‫وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی با افتخار تقدیم میکند
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫آدرس کانال های تلگرامی بهارات مووی ‫@bolymix ‫@baharatmovie
‫دیدن این فیلم بدون تهیه اشتراک از وبسایت بهارات مووی حرام است
‫دانلود فیلم و سریال هندی بدون سانسور از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫Baharatmovie
‫مرده داره تو خیابونا با داس میدوئه که بکشه...
‫...اسمش باسكارانه.
‫همه بهش میگن رئیس.
‫کی داره دنبالش میدوئه؟ ‫اصلاً چی شده؟
‫چند ماه قبل...
‫شهر معبدها و حوض‌ها، کومباکونام، زادگاه رئیسه.
‫اون ساراوآنانه، برادر بزرگ‌تر رئیس.
‫فکر نکنید یه آدم شرور ترسناکه که سوار موتور می‌شه.
‫خیلی آدم نرم و لطیفیه، مثل قهرمان فیلم «ایدایام» مورالی.
‫دامپزشکه توی تانجاوور.
‫تنها مشکلش اینه که با اینکه نزدیک میانسالیه، هنوز مجرده.
‫- سلام داداش. چطوری؟ ‫- خوبم.
‫گاو زاییده، شیرینی که با بهترین شیر درست شده رو آوردم.
‫-بگیرش. ‫-خیلی خوبه.
‫همش از دستای خوش یمن توئه.
‫هیچی تو دست من نیست، همش لطف خداست.
‫حواست باشه، زایمان بعدی رو هم خودم نظارت می‌کنم.
‫به حیوونا کمک می‌کنی، ولی هنوز مجرد موندی.
‫-بگیر. ‫-داداش.
‫مگه من ازت پرسیدم؟
‫به تو چه ربطی داره که من ازدواج کردم یا نه؟
‫خیلی‌ها تو شهر مجردن، برو از اونا بپرس.
‫اگه کسی حرف ازدواجشو بزنه، خیلی عصبی میشه.
‫اسم این نیتیاست، خواهر کوچیکتر رئیس.
‫سال آخر لیسانس اقتصاد میخونه. میخواد مجری تلویزیون بشه.
‫نگاه کن چطوری سرشو تکون میده وقتی حرف میزنه.
‫من حس میکنم آجیت باید تو فیلمای هالیوودی بازی کنه، نظر تو چیه؟
‫آره، حتماً.
‫آره، چون شخصیت مناسبی داره.
‫اون سیواگامیه، مادر رئیس.
‫باسکاران پدر نداره، مادرش همه چیزشه.
‫مهم‌ترین وظیفه‌اش برای خونواده اینه که...
‫دعا کنه... دعا کنه... دعا کنه!
‫آرایشگاهشو خیلی هوشمندانه اسم گذاشته «تالا و تالاپاتی».
‫اون تنها دوست رئیسمونه. اسمش نالا تامبیه.
‫تیغ رو عوض کن.
‫خدایا گانشا! چه محصول رشد کنه چه نکنه وقتی بارون میاد،
‫همه باید موهاشون بلند بشه.
‫من باید کوتاه کنم و پول خوبی در بیارم.
‫اگه تی آر تصمیم بگیره ریششو بزنه، من باید ریششو بزنم.
‫چاقو رو بده!
‫مثل وادیولو که تو فیلم «گیری» یه داستان برای ارث بردن مغازه نونوایی داشت،
‫نالا تامبی هم یه داستانی پشت به دست آوردن این آرایشگاه داره.
‫داماد بعد از اینکه فهمید دخترم حامله‌ست، از عروسی فرار کرد.
‫مگه میموند که بچه رو تحویل بده؟
‫بره به جهنم، مرد بی مصرف.
‫تو تنها کسی بودی که تو سالن عروسی لبخند به لب داشت.
‫به خاطر اون؟
‫باید به دخترم یه زندگی جدید بدی.
‫برو مرد... برو...
‫داری سعی میکنی یه موتور دست دوم که یکی دیگه استفاده کرده رو به اسم من ثبت کنی؟
‫برو مرد!
‫وایسا... اگه با دخترم ازدواج کنی، آرایشگاهمو بهت میدم.
‫-آرایشگاه؟ ‫-حالا چی میگی؟
‫اون خیلی از این معامله خوشش اومد.
‫بزن شیپور رو!
‫اگه بخوایم رئیس رو تو دو خط مثل تیروکورال توصیف کنیم،
‫اون 24 ساعت شبانه روز مشغوله، ولی هیچ کاری نمیکنه.
‫رئیس!
‫رئیس...رئیس... اسم منو بپرس رئیس...
‫رئیس...رئیس... اسم من رئیسه...
‫رئیس...رئیس... اسم منو بپرس رئیس...
‫رئیس...رئیس... اسم من رئیسه...
‫بیکار ولی همیشه مشغوله...
‫وقتی کریکت بازی می‌کنیم، برج معبد خط مرزیه...
‫هیچکس ازم نپرسیده آدم خوبی ام یا آدم بدی...
‫رئیس...رئیس... اسم منو بپرس رئیس...
‫رئیس...رئیس... اسم من رئیسه...
‫صبح زود ساعت 5 صبح بیدار میشیم...
‫از صخره میپریم تو رودخونه کاوری...
‫از 8 تا 10 صبح، با یه لبخند رو لب تو ایستگاه اتوبوس می چرخیم...
‫بعد از ظهر رو تو آرایشگاه میگذرونیم...
‫از دستفروش غذا به صورت قرضی غذا میخوریم...
‫نیمکت چای فروشی دفتر کارمونه...
‫رئیس...رئیس... اسم منو بپرس رئیس...
‫رئیس...رئیس... اسم من رئیسه...
‫از ساعت 2 تا 3 بعد از ظهر، پشت سر هم شهر حرف میزنیم...
‫ما از همین جا اوباما رو هم نقد میکنیم...
‫از 4 تا 5 بعد از ظهر، تو کالج پلاس میشیم...
‫خودمونو بچه های خوبی نشون میدیم...
‫دوباره ساعت ۶ عصر تو سالن تئاتر جمع می‌شیم...
‫بعد از فیلم، میریم دنبال یه شیشه کوچیک...
‫رئیس...رئیس...اسممو بپرس، رئیس...
‫رئیس...رئیس...اسم من رئیسه...
‫رئیس...رئیس...اسممو بپرس، رئیس...
‫رئیس...رئیس...اسم من رئیسه...
‫بیکارم ولی همیشه سرم شلوغه...
‫وقتی کریکت بازی می‌کنیم، برج معبد خط بیرونه...
‫هیچ‌کس ازم نپرسیده که آدم خوبی‌ام یا آدم بدی...
‫رئیس...رئیس...اسممو بپرس، رئیس...
‫رئیس...رئیس...اسم من رئیسه...
‫رئیس!
‫فقط اینجاست؟
‫صبح زود صورتشو دیدم، کارم تمومه.
‫پدر، باید نجاتم بدی.
‫هی، آدم مهم! امتحان داری؟
‫اگه امسال هم تو امتحان انگلیسی رد بشی،
‫خیلی عالی میشه، هردومون سال دیگه با هم امتحان می‌دیم.
‫شروع کرد.
‫خواهش می‌کنم، امسال هم رد شو...خواهش می‌کنم...
‫من برای این استرس نمی‌گیرم.
‫این دفعه حتماً قبول میشم. خیلی گشنمه.
‫-مادر، بریم صبحونه بخوریم. ‫-صبر کن پسرم. الان میام.
‫تقلب کن یا یه کاری کن امسال قبول شی.
‫روم نمیشه تو جمع ظاهر شم.
‫آبروم داره می‌ره.
‫دیگه رفته. تأیید شده، رفته.
‫آره...آره...هر سال داره میره.
‫به هر حال، لطفاً چک کن و بهم زنگ بزن.
‫باشه...باشه...
‫داداش...
‫بردن تقلب سر امتحان چیز سختی نیست،
‫باید با تقلب کردن از اون تیکه ها امتحان رو قبول شی.
‫باشه، می رسونمت.
‫من هیچی نخوردم.
‫امتحان دادن فایده نداره، بی‌فایده‌ست. مادر، خداحافظ.
‫اگه چیزی بخوری و بری خوابت می گیره، اینو بخور و برو.
‫-مادر، لطفاً تو هم بخور. ‫-حق با توئه.
‫-ناهار رو بعد از امتحان بخور. ‫-داری تیکه میندازی؟
‫قبول میشم و بعد تلافی می‌کنم.
‫باشه.
‫دستبندها دارن شعر میخونن...
‫نسیم خنک و ملایمی داره میوزه...
‫قلبم داره تند میزنه و بدنم هیجان زده شده...
‫-دختر جوان... ‫-برادر!
‫چرا اونجا ایستادی؟ صندلی خالی هست، بشین.
‫چه زندگی مزخرفیه!
‫تقلبم! کجا افتاد؟
‫زندگیم تو اونه. لطفا برام پیداش کن.
‫نمی‌دونم کجاست؟
‫خدایا! برام پیداش کن.
‫ببخشید!
‫-مال شماست؟ ‫-بله...بله...بدش به من.
‫خیلی ممنونم. یه زندگی جدید بهم دادی.
‫اگه گم میشد...وحشت می کنم بهش فکر کنم.
‫خوندیش؟
‫چیزی هست که از تو پنهون کنم؟
‫میخوام امتحان عقب افتاده بدم، 36 تا تیکه تقلب دارم.
‫هیچ‌کس نمیتونه پیداش کنه.
‫3 تا تیکه داخل کیفمه.
‫این تیکه اصلی همه اطلاعات مربوط به تیکه های دیگه رو داره.
‫بیخیال اونها، تو چیکار میکنی؟
‫فکر کردم چاپلوسی شو بکنم، اما هیچ وقت به ما فرصت نمیدن.
‫من میخوام امتحان عقب افتاده بدم، موفق باشی...
‫چی؟
‫چی؟! متوجه نمیشم.
‫مسافرای کالج هنر پیاده شن.
‫چرا مثل سگ هاچ دنبالش راه افتادی؟
‫رفیق! اگه گفته بودی، مگه خودم نمیومدم برسونمت؟
‫من میخوام امتحان عقب افتاده بدم،
‫اگه با تو برم، واسم بد شانسی میاره،
‫هر دفعه دارم رد میشم.
‫رفیق! تو واسه من بد شانسی. ولم کن.
‫رفیق! اگه یه چیزی بهت بگم ناراحت نمیشی، درسته؟
‫حتی اگه خود الهه دانش هم برسونت، قبول نمیشی.
‫-داری مسخره ام میکنی؟ ‫-پس چی؟
‫به جای تقلب کردن، چرا انقدر به طالع بینی اهمیت میدی؟
‫برو بابا!
‫نمی تونم به این راحتی ولت کنم.
‫این دفعه هم رد میشی، این دفعه منو نرسوندی،
‫واسه همینه که من رَد شدم دیگه،
‫وگرنه تو کل ایالت اول میشدم و مدال طلا رو میگرفتم،
‫می‌تونی همه‌شو بگی.
‫من بهت فرصت نمیدم اینا رو بگی.
‫بیا...بیا...بیا میگم...
‫یعنی نمیخوای من قبول شم و بشم فرماندار کومباکونام؟
‫باشه، برو.
‫دیگه بسه، بیا.
‫به جای اینکه تیکه تقلب ببری سر جلسه امتحان، اگه تیکه پارچه می‌بردی و می‌فروختی،
‫یه مغازه مثل نایو هال باز کرده بودی.
‫چطوری با وجود تقلب کردن، تو امتحان رَد میشی؟
‫داداش، من هر دفعه قاطی می‌کنم کدوم تقلب رو کجا گذاشتم.
‫این دفعه یه تقلب مخصوص دارم که توش اطلاعات بقیه تقلب‌ها هست.
‫چطوره؟
‫کار نیکو کردن از پر کردن است!
‫چی گفتی داداش؟
‫کار نیکو کردن از پر کردن است، اینو سوامی ویوکاناندا گفته.
‫هیچ نیروی خارجی نمیتونه تو این امتحان رَدت کنه، داداش!
‫رئیس!
‫حالت چطوره رئیس؟ ۶ ماهه همو ندیدیم.
‫تو امتحان افتاده قبلی همدیگه رو دیدیم.
‫انگار یکم چاق شدی.
‫ببین من چقدر وزن کم کردم!
‫دیابت؟
‫نه، رژیم غذایی کامل.
‫تو امتحان افتاده بعدی بازم وزن کم می‌کنم.
‫تو هم باید یکم وزن کم کنی، چون داریم پیر میشیم دیگه، درسته؟
‫این کیه؟ عموته؟
‫این کیه؟ رفیقته؟
‫انگار بهم تیکه انداخت!
‫شوخی کردم، ناراحت نشو.
‫من ونکاتم، دوست افتاده رئیس.
‫دوست؟
‫خدای من! شبیه یه کدو تنبله که کراوات زده.
‫از دیدنت خوشبختم.
‫خیلی حرف دارم باهات، بیا رئیس.
‫اگه میدونستم همچین آدمی رو میبینم، نمیومدم.
‫بیخیال امتحان شو رئیس. ولش کن.
‫-یه خبر مهم. ‫-چی؟
‫-یه نسخه جدید منتشر کردم. ‫-نسخه جدید؟
‫چهار ماهه. پسره.
‫-اونجا رو نگاه کن. ‫-حسابی خوش بگذرون.
‫انگار ۱۰۰ میلیارد آواتار منتشر کرده، داره پُز میده.
‫بیخیال داداش، مگه همه مثل اون مفت میگیرن؟
‫رئیس...چی داری بهش میگی؟
‫اون دو قلو داره، بیا بریم نسخه جدیدتو ببینیم.
‫بیا.
‫بچه ها تعطیلات دارن.
‫اونقدر اذیتم کردن که ببرمشون پیک نیک.
‫امتحان افتاده دادن مثل پیک نیکه، درسته؟
‫واسه همینه آوردمشون اینجا.
‫-تو ازدواج کردی؟ ‫-نه داداش.
‫دفعه بعد باید با زنت بیای امتحان افتاده بدی.
‫آدم باید تو سن مناسب ازدواج کنه.
‫تو از زمان گاندی داری امتحان افتاده میدی، درباره سن حرف نزن.
‫-میزنم تو دهنت. ‫-شیر بخور.
‫-حالت چطوره؟ ‫-خوبم.
‫-امسال دیگه قبول میشی؟ ‫-حتما.
‫موفق باشی.
‫-این چیه؟ ‫-شیر.
‫-دیشب باید میخوردی. ‫-خوابم برد.
‫پیرمرد، بیچاره خوابش برد. رفاقت!
‫برنامه بعدیمون چیه؟
‫تنظیم خانواده برای تو.
‫از تو نپرسیدم، برنامه بعدیمون چیه رئیس؟
‫چرا مثل دانشمندایی که موشک به ماه فرستادن، پُز میدین؟
‫جفتتون کودن‌هایی هستین که اومدین امتحان افتاده بدین.
‫زنگ خورد، برو وگرنه مجبور میشن زانو بزنین، برو!
‫برو وگرنه به خانوم معلم نشونت میدم.
‫-از این به بعد ما دوست نیستیم. ‫-چرا؟
‫اون مثل پسر بزرگ آدم و حواست،
‫اگه اون دوستته، من کیم؟
‫خیلی راحت ازش گذشتی، ۵ سال دوست بودیم.
‫رفاقت از ته دل، رفاقته نه اونیکه رو ظاهره.
‫رفاقت تو نمونه اون شعره؟
‫خدایا! بهم قدرت بده که هر چند تا افتاده میخواد باشه، تحمل کنم.
‫رئیس! چرا تقلب نگه میداری؟
‫گمشو!
‫امتحان قبول نشو، من تنها میمونم.
‫-خفه شو. ‫-خدایا! رَدش کن.
‫سلام! عالیه!
‫تیکه! ‫گرفتار شد!
‫فرار!
‫حالا چیکار کنم؟
‫پاسش بده.
‫- پاسش بده. ‫- چشم خانم، سعی می کنم.
‫- گفتم اینو پاس بده. ‫- کاغذ؟
‫بگیرش.
‫آخ! تیکه هام!
‫جیب جلو، آستین، گردن، ‫شونه چپ، شونه راست،
‫جیب شلوار، شورت...
‫همه تیکه ها رو دربیار.
‫۳۱، ۳۲، ۳۳... سه تا کمه.
‫- یکم طول می کشه، اشکالی نداره؟ ‫- نه، مشکلی نیست.
‫تیکه ها رو تو شورت بذار، ‫خودم باهاش کنار میام.
‫- باشه، بشین. ‫- آب می خوام.
‫برو.
‫خانم، داره از کتاب کپی می کنه.
‫این چه وضعیه خانم؟ نمی ذارید ‫از تیکه و کتاب کپی کنیم،
‫فکر کردی کی هستی؟
‫من چطوری امتحان بدم؟ ‫مدرک بگیرم، سر کار برم،
‫ازدواج کنم و بچه دار شم.
‫ببخشید؟
‫ببخشید!
‫همیشه یه کلمه رو تکرار می کنه.
‫چی فکر می کنی؟
‫احمق... کودن... مزخرف.
‫میوه دهاتی.
‫مدرک نه... ازدواج نه، ‫بچه نه، هیچی نه.
‫به مدیر شکایت می کنم، ‫اسم بگو... اسم بگو... بگو... بگو.
‫زود باش... زود باش...
‫ببخشید!
‫تو امتحان مچت رو گرفتن که تقلب می کردی، ‫اون وقت عین آدم های بی شرم اومدی بیرون.
‫چرا آهنگ گوش میدی انگار ‫آزمون استخدامی دادی؟
‫تو زندگی عمومی این چیزا عادیه، رفیق. ‫نمیشه جدی گرفتش.
‫حسادته داداش.
‫اون الان باید تو بیمارستان باشه.
‫چرا مثل من تو خیابون ول می گرده؟
‫من ساراوانان هستم، ‫دامپزشک توی تانجاوور،
‫- ناندینی...؟ ‫- بله، منم.
‫ستاره سعد ادهم، برج جدی، ‫خونه نزدیک برکه ماهاماهام،
‫قد 165 سانت، وزن 60 کیلو، ‫مدرک لیسانس.
‫تو این اطلاعات رو از کجا می دونی؟ ‫من اصلاً نمی دونم تو کی هستی؟
‫من طالع بینیت رو می دونم.
‫چون پیش منه.
‫مادرم تا حالا حدود ۲۰ یا ۳۰ ‫تا دختر رو دیده،
‫من هیچ وقت اینطوری دنبال هیچ دختری ‫راه نیفتادم،
‫من یه ماهه یواشکی دارم ‫دنبالت می کنم.
‫می خواستم باهات حرف بزنم ولی ‫جراتشو نداشتم.
‫امروز تصمیم گرفتم باهات حرف بزنم، ‫و انجامش دادم.
‫بگو ببینم، موضوع چیه؟
‫تو هنوز هیچ تصمیمی نگرفتی، ‫درسته؟
‫- هر چی هست، با پدرم حرف بزن. ‫- باشه.
‫ما برای اولین بار تو معبد همدیگه رو دیدیم، ‫ببین، عاقبت بخیر میشیم.
