با من ‫چیه؟
‫ یه ارتباطی هست.
‫من به خاطر ‫رفتار تو نگرانم. - چی؟
‫تو ممکنه ‫دستگیر بشی. من این موضوع رو به پلیس ‫می‌گم.
‫داری چی می‌گی؟
‫می‌گم که ‫ازت خوشم اومده.
‫- چی! ‫- منظورم اینه، از ‫سادگی تو خوشم اومده.
‫- چی میگی؟ ‫- منظورم اینه...
‫... اینجوری که داری سعی می‌کنی ‫ بی‌گناهی خودت رو نشون بدی...
‫ داری با من لاس می‌زنی؟ ‫ - نه.
‫ - نه بابا.
‫ ببخشید آقایون. لطفا. ‫ من به کمک نیاز دارم.
‫ این آقا داره با من لاس می‌زنه.
‫ - نه نه! - ببخشید... ‫ - نه بابا. دروغ میگه. هی!
‫ نه! نه!
‫ مامان، بابا. ‫ من سر وقت رسیدم. درسته؟
‫ بیا عزیزم. ‫ حتما تو راهن.
‫ چه بلایی سر خودت آوردی؟
‫ موهات به هم ریخته.
‫ در واقع، ‫ ماشینم پنچر شد.
‫ همون مشکل قبلیه؟
‫ ولی بازم سر وقت رسیدم. ‫ هنوز کسی نیومده.
‫ من اینجام.
‫ لطفا بیاین آقای اوبروی. ‫ منتظرتون بودیم.
‫ لطفا بیاین.
‫ - ایشون همسرم، انجو هستن. ‫ - سلام.
‫ ایشون پدربزرگ راجن.
‫ - خدا خیرتون بده آقای اوبروی. ‫ - ایشون دخترمون، مینا هست.
‫ ایشون به ارزش های سنتی پایبند هستن. خوشحالم.
‫ - اینا برای شماست. - ممنون. ‫ - من برنامه شما رو دیدم.
‫ خیلی عالی بود. ‫ من شما رو برای نوه ام انتخاب کردم.
‫ امروز تاریخ ها رو مشخص می‌کنیم.
‫ ولی نوه شما کجاست؟
‫ سلام، به همه.
‫ من اینجام.
‫ وای نه!
‫ تو کی هستی؟
‫ من راجم.
‫ راج هیچوقت با این تیپ لباس نمی‌پوشه.
‫ ولی پوشیده. ‫ خیلی سختی کشیده.
‫ - چطور؟ ‫ - چی بگم؟
‫ من با تیپ رسمی از خونه اومدم بیرون.
‫ ولی تو راه یه دختر قشنگ رو دیدم...
‫ ... که باعث این وضع شده.
‫ - تو مثل یه گدای بین المللی هستی. - میدونم.
‫ در واقع
‫ من از یه خانواده ثروتمند هستم، پدربزرگ.
‫ "پدربزرگ"؟
‫ تو نوه من، راج اوبروی هستی؟
‫ اگه باور نداری، ‫ باید ثابت کنم.
‫ عزیزم...
‫ با کت و شلوار کشتی گرفتی؟
‫ چی بگم پدربزرگ؟
‫ تو راه یه دختر قشنگ رو دیدم.
‫ ایشون باعث... ایشون اونجاست! اونجاست!
‫ پدربزرگ، این همونه. ‫ وای خدا!
‫ - ایشون... ‫ - لطفا حرفام رو گوش کن.
‫ چی باید بگم؟
‫ حرفام رو گوش ندادی.
‫ حتی نمی‌خوام نیم کلمه حرفشو بشنوم.
‫ در واقع، نمی‌دونستم...
‫ منو کتک زدن ‫ و شما نمی‌دونستید...
‫ می‌خواستن منو بکشند.
‫ خوشحالم
‫ که همدیگه رو دیدید.
‫ - خیلی جالبه. - "جالبه"؟ می‌خواستن منو بکشند پدربزرگ.
‫ مشکلی نیست. ‫ یه چیز بهم بگو.
‫ باهاش ازدواج میکنی؟
‫ خوب، ‫ واقعا خیلی متاسفم.
‫ همه اینا به خاطر این بود که ‫ قرار بود با شما ملاقات کنم.
‫ در واقع، دیرم شده بود...
‫ باید بهش فکر می‌کردی.
‫ تو فقط دیرت شده بود.
‫ ولی اسمم می‌تونست با "دیر" شروع بشه.
‫ نمی‌تونم درباره مرگ حرف بزنی.
‫ منو می‌کشم.
‫ متاسفم پدربزرگ. ‫ خیلی متاسفم.
‫ خوبه که این رابطه رو می‌بینم.
‫ بین یه پدربزرگ ‫ و نوه اش.
‫ "اگه درباره مرگ حرف بزنی، ‫ منو می‌کشم."
‫ "تا حالا این جوری احساس نکرده بودم."
‫ "تا حالا این قدر خوشحال نبودم."
‫ "تا حالا این قدر هیجان و عشق نداشته بودم."
‫ "چه بلایی سر من اومده؟ ‫ چه بلایی سر من اومده؟"
‫ "از غروب آروم و قرار ندارم ‫ و با شنیدن اسم تو می‌لرزم."
‫"من اون تنهایی رو که تو حس کردی میدونم، ‫همون دل‌تنگی رو که تو داری رو من هم با خودم حمل می‌کنم."
‫"هرگز آرزوهایی رو که تو دل داشتم ‫و اینجوری فکر نمی کردم."
‫"با من چه شده؟ ‫با من چه شده؟"
‫"از اینکه دوستم داری ممنونم، ‫قلبم رو به تو تسلیم می‌کنم."
‫"چون این حرفای تو بود ‫که قلب من رو برد."
‫"هرگز تا حالا ‫اینقدر خوشحال و شاد نبودم."
‫"با من چه شده؟ ‫با من چه شده؟"
‫"سلام راج."
‫"- چی شده؟ ‫- هیچی."
‫"چرا یهو منو اینجا صدا زدی؟ ‫"
‫"یه چیزی تو ذهنم بود. ‫می‌خواستم روشنش کنم."
‫"- برای همین صدات کردم اینجا ‫تنهایی. - چی شده؟"
‫"بشین. ‫بیا بشینیم و حرف بزنیم."
‫"نگاه کن، مینا."
‫"همه یه گذشته ای دارن. ‫همه یه گذشته‌ای دارن..."
‫"... که نباید پنهونش کنیم. ‫باید درباره‌اش حرف بزنیم."
‫"چی می‌گی؟"
‫"می‌گم من آدم صادقی هستم."
‫"برای همین ‫می‌خوام همه چی رو بهت بگم."
‫"تو زندگی همه..."
‫"... یه پسر یا یه دختر هست."
‫"یعنی می‌گی..."
‫"- ... که تو زندگی تو.. ‫- یه دختر بوده. - واقعا؟"
‫"دختر فقط می‌تونه دختر باشه. ‫من نمی‌تونم به جای دختر یه پسر بزارم."
‫"لطفاً ناراحت نشو."
‫"نگاه کن، این زندگیه. ‫همه اینا تو زندگی اتفاق می‌افته، نه؟"
‫"ولی اون کی بود؟"
‫"- کوکو. ‫- "کوکو"؟ - آره."
‫"یه بار رفتم ‫به یه بستنی فروشی..."
‫"... که "چوکو بار" بخورم."
‫"اونجا "کوکو" رو دیدم ‫قبل از اینکه یه "چوکو" بخرم."
‫"به هم نگاه کردیم. ‫چشم‌هامون برق زد."
‫"قلب‌هامون تند تند می‌زد و ‫رعد و برق‌های بلندی از آسمون می‌گذشت."
‫"و اون رعد و برق اونقدر ترسناک بود ‫..."
‫"- ... که "کوکو" به من چسبید. ‫- بعدش چی شد؟"
‫"از من نپرس."
‫" "کوکو" تو بغل من بود. ‫من تو بغل "کوکو" بودم."
‫"باز هم "کوکو" تو بغل من بود ‫و من تو بغل "کوکو" بودم."
‫"چرا باید اونو ‫اینقدر تو بغل خودت نگه می‌داشتی؟"
‫"از من نپرس."
‫"چرا وایسادی؟"
‫"چرا نمی‌شینی؟ ‫لطفاً."
‫"لطفاً."
‫"خب.. وقتی چشم‌هامو باز کردم، ‫بارون قطع شده بود."
‫"و ما تا زانو تو آب بودیم. ‫"
‫"خونه "کوکو" درست جلوی ما بود. ‫اون گفت..."
‫"... 'لطفاً بیا'. ‫من گفتم..."
‫"... 'خوش اومدی'."
‫"من تو خونه "کوکو" بودم، ‫در از بیرون قفل بود."
‫"- بعدش چی شد؟ ‫- از من نپرس."
‫"باد خنک و ملایمی ‫از بیرون می‌وزید."
‫"خیلی سرد بود داخل خونه. ‫یه پتو بود..."
‫"- ... و دو تا آدم. ‫- خب؟"
‫"خب.."
‫"هر دو زیر پتو رفتیم."
‫"و زیر پتو چه اتفاقی افتاد؟"
‫"خیلی چیزها اتفاق افتاد ‫و ادامه پیدا کرد."
‫"- بعدش چی شد؟ ‫- از من نپرس."
‫"دوستی من و "کوکو" خیلی عمیق شد."
‫"دوستی ما ‫خیلی قوی شد."
‫"اما یه روز فهمیدم ‫"کوکو" از شهر رفته..."
‫"- ... بدون اینکه به من خبر بده. ‫- چه جالب!"
‫"و بعد یه روز یهویی ‫"کوکو" رو تو یه ایستگاه کوهستانی دیدم."
‫"چه بد!"
‫"اونجا اسکی روی یخ می‌کرد."
‫"من هم اسکی روی یخ می‌کردم."
‫"در حال اسکی کردن "کوکو"، ‫پاش سر خورد..."
‫"- ... و از کوه افتاد. ‫- مرد؟"
‫"جان سالم به در برد. ‫من نجاتش دادم."
‫"من نجاتش دادم."
‫"کشیدمش بالا. ‫ولی پای من هم سر خورد..."
‫"... و من افتادم رو "کوکو". ‫"کوکو" پایین بود
‫"- ... و من بالای اون بودم. ‫- بعدش؟"
‫"از من نپرس."
‫"چرا تو مدام
‫لطفا بشین.
‫بله.
‫کوکو مریض شد. ‫نفسش داشت می‌رفت.
‫بیمارستان خیلی دور ‫بود از اونجا.
‫با ماشین داشتم می‌بردمش. ‫تو راه، یهو...
‫- یهو... ‫- می‌مرد، نه؟
‫نذاشتم بمیره. ‫ممکن بود بمیره.
‫ولی قبل از اینکه نفسش ‫قطع بشه...
‫...شروع کردم هوا ‫تو دهنش فوت کردم.
‫مدام تو دهنش فوت کردم ‫و فوت کردم...
‫تو دهان به دهان ‫احیا کردی!
‫- مینا، من هیچ ‫انتخاب دیگه ای نداشتم. - اوه تو!
‫برو جهنم! ‫برو جهنم...
‫...کوکو رو هم ‫با خودت ببر!
‫مینا! ‫مینا کجا میری؟
‫میری پیش کوکو؟ ‫آدرسش رو بردار.
‫کوکو استریت، کوکو بیلدینگ، ‫آپارتمان شماره: کوکو.
‫کوکو!
‫کوکو.
‫نگاه کن، نبود من نباید ‫روی کار تاثیر بذاره.
‫یه دقیقه صبر کن. بعدا صحبت ‫میکنیم. نامزدم اینجاست.
‫بعدا صحبت میکنیم.
‫هی، مینا!
‫- اینجا چکار میکنی؟ ‫- چرا؟
‫خوشت نیومد من اومدم اینجا؟
‫نه، چیزی اینجوری نیست. ‫فکر کردم ممکنه...
‫...خوشت نیاد از حرفایی ‫که اون روز راجع به کوکو زدم.
‫نگاه کن، راج. ‫اون گذشته تو بود.
‫همه یه گذشته ای دارن، نه؟
‫یعنی چی؟
‫- بشین، راج. ‫- نه، اشکال نداره.
‫- نه، لطفا بشین. ‫- نه، اشکال نداره. بگو.
‫برات توضیح میدم. ‫نگاه کن، راج.
‫تو آدم خیلی راستگویی هستی.
‫همه چیز رو راجع به خودت ‫به من گفتی.
‫چرا باید چیزی رو ‫پنهان کنم؟
‫- یعنی، یه ‫کسی تو... - پسر.
‫پسر! ‫یه پسر بود!
‫راج، پسر فقط میشه ‫پسر، نه؟
‫نمیشه ‫تغییرش داد به دختر.
‫ناراحت نشو.
‫این زندگیه. ‫همه اینا تو زندگی اتفاق میوفته.
‫گوش کن، میخوام امروز ‫همه چیز رو راجع به زندگیم ‫بهت بگم.
‫به جهنم گذشته تو.
‫اول این رو بهم بگو. ‫اسم اون چی بود؟
‫پوپو.
‫"پوپو"؟ - آره. ‫- این پوپو کیه؟
‫از من نپرس.
‫پوپو از بچگی عادت ‫به عشقبازی داشت.
‫در اصل، پوپو هرجا ‫که میرفتم دنبالم میومد.
‫و یه روز، گیرم انداخت. ‫- بعدش چی شد؟
‫از من نپرس.
‫یه روز داشتم میرفتم خونه، ‫خیس از بارون.
‫و... - پوپو با یه چتر ‫دنبالت اومد.
‫چطور میدونی؟ ‫- یه فرمول خیلی معمولی.
‫- به هر حال، ادامه بده. - پس ‫من داشتم میرفتم، خیس از بارون...
‫...و پوپو با یه چتر ‫اومد و بعد یهو...
‫...لباشو ‫آورد نزدیک لبای من
‫پشت چتر و...
‫- بعدش چی شد؟ ‫- از من نپرس.
‫هی، چرا ایستادی؟ ‫لطفا بشین. بشین.
‫بشینیم و صحبت کنیم. ‫بشین. - باشه.
‫مینا، راستی، ‫فکر نمیکنی پوپو...
‫...خیلی داره از ‫حد کوکو رد میشه؟
‫آره. پوپو از ‫بچگی دیوونه من بود.
‫چرا با یه دیوونه ‫رابطه برقرار کردی؟
‫من این کارو ‫نکردم. بابام مجبورم کرد.
‫نگاه کن، اون هم ‫دنبالم اومده اینجا.
‫چرا دنبالت اومده ‫اینجا؟ - از من نپرس.
‫هی، این چیه؟ بگو. ‫چرا دنبالت اومده؟
‫صبر کن. ‫دارم میگم.
‫خب، پوپو میگه ‫که فقط با من ازدواج میکنه...
‫- ...و با هیچ کس دیگه. ‫- ولی یعنی چی
‫- ...با این حرفش؟ ‫- از من نپرس.
‫- هی، این چیه؟ - هی! ‫- حتما میپرسم.
‫عصبانی نشو. ‫دارم بهت میگم، نه؟
‫- راستی، اون روز ‫داشتم حمام میکردم. - باشه.
‫و پوپو ‫یواشکی اومد تو حموم.
‫اون غریبه اومد تو حموم تو
‫و تو گذاشتی بیاد تو!
‫- اون موقع غریبه نبود! ‫- خدای من!
‫یه غریبه میاد تو حموم تو...
‫... و تو اونو غریبه حساب نمی کنی!
‫فکر می کنی بعد از این، منو قبول می کنی؟
‫- برو جهنم! ‫- هی!
‫- تو و پوپو، برو جهنم! ‫- هی! هی، راج! راج!
‫راج، کجا میری؟
‫می خوای بری پیش پوپو؟ ‫آدرسش رو بگیر و برو.
‫خیابان پوپو، کوچه پوپو، ‫شماره آپارتمان: پوپو.
‫پوپو.
‫پوپوی شما به جهنم!
‫سلام. کی؟ ‫تو؟
‫اصلا نمی خوام با تو صحبت کنم!
‫راج، یه لحظه حرفمو گوش کن!