‫ببخشید.
‫تو گفتی اهل تانجاووری، پس تو این معبد ‫خرابه چی کار می کنی؟
‫تو اینجا چی کار می کنی؟
‫تو تو خیابونا ول می گشتی، ‫حالا عوضش کردی به معبد؟
‫- چرا یه کار خوب نمی کنی؟ ‫- ساراوانا، استرس نگیر.
‫اسم اون دختره چیه؟
‫خجالتم می کشه!
‫تو اینقدر پیری، ‫هنوز داری یک طرفه عاشق میشی.
‫- مادرت خبر داره از این ماجرا؟ ‫- نه، مادرم خبر نداره.
‫باید با مادرت دربارش حرف بزنی.
‫این چیه؟
‫- طالع بینی و عکسش. ‫- دزد عوضی.
‫هنوز عین بچه مدرسه ایا ول می گردی، ‫اون داره میاد.
‫تو دیگه خیلی زیاده روی کردی، ‫باید سریع درستش کنی.
‫ساراوانان پسر بزرگتره.
‫چون داماده، ‫ما اومدیم اینجا که صحبت کنیم.
‫باهاشون حرف بزن.
‫آره،طالع بین در مورد شما، ‫خانواده تون و اون دختره گفت.
‫گفت طالع بینی ها هم ‫کاملاً با هم جور در میاد،
‫- مگه نه مادر؟ ‫- آره.
‫از طرف ما که مشکلی نیست.
‫- در مورد بقیه چیزا چی؟ ‫- آره...
‫من هیچ مهریه ای نمی خوام.
‫پسرهای من هر دوتاشون خیلی خوب کار می کنن.
‫یه روز و ساعت خوب برای ‫نامزدی و عروسی مشخص کنید.
‫- اون همه چیزو تلفنی به من گفت. ‫- واقعاً؟
‫هنوز آبمیوه نخوردی.
‫دیرمون شده، بریم مادر؟
‫یه کم آبمیوه بخور به خاطر من.
‫اینقدر اصرار میکنه، بخور پسرم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- مواظب باش پسرم. ‫- مگه من چیز بدی گفتم؟
‫اگه کسی موقع غذا خوردن سوال بپرسه، می پره تو گلوش.
‫- مواظب باش پسرم. ‫- باشه... باشه.
‫بخور دیگه.
‫حالا بگو ببینم چیکاره‌ای؟
‫انگار دست از سرم بر نمیداره.
‫میخوام باهاش تنها حرف بزنم.
‫این چیه پسرم؟
‫بفرمایید.
‫از کجا شروع کنم؟
‫بگو.
‫چی شده؟
‫موبایلت رو بده لطفا.
‫- موبایل؟ ‫- بده دیگه.
‫- اینم موبایل دوربین‌دار داره. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫یه میسکال میزنم به ساراوانان، اون زود زنگ میزنه.
‫نگفتم بهت؟ ببین چقدر سریعه!
‫فهمیدی چقدر دوستت داره؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫الو، ناندینی؟
‫ساراوانا! گاو، گوساله زاییده؟
‫الو... الو... ناندینی... الو... کیه؟
‫تو کی هستی؟ میگی یا نه؟
‫صبر کن، با گوساله حرف بزن.
‫- باهاش حرف بزن. ‫- چی؟ من؟
‫باهاش حرف بزن.
‫- الو... ‫- چی شده ناندینی؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫ببخشید، شما ادامه بدین.
‫باهاش حرف زدی؟
‫داداشم می خواست باهاش حرف بزنه، منم بهش زنگ زدم.
‫- من صورتشو درست قبل از گره زدن دیدم. ‫- ساکت شو... همش مسخره بازی در میاری.
‫الان تکنولوژی خیلی پیشرفت کرده، می بینی...
‫چی میگی؟
‫- راستی، تو چیکار می‌کنی؟ ‫- آقا، من...
‫یه لحظه صبر کن.
‫بگو رفیق! الو... الو...
‫الو... آنتن اینجا ضعیفه. یه لحظه صبر کن.
‫- دوست صمیمیه. ‫- شما ادامه بدین لطفا.
‫الو... رفیق، الان صدامو می شنوی؟
‫همیشه مشغوله.
‫هنوز باورم نمیشه.
‫همه چی خیلی راحت و سریع انجام شد.
‫تو از من خوشت میاد، درسته؟
‫اگه کسی میسکال داد فوری زنگ میزنی؟
‫اول باید قبض موبایلت رو بعد ازدواج کنترل کنم.
‫یعنی از من خوشت میاد، درسته؟
‫ببخشید آقا، دوست صمیمی‌مه. همکلاسی مدرسه.
‫می خواست تو دبی کار پیدا کنه، من جور کردم.
‫دبی؟
‫دارم از تو می پرسم و تو هنوز جواب ندادی.
‫دقیقا چیکار می‌کنی؟ بگو دیگه.
‫لیسانس گرفتم، منتظر پاسپورتم.
‫به محض اینکه بیاد فوری میرم خارج.
‫راستی، لیسانست رو کجا گرفتی؟
‫تریچی تا تانجوره؟
‫اگه چند دقیقه دیگه بمونیم، سوال می پرسه و خجالت زدمون می کنه.
‫بریم مادر؟
‫مرخص میشیم آقا.
‫- یه روز مبارک مشخص کنین و به ما خبر بدین. ‫- بله.
‫خبر میدین؟ زنگ میزنین؟
‫زود بیا مادر.
‫یه زیارتگاه میریم و میریم، فقط ده دقیقه.
‫گوش کن پسرم، این همه راه اومدیم. زیارت می کنیم و فوری میریم.
‫چی شده؟ چی شده؟
‫خوب بودی که؟
‫بیا عزیزم، به موقع اومدی.
‫- بسه دیگه... تمومش کن. ‫- یه کم آب بخور.
‫تا کی می خوای ادا سرفه در بیاری؟ بسه دیگه!
‫من در مورد دختر کوچیکم چاندریکا بهت گفته بودم.
‫- سلام. ‫- ایشون مادر داماده.
‫فوق لیسانس داره، اینجا استادیار کارآموزه.
‫ایشون برادر کوچکتر داماده.
‫- اسمش باسکارانه. ‫- سلام!
‫انگار قبلا دیدمتون.
‫- این چیکار میکنه بابا؟ ‫- درسش تموم شده.
‫منتظر پاسپورتشه.
‫به محض اینکه بگیره، ‫می پره میره خارج.
‫درست میگم؟
‫اصلاً کدوم کشور میخوای بری؟
‫دبی؟ ‫ابوظبی؟
‫خیابون اصلی دبی؟ ‫خیابون فرعی دبی؟
‫- خداحافظ عزیزم. ‫- باشه.
‫ما داریم میریم معبد، ‫فقط 10 دقیقه، همین.
‫- یه چیز مهم دیگه... ‫- تورو خدا ولم کن.
‫بیا مامان.
‫- ما داریم میریم معبد، درسته؟ ‫- تو برو، من دارم میرم.
‫درست و حسابی پرس و جو کردی؟ ‫داماده واقعاً دکتر دامپزشکه؟
‫چرا این شک رو کردی؟ ‫مگه من درست و حسابی پرس و جو نمی کنم؟
‫داماد دکتر دامپزشکه تو تانجاوور، ‫حقوقش ماهانه 25000 روپیه است،
‫آدم خیلی مسئولیته، ‫هیچ عادت بدی مثل مشروب یا سیگار نداره.
‫باشه...باشه... ‫من برادر کوچیکشو می شناسم.
‫درباره اونم پرس و جو کردم. ‫اسمش باسکارانه.
‫حتی درسش رو تموم نکرده. ‫یه آدم علافِ بی کاره.
‫بیشتر وقتش رو ‫تو آرایشگاه می گذرونه.
‫آدم غیرمسئولیتیه. ‫خلاصه بگم، بی فایده است.
‫کلید!
‫کلید موتور.
‫کلید رو بهش بدید.
‫هی
‫قبلاً پرسیدم، این دختره کیه؟
‫بعدش فهمیدم اون نیمه ی بهتر منه...
‫اون داره به من نگاه میکنه و ‫یه چیزایی میپرسه...
‫همه جا دیده میشه...
‫با چشماش لبخند میزنه... ‫جلوی من راه میره...
‫داره قلبمو پاره میکنه...
‫با اینکه تو شلوغی هست، ‫به طور مشخص جداس...
‫اون یه گل متحرکه... ‫یه کاری با من کرده...
‫قبلاً پرسیدم، این دختره کیه؟
‫بعدش فهمیدم اون نیمه ی بهتر منه...
‫آدرس کانال های تلگرامی بهارات مووی ‫@bolymix ‫@baharatmovie
‫وقتی بهش نگاه می کنم، ‫اون یه جای دیگه رو نگاه میکنه...
‫وقتی اونو نمی بینم، ‫اون زل میزنه به من...
‫به من لبخند میزنه ولی امتناع میکنه ‫وقتی من میبینمش...
‫خیلی ساختگی رفتار میکنه...
‫هیچکس تا حالا قلب ‫یه زن رو که یه پازله نفهمیده...
‫زنا هیچوقت به عشق ‫مردها اهمیت نمیدن...
‫بعد از اینکه قلب شکسته شد، ‫اعتراف میکنه...
‫بعد از اینکه بارون قطع شد، ‫چتر تعارف میکنه...
‫یه کاری با من کرده...
‫قبلاً پرسیدم، این دختره کیه؟
‫بعدش فهمیدم اون نیمه ی بهتر منه...
‫ازش می پرسم کی این طرح های ‫قشنگ رو تو حیاط من میکشه...
‫طلوع یه روز جدید رو با ‫شیطنت هاش تو خونه ام میبینم...
‫آرزو دارم به عنوان ‫دستبند شیشه ای اون به دنیا بیام...
‫آرزو دارم قلبم رو هم ‫توی خلخالش بپوشه...
‫آرزو دارم گوشواره اش باشم...
‫آرزو دارم نوازش کنم ‫گونه های قشنگشو و بمیرم...
‫یه کاری با من کرده...
‫قبلاً پرسیدم، این دختره کیه؟
‫بعدش فهمیدم اون نیمه ی بهتر منه...
‫مراقب باش.
‫تخت خیلی محکمه. ‫جزء جهیزیه است؟
‫مگه اون کله سگ می خره؟
‫- تو اینجا چیکار میکنی؟ ‫- شب زفاف برادرمه.
‫شب زفاف برادرته، ‫ولی تو اینجا چیکار میکنی؟
‫دارم اتاق رو تزیین میکنم.
‫این کار گل فروشه. ‫فیلم جدید اومده، بریم ببینیم.
‫- پول تو جیب نیست، رفیق. ‫- پس تو کشو هست؟
‫بگو پول ندارم، ‫چرا اضافه میکنی تو جیب؟
‫به هرحال من همیشه بلیط می گیرم. ‫من پایین منتظر میمونم، زود بیا.
‫- با یه چیزی واسه خوردن بیا. ‫- تو اینجا چیکار میکنی؟
‫پیچ های تخت رو محکم کنم.
‫ایشون چاندیکا هستن، ‫خواهر زن برادرم.
‫ایشون نالامبی هستن، بهترین دوست وی آی پی.
‫- سلام! ‫- درود.
‫باشه.
‫رفیق! به زن و بچه هات بگو ‫زودتر غذا بخورن.
‫پسر بزرگه فردا باید بره مدرسه، ‫ممکنه دیر بشه.
‫فقط دست میدیم.
‫باشه...باشه...
‫با اینکه خیلی صمیمیه، وقتی ‫پای دخترا وسط باشه، ریسک نکن.
‫نالامبی تو این منطقه ‫آرایشگاه داره،
‫اگه اسمشو بدونی میخندی، ‫اسم آرایشگاهش 'تالا تالاپاتی' هست.
‫'تالا تالاپاتی'؟
‫وی آی پی چیه؟
‫مگه نمی‌دونی وی آی پی چیه؟
‫بیکار... علاف... آدم!
‫خب، پس اون داره این کارا رو میکنه.
‫اون از کجا بدونه بی‌کار بودن چقدر سخته؟
‫همه چی خوب پیش میره؟
‫اگه این دکوراسیون رو درست انجام بدی،
‫دکوراسیون همه عروسی‌های فامیل مال تو میشه.
‫می‌زنمت.
‫داری چیکار میکنی؟
‫تا کی باید اینجوری سر کنم؟
‫اونم داره منو نگاه میکنه!
‫داره منو دست میندازه!
‫باتریش کمه، زود بگو وگرنه خاموش میشه.
‫هِی تالا، تالاپاتی!
‫سلام برادر.
‫اون منو صدا کرد نه تو رو
‫دارم میام برادر.
‫کجا میری؟
‫اگه اینجوری ازم بپرسی چجوری موفق بشه؟
‫ما بزرگان شهریم، در مورد ائتلاف انتخاباتی بحث میکنیم.
‫بهت میگم، تو ذهنت بسپار،
‫وقتی تو جمع هستم دو قدم پشت سر من بیا.
‫چرا؟
‫چون من کتابخونه‌ام و تو کاغذی.
‫دو تا بلیط بخر، من باهاش حرف میزنم و میام.
‫رئیس! مثل آتیش کار کن.
‫سلام برادر. خوبی؟
‫این کله پوستی اومده سینما بخره به جای اینکه قسط وام رو جمع کنه؟
‫- سلام برادر. ‫- چطوری؟
‫- خوبم. ‫- کارت چطوره؟
‫میگذره برادر.
‫تو که واسه وام نیومدی.
‫معلومه که وضعت خوبه.
‫برادر، فقط تویی که تو این محل وضع ات خوبه.
‫همیشه مسخره میکنی.
‫- اومدی فیلم ببینی؟ ‫- نه، اومدم دامن بردارم.
‫مگه بهت نگفتم تالاتامبی حرفای خوب میزنه؟
‫این اخلاقیه؟
‫اون دوستته؟
‫بیخیالش شو، اون آدم بدرد نخوریه.
‫رفیق، کبریت داری؟
‫بلیط اضافه داری؟
‫- بلیط نداریم. ‫- این چیه؟
‫مگه اکران فیلمای آجیت و ویجی، سینما مثل جشنواره نیست؟
‫اگه اینجوریه، اگه هر دوتاشون تو یه فیلم بازی کنن چی میشه؟
‫امکان نداره، تالا با تالاپاتی فرق داره.
‫نمیتونن با هم متحد شن.
‫- اونا قبلاً با هم متحد شدن، رئیس. ‫- چی میگی؟
‫یه نفر سلمونی زده به اسم تالا و تالاپاتی.
‫انگار باید طرفدارای تالا و تالاپاتی هردو پیش اون بیان.
‫ولی طرفدارا باید باهم دعوا کنن ولی اون پول درمیاره و خوشحال میشه.
‫این عدالته؟
‫اون کیه؟ کجاست؟
‫اون مرد سفید پوش که داره با کله پوسته حرف میزنه.
‫مراقب باش، اون زیاد نمیتونه تحمل کنه.
‫دیدی چطور آتیش روشن کردم؟
‫- سلام تالا. ‫- سلام، خوش اومدی.
‫انجمن طرفداران آجیت.
‫قهرمانت طرفدارای زیادی داره، امسال فیلم قهرمانت خیلی پرفروش میشه.
‫تالاپاتی، من از انجمن طرفداران ویجی هستم.
‫فکر کردم طرفدار جای شانکاری، طرفدار ویجی شدی؟
‫نگران نباش، فیلم قهرمان تو هم خیلی پرفروش میشه.
‫چرا این اسم تالا و تالاپاتی؟
‫بذارینش تالا.
‫یا بذارینش تالاپاتی.
‫شما بچه اید، فلسفه زندگی رو نمیدونید،
‫یه سکه دو رو داره،
‫زندگی شادی و غم داره،
‫اینجوری همه چی یکسانه،
‫آسمون و زمین،
‫روز و شب، خورشید و ماه،
‫خوب و بد،
‫اگه عمیق بشی تو زندگی...
‫ما درمورد تالا و تالاپاتی پرسیدیم،
‫ولی داری مثل کمال حسن حرف میزنی که هیچکس نمیفهمه.
‫اونا احترام گذاشتن به آدم رو بلد نیستن.
‫خون... خون.
‫ممنون. اونا مثل شما باشعور نیستن.
‫ما بدتر از اونا هستیم.
‫چرا داره خون میاد؟
‫کی جرات کرده تالا تالاپاتی رو بزنه؟
‫چی؟
‫بیخیال.
‫رفیق! چرا یه سالن آرایش زنونه به اسم آسین و تریشا راه نمیندازی؟
‫که همه هنرپیشه ها بزننش.
‫این کارا برای یه جنگجو عادیه.
‫بیاین... بیاین... کنار برین... کنار برین... راه رو برای تالاپاتی باز کنید.
‫چی شده؟ چرا اینا بیرون منتظرن؟
‫مگه کدوم پیرمردی مرده؟
‫هی نیتی!
‫چی شده؟
‫مامان! داداش اومده! داداش اومده.
‫چی شده؟
‫تو اصلا شعور داری؟
‫بی مسئولیت اینور اونور میپلکی، چرا تو کار داداشت دخالت میکنی؟
‫تو هیچ وقت آدم نمیشی.
‫ساعت چنده الان؟ 3:45 صبحه!
‫این موقع شب میای خونه، تو هیچ وقت آدم نمیشی.
‫من مراسم ازدواج و شب زفاف داداشت رو جور کرده بودم،
‫چرا این کارو کردی، احمق؟
‫چی شده؟ چرا همه منو دعوا میکنن؟
‫تو اتاق رو برای شب زفاف آماده کردی، کلیدش کجاست؟
‫کلید بالاست...
‫این کلید چطوری تو جیب من اومد؟ احمق! کلیدو بده.
‫آفرین پسر، من...
‫کجا رفته بودی؟ من داشتم سعی میکردم با موبایل بهت زنگ بزنم.
‫-خط نمیداد. ‫-نداد؟
‫یه دقیقه صبر کن. باتریش کم بود، خاموش شد.
‫چرا درو نشکستین؟
‫میخوای تو شب زفاف درو بشکنی، خوبه؟
‫عروس جدید دربارمون چی فکر میکنه؟
‫چی شده؟
‫با اینکه خیلی دیر ازدواج کردی، من برات شیرینی برای شب زفاف آوردم.
‫ولی خراب شد.
‫من با شیرینی ها چیکار کنم؟
‫بریز رو سرت. گورتو گم کن قبل از اینکه بکشمت.
‫گمشو بیرون.
‫عجب کمدی ای!
‫زندگی داداش رو خراب کرده میگه کمدیه.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫منم که بدبخت شدم ولی خونسرد و ساکتم،
‫چرا شماها انقدر استرس دارید؟
‫مگه کسی عمداً این کارو میکنه؟
‫مطمئنم این اتفاق ناخواسته افتاده.
‫از همتون خواهش میکنم، لطفا برید بیرون.
‫زن داداش، یه دقیقه.
‫زن داداش، من... متاسفم.
‫ناخواسته اتفاق افتاد.
‫با دوستات پارتی میگرفتی؟
‫بیا تو.
‫بفرمایید تو.
‫به خاطر کار خوبی که کرده بود، به خاطر قلب مهربونش،
‫خیلی زود ازدواج میکنه، اینو یادتون باشه.
‫-ممنون آقا. ‫-زندگی بی فایده.
‫دیره، تو اینجا بخواب، من میرم.
‫باشه بابا.
‫یه سوال کوچیک.
‫تو شب زفاف تو اتاق میمونی،
‫یا درو قفل میکنی و کلیدشو برمیداری و تو شهر ول میگردی؟
‫فقط برای رفع ابهام.
‫این کله منگول هم داره تیکه میندازه.
‫خواهر! شوهرت استرس داره.
‫مراقبش باش.
‫ساکت باش، ممکنه صداتونو بشنوه.
‫هیچی.
‫-چیه؟ ‫-هیچی.
‫اون این کارو کرده، من دیگه کی باشم که...
‫-تو تو اتاق بالا بخواب. ‫-چشم مادر شوهر.
‫-به دل نگیر. ‫-نه اصلا.
‫باشه برو.
‫-تو برو بخواب، منم میخوابم. ‫-یه دقیقه، بیا اینجا.
‫-چیه؟ ‫-اینو نگه دار.
‫نگهش دار.
‫-اونجا بخواب. ‫-مامان!
‫چرا اینجوری میکنی؟
‫میدونی ساعت چنده الان؟ برای هر کاری یه زمانی هست.
‫اونجا بخواب.
‫برو!
‫برو میگم!
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫چی شده بهش؟
‫شانس منه که داداش بزرگتم!
‫زن داداش عجب مشکل گُنده‌ای رو راحت حل کرد.
‫عجب دختر شجاعیه.
‫چه تضمینی هست که از من و بی کاری‌م نپرسه؟
‫حتماً می‌پرسه.
‫نباید بهش فرصت بدیم.
‫باید جلوشو بگیریم.
‫مامان.
‫چند بار بهت گفتم اونجا نشین.
‫بیخیال مامان.
‫نظرت در مورد عروس‌تون چیه؟
‫خوبه؟
‫خیلی باهوشه.
‫منم همینو میگم، خیلی باهوشه.
‫ممکنه از خط قرمز ما رد شه، حواست باشه.
‫خفه شو.
‫اگه مثل فیلم "واناتاپولا" بخواد ادا در بیاره منو اصلاح کنه.
‫استرس می‌گیرم.
‫تو چرا استرس میگیری؟
‫خانواده رو به هم می‌ریزم.
‫کاری می‌کنم از این خونه برن.
‫-احمق! برو! ‫-مامان.
‫برو به عروس‌تون بگو درباره‌ی من.
‫مگه کار دیگه‌ای هم جز این داری؟
‫اگه سر راهم قرار بگیره، استرس می‌گیرم...
‫هیچی، نگران اینه که غذا دیر شده.
‫همیشه همینه.
‫بیا غذا بخور.
‫شما بیا عزیزم.
‫بیا اینجا لطفا.
‫داداشت همه چیز رو درباره‌ی تو بهم گفته.
‫تو نگران نباش، من هیچوقت از خط قرمزت رد نمیشم.
‫نیازی به این کار ندارم.
‫چون من اومدم فقط با شوهرم زندگی کنم،
‫نه اینکه کسی رو اصلاح کنم.
‫از این گذشته باسکار، بدون هیچ نگرانی و دغدغه‌ای،
‫آدم باید خیلی خوش شانس باشه تا بتونه یه زندگی بی خیال داشته باشه.
‫تو خیلی خوش شانسی.
‫به خاطر خدا، خواهش می کنم تغییر نکن.
‫همیشه همینطوری خوشحال باش.
‫این آرزوی منه. باشه؟
‫این چیه همه چیز برعکس داره اتفاق می افته؟
‫نمی فهمم.
‫حال مرغا چطوره؟
‫-آمپول ها... ‫-ولش کن دکتر.
‫شب اولت موفقیت آمیز بود؟ همه چی خوبه؟
‫چرا داری نمک به زخمم میپاشی؟
‫تو همه چیز رو درباره ی من تو یه روز به زنت گفتی؟
‫تو مرغداری کار می کنی؟ صدای جوجه میاد.
‫از دستت عصبانیم. لطفا قطع کن.
‫وایسا...وایسا...وایسا. میگم وایسا!
‫-وایسا...چرا عجله داری؟ ‫-برو!
‫همین الان با فالگیره ملاقات کردم،
‫گفت امشب برای شب اول لغو شده دیروز خوبه.
‫ولی یه شرطی داره.
‫ظاهراً عروس و داماد باید قبل از ساعت ۸ شب وارد اتاق بشن.
‫همین!
‫داره چیکار میکنه؟
‫خجالت میکشه.
‫شب اول دیروز به خاطر من کنسل شد،
‫خیلی از این بابت ناراحتم، دیشب نتونستم بخوابم.
‫برادر.
‫به خاطر همینه که صبح زود رفتم با فالگیره ملاقات کردم.
‫به لطف خدا، برای امشب درست شد.
‫باید اتاق رو تزیین کنیم، گل یاس بخریم...
‫باید برم بازار... باید باهاش ملاقات کنم... خیلی کارا دارم...
‫نوشیدنی خنک میل داری؟
‫امروز روز مبارکیه،
‫نمی‌دونم گل فروش هست یا نه...
‫باید بگردم پیداش کنم... بده.
‫یک، دو، سه، چهار... خوبه.
‫چیه؟
‫یاس... اضافه بخر.
‫-یاس؟ باشه. ‫-مراقب باش!
‫بگو، من تو تراسم. چه خبر شده؟
‫پس تو هیچوقت به من نگفتی. ظاهراً برای امشب درست شده.
‫چی درست شده؟ من هیچی نمیدونم.
‫اون... اونی که دیروز کنسل شد. ظاهراً برای امشب درست شده.
‫واقعا؟ چی میگی؟
‫من هیچی نمیدونم.
‫مادر شوهرم هیچی بهم نگفت.
‫چطوری میشه یه همچین چیز مهمی رو نگه؟...
‫چی شده؟ کی پشت خطه؟
‫اون...پسرت میخواد یه چیزی بهت بگه.
‫سلام! خجالت میکشی؟
‫منم خجالت میکشم.
‫چی داری بلغور میکنی ساراوانان؟
‫-سلام...مادر! ‫-چیه؟
‫اشکالی نداره اگه ساعت 6:30 یا 7:30 بیام خونه؟
‫چرا میخوای اینقدر زود بیای؟
‫انگار باید تا ساعت 8 شب وارد بشم، یه جور رسمه.
‫زنت از همون روز اول شرط و شروط گذاشته؟
‫اصلا.
‫حالا که ازدواج کردی، باید بیشتر کار کنی.
‫با خیال راحت بعد از تموم کردن کارت بیا خونه.
‫مادر، اون نه...
‫اون چیزی که دیروز کنسل شد برای امروز فیکس شده،
‫و باید قبل از 8 شب وارد اتاق بشم، رئیسم گفته.
‫چرا اینقدر عجله داری؟
‫ما اون رو برای هفته بعد توی یه روز خوب گذاشتیم.
‫احمق، قطع کن و برو به کارت برس.
‫هفته بعد؟
‫یاس...بیشتر بخر.
‫یه گوشی دوربین دار 2000 روپیه‌ای به لطف ساراوانان.
‫بریم سراغ سیم کارت.
‫چه طرحی میخواین آقا؟
‫اینجوری بیا جلو.
‫دو نفر باید 24 ساعته حرف بزنن،
‫باید همه سال بدون یه روز از دست دادن حرف بزنن، ولی باید رایگان باشه.
‫باید شخصا بری حرف بزنی.
‫یه طرح برای نیاز شما هست.
‫-شنیدی چی گفت؟ ‫-امروز داره بسته میشه.
‫لطفاً این فرم رو پر کن.
‫اگه میدونستی ازت میخوان فرم رو انگلیسی پر کنی،
‫نمیومدی گوشی بخری، درسته؟
‫خفه شو.
‫-لطفاً خودت پر کن، بذار من ببینم. ‫-باشه آقا.
‫بده.
‫اسم شما آقا؟ ‫رئیس... باسکاران.
‫کجا کار میکنی آقا؟
‫رفیق، یه چیزی بگو.
‫آقا استاد زبان انگلیسی توی کالج محلی هست.
‫اون فقط پیتزا و برگر میخوره.
‫بقیه ستون هارو خودت پر کن.
‫بینش آهو، عسل، آهوی طلایی اضافه کن.
‫-ما دیگه میریم. بیا. ‫-آقا یه دقیقه.
‫-بگو. ‫-من فوق لیسانس و M.phil دارم.
‫من اینجا کارمند موقتم.
‫اگه تو کالجتون برام یه کار پیدا کنی...
‫خیلی کمک میکنه. این رزومه‌مه.
‫بررسی میکنم. سعی میکنم.
‫اون از توصیه خوشش نمیاد. ولی بازم ازت حمایت میکنم.
‫ولی به یه شرط.
‫وقتی از این کار رفتی، باید برای دوست من جور کنی.
‫-حتما آقا. ‫-ممنون.
‫-برای کی؟ ‫-فقط برای خودت.
‫تو شغلی بهتر از این گیر نمیاری. حرف منو گوش کن.
‫-بشین...بشین... ‫-صبح بخیر خانم.
‫ماشین سپر میخواد...زندگی صبر میخواد...
‫از این به بعد این شماره توئه...رئیس (آ) باسکاران.
‫این چیه؟ کی اینو نوشته؟
‫جواب منو میدی یا نه؟
‫-داداش گفت بهتون بدم. ‫-داداش؟ کی؟ داداش کی؟
‫داداش همه ما و رئیس شما.
‫ساکت...ساکت...
‫بازش کن خانم...بازش کن.
‫جواب بده، زنگ برای خودتونه خانم.
‫الو!
‫ماشین سپر میخواد...زندگی صبر میخواد...
‫از این به بعد این شماره توئه...من باسکارانم اینجا.
‫ببین! کادوم چطوره؟
‫میتونیم ساعت‌ها با خیال راحت حرف بزنیم.
‫24 ساعته، 365 روز، هر وقت یا همیشه، رایگانه.
‫-خوشت اومد؟ ‫-ببخشید؟
‫چرا همیشه داری یه کلمه رو تکرار میکنی؟
‫حالا که ما یه خانواده شدیم.
‫با همه تامیل صحبت میکنی ولی با من همیشه انگلیسی.
‫-این دیگه خیلی زیاده. ‫-ببخشید؟
‫-یه بار دیگه بگو. ‫-ببخشید
‫- بلندتر بگو! ‫- چی؟
‫-کش بده. ‫-چی؟
‫دختره ازت می‌خواد بخونی.
‫اون کوچیکه خجالت می‌کشه، واسه همین کلمه رو نصفه گفته.
‫داداش، با اینکه تو کلاس ششم رد شدی، ولی تو انگلیسی نابغه‌ای.
‫همه اینقدر خوش شانس نیستن.
‫دفعه بعد که دیدیش، یه آهنگ تامیل خوب براش بخون.
‫-باشه. ‫-صبر کن.
‫-یه آهنگ واسه نمونه بخون. ‫-یعنی باید بخونم؟
‫درود بر شیوا...
‫احمق! اینو بخونی که دختره رو زنده زنده میخوری.
‫این آهنگو واسه یه دختر میخونی؟ یه آهنگ عاشقانه بخون.
‫-عاشقانه؟ ‫-باشه؟
‫ببخشید...یه دقیقه.
‫فقط یه چیز میگم.
‫ساری نو، قشنگ...خیلی خیلی قشنگ.
‫-چی؟ ‫-آهنگ؟
‫ببوس تا آتیش روشن شه...آهنگو دوست نداشت؟
‫سرم گیج می‌ره...با دیدنت ضعف می‌کنم...
‫وقتی نزدیک میای، می‌ترسم...
‫ببخشید...داری چه کار می‌کنی مرد؟
‫شما بودین که هی میگفتین بخون.
‫واسه همین خوندم.
‫ببخشید، معنیش این نیست که میگم بخون.
‫نفهمیدم چی گفتی، واضح‌تر بگو.
‫الان به تامیل حرف زدی. الان تامیل حرف زدی، درسته؟
‫-فقط به خاطر همینه، چطوره؟ ‫-خیلی باهوشی.
‫-هی! ‫-چی شده رفیق؟
‫به پسرم گفته بودم بهت نگه من کجام، اون بهت گفت؟
‫می‌زنم لهت می‌کنم. انگلیسی خونی!
‫یا بگو میدونی یا بگو نمیدونی.
‫چرا الکی میگی همه چی رو میدونی؟
‫بگو چی شده بود؟
‫ببخشید یعنی، نفهمیدم چی گفتی؟
‫فکر کنم داره انگلیسی بریتیش حرف میزنه.
‫از اینکه جلوش آهنگ خوندم خجالت کشیدم.
‫ولی رفیق، قبل از اینکه بره،
‫رفت و با یه لبخند گفت خیلی باهوشی.
‫معنی اون لبخند چیه؟
‫یعنی قراره سوژه خنده همه بشم.
‫چک کن ببین روغن از اگزوز چکه می‌کنه یا نه.
‫جواب منو بده.
‫واسه دخترا، اگه پسرا زیاد حرف بزنن، میگن وراجن.
‫اگه حرف نزنن، میگن خیلی بی‌حوصله‌ان،
‫اگه تامیل حرف بزنن، میگن محلی‌ان،
‫اگه انگلیسی حرف بزنن، میگن شهرین.
‫اگه با لبخند حرف بزنن، میگن چشم چرونن،
‫اگه بدون لبخند حرف بزنن، میگن رباتن،
‫اونم تویی.
‫ولی واسه پسرا، دخترا فقط دو مدلن.
‫یکیشون خیلی خوش اندامه، یکیشون اندام معمولی داره.
‫-دختر تو خیلی خوش اندامه، گیرش میاری، نگران نباش. -چطوری؟
‫یه کاری میکنم که تو نمیتونی. من یه نگاه رمانتیک بهش میندازم.
‫اگه تو دقت کنی و اونو بهش منتقل کنی، اون عاشقت میشه.
‫دقیق نگاه کن.
‫زبونتو نگه دار سمت چپ... آروم... برو سمت راست...
‫-سریع بچرخون... ‫-آقا اینجا آب دهن نریز.
‫بیا اونجا تمرین کنیم.
‫چرا قیافتو اونجوری کردی؟
‫قیافه من رمانتیکه؟
‫شبیه سری دوی فیلم "مووندرامپیرای" شدی. انگار دیوونه‌ای.
‫من بهت یه واکنش یاد دادم، نشونش بده.
‫یه بار قبلش انجام دادی، جفتشو ترکیب کن.
‫اینه... ازش استفاده کن. همینه. درست شد.
‫-دختره اینجاست. ‫-کجاست؟ الان بهش بگم؟
‫صبر کن... چرا عجله می‌کنی؟
‫مگه تو 5 دقیقه تبدیل به پسر میشه؟
‫عجله نکن. باید صبور باشی. گوشی داری؟
‫-دارم. ‫-شارژ داره؟
‫-هدفون داری؟ ‫-دارم.
‫بذارش تو گوشت.
‫من هی دستورالعمل میفرستم.
‫فقط دنبالش کن و سکه‌ها رو حرکت بده. اون عاشقت میشه.
‫بریم واسه مهمونی شب، حالا برو.
‫برو.
‫منتظر چی هستی؟ برو!
‫داری یواشکی از من برکت می‌گیری؟
‫من سرات کومار فیلم "سوریاوامسام" هستم.
‫تو هم دویانایی هستی.
‫داری یواشکی از من برکت میگیری، انگار میخوای بری امتحان آی ای اس بدی.
‫عصبیم نکن، برو.
‫تو رفیقمی!
‫نمیدونی دیگه چیکار میخواد بکنه؟
‫بیا!
‫بیا... بیا...
‫مرسی.
‫اگه اتوبوس بچرخه، خورشید نمیفته.
‫-بگو رفیق. ‫-چرا اینقدر عجله داری؟
‫رفیق، استرس دارم.
‫اون ساکت نشسته، الان بهش بگم؟
‫الان میخوای بهش صبح بخیر بگی؟
‫این یه تصمیمه مهم تو زندگیه.
‫عشقو باید تو زمان مناسبش ابراز کرد.
‫من دو تا بچه دارم، کارکشته‌م، به حرفم گوش کن.
‫من خیلی خوب از تجربه های تو خبر دارم رفیق.
‫باشه، تو کارت رو بکن. من میرم.
‫رفیق، صبر کن... من طبق دستورالعمل تو عمل می‌کنم. باشه؟
‫این برای منم ترسناکه. کمش کن.
‫این یکی رو درستش کن. اوکی.
‫راننده اومد، دیالوگ‌هایی که بهت یاد دادمو یادت هست؟
‫با همون لحن بگو. بترکون رفیق، موفق باشی... خداحافظ...
‫فکر نکنم تو خوشگل باشی.
‫هیچوقت حس نکردم که عاشق تو بشم.
‫یه چیز دیگه هم گفت... میترسم همه‌ اینا راست دربیاد.
‫الو... با توام... الو... الو... وایسا...
‫فاجعه!
‫-کی مهمونی میدی رفیق؟ ‫-میزنمتا.
‫خودم بهتر میتونستم ابرازش کنم.
‫تو گفتی لحن، الان گند زدی.
‫کی این ایده رو بهت داد؟
‫دوستت ندارم.
‫از تو خوشم نمیاد.
‫فکر نکنم تو خوشگل باشی.
‫ولی میترسم همه اینا راست دربیاد.
‫مستقیم نمیگه؟
‫مگه میخواد بپیچونه؟
‫اونو بیخیال، تو چجوری گفتی؟
‫من چجوری گفتم؟ فکر نکنم تو خوشگل باشی.
‫هیچوقت حس نکردم که عاشق تو بشم.
‫ولی میترسم همه اینا راست دربیاد، اتوبوس رفت قبل از اینکه تمومش کنم.
‫بهت گفتم مثل ماداوان تو فیلم "آلایپایتِی" بگو.
‫تو مثل راجکیران تو فیلم "آرانمانایککیلی" گفتی.
‫کی جرئت میکنه عاشقت بشه؟ سر من داد نزن.
‫رفیق، هر کسی سبک خودشو داره.
‫من میتونم کاری رو بکنم که ازم برمیاد، درسته؟
‫شانس بدم که از یه پدر دو بچه مثل تو نظر خواستم.
‫الو... الو... یه دقیقه. ببخشید.
‫تو گفتی من خوشگل نیستم و از من خوشت نمیاد.
‫-پس چرا دنبالم راه افتادی؟ ‫-تایمینگش اشتباه بود.
‫تو تلویزیون فیلم "آلایپایتِی" رو دیدی؟
‫منم دیدم.
‫ما این همه راه اومدیم، میتونی دعوتم کنی خونتون.
‫شاید برای قهوه دعوتم کنی. میتونی برای میان وعده هم دعوتم کنی.
‫اگه دنبالم بیای و کمدی بازی کنی، لبخند میزنم،
‫ولی تحت تاثیر قرار نمیگیرم. یه دختر دیگه برای این کار پیدا کن. اوکی؟
‫تو معنی تحت تاثیر قرار گرفتن رو میدونی، درسته؟
‫وایسا... وایسا...