‫هیچی نمی خوام ‫بشنوم!
‫برو پیش پوپوی خودت!
‫چرا؟ ‫می خوای بری پیش کوکو؟
‫نمی خوام درباره کوکو یا پوپو بحث کنم.
‫خفه شو! ‫- عجیبه!
‫دیروز کلی از کوکو حرف زدی.
‫من چیزی گفتم؟ ‫امروز فقط از پوپو حرف زدم...
‫- ...خیلی ناراحت شدی! ‫- شوخی کردم.
‫کوکویی نمی شناسم، باشه؟
‫- پوپویی هم نمی شناسم. ‫- چی!
‫- داری منو مسخره می کنی! ‫- ببین!
‫اونطوری که تو کوکو رو ساخته بودی...
‫... مجبور شدم پوپو رو بسازم تا از شر کوکو خلاص بشم.
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- می نا.
‫می دونی چیه؟ ‫خیلی نگرانم کردی!
‫با سرعت ۱۸۰ کیلومتر در ساعت دارم رانندگی می کنم.
‫عزیزم، ‫لطفا آرام باش.
‫یه دور برگردون بزن ‫و برگرد پیشم.
‫باشه، عزیزم. ‫یه دور برگردون می زنم، باشه؟
‫راج!
‫راج، چه اتفاقی افتاده؟
‫راج!
‫آقای اوبروی.
‫همین الان دکتر رو دیدم.
‫یه خبر خیلی بد هست.
‫جان راج در امانه. ‫اما وضعیت روحی اش...
‫- چه اتفاقی براش افتاده؟ ‫- برگشته به دوران کودکی اش.
‫هیچی رو فراموش نکرده.
‫اما رفتارش مثل یه بچه ‫هشت یا ده ساله است.
‫ممکنه بعد از عمل ‫کاملا خوب بشه
‫... یا ممکنه ‫جانش رو هم از دست بده. - نه.
‫نه!
‫نمی تونم این ریسک رو بکنم.
‫صبر می کنم.
‫صبر می کنم تا ‫درمان بهتری پیدا بشه.
‫آقای اوبروی، ‫اون نوه شماست.
‫شما می تونین صبر کنین.
‫اما ما پدر و مادرش هستیم.
‫ما نمی تونیم ‫خیلی منتظر بمونیم.
‫منظورتون چیه؟
‫نمی خوام چیزی بگم.
‫شما از ما بزرگتری.
‫می خوام ازتون بپرسم.
‫اگه جای ما بودین، ‫چه کار می کردین؟
‫- بریم. ‫- نه مامان.
‫من فقط با راج ازدواج می کنم.
‫این تصمیم زندگی منه ‫و خودم باید بگیرمش.
‫بهتون می گم. ‫بریم.
‫میتونین بعد از برگشت به هند ‫تصمیم بگیرین.
‫نه، بابا.
‫بدون راج ‫هیچ جا نمیرم.
‫نه، عزیزم.
‫نباید اینطوری ‫با پدر و مادرت صحبت کنی.
‫نه!
‫علاوه بر این، باید ‫رضایت همه رو بگیری...
‫- ...برای یه عروسی. ‫- آقای اوبروی.
‫و اگه خدا بخواد...
‫... یه روز، شما ‫زن راج خواهین شد.
‫بله.
‫راج
‫دوستت دارم.
‫قبلا دوستت داشتم.
‫هنوزم دوستت دارم.
‫و تا ابد دوستت خواهم داشت.
‫آقای موراری، چرا اینقدر ‫عجله داری؟
‫می خوای ‫خودکشی کنی؟
‫هر وقت دهنتو وا میکنی، ‫حرفای چرت و پرت میگی.
‫چرا باید خودکشی کنم؟
‫فکر کردم میخوای ‫خودکشی کنی...
‫...بعد از اینکه صورتتو دیدی.
‫- مشکلی نیست. فردا ‫خودکشی کن. - چی؟
‫بپرسم یه سوال؟
‫یه سوال بهتر از ‫موضوع خودکشیه. بپرس.
‫یه مورچه ‫و یه فیل بودن.
‫- خدای من! - هردوشون ‫با هم شنا میکردن.
‫فیل ‫از آب اومد بیرون...
‫...ولی مورچه ‫از آب بیرون نیومد.
‫- بگو چرا. ‫- نمیدونم.
‫بگو. ‫- من اون همه رو ندیدم.
‫- ازم باختی؟ ‫- آره، باختم.
‫- بگم؟ ‫- آره.
‫مورچه بیرون نیومد ‫چون لباس شنا نداشت...
‫...لباس شناشو نپوشیده بود. ‫خجالت میکشید.
‫- مورچه لباس شنا نداشت؟ - نه!
‫- خجالت میکشید؟ ‫- آره، مورچه.
‫- میرم.. ‫- هی، بگو.
‫- کجا میری؟ - داشتم ‫فکر میکردم خودکشی کنم.
‫ولی به تعویق میندارمش ‫چون کار عقب افتاده دارم.
‫- هی، گوش کن.. ‫- گم شو. - بزنم تو دهنت.
‫هی، این پول رو ‫بریز به حساب دهنم. عجله کن.
‫موراری، انگار ‫داره ثروتمند میشه...
‫...با رقصیدن به ریتم ‫اون آدم دیونه. - آروم باش!
‫خبر نداری که یه فیل ‫همیشه بالای سرمه...
‫...و یه مورچه تو گوشم. ‫پول رو بفرست. - باشه.
‫هی، موراری، لو رفتی ‫تو بازی ات.
‫خیلی پول ‫به خونه میفرستی...
‫- ...از بابام مخفی میکنی؟ ‫- نه..
‫- داری میگی من دزد هستم؟ ‫- نه.
‫من متهم ‫نمیکنم که دزد باشی.
‫- دارم میگم دزدی! ‫- هی، اگه اینطوری حرف بزنی..
‫گوش کن، لطفا ‫به بابات نگو.
‫وگرنه، کی به حرف ‫فیل و مورچه تو گوش میده؟
‫- درسته؟ ‫- درسته.
‫با این حساب، بهم ‫پول بستنی بده.
‫- پول؟ - برای بستنی. ‫- ندارم.
‫- قرض بده، ‫بعدا پس میدم. - باشه.
‫- بگیر. ‫- گوش کن
‫- من فقط یه پیچ شل دارم، ‫بقیه محکمن! - چرا؟
‫بقیه محکمن. من اینطوریم. ‫پول خودت رو بده.
‫اوه! ‫ببخشید.
‫- بگیر. ‫- باشه.
‫- چقدر دزدیدی؟ ‫- برو! - هی..
‫آقا، بهم بستنی بده. ‫یه بستنی صورتی.
‫اون آدم دیونه اونجاست. ‫فهمیدی؟
‫وای! چه بستنی خوشمزه‌ای. ‫هی! هی!
‫دیوونه ای؟ ‫بستنی ام افتاد.
‫یه بستنی زرد بده.
‫یادتان نرود ‫که بقیه پول من را بدهید. باشه؟
‫هی! هی.. هی، عمدا داری ‫به من میزنى؟
‫- فکر میکنی دیوونه ام؟ ‫- عمدی نبود.
‫هی، داری ازم تقلید میکنی. ‫داری ازم تقلید میکنی؟
‫تقلید نمیکنم. ‫من اینطوریم.
‫- پس دقیقا مثل منی؟ ‫- بله.
‫هی، اگه بزنم تو دهنت، ‫مثل بستنی آب میشی...
‫...و میوفتی تو جوب.
‫و اگه تو جوب بیوفتی ‫...
‫...مادرت تا ابد دنبال ‫تو میگرده.
‫بزنم تو دهنت؟ ‫- آره، میزنم. - هی!
‫- من دو تا دست دارم. ‫- من ده تا.
‫- نمیتونم ببینمشون. ‫- اینجان.
‫اینا دست نیستن، اراذل و اوباشن. ‫فقط اراذل و اوباش.
‫- بله، ما اراذل و اوباشیم. ‫- تو اراذل و اوباشی؟ - آره.
‫با شما نمی جنگم.
‫بابام میگه ‫با اراذل و اوباش در نیوفت.
‫این راه شماست ‫و راه من اونجاست.
‫آقا، ‫بهمن بستنی بده.
‫هی، نشونت میدم ‫راه درست رو. - هی! هی!
‫چکار میکنی؟ ‫چرا داری میزنیم؟
‫چکار میکنی؟ ‫چرا این کار رو میکنی؟
‫همه تون دیوونه اید یا چی؟
‫هی، احمق! ‫احمق!
‫هی... ‫هی، میزنمت!
‫با سنگ لهت می‌کنم!
‫هی، داری چیکار می‌کنی؟ ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫مُراری، زدنم.. ‫زدم.
‫ولی خب، چرا با اِشرار ‫درگیر میشی؟ اونو ول کن
‫- بریم. - بستنی زردم. صبر کن. - بیا دیگه.
‫کی سنگ پرت کرد؟ ‫سریع به پلیس خبر بده.
‫خانم، پلیس کاری نمیتونه ‫بکنه.
‫کیشان اوبروی رو میشناسی؟ ‫اون آدم پولدار بزرگ؟
‫راج نوهشه. ‫کمی دیوونه است.
‫چند تا بچه رو تو منطقه ما هم ‫زخمی کرد.
‫فقط زخمش رو مداوا کن. ‫هیچ اتفاقی نمیفته.
‫چطور میتونیم اینو نادیده بگیریم؟
‫نوه من نیست. ‫بیشتر مثل نقطه ضعفمه.
‫آقای اوبروی، احتمال داره...
‫...تا فردا حکم دستگیریش رو ‫صادر کنم.
‫بعدش مجبورم...
‫گوش کن، آقای اوبروی. ‫اگه میخوای نجاتش بدی...
‫...سریعاً ببرش تو یه بیمارستان ‫روانی...
‫...یا از این شهر دورش کن.
‫از این شهر دورش کنم؟
‫"قلبم داره می تپه ‫فقط داره می تپه"
‫"منتظرتم.."
‫آقای مرارای، اگه ازدواج من ‫با مینا...
‫...همین که به شیملا رسیدم ‫انجام نشه
‫- ...بعدش... ‫- اولش برو اونجا.
‫همین که رسیدی، ازدواج میکنی. - باشه. باشه.
‫اینجا منتظر من بمون. ‫یه دقیقه دیگه برمیگردم.
‫هی، کجا داری میری؟
‫- میخوای خودکشی کنی؟ ‫- آره.
‫باشه. اینجا تو فرودگاه این کارو نکن.
‫بریم ایستگاه قطار.
‫یه کم از پول پدربزرگو ‫پس انداز میکنیم.
‫قطار پارم میکنه...
‫...اما ازدواجت به فنا میره. مشکلی ‫نیست؟
‫من فقط یه پیچ شل دارم، ‫بقیه محکم ان!
‫- زود برگرد. ‫"قلبم داره می تپه.." - میدونم.
‫"...مدام تکرار میشه."
‫"قلبم داره می تپه."
‫"...مدام تکرار میشه."
‫"خیلی متاسفم.."
‫با آوردن مینا تو قضیه، ‫اونو راضی کردم.
‫مُرارای، داری با یه دروغ بزرگ ‫اونو با خودت میبری.
‫اما وقتی حقیقت رو بفهمه ‫چیکار میکنی؟
‫آقا، شما نگران نباش. ‫فقط هزینه ها رو تامین کن.
‫بقیه رو من درستش میکنم.
‫مُرارای، با یه غم عمیق دارم ‫مسئولیت رو بهت واگذار میکنم...
‫...عزیزتر از جونم.
‫مراقبش باش.
‫نوه شما رو مثل نوه خودم ‫مراقبت میکنم.
‫چهل تا.
‫حس میکنم مثل بانک مرکزی ‫هستم.
‫شاید برای دنیا دیوونه باشه ‫اما برای من...
‫...یه چک بانکی است.
‫هر موقع بخوام میتونم نقدش کنم.
‫اما یه چیزی بگو.
‫- وقتی نبودم دلم برات تنگ شده ‫بود؟ - نگران نباش.
‫خیلی برات تنگ شده بود.
‫هر وقت یه دزدو میدیدم ‫خیلی برات تنگ میشد.
‫- دزد یادت منو می انداخت؟ ‫- آره...
‫ن-نه... ‫وقتی اون دزد فرار کرد...
‫...با کیفم تو ماه عسل، ‫تو گرفتیش.
‫- دلیلشم همینه. ‫- باشه.
‫یه چیز دیگه هم فکر کردم.
‫همچنین، میدونی، ‫هر وقت یه گدای رو میدیدم...
‫- خیلی برات تنگ میشد. ‫- هی، تو دیوونه شدی؟
‫چرا گدا یادت منو می انداخت؟
‫منظورم...
‫آره. میدونم که تو ‫به معبد کمک مالی میکنی.
‫همین دلیله.
‫اینطوریه؟
‫وقتی یه سگ رو می دیدی ‫یاد من نمی افتادی؟
‫آره، معلومه.
‫- اون سگ تو منطقه ما... ‫- ساکت.
‫این عجیبه.
‫دزد یادت منو می انداخت.
‫گدا یادت منو می انداخت.
‫سگ ها یادت منو می انداختن.
‫خدا رو شکر، ‫بیشتر سوال نکردم.
‫- نه، در واقع... ‫- ساکت.
‫اون احمق دوباره ‫شیشه پنجره من رو شکوند!
‫مُرارای! مُرارای؟
‫مُرارای، این چیه؟ ‫این چیه؟
‫نگاه کن، ‫دوباره شیشه پنجره من رو شکوند.
‫- برو توپ بازی کن... - باید ‫قدر شجاعتش رو بدونی.
‫هر چی ... باید یه تاج گل دور گردنش بندازی
‫باید براش دعا کنی
‫باید ازش تشکر کنی
‫این جور شات ها بازیکنای ‫کریکت مثل سچین تندولکار رو ...
‫... سوارف گنگولی ‫و راهول دراویدی رو میسازن.
‫این تیم آینده ‫کریکت هند هست
‫مگه لازمه که ‫لیوانم رو بشکنی ...
‫... تا تیم کریکت بسازی؟ ‫اونم هر روز.
‫چه ...
‫یه همچین ‫پنجره ی گرونی رو شکستی.
‫آقای موراری، ‫اگه زیاد حرف بزنی ...
‫... به پدربزرگ زنگ میزنم و ‫داستان حواله رو بهش میگم.
‫چرا داری بهش داد میزنی؟
‫چه شات قشنگی زد
‫باید ازش تعریف کنی
‫باید براش دعا کنی
‫باید ازش تشکر کنی
‫اونا ‫آخه آینده کریکت هند هستن.
‫اونا ‫مثل سچین تندولکار
‫راهول دراویدی ...
‫یه پنجابی هم هست ‫اونم هارباجان سینگ میشه
‫بازی رو ادامه بدین بچه ها. نگران نباشین. ‫من اینجام.
‫هی. برو دیگه. بیا.
‫میگفتم که ‫من اینجام خانم
‫چی؟
‫اون اینجاست؟
‫- اگه اون اینجاست پس من ‫کجام؟ - تو هم اینجایی
‫منم اینجام؟
‫یعنی ...
‫تو تنها کسی هستی
‫- آقای کولکارنی ‫- بله آقا
‫۲۵ لاک روپیه تو حسابم ‫هست ...
‫لطفا به آقای موراری که ‫شیملاست واریز کن.
‫ولی آقا ... ‫این پول رو به ویکت واریز کردین.
‫ویکت؟
‫۲۵ لاک روپیه؟ ‫کی؟
‫وقتی فردا برای ‫استعلام به بانک رفتم
‫ویکت ‫با امضای شما چکش رو نقد میکرد.
‫ویکت رو پیش من بفرست
‫همین الان
‫چی یادت انداخت ‫ویكرام اوبروی رو پدربزرگ؟
‫امضای منو روی ‫چکش جعل کردی
‫بله، این کارو کردم
‫- ۲۵ لاک روپیه رو برداشتی؟ ‫- بله، خب؟
‫پسرم جوونه
‫- سلام بابا ‫- خرج داره
‫شاید فراموش کردی ...