‫باشه. تو از رویکرد کمدی من تحت تاثیر قرار نمیگیری.
‫قبول دارم.
‫کمک کردن به نابیناها برای عبور از خیابون. کمک کردن به بچه های یتیم.
‫جا دادن به پیرزن ها توی اتوبوس.
‫اگه یه کار جدی مثل اینا انجام بدم تحت تاثیر قرار میگیری؟
‫-میخوای چی بگی؟ ‫-باشه، استرس نگیر.
‫من دارم رک میگم، نمیدونم چجوری چاپلوسی تو رو بکنم.
‫تو بگو چجوری چاپلوسی تو رو بکنم، من چیزی رو پنهون نمیکنم.
‫من نمیتونم... سعی کن منو درک کنی.
‫چرا میخندی؟ لطفا بهم بگو.
‫اون منو تبدیل به قایق کاغذی کرد...
‫اون با بالا بردن نبضم چاپلوسی منو کرد...
‫داره خودکار خالی منو با شراب پر میکنه...
‫اون منو مست کرد و شکست...
‫نمیدونم چی میخونم و چی میگم...
‫نمیدونم کجا دارم میرم و چی دارم میکنم...
‫تو مال منی، مامان تو مادرشوهر منه...
‫بیا خوشبخت زندگی کنیم مثل خواهر تو و برادر من...
‫دانلود بروز ترین فیلم و سریال هندی از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫"baharatmovie"
‫آدرس کانال های تلگرامی بهارات مووی ‫@bolymix ‫@baharatmovie
‫اون داره توی جیب پیراهن مثل یه پاکت سیگار میشه...
‫داره قلب منو نوازش میکنه...
‫داره منو تبدیل به یه قهرمان میکنه که سوار موتور هیرو هوندا شده...
‫داره یه دونه به صفر اضافه میکنه...
‫رفتن به دانشگاه فایده ای نداره... هیچ دانشی کسب نکردم...
‫ازدواج بهترین گزینه‌س... زود بیا پیشم، عزیزم...
‫اون منو تبدیل به یه قایق کاغذی کرد...
‫با ناز و عشوه نبضمو بالا برد...
‫قلم خشکیدمو با شراب پر کرد...
‫با مست کردنم منو شکست...
‫سوار اتوبوس شهری شد، یه بلیط گرفت...
‫حتی ته بلیطشم یه لاتاری بزرگه...
‫وقتی مثل ملکه انگلیسی حرف میزنی...
‫حس میکنم عاشق الفبا میشم...
‫تماس ورودی مجانیه... تماس خروجی هم مجانیه...
‫به هیچ شماره ای غیر از تو زنگ نزدم...
‫زود بیا پیشم، عزیزم...
‫اون منو تبدیل به یه قایق کاغذی کرد...
‫با ناز و عشوه نبضمو بالا برد...
‫قلم خشکیدمو با شراب پر کرد...
‫با مست کردنم منو شکست...
‫کوکیلای چاق، داری نامه عاشقانه مینویسی؟
‫- سلام داداش. ‫- سلام!
‫دختر من اینجاست!
‫لطفا اینا رو یادداشت کن.
‫سلام... سلام... صبح بخیر.
‫- حالتون چطوره خواهرها؟ ‫- خوبیم داداش.
‫خیلی وقته ندیدمتون.
‫چرا همه وایسادین؟ لطفا بشینید.
‫احترام باید تو دل باشه.
‫سلام استاد.
‫چرا ناراحتی لاکشمی؟ شکست عشقی خوردی؟
‫نه داداش، اصلا اینطور نیست.
‫ما نباید هیچوقت ناراحت بشیم، باید بقیه رو ناراحت کنیم.
‫این سیاست ماست. اوکی؟
‫خواهرها، یه موضوع مهم هست، برای همین خودم اومدم اینجا.
‫میخوام با خانومتون خصوصی صحبت کنم.
‫میشه لطفا دو دقیقه برید بیرون؟
‫ولی لطفا برداشت بد نکنید، باشه، لطفا برید بیرون.
‫زود بیاین. تند...تند...
‫- فقط دو دقیقه استراحت. ‫- چرا میفرستیشون بیرون؟
‫- به دوست پسراتون میسکال بدین. ‫- دخترا، از کلاس نرید بیرون.
‫نرید بیرون، بیاین تو.
‫فکر کردی کی هستی؟ چرا مزاحم کلاس میشی؟
‫به مدیر شکایت میکنم.
‫وایسا...وایسا... چرا ناراحت میشی؟
‫خونسرد باش چاندریکا... خونسرد.
‫میخوام یه چیز مهم بهت بگم، بعد گفتنش زود میرم.
‫باشه، بگو.
‫تو خیلی زیبایی!
‫خیلی خوب انگلیسی صحبت میکنی. تحصیل کرده ای.
‫ولی مغرور نیستی. این خیلی مهمه.
‫خانواده من خیلی از تو خوششون اومده. به نظر منم خوبه.
‫خلاصه، تو همه ویژگی های لازم برای مراقبت خوب از من تو تمام عمر رو داری.
‫دوستت دارم.
‫تصمیم گرفتم باهات ازدواج کنم.
‫یه چیزی میگن...
‫تبریک میگم... تبریک میگم.
‫یه لحظه. این چیه؟
‫اومدی، پیشنهاد دادی، به من تبریک گفتی،
‫چطور اینقدر مطمئنی چیزی که هیچوقت اتفاق نمیوفته؟
‫هیچوقت اتفاق نمیوفته؟ کی گفته؟ به من اعتماد کن.
‫مثل بقیه پسرا منو دست کم نگیر. من تو رو دور نمیندازم.
‫نذار دلت بلرزه. باشه؟
‫هرچی که هست، با خانواده من صحبت کن یا با خواهرم صحبت کن.
‫اول از کلاس برو بیرون.
‫اگه خواهرت بگه باشه چی؟
‫روش فکر میکنم.
‫پس، برای تو هم اوکیه. من با خواهرت صحبت میکنم.
‫چی شده باسکار؟
‫هیچی، یه موضوع خیلی مهمه. فکر میکنم چجوری شروعش کنم.
‫من خوب بهش فکر کردم، زن داداش.
‫تا کی باید تو زندگی تنها باشم؟
‫برای همین تصمیم گرفتم وارد مرحله بعدی زندگی بشم.
‫مرحله بعدی؟ متوجه نشدم.
‫- تصمیم گرفتم ازدواج کنم، زن داداش. ‫- ازدواج؟
‫- تو؟ ‫- آره زن داداش.
‫من از خواهرت خوشم میاد، اونم خیلی از من خوشش میاد.
‫با خانوادت صحبت کن و سریع ردیفش کن،
‫چون کارای خوب رو نباید به تعویق انداخت.
‫واسه همینه.
‫لطفا شوخی نکن، من خیلی کار دارم.
‫لطفا صبر کن زن داداش. شوخی نمیکنم، جدی میگم.
‫با پدرت صحبت کن. کی باهاش صحبت میکنی؟
‫باهاش صحبت میکنم، حتما باهاش صحبت میکنم
‫خیلی حرف دارم بزنم، میشه بشینیم حرف بزنیم؟
‫من میتونم باهاش اینجوری حرف بزنم.
‫داداش شوهرم باسکار آدم خیلی خوبیه،
‫خیلی جنتلمنه، هیچ کاری نمیکنه،
‫خوشحال و خرم میچرخه، به حرف هیچکس گوش نمیده،
‫از لباسی که پوشیده تا موتورش، همه رو شوهرم خریده،
‫بعد ازدواج، با پول گرفتن از داداشش هر ماه، خرج خونواده رو میده.
‫چه اخلاقای گُلی داره،
‫پس میتونی بهش اعتماد کنی و دخترتو بدی بهش پدر.
‫بهش اینجوری بگم؟
‫وایستا باسکار، یه دقیقه.
‫تو یه خواهری داری که سن ازدواجه، درسته؟
‫یادته اصلا؟
‫خانوادت یه داماد مثل تو رو برای اون قبول میکنن؟
‫بگو بهم.
‫باسکار، اشتباه برداشت نکن. من به عنوان زن داداشت حرف نمیزنم،
‫دوست نداری به عنوان زن داداش حرف بزنم، عصبانی میشی،
‫بعدش خونواده رو از هم میپاشی، من میخوام خونواده متحد بمونه.
‫تو اومدی خواستگاری اون.
‫واسه همین دارم به عنوان خواهر عروس حرف میزنم.
‫یه کار درست حسابی تو زندگیت بکن، بعد بیا خواستگاریش.
‫غذا حاضره، یادم رفت بهت بگم.
‫غذا بخور و زود برو، دوستات تو سلمونی منتظرتن.
‫شاید برنامه‌ت عوض بشه.
‫-غذا حاضره؟ ‫-آره، الان میاد.
‫زودتر بیار.
‫آروم تر، دیوونه!
‫بگیرش.
‫این وقت شب کجا داری میری بیرون؟
‫دارم ازت میپرسم، کجا داری میری؟
‫پسر دیوونه! بگو بهم.
‫-دارم از خونه میرم. ‫-شوخی نکن لطفا.
‫به قیافه کسی که میخواد از خونه بره نگاه کن.
‫داداشت داره از خونه میره.
‫بیخیال، حس میکنم یه اتفاق خوب قراره بیفته.
‫از این دور دور محلی خسته شدی، داری میری دور بزنی؟
‫دارم از خونه میرم.
‫آروم... آروم...
‫مادر...
‫-نیتیا... بیا اینجا. ‫-بله داداش.
‫آقا داره یه چیزی میگه، گوش کن بهش.
‫-کجا داری میری؟ ‫-دارم از خونه میرم.
‫خونه رو جارو کنی؟
‫لازم نیست این کارو بکنی، تو اونم تمیز انجام نمیدی.
‫خودم انجام میدم.
‫میگه داره از خونه میره نه جارو کنه، میخواد رو پای خودش وایسه.
‫چرا میزنی اینو؟ چی شده تو رو؟
‫من کار نمیکنم و پول در نمیارم، واسه همین بهم نگاه بالا به پایین میکنید.
‫-دارم میرم. ‫-عالیه!
‫چرا الان داری از خونه میری؟
‫تو از من میپرسی ولی کسی که مسئول این کاراس...
‫بهت میگم مادر شوهر.
‫اومد پیش من که دست چاندریکا رو بگیره.
‫این چیه؟
‫-من از چیزی خبر ندارم. ‫-اشکال نداره مادر شوهر.
‫من فقط پرسیدم که یه داماد مثل اونو برای نیتیا قبول میکنی؟
‫چیز بدی پرسیدم مگه مادر شوهر؟
‫چیش بده؟
‫کی یه آدم بی کارو قبول میکنه؟
‫دارم همه تونو نگاه میکنم، همش از بی کاری من میگید،
‫و ازدواج خواهر،
‫مگه من پول در نمیارم؟
‫فقط تو شش ماه، من ترتیب ازدواجشو میدم.
‫همه هزینه هاش با منه.
‫هیچکس لازم نیست یه پنی خرج کنه.
‫اگه نشه چی؟
‫من هیچوقت دیگه بر نمیگردم به این خونه.
‫اگه انجامش بدم، خواهرتو به من میدی؟
‫اول انجامش بده، بعد چالش کن. حالا برو.
‫عصبانیه، چرا ازش میپرسی...
‫چرا جلو منو میگیری مادر؟ مگه بهم ایمان نداری؟
‫پول در میارم مادر.
‫-من ترتیب ازدواجتو میدم. ‫-این چیه داداش؟
‫باشه... باشه ساروانا، تو بازی رو انجام بده.
‫خوب بخور... داری به حرف زنت گوش میدی.
‫باسکار، گوش کن به حرفم. ساروانا، جلوشو بگیر.
‫ولش کن، بذار بره. کجا میخواد بره؟
‫مگه این زندگی یه معماست؟
‫کی میخواد حلش کنه؟
‫مثل دستم که داره منو میزنه..
‫مثل این می‌مونه که انگشتم تو چشمم بره...
‫چشمای من که هیچوقت گریه نکرده، امروز شده یه حوض اشک...
‫هیچکی نیست آرومم کنه...
‫میرم پول در بیارم برمی‌گردم. دیگه بهم زنگ نزن.
‫-یه دقیقه صبر کن رئیس. ‫-مجبورم نکن، دیگه برنمی‌گردم.
‫نه، داره بارون میاد، میتونی به این بهونه برگردی.
‫واسه همین اومدم چتر بدم. بگیرش.
‫باشه، موفق باشی.
‫۱۰ دقیقه دیگه بارون بند میاد، بعدش باید عین آتیش کار کنیم.
‫-کاری که داری می‌کنی خوب نیست؟ ‫-چی خوب نیست؟
‫من قهوه خواستم ولی هیچ‌کی تکون نخورد، واسه همین خودم درست کردم.
‫مگه چیه؟
‫چی داری میگی؟ برش گردون.
‫داداش، خواهش می‌کنم برش گردون.
‫مگه من فرستادمش بیرون؟
‫خودش رفت بیرون، واسه اینکه ثابت کنه میتونه عروسی اون دختره رو جور کنه.
‫سعی کن بفهمی، مردم پشت سرمون حرف میزنن.
‫چی میگن مگه؟
‫عروس جدید باعث شده خونواده از هم بپاشه.
‫همین کافیه، من قبولش می‌کنم.
‫اگه باسکار درست بشه، واسه من کافیه.
‫حرف بقیه اصلا برام مهم نیست.
‫شاید تو نگران نباشی، ولی داره منو اذیت می‌کنه.
‫وقتی باباشون مرد، ساروانا بزرگتر بود،
‫می‌تونست بفهمه،
‫اون یکی بچه بود، هیچی نمی‌فهمید،
‫ولی اون یکی نوجوون بود،
‫همش گیر میداد چرا من خال نمیذارم یا گل نمی‌زنم،
‫و می‌خواست بریم معبد یا بریم بیرون،
‫بچه که بود خیلی باهوش بود، خیلی خوب درس می‌خوند،
‫اگه شک داری از خودش بپرس،
‫شاید من خیلی لوسش کردم،
‫الان دیگه نه میره سر کار، نه حرف کسی رو گوش میده.
‫یه تصمیم خوب گرفته، بدون اینکه بخواد،
‫میگه اگه توی ۶ ماه کار پیدا کنه،
‫اگه پول در بیاره و عروسی نیتیا رو جور کنه،
‫چی از این بهتر میشه مادرشوهر؟
‫فقط اون موقع میتونم با بابام درباره عروسی باسکار حرف بزنم.
‫مادر، این بهترین فرصت برای اینه که باسکار درست بشه.
‫لطفاً دیگه نگرانش نباش.
‫خواهش می‌کنم برش نگردون، من حواسم بهش هست.
‫ناندینی، آماده شو بریم معبد.
‫بیخیال مادر، اونا هم حق دارن.
‫اگه یهویی همچین اتفاقی بیفته، درست میشه.
‫الان کجاست؟
‫کجا میتونه بره؟ حتما تو آرایشگاه نالامبی هست.
‫-بفرمایید آقا. ‫-جوری بزن موهام پرپشت نشون بده.
‫کوتاهش نکن.
‫باشه، جوری میزنم که پرپشت نشون بده.
‫دارم میرم تانجاوور تا با یه عروس احتمالی ملاقات کنم.
‫جدی؟ خبر خوبیه.
‫چجوری میتونم پرپشتش کنم؟ مگه میشه روش دوسا سرخ کرد؟
‫اینا چی فکر کردن درباره من رفیق؟
‫آدم بی پول نباید عاشق بشه؟
‫عشق فقط مال اوناییه که پول درمیارن؟
‫-مشتری...وایسا... ‫-ببخشید آقا.
‫نمیگی مشتری اومده؟
‫اول کیفاتو بردار.
‫اینجا چه خبره؟
‫لطفا جدی نگیر، دوست صمیمی من بود.
‫-برو بیرون...مشتری... ‫-زود باش.
‫-۵ دقیقه دیگه تمومش می‌کنم. ‫-باید برم تانجاوور تا عروس ببینم.
‫مگه پول همه چیزه رفیق؟ مگه من نمیتونم پول دربیارم؟
‫میدونی چند نفرو فرستادم خارج؟
‫تو سنگاپور، مالزی، دوبی جا خوش کردن...
‫هر روز زنگ میزنن میگن بیا اینجا.
‫چرا نرفتم؟ چرا؟ این خاک منه.
‫این سر اونه.
‫ببخشید آقا، یه لحظه جوگیر شدم.
‫بفرمایید بشینید اونجا.
‫-داری درست رفتار نمیکنی. ‫-ببخشید آقا.
‫این کیه؟ دوستته؟
‫آره، دوست صمیمیمه، یکم احساساتی شد.
‫لطفاً جدی نگیر. زود انجامش بده،
‫باید برم عروس احتمالی رو ببینم.
‫باشه...باشه... رفیق!
‫من تو ۶ ماه عروسی خواهرمو جور میکنم.
‫مگه میخوای جای کشیش دعا بخونی؟
‫چقدر خرج داره؟ ۳۰۰ هزار روپیه؟ نیم میلیون؟
‫من پولشو درمیارم...بهشون نشون میدم
‫چه خُله...
‫چی شده؟
‫هیچی آقا، الان وکسش می‌کنم.
‫آقا...آقا...یه طرح تتو براش می‌زنم.
‫-درست میشه. ‫-گمشو!
‫موهاش که زیاد نیست، ولی هر ماه میاد.
‫کرکره رو باز کن...پشت کرکره بسته چی کار می‌کنی؟
‫اگه پدرزنم اینو ببینه، زنده زنده آتیشم میزنه.
‫بازش کن رفیق، گوش کن چی میگم. بازش کن.
‫چرا کرکره رو بسته؟
‫می‌خواد خودکشی کنه خودشو دار بزنه؟
‫شیر خفته درونم رو بیدار کردی.
‫آشوکا! این روز رو تو تقویمت علامت بزن،
‫اگه خونوادت رو به خاک سیاه ننِشوندم،
‫اسمم از این به بعد آنامالای نباشه.
‫مثل صندلی دندون پزشکی خوابیده.
‫پاشو...پاشو...
‫ماشینم کو؟ کارخونم کو؟
‫راننده‌م نالاتامبی کو؟
‫می‌خوای تو یه آهنگ پولدار شی،
‫راجینیِ آنامالایی هستی یا سارات کومارِ سوریاوامسام؟
‫منو الگوی خودت قرار بده و پله پله تو زندگی پیشرفت کن.
‫رفیق، اون پله پله واسه من جواب نمیده.
‫من باید تو یه روز به اوج برسم.
‫می‌خواستی تو یه روز به اوج برسی، این اوج برات خوبه؟
‫باید هر روز بری بالا و آمارشو یادداشت کنی.
‫این کار توئه.
‫همونطور که آرزو داشتی تو یه روز به اوج برسی، خوش بگذرون.
‫جوون، حواست بهش باشه.
‫می‌خواستی تو یه روز به اوج برسی، درسته؟
‫-چرا نصفه راه برگشتی؟ ‫-واسه من جور در نمیاد.
‫عینک آفتابی رو بردار. نمی‌تونم تحملش کنم.
‫بگو چرا برات جور در نمیاد؟
‫رفیق، یه دختر بهم وابسته است.
‫اگه از اونجا بیفتم پایین و دست و پام بشکنه،
‫-کی مراقبت می‌کنه؟ تو؟ ‫-انگشتتو قطع می‌کنم.
‫تو...
‫-دخترت. ‫-چی زیر لب زمزمه می‌کنی؟
‫دخترت اینجاست.
‫رفیق، تو هیچ وقت بهم نگفتی،
‫شروع کردی موی خانوما رو هم کوتاه کردن؟
‫-شما صحبت کنین، من بیرون منتظر می‌مونم. ‫-بشین مرد.
‫این مغازه توئه، بشین.
‫زیاد بگو که مغازه منه.
‫تو بیشتر از من اینجا وقت می‌گذرونی.
‫ببخشید باسكار، فهمیدم تو خونه چی شده.
‫من مسئول همه چی‌ام. بخاطر من این اتفاق افتاد.
‫ولی خواهش می‌کنم سعی کن درک کنی. خواهرم اینجوری گفت تا تو رو آدم کنه.
‫هیچ نیت بدی نداشت...
‫یعنی من بی‌استفاده، ناامید و یه متقلب بودم.
‫-همینه که می‌گی، درسته؟ ‫-آره.
‫اگه نه، مگه تو شرکت دوکومو رو داری؟
‫منظورم این نبود.
‫-چی می‌خوام بگم اینه که... ‫-لازم نیست چیزی بگی.
‫دو تا خواهر با هم متحد شدن تا منو از خونه بیرون کنن،
‫حالا داری نقش بازی می‌کنی؟
‫خواهرش خانومه، نباید اینجوری با یه خانم حرف می‌زدی.
‫من چی نباید می‌گفتم؟
‫من رفتم دانشگاه تا بپرسم، نمی‌تونه بگه منو دوست داره یا نه؟
‫اصرار داشت با خواهرش صحبت کنم.
‫اینا همش یه نمایشنامه است.
‫-تنش الکی. ‫-چرا الکی تنش؟
‫چرا داری تنش می‌گیری؟
‫رفیق! چرا داری تنش می‌گیری؟
‫این مسئله منه...آروم باش...آروم باش...
‫دوستم داره یا نه، بهش بگو الان واضح بگه.
‫چی باید الان بگم؟ ای کله پوک!
‫مگه بدون دوست داشتنت میومدم اینجا؟
‫باشه، اگه من سر کار نرم یا هیچوقت تو زندگی پول در نیارم،
‫و تو خیابونا ول بگردم، فرض کن.
‫که الانم داری این کارو می‌کنی.
‫ادامه بده.
‫اون موقع با من ازدواج می‌کنی؟
‫چرا سعی نمی‌کنی منو درک کنی؟
‫من فقط بعد از اینکه تو شروع به کار کردی و پول درآوردی، میتونم در مورد ازدواجمون حرف بزنم.
‫رفیق، انگار باید کار کنیم و پول در بیاریم،
‫خونه بخریم، ماشین بخریم، اون موقع با لبخند میان،
‫مگه بهت نگفتم؟ اینا همش نمایشن.
‫بهش بگو از اینجا بره، بذار هوای تازه بیاد.
‫باید خودمو لعنت کنم که سعی کردم به تو کمک کنم
‫آبجی... چاندریکا آبجی. یه دقیقه صبر کن.
‫-به حرفم گوش میدی؟ ‫- عمرا!
‫به حرف داداشت احترام نمیذاری؟
‫برو بابا!
‫-خیلی ناراحتم. ‫-پاشو یه آبجو بزنیم.
‫آره.
‫تو چاندریکا رو اندازه من نشناختی.
‫تو رفیق منی!
‫تو کار میخواستی، برات جور کردم.
‫گفتی یه دختر بهت امید داره، گفتی نمیتونی، قبول،
‫حالا دختره اومده دیدنت، فرستادیش بره،
‫مشکلت چیه؟
‫خیلی بلنده، نمیتونم از این ارتفاع کار کنم.
‫بعد ازدواج کجا میخوای بری ماه عسل؟
‫ماه عسل... اوتی... کودایکانال...
‫اونجاها هم که جاهای بلند میری...
‫حرفای چرت نزن. یه کار دیگه برام پیدا کن، انجام میدم.
‫داداش، یکی از دوستام تو مَدرَسه...
‫داداش، نمیتونم برم مدرس. اونجا خیلی گرمه.
‫نمیدونم مردم چطوری اونجا زندگی میکنن؟ من نمیتونم اونجا زندگی کنم.
‫آره، یکم اونجا گرمه.
‫یه کارخونه مواد شیمیایی تو مادورانتکام هست...
‫حساسیت پوستی میاره، داداش. میگن رو سه نسل تاثیر میذاره.
‫تو روزنامه خوندم.
‫باید بچه هامون تاوان گناه های ما رو بدن؟
‫-تو بگو. ‫-راست میگی.
‫-کار بازاریابی چطوره؟ ‫-سگ دو زدنه.
‫سگ دو زدن از بی کاری بهتره.
‫-راننده چطوره؟ ‫-ضمانتی برای زندگی نیست.
‫-کمک راننده؟ ‫-کار خرده فروشیه.
‫پادو، کارگر؟
‫داداش، من یه جایگاهی دارم.
‫میخوای بخاطر جایگاهت تو فیلما بازیگر بشی؟
‫راجینی-کمال، ویجی-آجیت، ویکرام-سوریا، رقابت سنگینه، داداش.
‫رقابت بین اوناست، چرا اون نگران باشه؟
‫-سیاست؟ ‫-داداش، لجن زاره!
‫میخوای مثل من یه سلمونی باز کنی؟
‫چطوری میتونم جلوی درآمد تو رو بگیرم، داداش؟
‫فکر میکنی الان داری چیکار میکنی؟ دستاتو ازم بردار.
‫از ته دلم میگم، قسم میخورم، تو هیچوقت تو زندگی آدم نمیشی.
‫تو هیچوقت تو زندگی آدم نمیشی.
‫برو...برو...من تو 6 ماه آمبانی میشم، نگاه کن.
‫چطوری تو 6 ماه آمبانی بشی؟
‫این طرح خوبه.
‫انگار نمیذارن آمبانی بشم.
‫-سلام. ‫-صبح بخیر آقا.
‫من ساندیا از بانک هندی خارج از کشور، شعبه کومباکونام هستم.
‫ساندیا؟ کدوم ساندیا؟
‫شما یه موبایل به اسم باسکاران از موبایل یونیورسال خریدید، درسته؟
‫بله.
‫برای دوست دخترم، چرا؟ چی شده؟
‫تبریک میگم آقا.
‫ما به عنوان جشنواره وام به شما تصویب کردیم.
‫وام؟ برای من؟
‫بله آقا... شما باسکاران هستید، مگه نه؟
‫-بله، داره درست میگه. ‫-سلام!
‫من تا حالا از کسی پول نگرفتم.
‫حالا که اصرار میکنید، چقدر تصویب میکنید؟
‫-هرچقدر که بخواین. ‫-نامحدود؟
‫-چی میگی؟ ‫-بله آقا.
‫بعدا بخاطر کارت ملی و گواهینامه اذیتم نمیکنید، درسته؟
‫نیازی به هیچ چیز نیست آقا.
‫اگه حضوری تشریف بیارید، میتونید تو 5 دقیقه پول نقد بگیرید.
‫پول نقد تو 5 دقیقه؟
‫ساندیا اونجاست؟
‫-اون داخله. ‫-باشه.
‫-سلام! زود اومدی. ‫-تو؟
‫تو اومدی ساندیا رو ببینی؟
‫الکی باهاش گیر افتادم؟
‫چی گفتی؟
‫تو تا حالا از کسی پول نگرفتی.
‫تو این کارش شده که منو مسخره کنه.
‫-کی اومدی؟ ‫-اوه نه! اون اینجاست؟
‫-چرا داری میری؟ ‫-اونم اینجا کار میکنه؟
‫-هیچی آقا، دارم میرم. ‫-من فقط منتظر توام.
‫-بیا... بیا تو... ‫-من کار فوری دارم.
‫دخترم همه چیزو درمورد تو بهم گفت.
‫میتونم شرایطتو درک کنم.
‫برات سخته از فامیل کمک بخوای.
‫اگه پول لازم داشتی، میتونستی مستقیم بیای پیش من
‫چرا از طریق دخترم درخواست می‌کنی؟
‫من کی پول خواستم...
‫خواهش می‌کنم...
‫خب، چقدر وام می‌خوای؟
‫چقدر وام لازم داری؟
‫هر چقدر که بانکتون می‌تونه بده، بدید.
‫خب، می‌خوای چیکار کنی؟ (چه برنامه‌ای داری؟)
‫من طبق پولی که تصویب می‌شه، کار می‌کنم.
‫-خب، ضمانت چی داری؟ ‫-قتل؟
‫منظورم اینه که ملکی چیزی به نامت داری؟
‫هیچی ندارم.
‫-الان باید به دست بیارم. ‫-امکان نداره.
‫-خب، حتما مدرک تحصیلیتو گرفتی، مدرکش رو داری؟ -مدرک؟
‫دخترتون نذاشت تقلب کنم، حتی تیکه کاغذامو هم برداشت.
‫من مدرک دیپلم دارم.
‫چاندریکا، دیرت شده واسه دانشگاه، برو.
‫نه بابا، اون باید...
‫من حواسم بهش هست. من مراقبم نگران نباش.
‫-تو برو. ‫-باشه بابا.
‫خب، منم میرم.
‫اون کار داره، داره میره.
‫شما...؟ لطفاً اینجا بشین. لطفا بشین.
‫نه می‌دونی چقدر وام می‌خوای،
‫نه می‌دونی چه صنعتی می‌خوای راه بندازی،
‫نه مدرکی داری،
‫چطوری جرأت کردی بیای بانک دنبال وام؟
‫-10 دقیقه منو هدر دادی. ‫-هی!؟
‫به من غر بزن... چرا وایسادی؟ بریز بیرون.
‫رو لبه زبونته، بذار بیاد بیرون. برام مهم نیست.
‫اونم ببر.
‫هیچی کم نداره تو این.
‫ببخشید باسکار، تماس از دست رفته‌تو دیدم.
‫تو سمینار دانشگاه بودم، واسه همین دیر شد.
‫بیخیال، وام رو گرفتی؟ چقدر بهت دادن؟
‫برو...
‫من ازت خواستم؟
‫من دارم برای زنده موندن تقلا می‌کنم، من ازت خواستم برام وام بگیری؟
‫تو خودت زنگ زدی، خودت ازم خواستی بیام،
‫و منو با اون کله موش خرما گیر انداختی.
‫اون منو تحقیر می‌کنه. این نقشه بود، درسته؟
‫این نقشه بلند مدتت بود؟
‫تو و بابات با هم همدستین این نقشه رو بکشین؟
‫صبر کن.
‫جواب منو بده.
‫به خاطر گفتن حقیقت راجع به بابات عصبانی شدی؟
‫قبلاً دوتا خواهر با هم متحد شدن منو از خونه بیرون کنن،
‫حالا پدر و دختر متحد شدن منو تحقیر کنن،
‫-چه خانواده‌ی خوبی! ‫-زیادی حرف نزن.
‫بدشانسی من بود که سعی کردم بهت نصیحت بدم.
‫نه من نصیحت دوست دارم نه اونایی که نصیحت میدن.
‫من بلدم چطوری زندگیمو بگذرونم.
‫برو کنار!
‫مگه با تو حرف نمی‌زنم؟
‫هیچ شعوری نداری؟ چرا منو تو جمع تحقیر می‌کنی؟
‫داری راجع به تحقیر حرف می‌زنی؟
‫تو تو اتاق کولر دار منو تحقیر می‌کنی، نباید ما تو جمع این کارو بکنیم؟
‫این انصافه؟
‫خب باشه، حالا چیکار کنم؟
‫به خاطر خدا، لطفاً با من حرف نزن.
‫یا تیکه میندازی یا سخنرانی می‌کنی.
‫چه جور دختری هستی تو! منو تنها بذار.
‫هی مورگا! تویی؟ خیلی وقته ندیدمت.
‫هنوز داری مثل آدمای دیوونه پرسه می‌زنی؟
‫وقتی کلاس هشتم بودی بهت گفتم،
‫از دختر صاحب مشروب فروشی، آیشواریا دور بمون،
‫بهت نمیخوره، به حرف من گوش ندادی.
‫چی شد؟ زدن تو سرت و ولت کردن دیوونه تو خیابونا.
‫مورگا! دارم ازت نادونسته سوال می‌کنم،
‫تا حالا دیدی دختری به خاطر عشق دیوونه بشه تو خیابونا پرسه بزنه؟
‫فکر کنم نفهمیدی چی میگم. بیا بشینیم صحبت کنیم.
‫وایستا... فرار نکن.
‫شماره تلفنتو بده، بهت میزنگم.
‫از ترس فرار کرد بدون اینکه شماره بده، دزد عوضی.
‫چی؟
‫سورپرایز شدی که بعد از اینکه قول دادم باهات حرف نزنم، دارم میام سراغت.
‫تو دختر خوشگل و جذابی هستی، واسه همینه.
‫فهمیدی؟
‫از فرصت استفاده کن، می‌تونی انجامش بدی باسکار،
‫هر مردی استعدادی تو خودش داره، باسکار،
‫اگه شروع کنی به اینجور کلاس گذاشتنا، میکشمت
‫چی؟ مگه من به هر چی تو بگی آره میگم؟
‫مگه من ریسک می‌کنم اگه تو دست بذاری رو شونه‌هام؟
‫حتی اگه بغلم کنی...
‫پاهام تو هوا پرواز می‌کنن...
‫ابرا رو زمین حرکت می‌کنن...
‫پاهام تو هوا پرواز می‌کنن...
‫مثل تب شدید افتاده به جونم...
‫هم گرمه هم سرد... همش تقصیر توئه...
‫مثل یه کلمه طلایی، یه بوسه رو گونه‌م کاشتی...
‫دوباره یه جفت می‌خواد... رو لب‌ها...
‫دل خیس شده و سنگین...
‫یه حسرت ناآشنا و تشنگی تنهایی...
‫پاهام تو هوا پرواز می‌کنن...
‫ابرا رو زمین حرکت می‌کنن...
‫آدم با بوسه حوا افسون شد...
‫بعدش باعث جنگ و دعوا بین مردا شد...
‫صدای بوسه هیچ وقت تموم نمیشه...
‫زمین فقط با بوسه‌ها حرکت می‌کنه...
‫بوسه شروع و پایان ماست... ببوسم... ببوسم... عزیزم...
‫یه بوسه هر مردی رو می‌تونه سوپرمن کنه...
‫بوسه بدن رو برق میندازه...
‫پاهام تو هوا پرواز می‌کنن...
‫ابرا رو زمین حرکت می‌کنن...
‫بوسه مادر انجیل عشقه...
‫بوسه پدر دانش رو منتقل میکنه...
‫بوسه عشق مجبورت میکنه از آسمون رد شی...
‫واسه همینه همه جا صدای شیپور پیروزی میاد...
‫یه بوسه داره زندگیم رو عوض میکنه... ببوسم... ببوسم... عزیزم...
‫زمان و جهت با یه بوسه داره عوض میشه...
‫بوسه بدن رو برق میندازه...
‫نتایج امتحان نهایی کلاس دهم
‫-مثل همیشه رد شدیم. ‫- دخترا قبول شدن، رفیق.
‫مثل همیشه من رد شدم.
‫-داداش اومده. ‫-بیا داداش، بفرما بشین.
‫چی داری می‌خونی؟
‫نتایج کلاس دهم، مثل همیشه دوباره رد شدیم.
‫نمی‌دونم چطوری ۸۰ درصد دخترا قبول شدن.
‫ما دنبال اونا رفتیم ولی فقط ۴۰ درصد قبول شدن.
‫-به پدر مادرمون چطوری بگیم؟ ‫-بگو تو روزنامه میاد، برو.
‫خداحافظ داداش.
‫برو، دست و صورتت رو بشور.
‫-کی مغازه رو باز میکنی؟ ‫-۷:۳۰ صبح، چرا؟
‫-رفیق، بیا اینجا ساعت ۷:۱۵ صبح. ‫-برو بابا.
‫تا وقتی نرن یه کالج تقویتی، آویزون من میشن.
‫-چی گفتی الان، رفیق؟ ‫-چرا؟
‫یه چیزی الان گفتی.
‫گفتم تا وقتی نرن یه کالج تقویتی، آویزون من میشن.
‫خب که چی؟
‫رفیق، یه ایده‌ای دارم.
‫چرا خودمون یه تقویتی راه نندازیم؟
‫-برو... اونجا بشین. ‫-اینجا بشین، رفیق.
‫به من گوش کن، اینجا بشین.
‫بگیر، خداحافظ.
‫۶۰ درصد پسرا رد شدن، تو محلمون کالج تقویتی نیست.
‫فکر کنم الان بهترین موقع‌س که یکیشو راه بندازیم.
‫به آموزش مربوطه. مغز می‌خواد.
‫می‌خوایم به هوش خودمون اعتماد کنیم؟
‫بیایید معلمای تحصیل کرده استخدام کنیم.
‫احمقانه حرف نزن. پول می‌خواد.
‫رفیق، اگه تصمیم بگیری، میتونی انجامش بدی.
‫دل من طلا نیست که گرو بذارم و پول بگیرم.
‫یه پنی هم ندارم، بیخیال من شو.
‫از یکی برام وام بگیر، من پسش میدم.
‫اول پولی که دیروز دادی آبجو خریدی رو پس بده.
‫-نگاه کن چه رویی داره پول پس بده. ‫- پول آبجو رو هم میخواد.
‫اسمشم انتخاب کردم، تقویتی چالشی.
‫چطوره؟
‫رفیق، تا حالا اینقدر مثبت حرف زدنتو ندیده بودم.
‫من یه کاریش میکنم.
‫تو رفیق منی!
‫-داداش اونجاست؟ ‫-اونجاست.
‫بیا.
‫دیدی برای وام گرفتن چقدر راه رفتیم؟
‫بیخیال رفیق، اون بیشتر از ما راه میره که وام رو پس بده.
‫عینک رو بردار.
‫-آفتابیه... ‫-بردار میگم.
‫-یه جور غرور توی حرفات می‌بینم. ‫-رفیق، اصلا اینطوری نیست.
‫من به تو اعتماد کردم وام گرفتم. خواهش می‌کنم بهم خیانت نکن، رفیق.
‫وقتی واسه کار خیر میری، حرف بد نزن.
‫از سرعتت خوشم میاد، فقط سرعت کافی نیست، زرنگی هم می‌خواد.
‫فهمیدی؟
‫- خوش اومدی تالا تالاپاتی! ‫- سلام داداش.
‫جای عمومی‌ـه، دو قدم پشت سرت بیام؟
‫زرنگی؟
‫چرا اونجا وایسادی؟ بیا اینجا.
‫- داداش، انگار حالت خوبه. ‫- بشین...تو هم بشین.