‫... که اونم ‫حق ارث از این اموال رو داره.
‫یعنی ‫میشه از من دزدی کنه؟
‫و این اجازه رو داره ‫که امضای منو جعل کنه ...
‫... و به من خیانت کنه؟
‫بابا ...
‫... طمع پول ...
‫... میتونه یه پسر رو ‫وادار به خیانت به
‫... پدر و مادرش ‫تو این دوره زمونه کنه
‫فقط تصور کن.
‫اون پسر یه بابای پولداره
‫نوه یه پدربزرگ پولداره
‫اگه اون پول خرج نکنه ...
‫... تو خرجش میکنی؟
‫ساکت شو!
‫من گل رز پرورش داده بودم.
‫خاره ها چطوری رشد کردن؟
‫الان عقل ‫به سرم اومده.
‫حالا فهمیدم.
‫همه تون رو ‫خوب فهمیدم.
‫و الان ...
‫... ‫مثل شما از این به بعد تغییر میکنم.
‫فهمیدی؟
‫این اموال و ثروت رو ‫با دست خودم به دست آوردم.
‫همه تون رو از ‫اینجا محروم میکنم.
‫برو و یاد بگیر ‫که مستقل باشی
‫تو این دنیا ‫خودت یه جایگاهی بساز.
‫- برو بیرون ... - بابا به حرفم گوش بده ... ‫- گفتم برو بیرون
‫این غیر منصفانه اس
‫برو کنار
‫- بس کن ‫- اینجوری نگو
‫برو ‫پول رو بگیر
‫من واسه کی دارم ‫درآمد کسب میکنم؟ واسه شما
‫اینجوریه؟
‫خب اگه اینطوره چرا اون موقع که من ازت خواستم ‫یه سری طلا و جواهر برام بخری قبول نکردی؟
‫یه اشتباه لپی بود.
‫باشه قبول میکنم.
‫عجیبه.
‫تو طول روز ‫همه ی مردا میگن "نه" ...
‫...ولی شب میگن "آره".
‫- همه ی مردا؟ ‫- آره.
‫چقدر مرد تو عمرت دیدی؟
‫یعنی... یه مرد!
‫همه ی مردا اینجورین.
‫شب قبول میکنن ‫و روز فراموش میکنن.
‫- چرا؟ - من که فراموش نکردم. ‫همه چیو یادمه.
‫میبینی؟
‫- راج یه راه برای رسیدن به پولیه. ‫- اینطوریه؟
‫میخوام همه ی ثروتی رو که ‫میتونه بهم بده، داشته باشم.
‫میخوام یه اتاق پر از پول درست کنم.
‫سقف پر از پول. ‫کف پر از پول.
‫مبلمان پر از پول. ‫اجاق گاز پر از پول.
‫ظروف پر از پول.
‫با پول غذا درست میکنیم. ‫با پول غذا میخوریم.
‫- بعد با هم زندگی میکنیم. ‫- خیلی باحاله!
‫- چه... - داری چیکار میکنی، ‫آقای موراری؟
‫تو این سن و سال ‫داری عشق و حال میکنی؟
‫قبل از اینکه وارد میشی ‫باید در بزنی، احمق!
‫منو احمق صدا کردی؟
‫به زنم بگم که...
‫...با دو تا زن دیگه داری عشقبازی میکنی؟
‫تو پارک...
‫...وقتی با سگمون میریم پیاده روی، ‫یه زن خوشگل میاد اونجا...
‫...با سگش ‫و باهاش لاس میزنه.
‫- نه! نه! ‫- راست میگه؟
‫- دروغ میگه. - چی میگه؟ ‫- دیوونه شده!
‫نه، خانم موراری. ‫فقط یه عیب کوچیک دارم...
‫...در غیر این صورت همه چی خوبه.
‫حرف منو گوش کن... ‫- چی میگه؟
‫دروغ میگه. ‫- من؟
‫یه بار اتفاقی...
‫اینو بگو.
‫داری به عشق و حال خودت کمک میکنی.
‫چرا به من و مینا کمک نمیکنی؟
‫میا دو روز دیگه میاد.
‫من هم ازدواجتون رو درست میکنم.
‫- دو روز دیگه؟ ‫- دو روز دیگه.
‫- نگران نباش. ‫- مینا میاد.
‫- عالیه. ‫- همه چی رو خراب کرد.
‫- رفتی؟ ‫- آره.
‫اگه رفتی پس این صدا از کجا میاد؟
‫انقدر پول داشتم... ‫وای!
‫- چی شده؟ ‫- پولم!
‫- اینجوری که تو گدایی میکنی، انعامتو میگیری؟ ‫- من؟
‫- همه ی پول منو دزدیدی؟ ‫- من؟
‫چرت نگو.
‫با یه نفر دیگه میرم.
‫حاضرم.
‫چی گفتی؟
‫با زنم ازدواج میکنی؟ ‫شرمنده نیستی؟
‫نه، منظورم اینه که، پسری که ‫با تو اومده این‌جا...
‫حاضرم برم عروسیش.
‫عروسیش؟ ‫کی بهت گفته که قراره ازدواج کنه؟
‫خودش گفت.
‫گفت که عروسیشه. ‫باید بریم اونجا.
‫آماده بشیم.
‫یه عالمه پول با خودش آورده بود.
‫- بسته های پول؟ ‫- آره.
‫دزدیدن. ‫تموم شدم.
‫اون قراره ازدواج کنه.
‫چجوری نابود شدی؟
‫خفه شو! ‫کجا رفت؟
‫گفت که میره پیش ‫رئیس گروه موسیقی...
‫...پول پیش رو بده.
‫رئیس گروه موسیقی؟ - آره. ‫- الان برمیگردم. گم شو!
‫وای خدا! ‫نابود شد.
‫خب حالا؟ ‫من اینجا هستم.
‫نه! نه!
‫هی، دست بردار.
‫این عروسی خواهر من نیست.
‫عروسی منه.
‫یه آهنگ دیگه بنواز.
‫چرا اینجوری آهنگ میزنی؟
‫صبر کن! الان درستش می‌کنم.
‫- یک، دو، سه، چهار! ‫- چهار!
‫باشه! ‫من همین الان گفتم که مشکلی نیست.
‫باشه...
‫- اینجا بیست هزار روپیه به عنوان پیش پرداخت. ‫- باشه.
‫بقیه رو بعدا میدم.
‫- باشه. - شیرینی جات کجا هست؟
‫از این مسیر برو اونجا.
‫- باشه. - این چیه؟ ‫اون مال منه. - باشه!
‫- خب، گوش کن. ‫- چیه؟
‫خانم، داشتم می گفتم...
‫من زن نیستم.
‫- پس مردی؟ ‫- آره.
‫- چطور ممکنه؟ - صدای من ‫از بچگی اینجوریه.
‫- از بچگی؟ ‫- آره، از همون موقع.
‫به من ربطی نداره.
‫اون کسی که این پول رو بهت داده ‫کجاست؟
‫- اون؟ - آره. ‫- اون رفت
‫دنبال بهترین روحانی.
‫بعدش می‌خواد پول رو ‫به همه مردم فقیر...
‫...در روستا ببخشه.
‫تو روستای من همه فقیرن.
‫نمیتونم هر خونه رو ‫چک کنم.
‫زندگی منو خراب کرد.
‫- چه بلاییه؟ ‫- صبر کن... این مال منه.
‫همه چیو از دست دادم. ‫مگه نمیتونی یه کم ضرر کنی؟
‫"همه چیز رو فراموش کردم."
‫"چیزی ‫یاد نمیارم."
‫"فقط یه چیز ‫رو فراموش نکردم."
‫"'اونم جولیه'"
‫"دوستت دارم."
‫برای عروسی ‫ترتیبشو دادم.
‫ساکت.
‫عروسی...
‫کی قراره ازدواج کنه؟
‫پولمو هدر دادی.
‫تموم دار و ندارم رو نابود کردی.
‫پول زحمت کشیدمو خرج کردی.
‫بخاطر تو ورشکسته شدم.
‫اون پول رو میتونیم در بیاریم ‫ولی مینا کی میاد؟
‫تو درباره کی حرف میزنی؟ ‫مینا نمیاد.
‫فراموشش کن.
‫ولی تو گفتی که مینا...
‫دروغ گفتم.
‫چیزی که گفتم دروغ بود.
‫همه خانواده مینا ‫از تو و حماقتت متنفرن.
‫نمیتونی تو این زندگی ‫باهاش ازدواج کنی.
‫فراموشش کن.
‫نمیتونی باهاش ازدواج کنی.
‫من با مینا ازدواج نمیکنم!
‫من نمیتونم با مینا ازدواج کنم!
‫مینا!
‫ای خدا! ‫حرفمو گوش کن.
‫همه جا دنبالش گشتم ‫اما پیدا نکردمش.
‫تو اتاقش یا تو محلمون ‫نیست.
‫- پیداش نکردی! ‫- نه.
‫کجا میتونه رفته باشه؟
‫مینا منو ول کرد.
‫چند روزه که داریم ‫دنبالش میگردیم...
‫...نمیدونم کجا گم شده.
‫بگذریم.
‫به هرحال ‫برای تو دردسر بود.
‫خب اشکال نداره. ‫اما اون چک من بود.
‫کلید ثروت من بود.
‫گم نشده ولی کلید ‫ثروتم گم شده.
‫حالا اگه آقا دربارش ‫سوال کنه...
‫...چی بهش بگم؟
‫صبح بخیر، پدر.
‫اومدیم ازت عذرخواهی کنیم.
‫بله، پدربزرگ.
‫منو هم ببخش.
‫یه بار دیگه ببخش.
‫پدر، از این به بعد میخوایم ‫به دست خودمون...
‫- ...چیزی رو به دست بیاریم. ‫- بله، پدربزرگ.
‫پدر، اومدیم تا...
‫...خداحافظی کنیم.
‫پدر، به عنوان یه طلسم شانس...
‫...لطفاً پنجاه هزار روپیه ‫به ما بده.
‫خوبه که فهمیدی...
‫...و میخوای یه چیزی رو ‫به تنهایی به دست بیاری.
‫بابا بزرگ، میشه یه بار ‫دیگه با تو چای بخوریم؟
‫آدم نمیدونه ‫کی دوباره همدیگه رو می بینیم.
‫باشه.
‫چهار تا لیوان چای بیار.
‫نه چهار تا آقای جون.
‫پنج تا بریز.
‫تو کی هستی؟
‫بابا بزرگ، این ‫شریک جدید کاریمونه.
‫بابا، ما با این ‫آدم با شخصیت کار رو از نو شروع میکنیم.
‫بابا، نه فقط مسیر زندگی ‫ما رو تغییر میده...
‫...بلکه مسیر زندگی ‫تو رو هم عوض میکنه.
‫خیلی قدرتمنده.
‫آقای جون، به زودی اینا ‫مالک...
‫...به اندازه تو ‫مالی دار میشن.
‫وای! ‫کار تو چیه؟
‫من تو ‫بازرگانی واردات و صادرات هستم.
‫خب، مثل اینکه ‫تو میدونی. ‫جابجا کردن کالا...
‫... از یه جا به یه جای دیگه.
‫خیلی خوبه! خیلی خوبه!
‫چای بخور.
‫بابا، اگه ناراحت نمیشی...
‫...میشه پنجاه هزار تومن ‫به عنوان یه شانسه خوب...
‫...به ما بدی؟ ‫بعدش میشه چای بخوریم.
‫باشه.
‫خیلی ممنونم. ‫ممنون بابا.
‫و خدایی نکرده ‫اگه تو کار ضرر کردی
‫...تو کار...
‫...بدون ‫که من هنوز زنده ام.
‫مرده!
‫- پول، پول، پول. ‫- اینجاست. ببین.
‫عالی! خیلی خوبه!
‫این چیه؟
‫اینقدر تو جعل امضای ‫بابا بزرگش حرفه ای شده...
‫... که یه یادداشت ‫خودکشی به اسمش نوشته.
‫چرا تو یه کار خوب ‫وقت تلف می کنیم؟
‫زود باش ‫و بندازش اونجا.
‫بدنشو بنداز.
‫باشه.
‫زود باش.
‫حرفمو گوش کن...
‫...مطمئنی که تو گزارش ‫پزشکی قانونی...
‫...هیچ اثری از اون دارو ‫که بهش دادی...
‫... پیدا نمیشه؟
‫چرلز میدونه داره چیکار میکنه.
‫اون دارو که قاطیش کرده بود...
‫...هنوز تو بدنش هست.
‫اما تا وقتی که ‫نتیجه پزشکی قانونی بیاد ‫از بین میره.
‫گزارش میگه ‫خودکشی بوده.
‫"با ملایمت، شروع کردم"
‫"به رونمایی از چهره ام."
‫"وقتی مردم من رو دیدن."
‫"اونها چهره ای رو دیدن ‫که در زیبایی با ماه رقابت میکنه."
‫"کسی نگاهش رو پایین انداخت."
‫"نگاهش رو پایین انداخت."
‫"کسی نفس نفس زد."
‫"کسی نگاهش رو پایین انداخت. ‫- نگاهش رو پایین انداخت."
‫"کسی نفس نفس زد. ‫- کسی نفس نفس زد."
‫"پرده ها کشیده شد."
‫"در نتیجه باعث تند شدن ضربان قلب شد."
‫- "پرده ها.. ‫- کشیده شد."
‫- "در نتیجه باعث.. ‫- تند شدن ضربان قلب شد."
‫"من اینجا هستم، برای ‫حرفای تند و تیز زدن!"
‫"حالا من خوشی میارم!"
‫"فقط صبر کن و ‫ببین چه اتفاقی میوفته!"
‫- "فقط ببین چه اتفاقی میوفته! ‫- فقط ببین چه اتفاقی میوفته!"
‫"فقط صبر کن و ‫ببین چه اتفاقی میوفته!"
‫دانلود فیلم و سریال های هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫www.baharatmovie.com
‫مترجم : تالاپاتی
‫"من کسی هستم که ‫در زیبایی با طبیعت رقابت میکنه."
‫"من کسی هستم که ‫در بین ستاره ها ایستاده."
‫"اگه بخوام، میتونم ‫حتی هوس رو هم رام کنم."
‫"من این توانایی رو دارم ‫که آتش رو با یخ خاموش کنم."
‫"به یه همچین مردی.."
‫"یه همچین مردی رو ‫مجبور به رقصیدن با آهنگ من میکنم."
‫- "مجبور به رقصیدن با آهنگ من میکنم. ‫- مجبور به رقصیدن با آهنگ من میکنم."
‫"من فقط این کار رو ‫انجام نمیدم، ‫من اون رو به یه نمایش ‫تبدیل میکنم."
‫"من تو یه راهی... ‫تو رو از بین میبرم.."
‫"که هیچ اثری از تو باقی نمونه."
‫"من تو رو له می‌کنم یه جایی"
‫"که هیچ امیدی نیست ‫فقط ناامیدی هست."
‫"من رو ساده نگیر ‫چون من خیلی زرنگم."
‫"من به اندازه ای که شیرین به نظر میام، وحشتناکم."
‫"ناله نکن چون این ‫یه بازی عشقیه."
‫"ناله نکن چون این عشقه. ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"- عالیه! تو حریف نداری! ‫- عالیه! تو حریف نداری!"
‫"خیلیا افتادن.."
‫"ولی خیلیا هم شکست خوردن ‫که ادعا می‌کردن قدرتمند هستن."
‫"اونایی که سعی کردن من رو شکست بدن، از روی زمین محو شدن."
‫"اونایی که می‌خواستن من رو نابود کنن، رفتن."
‫"اونا به خاک تعلق دارن ‫که می‌خواستن من رو نابود کنن."
‫"اونایی که بهم شمشیر نشون دادن، ‫کشته شدن."
‫"سوسک‌های آتشین فقط ‫یه نور ضعیف رو با خودشون حمل می‌کنن."
‫"اونا نمی‌تونن نور بیارن."
‫"هر چقدر هم خاک ‫رو هوا بلند کنن"
‫"نمی‌تونن خورشید رو بپوشونن."
‫"کسی که حاضر نیست ‫جاش رو تو راه عشق بده"
‫"هرگز به مقصد عشق نمی‌رسه."