‫- چی شده اومدی اینجا؟ ‫- داداش، ایشون دوستمه، باسکاره.
‫پسر، صداتو بیار پایین. گوشم درد گرفت.
‫تو حرفتو بزن، نالّاتامبی.
‫ایشون دوستمه باسکاره، می‌خواد یه آموزشگاه باز کنه،
‫پسر خیلی خوبیه، تنها دوستمه،
‫اگه یه وام 50000 روپیه‌ای کمکش کنی، خیلی خوب میشه.
‫چیز مهمی نیست، انجامش میدم.
‫شما معلمی؟
‫بله داداش، من معلمم.
‫واقعا؟ من زیاد در موردت نمیدونم.
‫بده.
‫پولی که خواسته بودی رو بگیر.
‫دیدی چقدر سریع کار میکنه؟
‫- اسمت چی بود؟ ‫- باسکاره داداش.
‫بگو داداش.
‫- یه پسری رو می‌شناسم... ‫- بله داداش.
‫- کلاس دهم رو افتاده. ‫- متاسفم که میشنوم.
‫اون رو هم ثبت نام کن.
‫داداش، شما داری با پول به ما کمک میکنی، مگه میشه ما این کار رو برات نکنیم؟
‫- پسر رو بفرست داداش. ‫- اگه دختر هم بود بفرست.
‫تا خوب درس بخونن.
‫پول رو بگیر و کار رو سریع شروع کن.
‫- رفیق، تو بگیر. ‫- نه، تو بگیر.
‫تو باید بگیری.
‫دست تو خوش یُمنه. تو بگیر و به من بده.
‫یه دقیقه، این قرارداد رو امضا کن و پول رو بگیر.
‫بعد از گرفتن نخ مقدس پول قرض میده،
‫منتظر بودم چرا هیچی نمیپرسه؟ امضا کن.
‫- ملکی هم داری؟ ‫- نه داداش.
‫- باید از این به بعد به دستش بیارم. ‫- بده به نالّاتامبی.
‫- من؟ ‫- هر جا نشون داد امضا کن.
‫موقع حموم کردن هم نشون میده، اونجا هم امضا کنم؟ برو!
‫چرا دارید با هم حرف میزنید؟ امضا کن.
‫- داداش، آخه اون... ‫- زندگی منه، رفیق.
‫خودم برای خودم گودال کندم.
‫به گاومیش آب بده، داره داد میزنه.
‫منتظر فال نیک نباش.
‫گاو داره گریه میکنه، بدون اینکه به احساسات اهمیت بدی...
‫امضا نکن... خواهش می‌کنم امضا نکن...
‫کیه این، داداش؟
‫بندازینش بیرون.
‫چرا آدمای دیوونه رو راه میدین تو؟
‫دیوونه! هنوز امضا نکردی؟ امضا کن.
‫امضا کن میگم.
‫چرا داره ما رو تهدید میکنه؟
‫نگفتم یه پسری کلاس دهم رو افتاده؟ پسرم!
‫ببین، چه صورت شادی داره! پسرمه، مگه نه؟ چطوره؟
‫پدر! در مورد پدربزرگم به معلم جدید گفتی؟
‫میگم.
‫پدربزرگ؟
‫ایشون پدرم، موروگان هستن.
‫پدرم اولین کسی بود که تو طایفه‌مون کلاس دهم رو خوند.
‫امتحان کلاس دهم عمومی بود، برای قبول شدن یه فکری داشت.
‫شما دوتا کی هستید؟ دو نفر با هم نشستن.
‫ایشون معلمم هستن، به جای اینکه من اون چیزی که یاد داده رو بنویسم،
‫اگه اون بنویسه بهتر میشه، برای همین آوردمش اینجا.
‫اشتباهه مگه؟
‫من از پدرم باهوش‌تر بودم.
‫من برای امتحان کلاس دهم با یاد گرفتن پنج کلمه رفتم.
‫اون پنج تا کلمه این بودن، قبولم کن وگرنه میکشمت.
‫پسرم، توله شیر!
‫اگه ساکت باشه چرت میزنه.
‫سالن امتحان ساکته.
‫اونجا میخوابه.
‫اگه بیدارش کنی اون وقت.
‫با اینکه تحصیل کرده نیستی، ولی مثل یه کارخونه با چند تا نوچه کار میکنی.
‫هیچی، وام میگیرن، ولی هیچوقت به قولشون عمل نمیکنن.
‫همشون کلاهبردارن.
‫برای همین اونا رو استخدام کردم و یه قرارداد 2 ساله مثل تو امضا کردم.
‫اونایی که دارن مدفوع پاک میکنن بیشترشون معلمایی مثل تو هستن.
‫همشون خنگن.
‫برای همین مجبورشون کردم مدفوع پاک کنن.
‫چرا وایسادی؟
‫بیا
‫به دوستت بگو پسرمو تو امتحان قبول کنه.
‫اگه قبول نشه، مغازه‌تو می‌گیرم و خونواده‌تو می‌ندازم تو خیابون.
‫تو رو هم مجبور می‌کنم پهنِ گاو تمیز کنی.
‫پهن؟
‫چون سند رو امضا کردی.
‫قانون اینه.
‫خواهش می‌کنم یه جوری پسرمو قبول کن.
‫تو انجامش میدی.
‫ماشین رو ببر.
‫به تلافی محبت...به طرف اشتباه پیوستن...
‫بهت خیانت شد، کارنا...
‫خیانت‌کار کانانِ...
‫مهربون‌ترین قلب هیچوقت نمی‌میره، این قانون خداست...
‫چیکار کنیم؟ گفتم امضا نکن، گوش نکردی، تقصیر خودته.
‫گوش نکردی، اینم سرنوشتت.
‫برو پهن گاو رو تمیز کن.
‫چه دانسته چه ندانسته دم ببر رو گرفتی.
‫اگه دم رو ول کنی، ببر می‌خورتت.
‫چرا انقدر با احترام صدام می‌کنی؟
‫چرا میگی من گرفتم؟
‫میگی می‌خورتم،
‫چرا جوری حرف می‌زنی انگار من باهات غریبه‌م؟
‫-جفتمون با هم امضا کردیم. -تو یه لحظه شد.
‫جفتمون با هم گرفتیم، جفتمونو می‌خوره.
‫وقتی خورد یه کاریش می‌کنیم.
‫-حالا چیکار کنیم؟ -داریم یه کارایی می‌کنیم دیگه.
‫بیا یه کار خیلی بزرگ کنیم!
‫خدایا! خونوادمو از خیابون نشینی نجات بده.
‫رفیق، به خدا اعتماد نکن، به خودت اعتماد کن.
‫من خودِ خدام!
‫-ببین کی اینجاست! -سلام آقا.
‫این کیه؟
‫-شبیه بیسکوییت فروشه. -اون معلم خصوصیه ماست.
‫همکلاسی قدیمی‌مه، خیلی باهوشه.
‫همه‌ی آدمای بی‌مصرف دارن جمع میشن،
‫مگه کالج آموزشی من موفق میشه؟
‫آقا، اگه پیش پرداخت بدین...
‫میخوای قبل از مسواک زدن پودینگ بخوری.
‫بعد از بریدن روبان پول میدم.
‫-باشه آقا. -رفیق، روبان رو میبریم دیگه، درسته؟
‫-حالت خوبه؟ -خوش اومدی برادر...سلام.
‫-اینا چیه؟ -لطفاً قبول کن برادر.
‫دیر کردم؟
‫نه برادر، الان با شیرینی و آجیل و روبان اومدم.
‫چی؟ شیرینی و آجیل!
‫ببین پسرم چطور میدوئه!
‫ناراحت نشو که روبان رو بریدی و دوییدی تو.
‫پسرم خیلی خوش شانسه.
‫من بعد از به دنیا اومدنش 15 تا گاومیش خریدم.
‫اگه یاما به دنیا بیاری، باید فقط گاومیش بخری.
‫چی میگی ناله‌تامبی؟
‫پسرت واقعاً خوش شانسه، بیا بریم تو.
‫-منو دعا کن، منم مثل پسرت. -برو کنار!
‫باسکار، تو خیلی خوش شانسی.
‫اگه کسی مغازه‌شو بگیره، حتی اگه خونوادش بیفته تو خیابون،
‫خونواده‌ی من بیفته تو خیابون،
‫چرا انقدر مثل اعلام قطار تو ایستگاه هی تکرارش میکنی؟
‫حقیقت رو باید گفت، ناله‌تامبی.
‫تو باید خیلی خوش شانس باشی که همچین دوستی داری.
‫آره برادر.
‫اون بخاطر تو یه ریسک بزرگ کرده.
‫برادر، فکر نکن مغرورانه میگم،
‫ریسک کردن براش مثل خوردن نونه خشکه.
‫نمیدونم تو نون خشک میخوری یا کوسکا، پسرمو قبول کن.
‫اگه نشه، یادت میاد دیگه؟
‫این کله آنیدا خیلی داره منو می‌ترسونه.
‫اینجوری که داره دسته دسته موز می‌خوره،
‫حس می‌کنم فیل‌ها هم برای موز میرن بقالی.
‫باسکار، به معلم بگو درس بده، دارم خوابم میاد.
‫قبل از اینکه بخوابه درس بده.
‫چطوری انرژی و دانشمو برای یه دانش آموز هدر بدم...
‫پیش پرداخت خواستی، درسته؟
‫بگیر پیش پرداختتو.
‫زیاد کنارش واینستا، ممکنه تو رو هم بخوره.
‫درس بده.
‫خوب به درس گوش کن، چای بخور.
‫آواز خوندن!
‫امروز ثبت نام جدید نداریم؟
‫-به یکی بگو بره. -مشکلی نیست.
‫امروز روز اوله، باید کم کم پیشرفت کنیم
‫به آهنگ رفاقتمون گوش کن.
‫سلام ناله‌تامبی!
‫بیا تو، بشین.
‫انگار تو معبد نزدیک دارن پونگال داغ مجانی میدن.
‫- چی؟ پونگال؟ ‫- آره، زود برو.
‫برو پایین دو تا چایی به حساب ناله‌تامبی بخور.
‫- چی؟ چایی؟ ‫- تو بشین لطفا.
‫رفیق، یادم رفت بهت بگم.
‫از آرایشگاهت زنگ زدن، ۲۰ نفر منتظرن سرشون رو بتراشی، برو.
‫زود برو.
‫چرا همه‌مون رو داری میفرستی بیرون؟
‫رفیق، دوست دخترم اینجاست.
‫شاید بخواد راحت با من تنها حرف بزنه.
‫نمیشه گفت که، رفیق.
‫شاید منو ببوسه تا بریم مرحله بعد.
‫- مگه ما اینجا کلاس آموزشی گذاشتیم؟ ‫- سعی کن منو درک کنی.
‫زود برو.
‫بیا عزیزم.
‫فکر کردی کی هستی؟ دیوونه‌ای؟
‫من گفتم چرا اینجام؟ گفتم؟
‫اگه دستت بهم بخوره، بهت هشدار میدم.
‫چرا داری عصبی میشی، عزیزم؟
‫ببین، من نمیخوام با کسی که نمیخواست با من حرف بزنه، حرف بزنم.
‫من اینجام که تو رو ببینم، من اینجام که فقط با تو حرف بزنم.
‫- اشکالی نداره؟ ‫- باشه.
‫فقط یه کارمند، یه دانش آموز،
‫تو یه کلاس خالی داری به کی درس میدی؟
‫مگه وجدان کاریت حدی نداره؟
‫یادم رفت بهت بگم، نگران نداشتن دانش آموز نباش،
‫۴ یا ۵ ماه صبر کن، با این قیافه شما دوتا،
‫جمعیت اینجا صف میکشه.
‫باشه، خداحافظ.
‫رفیق، حرف دوست دخترم درسته.
‫چرا ۴ یا ۵ ماه صبر نکنیم؟
‫مگه ما اینجا پیک موتوری هستیم؟
‫عینک آفتابیت رو بردار.
‫داره کنایه میزنه که هیچکس به قیافه‌های ما نگاه نمیکنه که بیاد.
‫میشه اینطوری هم گفت؟
‫اونقدر خنگه که اینم نمیفهمه.
‫من این کار رو با اعتماد به اون شروع کردم.
‫خدایا منو نجات بده.
‫ببین آقا! اون داداشمه!
‫رئیس، ما ۳۰ تا دانش آموزیم.
‫- ۳۰ تا دانش آموز؟ ‫- اون سر دسته است.
‫- سلام برادر. ‫- سلام.
‫بیا یه مغازه خرده فروشی تو کلاس باز کنیم،
‫دیگه مجبور نباشیم برای سیگار و ناس بریم بیرون.
‫مگه ما اینجا شراب فروشی باز کردیم که مغازه یا غذاخوری باز کنیم؟
‫ما نمیتونیم این کارا رو بکنیم.
‫اگه قبول نشین پولتون رو پس میدیم.
‫به هر حال که قراره پول ما رو پس بدید،
‫اگه روزی ۱۰۰ روپیه بدید بهمون خیلی کمک میشه.
‫- چی میگی رفیق؟ ‫- درسته، رفیق!
‫بهش فکر کن، رئیس.
‫تو این طرح نیست، دفعه بعد به فکر اضافه کردنش میفتم.
‫حالا برید اون ۳۰ تا زندونی رو آزاد کنید، برید!
‫جمعیت داره میریزه، مالیات بر درآمد پیش پرداخت بدیم؟
‫اول مالیات پال پاندی رو بدیم.
‫اگه تو امتحان رد شدیم، پول رو نقد میدید یا چک؟
‫با امید قبول شدن بیاید کلاس.
‫انگار هدفتون اینه که رد شید و پولتون رو پس بگیرید.
‫شما هیچ مسئولیتی ندارید؟
‫من دیگه نمیتونم.
‫دانش آموزان عزیز، به خاطر کمبود وقت،
‫- مستقیم بریم سر درس؟ ‫- آقا!
‫قبل از درس سوالی دارید؟
‫نیازی به درس دادن نیست، فقط خفه شید و از کلاس برید بیرون.
‫این چیه؟
‫منو نزنید، من معلمتونم.
‫منو نزنید.
‫منو ول کنید...ول کنید... دنبالم نکنید...
‫وایسید...وایسید... کجا دارید کلاس رو میپیچونید؟
‫میدونید اگه آقا گوپال بفهمه چی میشه؟
‫من گوپالم!
‫مثل دفترچه نو رفتید تو ولی مثل دفترچه پاره پوره دارید میاید بیرون.
‫اینا پسرن؟
‫به جای اینکه بهشون درس بدی، بهتره تو خیابونا گدایی کنی.
‫- آقا... آقا... ‫- رفیق!
‫اون بود؟
‫تو بودی چایی دادی و رو کله من ضربه زدی، درسته؟
‫حتی اگه خدا هم بخواد،
‫هیچکی نمیتونه جلوتو بگیره ‫از تمیز کردن پهن.
‫حالا برم؟
‫حتی بچه خوکه هم داره ‫دیالوگای خفن میگه!
‫ناراحت نشو رفیق. ‫پاشو یه کاری کنیم.
‫میگی پاشو یه کاری کنیم ‫بعد عین نگهبانا راه میری.
‫دارم جدی فکر میکنم از چه راهی ‫سفر موفقیت آمیزمونو شروع کنیم.
‫لامصب! وام با بهره گرفته، ‫هنوز داره به مسیرها فکر میکنه..
‫الو...الو...
‫رفیق، خواهرت میس کال انداخته.
‫دوست دخترمه. ‫رفیق، یه سوال دارم.
‫چرا دخترا همیشه ‫میس کال میندازن؟
‫تو این همه مشکل، ‫این سوالا هم داری؟
‫بگو دیگه، چرا اونا همیشه ‫میس کال میندازن؟
‫اینا میس کال نیستن، ‫علامت خطرِ پیچوندن تو آینده نزدیکه.
‫دوست دختر تو هم تو آینده نزدیک ‫میپیچونتت.
‫حسودی میکنی.
‫-چاندریکا! ‫-نالاتامبی داداش!
‫الو، من الان تو یه جلسه مهمم، ‫بعداً بهت زنگ میزنم.
‫اگه اون بهت میس کال داد، ‫تو بهش زنگ بزن،
‫اگه نه، اون به من زنگ میزنه.
‫رفیق، اگه کسی نتونه ‫با یه تاجر پرمشغله حرف بزنه،
‫معلومه که بعدش ‫منشی‌اش جواب میده.
‫قانونشه.
‫-داره زنگ میزنه تیکه بندازه... ‫-سلام نالاتامبی.
‫گفتی تو جلسه‌ای، ‫میدونستم.
‫حتما با استاد انگلیسی هستی.
‫انگار از امروز ‫شدی "چالش" نالاتامبی.
‫اینطوره؟
‫منم از این به بعد ‫همینجوری صدات میکنم.
‫پوسترا رو دیدم، عالیه، حرف نداره.
‫انگار تو آموزشگاه ‫خیلی شلوغه،
‫اصلا این دور و ورا ‫ترافیک شده بود.
‫انگار صف تا ‫تانجور کشیده شده.
‫تبریک میگم.
‫-تبریک میگم نالاتامبی. ‫-ممنون.
‫خب، دیگه برم.
‫برادران آمبانی!
‫انگار 107 روپیه و 50 پیسه ‫به چای‌فروشی بدهکاری،
‫107.50 روپیه؟
‫باید 110 روپیه باشه، درسته؟
‫نایر داشت میومد بالا، میگفت،
‫اگه تا شب پولشو ندین،
‫انگار آب جوش ‫میپاشه تو صورتتون،
‫به هر حال وقتی میرین بیرون، ‫مواظب باشین.
‫باشه نالاتامبی، خداحافظ.
‫-نالاتامبی، میگم خداحافظ. ‫-برو...برو...
‫نالاتامبی، میگم خداحافظ.
‫هوی، نگاش کن.
‫میتونستی زودتر این کارو بکنی.
‫اونایی که ده تا دوست دارن ‫خوشحالن.
‫با یه دوست، ‫این جهنمی که من دارم میکشم...
‫-تو دوست منی! ‫-دستتو بردار.
‫قبلا آسین میومد تو خوابم،
‫الان پال پاندی و پدرش ‫ول پاندی میان منو بترسونن.
‫بعدشم قول میدن اگه نشد پول رو ‫برگردونن!
‫اینجا این همه آدمو ‫از من طلبکار کردی.
‫رفیق، منفی حرف نزن.
‫یه پرینت بگیرم، ‫مثل عکس حرف بزنم؟
‫لطفا شوخی نکن.
‫ما هیچی نداشتیم، ‫الان داریم آموزشگاه میگردونیم،
‫اول هیشکی نمیومد، ‫الان کلی شاگرد داریم،
‫الان هیشکی درس نمیخونه،
‫ولی از این به بعد میخونن ‫و امتحان رو قبول میشن.
‫شکست ها پله ای برای ‫رسیدن به موفقیت های بزرگن.
‫نالاتامبی، باید مثل آتیش کار کنیم.
‫وقتی بحث کار میشه، ‫من مثل خارجی ها میشم،
‫بچه ها فردا با کارم ‫اینجا خشکشون میزنه.
‫الو!
‫گفتی کاری میکنی شاگردا ‫تو آموزشگاه خشکشون بزنه.
‫همه بیرون وایستادن ‫و دارن خودشونو میخارونن.
‫-کجایی؟ ‫-رئیس، اینورو نگاه کن.
‫رفیق!
‫چرا اونو آوردی اینجا؟
‫-اون معلم جدیده! ‫-معلم؟
‫بیخیال نالاتامبی، ‫این واسه من عادیه.
‫-خودم مراقبشون هستم. ‫-باشه.
‫رفیق، خیلی معلم خوبیه. ‫کی هست؟
‫نمیشناسیش؟
‫-اون خیلی تو بیت معروفه. ‫-بیت؟
‫هیچ پسری نمیتونه از جزوه تقلب کنه، تو مدرسه ای که اون درس میده.
‫مچشونو میگیره.
‫ببین پسرا چه جوری رو نیمکت‌ها خشکشون زده نشستن.
‫سلام بچه‌ها! من پاری مالا هستم، معلم جدیدتون.
‫خب، درس رو شروع کنم؟
‫چرا شما پسرا وایسادین؟ بشینید لطفا.
‫پاهاتون درد میگیره.
‫اگه بشینیم، نمیتونیم درست ببینیم، پسرهای جلو دارن دید رو میگیرن.
‫بله خانم معلم!
‫چه قدر علاقه به درس خوندن دارید!
‫دانش آموزا باید مثل شما باشن.
‫مواظب باش، ممکنه آسیب ببینی و خون بیاد.
‫-بگیرید خانم معلم. ‫-ممنون.
‫افتخار میکنم که واسه شما خون بدم، خانم معلم.
‫برید سر جاتون.
‫شانس رو از دست دادم.
‫رفیق! دیدی؟ صدا از سوزن در نمیاد!
‫چه ساکتن.
‫رفیق، عالی بود!
‫ثابت کردی که خیلی تجربه داری.
‫من خیلی زودتر از اینا انجامش میدادم،
‫تو باید پیشرفت کنی، واسه همین گذاشتم خودت یاد بگیری،
‫زندگی چیزی جز تجربه نیست.
‫من خیلی چیزا از تو باید یاد بگیرم.
‫-لطفا بهم یاد بده. ‫-خفه شو مرد.
‫آره... آره...
‫الان چیکار کردی؟
‫-رفیق، این نشونه پیروزیه. ‫-نشونه پیروزی؟
‫اگه من این نشونه رو نشون بدم،
‫یعنی مغازم حفظ شده، خونوادم حفظ شده،
‫تو چرا این کارو کردی؟
‫خواهرم عروسی میکنه، من عروسی میکنم.
‫اینجوریه؟
‫میشه با هم انجامش بدیم؟
‫آره... آره!
‫فکر کنم کلاس تموم شد، بریم تو.
‫کلاس امروز تمومه، فردا همدیگه رو میبینیم، خداحافظ.
‫خانم معلم... خانم معلم...
‫شاگردها چطورن؟
‫نالاثامبی، نگران نباش. شاگردا پسرای خیلی خوبی هستن.
‫دقیقا مثل خودت.
‫-رفیق، واسه منم بگو. ‫-خانم معلم، واسه اونم بگو.
‫مطمئنم همه شاگردا قبول میشن. خداحافظ.
‫باشه، خداحافظ خانم معلم.
‫-چه معلمی! ‫-رفیق!
‫پسرا رو ببین!
‫مثل یخ خشکشون زده.
‫تو موفق شدی.
‫شاگردای عزیزم! آینده هند!
‫درس ریاضی رو متوجه شدین؟
‫پال پاندی آقا، معلم ریاضی خوب بهتون یاد داد؟
‫اون معلم ریاضیه؟ تو هیچوقت بهم نگفتی.
‫رفیق، خواهرت اینجاست.
‫حالا ببین، با استفاده از تو با من حرف میزنه.
‫هنوز اینجا رو جمع نکردی؟
‫میخوای تا وقتی که افراد ول پاندی بیان اینجا رو خراب کنن و بندازنت بیرون، همینجا بمونی؟
‫هنوز به این کلاس آموزشی امید داری؟
‫مگه تو مرد خونواده نیستی؟ برو دنبال کارت.
‫رفیق! مواظب باش، ممکنه بیفتی...
‫-یه چیز مهم میخوام بگم. ‫-چی؟
‫-عروسیت مشخص شده؟ ‫-نه.
‫بیا ازدواج کنیم.
‫من خیلی وقته که صبر کردم،
‫تبلیغ میکنی که اگه قبول نشدن پول رو پس میدی،
‫یه خانومی رو میاری اینجا به عنوان معلم و خوش میگذرونی،
‫فکر نمیکنم بتونی پول در بیاری، عروسی خواهرتو جور کن،
‫بعد بیا دست منو بگیر،
‫خسته شدم اینقدر اینارو میگم،
‫بیخیال اونا شو، من اینجا نیومدم واسه این حرفا،
‫ماه دیگه کارم قطعی میشه،
‫ماهی 15000 روپیه حقوق میگیرم، همونطور که انتظار داری، ازت مراقبت میکنم.
‫من نه به خونواده خودم اهمیت میدم نه به خونواده تو.
‫تا فردا بهم بگو تصمیمتو.
‫داری چیکار میکنی؟ مغازه رو خالی میکنی؟
‫تو باعث شدی من اینجا رو خالی کنم.
‫قبل از اینکه ول پاندی مغازه رو تصاحب کنه،
‫میرم یه مغازه زیر یه درختی میزنم و زندگیمو میگذرونم.
‫داری مغازه رو خالی میکنی به حرف یه دختر؟
‫به من اعتماد نداری؟
‫واسه اینکه داماد بشی،
‫منو کردی وردست، داماد بفرست خیابونا.
‫بسه دیگه، با تو کار کردن که آدمو آمبانی نمیکنه.
‫- ولم کن. - گوش کن، بیا یه کاری کنیم.
‫بهترین آرزوها، تالا تالاپاتی! انگار داری میری یه جای بزرگ.
‫دیگه برنمیگردی اینجا؟
‫اگه بمیری، میام موهای سر پسرتو میتراشم.
‫-چرا انقدر استرس داری؟ -باشه، استرس نمیگیرم.
‫دارم آروم میگم، من هیچ چیزی از تو نمیخوام.
‫ولم کن.
‫میرم...میرم...میرم یه جایی...
‫پس کلیدو بده.
‫من دارم مغازه رو خالی میکنم، کلیدو واسه چی میخوای؟
‫وسایلام اینجاست.
‫وسایل؟ الماس و جواهر! یه مشت شورت پاره پوره.
‫برو...برو دیگه... ببرش.
‫تو اصلاً عقل داری؟
‫دارن به آدمایی مثل ما توهین میکنن، گوجه گندیده پرت میکنن.
‫اون وقت این...
‫حتی نمیتونم تصورشو کنم. بفرستش بره.
‫خانم معلم، شما بیا.
‫طفلکی شاید ندونه پسرا چی کار میکنن.
‫ما خیلی اشتباهات ناخواسته کردیم،
‫لطفاً اشتباهی که میدونید چیه رو نکنید،
‫اصلاً به فکر ضرر مالی نباش،
‫لطفاً خجالت زدش نکنید، خواهش میکنم بفرستینش بره.
‫ولم کن، خودم حواسم هست. خانم معلم، شما بیا.
‫بچه ها! این خانم آناپورنی هست. از امروز معلم کلاستون میشه.
‫- ما این معلمو نمیخوایم آقا. - ما معلم پاریمالا رو میخوایم. - آره.
‫یه دقیقه...
‫چه خوشتون بیاد چه نیاد، اون معلمتونه.
‫تموم شد؟
‫خانم معلم، کلاس مال شما.
‫باسکار، یه دقیقه.
‫با اینکه میدونید من نابینا هستم،
‫به من اعتماد کردید و این فرصت رو دادید،
‫من حتماً قدرشو میدونم.
‫با اینکه نمیتونم ببینم، واسه درس دادن به شما فوق لیسانس و دکترا گرفتم.
‫قبول شدن تو کلاس دهم که چیز سختی نیست.
‫فقط یکم بهش فکر کنین.
‫من از این شیطونی ها بیشتر دیدم.
‫هر کاری هم که بکنین، من دست از درس دادن نمیکشم.
‫بعد از اینکه بهتون درس دادم، حتی اگه یه دانش آموز هم قبول بشه،
‫من انقدر خوشحال میشم انگار که بینایی مو بدست آوردم.
‫باشه؟ موفق باشید.
‫لطفاً تو کلاس بشینید بچه ها.
‫طفلکی داره درس میده، گوش کنین به حرفم، برین سر کلاس.
‫بچه ها، عجله ای نیست. با حوصله کپی کنید.
‫ریاضی اونقدری که فکر میکنین سخت نیست.
‫مسئله ریاضی که حل کردم رو فهمیدین؟
‫لطفاً یادداشتش کنید.
‫چگالی دایره میشه پی آر دو اچ.
‫اگه این فرمول رو حفظ کنید، میتونید این مسئله رو به راحتی حل کنید.
‫اگه تو ریاضی سوالی دارین، ازم بپرسین، دوباره بهتون یاد میدم، باشه؟
‫خانم معلم!
‫گچ.
‫خیلی ممنون.
‫- اسمت چیه؟ - پال پاندی، خانم معلم.
‫باشه، سر جات بشین و به درس گوش کن.
‫باشه خانم معلم.
‫خب بچه ها، این مسئله رو فهمیدین؟
‫لطفاً یادداشتش کنید.
‫بعدش در مورد چگالی مخروط.
‫مگه شما پسرا نباید امتحان قبول شید؟
‫لطفاً به حرفم گوش کنین، برین سر کلاس.
‫- طفلکی معلم! - برین سر کلاس.
‫- لطفاً برین سر کلاس بچه ها. - برین سر کلاس.
‫برین! گوش نمیدین به حرفم؟
‫برین...برین...برین...برین... هی، برین سر کلاس.
‫باید دونه دونه بهتون بگم؟ برین!
‫برین سر کلاس. دارم بهتون میگم.
‫مگه (آ + ب) به توان دو رو بلد نیستین؟
‫مگه نمیخوایم درسامون به مرحله بالا برسه؟
‫مگه نمیشه از 10، 11 تا کم کرد؟
‫از عدد بعدی قرض بگیر...
‫کلاس جوجه اردک ها...
‫حالا هدفمون گرفتن صد (نمره کامل) هست...
‫اولین بار...اولین بار، درس ها جالب شدن...
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫اشتباه تبدیل به درست شده، دیگه اشتباه نیست...
‫نوشته هامون نمره خوبی دارن، و این یه رویا نیست...
‫ریاضی دیگه یه معما نیست...
‫بیا رفیق، دیگه ازش نترس...
‫اومد که چشمامونو باز کنه...
‫بهمون بال داد تا تو آسمون اوج بگیریم...
‫دفعه اول...دفعه اول، ‫درس ها خیلی جالبن...
‫مگه نمیدونی (آ + ب) به توان 2 چیه؟
‫مگه درس خوندنامون به مرحله بالا نمیرسه؟
‫مگه نمیشه 11 رو از 10 کم کرد؟
‫از عدد بعدی قرض بگیر...
‫هی، برگه بده به من.
‫نتایج کلاس دهم
‫خدایا کاروپا! ازمون محافظت کن!
‫بچه شیر! شجاع باش. ‫نگران هیچی نباش.
‫راه فراری هست؟
‫بالاتر رو نگاه کن!
‫دهنتو ببند.
‫-عزیزم، نتیجه ات رو ببین. ‫-باشه بابا.
‫بابا برام دعا کن.
‫برو پسرم، پیروزی از آن ماست.
‫داره میاد.
‫چی شده پسرم؟
‫چرا گریه میکنی؟ ‫چی شده؟
‫بچه شیر نباید گریه کنه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫این دیگه چیه؟
‫داداش! چی شده؟
‫اگه تو اینجوری کم بیاری، ‫کی میخواد رهبری کنه ما رو؟
‫مگه رئیس کوچیکه دوباره رد شده؟
‫فقط بگو آره، ‫اون دو تا رو میکشم.
‫ما رو بکشی؟
‫مگه فرق اشک شادی و غم رو نمیدونی؟
‫اشک هایی که الان ریختم ‫اشک شادی بود.
‫بچه شیر من کلاس دهم رو ‫با موفقیت گذروند.
‫همه قبول شدن!
‫بهشون تاج گل بدید! ‫ببریمشون بالا!
‫آرایشگاه مال توئه، نالاتیامبی.
‫بگیر، این وام بدون بهره است.
‫بچه ها بیایید، بریم برای خدای کاروپا قربونی بدیم.
‫داداش، اون بطری پر...
‫-فراموشش کردی. ‫-بده. بگیرش.
‫بخور و هر کاری خواستی بکن، ‫من حواسم هست.
‫-باشه داداش. ‫-بچه ها بیایید.
‫خداحافظ!
‫رفیق، تو خیلی برام کار کردی.
‫-این حرفو نزن. ‫-اما برای اینکه بهت بدم...یه لحظه.
‫چیزی ندارم.
‫-اما یه چیزی دارم. ‫-چی؟
‫جونم!
‫بگیر...بگیر رفیق.
‫چرا اصرار داری جونتو بدی، ‫من جونتو برای چی میخوام؟
‫حالا که همه چی داری، ‫برو گمشو.
‫نه رفیق، الان هم پول دارم هم ماشین.
‫اما اون بدون اینکه یه قرون وام بده ‫به ما بی احترامی کرد.
‫اگه تو نبودی...
‫حتی نمیتونم تصورش کنم.
‫تو دوست منی!
‫باشه، بریم.
‫تو برو پیش دوست دخترت، ‫من یه کار کوچیک دارم.
‫تمومش میکنم.
‫بعد از حل کردن همه مشکلات، ‫همونطور که خودش میخواست،
‫باسکار که میخواست عروسی خواهرش رو برگزار کنه،
‫اون موقع نمیدونست که یه مشکل بزرگ ‫سر راه ازدواجش با چندریکا قرار داره.
‫عمو...عمو... دخترتو به ازدواج من در بیار...
‫میشه وسط صدای موزیک عروسی باهاش ازدواج کنم...
‫گمشو بیرون!
‫بیا... بیا... ‫بیا خجالتتو بذار کنار...
‫سکوت هم نشونه قبوله...
‫برگ بتل کومباکونام رو بجو...
‫فوفل پاتوکوتای رو بجو...
‫ساز کوبه ای تانجاوور رو بزن...
‫حکومت ما تو همه هشت جهت برپاست...
‫یه استیج درست کن...ازم تجلیل کن...
‫موزیک رو پلی کن...برادر!
‫من تا دیروز هیچی نبودم... ‫امروز روز منه...
‫همه جا گل های پیروزی برام پهن شده...
‫برگ بتل کومباکونام رو بجو...
‫فوفل پاتوکوتای رو بجو...
‫میشه ماه رو برات بیارم...
‫میشه ستاره رو برای گوشواره ات بیارم...
‫ماه و ستاره تا صبح با منه...
‫تا آخر عمر شریک من باش...
‫برات یه خونه پر از ساری ابریشمی بگیرم؟
‫ساری ابریشمی تنو اذیت میکنه موقع پوشیدن... میشه منو بپیچی دور خودت؟
‫دیگه بسه، دلم از ذوق داره میترکه...
‫ما باید یه بچه مثل تو داشته باشیم...
‫برگ پان (بِتِل) کومباکونام رو بجو...
‫فوفل (بِتِل نات) پاتوکوتای رو بجو...
‫فقط یه نگاه از طرف معشوق کافیه...
‫حتی یه گاری هم تبدیل به پرواز میشه...
‫اگه انگشتتو بدی که باهام ازدواج کنی...
‫چشمام از خوشحالی بسته میشه...
‫اگه تو با من باشی، همه چی برام برد میشه...
‫زندگیم تا وقتی زنده ام مال تو...
‫دیگه بسه، دلم از ذوق داره میترکه...
‫ما باید یه بچه مثل تو داشته باشیم...
‫عمو...عمو... دخترتو بده برای ازدواج...
‫میشه باهاش وصلت کنم وسط صدای ساز و دهل عروسی؟
‫بیا...بیا... بیا و خجالت رو بذار کنار...
‫سکوت هم نشونه رضایته...
‫داداش، چیزی که میخوام بگم اینه که...
‫لطفا به حرفم گوش کن.
‫داداش، تو نمیتونی با چاندریکا ازدواج کنی.
‫چی داری میگی؟
‫من چرت و پرت نمیگم، دارم حقیقت رو بهت میگم.
‫خواهرت ازدواج میکنه ولی تو نه
‫اونم توی یه روز مبارک.
‫داداش، وایسا دیگه!
‫برام مهم نیست اگه فکر میکنی الکی میگم توی این روز مبارک.
‫باور کن، ازدواج تو هیچ وقت اتفاق نمیفته.
‫اگه الان بهت نگم، اشتباه بزرگی میشه.
‫چون تو دوست منی.
‫دستتو از من بردار. تو دوست منی؟
‫تو حسودی میکنی بهم.
‫-من؟ ‫-آره، تو!
‫امروز عروسی خواهرمه، منم به زودی ازدواج میکنم.
‫فهمیدی؟
‫فقط از اینجا برو.
‫خواهر شوهر! با پدرت صحبت کن.
‫درباره ازدواجمون.
‫صبر کن.
‫-غذا چطور بود، پدر؟ ‫-عالی!
‫فوق العاده!
‫ببینید کی غذا رو آماده کرده،
‫برای عروسی چاندریکا هم باهاش قرارداد ببندیم.
‫باشه پدر.
‫در واقع منم اومدم با شما درباره عروسی چاندریکا صحبت کنم.
‫-بگو عزیزم. ‫-شما خودتون شروع کردید.
‫پدر، چطوره چاندریکا رو بدیم به باسکار...
‫لطفا یه چیز دیگه بگو.
‫پدر، باسکار مثل قبل نیست.
‫-اون... ‫-میدونم.
‫من بهش قول دادم، پدر.
‫تو کی هستی که درباره دختر من قول میدی؟
‫اینجا کار زیاد هست، برو.
‫چرا اینجوری حرف میزنی، پدر؟
‫چاندریکا خواهرمه، مگه من نگرانش نیستم؟
‫مگه من ازت میخوام با یه غریبه ازدواج کنه؟
‫میگم باسکار داره خوب کار میکنه، با اون حالش خوب میشه.
‫چرا اینقدر سخت میگیری، پدر؟
‫دعوا بین پدر و دختر چیه؟
‫هیچ دعوایی نیست، داماد. اون داره چرت و پرت میگه.
‫هیچ عقلی نداره.
‫بهش چی گفتی؟
‫چی گفت، پدر زن؟
‫انگار باید چاندریکا رو بدم به اون باسکار بی مصرف.
‫چطور میتونم مردی رو قبول کنم که هیچ لیاقتی نداره؟
‫تو بگو، داماد.