‫"اونا که ادعا می‌کنن قوی هستن ‫هرگز نمی‌تونن جلوی من وایسن."
‫"- اونا هرگز نمی‌تونن با من روبرو بشن. ‫- هرگز."
‫"به خودت بیا. ‫خواب نرو."
‫"- بیدار شو! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"خدا پدر معشوقم رو بکشه. "
‫"خدا پدر معشوقم رو بکشه."
‫"اینجوری مشکل رو حل می‌کنه ‫و راه رو برا من روشن می‌کنه."
‫"درسته؟"
‫"- عالیه! تو حریف نداری! ‫- عالیه! تو حریف نداری!"
‫"عالیه! تو حریف نداری! ‫- عالیه! تو حریف نداری!"
‫"ای معشوق من! ‫عزیزترینم!"
‫"من رو به چالش نکش، ‫ای مهربون."
‫"به عنوان معشوقم بیا پیشم ‫و من جونم رو بهت تقدیم می‌کنم."
‫"حرفاش آرومه ‫و دقیق."
‫"طبعش خوبه ‫و واقعا باهوشه."
‫"من اجازه دادم دلم ‫توسط تیر عشق تو سوراخ بشه."
‫"تو کسی هستی ‫که هیچ وقت هدف رو خطا نمی‌کنه."
‫"فکرت رو ‫به یه نحو درست هدایت کن."
‫"دیگه به ‫آدم‌ها نگاه نکن."
‫"فقط ‫خواست خدا مهمه."
‫"این غرورت رو بذار کنار."
‫"خدا همه چیز رو می‌دونه."
‫"- به این فکر کردی؟ ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"- فقط ببین بعدش چی میشه! ‫- فقط ببین بعدش چی میشه!"
‫"- رفته! - خدای من! ‫حالا من چیکار کنم؟
‫"- من اینجا هستم. ‫- خفه شو!
‫تو زن خودت رو کنترل نمی‌کردی.
‫با یه نفر دیگه فرار کرد ‫و تو داری به من نگاه می‌کنی؟
‫خب؟
‫هر مردی همیشه ‫به زن یه نفر دیگه نگاه می‌کنه!
‫بگو، با من میای ‫کَندهال؟
‫"- لوناوالا. ‫- لوناوالا؟ این رو بگیر!"
‫کی زد؟ ‫کی زد؟
‫ن-نه کسی نبود، یه همسایه بود.
‫من بهش زدم و رفت.
‫"- من راجع به اون حرف نمی‌زنم. ‫- پس؟
‫اون خواننده‌ی فولک کجا رفت؟
‫- کی؟ ‫- اون خواننده‌ی فولک!
‫آره! ‫اون از حیدرآباد بود.
‫پس حتما ‫برگشت اونجا.
‫زن احمق، ‫چرا نگه‌ش نداشتی؟
‫چرا گذاشتی بره؟
‫ولی چرا باید نگهش می‌داشتم؟
‫نمیفهمی بابا!
‫مغزتو به کار بنداز دیگه!
‫این خواننده شبیه کیه؟ ‫فکر کن!
‫- کیه؟ ‫- فکر کن، فکر کن.
‫آها! عین همون دیوونه ی راج میمونه!
‫- آره! ‫- نه؟
‫این خواننده رو وادار میکنم ‫مثل راج رفتار کنه...
‫...و به عنوان وارث ‫به خانواده ی اوبروی معرفی کنم.
‫از طریق اون کلی پول ‫درمیارم.
‫فقط بعد از اینکه کلی پول درآوردم ‫برمیگردم.
‫خدایا، اگه تو بری ‫کی از من مراقبت میکنه؟
‫من اینجام واسه تو.
‫- من هم اینجام. ‫- آره.
‫اما، من هنوز اینجام.
‫آقا، قوال بانّی خان رو دیدی ‫که سوار قطار شده بود...
‫...برای رفتن به حیدرآباد؟
‫اسم من هم بانّی خان.
‫من ازت نگفتم گَدّی خان، ‫بانّی خان رو پرسیدم!
‫- همین رو گفتم. ‫- ساکت!
‫- سلام! ‫- سلام، سلام!
‫- گفتم، سلام! ‫- سلام!
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫من چیکار کنم!
‫مگه نمیبینی که ‫دارم با اینا حرف میزنم؟
‫تو پدر پنج تا بچه ی، ‫با این حال داری عشوه میری!
‫دنبالم بیا!
‫- سلام، سلام! ‫- چجوری جرأت میکنی ازم تقلید کنی!
‫دیگه مسخره م نکن. ‫برو، الان! چی داره مسخره ش میشه؟
‫قسم میخورم، بعد از ازدواج و بچه دار شدن...
‫...آدم ازادیشو از دست میده.
‫چیکار میکنی آقا؟
‫داشتم واسه بچه هات ‫تنقلات میخریدم.
‫کور شدی؟
‫تو رو چه حسابی!
‫چجوری جرئت کردی اینجوری بغلم کنی؟
‫انگار یه آدم ‫با نیت بد هستی.
‫سن خودت رو در نظر نمیگیری؟
‫تو آدم بی حیا! ‫یاد بگیر به زن احترام بزاری.
‫چرا اینجوری زل زدی ‫به من؟
‫چشات رو در میارم ‫و باهاشون بازی میکنم!
‫بعد میدم به بچه هام ‫که باهاشون بازی کنن.
‫چجوری جرئت کردی ‫با من بدرفتاری کنی؟
‫تو رو له میکنم.
‫تو رو و لباسات رو ‫پاره‌پاره‌ می‌کنم.
‫چی شد عزیزِ من؟ ‫با تو بدرفتاری کرد؟
‫حکومت هم ازش میترسه، ‫پس چجوری جرئت کردی؟
‫پشیمونم که دستم بهش خورد، ‫پس این اشتباه رو نکن.
‫دارم باهاش برخورد میکنم.
‫- داری بهم داد میزنی؟ ‫- فکر کردی دارم ازت تعریف میکنم!
‫انگار که، ‫من هم دلم میخواد بهت داد بزنم.
‫- بهم داد بزنی؟ ‫- معذرت میخوام، دیگه باهات حرف نمیزنم.
‫پس زودتر تمومش کن، ‫وقت منو تلف نکن.
‫وگرنه زبونت رو در میارم...
‫...گره میزنم و میندازمش دور ‫و تو رو لال میکنم!
‫- واقعا؟ - آره! ‫- نفهمیدم!
‫اینجا جای خوبی برای حرف زدن نیست.
‫- اونجا بشینیم و حرف بزنیم. ‫- کجا داریم میریم؟
‫- باهاشون بریم. ‫- من چه کار کردم؟
‫باشه! ‫مشکلی ندارم.
‫یه نفر دیگه هم ‫هست که شبیه منه..
‫...و اون میلیاردره!
‫وای! به هر حال، خسته شده بودم ‫از خوندن قوالی.
‫من با این معامله موافقم.
‫اما فقط اگر ‫50 هزار روپیه برام پرداخت بشه برای 4 ساعت.
‫ما فقط با تو میایم ‫اگر این قدر بهمون پول بدی.
‫صبور باش پیرمرد
‫من پیرمرد به نظر میام؟
‫- مشکلش چیه؟ - هیچی! ‫عادت داره آواز بخونه.
‫ما داریم ‫یه موضوع جدی رو بحث می کنیم.
‫یه کم ساکت شو!
‫- فقط میخواستم بگم.. ‫- آخ، ساکت شو!
‫این قطار کجا میره؟
‫- حیدرآباد، با من میای؟ ‫- احمق!
‫احمق! - فقط شوخی کردم، ‫عصبانی نشو.
‫حالا، حرف منو گوش کن.
‫من فقط میتونم ‫50 هزار روپیه در روز پرداخت کنم...
‫...و نه برای چهار ساعت. ‫باهاش موافقی؟
‫من باهاش موافقم، زنم
‫حالا یه سری حرف دیگه هم می‌زنیم. ‫می‌رم ببینم بچه‌ها چیکار می‌کنن.
‫امیدوارم گم نشده باشن. ‫از چند نفر می‌پرسم…
‫- خب، من روزی 50 هزار روپیه بهت میدم! ‫- باشه.
‫اما دو تا شرط دارم.
‫شرط اول، ‫باید سبیلش رو بتراشه.
‫نه، نه! ‫چی داری میگی؟!
‫من دوسش داشتم ‫به خاطر سبیلاش!
‫من صد هزار دیگه ‫به خاطر این شرط میگیرم!
‫باشه، باشه! قبول!
‫شرط دوم، ‫تو نمیتونی باهاش بیای.
‫- ولی چرا؟- چون اون مردی ‫که داره تقلیدش میکنه...
‫...زن نداره، ‫فقط یه دوست دختر داره، پس!
‫دوست دختر! ‫دیوونه ی دختراست!
‫باید حواسم بهش باشه. ‫نمیتونم ولش کنم!
‫باشه، با یه شرط میبرمت.
‫میتونی به عنوان پرستارش بیای، ‫نه به عنوان زنش.
‫قبول داری؟
‫- آره! ‫- من.. من میشم خدمتکار بخش.
‫- ساکت شو احمق! ‫- تو احمقی.
‫شوهرم کجاست؟
‫هی، آقا! بس کن! ‫سرم درد گرفت.
‫کجا غیب شده این؟
‫- سلام! ‫- سلام!
‫- باز.. - داره با یه دختر ‫نه فقط یه دختر...
‫...بلکه با کل ‫کوپه ی خانم ها!
‫- گفتم سلام! ‫- سلام!
‫حالا داری به بچه ها ‫چطور لاس زدن رو یاد میدی!
‫ماهی رو که آب کنه، ‫نیازی به یاد دادن شنا نداره.
‫داشتن از من تقلید میکردن! ‫- چه شوهر بیخودیه دارم!
‫پ- پدرمون ترکمون کرد.
‫آقا، چرا مارو ول کردین؟
‫من میتونستم به جای تو ‫بمیرم.
‫- پدربزرگش کی بود؟ ‫من یا تو؟ - تو!
‫پس بذار من گریه کنم!
‫پدربزرگ! پدربزرگ! ‫پ- پدربزرگ.
‫پدربزرگ! پدربزرگ!
‫پدربزرگ! - خوب بازی میکنه.
‫اون یه متخصصه ‫تو این کار!
‫مردم بهمون نگاه میکنن، ‫داری چی کار میکنی!
‫پدربزرگ، منو ول کردی ‫و رفتی.
‫و چه عوضی هایی رو ‫مال و اموالتو بهشون سپردی!
‫اون بیشرف ها ‫قدرشو نمیدونن.
‫اگه من نبودم، ‫همه چیزو نابود میکردن.
‫تمام اموالتو منفجر میکردن، پدربزرگ!
‫حالا که من اینجام، ‫از اموالت محافظت میکنم.
‫منو دعا کن پدربزرگ! ‫منو دعا کن!
‫منو ول کردی، حالا دیگه ‫کسیو ندارم!
‫کی دوس میداره، پدربزرگ؟ ‫کی دوس میداره؟
‫من اینجام راج.
‫اگه پدربزرگم زنده بود
‫ منو بغل میکرد.
‫حالا کی منو بغل میکنه!
‫من بغل میکنم.
‫مینا!
‫مینا، دیگه نمیتونم ‫بدون تو زندگی کنم.
‫- اوه راج. - مینا، پدربزرگ ‫خودکشی کرد.
‫اگه من اینججا بودم، ‫هیچ وقت نمیذاشتم این کارو بکنه.
‫گریه نکن راج. ‫من الان با توام.
‫آره، دیگه فقط تو رو دارم، ‫کسیو ندارم.
‫نگاهش کن داره بغلش میکنه، ‫ انگار دیگه نمیذاره ازش جدا بشه!
‫اگه پول میخوای ‫باید تحمل کنی.
‫خیلی محکم بغلش کرده!
‫مثل آهن ربا ‫بهش چسبیده!
‫بزنم متوقف کنمش؟
‫اگه اینکارو کنی، ‫پلانمون خراب میشه...
‫...و میری زندان.
‫- میخوای اینجوری بشه؟ ‫- ن- نه!
‫مینا، دل من نگران.
‫داروهام رو میخورم ‫و برمیگردم. پرستار.
‫پرستار! ‫پرستار، داروهام!
‫اوه، دارم بازی میکنم عزیزم.
‫داری چی کار میکنی؟ ‫نابودت میکنم.
‫لطفا بفهم، ‫فقط برای پول این کارو میکنم.
‫آره، وگرنه پول نمیدم.
‫یه لحظه بیا کنار.
‫- کجا میری؟ ‫- گفتی پول نمیدی!
‫- شوخی میکردم. ‫- پس من نمی رم.
‫این چی بود عزیزم! ‫داری چی کار میکنی؟
‫سرتو می شکونم ‫اگه الان بیش از حد بازی کنی.
‫خب دیگه عزیزم، ‫من فقط داشتم نقش بازی می‌کردم.
‫فکر نمی‌کنی زیادی زیاده‌روی کردی؟
‫نه، من داشتم باهاش لاس می‌زدم.
‫ممنون بابت دارو ، ‫ممنون بابت این.
‫مینا جونم ...
‫لعنت به این مینا !
‫مينا ! از امروز به بعد ، هر روز ‫بیا خونه تا از من مراقبت کنی.
‫- حتما میام ، راج. ‫- باشه ، ممنونم!
‫امروز ، تو مراسم ختم پدربزرگ ‫اعلام می کنم ...
‫...که عموی بزرگم ، ‫از سهم خودش از اموال
‫...ده میلیون روپیه ‫به فقرا اهدا خواهد کرد.
‫و عموم ، ‫عموی کوچیکم ...
‫...به صورت داوطلبانه ‫خدمت به جامعه خواهد کرد.
‫و دو تا عمه م ، ‫خدا خیرشون بده ، خدا خیرشون بده
‫خیلی مهربونن ...
‫...که عمه بزرگم ...
‫...جواهرش رو بین ‫زن های فقیر و بیوه ها پخش میکنه.
‫و عمه کوچیکم ‫این کار رو انجام نمی ده.
‫اون فقط جواهراتی به ارزش ‫دو هزار روپیه به زن های فقیر می ده.
‫- نه ، اینطور نیست؟ ‫- حالش بد شد.
‫امروز دیگه کافیه. ‫خیلی خسته م.
‫تو اتاقم استراحت می کنم. ‫عمو ، اتاق من کجاست؟
‫- طبقه بالاست. ‫- آره.
‫می دونم ، داشتم شوخی می کردم.
‫می دونم که اتاق اون احمق ‫طبقه پایین هست. ولی ، کجاست؟
‫کیه که داره داد میزنه؟
‫- احمق ! کجا بودی؟ بیا. ‫- برگشتی!
‫پدربزرگ فوت کرده ‫با این حال تو مستی!
‫آره ، تو که اصلا ‫ازش خوشت نمیومد!
‫اگه به دست تو بود ، ‫اونو می کشتی!
‫پرستار ، بریم ، باید استراحت کنم.
‫- مُراری ، بیا اینجا! بیا اینجا! ‫- هی! مواظب باش! - بشین! بشین!
‫بهت گفته بودم که این دیوانه رو ‫اینجا نیاری!
‫من از شیملا زنگ زدم ‫و صریحا بهت گفتم ...
‫...که پنجاه هزار روپیه ‫برای خرجش بفرستی.
‫گفتی که اون دیگه ‫مسئولیت تو نیست.
‫- حالا عذاب بکش! ‫- باشه.
‫الان ‫شصت هزار روپیه بهتون میدیم.
‫فوراً با اون ‫از خونه برو.
‫ما نمی خواهیم مزاحم بشیم.
‫- الان نمیتونم برم. ‫- چرا نمیتونی بری؟
‫ما که شصت هزار ‫روپیه بهتون میدیم ، نه؟
‫شما یه اموال پنج هزار میلیونی ‫دارید ...
‫...و می خواهید با شصت هزار ‫از شر من خلاص بشید!
‫آقا ، امروز روز منه.
‫الان راجو عروسک من هست.
‫هرچی که بگم ، اطاعت میکنه.
‫اون حالا وارث اموال میشه ‫و تحت کنترل من قرار میگیره.
‫اون پادشاه خواهد بود ‫و من وزیرش خواهم بود.
‫شما به گدا تبدیل خواهید شد!
‫پس شما از اینجا نمی روید!
‫من میرم ، ‫اما نه با شصت هزار روپیه ...
‫...بلکه با ششصد میلیون روپیه!
‫آقای مُراری ، ششصد میلیون رو فراموش کن ، ‫حتی یه پولی هم بهت نمیدن!
‫- اینطوره؟ ‫- آره ، صبر کن و ببین.
‫تو پشت سرم بازی نکن.
‫وای! چه آهنگی!
‫' دیگه نمیتونم ‫منتظر ملاقات با تو باشم ..'
‫- ' دیگه نمیتونم ..' ‫- خط بعدی رو بگو ،
‫' منتظر ملاقات با تو باشم ، ‫منتظر ملاقات با تو باشم ..'
‫- ' دلم میخواد با تو ملاقات کنم ..' ‫- دیوونه شدی؟
‫تا کی قراره دلت بخواد؟
‫تا حالا می تونستی ‫باهاش ملاقات کنی و برگردی!
‫چه چیز دیگه ای می تونم بسازم ، ‫استاد؟
‫ای خدا ، چه اشعاری می نویسی.
‫- الان آهنگ رو عوض می کنم. ‫- تغییرش بده ، استاد.
‫آهنگ دیگه ای رو گوش کن. ‫- باشه ، استاد.
‫' من بی وفا هستم ..'
‫- باشه ، باشه. ‫- اجازه میدی که بخونم؟
‫گوش کن ، وقتی که میزنیش ...
‫...صدای جیغش باید ‫تا اینجا شنیده بشه.
‫مشکلی نیست ، رئیس.
‫' من بی وفا شدم ..' ‫- وای! وای!
‫هی ، این قوالی و بنگرا رو ‫قطع کن!
‫هی! شماها کین؟
‫هی ، اون همونیه که ‫که اذیتمون کرد
‫با اینکه ما رو مجبور کرد ‫داستان های احمقانه اش رو گوش بدیم.
‫- اون بستنی ما رو هم خورد. ‫- آره.
‫ولی خب، چرا اینجا هستین؟ ‫شما کین؟
‫ما اومدیم تا لهتون کنیم.
‫ولی کی فرستادتون که ما رو له کنین؟
‫به تو نمیگم.
‫چرا باید بگم که اون فرستاده ما رو
‫... تا لهت و لهورت کنم ...
‫... طوری که جیغات ‫تا اونجا بپیچه.
‫حالا یه چیزی یادت باشه ‫من بهت نمیگم
‫این داداشته!
‫- باشه! - احمق، تو ‫هنوز اونو نمیشناسی.
‫تو اونو نمیشناسی! ‫اون یه تروره!
‫تو هیچ وقت نمیتونی ‫بهش ضربه بزنی!
‫اون کیه؟
‫تو که اونارو نمیشناسی. ‫حرکت کن، الان حرکت کن.
‫یه لحظه صبر کن، ‫من آسم دارم.
‫من سل دارم ‫و پدرش سرطان داشت!
‫اگه اینقدر مریضید، ‫چرا اومدید اراذل و اوباش شدید؟
‫حالا یه کاری کنین، هر کسی ‫که شما رو فرستاده تا لهتم کنین...
‫... برو تا وقتی ‫جیغ نزنه بزنش.
‫- باشه، آقا. - اگه نه ‫این کیه؟ - داداش کوچیکم.
‫بلندترین جیغو ‫از اون خواهید شنید!
‫بگیرینش.
‫داداشم، خودت رو فدا کن ‫و منو آزاد کن.
‫سلام! سلام!
‫تو احمق، اینجا بشین!
‫اینجا بشین، ساکت!
‫- میخوای قوالی بشنوی؟ ‫- آره.
‫- باید بشنوی! ‫- آره.
‫تو چاره دیگه ای نداری!
‫- آقا، یه آهنگ قشنگ ‫برای اون میخونیم. - باشه.
‫هی، من شما رو استخدام کردم ‫که اونو لهت کنین، نه منو!
‫اون کیه؟ - جز پسر من ‫کسی نیست.
‫پسر تو قبلا اینطوری ‫نبود!
‫انگار یه نفر ‫بهش بی رحمانه زده.
‫نه، نه، هیچ کس بهش نزد.
‫اون افتاد و آسیب دید.
‫- باشه، باشه. ‫- آره.
‫اگه هی الکل بخوره ‫چی دیگه میتونه بشه!
‫یه روز میفته و میمیره.
‫موراری، یه کم حد و حدود داشته باش!
‫من فقط سعی میکردم ‫که بهش بفهمونم.
‫پسر من اینجا ‫خیلی عذاب میکشه...
‫... و این مرد داره ‫روی زخمهاش نمک میپاشه!
‫من نمک ‫روی زخمهاش نمیرزم.
‫اگه نمیفهمه ‫که من چی میگم، تقصیر منه.
‫خفه شو! تو میتونی از ‫این دیوونه مراقبت کنی.
‫وقتی دیوونه شد ‫من هم ازش مراقبت میکنم.
‫موراری! - سلام به همه! ‫حواستون باشه! من اینجام!
‫اون هوا رو ‫سبک میکنه...
‫...هر وقت که اینجا باشه ‫و وقتی میره بیرون...
‫- لطفاً برو بیرون! ‫- چی!
‫چی به داداشم شده؟ ‫کی انقدر بد بهش زده؟
‫وای، کی بهش زده؟ ‫کی بهش زده؟ کی بهش زده؟
‫- کی بهش زده؟ کی... ‫- خفه شو!
‫پسر من اینجا داره عذاب میکشه ‫و شما قوالی میخونین!
‫شما دارین میرقصین ‫و لذت میبرین!
‫اینجوری ادمها ‫وقتی یه نفر میمیره میخونن.
‫پسر من هنوز نمرده!
‫چه مدت طول میکشه تا اون اتفاق بیفته؟
‫آروم باش، آقا موراری.
‫این حرفو نزن! ‫اون داداشمه.
‫اشکالی نداره! پس چی ‫اگه الان یه جوری شده که انگار مرده؟
‫اما ما انقدر ‫خوب ازش مراقبت میکنیم...
‫... که به زودی باید ‫مثل یه اسب شروع کنه به دویدن دور تا دور.
‫نزارین دیر بشه، ‫نزارین دیر بشه
‫پرستار، سریع مرهم رو بیار ‫و یه کم روی اون بمال...
‫... با دستای نرمت. ‫- خواهر، خواهر.
‫اون برای تو یه خواهره، ‫اما برای من یه پرستاره.
‫صاف بشین. ‫- دستاتو بالا ببر.
‫سینه ات رو ماساژ بده!
‫دستاتو بالا ببر ‫و پشتتو ماساژ بده.
‫بعد ماساژ، ماساژ، ماساژ..
‫ماساژ، ماساژ، ماساژ.
‫پسر! پسر! ‫چی بهش زدی؟
‫اون آتیشه، اون آتیشه، ‫اون آتیشه.
‫اون آتیشه، اون آتیشه.
‫بسه! بسه! ‫حرف منو گوش کن، بسه.
‫فکر کنم داره میسوزه، ‫داره میسوزونه اش.
‫- چرا سیب میخوره؟ ‫- پسر من، چی بهش شده؟
‫این همه چی چیه؟ ‫اون داره میدوه.
‫داره میسوزه، داره میسوزونه اش. ‫داره میسوزه!
‫یه نفر کمکش کنه!
‫بهش کمک کنین، یکی! ‫دکتر رو صدا کنین! - کمک!
‫ساکت شو! ‫اینم 25 لاک دیگه.
‫من ۷۵ لاک بهت دادم.
‫نه نه من صاحب ‫همه این املاکم.
‫آقا موری، ازشون بخواه ‫بیشتر به من بدن.
‫- آهان خب.. ‫- باشه باشه باشه
‫- گوش کن، بیشتر بهش بده! ‫- ساکت باش.
‫۲۵ لاک دیگه بهت میدم. ‫در کل میشه ۱۰ میلیون.
‫من بیشتر نمیدم!
‫نه، این مبلغ خوبی نیست.
‫عمو بگو بیشتر بده! ‫وگرنه یه چک بهت میزنم.
‫- داداش.. ‫- آقا ایشون متخصصه.
‫میتونه حسابی لت و پارِت کنه.
‫- میتونه لگد بزنه یا چک بزنه! ‫- اره، همینطوره.
‫خیلی خطرناکه.
‫پس بهتره حرفشو گوش بدی. ‫درسته آقا؟
‫یه چیز دیگه هم بهمون بده! ‫یه چیز دیگه هم بهمون بده!
‫ساکت شو!
‫چرا همیشه ‫وسط حرفاش قوالی شروع میکنه؟
‫اون تو شیملا ‫کنار یه قوالی زندگی میکرد.
‫این عادت رو ‫از اون یاد گرفته.
‫سلام!
‫ولی قبلاً ‫اینجوری نبود!
‫چرا اینطور میگی؟ ‫من همیشه همینجوری بودم.
‫خرابکار، بلند شو!
‫وقتت تموم شد، ‫از اینجا برو!
‫- الان برو! ‫- احمق، یقه منو ول کن!
‫یقه شو ول کن احمق! ‫یقه شو ول کن!
‫ساکت شو! ساکت شو! ‫دیگه کافیه!
‫گوش کن، به این سوال من جواب بده.
‫یه سوال جدید ‫ازت میپرسم.
‫یه مورچه ‫و یه فیل بود که..
‫ساکت شو، ساکت شو! دیگه داستان نگو! ‫از داستانای شما خسته شدم.
‫آقا وکیل، وصیتنامه پدربزرگ رو ‫برای اونا بخون.
‫آقا کریشنا ‫خیلی واضح تو این وصیتنامه ذکر کرده.
‫من براتون میخونم.
‫یه لحظه صبر کن، ‫توش چی نوشته؟ بذار منم ببینم.
‫بذار منم ببینم.
‫من، کریشنا اوبروی...
‫...همه ثروت و اموال و..
‫...همه کسب و کار، اموال منقول ‫و غیر منقولم..
‫...تمام موجودیم تو بانک..
‫...و همه چیز تو خونه..
‫...با تمام هوش و حواسم..
‫...با همه اراده و خواسته ام..
‫...به نوه ام، ویکي اوبروی میبخشم.
‫اره! اره!
‫آقا وکیل، اسم رو اشتباه گفتی، ‫دوباره بخون.
‫از اینجا برو و ‫اون دیوونه رو هم با خودت ببر.
‫کجا بریم؟ ‫- از همون جایی که اومدین!
‫اونجا خیلی دوره، ‫یه مقدار پول بهمون بده تا باهاش بریم.
‫پیاده برین.
‫اینقدر راه رو پیاده بریم؟ ‫فکرش هم پاهام رو میسوزونه!
‫حداقل یه مقدار پول بهمون ‫بدین تا ازش مراقبت کنیم.
‫چرا گدایی نمیکنی؟
‫من بلد نیستم گدایی کنم، ‫اگه میتونی بهم یاد بدی، یاد میگیرم.
‫کاری نداره.
‫وسط خیابون وایسا و گدایی کن! ‫کاری نداره!
‫برو، خوش بگذره!
‫ی- تو به من صدقه دادی!
‫خسته نباشی! ‫ادامه بده!
‫از اینجا برو، احمق!
‫- از اینجا برو. ‫- ما رو آروم بیرون کن.
‫این چه کاریه؟
‫یه چک محکم از طرف من میخوری.
‫تو نقشه هامون رو خراب کردی!
‫- من چه کار کردم؟ - اونا ‫آماده بودن ۵۰,۰۰,۰۰۰ روپیه..
‫...ولی تو ازشون بیشتر خواستی!
‫این اشتباهه! ‫این یه اشتباه نابخشودنیه!
‫دیگه کافیه.
‫تو چه فرصتی رو از دست دادی!
‫چه فرصتی رو از دست دادم؟ ‫چی میگی؟
‫یه جوون ‫تو این خونه هست.
‫پس باید دستاشو ‫میگرفتم؟
‫خدای من! دیوونه شدی؟
‫ما میتونستیم یه فرصت..
‫...برای قوالی خواندن ‫تو عروسیش بدست بیاریم.
‫ایده بدی نیست.
‫اونوقت ‫یه عالمه پول بهمون میدادن.
‫من الان میرم باهاشون صحبت کنم، ‫باهام میای؟
‫اِی احمق! نقشه داری ما رو بندازی زندان؟
‫اگه بفهمند که تو یه ‫یه آدم تقلبی هستی...
‫...و راج اوبروی نیستی، ‫من میرم زندان؟
‫تو میری زندان! ‫خب به ما چه ربطی داره؟
‫ما فقط میخواییم ‫خرج زندگیمونو دربیاریم.
‫خب واقعا؟
‫ما پول رو از دست دادیم، ‫و من دختر رو هم از دست دادم.
‫- دختر! ‫- دختر! کدوم دختر؟
‫اون رو نمیشناسی؟
‫خیلی دلم برای مینا تنگ شده.
‫به شیطان فکر کن ‫و اونجاست! مینا!
‫درسته!
‫لطفاً دست بردار!
‫مینا، مینا! ‫بهت سلام میکنم!
‫راج، چته!
‫چی بگم مینا.
‫حالم اصلا خوب نیست.
‫دیوونه میشم!
‫خانواده‌م من رو ‫از خونه بیرون انداختن.
‫اشکال نداره، ‫هر چند که بی‌پوله هستم.
‫- تو رو دارم، عشقم. ‫- مطمئناً راج. بیا با من.
‫میبینم چطور میتونن ‫تو رو از خونه بیرون بندازن!
‫باشه! ‫- بیا راج. بیا تو.
‫میبینم کی میتونه تو رو ‫از خونه بیرون بندازه حالا.
‫تو اون رو صدا زدی، ‫و اینجاست.
‫به موقع بخون!
‫وگرنه یه سیلی محکم از من ‫میخوری.
‫هی! ‫این آواز و رقص رو تموم کن.
‫هی، دختر! با اجازه کی ‫وارد شدی؟
‫این حالا ‫مال ماست.
‫از اینجا برو بیرون!
‫حقوق و نسبت‌ها ‫حالا روشن میشه...
‫...وقتی وصیت‌نامه اصلی ‫پدربزرگ خوانده میشه.
‫لطفاً بیا، آقای بانسال.
‫وکیل بانسال حالا ‫وصیت‌نامه اصلی ‫پدربزرگ رو میخونه...
‫...که اون رو ‫پیش من گذاشته بود.
‫وضعیت عوض شده عزیزم.
‫در اولین فرصت ممکن ‫پول رو برمی‌داریم...
‫...و فرار می‌کنیم.
‫مطمئناً خیلی ‫اشفتگی وجود داره.
‫ساکت! داری چی می خونی؟
‫من، کریشنا اوبروی...
‫...با اختیار کامل...
‫...این وصیت‌نامه را ‫مینویسم.
‫با تمام برکات و آرزوی...
‫... تمام ثروت ‫و دارایی‌م رو...
‫... و تمام کارخونه هام ‫رو به نوه‌م، راج اوبروی ‫میدم.
‫فقط همین نیست، بلکه این عمارت ‫رو که کل خانواده توش زندگی ‫میکنن...
‫... اگه به هر دلیلی، ‫نوه‌م نخواهد...
‫... یا ناراحت باشه...
‫... حق داره ‫همه رو بیرون بندازه.
‫چون بعد از مرگم ‫صاحب این عمارت...
‫... نوه‌م، راج اوبروی ‫خواهد بود.
‫شنیدی، عمو و عمه؟
‫داستان یه پیچ داره!
‫ولی نگران نباشین. ‫من به بدی شما نیستم.
‫من شما رو ‫از خونه بیرون نمی ندازم.
‫اما اگه دوست دارین ‫اینجا زندگی کنین، ‫باید کار کنین.
‫- کار؟ - کار؟ ‫- بله باید کار کنین.
‫عالی!
‫عموی بزرگم ‫شیشه ها رو تمیز میکنه.
‫عموی کوچیکم ‫پرده ها رو میشوره.