‫مشکلت با باسکار چیه؟
‫واقعا نمیدونم مشکل بین شما دوتا چیه؟
‫همیشه سرزنشش میکنی. اون چی کم داره؟
‫اون یه آموزشگاه باز کرده، اگه دخترتو بدی بهش،
‫اون خوب ازش مراقبت میکنه،
‫دیگه چی ازش انتظار داری؟
‫چی شده تو؟ این چه طرز حرف زدن با بزرگتره؟
‫مگه اون داره مثل بزرگترها حرف میزنه؟ باسکار ما چی کم داره؟
‫انگار نمیخواد دخترشو بهش بده.
‫تو ساکت باش.
‫فامیل، من میخواستم اینو خودم بپرسم،
‫-باسکار... ‫-من از پسرت باسکار متنفرم.
‫کافیه؟
‫این ازدواج بدون باسکار اتفاق نمیفتاد
‫میدونی چیه؟
‫این تنها کار خوبیه که از سر عمد یا غیر عمد انجام داده.
‫وگرنه شخصیتش خیلی بده.
‫چرا اینجوری میگی؟
‫دارم میبینمت، تو چی از باسکِر میدونی؟
‫من اینجوری بزرگش نکردم.
‫چه کار کرده که تو همش ازش ایراد میگیری؟
‫باید بدونم. بهم بگو.
‫خواهش میکنم تحریکم نکن. دارم بهت هشدار میدم.
‫پس یه چیزی شده.
‫-هر چی هست، لطفا به ما بگو پدر. -بگو آقا.
‫دارن ازت میپرسن دیگه؟ لطفا بهشون بگو.
‫بگو پدر.
‫چرا باید از من تجلیل بشه؟
‫چه کار کردم که لایقش باشم؟
‫ازتون میپرسم، من چه کار کردم؟
‫من فقط وظیفمو انجام دادم.
‫چرا باید بخاطرش از من تجلیل بشه؟
‫من تو کومباکونام به هزاران نفر کمک کردم.
‫خیلی ها هستن که بخاطر من سود کردن،
‫هیچکس اینجا بخاطر من ضرر نکرده، یه نفر نمیتونه انگشتشو به سمت من دراز کنه.
‫کسی اینجا هست؟ اگه کسی هست، شجاعانه بیاد بیرون.
‫لطفا بیا بیرون آقا.
‫-بیا بیرون! -من.. من اینجام!
‫-اونه؟ -درود... درود.
‫چرا اومده اینجا؟
‫شنیدنش خنده داره.
‫بیا اینجا و دلتو خالی کن.
‫بیا و نظرتو بگو.
‫بیا دیگه...بیا.
‫از دیدنت خوشبختم.
‫درود آقا. درود خانم.
‫وام گیرنده ها رو از این در به اون در کردن، آقا...
‫لطفا شکمتو جمع کن.
‫درود به شانموگاسوندارام.
‫آقا گفتن که از این تجلیل ها خوششون نمیاد.
‫پس چرا اومدی اینجا اصلا؟
‫صورتتو پاره میکنم، بشین...
‫خانم ها و آقایون، لطفا بشینید.
‫بشین.. بشین... من بدتر از این اراذل و اوباش ها رو هم دیدم.
‫عزیزم، بیا اینجا.
‫بیا اینجا عزیزم. بیا اینجا وایسا.
‫این چه مدل موی سگ پشمالو تو این سن و سال؟
‫استایله؟
‫موی فشن تو سنی که داری پدربزرگ میشی.
‫من قیچیش میکنم.
‫وقتی دوستم اومد دنبال وام، واکنش تو چی باید می بود؟
‫باید بهش چی میگفتی عزیزم؟
‫باید میگفتی تصویب میکنم، یا باید میگفتی تصویب نمیکنم.
‫انگار داری از جیب خودت وام میدی،
‫تحقیرش کردی و فرستادیش بیرون.
‫خیلی بزرگی مگه؟
‫ازتون میپرسم، واقعا اینقدر بزرگی؟
‫تو یه اتاقک کوچیک، با فقط یه صندلی چرخدار،
‫اگه اینقدر مغروری که اونجا کار میکنی،
‫من با چهارتا صندلی چرخدار تو مغازم،
‫دور میچرخم و مو کوتاه میکنم، چقدر باید مغرور باشیم؟
‫چقدر باید مغرور باشیم؟
‫صبر کن، یه دقیقه.
‫ببین چطور داره تحت تاثیر مشروب چرت و پرت میگه.
‫-الو رفیق! رو خط باش. -بگو رفیق.
‫زود بگو رفیق.
‫رفیق، چطوری به پدر دخترت فحش میدی؟
‫-کی؟ اون کله موش خرمایی؟ -آره، فقط اون مرد.
‫رفیق، اون یه آدم دیوونه‌ست.
‫مایه عذابه، مزاحمه، کثیفه، اذیت میکنه، حال به هم زنه، آدم پوسیده ایه.
‫ولش کن رفیق، حال و حوصله فحش دادن بهشو ندارم.
‫ببخشید رفیق که مزاحمت شدم.
‫شنیدید؟
‫میدونید کیه؟ داماد کوچیکتون!
‫انگار حال و حوصله فحش دادن بهتو نداره،
‫ولی با این حال خیلی کثیف بود،
‫اگه حال داشت، از بدترین فحش ها استفاده میکرد.
‫سوندارام، درست رفتار کن که باسکرو ناراحت نکنی.
‫-ببین، چطور داره بهش توهین میکنه. -اگه دوباره ازت گزارشی دریافت کنم...
‫یه کار کوچیک مونده. تمومش میکنم.
‫من هیچ کاری نکردم.
‫-لطفا بیا اینجا. -مشکلی نیست.
‫نه، بیا اینجا آقا... بیا.
‫به من توهین کردی، یه مردو استخدام کردی که به من توهین کنه.
‫بهش دخترمو بدم شوهر کنه؟
‫بگو داماد، نظرت چیه؟
‫دخترتو میدی به کسی که تف بندازه رو دستت و بزنه تو گوشت؟
‫جواب بده آقا، چرا ساکت وایسادی؟
‫منو دیده.
‫حالا میدونی،
‫باسکار داره دنبال دوستش نالاتی میوفته تا بکشتش.
‫علتش هم اون دبه ای بود که تو انداخته بودی.
‫ادعا کردی دوستمی، بعد بینمون دبه انداختی.
‫تو دیگه چه جور دوستی هستی؟
‫مست می کنی، مثل یه تیکه چوب میفتی.
‫چرا هنوز زنده ای؟ می کشمت...
‫آره، بگو.
‫بابام داره در مورد ازدواج من با پسر دوستش حرف میزنه.
‫دوماد الان داره میاد اینجا تا منو ببینه.
‫- داره میاد اونجا؟ ‫- دیگه تمومه؟
‫حس می کنم بابام می خواد زود ازدواج رو ردیف کنه.
‫می ترسم.
‫الان کجایی؟ زود بیا.
‫حالا خوشحالی؟ همه چی تموم شد.
‫فقط بعد از کشتن تو آروم میشم.
‫-بعدا حسابت رو میرسم. ‫-داداش، یه دقیقه.
‫-خواهش می کنم بزن منو برو. ‫-ولم کن.
‫-بزن منو...بزن منو... ‫-ولم کن باید برم...
‫داداش، خواهش می کنم بزن منو برو.
‫اگه نه مردم پشت سر دوستیمون حرف می زنن.
‫لطفا به حرفم گوش کن.
‫این چیه داداش؟
‫با یه ماشین بزرگ، کت شلوار پوشیده اومده.
‫دیگه کارم تمومه، داداش. بدجوری گیر افتادم.
‫سلام..سلام! دیگه رسیدم دم در.
‫هوی بچه ها! چه مدل موی باحالی.
‫میشه بگید آقای شانموگاسوندارام کجاست؟
‫ببریم یه سالن دیگه گم و گورش کنیم؟
‫خوش اومدی.
‫ببخشید یه کم تو ترافیک گیر افتادم.
‫اشکال نداره، تو هند ترافیک خیلی خیلی عادیه.
‫آره، درسته، دیر کردم یا چی؟
‫نه اصلا.
‫از صبح منتظر شما بودیم.
‫این چیه؟ چه خوب انگلیسی حرف میزنه.
‫چطور ممکنه؟
‫حتی کلفتای خونواده های آنگلو ایندین هم می تونن انگلیسی حرف بزنن.
‫اونا دست و پا شکسته بدون گرامر حرف میزنن.
‫-منم اینجوری حرف بزنم؟ ‫-خفه شو!
‫بهت گفتم در مورد سیوا، این سیواست.
‫-سلام. ‫-سلام.
‫سلام.
‫ایشون دخترم چاندریکاست. خیلی دختر خوشگلیه.
‫-سلام! ‫-سلام.
‫عکس تو تو ایمیل دیدم.
‫از تو عکس خوشگل تری.
‫ببین چه نقشه ای داره؟
‫نگران نباش، موفق نمیشه.
‫میخوام کلی باهات حرف بزنم.
‫به هر حال بعد از ازدواج کلی حرف می زنیم، درسته؟
‫عمو، من از دخترتون خیلی خوشم اومده.
‫در مورد مراسم، می تونید با بابام صحبت کنید.
‫باشه... باشه...
‫به هرحال، خدافظ...
‫لطفا صبر کن داماد.
‫سیوا پسر دوست صمیمی منه.
‫مدیر عامل گرانیت سیوا.
‫چی؟ مدیر عامل؟
‫در موردش بخوام بگم، لب به مشروب نمیزنه.
‫چرا جا خوردی؟ نگرفتی چی گفتم؟
‫کسی که لب به مشروب نمیزنه یعنی آدم سالمیه و هیچ عادت بدی نداره.
‫یه دونه است.
‫عمو! این چیه؟ خجالتم میدی.
‫-چطور می تونم حقیقت رو نگم؟ ‫-خیلی زیاده که بخوام تحمل کنم.
‫-خدافظ... خدافظ... ‫-باشه.
‫خدافظ.
‫-خدافظ. ‫-خدافظ.
‫-عمو، من از دخترتون خیلی خوشم اومده. ‫-باشه.
‫داداش، داره میاد، ببرش یه جا تنها و همه چی رو بهش بگو.
‫داماد، کسب و کارت چطوره؟
‫-یه دقیقه. ‫-دقیقا همونطور که گفتم خوبه.
‫-با آدمای بیخود حرف نزن. ‫-تو لطفا ساکت باش.
‫تو باهاش حرف بزن.
‫بگو
‫راجع به ازدواج چاندریکا.
‫- می‌خوام باهات شخصا صحبت کنم. ‫- بفرما.
‫- این چیه؟ ‫- بگو با اونه.
‫سلام، باید تنها باهات حرف بزنم.
‫داماد، پروازت داره تاخیر می‌خوره.
‫تو کومباکونام فرودگاه نیست. بعد از اینکه باهاش حرف زدی برو.
‫- من و چاندریکا... ‫- همدیگه رو دوست دارید؟
‫یه طرفه است یا دو طرفه؟
‫فقط دوست داشتنِ یا پارک و استخر و سینما هم رفتید؟
‫آقا...
‫بیخیال رئیس.
‫اگه یه آدم خیلی توپی تو منطقه باشه، از این حرفا زیاده.
‫چند تا پسر مثل تو دنبالشون می‌افتن.
‫اونوقته که اون آدمه ارزش پیدا می‌کنه.
‫برام مهم نیست که اون منو دوست داره یا نه،
‫ولی فقط با اون ازدواج می‌کنم،
‫پس تو یه کار کن، دیگه دنبال دخترای خوشگل نرو،
‫با توجه به جایگاهت و تحصیلاتت،
‫یه دختر معمولی و ساده پیدا کن و انتخاب کن،
‫چرا اونجوری امتحان نمی‌کنی؟
‫هیچوقت دست از تلاش برندار، باسکار. به تقلا کردن ادامه بده.
‫تلاش سخت هیچوقت شکست نمی‌خوره.
‫باشه؟ خداحافظ.
‫آقا، یه دقیقه.
‫اول گوش کن ببین چی می‌خوام بگم...
‫تا وقتی من زنده‌ام نمی‌تونی باهاش ازدواج کنی،
‫من اینجوریم، من اونجوریم، از این دیالوگا می‌خوای تحویل بدی؟
‫لطفاً رویاپردازی نکن، رئیس.
‫من عاشق چاندریکام.
‫اونم منو از ته دل دوست داره.
‫تو بدون اینکه اینا رو بدونی داری مثل آدمای دیوونه حرف می‌زنی.
‫یکم خجالت نمی‌کشی؟ انقدر بی‌احساسی؟
‫چی می‌خوری؟ غذا یا چیز دیگه؟
‫اگه کت و شلوار پوشیدم ترسو ام؟
‫نشونت بدم تا چه حد پایین میام؟ نشون بدم؟
‫کتک می‌خوری.
‫شبیه قهرمانای شکلاتی هستی ولی داری ادای آدمای محلی رو درمیاری.
‫باید بدونم چقدر محلی هستی؟
‫- بگو. ‫- بگم؟ بگم؟
‫- یه مسابقه فحش دادن بذاریم، ‫- چی؟
‫باید بدون وقفه به مدت 10 دقیقه فحش بدیم،
‫هر کی برد دختره مال اون.
‫- چی؟ قبوله یا نه؟ ‫- هی، اون عشق منه.
‫قبوله یا نه؟
‫داماد... داماد... چی شده؟
‫در رو باز کن، باسکار.
‫نگهبان، در رو باز کن. اگه نمی‌تونی بشکن بازش کن.
‫- باید از این طرف باز بشه؟ ‫- تو مگه مدیر بانک نیستی؟
‫- کافیه... کافیه... ‫- چرا رفیق؟
‫- نوشابه برای سلامتی خوب نیست. ‫- اینجوریه؟
‫الان درسته؟
‫میانه رو یعنی یه آدم درست که هیچ عادت بدی نداره.
‫رفیق، اون اینجاست.
‫پدرزن، یه پیک واسم بریز.
‫داماد! اینا چیه؟
‫تو مشروب می‌خوری؟ باورم نمیشه.
‫پدرت خیلی ازت تعریف می‌کرد.
‫هیچ پدری پسرش رو کامل نمی‌شناسه.
‫همه پدرا فکر می‌کنن پسرشون یه جنتلمنه.
‫خب که چی؟
‫رفیق، یه پیک درست کن.
‫بریز... بریز...
‫داماد، تو با کت و شلوار اومدی و گولم زدی.
‫کی گفته آدمایی که کت و شلوار می‌پوشن جنتلمنن؟
‫من همچین ادعایی کردم؟
‫من کت و شلوار می‌پوشم که بطری‌های کوچیک مشروب رو قایم کنم.
‫رفیق، مخلفات.
‫داماد، من به همه گفتم تو میانه روی.
‫پدرزن، من چای و قهوه نمی‌خورم.
‫فقط برندی!
‫ترشی با برندی خیلی می‌چسبه، رفیق.
‫ترشی... ترشی...
‫ترشی. تموم شده.
‫اشکال نداره اونم بیاد پیشمون، رفیق؟
‫پدرزن، ترشی تموم شده، لطفا اینجا بشین،
‫- از خودت استفاده می‌کنیم. ‫- چی میگی مرد؟
‫داری با من بازی می‌کنی؟
‫بدون هیچ احترامی با من حرف می‌زنی.
‫- به بابات زنگ می‌زنم، اون موقع می‌فهمی. ‫- بابا؟
‫داره به بابام زنگ میزنه
‫- عمو... خواهش می‌کنم به بابام زنگ نزن. ‫- صبر کن... صبر کن...
‫خیلی می‌ترسم عمو... خواهش می‌کنم بهش بگو.
‫گمشو دیوونه!
‫به بابام زنگ می‌زنی؟
‫قیافه‌شو ببین!
‫ببخشید آقای ساندارام.
‫تو زندگی همیشه یکی بهترشو پیدا می‌کنی،
‫سوپراستار تو یه فیلم گفته به چیزی که داری قانع باش و خوشحال باش.
‫منو انتخاب کردی گفتی شخصیتش خوب نیست،
‫یکی دیگه رو انتخاب می‌کنی میگی شخصیت من خوب نیست؟
‫اینجوری مثل قطار هی میره جلو.
‫چجوری میشه رفیق؟
‫-چی می‌خوام بگم اینه که... ‫-رفیق، دیر شده.
‫موفق باشی.
‫دیگه چی بگم؟
‫خوشحالم که من و باسکرو بهم رسوندی
‫ولی میشه دلیل این تغییر ناگهانیت رو بدونم؟
‫منم خوشحالم که این اتفاق افتاد.
‫چی شد که یهو نظرت عوض شد؟
‫تو دوست باسکری؟
‫این یه نمایشی بود که تو، باسکرو نال‌تامی با هم اجرا کردین؟
‫اتفاقا نمایشه آقا.
‫ولی نمایشی نیست که من و باسکرو نال‌تامی اجرا کرده باشیم.
‫صبر کن... صبر کن...
‫الو! کیه؟ این وقت شب زنگ زده.
‫بی‌انصاف! انقدر زود منو فراموش کردی؟
‫- آقا، من کارگردان این فیلمم. ‫- هی راجش! پس...
‫- چطوری؟ ‫- بیخیال همه اینا.
‫اینا چیه آقا؟
‫من بهت زنگ زدم واسه حضور افتخاری،
‫ولی تو حس قهرمان بودن گرفتی و دعوا هم می‌کنی.
‫نه آقا کارگردان، آخه دختره خیلی خوشگل بود،
‫واسه همین یکم احساساتی شدم... یکم... تغییر کردم...
‫اگه دختره خوشگل باشه، از حد خودت فراتر میری؟
‫راهتو عوض می‌کنی؟
‫حضور افتخاری یعنی باید تو اوج داستان، پسره رو با دختره آشتی بدی.
‫از قدیم الایام همین بوده.
‫آره، حق با توئه...
‫بیخودی لوله رو هم شکوندی.
‫-برو، برو الان آشتیشون بده. ‫-باشه، حتما.
‫حرکت!
‫- حرکت؟ ‫- بله آقا.
‫صبر کن... صبر کن...
‫الو آریا، اون نایانتارا...
‫الو باسکَر! اسم دختره چیه؟
‫رئیس... رئیس... اسم منو بپرس رئیس...
‫رئیس... رئیس... اسم من رئیسه...
‫رئیس... رئیس... اسم منو بپرس رئیس...
‫رئیس... رئیس... اسم من رئیسه...
‫بیکارم ولی همیشه سرم شلوغه...
‫وقتی کریکت بازی می‌کنیم، برج معبد خط بیرونه...
‫هیچکس از من نپرسید آدم خوبیم یا آدم بد...
‫رئیس... رئیس... اسم منو بپرس رئیس...
‫رئیس... رئیس... اسم من رئیسه...
‫عمو... عمو... دخترتو بده به ازدواج...
‫میشه باهاش ازدواج کنم وسط آهنگ عروسی...
‫بیا... بیا... بیا شرمتو کنار بذار...
‫سکوت هم نشونه رضایته...
‫امیدوارم از دیدن این فیلم لذت برده باشید ‫با بهارات مووی بروز باشید
‫آدرس کانال های تلگرامی بهارات مووی ‫@bolymix ‫@baharatmovie
‫مترجم : تالاپاتی ‫بازبینی : نوید مرادی
‫دانلود بروز ترین فیلم و سریال هندی از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی ‫"baharatmovie"