‫دو تا عمه‌م، ‫عمه های قشنگم...
‫... از فردا ‫جارو و تی رو ‫میزنن.
‫و این احمق، ‫این احمق هم کار میکنه.
‫- چه کاری انجام میده؟ - کسی ‫یه چیزی براش پیشنهاد بده.
‫- چه کاری انجام میده؟ ‫- کسی یه چیزی پیشنهاد..
‫کفش ها رو واکس میزنه.
‫- آقای موراری! آقای موراری! ‫- آقا؟
‫تو محبوب‌ترین ‫خدمتکار صاحب خونه هستی...
‫... نگهبان میشی. ‫مینا!
‫- نگهبان! ‫- سلام!
‫آه، مینا، عشقم!
‫تو جانم رو نجات دادی.
‫تو به من کمک کردی ‫حقوق قانونی‌م رو ‫به دست بیارم!
‫آه! خیلی ممنونم، ‫خیلی، خیلی، خیلی ممنونم!
‫- مینا، مینا، مینا! ‫- شیطان!
‫یه چیزی گفت؟
‫هیچی نشنیدم.
‫- نشنیدی؟ ‫نه.
‫هی، تو! اینجا چیکار می‌کنی؟
‫برو آب بیار، برو!
‫برو! ‫خب، چی داشتم میگفتم؟
‫آره، میخوام بخونم...
‫... یه شعر واست بخونم، بخونم؟
‫'هیچکس نمیتونه یادت بده ‫چجوری عاشق بشی.'
‫'اگه یه بار عاشق بشی، ‫هیچوقت فراموشش نمیکنی.'
‫'این درد شیرین نمیشه ‫تو دل نگهش داشت.'
‫'اگه کسی بپرسه، ‫نمیشه توضیحش داد!'
‫وای خدا! ‫این چیه؟
‫اینجا چه خبره؟
‫یه لیوان آب دیگه میارم.
‫نیازی نیست، ‫یه لیوانش کافی بود!
‫هر کاری که میکنی...
‫... مینا برام چه کاری کرده...
‫... منو خوشحال کرده!
‫منو دیوونه ی خودش کرده، ‫عاشقش شدم!
‫- میخوام یه چیزی بهت بگم. ‫- بله
‫مینا، تو یه فرشته ای!
‫و تو از همه دنیا باحالی!
‫'این حرفای قشنگ'
‫'یه معنیای پنهانی داره'
‫'که میگه 'تو عاشقمی'..'
‫خفه شو احمق!
‫خیلی حرف میزنه!
‫به زودی یه درس بهش میدم ‫یا اسممو عوض میکنم.
‫حیدرآباد خیلی پیشرفت کرده!
‫"تو چقدر قشنگی! ‫عزیزترینم!"
‫"دلم واسه تو تند تند میزنه. ‫ایست کن همینجا!"
‫"کجا داری میری؟ ‫کجا داری میری؟"
‫"قلبشو به دست میارم ‫ولی آروم آروم."
‫"آرومش میکنم ‫ولی آروم آروم."
‫"قلبمو گرفت. ‫عاشقش شدم."
‫"قلبمو گرفت و منو عاشق خودش ‫کرد، به همه دنیا میگم"
‫"ولی آروم آروم. ‫آروم آروم."
‫"قلبشو به دست میارم ‫ولی آروم آروم."
‫"آرومش میکنم ‫ولی آروم آروم."
‫"از ابریشم نرمتره ‫خدا منو بهش رسونده."
‫"خدا منو بهش رسونده ‫."
‫"عشق و عاشقی یه ذوقی داره ‫که هیچ چیز دیگه ای نداره."
‫"ناپذیرفتن ‫از یه پذیرش ساده لذت بخش تره."
‫"خوشحالی، ذوق! ‫لذت!"
‫"خیلی لذت بخشه!"
‫"جونمو واسش میدم ‫ولی آروم آروم."
‫"آرومش میکنم ‫ولی آروم آروم."
‫گمشو! من نمیافتم تو دامت! ‫میخوای منو گول بزنی، نه؟
‫"حرف حسابی به این مرد من بزن ‫چون دیر میاد"
‫"بعد از این همه گشت و گذار بیخود!"
‫"من عاشقشم و این ‫واقعاً تقصیر منه."
‫"چون اون نمیدونه ‫چقدر دوسش دارم! نمیدونه"
‫"نمیدونه! ‫نمیدونه!"
‫"بهش میفهمونم ‫ولی آروم آروم."
‫"بهش نشون میدم که من کیم ‫ولی آروم آروم."
‫"قلبمو گرفت. ‫عاشقش شدم."
‫"قلبمو گرفت و منو عاشق خودش ‫کرد، به همه دنیا میگم"
‫"ولی آروم آروم. ‫آروم آروم."
‫"تو مثل یه گل لطیفی! ‫عزیزترینم!"
‫"حرف منو گوش کن! میبرمت ‫باغای قشنگ! پیاده روی!"
‫"میبرمت سینما ‫و جاهای قشنگ"
‫"ولی آروم آروم. ‫آروم آروم."
‫تمام عمرم انقدر ‫سخت کار نمیکردم!
‫بابا.. ‫تموم کارا رو تموم کردم!
‫حتی سرویس ‫خدمتکارا رو هم تمیز کردم!
‫من الان یه آدم زحمتکشم.
‫چه پسری دارم!
‫خیلی خوشحاله انگار ‫مدال گرفته!
‫خب، حالا چی کار کنم؟
‫کفشا رو واکس زدی؟
‫دیروز زدم. ‫باز بزنم؟
‫تو الان تو شغل ‫درست خودتی.
‫خب، حالا چی کار کنم؟ ‫بگو!
‫- هیچی نکن! خیلی خسته ام، ‫پاهامو ماساژ بده. - باشه بابا.
‫"تو عشقتو حس کردم، ‫با موهای سیاهت و گونه هات"
‫سلام! ‫سلام!
‫- هوی! داری چیکار می‌کنی؟! ‫- چی؟
‫- ما تازه زمین‌ها رو تمیز کردیم، ‫- تو کثیف کاری کردی!
‫- من صاحب خونه‌م.
‫- می‌تونم هر کاری که دلم بخواد انجام بدم! ‫- آره.
‫کار شما تمیز کردن خونه ست!
‫اگه این کارو نکنی، پرتت می‌کنم ‫بیرون از خونه!
‫بابا، من تمیز کنم؟
‫اول همه کارایی رو که از صبح انجام دادی ‫لیست کن!
‫از صبح، من حموم ها رو تمیز کردم، ‫لوستر ها رو ...
‫-... و بوت ها رو واکس زدم. ‫- داری از من تقلید می‌کنی؟
‫من از تو تقلید نمی‌کنم احمق!
‫- من رو احمق صدا کردی! ‫- اون مارو می‌کشه!
‫- اون من رو احمق صدا کرد! ‫شنیدی؟ - ببخشید، ببخشید.
‫چه جراتی داری! ‫نمی‌دونی اون کیه؟
‫اون وارث این امواله ‫و صاحب این خونه ست!
‫اون پادشاه این خونه ست. ‫اون بهت غذا و سرپناه می‌ده.
‫تو باید از حرفش اطاعت کنی.
‫اگه نه، پشیمون میشی!
‫و مجازات میشی ‫به خاطر نافرمانی ازش احمق!
‫حقوق، حقوق، حقوق.. ‫اون همه حقوق رو داره!
‫اونم داره از تو تقلید می‌کنه!
‫چرا اینجوری رفتار می‌کنه؟
‫فکر کنم عقلشو از دست داده. ‫باشه برو، تو برو.
‫- باشه. ‫- حواسم بهش هست!
‫- عقلشو از دست داده. ‫- امیدوارم دیوونه نشده باشه!
‫یعنی همه اونایی که ‫لکنت زبان دارن دیوونه هستن؟
‫داری غیرمستقیم ‫من رو دیوونه صدا می‌کنی؟
‫من ساده ام، ‫ولی دیوونه نیستم.
‫برو و کارت رو انجام بده! برو!
‫باشه، من خسته شدم از کار کردن. ‫حالا می‌رم پیش پسرم.
‫باشه؟
‫کل فضا ‫تغییر کرده. نه؟
‫من هیچ ایده‌ای ندارم، ‫خودم گیجم.
‫چرا داری ‫به زبان هندی حرف می‌زنی؟
‫من از کجا می‌دونم؟
‫الان مزاحم من نشو، ‫برو گم شو! برو گم شو!
‫اون از من خواست برم گم شم ‫و خودش رفت!
‫- خدایا! ‫- خدایا!
‫تو اونارو به چه روزی انداختی!
‫نمی‌بینی که اونا کار می‌کنن، ‫تو نوکر جدید!
‫بیا تو هم به اونا ملحق شو!
‫عزیزم، من نوکر نیستم، ‫عموی مادری شما هستم!
‫من می‌دونم تو عموی زیرک منی. ‫به اونا ملحق شو، بیا!
‫عزیزم، این کار ‫با این لباس به من نمیاد!
‫حرفش درسته، اون با این لباس ‫نمیتونه کار کنه. - آره.
‫اون طرف رو برگردون، ‫کتت رو دربیار، حالا شروع کن!
‫- بهتره این کار رو انجام بدی، ‫اگه نه این احمق.. - هی!
‫من داشتم می‌گفتم، ‫تو احمق ها رو دوست نداری.
‫فکر کردم، ‫داری من رو احمق صدا می‌کنی!
‫نه، من منظورم تو نبودی.
‫ولی احساس کردم که منظورت من بود.
‫نه، هرگز. ‫خب، راج، یه چیزی بهم بگو!
‫چرا داری ‫به زبان هندی حرف می‌زنی؟
‫تو باهوشانه راه های جدید پیدا می‌کنی ‫که من رو از اینجا دور کنی.
‫- هی، کت من! ‫- یه دقیقه!
‫خداحافظ. خداحافظ. ‫خداحافظ.
‫برو!
‫- چرا اون به زبان هندی حرف می‌زد؟ ‫- کت من رو بده، لطفا!
‫- داداش! - داداش! ‫- گریه نکن، گریه نکن!
‫همه چیز خوب میشه. ‫گریه نکن!
‫ولی چرا اون داشت ‫به زبان هندی حرف می‌زد؟ - ساکت شو!
‫چی! این اموال ‫ممکنه مال ما باشه؟ بابا!
‫چرا من رو زدی؟
‫چرا مثل راج لکنت زبان داری؟
‫من یا تو؟
‫- نه! من رو نزن! ‫- چرا؟
‫- چون من بابات هستم. ‫- باشه.
‫- چرا من رو زدی؟ ‫- چون لکنت زبان داشتی.
‫ولی من داداش بزرگترت هستم!
‫باشه، ولی چرا اون داشت ‫به زبان هندی حرف می‌زد؟
‫- می‌خوای بدونی چرا؟ ‫- آره.
‫- تو من رو زدی! ‫- هی، ساکت شو!
‫- قبل از اینکه همه دیوونه بشیم، باید ‫این اموال رو تصاحب کنیم. - آره.
‫یه نفر باید به عنوان ‫نگهبان این اموال باشه!
‫من نگهبان میشم! ‫من یه نگهبان خوب میشم.
‫چرا؟ چرا من نمیتونم بشم؟
‫ساکت همه!
‫من بزرگ تر خانواده هستم، ‫پس من نگهبان میشم.
‫نه. من برادرشم، ‫پس من نگهبان میشم.
‫چرا من نمیتونم بشم؟
‫- نه، نه. ‫- دیگه تمومه!
‫دیگه دعوا نکنید!
‫الان وقت دعوا نیست.
‫به هر قیمتی شده باید این ملک رو به دست بیاریم.
‫- نه، نه. ‫- تمومه دیگه!
‫بس کنین دیگه دعوا رو!
‫الان وقتش نیست ‫که با هم دعوا کنین.
‫به هر قیمتی شده باید ‫این ملک رو به دست بیاریم.
‫خب، شروع کنین.
‫جناب قاضی، یه لحظه فکر کنین.
‫این مرد می تونه از یه اموال ‫چند میلیونی مراقبت کنه؟
‫نه، هرگز!
‫طبق وصیت نامه پدربزرگش، اون ‫وارث اصلی اموال هست.
‫اما از نظر قانونی، یه آدم دیوونه ‫نمیشه وارث باشه.
‫پس باید اسمش رو از وصیت نامه ‫حذف کنن...
‫...و فامیلش باید ‫سرپرست اموالش باشن.
‫آقا، چی میگی؟
‫من فقط ساده ام، ‫اما دیوونه نیستم.
‫و کی قراره سرپرست من باشه؟ ‫این احمق؟
‫هی، احمق! قراره ‫سرپرست من باشی؟
‫اصلا لیاقت داری؟
‫با توجه به شرایط...
‫...دادگاه به این نتیجه رسید...
‫...که راج اوبروی ‫مریض روحی هست.
‫پس، همه اموالش...
‫...به دست فامیلش ‫مراقبت میشه.
‫سرپرست ها...
‫...آشیش اوبروی ‫-بابا، تو هستی.
‫دیلیپ اوبروی، وکی اوبروی
‫آنجو اوبروی ‫و میناکشی اوبروی.
‫نه جناب قاضی! ‫نه!
‫این ظلمه، جناب قاضی!
‫من این رو نمی تونم تحمل کنم!
‫من...من مثل پدربزرگم خودکشی می کنم!
‫خودکشی! خودکشی! خودکشی!
‫- خودکشی! ‫- راج، چت شده؟
‫دیگه نمی خوام زندگی کنم.
‫- راج، به حرفم گوش کن! ‫- برو کنار!
‫- بذار من نمایش رو اجرا کنم. ‫- صبر کن!
‫- راج! راج! - خودکشی! ‫دیگه نمی خوام زندگی کنم.
‫- خودکشی! ‫- راج، بس کن.
‫می خوام خودکشی کنم!
‫وای، نه! واقعا درد داره!
‫راج! خونریزی می کنی!
‫مینا، اینجا چیکار می کنی؟
‫راج، حافظه ات برگشته!
‫- حافظه من چطور بود؟ ‫- حافظه ات!
‫حافظه ات رو از دست داده بودی ‫و الان برگشته!
‫ما اینجا دادگاه چیکار می کنیم؟
‫پرونده ما داره توی دادگاه رسیدگی ‫میشه راج.
‫- پرونده ما داره پیش میره! ‫باید بریم ببینیم. - آره، زود باش.
‫- بریم داخل. ‫- تو راه توضیح بده.
‫جناب قاضی، یه دقیقه صبر کنین.
‫الان حالش خوبه جناب قاضی. ‫داره میاد.
‫لطفا به جایگاه شهادت ‫بیاین و بعد حرف بزنین.
‫ممنون جناب قاضی!
‫حالا درسشون رو می دم.
‫اینم داشت زرنگ بازی در می آورد!
‫جناب قاضی، تازه فهمیدم ‫که شما دارید...
‫...اون ها رو سرپرست ‫همه اموال من می کنین.
‫اما یه چیزی رو بهتون بگم...
‫...این افراد ‫اوبروی نیستن!
‫"پول روی" هستن!
‫آره، واسه اونا زندگی پول ‫،پول و فقط پول!
‫می تونن واسه پول گریه کنن، ‫واسه پول دلبری کنن، واسه پول دروغ بگن...
‫...واسه پول بکشن ‫و واسه پول بمیرن!
‫و به همین دلیل، ‫با احترام درخواست می کنم، جناب...
‫...این اموال رو فقط به اسم ‫من بزنین.
‫من نه تنها از این اموال ‫مراقبت می کنم...
‫...بلکه از اونا هم خیلی خوب ‫مراقبت می کنم و فکر می کنم...
‫...ازشون...خیلی بهتر ‫مراقبت می کنم!
‫با توجه به تغییر ‫وضعیت، دادگاه...
‫...مجبوره تصمیمش رو ‫تغییر بده.
‫از اونجایی که راج اوبروی ‫حالا به نظر می رسه سالمه...
‫...دادگاه تصمیم قبلیش رو...
‫...درباره تعیین سرپرست ‫برای اموالش...
‫...لغو میکنه و خودش ‫صاحب اموال میشه.
‫- تصمیم خوبی بود. ‫- عدالت اجرا شد.
‫وای، راج! نمیشه ‫خوشحالم واسه ت.
‫خب، بیا ‫یه سوال ازت بپرسم.
‫- یه مورچه ‫و یه فیل بود - راج، لطفا!
‫بیا دیگه، دارم شوخی می کنم.
‫سلام!
‫برو جلو، ‫من یه لحظه دیگه میام، باشه؟
‫- زود بیا. ‫- باشه، عزیزم.
‫هی، بیا اینجا! چی کار می‌کنی؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫جلوی اون چه غلطی می‌کنی؟
‫خب، باید برقصم؟
‫یه چیزی بهم بگو.
‫تو هیچ وقت راج رو ندیدی.
‫پس چطور شروع کردی ‫به انگلیسی حرف زدن مثل اون؟
‫خیلی ساده! ‫اون از خانواده پولداریه...
‫... پس طبیعیه ‫که انگلیسیش خوب باشه.
‫علاوه بر این، دیشب
‫شنیدم که دارن نقشه می‌کشن...
‫... تا من رو از سر راهشون بردارن.
‫پس من آماده شدم ‫با نقشه‌های مقابله‌ایم.
‫تمام شب رو ‫مشغول تماشای فیلم‌های راج بودم.
‫و صبح امروز، ‫نقشه هاشون رو خراب کردم.
‫حالا صبر کن و تماشا کن
‫هر تیکه از ‫مبلمان خونه رو می‌فروشم!
‫توالت رو هم نمیذارم. ‫اون رو هم می‌فروشم.
‫- توالت رو هم می‌فروشی! ‫- آره.
‫بعد اونها کجا...
‫این دیگه مشکل ما نیست، ‫باید یه راهی پیدا کنن.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫- سلام! ‫- صبح بخیر آقای!
‫سلام! چطور می‌تونم تو این جمع ‫دخترهای خوشگل، آرامش داشته باشم!
‫- هی! - من فقط داشتم شوخی می‌کردم. ‫- باشه.
‫آقای، شما کارای دیگه زیادی هم ‫دارین، بریم. - خداحافظ.
‫خداحافظ!
‫- سلام! ‫- صبح بخیر آقای!
‫- خوش اومدید! - سلام! ‫- سلام!
‫- بریم. - بازم همدیگه رو می‌بینیم. ‫- باشه؟ - بیا بریم.
‫- مدیر... - بله؟ ‫- این اتاق کیه؟
‫این اتاق ‫برادر بزرگتر شما، ویکتی اوبروی هست.
‫اتاق ویکتی اوبروی! ‫بفروشش.
‫- و پولش رو ‫تو حساب بانکی جدیدم بریز. - بله.
‫این اتاق کیه؟
‫- این اتاق ‫هر دو عموتونه. - اونها رو هم بفروش.
‫- بله. ‫- و پولش رو...
‫- تو حساب بانکی جدیدت بریز. ‫- بله، شما خیلی باهوشین.
‫- ممنون! - این دو اتاق ‫مال کیه؟
‫اینجاها دستشویی هستن آقای.
‫اونها رو هم بفروش.
‫ولی کارکنان چی؟ ‫اونها چی کار کنن، آقای؟
‫خب! اونها تو صبح ‫این کارو انجام نمی‌دن؟
‫چرا دفتر ما رو کثیف می‌کنن؟
‫- ازشون بخواه که از ‫دستشویی عمومی استفاده کنن. - بله آقای.
‫آقای راج، یه فکس ‫از گجرات رسیده.
‫کارخانه آلومینیوم ‫بسته شده.
‫اون رو هم بفروش.
‫و پولش رو ‫تو حساب بانکی جدیدت بریز.
‫- شما خیلی باهوشین! ‫- راج، خودتی!
‫این یارو کیه؟
‫بابای مینا.
‫پس همونه!
‫سلام! - می‌خوام با شما ‫درباره یه چیزی صحبت کنم.
‫بریم داخل اتاق.
‫- بله، یه لحظه صبر کن. ‫- باشه.
‫چه فکری می‌کنی؟ ‫از اونم پول بگیر.
‫بله، من خودم ‫میدونم چطور باید این کارو انجام بدم. من ‫به زبان حیدرآبادی صحبت نمیکنم. - اول ‫گوش کن.
‫نترس، ‫من خودم از پسش بر میام.
‫عمو، من آماده‌ام ‫با مینا ازدواج کنم، ولی من
‫50 کرور روپیه مهریه می‌خوام.
‫می‌بینم! وقتی که ‫حافظه ات رو از دست دادی
‫من ازدواج ‫دخترم رو با تو رد کردم.
‫- پس الان ‫انتقامشو می‌گیری؟ - نه عمو، اینجوری نیست.
‫حقیقت اینه که من ‫یه کار جدید رو شروع کردم...
‫... که برای ‫شروعش 200 کرور روپیه نیاز دارم.
‫اگه الان 50 کرور روپیه داشتم، ‫راحت تر می‌توانستم جلو برم.
‫باشه! پس ‫دامادم می‌خواد جلو بره!
‫بله عمو. می‌خوام جلو برم ‫و دشمنام رو دور و بر خودم نبینم.
‫باشه، ‫من پول رو بهت می‌دهم.
‫ممنون عمو! ‫خیلی ممنون!
‫عزیزم، من هر کاری ‫برای تو و مینا می‌کنم.
‫ولی مینا کجاست؟
‫اون پایین داره با پرستار ‫صحبت می‌کنه.
‫با پرستار حرف میزنه! ‫ولی چرا؟
‫چون اون ‫یه زن خوبیه.
‫زن خوب! ولی ‫همیشه بهم فحش می‌ده! من میرم.
‫کجا میری؟
‫می‌خوام آتش ‫رو خاموش کنم. "من غارت شدم"
‫" توسط دو زن ‫زیبا"
‫"با موهای بلند مشکی ‫و گونه های قشنگ."
‫چرا داره قوالی میخونه؟
‫راستش رو بگو. ‫باهاش چقدر صمیمی هستی؟
‫اینقدر؟ اینقدر؟
‫یا اینقدر؟
‫نمیتونم بهت بگم!
‫نگاه کن به این همه چسبیدن بهش! ‫تو که همیشه بهش چسبیدی!
‫ما یه روحیم تو دو تا بدن. ‫و خیلی زود...
‫خیلی زود چی قراره انجام بدی؟
‫تو برنامه داری که مادر بچه هاش بشی؟
‫نیتت چیه؟
‫تو منو نمیشناسی. ‫من از حیدرآبادم.
‫چشماتو در میارم ‫و باهاشون بازی میکنم.
‫چرا داری بهم زل میزنی؟
‫گلوت رو مثل مرغ ‫میبرم...
‫...و ازش بریانی درست میکنم.
‫پرستار! ادب داشته باش! ‫گفتم... سلام!
‫- گفتم ادب داشته باش! ‫- بله.
‫- با احترام باهاش حرف بزن. ‫- تو داری به من ادب یاد میدی؟
‫من بهت رحم نمیکنم!
‫تو حدی خودت باش! ‫این دختر منه!
‫هی! دیوونه شدی؟
‫تو پنج تا تقویم ‫تو خونه چاپ کردی. اونها چی؟
‫وقتی سال عوض میشه ‫اونها هم عوض میشن نه؟
‫دارم به این فکر میکنم ‫که دستگاه چاپ رو هم عوض کنم.
‫مينا! مينا، من دیگه ‫نمیتونم بدون تو زندگی کنم.
‫- چی گفتی؟ ‫- مينا!
‫- چی... ‫- بریم مينا!
‫کجا فرار میکنی؟ ‫میبینم چطور باهاش ازدواج میکنی!
‫"این نگاهت ‫منو عاشق تو کرد."
‫"به همه عاشقای ‫این دنیا قسم."
‫"هر روز و هر شب ‫فقط از تو حرف میزنم."
‫"این نگاهت ‫منو عاشق تو کرد."
‫"به همه عاشقای ‫این دنیا قسم."
‫"چطور اگه من قولای عشقم رو ‫بشکنم؟"
‫"چطور اگه من تورو ترک کنم؟"
‫"عزیزم، خودم رو میکشم."
‫"چون نمیتونم درد ‫خیانت رو تحمل کنم."
‫"من هیچوقت بهت خیانت نمیکنم!"
‫"تو به من اعتماد کردی ‫و من هیچوقت اونو نمی شکنم."
‫"این نگاهت ‫منو عاشق تو کرد."
‫"به همه عاشقای ‫این دنیا قسم."
‫"هر نفس من ‫تقدیم به تو."
‫"میدونم عشقم ‫فقط مال تو."
‫"نگاه کن عشقت ‫چیکار با من کرده؟"
‫"چون من برای همیشه تو ‫رویاهات و فکرهات گیر افتادم."
‫"ای عزیزترین!"
‫"زندگی من!"
‫"میخوام تو آغوشت زندگی کنم ‫و تورو تو دلم نگه دارم."
‫"این نگاهت ‫منو عاشق تو کرد."
‫"به همه عاشقای ‫این دنیا قسم."
‫"هر روز و هر شب ‫فقط از تو حرف میزنم."
‫"این نگاهت ‫منو عاشق تو کرد."
‫"به همه عاشقای ‫این دنیا قسم."
‫حیوون! داره باهاش حال میکنه ‫در حالی که من، زنش، اینجام!
‫بزار امروز خونه بیاد ‫یه سیلی محکم بهش میزنم.
‫برگشتی!
‫چی شد؟ ‫الان چی شده؟
‫بخاطر زنایی مثل تو...
‫...مردا دوست ندارن برگردن خونه.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- هی، داری چیکار میکنی؟
‫داری منو اذیت میکنی!
‫داری باهاش لاس میزنی ‫و من تحمل میکنم.
‫تو موقعی که تو حیدر آباد بودیم ‫باهاش رابطه داشتی...
‫...و من اون رو هم تحمل کردم.
‫اما الان میخوای باهاش ازدواج کنی ‫و این رو نمیتونم تحمل کنم.
‫میرم حیدرآباد ‫و به بابات، بابام...
‫...و به همه دنیا میگم.
‫عزیزم، بیا اینجا. ‫بیا اینجا.
‫- باشه. ‫- بیا اینجا.
‫من فقط دارم باهاش ‫لاس میزنم تا وقت بگذره...
‫برو گم شو!
‫چشمم...
‫هی، تو چی هستی؟ ‫فکر میکنی کی هستی؟
‫بابات چی به من تو ‫ازدواج داد؟
‫یه لیوان و یه بشقاب ‫برای خوردن، و دختر احمقش!
‫تو همیشه فکر میکنی من ‫هیچ دردی نیستم.
‫برو کنار. ‫مينا جونم کجاست؟
‫ ببینم چجوری می خوای با مینا ازدواج کنی! - مینا.
‫یادت باشه شوهر منی!
‫- به همه می گم. ‫- هوی چی گفتی؟
‫- درست شنیدی! ‫- اون مرده که وانمود می‌کنه عصبانیه...
‫- ... شوهرته؟ ‫- آره.
‫ولی چرا به لهجه ی حیدرآبادی حرف می‌زد؟ ‫- آخ! زدی!
‫اگه این شوهرته، پس راج کوش؟
‫از کجا باید بدونم؟
‫این مردا خیلی عجیب و غریب‌اند، ‫همشون کلاهبردار و اوباش‌اند.
‫شاید تیکه تیکه اش کردن ‫و تو یه جایی دفن کردن.
‫پس اون مرد شوهرته؟
‫راستش رو بخوای پنج تا بچه داریم.
‫من مدرک ‫اینا رو حیدرآباد دارم.
‫باشه، این 500 رو بگیر، ‫با قطار برو حیدرآباد...
‫...و مدرکا رو برام بیار.
‫چرا بلیط برگشتم با هواپیما ‫برام نمیگیری؟
‫این روزا پولم کمه. ‫اینو بگیر و زود برگرد.
‫- زود برمی‌گردم. ‫- آره، زود برگرد.
‫بیا این شارلاتان رو دستگیر کنیم ‫و راج رو پیدا کنیم.
‫- خیلی خب. ‫- بریم.
‫بیا بریم، آروم. ‫من همه ی پولم رو خرج کردم...
‫- ...اگه الان منو بگیرن... ‫- تو فراری!
‫گوش کنید همه... - چی... ‫- اونها فرار می‌کنن!
‫- زود بیا، زود بیا! ‫- هی! داری چی کار می‌کنی؟
‫سلام، سلام!
‫بریم رفیق!
‫وای، نه! ‫منو گول زدن!
‫این کلاهبردار لعنتی ‫کجا رفت؟
‫بهش نشون می‌دم کیم ‫وقتی دستگیرش کنیم.
‫چرا اولش ولش کردی؟
‫- چیکار می‌تونستم بکنم؟ فرار کرد! ‫- چطور فرار کرد؟
‫خیلی سر به راهه، چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫این اوباش ‫راج اوبروی نیست.
‫اون کلاهبرداره، کلاهبرداره!
‫اون از من ‫50 کرور وام گرفت
‫و واریز کرد ‫به حساب شخصیش.
‫اقا، من تو عمرم ‫با خیلی اوباش سر و کار داشتم..
‫...ولی اون از همه ‫بدتره!
‫یکی از خونه های مارو ‫تیکه تیکه فروخت!
‫- اقا. ‫- چی شده؟
‫چرا به لهجه ی حیدرآبادی حرف می‌زد؟
‫اون اهل حیدرآباده، ‫به همین خاطر به لهجه ی حیدرآبادی حرف می‌زد.
‫باشه، ولی چرا به لهجه ی حیدرآبادی حرف می‌زد؟
‫- بیا این طرف. ‫- باشه، باشه.
‫اینجا وایسا، این طرف.
‫- اینو بگیر! ‫- هی! زدم!
‫مهم نیست.
‫با پول‌ها ‫کجا می تونسته فرار کنه؟
‫"پول جون منه، غرورم، ‫قانونم و افتخارم."
‫"پول همون چیزیه که می‌خوام، امیدم. ‫دنیا دنبال پولداراست."
‫"پول لطفه یا گناه. ‫پول همه چیز!"
‫"پول دوست و عشق می‌اره ‫و پول سرنوشته."
‫"پول شهرت و هدف می‌اره. ‫می‌درخشه و می‌تابه."
‫"پول همون چیزیه که جذب می‌کنه ‫و پول همون چیزیه که زنگ می‌زنه!"
‫"پول باعث میشه آدم لبخند بزنه!"
‫"پول باعث میشه آدم گریه کنه."
‫"پول باعث میشه آدم بیدار بمونه و بخوابه، ‫آواز بخونه و برقصه."
‫"به همین خاطر رفیق"
‫"من پول می‌خوام، من پول می‌خوام."
‫"فقط پول می‌خوام! ‫پول می‌خوام!"
‫"پول خوب، پول بد، پول غلط ‫پول درست، پول سیاه، پول سفید."
‫"وای خدا! من عاشق پولم!"
‫"پول می‌خوام، فقط پول می‌خوام. ‫عاشق پولم!"
‫"اون پول می‌خواد! ‫فقط پول می‌خواد."
‫"پول می‌تونه همه چیز رو برام بخره. ‫یه ویلا، ماشین و انگشتر الماس."
‫"همه مثل یه پادشاه باهام رفتار می‌کنن. ‫هر کاری برام انجام می‌دن."
‫"پول باعث میشه من تو لندن، نیویورک و پکن ‫برقصم و آواز بخونم."
‫"خیلی سکسی و باهوشی. ‫از استایلت خوشم میاد، عاشق چشاتم."
‫"فکر می‌کنم.. ‫- اون پول می‌خواد."
‫"اون پول می‌خواد! اون عاشق پوله! ‫فقط عاشق پوله!"
‫"پول خوب، پول بد، پول غلط ‫پول درست، پول سفید، پول سیاه."
‫"وای خدا! من عاشق پولم!"
‫پول تنها عشق منه.
‫"چی شد؟ گم شدی؟ ‫مادرت کو؟ پدرت؟"
‫"اون پول می‌خواد! ‫فقط پول می‌خواست!"
‫"نگاه کن. ‫اون فقط عاشق پوله."
‫"من برادرتم. ‫- من خواهرتم."
‫"من باباتم. ‫- من رفیقتَم."
‫"همه تون پول دارین؟ ‫- نه! - نه!"
‫"از وقتی که پول همه چیزه ‫هیچکس به رابطه اعتقادی نداره."
‫"اگه پول نباشه زندگی صفرِ. ‫پول همه چیزم میشه."
‫"با پول میبینی ‫چقدر حال میکنی."
‫"خواه خواهش کنی، قرض کنی ‫یا بدزدی.
‫"پوند، روپیه، دلار، دینار. ‫اگه پول داری، ستاره ای!"
‫"پول، پوله، هر چی اسمش باشه ‫باهاش می تونی هر بازی رو بکنی."
‫"برای پول زندگی می کنی. ‫برای پول می کشی."
‫"برای پول دروغ می گی. ‫برای پول می میری."
‫"پول! پول! ‫- پول!"
‫"وای! یه جایی تو هوا! ‫پول اونجاست!"
‫"نگاه کن، اون دیگه نیست ‫با این حال هنوز پول بیشتری می خواد."
‫"پول! من پول می خوام!"
‫"خوب، مرد خوب. ‫بچه خوب."
‫"- پول! - آره! ‫- من پول می خوام!"
‫"باشه! همه پول می خوان!"
‫"- پول! من پول می خوام! ‫- ما پول می خوایم!"
‫"- پول! - من پول می خوام! ‫همه پول می خوان."
‫"گوش کنید، همه با دقت. ‫این فقط یه آهنگه."
‫"همه باید فقط چت کنن."
‫"هی، این چیه! ‫تو هر جا من هستم، هستی.
‫"چرا سهم من رو ‫از پول بهم نمی دی؟
‫"5 لاک روپیه رو بردار ‫و ولم کن.
‫"فقط 5 لاک روپیه!"
‫"دیوونه شدی؟"
‫"تو یه کلاهبرداری ‫که وانمود می کنی راج اوبرویی.
‫"من خدمتکار اون خونه ام."
‫"پس باید ‫سهم اصلی رو بگیرم."
‫"اون حیدرآبادی کیه؟"
‫"- تویی. ‫- داری ازم تقلید می کنی؟"
‫"نه. ‫اشتباه بود، معذرت می خوام."
‫"باشه، همه چیز رو بردار."
‫"- همه چیز رو بردارم؟ ‫- آره، همه چیز."
‫"- جدی می گی؟ ‫- آره، بیشتر می خوای؟"
‫"این پول سیاهه."
‫"پس لطفاً ‫یه مقدار پول سفید هم بهم بده."
‫"نگاه کن به این روش ‫که داری ازم پول می خوای!"
‫"یه چک ‫200 کرور روپیه بهت می دم."
‫"200 کرور روپیه! ‫جدی می گی؟"
‫"اگه بیشتر بخوای، ‫اینو به 2 کرور تغییر می دم."
‫"بفرمایید."
‫"اما فقط ‫100 کرور روپیه نوشتی."
‫"بهش خیره شو..."
‫"...اگه به ‫200 کرور روپیه افزایش پیدا نکرد..."
‫مترجم : تالاپاتی
‫"چی! ‫نابود شد!"
‫"هی، نابود شده! ‫هیچی برام نمونده."
‫"تو، تو دزد!"
‫"بزار حداقل ‫اینو بردارم قبل از اینکه نابود بشه."
‫"- اونجاست! اونجاست! موراری! ‫- وای، چه سرنوشتی!"
‫"با این همه پول ‫چیکار می کردی؟"
‫"این همه پول مال ماست ‫مال ما."
‫"نه، من با ‫زحمت خودم به دست آوردم."
‫"اینا اسکناسای تقلبین ‫تقلبی ان!"
‫"چی! ‫پولشم تقلبیه!"
‫"منظورت چیه؟"
‫"اون این چک رو به من داده بود."
‫"این یه چک سفیدیه."
‫"اون این چک رو ‫برای 100 کرور روپیه نوشت. - بعد؟"
‫"و ازم خواست ‫بهش خیره بشم..."
‫"...و گفت که ‫به 200 کرور روپیه افزایش پیدا می کنه..."
‫"...و بعد جوهرش ناپدید شد ‫خالی شد."
‫"می تونم بهتون کمک کنم، ‫اما یه قیمتی داره."
‫"چقدر؟"
‫"از کل ‫500 کرور اموال..."
‫"...100 کرورش مال من باشه!"
‫"- باشه. ‫- موافقیم."
‫"- وای! ‫- اما کجا می تونیم پیداش کنیم؟"
‫"عزیزم.."
‫"- عزیزم، بیا، بیا. ‫- بابا، بابا، اون اینجاست!"
‫"بیا اینجا! بیا اینجا، ‫تو کلاهبردار!"
‫"وگرنه، همین الان ‫یه تیر بهت می زنم!"
‫"عمو! عمو، ‫داری چیکار می کنی؟"
‫"من راجم، راجم!"
‫"- نه، اون راج نیست. ‫- دیگه خسته شدیم ازت."
‫"- اون کلاهبردار اومد اینجا؟ ‫- آره!"
‫"خیلی آدم زیرکه. ‫اول با من حرف زد.."
‫"- چی گفت؟ - فقط ‫یه حرفای معمولی زد. - فقط حرف زد."
‫"اول با من حرف زد ‫و با من دوست شد..."
‫"...بعد من رو برد به خونه اش ‫و تو یه اتاق قفل کرد..."
‫"...و اومد اینجا ‫تا اموال ما رو بدزده."
‫امیدوارم با پولمون فرار نکرده باشه.
‫چطور می تونیم باور کنیم که تو راجی و نه اون قلابی؟
‫- اگه هردومونو با هم ببینید، بعد باور می کنی؟ - آره.
‫الان نشونش بده، زود باش!
‫آدرس رو یادم رفت، ‫تفنگ رو به سمتش بگیر.
‫- آره! یادم اومد! ‫- یادت اومد؟ پس بریم.
‫نمیدونم...
‫... تو زندگیم چه خبره.
‫ولی خیلی خوشحالم ‫با کلی پول...
‫... و بدون زن.
‫بزار لذت ببرم. ‫چرا الان تلفن زنگ میزنه؟
‫اینجا چه خبره!
‫الو! ‫کیه؟
‫زنه! تو هستی عشقم! ‫چه بگم؟
‫سه تا چمدون بزرگ پر از پول ‫منو عصبی کرده!
‫ایده ای دارم.
‫بیا 90 درصد ‫پول رو به فقرا بدیم.
‫و تو 10 درصد باقیمونده، ‫بیا تقسیم کنیم...
‫... 90 درصدش رو به خانواده ت ‫چون خیلی فقیرن.
‫و 10 درصد باقیمونده...
‫... بزاریم کنار ‫برای نوه هامون.
‫بیا از همونی که مونده ‫لذت ببریم!
‫چی! ‫راج فرار کرد؟
‫من هم از اینجا فرار میکنم. ‫حالا قطع کن.
‫اونو بسته بودن، ‫چطور فرار کرده؟
‫ایول!
‫کارمون تمومه!
‫منتظر مرگتون باشین، شماها ‫حیوونا.
‫- بهش چی دادی؟ ‫- رفت، رفت!
‫عمو، اگه اون بمیره، همه شماها ‫دار زدید.
‫نه عزیزم. ‫این اتفاق نمی افته.
‫چرا؟ ‫تو قانون رو دست میگیری؟
‫گزارش کالبد شکافی ‫نشون میده چطور مرده.
‫تو دیوونه ای، پس چطور انقدر ‫باهوش فکر میکنی؟
‫من کامل و بی نقصم ‫با یه ایراد کوچیک!
‫ولی عزیزم، همه ما ‫ذهن سالم و باهوشی داریم!
‫بهش قرص دادیم که نیم ساعت ‫بی هوشش میکنه...
‫... و وقتی هنوز زنده بود، ‫از روی ساختمان پرتش میکنیم پایین...
‫... و بعد میمیره.
‫همه فکر میکنن ‫خودکشی کرده.
‫هی، کی اینارو بهتون یاد داده؟ ‫کی؟
‫ساکت! احمق!
‫همه اینارو موقع کالبد شکافی ‫میفهمن.
‫شماها دستگیر میشین ‫و دار زده میشین!
‫دار زده میشین! ‫دار زده میشین
‫و تو هم دار زده میشی!
‫- نه، ما دار زده نمیشیم. ‫- آره، میشین!
‫- مطمئناً اتفاق نمیفته! ‫- میفته!
‫پدربزرگتو ‫همینطور کشتم!
‫آره، همه با هم برنامه ریزی کردیم.
‫همین قرصارو بهش دادیم ‫و پرتش کردیم پایین.
‫گزارش کالبد شکافی ‫اینو نشون داد؟
‫مگه یکی از ما دستگیر شد؟ ‫نه دیگه!
‫پس این شما بودین ‫که اونو کشتین!
‫- آره، ما پدربزرگتو کشتیم! ‫- آره، ما کشتیمش!
‫از اینجا پرتش کردین پایین!
‫- آره، از اینجا! ‫- ما از اینجا پرتش کردیم پایین.
‫از اینجا ‫تا اون پایین رفت.
‫داداش، چطور انقدر واضح ‫حرف میزنه؟
‫اوه! آره. ‫اون دیوونه نیست...
‫... ولی ما هستیم!
‫اون کلاهبرداره، کلاهبرداره!
‫داداش، اگه اون کلاهبرداره، ‫پس این کیه؟
‫هی، بهش نزن.
‫تا وقتی که زنده است...
‫... ما در خطر هستیم.
‫عمو، ‫کجا میری؟
‫گیر کردم، گیر کردم!
‫تو عاشق بستنی هستی، ‫درسته؟
‫بستنی میخواهی؟
‫- تو خوب شدی! ‫- ولی تو نه!
‫تو نامرد، بی وجدان، ‫خوب به درد نخور!
‫- من تورو نمی بخشم. ‫- لباسام..
‫بقیه اش ‫هم از بین میره.
‫حیوون!
‫کمکم کن!
‫لطفا منو ببخش! ‫به من صدمه نزن!
‫زنبور! عنکبوت!
‫تیرانداز! ببر!
‫تو میبازی!
‫اینو بگیر!
‫این چیه؟ ‫عینکاتو در بیار.
‫چی هست این؟ برو کنار!
‫دیوونه شدی؟ اینو بگیر
‫اینو بگیر... اینم بگیر.
‫اونو بده، اینو بگیر!
‫اونو بده و اینو بگیر!
‫بدو، برو جونتو نجات بده!
‫اینو بگیر، نگهش دار.
‫یکی برای چشمات
‫و یکی هم برای باسنت!
‫داداش، ببخشید.
‫یه لحظه.
‫داداش، تو بهش قرص خواب آور ‫داده بودی.
‫خب چجوری بیدار شد؟
‫این دوتا با هم شریک ‫شدن.
‫اون ظرف قرص ‫خواب آور رو عوض کرده بود.
‫خب، اما چرا ‫به زبان حیدرآبادی حرف میزد؟
‫احمق!
‫پدربزرگمو کشتی! ‫نمی بخشمت!
‫تکون نخور! تکون نخور!
‫حق! حق! حق!
‫افسر سلمى خان...
‫...حق کامل داره به ‫هر کسی شلیک کنه!
‫چرا زنش مثل ‫یه پلیس لباس پوشیده؟
‫بذار بهت بگم. ‫من بازپرس سلمى خان هستم!
‫با اتهام ‫قتل کریشنا اوبروی...
‫...همه شما رو دستگیر می کنم! ‫دستاتون بالا!
‫خدایا شکرت!
‫شکه به نظر میرسی! ‫حالا با من آشنا شو.
‫من افسر سی بی آی، ‫بانی خان هستم.
‫من و همسرم تو شیملا بودیم ‫تا یه پرونده رو حل کنیم...
‫...که یهو یه سری ‫اوباش به ما حمله کردن.
‫وقتی شروع به شلیک ‫به ما کردن...
‫...ما پشت یه تپه کوچیک پنهون ‫شدیم تا از دستشون فرار کنیم.
‫همون موقع یه جنازه ‫دیدیم که تقریبا دفن شده بود.
‫جنازه رو از خاک درآوردیم و ‫دیدیم که هنوز نفس می کشه.
‫و اون شخص شبیه به من بود!
‫همون موقع بود که ‫من و همسرم...
‫...تصمیم گرفتیم ‫این پرونده رو حل کنیم، ‫با وجود اینکه این پرونده ‫به ما محول نشده بود.
‫اون ها جان منو نجات دادن.
‫به محض اینکه از کما ‫بیرون اومدم...
‫...سعی کردم با ‫پدربزرگ تماس بگیرم.
‫اما به هیچ وجه ‫نتونستم باهاش تماس بگیرم.
‫روز بعد تو روزنامه خوندم ‫که خودکشی کرده.
‫و بعد فکر کردم...
‫...اون کسی که ‫از خودکشی من جلوگیری کرد...
‫...چطور می تونست ‫اینکار رو با خودش بکنه؟
‫مطمئن بودم که ‫یه بازی کثیف در کاره!
‫بعد از بانی خان کمک خواستم.
‫تنها راهی که بانی خان می تونست ‫به شماها برسه...
‫...از طریق آقای ‫موراری بود.
‫همه تلاشامون ‫نتیجه داد. ‫امروز پرونده حل شد.
‫به عنوان قوالی و قوالیان، ‫ما با موراری آشنا شدیم.
‫یه لحظه صبر کن ‫خانم.
‫چه مدرکی علیه ‫ما دارید؟
‫شما فقط شنیدید ‫که ما درباره قتل حرف میزنیم، ‫همین!
‫اما این کافی نیست. ‫مدرک محکمی نیست.
‫تعجبی نداره که ‫راج بهت میگه احمق.
‫سرتو بالا بگیر ‫و دور و برت رو نگاه کن...
‫...تو این لحظه به طور زنده ‫از همه کانال های ‫تلویزیونی پخش میشی.
‫نه فقط ‫فرمانده پلیس...
‫...بلکه کل شهر ‫حقیقت شما رو ‫می دونن!
‫هیچ شانسی برای ‫فرار وجود نداره.
‫- همه چیز در مورد ‫حق و حقوقه. ‫- اره...
‫از شما یه درس ‫گرفتم...
‫...اینکه هیچ کس ‫تو زندگی بیشتر ‫از حق خودش ‫نصیب نمیبره.
‫با نگاه به عدالتی ‫که خدا به شما عطا کرد...
‫...چاره ای ندارم جز اینکه بگم ‫وای! شما فوق العاده هستید!
‫- وای! شما فوق العاده هستید! ‫- آقای موراری.
‫راج! راج!
‫اوه، سلام!
‫من هستم.
‫مینا، اون شبیه به منه ‫و خدا اونو فرستاد تا ‫به من کمک کنه.
‫ببخشید، مینا. ‫مجبور بودم تو رو در تاریکی ‫نگهدارم.
‫اما همه اون ها...
‫راجمو پس گرفتم، پس ‫هیچ شکایتی از شما ندارم.
‫همه کاری که کردی ‫این بود که بهش کمک کنی ‫حقوقشو پس بگیره.
‫"پول میخوام، پول میخوام."
‫"فقط پول میخوام! ‫پول میخوام!"
‫"پول خوب، بد، اشتباه، ‫درست، پول سیاه، سفید."
‫"خدایا! من پول رو ‫خیلی دوست دارم!"
‫"پول میخوام، فقط پول میخوام. ‫من پول رو دوست دارم!"
‫"پول می‌خواد! ‫فقط پول می‌خواد."
‫"پول میتونه همه چیو برام بخره. ‫یه ویلا، ماشین و یه حلقه الماس."
‫"همه مثل یه شاه باهام رفتار می‌کنن. ‫هر کاری که بخوام برام انجام می‌دن."
‫"پول میتونه منو وادار کنه برقصم و بخونم ‫تو لندن، نیویورک و پکن."
‫امیدوارم از دیدن این فیلم لذت برده باشید ‫با بهارات مووی بروز باشید
‫مترجم : تالاپاتی